Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 4121
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فَقَالَ مَا أَنْتُمْ جُزْءٌ مِنْ مِائَةِ أَلْفِ جُزْءٍ مِمَّنْ يَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ قَالَ قُلْتُ كَمْ كُنْتُمْ يَوْمَئِذٍ قَالَ سَبْعُ مِائَةٍ أَوْ ثَمَانِ مِائَةٍ
Hevur sagt okkum [Hafsh bin Umar An Namari] segði, hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Amru bin Murrah] frá [Abu Hamzah] frá [Zaid bin Arqam] hann segði; 'Vit steðgaðu einaferð hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam á einum stað, hann segði so: 'Tú ert ikki eingongd ein partur av teimum hundrað túsund fólkunum, sum koma at drekka í mínum vatni'. Frásøgumaðurin segði; »Hvussu nógv av tykkum vóru har tá?« Hann svaraði: 'Sjey hundrað ella átta hundrað fólk'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4122
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُأَغْفَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِغْفَاءَةً فَرَفَعَ رَأْسَهُ مُتَبَسِّمًا فَإِمَّا قَالَ لَهُمْ وَإِمَّا قَالُوا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ ضَحِكْتَ فَقَالَ إِنَّهُ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آنِفًا سُورَةٌ فَقَرَأَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ{ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ }حَتَّى خَتَمَهَا فَلَمَّا قَرَأَهَا قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْكَوْثَرُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ نَهْرٌ وَعَدَنِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي الْجَنَّةِ وَعَلَيْهِ خَيْرٌ كَثِيرٌ عَلَيْهِ حَوْضٌ تَرِدُ عَلَيْهِ أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ آنِيَتُهُ عَدَدُ الْكَوَاكِبِ
Hevur sagt okkum [Hannad bin Sum Sari] segði, hevur sagt okkum [Muhammed bin Fudhail] frá [Al Mukhtar bin Fulful] hann segði; Eg hoyrdi [Ánas bin Málik] siga; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sovnaði eina løtu, eftir tað lyfti hann høvdið og smíltist. -Tá- segði hann við teir, ella teir søgdu við hann: 'Ó Allahs sendiboð, hví flennir tú?' hann svaraði: 'Bara eitt bræv kom niður til mín'. Hann las síðani: -Í navni Allahs, hins náðigasta, hins miskunnsamasta. Jú, Vit hava givið tær nógvar signingar...- til endan á versinum. Tá ið hann var liðugur at lesa hana, spurdi hann: »Veitst tú, hvat Al Kautsar merkir?« Sahabarnir svaraðu: 'Allah og sendiboð hansara vita betur'. Hann mællti: »þat er su á í himni, er drottinn minn lofaði mér. Tað er nógv góðska í honum. Í henni er eisini eitt vatn, sum fólk mítt brúkar til drekka á dómadegi. Glasið er eitt tal av stjørnum á himlinum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4123
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا عُرِجَ بِنَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْجَنَّةِ أَوْ كَمَا قَالَ عُرِضَ لَهُ نَهْرٌ حَافَتَاهُ الْيَاقُوتُ الْمُجَيَّبُ أَوْ قَالَ الْمُجَوَّفُ فَضَرَبَ الْمَلَكُ الَّذِي مَعَهُ يَدَهُ فَاسْتَخْرَجَ مِسْكًا فَقَالَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمَلَكِ الَّذِي مَعَهُ مَا هَذَا قَالَ الْكَوْثَرُ الَّذِي أَعْطَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Hevur sagt okkum [Ashim bin An Nadhr] hann segði; hevur sagt okkum [Al Mu'tamir] hann segði; Eg hoyrdi [faðir mín] hann siga; hevur sagt okkum [Qatadah] frá [Anas bin Malik] hann segði; »Tá ið profeturin sallallaahu alaihi wasallam varð lyftur upp til himmals, ella sum hann segði, »varð honum víst ein á, hvørs tveir bakkar vóru prýddir við gimsteinum. Tá sló eingilin, sum var við honum, hondina á honum, til moskusolja kom út. Muhammed spurdi síðani: »Hvat er hetta?« Eingilin svaraði: 'Hetta er Al Kautsar, sum Allah Azza Wa Jalla gav tær'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4124
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ أَبُو طَالُوتَ قَالَشَهِدْتُ أَبَا بَرْزَةَ دَخَلَ عَلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ فَحَدَّثَنِي فُلَانٌ سَمَّاهُ مُسْلِمٌ وَكَانَ فِي السِّمَاطِ فَلَمَّا رَآهُ عُبَيْدُ اللَّهِ قَالَ إِنَّ مُحَمَّدِيَّكُمْ هَذَا الدَّحْدَاحُ فَفَهِمَهَا الشَّيْخُ فَقَالَ مَا كُنْتُ أَحْسَبُ أَنِّي أَبْقَى فِي قَوْمٍ يُعَيِّرُونِي بِصُحْبَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ إِنَّ صُحْبَةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ زَيْنٌ غَيْرُ شَيْنٍ قَالَ إِنَّمَا بَعَثْتُ إِلَيْكَ لِأَسْأَلَكَ عَنْ الْحَوْضِ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ فِيهِ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ أَبُو بَرْزَةَ نَعَمْ لَا مَرَّةً وَلَا ثِنْتَيْنِ وَلَا ثَلَاثًا وَلَا أَرْبَعًا وَلَا خَمْسًا فَمَنْ كَذَّبَ بِهِ فَلَا سَقَاهُ اللَّهُ مِنْهُ ثُمَّ خَرَجَ مُغْضَبًا
