Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 21
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ وَهَذَا لَفْظُ حَفْصٍ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ فَذَهَبْتُ أَتَبَاعَدُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ
আমাক কৈছে [হাফছ বিন উমৰ] আৰু [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিম] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ছ্যু’বাহ] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] আমাক [আবু আৱানাহ] কৈছে আৰু এইটোৱেই হৈছে [চুলেমান]ৰ পৰা [আবু ৱাইল] [হুদজাইফা]ৰ পৰা হাফছ লাফাজ্জ তেওঁ কৈছিল; 'আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ মানুহৰ আৱৰ্জনা পেলোৱা ঠাইলৈ গৈছিল, তাৰ পিছত থিয় হৈ প্ৰস্ৰাৱ কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ পানী আনিবলৈ কৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ দুটা খুফ মচিছিল'। আবু দাউদে ক’লে; মুছাদ্দাদে ক’লে; হুডজাইফাই ক’লে; তাৰ পিছত মই তেওঁৰ পৰা আঁতৰি গ’লোঁ, কিন্তু তেওঁ মোক গোৰোহাত নপৰালৈকে মাতিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 22
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ حُكَيْمَةَ بِنْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ عَنْ أُمِّهَا أَنَّهَا قَالَتْكَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدَحٌ مِنْ عِيدَانٍ تَحْتَ سَرِيرِهِ يَبُولُ فِيهِ بِاللَّيْلِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছা] আমাক [হজ্জাজ] [ইবনে জুৰাইজৰ] পৰা [হুকাইমাহ বিন্ত উমাইমা বিন্ত ৰুকাইকাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ মাতৃ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বিচনাৰ তলত খেজুৰৰ ডালৰ পৰা তৈয়াৰী এটা পাত্ৰ আছিল - যিটো তেওঁ ৰাখিছিল -, যিটো তেওঁ ৰাতি প্ৰস্ৰাৱ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 23
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اتَّقُوا اللَّاعِنَيْنِ قَالُوا وَمَا اللَّاعِنَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الَّذِي يَتَخَلَّى فِي طَرِيقِ النَّاسِ أَوْ ظِلِّهِمْ
আমাক কোৱা হৈছে যে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [ইছমাইল বিন জাফৰে] [আল আলা বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘আপুনি দুজন অভিশপ্ত লোকৰ পৰা ভয় কৰা’। তেওঁলোকে -বন্ধুসকলে- সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল দুই অভিশপ্ত লোক কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘সেইবোৰ মানুহৰ পথ বা আশ্ৰয় শিবিৰত শৌচ কৰা মানুহ’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 24
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُوَيْدٍ الرَّمْلِيُّ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبُو حَفْصٍ وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْحَكَمِ حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْحِمْيَرِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا الْمَلَاعِنَ الثَّلَاثَةَ الْبَرَازَ فِي الْمَوَارِدِ وَقَارِعَةِ الطَّرِيقِ وَالظِّلِّ
আমাক [ইছহাক বিন ছুৱেইদ আৰ ৰামলী] আৰু [উমৰ বিন আল খাথথাব আবু হাফছ] কৈছে আৰু হাদীছ অধিক নিখুঁত, যে [ছাইদ বিন আল হাকাম] তেওঁলোকক কৈছে, তেওঁ কয়; আমাক খবৰ দিয়া হৈছে যে [নাফি’ বিন ইয়াজিদে] আমাক [হৈৱাহ বিন চ্যুৰৈহক] কৈছে যে [আবু ছাইদ আল হিমিয়াৰীয়ে] তেওঁক [মু’আজ বিন জাবাল]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: তোমালোকক তিনিটা অভিশপ্ত বস্তুৰ পৰা ভয় কৰা; পানীৰ উৎসত, ৰাস্তাৰ মাজত আৰু আশ্ৰয় শিবিৰত শৌচ কৰিব'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 25
