Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 3901
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَوْفٍ حَدَّثَنَا حَمْزَةُ أَبُو عُمَرَ الْعَائِذِيُّ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ حَدَّثَنِي وَائِلُ بْنُ حُجْرٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جِيءَ بِرَجُلٍ قَاتِلٍ فِي عُنُقِهِ النِّسْعَةُ قَالَ فَدَعَا وَلِيَّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ أَفَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ أَفَتَقْتُلُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ أَفَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ أَفَتَقْتُلُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَلَمَّا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ قَالَ أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِهِ قَالَ فَعَفَا عَنْهُ قَالَ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ النِّسْعَةَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Umar bin Maisara Al Jusyami] sagt, hevur sagt okkum [Yahya bin Said] frá [Auf] sagt; hevur sagt okkum [Hamzah Abu Umar Al 'Aidzi] sagt, hevur sagt mær [Alqamah bin Wail] sagt, hevur sagt mær [Vail bin Hujr] hann segði; 'Eg var einaferð við síðuna av profetinum sallallaahu alaihi wasallam, tá varð ein drápsmaður førdur fram fyri hann, hvørs háls varð bundin við einum bandi'. Wail segði; »Hann bjóðaði síðani verjanum hjá offrinum og spurdi: »Ert tú ikki harmur?« Hann svaraði: "Nei". Hann spurdi aftur: ’Vilt tú ikki taka loysigjaldið?’ hann svaraði: «Nei». Hann spurdi enn: 'Viltu drepa hann?' hann svaraði: »Tað er rætt«. Hann mælti: »Tak hann so burtur'. Tá verjin hjá offrinum fór, spurdi hann aftur: »Er tú ikki keddur?« hann svaraði: «Nei». Hann spurdi aftur: ’Vilt tú ikki taka loysigjaldið?’ hann svaraði: «Nei». Hann spurdi enn: 'Viltu drepa hann?' hann svaraði: »Tað er rætt«. Hann mælti: »Tak hann so burtur'. So fjórðu ferð segði hann: »Um tú fyrigevur honum, so skal hann bera sínar egnu syndir og syndir beiggja tíns«. Wail segði; 'Verjin hjá offrinum fyrigav honum loksins'. Wail segði; 'Eg sá drápsmannin taka bandið av'. Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Umar bin Umar bin Maisarah] segði, hevur sagt okkum [Yahya bin Said] hann segði; hevur sagt mær [Jami' bin Mathar] sagt, hevur sagt mær [Alqamah bin Wail] við sínum sanad og týdningi'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3902
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ الْحَجَّاجِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَطَاءٍ الْوَاسِطِيُّ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَبَشِيٍّ فَقَالَ إِنَّ هَذَا قَتَلَ ابْنَ أَخِي قَالَ كَيْفَ قَتَلْتَهُ قَالَ ضَرَبْتُ رَأْسَهُ بِالْفَأْسِ وَلَمْ أُرِدْ قَتْلَهُ قَالَ هَلْ لَكَ مَالٌ تُؤَدِّي دِيَتَهُ قَالَ لَا قَالَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ أَرْسَلْتُكَ تَسْأَلُ النَّاسَ تَجْمَعُ دِيَتَهُ قَالَ لَا قَالَ فَمَوَالِيكَ يُعْطُونَكَ دِيَتَهُ قَالَ لَا قَالَ لِلرَّجُلِ خُذْهُ فَخَرَجَ بِهِ لِيَقْتُلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ إِنْ قَتَلَهُ كَانَ مِثْلَهُ فَبَلَغَ بِهِ الرَّجُلُ حَيْثُ يَسْمَعُ قَوْلَهُ فَقَالَ هُوَ ذَا فَمُرْ فِيهِ مَا شِئْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْهُ وَقَالَ مَرَّةً دَعْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِ صَاحِبِهِ وَإِثْمِهِ فَيَكُونُ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ قَالَ فَأَرْسَلَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Auf Ath Tha`i] sagt, hevur sagt okkum [Abdul Qudus Ibnul Hajjaj] sagt, hevur sagt okkum [Yazid bin Atha Al Wasithi] frá [Lurta] frá [Alqamah bin Wail] frá [Fápa sínum] hann segði; »Ein maður kom til profetins og hevði ein Habsyi við sær, segði hann; »Ja, hesin Habsyi-persónurin hevur dripið sonin hjá beiggja mínum!