Hevur sagt okkum [Muslimur bin Ibrahim] segði, hevur sagt okkum [Abdussalam bin Abu Hazim Abu Thalut] hann segði; Eg sá [Abu Barzah] fara inn at hitta Ubaidullah bin Ziyad, so segði onkur í bólkinum, sum æt Muslim, mær eina søgu. Tá ið Ubaidullah sá tað, segði hann; 'Ja, ein av bólkinum hjá Muhammed var ein fittur og stuttur persónur'. So skilti Abu Barza, hvat Ubaidullah segði. Tá segði Abu Barza; 'Eg helt ikki, at eg kundi liva saman við fólki, sum kritiseraðu meg, tí eg kom saman við Muhammad Shallallahu Alaihi Wasallam'. Ubaidullah segði aftur; 'Ja, vinalag títt við Muhammed er eitt prýði og har er eingin blettur'. Hann helt fram við orðum sínum: »Og eg kom til tín at spyrja um vatnið, eg havi hoyrt Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam nevna um tað?« Abu Barzah svaraði: »Tað er rætt. Ikki bara einaferð, tvær ferðir, tríggjar ferðir, fýra ferðir ella fimm ferðir -tað nevndi hann-. So tann, sum lýgur fyri tí, gevur Allah honum ikki ein drekkamunn av tí'. Síðani kom hann reiður út'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4125
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمُسْلِمَ إِذَا سُئِلَ فِي الْقَبْرِ فَشَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ }
Tað hevur verið sagt okkum [Abu Al Walid Ath Thayalisi] segði, tað hevur verið sagt okkum [Syu'bah] frá [Alqamah bin Martsad] frá [Sa'd bin Ubaidah] frá [Al Bara bin Azib], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Um ein muslimur er ikki tilbiðjaður tilbiðja uttan Allah, og Muhammed er sendiboð Allahs. So tað er prógv um orðini hjá Allah Azza Wa Jalla: -Allah staðfestir -trúnna- hjá teimum, sum trúgva, við føstum orðum...- -Sp. Íbraham: 27-
Hadith
Imam Abu Dawud : 4126
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ الْخَفَّافُ أَبُو نَصْرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ نَخْلًا لِبَنِي النَّجَّارِ فَسَمِعَ صَوْتًا فَفَزِعَ فَقَالَ مَنْ أَصْحَابُ هَذِهِ الْقُبُورِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَاسٌ مَاتُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَمِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ قَالُوا وَمِمَّ ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَإِنْ اللَّهُ هَدَاهُ قَالَ كُنْتُ أَعْبُدُ اللَّهَ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَمَا يُسْأَلُ عَنْ شَيْءٍ غَيْرِهَا فَيُنْطَلَقُ بِهِ إِلَى بَيْتٍ كَانَ لَهُ فِي النَّارِ فَيُقَالُ لَهُ هَذَا بَيْتُكَ كَانَ لَكَ فِي النَّارِ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَصَمَكَ وَرَحِمَكَ فَأَبْدَلَكَ بِهِ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ فَيَقُولُ دَعُونِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأُبَشِّرَ أَهْلِي فَيُقَالُ لَهُ اسْكُنْ وَإِنَّ الْكَافِرَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَنْتَهِرُهُ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ وَلَا تَلَيْتَ فَيُقَالُ لَهُ فَمَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيَضْرِبُهُ بِمِطْرَاقٍ مِنْ حَدِيدٍ بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُهَا الْخَلْقُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بِمِثْلِ هَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيَقُولَانِ لَهُ فَذَكَرَ قَرِيبًا مِنْ حَدِيثِ الْأَوَّلِ قَالَ فِيهِ وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيَقُولَانِ لَهُ زَادَ الْمُنَافِقَ وَقَالَ يَسْمَعُهَا مَنْ وَلِيَهُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Suleiman Al Anbari] segði, hevur sagt okkum [Abdul Wahhab bin Atha Al Khaffaf Abu Nashr] frá [Said] frá [Qatadah] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam fór einaferð inn í ein garð, sum hoyrdi til Najjar-fólkið, tá hoyrdi hann eitt ljóð, sum fekk hann at stúra.' Hann spurdi: 'Hverr er pessi grafinn?' Felagarnir svaraðu: 'Ó Allahs sendiboð, tey, sum doyðu í Jahilliyah-tíðini'. Hann segði: 'Tak skjól hjá Allah frá helvitis pínu og ærumeiðing Dajjals'. Vinirnir søgdu; »Ó sendiboð Allahs, so hvat?« Hann svarar: »þa er truandi er settr i grft sina, þa mun eingil koma til hans ok segja; »Hvat tilbiður tú?« Um Allah gevur honum vegleiðing, so svarar hann: 'Eg tilbiði Allah'. Síðani varð hann spurdur: 'Hvat sigur tú um hendan mannin -Muhammed-?' Síðani svaraði hann: 'Hann er tænari hjá Allah og sendiboð Hansara'. Og hann varð ikki spurdur annað enn tann spurningin. Síðani varð hann fluttur til húsið, sum var fyrireikað honum í helviti, hann fekk at vita, 'Hetta er húsið, sum upprunaliga varð fyrireikað tær í helviti, men Allah hevur vart og givið tær miskunn og so skifti Allah tað út við eitt hús í himlinum'. Mannligi trúgvandi segði; „Lat meg siga familjuni hesi góðu tíðindini“. Tá varð sagt við hann: 'Tøgg'. , Og um ein vantrúgvandi er settur í grøv hansara, kemur ein eingil til hansara og átala hann, tá spyr eingilin: ’Hvønn tilbiður tú?’ Maðurin svaraði: 'Eg veit ikki'. Tá varð sagt við hann: 'Tú veitst ikki men tú vilt ikki lesa!' Síðan var sagt við hann: 'Hvat sigur tú um hetta -Muhammed-?' Maðurin svaraði: 'Eg sigi sum menniskju siga'. Eingilin sló hann síðani við einum jarnhamari millum oyruni, til hann hvølpti og skriðaði av pínu við einum skriði, sum allar verur hoyrdu uttan jinn og menniskju. Hevur sagt okkum Muhammed bin Suleiman segði, hevur sagt okkum Abdul Wahhab við sama sanad; sum hadisin. Hann segði: ’Um ein tænari verður lagdur í grøv sína, og fólkið, sum bjargaði honum, er komið aftur, tá kann hann hoyra ljóðið av sandalum teirra. Eptir {)at komu tveir englar til hans ok spurdu hann. ...síðani nevndi hann eitt ritstjórnarrit, sum var næstan tað sama sum fyrsta hadith, hann nevndi -í síni søgu-; 'Hvat vantrúgvandi og hyklaran viðvíkur, so siga teir báðir einglarnir við hann', - legði hann setningin afturat, 'hyklari', og hann nevndi eisini í frásøgn síni; 'verður førur fyri at verða hoyrdur av øðrum verum rundan um enn jinn og menniskju'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4127