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ وَقَالَ الْحَسَنُ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي مُسْتَحَمِّهِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ فِيهِ قَالَ أَحْمَدُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فِيهِ فَإِنَّ عَامَّةَ الْوَسْوَاسِ مِنْهُ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন মহম্মদ বিন হানবাল] আৰু [আল হাছান বিন আলী] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আব্দুৰাজ্জাক] কৈছে। [আহমদে] ক’লে; আমাক কৈছে [মা'মাৰে] মোক [আছ'আথ] আৰু [আল হাছানে] [আছ'আথ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [আল হাছান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মুগফ্ফল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘তোমালোকৰ মাজৰ কোনোৱে কেতিয়াও নিজৰ গা ধোৱা ঠাইত প্ৰস্ৰাৱ কৰি তাৰ পিছত সেই ঠাইত গা ধুব নালাগে’। আনহাতে আহমেদে কৈছিল; তাৰ পিছত সেই ঠাইতে অজু কৰিলে, কাৰণ তেওঁৰ বেছিভাগ চিন্তা তেওঁৰ পৰাই আছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 26
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حُمَيْدٍ الْحِمْيَرِيِّ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَلَقِيتُ رَجُلًا صَحِبَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا صَحِبَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَمْتَشِطَ أَحَدُنَا كُلَّ يَوْمٍ أَوْ يَبُولَ فِي مُغْتَسَلِهِ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইউনুছে] আমাক [জুহাইৰক] [দাউদ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [হুমাইদ আল হিময়াৰী]ৰ পৰা কৈছে আৰু তেওঁ ইবনে আব্দুৰহমান, তেওঁ কয়; মই এবাৰ [এজন মানুহ যি বন্ধু আছিল] নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত লগ পাইছিলো কাৰণ আবু হুৰাইৰা তেওঁৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিছিল, তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাৰ মাজৰ এজনক প্ৰতিদিনে চুলি চেপিবলৈ বা গা ধোৱাত প্ৰস্ৰাৱ কৰিবলৈ মানা কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 27
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُبَالَ فِي الْجُحْرِقَالُوا لِقَتَادَةَ مَا يُكْرَهُ مِنْ الْبَوْلِ فِي الْجُحْرِ قَالَ كَانَ يُقَالُ إِنَّهَا مَسَاكِنُ الْجِنِّ
[উবাইদুল্লাহ বিন উমৰ বিন মাইছাৰা] আমাক কৈছে [মু’আজ বিন হিছামে] মোক [মোৰ পিতৃ] [কাতাদা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন চাৰ্জিছ]ৰ পৰা কৈছে যে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ফুটাত প্ৰস্ৰাৱ কৰাটো নিষেধ কৰিছিল। তেওঁলোকে কাতাদাক সুধিলে; 'কিহৰ বাবে গাঁতত প্ৰস্ৰাৱ কৰাটো অবৈধ?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'ইয়াক জিনৰ বাসস্থান বুলি কোৱা হয়'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 28
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ الْغَائِطِ قَالَ غُفْرَانَكَ
আমাক কৈছে [আমৰু বিন মহম্মদ আন নাকিদে] আমাক কৈছে [হাছিম বিন আল কাছিমে] আমাক [ইছৰাইলে] [ইউছুফ বিন আবু বুৰ্দাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে মোক [আইছিয়াহ] ৰিয়াল্লাহু আনহাক কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লাম যেতিয়া তেওঁ শৌচাগাৰৰ পৰা ওলাই আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ কৈছিল: 'গ্হুফ্ৰানাকা -আই তোমাৰ ক্ষমা বিচাৰিব-'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 29
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ وَإِذَا أَتَى الْخَلَاءَ فَلَا يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ وَإِذَا شَرِبَ فَلَا يَشْرَبْ نَفَسًا وَاحِدًا