« Hann spurdi habsyi: »Hvussu drapst tú hann?« Hann svaraði: 'Eg sló hann á høvdið við øksini, men eg ætlaði ikki at drepa hann'. Hann spurdi aftur: ’Hevur tú ráð at gjalda loysigjaldið?’ Hann svaraði: "Nei". Hann spurdi aftur: »Hvat heldur tú, um eg frígeri teg, so leita tit til fólk fyri fíggjarligari hjálp?« Hann svaraði: 'Ongin tørvur'. Hann spurdi aftur: ’Er tað møguligt, at verjar tínir geva tær loysigjaldið?’ Hann svaraði: "Nei". Hann segði síðani við mannin - verjan hjá offrinum -: 'Kom við honum'. So tóku menninir Habsyi burtur at verða dripnir. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: »Faktiskt, um maðurin drepur Habsyi, so verður hansara støða tann sama sum tann Habsyi.« Orðini hjá profetinum náddu loksins oyruni á manninum, segði hann tá; „Eg lati hetta aftur. So gev bíleggingar, sum tú vilt'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Frígera Habsyi'. Í aðrari frásøgn segði hann: 'Lat tað vera, so skal hann bera syndirnar hjá vinmanni sínum - offrinum - og sínar egnu syndir.' Tá fer hann til helvitis'. Verjin hjá offrinum slepti honum síðani leysum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3903
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى ابْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ قَالَكُنَّا مَعَ عُثْمَانَ وَهُوَ مَحْصُورٌ فِي الدَّارِ وَكَانَ فِي الدَّارِ مَدْخَلٌ مَنْ دَخَلَهُ سَمِعَ كَلَامَ مَنْ عَلَى الْبَلَاطِ فَدَخَلَهُ عُثْمَانُ فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَهُوَ مُتَغَيِّرٌ لَوْنُهُ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونَنِي بِالْقَتْلِ آنِفًا قَالَ قُلْنَا يَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ وَلِمَ يَقْتُلُونَنِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلَامٍ أَوْ زِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا فِي إِسْلَامٍ قَطُّ وَلَا أَحْبَبْتُ أَنَّ لِي بِدِينِي بَدَلًا مُنْذُ هَدَانِي اللَّهُ وَلَا قَتَلْتُ نَفْسًا فَبِمَ يَقْتُلُونَنِيقَالَ أَبُو دَاوُد عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَرَكَا الْخَمْرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb] segði, hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Yahya bin Said] frá [Abu Umamah bin Sahl] hann segði; »Eg var hjá [Uthman], tá hann var umringaður í húsi sínum. Í húsi hansara er ein gongd, um onkur fer inn í hana, so sleppur hann at hoyra samrøðurnar hjá fólkunum omanfyri seg. Uthman fór inn í gongina, so kom hann út við andlitinum, sum bleiknaði. Hann mælti; „Teir vilja drepa meg“. Hann -frásøgumaðurin- segði; 'Tá søgdu vit; »Allah er nóg mikið sum verji tín, o Amirul Mukminin«. Uthman spurdi -forvirraður-, 'Hví vilja teir drepa meg? , hóast eg einaferð hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: ’Blóðið hjá einum muslimi er ikki halal uttan av trimum orsøkum; vantrúgvandi eftir at hava trúð, hór eftir hjúnalag og dripið sálir hjá øðrum’. Við Allah, eg framdi ongantíð hór hvørki undir Jahilliyah ella eftir islam, og eg vónaði heldur ongantíð at broyta mína trúgv eftir at Allah hevði leiðt meg, og eg drap heldur ongantíð sál hjá nøkrum -uttan rætt-. Av hvørjari orsøk skulu teir so drepa meg?“ Abu Dávud segði; 'Usman og Abu Bakar Radliallahu Anhuma drukku ongantíð vín í Jahilliah-tíðini'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3904