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَهَذَا لَفْظُ هَنَّادٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمِنْهَالِ عَنْ زَاذَانَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ كَأَنَّمَا عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرُ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ هَاهُنَا وَقَالَ وَإِنَّهُ لَيَسْمَعُ خَفْقَ نِعَالِهِمْ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ حِينَ يُقَالُ لَهُ يَا هَذَا مَنْ رَبُّكَ وَمَا دِينُكَ وَمَنْ نَبِيُّكَ قَالَ هَنَّادٌ قَالَ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ قَالَ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ وَمَا يُدْرِيكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا }الْآيَةُ ثُمَّ اتَّفَقَا قَالَ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ قَدْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا قَالَ وَيُفْتَحُ لَهُ فِيهَا مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَإِنَّ الْكَافِرَ فَذَكَرَ مَوْتَهُ قَالَ وَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَأَفْرِشُوهُ مِنْ النَّارِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا قَالَ وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ قَالَ ثُمَّ يُقَيَّضُ لَهُ أَعْمَى أَبْكَمُ مَعَهُ مِرْزَبَّةٌ مِنْ حَدِيدٍ لَوْ ضُرِبَ بِهَا جَبَلٌ لَصَارَ تُرَابًا قَالَ فَيَضْرِبُهُ بِهَا ضَرْبَةً يَسْمَعُهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ فَيَصِيرُ تُرَابًا قَالَ ثُمَّ تُعَادُ فِيهِ الرُّوحُحَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaiba] segði, hevur sagt okkum [Jarir]. -í aðrari linju er tað nevnt- Hevur sagt okkum [Hannad Sum Sari] segði, hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] - og hetta er lafadz Hannad- frá [Al Amasy] frá [Al Minhal] frá [Zadzan] frá [Al Bara bin Azib] segði hann; 'Vit og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fóru út at síggja líkið av einum Ansar manni, vit komu til kirkjugarðin. Tá holið var gjørt, settist Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam niður, so sótu vit við síðuna av honum. Vit tigaðu, sum um tað vóru fuglar omanfyri høvdið á okkum. Tá helt hann í einum prikki, sum var fastur í jørðini, hann lyfti síðani høvdið upp og segði: 'Bið Allah um verju móti grøvarpínu'. Hann segði tann setningin tvær ella tríggjar ferðir. Tað er ískoytið til hadithina hjá Jarir. Hann helt fram: »Ja, líkið fer at kunna hoyra klatrað av sandalum teirra, meðan teir ganga heim; nevniliga, tá ið hann varð spurdur: »Ó tú, hvør er tín Rabb? Hvør er tín átrúnaður? Og hvør er tín profetur? ' -Hannad nevnir; Hann segði: - »Tá komu tveir einglar til hansara og settu hann niður. Eingilin spurdi: 'Hvør er Rabb tín?' Hann svaraði: 'Mín Rabb er Allah'. Eingilin spurdi aftur: ’Hvør er tín trúgv?’ hann svaraði: 'Mín trúgv er islam'. Eingilin spurdi aftur: ’Hvør er hesin maðurin, sum varð sendur til tín? ' Hann svaraði: 'Hann er sendiboð Allahs'. Eingilin spurdi aftur: »Hvat veitst tú?« Hann svaraði: 'Eg lesi Allahs bók, eg trúgvi á hana og staðfesti hana'. Í Jarir hadith er lagt afturat, 'So hetta er týdningurin av Allahs orði: '-Allah staðfestir -trúnna- hjá teimum, sum trúgva...-' til endan á versinum. -Sp. Ibrahim: 27- tá vóru teir báðir frásøgumenninir samdir um lafadz, 'Hann segði: 'Tá var rødd úr himli, sum rópti: 'Tað er satt, sum tænari Mín segði, breið honum eitt teppi í himlinum, opna honum himmalhurðar og gev honum himmalsk klæði'. Hann helt fram: »Síðani varð himmalsins angur borin til hansara, tá varð grøvin víðkað so langt sum eygað sá'. Hann helt fram: ’Um tann, sum doyr, er vantrúgvin, verður sál hansara aftur til likam hansara. Um tað mundið komu tveir einglar og settu hann. Teir báðir einglarnir spurdu: ’Hvør er Rabb tín?’ hann svarar: 'ha, ha, ha.' Eg veit ikki'. Eingilin spurdi: ’Hvør er tín trúgv?’ hann svarar 'ha, ha.' Eg veit ikki'. Eingilin spurdi aftur: ’Hvør er hesin maðurin, sum varð sendur til tín? » hann svaraði: »ha, ha. Eg veit ikki'. Eftir tað kom ein rødd av himli: ’Hann hevur logið. Gev honum teppi úr helviti, gev honum klæðir úr helviti og opna helvitis portur fyri honum’. Hann helt fram: »Tá kom hiti og helvitisluktur á hann. Síðani varð grøvin minkað, til beinini vóru tætt saman.“ Í Jarir-hadithini er lagt afturat: 'Hann segði: 'Síðani var hann fjøtraður, blindur og stummur. Og hann fekk ein jarnklubba, um hann varð raktur á eitt fjall, so fór hann heilt sikkurt at gerast dust.“ Hann helt fram: »Tann vantrúgvandi maðurin varð tá sligin við klubbanum, til ljóðið hoyrdist av øllum verum; frá eystara enda til vestara enda - uttan jinnirnar og menniskju - til tey gerast dust'. Hann helt fram við søguni: 'Eftir tað varð sál hansara afturkomin'. Hevur sagt okkum [Hannad bin Sum Sari] segði, hevur sagt okkum [Abdullah bin Numair] segði, hevur sagt okkum [Al Amasy] segði, hevur sagt okkum [Al Minhal] frá [Abu Umar Zadzan] hann segði; Eg hoyrdi [Al Bara] frá profetinum, segði hann.... Síðani nevndi hann hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4128