আমাক কৈছে [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [মুছা বিন ইছমাইল] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক কৈছে [আবানে] আমাক [য়াহয়া] [আব্দুল্লাহ বিন আবু কাতাদাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই প্ৰস্ৰাৱ কৰে তেতিয়া তেওঁ সোঁহাতেৰে নিজৰ যৌনাংগ স্পৰ্শ নকৰিব। যদি তেওঁ শৌচাগাৰলৈ যায় -শৌচ কৰিবলৈ-, তেন্তে তেওঁ সোঁহাতেৰে সেই কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিব নালাগে। আৰু যদি তেওঁ পান কৰে, তেন্তে এটা উশাহতে নাখাব'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 30
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ يَعْنِي الْإِفْرِيقِيَّ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ وَمَعْبَدٍ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْعَلُ يَمِينَهُ لِطَعَامِهِ وَشَرَابِهِ وَثِيَابِهِ وَيَجْعَلُ شِمَالَهُ لِمَا سِوَى ذَلِكَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আদম বিন চুলাইমান আল মিছছিছিয়ে] আমাক [ইবনে আবি জা`ইদাহ] কৈছে যে তেওঁ কৈছে; মোক [আবু আয়ুব, অৰ্থাৎ আল ইফ্ৰিকি] [‘আছিম]ৰ পৰা [আল মুছায়াব বিন ৰফি’]ৰ পৰা আৰু [মা’বাদ] [হাৰিতছাহ বিন ৱাহব আল খুজাই]ৰ পৰা কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মোক [হাফশ্বাহ], [নবীৰ পত্নী] চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক কোৱা হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ সোঁহাতখন খোৱা-বোৱা, খোৱা-বোৱা আৰু সাজ-পোছাকৰ বাবে বনাইছিল আৰু বাওঁহাতখন তাৰ বাহিৰে আন কামৰ বাবে বনাইছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 31
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيُمْنَى لِطُهُورِهِ وَطَعَامِهِ وَكَانَتْ يَدُهُ الْيُسْرَى لِخَلَائِهِ وَمَا كَانَ مِنْ أَذًىحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بُزَيْعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ
আমাক কৈছে [আবু তৌবা আৰ ৰবি’ বিন নাফী’] মোক [ইছা বিন ইউনুছ] [ইবনে আবি আৰুবাহ]ৰ পৰা [আবু মা’ছিয়াৰ]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সোঁহাতখন ধোৱা আৰু খোৱাৰ বাবে আছিল, আনহাতে বাওঁহাতখন নামাজ পঢ়া আৰু মলি পৰিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে আছিল'। আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন হাতিম বিন বুজাই’] আমাক [আব্দুলৱাহাহাব বিন আথা`] [ছাইদ]ৰ পৰা [আবু মাছিয়াৰ]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আল আছৱাদ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা, সঠিক উচ্চাৰণৰ সৈতে কৈছে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 32
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ الْحُصَيْنِ الْحُبْرَانِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اكْتَحَلَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقْدَ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ أَكَلَ فَمَا تَخَلَّلَ فَلْيَلْفِظْ وَمَا لَاكَ بِلِسَانِهِ فَلْيَبْتَلِعْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ أَتَى الْغَائِطَ فَلْيَسْتَتِرْ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ إِلَّا أَنْ يَجْمَعَ كَثِيبًا مِنْ رَمْلٍ فَلْيَسْتَدْبِرْهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَلْعَبُ بِمَقَاعِدِ بَنِي آدَمَ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ثَوْرٍ قَالَ حُصَيْنٌ الْحِمْيَرِيُّ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ ثَوْرٍ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ هُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন মুছা আৰ ৰাজীয়ে] আমাক [ইছা বিন