Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 21
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ وَهَذَا لَفْظُ حَفْصٍ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ فَذَهَبْتُ أَتَبَاعَدُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ
अस्मान् [हफश बिन् उमर] तथा [मुस्लिम बिन् इब्राहिम्] इत्यनेन कथितं, ययोः द्वयोः अपि उक्तम्; अस्मान् [शु'बाह] इत्यनेन कथितम्। अन्यस्य च आख्यानस्य अनुसारं; अस्मान् [मुसद्दद्] इत्यनेन कथितं, यः अस्मान् [अबु अवानाह] अवदत्, एषः च हफशस्य शब्दः, [सुलेमानात्] [अबू वाइलात्] [हुदैफा] इत्यस्मात्, यः अवदत् 'अल्लाहस्य दूतः, अल्लाहः तस्मै शान्तिं ददातु, एकदा एकस्य जनानां कचराशयस्य समीपम् आगत्य, स्थित्वा मूत्रं कृतवान्, ततः सः जलं याचितवान्, ततः सः स्वस्य खुफद्वयं मार्जितवान्।' अबू दाऊदः अवदत्; मुसद्ददः अवदत्; हुधैफः अवदत्; ततः अहं तस्मात् दूरं गतः, परन्तु सः मां यावत् तस्य पार्ष्णिभागे न आहूतवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 22
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ حُكَيْمَةَ بِنْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ عَنْ أُمِّهَا أَنَّهَا قَالَتْكَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدَحٌ مِنْ عِيدَانٍ تَحْتَ سَرِيرِهِ يَبُولُ فِيهِ بِاللَّيْلِ
[मुहम्मद बिन् ईसा] अस्मान् अवदत् [हज्जाज] अस्मान् [इब्न जुरैज] इत्यस्मात् [हुकैमा बिन्त् उमायमा बिन्त् रुकाइकाह] इत्यस्मात् [तस्याः मातुः] इत्यस्मात् अवदत् यत् सा अवदत् यत्: नबी (स.अ.व.) इत्यस्य खजूरपत्रैः निर्मितं पात्रं आसीत् - यत् सः स्थापयति स्म - स्वस्य शय्यायाः अधः, यस्य सः रात्रौ मूत्रं करोति स्म।
Hadith
Imam Abu Dawud : 23
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اتَّقُوا اللَّاعِنَيْنِ قَالُوا وَمَا اللَّاعِنَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الَّذِي يَتَخَلَّى فِي طَرِيقِ النَّاسِ أَوْ ظِلِّهِمْ
[कुतैबा बिन् सईद] अस्मान् अवदत् [इस्माइल बिन् जा'फर] अस्मान् [अल 'अला` बिन् अब्दुर्रहमान] [तस्य पितुः] [अबु हुरैरा] इत्यस्मात् अवदत् यत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् यत् - 'शापितयोः जनानां भयम्। ते - सहचराः - पृष्टवन्तः - 'हे अल्लाहस्य दूत, शापितौ जनाः के सन्ति?' स प्रत्युवाच ये जनाः वीथिषु तेषां आश्रयेषु वा शौचं कुर्वन्ति।
Hadith
Imam Abu Dawud : 24
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُوَيْدٍ الرَّمْلِيُّ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبُو حَفْصٍ وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْحَكَمِ حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْحِمْيَرِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا الْمَلَاعِنَ الثَّلَاثَةَ الْبَرَازَ فِي الْمَوَارِدِ وَقَارِعَةِ الطَّرِيقِ وَالظِّلِّ
अस्मान् [इशाक बिन् सुवैद अर रामली] तथा [उमर बिन् अल खट्टाब अबू हफस्] इत्यनेन कथितं तथा च हदीसः अधिकं पूर्णः अस्ति, यत् [सैद बिन् अल हकम्] इत्यनेन तेभ्यः कथितम् इति सः अवदत् अस्मान् प्रति [नफी’ बिन् यजीद] इत्यनेन कथितं यत् [हैवा बिन् शूरैह] अस्मान् प्रति कथितं यत् [अबू सैद अल हिम्यारी] [मुअद् बिन् जबल] इत्यस्मात् तस्मै कथितवान् इति सः अवदत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् - 'शापितानि त्रीणि वस्तूनि भयम् अनुभवन्तु - जलस्रोते, मार्गे मध्ये, छायास्थाने च शौचम्।'
Hadith
Imam Abu Dawud : 25