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ فَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ زِيَادَ بْنَ ضُمَيْرَةَ الضُّمَرِيَّ ح و أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ سَعْدِ بْنِ ضُمَيْرَةَ السُّلَمِيَّ وَهَذَا حَدِيثُ وَهْبٍ وَهُوَ أَتَمُ يُحَدِّثُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مُوسَى وَجَدِّهِوَكَانَا شَهِدَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ وَهْبٍ أَنْ مُحَلِّمَ بْنَ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيَّ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ أَشْجَعَ فِي الْإِسْلَامِ وَذَلِكَ أَوَّلُ غِيَرٍ قَضَى بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عُيَيْنَةُ فِي قَتْلِ الْأَشْجَعِيِّ لِأَنَّهُ مِنْ غَطَفَانَ وَتَكَلَّمَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ دُونَ مُحَلِّمٍ لِأَنَّهُ مِنْ خِنْدِفَ فَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَكَثُرَتْ الْخُصُومَةُ وَاللَّغَطُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُيَيْنَةُ أَلَا تَقْبَلُ الْغِيَرَ فَقَالَ عُيَيْنَةُ لَا وَاللَّهِ حَتَّى أُدْخِلَ عَلَى نِسَائِهِ مِنْ الْحَرْبِ وَالْحُزْنِ مَا أَدْخَلَ عَلَى نِسَائِي قَالَ ثُمَّ ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَكَثُرَتْ الْخُصُومَةُ وَاللَّغَطُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُيَيْنَةُ أَلَا تَقْبَلُ الْغِيَرَ فَقَالَ عُيَيْنَةُ مِثْلَ ذَلِكَ أَيْضًا إِلَى أَنْ قَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي لَيْثٍ يُقَالُ لَهُ مُكَيْتِلٌ عَلَيْهِ شِكَّةٌ وَفِي يَدِهِ دَرِقَةٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمْ أَجِدْ لِمَا فَعَلَ هَذَا فِي غُرَّةِ الْإِسْلَامِ مَثَلًا إِلَّا غَنَمًا وَرَدَتْ فَرُمِيَ أَوَّلُهَا فَنَفَرَ آخِرُهَا اسْنُنْ الْيَوْمَ وَغَيِّرْ غَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُونَ فِي فَوْرِنَا هَذَا وَخَمْسُونَ إِذَا رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ وَذَلِكَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَمُحَلِّمٌ رَجُلٌ طَوِيلٌ آدَمُ وَهُوَ فِي طَرَفِ النَّاسِ فَلَمْ يَزَالُوا حَتَّى تَخَلَّصَ فَجَلَسَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَيْنَاهُ تَدْمَعَانِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ الَّذِي بَلَغَكَ وَإِنِّي أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَاسْتَغْفِرْ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَتَلْتَهُ بِسِلَاحِكَ فِي غُرَّةِ الْإِسْلَامِ اللَّهُمَّ لَا تَغْفِرْ لِمُحَلِّمٍ بِصَوْتٍ عَالٍ زَادَ أَبُو سَلَمَةَ فَقَامَ وَإِنَّهُ لَيَتَلَقَّى دُمُوعَهُ بِطَرَفِ رِدَائِهِقَالَ ابْنُ إِسْحَقَ فَزَعَمَ قَوْمُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَغْفَرَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْغِيَرُ الدِّيَةُ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] segði, hevur sagt okkum [Hammad] hann segði; hevur sagt okkum [Muhammed bin Ishaq] segði, hevur sagt mær [Muhammed bin Ja’far bin Az Zubair] hann segði; Eg hoyrdi [Ziad bin Dhamra Adh Dhumari]. -á annan hátt er sagt- Tað er okkum greitt frá, at [Wahb bin Bayan] og [Ahmad bin Said Al Hamdani] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Ibn Wahb] sagt, hevur sagt mær ['Abdurrahman bin Abu Az Zinad] frá ['Abdurrahman Ibnul Harits] frá [Muhammad bin Ja'far] at hann hevði hoyrt [Ziyad bin Sa'd bin Dhumairah Sum Sulami] - hetta er og hetta er Wahb's meira fullkomið bi hadith, Az Zubair - frá [faðir sínum] segði hann; ’ [Móses] og [abbi hansara] høvdu luttikið í bardaganum við Hunain við Rasulullah. ' síðani fóru vit aftur til Wahb-hadithina, at Muhallim bin Jatstsamah Al Laitsi einaferð drap ein mann úr Ashja' - navnið á staðnum - hóast hann hevði umvendi seg til islam, og tað var fyrsta diyatið, sum varð loyst av Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Uyainah umrøddi síðani morðið á Al Asyja'I, tí hann kom úr Ghathafan. Meðan tosaði Al Aqra' bin Habis til verju fyri Muhallim, tí hann kom úr Khindiq. Røddir teirra hækkaðu so nógv, at nógv kjak og ófriður var. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Ó Uyainah, vilt tú ikki taka ímóti diyat -loysigjaldinum-?' Hann svaraði: 'Við Allah, nei! Soleiðis at vit kunnu bera tap og sorg til hansara kvinnur eins og hann hevur ført tap og sorg til mínar kvinnur'. Sa'd mælti; "Síðani hækkaðu røddirnar aftur, til tað var nógv kjak og ófriður." Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Ó Uyainah, vilt tú ikki taka ímóti diyat -loysigjaldinum-?' Uyainah svaradi sem hann hafdi fyrr svarad, svo stod upp madr fra Banu Laith er Mukaitil het, hann bar vopn ok skjold. pá mælti hann; 'Ó Allahs sendiboð, í islam havi eg ongantíð fingið loysigjald fyri brotið, sum hesin persónurin - Muhallim drápsmaðurin - hevur framt, uttan sum ein hópur av geitum, sum drakk - í ánni - tí teir vóru tystir. Síðani varð fyrsta róðurin kastað til seinasta róðurin rann avstað - merking; Tilveran av qishah er soleiðis, at onnur verða bangin og fáa læru, eins og ein geit verður kastað, soleiðis at onnur verða bangin og fara avstað. Halt uppá sunnuna nú og broyt hana í morgin'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Fimmti -kamelar- vórðu goldnir í reiðum peningi og fimmti afturat, tá teir komu til Medina'. Tað hendi á eini av hansara ferðum. Meðan Muhallim var ein høgur, brúnhúðaður maður, sat hann millum mannamúgvuna. Og vinir hansara hjálptu honum enn, til hann var leysur av morði -qishas-. Muhallim sat síðani við síðuna av Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við tárum í eygunum. Hann mælti tá; 'Ó Allahs sendiboð, eg havi gjørt okkurt sum tú veitst - at drepa -, eg angri nú til Allah Tabaaraka Wa Ta'ala, so bið Allah Azza Wa Jalla um fyrigeving'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Drapst tú hann við tínum vápni hóast hann enn var í byrjanini av sínum islam? O Allah, fyrigev ikki Muhallim'. Hann segði hesi orðini við harðari rødd.“ Abu Salamah legði afturat: 'Muhallim reisti seg síðani og turkaði tárini við kantinum á sjalinum'. Ibn Íshaq segði; 'Fólk hansara kendi seg trygt við, at rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam fór at biðja um fyrigeving frá Muhallim eftir tað'. Abu Dávud segði; 'Ein Nadhr bin Syumail segði, at Al Ghiyar er diyat -loysigjald-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3905
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا شُرَيْحٍ الْكَعْبِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا إِنَّكُمْ يَا مَعْشَرَ خُزَاعَةَ قَتَلْتُمْ هَذَا الْقَتِيلَ مِنْ هُذَيْلٍ وَإِنِّي عَاقِلُهُ فَمَنْ قُتِلَ لَهُ بَعْدَ مَقَالَتِي هَذِهِ قَتِيلٌ فَأَهْلُهُ بَيْنَ خِيَرَتَيْنِ أَنْ يَأْخُذُوا الْعَقْلَ أَوْ يَقْتُلُوا
Hevur sagt okkum [Musaddad bin Musarhad] sagt, hevur sagt okkum [Yahya bin Said] sagt, hevur sagt okkum [Ibn Abu Dzi`b] hann sagdi; hevur sagt mær [Sagdi Ibn Abu Said] hann sagdi; Eg hoyrdi [Abu Syuraih Al ka'bi] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ó fólk í Khuza'ah! Vitið, at tit øll, tit hava dripið hendan Hudzail mann, faktiskt eri eg eftirmaður hansara -sum skal gjalda hansara diyat-, tí hvør sum helst er dripin eftir mínum orðum, so fyri arving hansara gevi eg tvey val; biðja um loysigjald ella drepa afturfyri’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3906
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ أَخْبَرَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي يَحْيَى ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنِي أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا فُتِحَتْ مَكَّةُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُودَى أَوْ يُقَادَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شَاةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبْ لِي قَالَ الْعَبَّاسُ اكْتُبُوا لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاةٍوَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ أَحْمَدَ قَالَ أَبُو