ইউনুছ] [ছাউৰ]ৰ পৰা [আল হুছেইন আল হুব্ৰানী]ৰ পৰা [আবু ছাইদৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘যিজনে প্ৰতাৰণা কৰে তেওঁ অদ্ভুতভাৱে কৰিব লাগে, যিয়ে কৰে তেন্তে তেওঁ ভাল কাম কৰিছে, আৰু যিয়ে নকৰে তেওঁ তাত নাই তেওঁৰ ওপৰত পাপ। যিয়ে শিলৰে নামাজ কৰে তেওঁ অদ্ভুতভাৱে কৰিব লাগে, যিয়ে তেনে কৰে তেওঁ ভাল কাম কৰিছে আৰু যিয়ে নকৰে তেওঁৰ ওপৰত কোনো পাপ নাই। যিয়ে খায়, যিখিনি জড়িত হৈ আছে তাক পেলাই দিয়ক, আৰু জিভাই যি আঁতৰাব পাৰে গিলিব লাগে। যিয়ে এই কাম কৰে তেওঁ ভাল কাম কৰিছে আৰু যিয়ে নকৰে তেওঁৰ বাবে কোনো পাপ নাই। যিয়ে শৌচাগাৰলৈ আহে, তেওঁ এটা চেটিৰ -কভাৰ- লৈ যাওক, আৰু যদি বালিৰ থোপা গোটাই বাদ দি এটা নাপায়, তেন্তে তেওঁ তাক পিঠি দিয়ক, কাৰণ আচলতে তেওঁ আদমৰ সন্তানৰ আসনৰ সৈতে খেলি আছে। যিয়ে কৰে তেন্তে তেওঁ ভাল কাম কৰিলে আৰু যিয়ে নকৰে তেওঁৰ বাবে কোনো পাপ নাই'। আবু দাউদে ক’লে; [আবু আছিম] দ্বাৰা [ছাউৰ]ৰ পৰা বৰ্ণিত। হুছেইন আল হিময়াৰীয়ে কয়; আৰু [আব্দুল মালিক বিন আছ শ্বাব্বা] দ্বাৰা [ছাউৰ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, তেওঁ কৈছে; [আবু ছাইদ আল খাইৰ]। আবু দাউদে ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চাহাবাসকলৰ ভিতৰত আবু ছাইদ আল খাইৰ আছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 33
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ أَنَّ شِيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ قَالَإِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ عَلَى أَسْفَلِ الْأَرْضِ قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كَوْمِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كَوْمِ شَرِيكٍ يُرِيدُ عَلْقَامَ فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلْآخَرِ الْقِدْحُ ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرْ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوْ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ بَرِيءٌحَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنْ عَيَّاشٍ أَنَّ شِيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ أَخْبَرَهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَيْضًا عَنْ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو يَذْكُرُ ذَلِكَ وَهُوَ مَعَهُ مُرَابِطٌ بِحِصْنِ بَابِ أَلْيُونَ قَالَ أَبُو دَاوُد حِصْنُ أَلْيُونَ بِالْفِسْطَاطِ عَلَى جَبَلٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ شَيْبَانُ بْنُ أُمَيَّةَ يُكْنَى أَبَا حُذَيْفَةَ
আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন খালিদ বিন আব্দুল্লাহ বিন মৌহিব আল হামদানীয়ে] আমাক [আল মুফাদ্দাল, অৰ্থাৎ ইবনু ফাদালাহ আল মিশ্ৰী] [‘আয়্যাছি বিন আব্বাছ আল কিতবানী]ৰ পৰা কৈছে যে [ছিয়ায়িম বিন বৈতানে] তেওঁক [চ্যাইবান আল কিতবানী]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ কৈছিল; দৰাচলতে মাছলামাহ বিন মুখাল্লাদে এবাৰ [ৰুৱাইফি’ বিন থাবিট]ক আছফাল আল আৰ্দল -ইজিপ্তৰ এটা নিম্নভূমি অঞ্চল-ৰ মেয়ৰ হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। ছায়াইবানে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; আমি তেওঁৰ লগত কুম শ্বাৰিকৰ পৰা 'আলকামা' -বা 'আলকামা'ৰ পৰা কৌম শ্বাৰিক-লৈ 'আলকাম'ৰ লক্ষ্যৰে খোজ কাঢ়িলোঁ। ৰুৱাইফি' ক'লে; ‘যি সময়ত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম বাস কৰিছিল, সেই সময়ত আমাৰ মাজৰ এজন আছিল যিয়ে তেওঁৰ বন্ধুৰ উটটো ক্ষীণ নোহোৱালৈকে ব্যৱহাৰ কৰিছিল এই চৰ্তত যে ঘনিমাৰ পৰা পোৱা ধনৰ আধা উটৰ মালিকৰ হাতলৈ আৰু আধা আমাৰ হাতত। আৰু যদি আমাৰ মাজৰ এজনে কাঁড়ৰ মূৰ আৰু তাৰ পাখি পায় আৰু আনজনে তাৰ পাত্ৰটো