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ أَنَّ إِسْمَعِيلَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا ذَكَرَتْ النَّارَ فَبَكَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يُبْكِيكِ قَالَتْ ذَكَرْتُ النَّارَ فَبَكَيْتُ فَهَلْ تَذْكُرُونَ أَهْلِيكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا فِي ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ فَلَا يَذْكُرُ أَحَدٌ أَحَدًا عِنْدَ الْمِيزَانِ حَتَّى يَعْلَمَ أَيَخِفُّ مِيزَانُهُ أَوْ يَثْقُلُ وَعِنْدَ الْكِتَابِ حِينَ يُقَالُ{ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ }حَتَّى يَعْلَمَ أَيْنَ يَقَعُ كِتَابُهُ أَفِي يَمِينِهِ أَمْ فِي شِمَالِهِ أَمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِهِ وَعِنْدَ الصِّرَاطِ إِذَا وُضِعَ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَقَالَ يَعْقُوبُ عَنْ يُونُسَ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِهِ
Eftir at hann hevði sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] og [Humaid bin Mas'adah], at [Isma'il bin Ibrahim] segði teimum, segði hann; greiddi okkum [Yunus] frá [Al Hasan] frá ['Aisha], at hann mintist helviti og græt. Síðani spurdi rasullah: »Hvat fekk teg at gráta?« 'Aisyah svaraði: 'Eg man helviti, tá græt eg.' Minnast tit familjur tykkara á uppreisnardegnum?“ Hann segði: ’Tað eru trý støð, har ein persónur ikki longur fer at minnast ein annan persón; tá ið hann er á mizan -næstakærleiksváganum- til hann veit, um vágin er lættari ella tyngri, tá ið hann fær gerningsbókina, tað er tá ið tað verður sagt við hann: 'Tak hana, les mína bók -hesa-', til hann veit, hvaðani bókin verður givin frá høgru ella vinstru hansara ella aftanífrá. Og tá á Shirath, sum er gongubrúgvin millum báðar ryggirnar á Jahannam'. Yaqub segði, at tað var frá Yunus, og hetta er týðingin av hadith.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4129
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُرَاقَةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ بَعْدَ نُوحٍ إِلَّا وَقَدْ أَنْذَرَ الدَّجَّالَ قَوْمَهُ وَإِنِّي أُنْذِرُكُمُوهُ فَوَصَفَهُ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَعَلَّهُ سَيُدْرِكُهُ مَنْ قَدْ رَآنِي وَسَمِعَ كَلَامِي قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ قُلُوبُنَا يَوْمَئِذٍ أَمِثْلُهَا الْيَوْمَ قَالَ أَوْ خَيْرٌ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma’il] sagt, hevur sagt okkum [Hammad] frá [Khalid Al Hadzdza] frá [Abdulla bin Syaqiq] frá [Abdulla bin Suraqah] frá [Abu Ubaidah Ibnul Jarrah] hann sagdi; 'Eg hoyrdi profetin sallallaahu Alaihi Wasallam siga: 'Tað var eingin profetur eftir Nuh uttan sum ávaraði fólk sítt um Dajjal, og sanniliga ávaraði eg tykkum frá honum'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam greiddi síðani frá - gav okkum eina mynd av Dajjal, hann segði: 'Tað kundi verið, at fólk, sum síggja og hoyra meg, fara at síggja Dajjal'. Felagarnir spurdu: 'Ó Allahs sendiboð, hvussu var støðan í hjørtum okkara tá, vóru tey sum nú?' Hann svaraði: »Ja, fínt«.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4130
حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ فَذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنِّي لَأُنْذِرُكُمُوهُ وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا قَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ وَلَكِنِّي سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلًا لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ أَعْوَرُ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ
Hevur sagt okkum [Makhlad] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazaq] sagt, hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá [Salim] frá [faðir sínum] hann segði; 'Profeturin stóð framman fyri fólkinum og rósti Allah við lovsangi, sum var Honum verdur. Sidan sagdi hann fra Dajjal, hann sagdi: »Ja, eg mun vara ykkur um Dajjal, ok er enginn profetur nema hann hefir varad folk sitt fra honum. Nóa hevði givið fólki sínum eina ávaring. Men eg skal miðla tykkum um Dajjal við eini útsøgn, sum ongantíð hevur verið miðlað av einum profeti til fólk sítt. Veit, at Dajjal er einsíðugur blindur, meðan Allah ikki er einsíðugur.“
Hadith
Imam Abu Dawud : 4131
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ وَمَنْدَلٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِي جَهْمٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ وَهْبَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ فَارَقَ الْجَمَاعَةَ شِبْرًا فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الْإِسْلَامِ مِنْ عُنُقِهِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Yunus] sagt, hevur sagt okkum [Zuhair] og [Abu Bakr bin Ayyasy] og [Mandal] frá [Mutharrif] frá [Abu Jahm] frá [Khalid bin Wahban] frá [Abu Dzar] hann segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tann, sum fer úr samkomuni sjálvt fyri ein tumma, hevur sanniliga tikið islamsbindingar av hálsinum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4132