دَاوُد اكْتُبُوا لِي يَعْنِي خُطْبَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Abbas Ibnul Walid bin Mazyad] sagt, hevur sagt mær [pápi mín] sagt, hevur sagt okkum [Al Auza'i] sagt, hevur sagt mær [Yahya]. -á annan hátt er tað nevnt- hevur sagt okkum [Ahmad bin Ibrahim] sagt, hevur sagt mær [Abu Dawud] sagt, hevur sagt okkum [Harb bin Syaddad] sagt, hevur sagt okkum [Yahya bin Abu Kathir] sagt, hevur sagt mær [Abu Salamah bin 'Abdurrahman okkum] sagt hann [Abu Salamah bin Abdurrahman] sagt hann; 'Við opningina av býnum Mekka reistist Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og helt prædiku, hann segði: 'Hvør tykkara millum hevur familju sína dripna, so hevur hann tvey bestu val; biðja um loysigjald ella drepa afturfyri’. Tá reistist ein maður úr jemenska fólkinum, sum æt Abu Shah, og segði; 'Ó Allahs sendiboð, skriva tað fyri meg'. Al Ábbas segði; 'Tit skriva fyri meg'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði síðani: 'Ger eina skriving til Abu Shah'. Og hetta er lafadz hadisin hjá Ahmad. Abu Dávud segði; 'Tú skrivar fyri meg' merkir prædikan, sum profeturin helt'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3907
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا دُفِعَ إِلَى أَوْلِيَاءِ الْمَقْتُولِ فَإِنْ شَاءُوا قَتَلُوهُ وَإِنْ شَاءُوا أَخَذُوا الدِّيَةَ
Hevur sagt okkum [muslimur] sagt, hevur sagt okkum [Muhammed bin Rashid] sagt, hevur sagt okkum [Sulaiman bin Musa] frá [Amru bin Syu'aib] frá [pápa sínum] frá [abba sínum] frá profetinum sallallaahu í qisha-alahi Wasallam, hann segði: 'Ein trúgvandi av einum - skal ikki verða dripin. So tann, sum drepur ein trúgvandi við vilja, verður málið latið verjanum hjá offrinum; Um teir vilja, kunnu teir hevna drápið, og um teir vilja, kunnu teir biðja um loysigjald'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3908
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا مَطَرٌ الْوَرَّاقُ وَأَحْسَبُهُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أُعْفِيَ مَنْ قَتَلَ بَعْدَ أَخْذِهِ الدِّيَةَ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] sagt, hevur sagt okkum [Hammad] sagt, hevur sagt okkum [Mathar Al Warraq] og eg helt tað vera frá [Al Hasan] frá [Jabir bin Abdullah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg fyrigevi ikki tí persóni, sum drepur, eftir at hann hevur tikið loysigjaldið'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3909
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ امْرَأَةً يَهُودِيَّةً أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ مَسْمُومَةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا فَجِيءَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ أَرَدْتُ لِأَقْتُلَكَ فَقَالَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُسَلِّطَكِ عَلَى ذَلِكَ أَوْ قَالَ عَلَيَّ فَقَالُوا أَلَا نَقْتُلُهَا قَالَ لَا فَمَا زِلْتُ أَعْرِفُهَا فِي لَهَوَاتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Habib bin Arabi] sagt, hevur sagt okkum [Khalid Ibnul Harith] sagt, hevur sagt okkum [Syu’bah] frá [Hisyam bin Zaid] frá [Anas bin Malik] sagt; 'Ein jødisk kona kom til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við geitakjøti, sum hevði verið eitrað, so át hon tað. Eftir hetta varð jødiska kvinnan førd fyri Rasulullah. Hann spurdi þa um þetta, konan svaradi ‘Ek vil drepa þik!’ Hann segði: 'Allah vil ikki gera tað lætt hjá tær at gera tað, ella hann segði: 'at gera - tað - við meg'. Vinirnir søgdu; »Hvat um vit bara drepa hann?« hann segði: »Ikki'. Anas segði; 'Og eg síggi enn leivdirnar av eitrinum í hálsinum á rasullah'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3910