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ وَقَالَ الْحَسَنُ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي مُسْتَحَمِّهِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ فِيهِ قَالَ أَحْمَدُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فِيهِ فَإِنَّ عَامَّةَ الْوَسْوَاسِ مِنْهُ
[अहमद बिन् मुहम्मद बिन् हन्बल] तथा [अल हसन बिन् अली] उभौ अवदताम्; [अब्दुर-रज्जाक] अस्मान् अवदत्। [अहमद] उवाच; [मा'मार] मां [अश'अथ] अवदत् तथा [अल हसन] उक्तवान् [अश'अथ बिन् अब्दुल्ला] इत्यस्मात् [अल हसन] इत्यस्मात् [अब्दुल्ला बिन् मुगफ्ल] इत्यस्मात् सः अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् - 'भवद्भिः कश्चन अपि स्वस्नाने मूत्रं न कर्तव्यः ततः तस्मिन् स्नानं न कर्तव्यः।' अहमदः यदा अवदत्; ततोऽभिषेकं कुर्यात्, यतः अधिकांशः वस्वासः तस्मात् एव भवति ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 26
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حُمَيْدٍ الْحِمْيَرِيِّ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَلَقِيتُ رَجُلًا صَحِبَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا صَحِبَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَمْتَشِطَ أَحَدُنَا كُلَّ يَوْمٍ أَوْ يَبُولَ فِي مُغْتَسَلِهِ
अहमद बिन यूनुस् अस्मान् जुहैरतः दाऊद बिन अब्दुल्लाह इत्यस्मात् हुमैद अल हिम्यारी इत्यस्मात् कथितवान्, यः इब्न अब्दुर्रहमानः आसीत्, यः अवदत्: अहं एकं पुरुषं मिलितवान् यः नबी (स.अ.व.) इत्यस्य मित्रम् आसीत्, यथा अबू हुरैरा तस्य मित्रम् आसीत्, यः अवदत्: अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अस्माकं कस्यचित् प्रतिदिनं केशकङ्कणं स्नाने मूत्रं वा निषिद्धवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 27
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُبَالَ فِي الْجُحْرِقَالُوا لِقَتَادَةَ مَا يُكْرَهُ مِنْ الْبَوْلِ فِي الْجُحْرِ قَالَ كَانَ يُقَالُ إِنَّهَا مَسَاكِنُ الْجِنِّ
अस्मान् [उबैदुल्लाह बिन उमर बिन मैसाराह] प्रति कथितं यत् [मुअद् बिन् हिशाम] [अब्दुल्लाह बिन सरजिस्] इत्यस्मात् [कतादातः] मम [मम पिता] [मम पिता] अवदत् यत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) छिद्रे मूत्रं कर्तुं निषिद्धवान्। ते कतदं पृष्टवन्तः; 'किं छिद्रे मूत्रं निषिद्धं करोति ?' सः प्रत्युवाच; 'जिन्नानां निवासस्थानमिति कथ्यते।'
Hadith
Imam Abu Dawud : 28
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ الْغَائِطِ قَالَ غُفْرَانَكَ
अस्मान् [अम्रु बिन् मुहम्मद अन नकिद] इत्यस्मै कथितं यत् [हाशिम बिन् अल कासिम] यत् [इजराइलः] अस्मान् [यूसुफ बिन् अबू बुर्दाह] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] इत्यस्मात् अवदत् यत् [ऐशा] रडियाल्लाहु अन्हा मम कृते अवदत् यत् यदा अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः शौचालयात् बहिः आगच्छति स्म तदा सः वदिष्यति स्म: 'GHUFRAANAKA - I seek तव क्षमा-' इति ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 29
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ وَإِذَا أَتَى الْخَلَاءَ فَلَا يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ وَإِذَا شَرِبَ فَلَا يَشْرَبْ نَفَسًا وَاحِدًا
अस्माकं [मुस्लिम बिन् इब्राहिम] [मूसा बिन् इस्माइल] च कथितं यत् तौ द्वौ अपि अवदताम्; अस्मान् [अबन्] प्रति कथितं यत् [याह्या] अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन् अबू कतादाह] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] इत्यस्मात् अवदत् यत् सः अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) उक्तवान् - यदा युष्मेषु कश्चन मूत्रं करोति तदा दक्षिणहस्तेन स्वस्य निजभागं न स्पृशेत्। यदा सः शौचालयं गच्छति - मूत्रं कर्तुं - तदा दक्षिणहस्तेन इस्तिन्जं न कुर्यात्। यदा च पिबति तदा एकस्मिन् घूंटेन न पिबेत्।'