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مُطَرِّفُ بْنُ طَرِيفٍ عَنْ أَبِي الْجَهْمِ عَنْ خَالِدِ بْنِ وَهْبَانَ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَنْتُمْ وَأَئِمَّةٌ مِنْ بَعْدِي يَسْتَأْثِرُونَ بِهَذَا الْفَيْءِ قُلْتُ إِذَنْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ أَضَعُ سَيْفِي عَلَى عَاتِقِي ثُمَّ أَضْرِبُ بِهِ حَتَّى أَلْقَاكَ أَوْ أَلْحَقَكَ قَالَ أَوَلَا أَدُلُّكَ عَلَى خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ تَصْبِرُ حَتَّى تَلْقَانِي
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammed An Nufaili] segði, hevur sagt okkum [Zuhair] segði, hevur sagt okkum [Mutharrif bin Tharif] frá [Abul Jahm] frá [Khalid bin Wahban] frá [Abu Dzar] hann segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Hvat gert tú, um leiðararnir eftir meg berjast um hvønn annan - fyri at verja - ognina hjá fai`?' Eg svaraði: 'Um so er, so við tí, sum sendi teg við Al Haq, skal eg leggja svørðið á økslina, eg skal berjast við hann, til eg møti tær, ella segði frásøgumaðurin: 'til eg fái fatur á tær'. Hann mælti: »Skal ek vísa tær nakað betri enn tað? Ver tolsamur, til tú møtir mær.“
Hadith
Imam Abu Dawud : 4133
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الْمُعَلَّى بْنِ زِيَادٍ وَهِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ ضَبَّةَ بْنِ مِحْصَنٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةٌ تَعْرِفُونَ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُونَ فَمَنْ أَنْكَرَ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ هِشَامٌ بِلِسَانِهِ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ كَرِهَ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَلَكِنْ مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا نَقْتُلُهُمْ قَالَ ابْنُ دَاوُدَ أَفَلَا نُقَاتِلُهُمْ قَالَ لَا مَا صَلَّوْاحَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ عَنْ ضَبَّةَ بْنِ مِحْصَنٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَمَنْ كَرِهَ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ أَنْكَرَ فَقَدْ سَلِمَ قَالَ قَتَادَةُ يَعْنِي مَنْ أَنْكَرَ بِقَلْبِهِ وَمَنْ كَرِهَ بِقَلْبِهِ
Havi sagt okkum [Musaddad] og [Sulaiman bin Dawud] í týdningi, søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Al Mualla bin Ziyad] og [Hsyyam bin Hassan] frá [Al Hasan] frá [Dhabbah bin Mihshan] frá [Ummu Salamah] konu profetsins, segði hann; »Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: »Tað verða leiðarar millum tykkum, sum tit kenna, men tit nokta. So hvør sum helst, sum noktar tí, segði Abu Dawud; »Hisham segði: »við munnligum orði, so hevur hann loyst seg frá tí. Tann, sum hatar við hjarta sínum, er frelstur. En hverr sem var feginn ok fylgdi honum, þa var sagt vid hann: O Allahs sendisendi, hvad ef vid drepum hann? Ibn Dawud segði: 'hvat um vit berjast móti tí?' hann svarar: »Nei, so leingi teir enn biðja'. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basysyar] segði, hevur sagt okkum [Mu’adz bin Hisham] hann segði; hevur sagt mær [faðir mínum] frá [Qatadah] hann segði; hevur sagt okkum [Al Hasan] frá [Dhabbah bin Mihshan Al 'Anbari] frá [Ummu Salamah] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam við somu merking. Hann segði: ’Tann, sum hatar, hevur slept seg sjálvan. Og tann, sum noktar tað, so er hann frelstur'. Qatadah segði, sum merkir 'Hvør noktar við hjarta sínum, og hvør hatar við hjarta sínum'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4134
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ عَرْفَجَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَتَكُونُ فِي أُمَّتِي هَنَاتٌ وَهَنَاتٌ وَهَنَاتٌ فَمَنْ أَرَادَ أَنْ يُفَرِّقَ أَمْرَ الْمُسْلِمِينَ وَهُمْ جَمِيعٌ فَاضْرِبُوهُ بِالسَّيْفِ كَائِنًا مَنْ كَانَ
Hevur sagt okkum [Musaddad] sagt, hevur sagt okkum [Yahya] frá [Syu’bah] frá [Ziyad bin Ilaqa] frá [Arfajah] hann segði; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Tað fer at henda mínari Ummah ræðslu og ræðslu, ræðslu og ræðslu, ræðslu og ræðslu. So tann, sum vil býta viðurskiftini hjá muslimunum - tá teir eru sameindir - so drepa hann, hvør hann so er'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4135
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبِيدَةَأَنَّ عَلِيًّا ذَكَرَ أَهْلَ النَّهْرَوَانِ فَقَالَ فِيهِمْ رَجُلٌ مُودَنُ الْيَدِ أَوْ مُخْدَجُ الْيَدِ أَوْ مَثْدُونُ الْيَدِ لَوْلَا أَنْ تَبْطَرُوا لَنَبَّأْتُكُمْ مَا وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ يَقْتُلُونَهُمْ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْهُ قَالَ قَالَ إِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubaid] og [Muhammed bin Isa] í týdningi, søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Hammad] frá [Ayyub] frá [Muhammed] frá [Abidah] sagt; ’ [Ali] nevndi fólkið í Nahrawan. Hann segði: 'Milli teirra er ein maður, hvørs hendur eru lítlar ella stuttar, um eg ikki eri bangin fyri, at tú verður ov glaður, so skal eg siga tær um tað, sum Allah hevur lovað fyri tey, sum skulu drepa tey, gjøgnum orðini hjá Muhammed Sallallahu Alaihi Wasallam'. Ábida segði; »Eg spurdi: »Hoyrdi tú veruliga tað frá honum?« Ali svaraði: »Ja. Við tí, sum eigur Ka'bah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4136