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ عَنْ سُفْيَانَ ابْنِ حُسَيْنٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وأَبِي سَلَمَةَ قَالَ هَارُونُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْيَهُودِ أَهْدَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةً مَسْمُومَةً قَالَ فَمَا عَرَضَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذِهِ أُخْتُ مَرْحَبٍ الْيَهُودِيَّةُ الَّتِي سَمَّتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Dawud bin Rasyid] sagt, hevur sagt okkum [Abbad Ibnul Awwam]. -á annan hátt er sagt- Hevur sagt okkum [Harun bin Abdullah] segði, hevur sagt okkum [Said bin Sulaiman] sagt, hevur sagt okkum [Abbad] frá [Sufyan bin Husain] frá [Az Zuhri] frá [Said] og [Abu Salamah]. [Áron] segði; frá [Abu Hurairah] segði hann; 'Ein jødisk kona gav profetinum eina gávu av geitakjøti, sum varð eitrað'. Abu Hurairah helt fram: 'Men profeturin nerti als ikki við kvinnuna - nevniliga við qishash -'. Abu Dávud segði; 'Hendan kvinnan er systir jødisku kvinnuna, sum eitraði profetin'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3911
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُأَنَّ يَهُودِيَّةً مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً ثُمَّ أَهْدَتْهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا وَأَكَلَ رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ وَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ قَالَتْ الْيَهُودِيَّةُ مَنْ أَخْبَرَكَ قَالَ أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِي لِلذِّرَاعِ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ قَالَتْ قُلْتُ إِنْ كَانَ نَبِيًّا فَلَنْ يَضُرَّهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا اسْتَرَحْنَا مِنْهُ فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُعَاقِبْهَا وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَاحْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنْ الشَّاةِ حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ وَهُوَ مَوْلًى لِبَنِي بَيَاضَةَ مِنْ الْأَنْصَارِحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الْأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الْحِجَامَةِ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Dávud Al Mahri] segði, hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hann segði; hevði greitt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] segði hann; ’ [Jabir bin Abdullah] segði einaferð frá, at ein jødisk kona úr fólkinum í Khaibar stroyddi eitur á steikt geitarkjøt. Síðani legði hann kjøtið fram fyri Rasulullah. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tók síðani armin á geitinum og át hann saman við vinum sínum. Tá segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við teir allar: 'Rættið hendurnar upp, tit øll - etið tær ikki aftur -'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sendi síðani ein boðbera at kalla jødisku kvinnuna. Síðan spurdi hann konuna: »Setti tú eitur í hetta kjøtið?« svaraði jødiska konan: »Hvør gav tær tíðindini?« Hann svarar: 'Tat er gefr mer tidindi er tad er i hendi minni'. Jødiska konan segði; 'Rætta'. Hann spurdi enn: »Hvat vilt tú?' Jødiska konan svaraði: »Í mínum hjarta segði eg; 'Um hann er ein profetur, so er hann ikki í vanda, men um hann ikki er ein profetur, so kunnu vit hvíla okkum frá honum'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fyrigav síðani jødisku kvinnuni og revsaði hana ikki. Felagsmenn hansara, sum luttóku í at eta geitakjøt, doyðu, meðan Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevði bløðrur aftan á hálsinum orsakað av kjøtinum, hann át. Síðani varð hann koppaður av Abu Hind - fyrrverandi træli hjá Bani Bayadhah frá Ansar - við at brúka horn og hvassan knív. Tað hevur verið sagt okkum [Wahb bin Baqiyyah] sagt, tað hevur verið sagt okkum [Khalid] frá [Muhammed bin Amru] frá [Abu Salamah], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð fekk eina gávu av steiktari geit frá einari Khaibar jødiskari kvinnu, eins og í hadithinum hjá Jabir. Hann -frásøgumaðurin- segði; 'Bisyr bin Al Bara bin Ma'rur Al Ansari doyði -tí hann át geitakjøt-, so Allahs sendiboð sendi onkran at heinta jødisku kvinnuna. Hann segði: »Hvat fekk teg at gera tað?