Hadith
Imam Abu Dawud : 30
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ يَعْنِي الْإِفْرِيقِيَّ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ وَمَعْبَدٍ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْعَلُ يَمِينَهُ لِطَعَامِهِ وَشَرَابِهِ وَثِيَابِهِ وَيَجْعَلُ شِمَالَهُ لِمَا سِوَى ذَلِكَ
अस्माकं [मुहम्मद बिन् आदम बिन् सुलेमान अल मिश्शिशी] इत्यस्मै कथितं यत् [इब्न अबी ज`इदाह] उक्तवान् यत् मम [अबू अय्यूब अर्थात् अल इफ्रीकी] ['अशिम] इत्यस्मात् [अल मुसैयब बिन् रफी'] इत्यस्मात् [म'बाद] [हरिथह बिन् वहब अल खुजा'इ] इत्यस्मात् च कथितं यत् सः अवदत् यत् एतत् मम कृते कथितम् अस्ति [हफशाह], [नबी-पत्नी] सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, यत् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः स्वस्य दक्षिणहस्तस्य उपयोगं खादन-पान-वेष-वस्त्राय करोति स्म, तस्मात् परं वामहस्तस्य उपयोगं करोति स्म।
Hadith
Imam Abu Dawud : 31
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيُمْنَى لِطُهُورِهِ وَطَعَامِهِ وَكَانَتْ يَدُهُ الْيُسْرَى لِخَلَائِهِ وَمَا كَانَ مِنْ أَذًىحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بُزَيْعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ
अस्माकं [अबू तौबाह अर रबी’ बिन् नाफी’] इत्यस्मै कथितं यत् [ईसा बिन् यूनुस्] [इब्न अबी अरुबाह] इत्यस्मात् [अबू मा'स्यारात्] [इब्राहिम] इत्यस्मात् [ऐशा] इत्यस्मात् मां अवदत् यत् सः अवदत् 'अल्लाहस्य दूतस्य दक्षिणहस्तः शुद्धीकरणाय, भोजनाय च आसीत्, वामहस्तः तु इस्तिन्जा-करणाय, मल-शुद्ध्यर्थं च आसीत्'। अस्मान् [मुहम्मद बिन् हातिम बिन् बुजै'] प्रति कथितं यत् [अब्दुल वहाब बिन् अथा`] अस्मान् [सैदतः] [अबू मा'स्यर] इत्यस्मात् [इब्राहिमतः] [अल असवदतः] [आइशा] इत्यस्मात् नबी (स.अ.व.) इत्यस्मात्, तथैव शब्दैः सह अवदत्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 32
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ الْحُصَيْنِ الْحُبْرَانِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اكْتَحَلَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقْدَ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ أَكَلَ فَمَا تَخَلَّلَ فَلْيَلْفِظْ وَمَا لَاكَ بِلِسَانِهِ فَلْيَبْتَلِعْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ أَتَى الْغَائِطَ فَلْيَسْتَتِرْ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ إِلَّا أَنْ يَجْمَعَ كَثِيبًا مِنْ رَمْلٍ فَلْيَسْتَدْبِرْهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَلْعَبُ بِمَقَاعِدِ بَنِي آدَمَ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ثَوْرٍ قَالَ حُصَيْنٌ الْحِمْيَرِيُّ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ ثَوْرٍ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ هُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[इब्राहिम बिन् मूसा अर रजी] अस्मान् [ईसा बिन् यूनुस्] [त्सौर] तः [अल् हुशैन अल हुब्रानी] तः [अबू सईद] तः [अबू हुरैरा] तः नबी सल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लम इत्यस्मात् अवदत्, सः अवदत् यत् 'यः कृष्णवर्णं प्रयोजयति सः विचित्ररूपेण कुर्यात्, यः करोति, सः