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَعَثَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا فَقَسَّمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ بَيْنَ الْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ الْمُجَاشِعِيِّ وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلَاثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلَابٍ قَالَ فَغَضِبَتْ قُرَيْشٌ وَالْأَنْصَارُ وَقَالَتْ يُعْطِي صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا فَقَالَ إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقٌ قَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ مَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ أَيَأْمَنُنِي اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَلَا تَأْمَنُونِي قَالَ فَسَأَلَ رَجُلٌ قَتْلَهُ أَحْسِبُهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ قَالَ فَمَنَعَهُ قَالَ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا أَوْ فِي عَقِبِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ يَقْتُلُونَ أَهْلَ الْإِسْلَامِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الْأَوْثَانِ لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ قَتَلْتُهُمْ قَتْلَ عَادٍ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir] sagt, hevur sagt okkum [Sufyan] frá [faðir sínum] frá [Ibn Abu Nu'm] frá [Abu Said Al Khudri] hann segði; 'Ali Radliallahu Anhu sendi til profetin gull, sum enn var skitið av dusti. Hann býtti tað síðani út til fýra fólk; nevniliga Al Aqra' bin Habis Al Hanzhali, Al Mujasyi'I, Uyaina bin Badr Al Fazari og Zaid Al Khail Ath Tha'i. Síðani til eitt av fólkunum úr Bani Nabhan, Alqamah bin Ulatsa Al Amiri og onkran úr Banu Kilab'. Sagdi Al Khudri sagdi; 'Quraysh og Ansar fólkið reiddust tá, tey søgdu, 'Hann gav tað til fólkið í Najd og læt okkum vera einsamøll'. Hann segði eisini: 'Eg mýkti bara hjørtu teirra'. Said sagdi; »Tá kom ein maður við søkkum eygum, breiðum pannu, longum skeggi og rakaðum høvdi. Maðurin segði; »Ó Muhammed, óttast Allah!« Hann segði: 'Hvør er lýðin Allah, um eg eri ólýðin! Hevði Allah ikki álit á mær at bera sítt uppgávu til fólkið á jørðini, meðan tú ikki hevur álit á mær'. Said sagdi; »Síðani var ein maður, sum bað um loyvi at drepa mannin, og eg haldi, at tann persónurin var Khalid bin Al Walid. Men hann bannaði tí'. Said sagdi; »Tá ið hesin persónurin var farin frá okkum, segði hann: »Ja, úr eftirkomarum hendan persónin kemur eitt fólk fram, sum fer at lesa Koranina, men ikki fer út um hálsin. Teir komu úr islam sum ein pílur kemur úr einum boga. Teir drupu muslimar men vóru góðir við avgudadýrkarar. Um eg finni teir, so drepi eg teir eins og teir drupu Ad fólkið - fólkið hjá Hud profeti.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4137
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الْأَنْطَاكِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ وَمُبَشِّرٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْمَعِيلَ الْحَلَبِيَّ عَنْ أَبِي عَمْرٍو قَالَ يَعْنِي الْوَلِيدَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنِي قَتَادَةُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَيَكُونُ فِي أُمَّتِي اخْتِلَافٌ وَفُرْقَةٌ قَوْمٌ يُحْسِنُونَ الْقِيلَ وَيُسِيئُونَ الْفِعْلَ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ لَا يَرْجِعُونَ حَتَّى يَرْتَدَّ عَلَى فُوقِهِ هُمْ شَرُّ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِ طُوبَى لِمَنْ قَتَلَهُمْ وَقَتَلُوهُ يَدْعُونَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ وَلَيْسُوا مِنْهُ فِي شَيْءٍ مَنْ قَاتَلَهُمْ كَانَ أَوْلَى بِاللَّهِ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا سِيمَاهُمْ قَالَ التَّحْلِيقُحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ وَالتَّسْبِيدُ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمْ فَأَنِيمُوهُمْ قَالَ أَبُو دَاوُد التَّسْبِيدُ اسْتِئْصَالُ الشَّعْرِ
Hevur sagt okkum [Nashr bin Ashim Al Anthaki] sagt, hevur sagt okkum [Al Walid] og [Mubasyir] -merkir Mubasyir bin Isma'il Al Halabi- frá [Abu Amru]. Hann -Al Valíd- segði; hevur sagt okkum [Abu Amru] segði; hevur sagt mær [Qatadah] frá [Abu Said Al Khudri] og [Anas bin Malik] frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, hann segði: 'Tað verður munur og býti millum mítt fólk, summir bólkar eru góðir at tosa men teirra moralur er ringur. Tey lesa Koranina, men hon fer ikki ígjøgnum hálsin á teimum. Teir fara úr trúgv, sum ein pílur fer úr boga sínum, og teir koma ikki aftur, fyrr enn pílurin kemur aftur til boga sín. Tey eru tey ringastu av menniskjum. So heppin vóru fólkini, sum drupu hann og tey drupu hann. Tey rópa til Koranina, men sjálvi praktisera tey als ikki hana. Hvør sum helst berjist móti teimum, so er tað meira edrúligt í eygum Allahs'. Felagarnir spurdu: 'Ó Allahs sendiboð, hvørjir eru teirra eginleikar?' Hann svaraði: »Hárið var rakað skallutt«. Tað hevur verið sagt okkum [Al Hasan bin Ali] segði, tað hevur verið sagt okkum [Abdurrazaq] segði, tað hevur verið sagt okkum [Ma'mar] frá [Qatadah] frá [Anas], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Teirra eyðkenni er, at hárið hjá teimum er rakað skallutt, um tú drepur tey'. Abu Dávud segði; 'Hjá tasbid er at draga hár út'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4138