পায়। ৰুৱাইফীয়ে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; আল্লাহৰ ৰাছুলে এবাৰ মোক কৈছিল- ‘হে ৰুৱাইফী’! হয়তো মোৰ পিছত তোমালোকৰ দীৰ্ঘায়ু হ’ব, গতিকে ৰাইজক জনাওক যে যিয়ে নিজৰ দাড়ি বান্ধিব বা ঘোঁৰাত কলাৰ বান্ধিব, বা পশুৰ গোবৰ বা হাড়েৰে ইষ্টজা কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম সেই ব্যক্তিৰ পৰা মুক্ত’। আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন খালিদে] আমাক [আল মুফাধধালক] [আয়্যাছি]ৰ পৰা কৈছে যে [ছিয়ায়িম বিন বৈতানে] তেওঁক এই হাদীছৰ দ্বাৰা জনাইছে, [আবু ছালিম আল জয়ছিয়ানী]ৰ পৰাও [আব্দুল্লাহ বিন আমৰ]ৰ পৰা আৰু ইয়াৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, আৰু তেওঁক আলয়ুনৰ দুৱাৰত বান্ধি দিয়া হৈছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 34
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَتَمَسَّحَ بِعَظْمٍ أَوْ بَعْرٍ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন মহম্মদ বিন হানবালে] আমাক কৈছে [ৰৌহ বিন উবাদাহে] আমাক কৈছে [জাকাৰিয়া বিন ইছহাকে] আমাক [আবু আজ জুবাইৰক] কৈছে যে তেওঁ এবাৰ [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] কোৱা শুনিছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক পশুৰ আৱৰ্জনাৰে নামাজ নিষেধ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 35
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَدِمَ وَفْدُ الْجِنِّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ انْهَ أُمَّتَكَ أَنْ يَسْتَنْجُوا بِعَظْمٍ أَوْ رَوْثَةٍ أَوْ حُمَمَةٍ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ لَنَا فِيهَا رِزْقًا قَالَ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ
আমাক কৈছে [হৈৱাহ বিন ছ্যুৰৈহ আল হিমছিয়ে] আমাক [ইবনু আয়াছী] [ইয়াহ্যা বিন আবু আমৰু আছ চাইবানী]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আদ দৈলামি]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; জিনৰ পৰা এজন ৰাছুল আহি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; 'হে মহম্মদ, আপোনাৰ লোকসকলক হাড়, বা পশুৰ গোবৰ বা কয়লাৰে নামাজ নিষেধ কৰা, কাৰণ সঁচাকৈয়ে আল্লাহ তাআলাই এইবোৰত আমাৰ জীৱিকাৰ সৃষ্টি কৰিছে!' গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ লোকসকলক তেনে কৰিবলৈ মানা কৰিলে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 36
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ قُرْطٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا ذَهَبَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْغَائِطِ فَلْيَذْهَبْ مَعَهُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ يَسْتَطِيبُ بِهِنَّ فَإِنَّهَا تُجْزِئُ عَنْهُ
আমাক [চাইদ বিন মনছুৰ] আৰু [কুটাইবা বিন ছাইদ]ক কৈছে যে তেওঁলোক দুয়োজনে কৈছিল; আমাৰ ওচৰত [য়া’কুব বিন আব্দুৰহমান] [আবু হাজিম]ৰ পৰা [মুছলমান বিন কুৰথ]ৰ পৰা [‘উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ এজনে শৌচ কৰিবলৈ যাব, তেতিয়া তেওঁ তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে তিনিটা শিল ল’ব লাগে, নিশ্চয় সেইটোৱেই তেওঁক যথেষ্ট কৰিব’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ خُزَيْمَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الِاسْتِطَابَةِ فَقَالَ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ لَيْسَ فِيهَا رَجِيعٌقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا رَوَاهُ أَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ يَعْنِي ابْنَ عُرْوَةَ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ আন নুফাইলীয়ে] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [আমৰু বিন খুজাইমাহ]ৰ পৰা [‘উমাৰাহ বিন খুজাইমাহ]ৰ পৰা [খুজাইমা বিন থাবিত]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক এবাৰ শিলেৰে নামাজ পঢ়াৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিছিল: ‘তিনিটা শিলৰ সৈতে যিবোৰৰ ওপৰত পশুৰ গোবৰ নাথাকে’। আবু দাউদে ক’লে; সেই কথা [আবু উছামাহ] আৰু [ইবনু নুমাইৰে] [হিছ্যাম]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, অৰ্থাৎ ইবনে উৰৱাহে।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 38