भद्रं कृतवान्, यः न करोति, तस्य उपरि पापं नास्ति। यः पाषाणेन इस्तिन्जं करोति सः विचित्रं कुर्यात्, यः करोति सः शुभं कृतवान्, यश्च न करोति, तस्य पापं नास्ति। यो खादति, अथ यत् स्पृशति तत् क्षिप्तं, जिह्वाया विमोच्यमानं च ग्रसितव्यं, यः करोति, सः शुभं कृतवान्, यश्च न करोति, तस्य पापं नास्ति। यः कश्चित् शौचालयं गच्छति, सः सतिरं - आवरणं - गृह्णातु, यदि च वालुकाराशिं सङ्गृह्य विना किमपि न लभते, तर्हि तस्मिन् पृष्ठं कृत्वा, यतः खलु सः आदमस्य पुत्रस्य आसनेन सह क्रीडति। यः करोति, तदा शुभं कृतं यश्च न करोति, तदा तस्य पापं न विद्यते। अबू दाऊदः अवदत्; [थौर] इत्यस्मात् [अबु असिम] इत्यनेन कथितम् । हुशैन अल हिम्यारी उक्तवान्; तथा [अब्दुल मलिक बिन् अश शब्बह] द्वारा [थौर] तः कथितं, सः अवदत्; [अबू सैइद अल खैर]। अबू दाऊदः अवदत्; अबू सैद अल खैर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य सहचरानाम् एकः आसीत् ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 33
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ أَنَّ شِيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ قَالَإِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ عَلَى أَسْفَلِ الْأَرْضِ قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كَوْمِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كَوْمِ شَرِيكٍ يُرِيدُ عَلْقَامَ فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلْآخَرِ الْقِدْحُ ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرْ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوْ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ بَرِيءٌحَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنْ عَيَّاشٍ أَنَّ شِيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ أَخْبَرَهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَيْضًا عَنْ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو يَذْكُرُ ذَلِكَ وَهُوَ مَعَهُ مُرَابِطٌ بِحِصْنِ بَابِ أَلْيُونَ قَالَ أَبُو دَاوُد حِصْنُ أَلْيُونَ بِالْفِسْطَاطِ عَلَى جَبَلٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ شَيْبَانُ بْنُ أُمَيَّةَ يُكْنَى أَبَا حُذَيْفَةَ
[यजीद बिन् खालिद् बिन् अब्दुल्लाह बिन् मौहिब अल हमदानी] अस्मान् [अल मुफद्द्दल्, अर्थात् इब्न फदलाह अल मिश्री] ['अय्याश बिन् अब्बास अल कितबानी] इत्यस्मात् अवदत् यत् [श्यायिम बिन् बैतान्] इत्यनेन [शयबन् अल कितबानी] इत्यस्मात् तस्मै कथितं यत् सः अवदत्; ननु मस्लामाह बिन् मुखल्लाद् एकदा [रुवैफी' बिन् थाबिट्] इत्यस्य मेयररूपेण असफल अल आर्डल - मिस्रदेशस्य निम्नभूमिक्षेत्रस्य- नियुक्तवान् । शैबन् अग्रे अवदत्; वयं तस्य सह कुम शारिकतः 'अल्कामा` - अथवा 'अल्कामा` तः शारिकजनपर्यन्तं- 'अल्काम' इति लक्ष्यं कृत्वा यात्रां कृतवन्तः। रुवैफि' उक्तवान्; 'अल्लाहस्य दूतस्य सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य काले अस्माकं एकः आसीत् यः स्वमित्रस्य उष्ट्रस्य उपयोगं यावत् कृशः न भवति तावत् यावत् अस्य शर्तेन यत् लूटस्य आयः अर्धं उष्ट्रस्य स्वामिनः कृते अर्धं च अस्माकं कृते भवति। यदि च अस्माकं कश्चन बाणशिखरं तस्य पंखं च प्राप्तवान् अपरः पात्रं प्राप्तवान्। रुवैफि' अग्रे अवदत्; एकदा अल्लाहस्य दूतः मां अवदत्; 'हे रुवैफि'! कदाचित् मम पश्चात् भवतः दीर्घायुः भविष्यति, अतः जनान् कथयतु यत् यः दाढ्यं बध्नाति वा अश्वे हारं बध्नाति, पशुगोबरेण वा अस्थिभिः वा शौचं करोति, तर्हि खलु मुहम्मदः, ईश्वरस्य शान्तिः आशीर्वादः च तस्य उपरि भवतु, सः तादृशात् व्यक्तितः गमिष्यति। अस्मान् अवदत् [यजीद बिन् खालिद्] अस्मान् [अय्यसी] इत्यस्मात् [अल मुफधधल्] इत्यस्मै अवदत् यत् [स्यायिम बिन् बैतान्] इत्यनेन तस्मै एतया हदीसेन सूचितम्, [अबु सलीम अल जैस्यानी] इत्यस्मात् अपि [अब्दुल्लाह बिन् अम्र] इत्यस्मात् अपि तस्य उल्लेखः कृतः, ततः सः अल्युन् इत्यस्य द्वारे बद्धः आसीत्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 34