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَامإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَلَأَنْ أَخِرَّ مِنْ السَّمَاءِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَكْذِبَ عَلَيْهِ وَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ فَإِنَّمَا الْحَرْبُ خَدْعَةٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَأْتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ حُدَثَاءُ الْأَسْنَانِ سُفَهَاءُ الْأَحْلَامِ يَقُولُونَ مِنْ قَوْلِ خَيْرِ الْبَرِيَّةِ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ لَا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Kathir] segði, hevur sagt okkum [Sufyan] segði, hevur sagt okkum [Al Amasy] frá [Khaitsamah] frá [Suwaid bin Ghafalah] hann segði; [Áli Radlíallahú Anhu] segði; 'Um eg sigi tær eina hadith frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so um eg detti av himlinum, so vil eg heldur hava tað heldur enn at lúgva. Og um eg tosi um ein trupulleika, sum hendi millum meg og teg, so er faktiskt stríð fult av sviki. Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Við endan av tíðini kemur eitt fólk fram, sum enn er ungt, men teirra ynski eru galin. Tey tosa út frá teimum bestu menniskjansligu orðunum - Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam -. Men teir fóru úr islam sum ein pílur úr einum boga. Trúgv teirra gongur ikki út um hálsin, so hvar tú finnur teir, drep teir. Tí at drepa tey verður lønt á dómadegi’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4139
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ الْجُهَنِيُّأَنَّهُ كَانَ فِي الْجَيْشِ الَّذِينَ كَانُوا مَعَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِينَ سَارُوا إِلَى الْخَوَارِجِ فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَامأَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَخْرُجُ قَوْمٌ مِنْ أُمَّتِي يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَيْسَتْ قِرَاءَتُكُمْ إِلَى قِرَاءَتِهِمْ شَيْئًا وَلَا صَلَاتُكُمْ إِلَى صَلَاتِهِمْ شَيْئًا وَلَا صِيَامُكُمْ إِلَى صِيَامِهِمْ شَيْئًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ يَحْسِبُونَ أَنَّهُ لَهُمْ وَهُوَ عَلَيْهِمْ لَا تُجَاوِزُ صَلَاتُهُمْ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ لَوْ يَعْلَمُ الْجَيْشُ الَّذِينَ يُصِيبُونَهُمْ مَا قُضِيَ لَهُمْ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنَكَلُوا عَنْ الْعَمَلِ وَآيَةُ ذَلِكَ أَنَّ فِيهِمْ رَجُلًا لَهُ عَضُدٌ وَلَيْسَتْ لَهُ ذِرَاعٌ عَلَى عَضُدِهِ مِثْلُ حَلَمَةِ الثَّدْيِ عَلَيْهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌأَفَتَذْهَبُونَ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَأَهْلِ الشَّامِ وَتَتْرُكُونَ هَؤُلَاءِ يَخْلُفُونَكُمْ فِي ذَرَارِيِّكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَكُونُوا هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ فَإِنَّهُمْ قَدْ سَفَكُوا الدَّمَ الْحَرَامَ وَأَغَارُوا فِي سَرْحِ النَّاسِ فَسِيرُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ قَالَ سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ فَنَزَّلَنِي زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ مَنْزِلًا مَنْزِلًا حَتَّى مَرَّ بِنَا عَلَى قَنْطَرَةٍ قَالَ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا وَعَلَى الْخَوَارِجِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ الرَّاسِبِيُّ فَقَالَ لَهُمْ أَلْقُوا الرِّمَاحَ وَسُلُّوا السُّيُوفَ مِنْ جُفُونِهَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يُنَاشِدُوكُمْ كَمَا نَاشَدُوكُمْ يَوْمَ حَرُورَاءَ قَالَ فَوَحَّشُوا بِرِمَاحِهِمْ وَاسْتَلُّوا السُّيُوفَ وَشَجَرَهُمْ النَّاسُ بِرِمَاحِهِمْ قَالَ وَقَتَلُوا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضِهِمْ قَالَ وَمَا أُصِيبَ مِنْ النَّاسِ يَوْمَئِذٍ إِلَّا رَجُلَانِ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الْتَمِسُوا فِيهِمْ الْمُخْدَجَ فَلَمْ يَجِدُوا قَالَ فَقَامَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِنَفْسِهِ حَتَّى أَتَى نَاسًا قَدْ قُتِلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَخْرِجُوهُمْ فَوَجَدُوهُ مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ فَكَبَّرَ وَقَالَ صَدَقَ اللَّهُ وَبَلَّغَ رَسُولُهُ فَقَامَ إِلَيْهِ عَبِيدَةُ السَّلْمَانِيُّ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِي وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ حَتَّى اسْتَحْلَفَهُ ثَلَاثًا وَهُوَ يَحْلِفُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ جَمِيلِ بْنِ مُرَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَضِيءِ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام اطْلُبُوا الْمُخْدَجَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَاسْتَخْرَجُوهُ مِنْ تَحْتِ الْقَتْلَى فِي طِينٍ قَالَ أَبُو الْوَضِيءِ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حَبَشِيٌّ عَلَيْهِ قُرَيْطِقٌ لَهُ إِحْدَى يَدَيْنِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ عَلَيْهَا شُعَيْرَاتٌ مِثْلُ شُعَيْرَاتِ الَّتِي تَكُونُ عَلَى ذَنَبِ الْيَرْبُوعِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazaq] frá [Abdul Malik bin Abu Suleiman] frá [Salamah bin Kuhail] hann segði; [Zaid bin Wahb Al Juhani] hevði upplýst mær, at hann var farin saman við hermonnunum hjá [Ali Radliallahu Anhu], sum vóru á veg móti Khawarij. Ali segði tá; 'O fólk, eg hoyrdi einaferð profetin sallallaahu alaihi wasallam siga: 'Tað kemur ein hópur av fólki út úr mínari ummah, tey fara at lesa Koranina, og tykkara lesnaður av Koranini verður ikki sambæriligur við teirra lesnað, tykkara bønir verða ikki sambæriligar við teirra bønir, og tykkara føsta verður ikki sambærlig við teirra føstu í slight. Tey lesa Koranina og halda, at tað er gott fyri tey at lesa hana, hóast teirra lesnaður verður óndur fyri tey. Bønir teirra fara ikki upp um hálsin. Teir komu úr islam sum ein pílur úr einum boga. Um hermenninir, sum bardust móti teimum, vistu týdningin av at berjast móti teimum, so vóru teir veruliga dovnir at gera góðar gerningar -eftir at hava barst móti teimum-. Eyðkennini eru, teirra millum er ein maður, sum hevur armar men ongar albogar - hann er fittur og hevur nógv hold -, armarnir líkjast bróstunum og hann hevur hvítt hár. Ætlar tú at fara til Muawiyah og fólkið í Sýria, og so lata tey vera hjá tínum familjum og tínum ognum? Við Allah, eg vil veruliga hava tey at -stríðast-. Tí tey hava úthelt forboðið blóð og tikið mannarættindi frá sær. So gangið í navni Allahs'. -Salama bin Kuhail segði; 'So vísti Zaid bin Wahab mær - nevndu - tey støð, teir gingu framvið eitt fyri og annað eftir, til tá vit komu til eina brúgv, møttu vit Khawarij-fólkinum undir leiðslu av Abdullah bin Wahab Ar Rasibi, so segði Ali við tey - muslimarnar -; 'Kastið niður spjót tykkara og dragið svørð tykkara úr slíðrum sínum, tí sanniliga eri eg bangin fyri, at teir muni krevja frið av tykkum, sum teir kravdu frið av tykkum á Harura degi, -so at eftir tað bygdu teir upp styrki til at berjast móti muslimunum-, loksins kastaðu muslimsku hermenninir niður spjótini síni, og drógu Khajwaris síni svørð, og drógu síni,'. Zaid bin Wahab segði; 'til summir - muslimarnir - kunnu drepa summir - Khawarij - ', helt Zaid Wahab fram; »Tá vórðu bert tveir muslimar dripnir, tá segði Ali Radliallahu Anhu; »Leita teirra millum Al Mukhdaj', men teir funnu hann ikki, segði Zaid; »Endiliga stóð Ali upp einsamallur at leita eftir tí, til hann kom til eina rúgvu av líkum, sum høvdu verið dripin hvørt annað«, segði Ali; 'Tak tey út', so fann hann loksins Al Mukhdaj í jarðargrøvini, hann gjørdi so takbir og segði; 'Dýrd til Allah og sendiboð hansara, sum hava miðlað -um upplýsingarnar um hesa hending-', so nærkaðist Abidah As Salmani honum og segði; 'Ó Amirul mu'minin, við Allah, sum ongan gud hevur uttan Hann, hevur tú hoyrt hetta frá Rasulullah, segði Ali; 'Ja, við Allah, er eingin gud uttan Hann', til Abidah bað hann eiða tríggjar ferðir og Ali eisini svór honum tríggjar ferðir. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubaid] sagt hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Jamil bin Murrah] hann segði; hevur sagt okkum [Abu Al Wadhi`] segði; Ali áláhís salm segði; 'leita eftir Al Mukhdaj... -síðani nevndi hann ritstjóran á hadith- síðani tóku teir hann út undir líkrúgvuni undir jarðhaugnum, segði Abu Al Wadhi`; 'Sum um eg sá hann - Al Mukhdaj - var ein habasyah í qiba' - eitt slag av ytru klæðum, jakka ella vesti - ein av hondum hansara var lítil sum eitt kvinnubróst sum hevði smáar fjaðrar sum fjaðrarnar sum vóru at finna á halanum á einum yarbu' - einum íkornalíknandi djóri -'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 4140
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ قَالَإِنْ كَانَ ذَلِكَ الْمُخْدَجُ لَمَعَنَا يَوْمَئِذٍ فِي الْمَسْجِدِ نُجَالِسُهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَكَانَ فَقِيرًا وَرَأَيْتُهُ مَعَ الْمَسَاكِينِ يَشْهَدُ طَعَامَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام مَعَ النَّاسِ وَقَدْ كَسَوْتُهُ بُرْنُسًا لِي قَالَ أَبُو مَرْيَمَ وَكَانَ الْمُخْدَجُ يُسَمَّى نَافِعًا ذَا الثُّدَيَّةِ وَكَانَ فِي يَدِهِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ عَلَى رَأْسِهِ حَلَمَةٌ مِثْلُ حَلَمَةِ الثَّدْيِ عَلَيْهِ شُعَيْرَاتٌ مِثْلُ سِبَالَةِ السِّنَّوْرِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ عِنْدَ النَّاسِ اسْمُهُ حَرْقُوسُ
Hevur sagt okkum [Bysyr bin Khalid] sagt, hevur sagt okkum [Syababah bin Sawwar] frá [Núaim bin Hakim] frá [Abu Maryam] hann segði; 'Tað var ein stuttur persónur hjá okkum í moskuni, vit sótu altíð hjá honum bæði dag og nátt. Hann var fátækur maður, eg sá hann eisini melda seg til fátæka fólkið at møta til veitsluna hjá Ali Radliallah Anhu saman við nógvum fólki. Eg gav honum ein burnus -eitt slag av hettufrakka-'. Abu Maryam helt fram: 'Hesin stutti maðurin eitur vanliga Nafi, hann hevur tvey bróst, hendurnar eru sum kvinnubróst, og armarnir eru sum geirvørður klæddar við hári sum kettupels'. Abu Dávud segði; "Fyri fólki eitur hann vanliga Harqus."