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَخَلَفُ بْنُ هِشَامٍ الْمُقْرِئُ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى التَّوْأَمُ ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْقُوبَ التَّوْأَمُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عُمَرُ خَلْفَهُ بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فَقَالَ مَا هَذَا يَا عُمَرُ فَقَالَ هَذَا مَاءٌ تَتَوَضَّأُ بِهِ قَالَ مَا أُمِرْتُ كُلَّمَا بُلْتُ أَنْ أَتَوَضَّأَ وَلَوْ فَعَلْتُ لَكَانَتْ سُنَّةً
আমি [কুটাইবা বিন ছাইদ] আৰু [খালাফ বিন হিছিয়াম আল মুকৰী`]ক কৈছো যে তেওঁলোক দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইয়াহ্যা আত তৌআম] কৈছে। আৰু আন এটা শাৰী অনুসৰি; আমাক কৈছে [আমৰু বিন আউন] তেওঁ কৈছিল; আমাক [আবু ইয়াকুব আত তৌআম] [আব্দুল্লাহ বিন আবু আৱালকা]ৰ পৰা [তেওঁৰ মাতৃ] [আইছিয়া]ৰ পৰা জনাইছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে প্ৰস্ৰাৱ কৰিলে, তাৰ পিছত উমৰে পানীৰ পাত্ৰ এটা লৈ পিছফালে থিয় হ’ল, গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘হে উমৰ, এইটো কি?’। উমৰে উত্তৰ দিলে; 'অজুৰ বাবে পানী'। তেওঁ ক’লে, ‘মোক প্ৰতিবাৰ প্ৰস্ৰাৱ শেষ কৰাৰ সময়ত অজু কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হোৱা নাছিল, আৰু যদি কৰিছিলো তেন্তে সেয়া হ’ব চুন্নতৰ অভ্যাস’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 39
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْحَذَّاءَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ حَائِطًا وَمَعَهُ غُلَامٌ مَعَهُ مِيضَأَةٌ وَهُوَ أَصْغَرُنَا فَوَضَعَهَا عِنْدَ السِّدْرَةِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدْ اسْتَنْجَى بِالْمَاءِ
আমাক [ৱাহব বিন বাকিয়াহ] [খালিদ, অৰ্থাৎ আল ৱাছিথি]ৰ পৰা [খালিদ, অৰ্থাৎ আল হাজ্জা`]ৰ পৰা [আথা` বিন আবু মাইমুনাহ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে অজুৰ পানীৰ ঠাই কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা এটা সৰু শিশুৰ সৈতে এখন বাগিচাত প্ৰৱেশ কৰিছিল, তেওঁ আমাৰ মাজৰ আটাইতকৈ সৰু ব্যক্তি আছিল, তেতিয়া তেওঁ পানীৰ অজুৰ ঠাইখন বিদাৰা গছৰ কাষত ৰাখিলে, তাৰ পিছত তেওঁ শৌচ কৰিলে, তাৰ পিছত পানীৰে মল কৰি থাকোঁতে আমাক লগ কৰিবলৈ ওলাই আহিল।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 40
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي أَهْلِ قُبَاءٍ{ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا }قَالَ كَانُوا يَسْتَنْجُونَ بِالْمَاءِ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ هَذِهِ الْآيَةُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন আল আলাই] আমাক [মুআৱিয়াহ বিন হিছাম] [ইউনুছ বিন আল হাৰিথ]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম বিন আবি মাইমুনাহ]ৰ পৰা [আবু ছালিহৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; এই আয়াতটো কুবাৰ লোকসকলৰ সন্দৰ্ভত অৱতীৰ্ণ হৈছিল, ‘ইয়াত নিজকে শুদ্ধ কৰিব বিচৰা মানুহ আছে’। আবু হুৰাইৰাহে ক’লে; 'তেওঁলোকে পানীৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কে এই আয়াত অৱতীৰ্ণ হৈছিল'।