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَتَمَسَّحَ بِعَظْمٍ أَوْ بَعْرٍ
अस्मान् [अहमद बिन मुहम्मद बिन हन्बल] प्रति कथितं, अस्मान् [रौह बिन उबादाह] प्रति कथितं, अस्मान् [जकारिया बिन् इशाक] प्रति कथितम्, अस्मान् [अबू अज़-जुबैर] प्रति कथितं यत् सः [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] इत्यस्य वचनं श्रुतवान् यत् अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य अल्लाहस्य अल्लाहः तस्य उपरि भवतु) अस्मान् इस्तीन्जा कर्तुं निषिद्धवान् पशुविष्ठया सह ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 35
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَدِمَ وَفْدُ الْجِنِّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ انْهَ أُمَّتَكَ أَنْ يَسْتَنْجُوا بِعَظْمٍ أَوْ رَوْثَةٍ أَوْ حُمَمَةٍ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ لَنَا فِيهَا رِزْقًا قَالَ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ
[हैवाह बिन शूरैह अल हिमशी] अस्मान् [इब्न अय्याश] [याह्या बिन अबू अम्र अस सैबानी] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन अद दैलामी] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन मसूद] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; जिन्नतः एकः दूतः अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) समीपम् आगत्य अवदत्; 'हे मुहम्मद, अस्थिभिः, पशुगोबरेन वा अङ्गारेन वा भवतः जनानां इस्तिन्जा' कर्तुं निषिद्धं कुरु, यतः सर्वशक्तिमानः अल्लाहः एतेषु विषयेषु अस्माकं पोषणं कृतवान्!' अतः अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) स्वजनं तत् कर्तुं निषिद्धवान्।
Hadith
Imam Abu Dawud : 36
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ قُرْطٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا ذَهَبَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْغَائِطِ فَلْيَذْهَبْ مَعَهُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ يَسْتَطِيبُ بِهِنَّ فَإِنَّهَا تُجْزِئُ عَنْهُ
अस्मान् प्रति [सैद बिन् मंसूर] [कुतैबा बिन सईद] च कथितवन्तौ, तौ द्वौ अपि अवदताम्: अस्मान् [या'कुब बिन् अब्दुरहमान] [अबू हाजिम] इत्यस्मात् [मुस्लिम बिन कुर्थ] इत्यस्मात् ['उरवाह] इत्यस्मात् [आइशाह] इत्यस्मात् कथितवान् यत् अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य शान्तिः तस्य उपरि भवतु) उक्तवान् यत् - यदा युष्माकं मध्ये एकः गच्छति आत्मनः उपशमनार्थं, सः इस्तिन्जं कर्तुं स्वेन सह त्रीणि शिलानि आनयेत्, तस्य हि पर्याप्तम्।'
Hadith
Imam Abu Dawud : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ خُزَيْمَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الِاسْتِطَابَةِ فَقَالَ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ لَيْسَ فِيهَا رَجِيعٌقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا رَوَاهُ أَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ يَعْنِي ابْنَ عُرْوَةَ
[अब्दुल्लाह बिन मुहम्मद अन नुफैली] अस्मान् [अबू मुअवियाह] [हिशाम बिन् उर्वाह] इत्यस्मात् [अम्र बिन खुजैमाह] इत्यस्मात् [उमराह बिन खुजैमाह] इत्यस्मात् [खुजैमा बिन थाबिट्] इत्यस्मात् कथितवान् सः अवदत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) शिलाभिः इस्तिन्जा-करणस्य विषये पृष्टः, अतः सः अवदत् यत् 'त्रिभिः पाषाणैः सह येषु पशुविष्ठा नास्ति' इति अबू दाऊदः अवदत्; तदेव [अबू उसामाहः] [इब्न नुमैर] च [हिशाम] इत्यस्मात् इब्न उर्वाहः इति कथयन्ति स्म ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 38
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَخَلَفُ بْنُ هِشَامٍ الْمُقْرِئُ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى التَّوْأَمُ ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْقُوبَ التَّوْأَمُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عُمَرُ خَلْفَهُ بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فَقَالَ مَا هَذَا يَا عُمَرُ فَقَالَ هَذَا مَاءٌ تَتَوَضَّأُ بِهِ قَالَ مَا أُمِرْتُ كُلَّمَا بُلْتُ أَنْ أَتَوَضَّأَ وَلَوْ فَعَلْتُ لَكَانَتْ سُنَّةً
अस्मान् [कुतैबाह बिन् सैइद] तथा [खलाफ बिन् हिशाम अल मुक्री`] इत्यनेन कथितं यत् तौ द्वौ अपि अवदताम्; अस्मान् [अब्दुल्लाह बिन् याह्या अत् तौ`अम्] इत्यनेन कथितम्। अन्यपङ्क्तिनुसारं च; अस्मान् ['अमरु बिन् 'आउन्] इत्यनेन कथितम् इति सः अवदत्; अस्मान् [अबु याकुब अत तौ`अम्] इत्यनेन [अब्दुल्लाह बिन् अबू मुलैका] इत्यस्मात् [तस्य मातुः] [ऐशा] इत्यस्मात् कथितम् आसीत् सा अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) मूत्रं कृतवान्, ततः उमरः जलस्य पात्रं गृहीत्वा पृष्ठतः स्थितवान्, अतः सः अवदत्- 'किम् एतत् हे उमर?' उमरः प्रत्युवाच; 'आचमार्थं जलम्' इति । सः अवदत्- 'मया प्रत्येकं मूत्रं समाप्तं कृत्वा आचमनं कर्तुं न आज्ञापितः, यदि अहं तत् करोमि तर्हि तत् सुन्नत-अभ्यासः स्यात्' इति ।
Hadith
Imam Abu Dawud : 39
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْحَذَّاءَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ حَائِطًا وَمَعَهُ غُلَامٌ مَعَهُ مِيضَأَةٌ وَهُوَ أَصْغَرُنَا فَوَضَعَهَا عِنْدَ السِّدْرَةِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدْ اسْتَنْجَى بِالْمَاءِ
अस्मान् प्रति [वहब बिन बकियाह] [खालिद अर्थात् अल वसीथी] [खालिद अर्थात् अल हद्जजा`] ['अथा` बिन् अबू मैमुनाह] तः [अनस बिन् मलिक] इत्यस्मात् कथितं यत् अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) एकेन लघुबालकेन सह उद्यानं प्रविष्टवान् यः अब्लूशनार्थं जलपात्रं वहति स्म। सः अस्माकं मध्ये कनिष्ठः आसीत् । सः जलपात्रं बिदरवृक्षस्य समीपे स्थापयति स्म, ततः सः निश्चिन्तः अभवत्, ततः जलेन सह इस्तिन्जं कृत्वा अस्मान् मिलितुं बहिः आगतः।
Hadith
Imam Abu Dawud : 40
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي أَهْلِ قُبَاءٍ{ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا }قَالَ كَانُوا يَسْتَنْجُونَ بِالْمَاءِ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ هَذِهِ الْآيَةُ
अस्मान् [मुहम्मद बिन् अल अला] इत्यस्मै कथितं यत् [मुअवियाह बिन् हिशाम] अस्मान् [युनुस बिन् अल हरिथ] इत्यस्मात् [इब्राहिम बिन् अबी मैमुनाह] इत्यस्मात् [अबू सालिहतः] [अबू हुरैराह] इत्यस्मात् नबी (स.अ.व.) इत्यस्मात् नबी (स.अ.व.) इत्यस्मात् अवदत् यत्: एषः श्लोकः कुबा-जनानाम् विषये अवगतः अभवत्, 'तस्मिन् जनाः सन्ति।' ये आत्मनः शुद्धिं कर्तुम् इच्छन्ति' इति । अबु हुरैराहः अवदत्- 'ते जलेन इस्टिन्जां कुर्वन्ति, अतः तेषां विषये एषः श्लोकः प्रकाशितः' इति ।