« tá nevnt sum í hadithini hjá Jabir. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um, at kvinnan skuldi revsast, so kvinnan varð dripin. Men hann nevndi ikki koppingarsøguna'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3912
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَأْكُلُ الصَّدَقَةَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ زَادَ فَأَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً سَمَّتْهَا فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا وَأَكَلَ الْقَوْمُ فَقَالَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ فَإِنَّهَا أَخْبَرَتْنِي أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الْأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ قَالَتْ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ الَّذِي صَنَعْتُ وَإِنْ كُنْتَ مَلِكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ ثُمَّ قَالَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مَازِلْتُ أَجِدُ مِنْ الْأَكْلَةِ الَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي
Tað hevur verið sagt okkum av [Wahab bin Baqiyyah] frá [Khalid] frá [Muhammed bin Amru] frá [Abu Salama] frá [Abu Hurairah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fekk gávur men át ikki zakat'. Tað hevur verið sagt okkum av [Wahb bin Baqiyyah] -í aðrari frásøgn- frá [Khalid] frá [Muhammed bin Amru] frá [Abu Salama] -men hann nevndi ikki Abu Hurairah, segði hann; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fekk gávur men át ikki zakat'. Hann legði afturat: »Síðani var ein Khaibar jødisk kona, sum gav honum eina gávu av rullaðum kjøti, sum varð smurt við eitri. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og fylgisveinarnir ótu síðani geitakjøtið. Men so segði hann: 'Rætt hendurnar upp -steðga á við at eta-, tí faktiskt hevur hetta geitakjøtið givið mær tíðindi um, at tað er snørt við eitri'. Bisyr Ibnul Al Bára bin Ma'rur Al Ansari doyði loksins. Profeturin sendi síðani ein boðbera til jødisku kvinnuna. Hann spurdi: »Hvat fekk teg at gera tað?« Konan svaraði: »Um tú ert ein profetur, so skal tað, sum eg geri, ikki skaða tær. Men vart tú bara kongur, so hevði eg sett fólk í hvíld frá tær'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um at drepa kvinnuna, so hon varð dripin. Síðan segði hann við sjúkutíðina, sum førdi hann til deyða: 'Eg smakki enn tað, sum eg át á Khaibar, og nú er tíðin komin til, at ryggurin verður skorin av - deyði mín -'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3913
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ أُمَّ مُبَشِّرٍ قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مَا يُتَّهَمُ بِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي لَا أَتَّهِمُ بِابْنِي شَيْئًا إِلَّا الشَّاةَ الْمَسْمُومَةَ الَّتِي أَكَلَ مَعَكَ بِخَيْبَرَ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا لَا أَتَّهِمُ بِنَفْسِي إِلَّا ذَلِكَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِيقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُبَّمَا حَدَّثَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُرْسَلًا عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُبَّمَا حَدَّثَ بِهِ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَذَكَرَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَّ مَعْمَرًا كَانَ يُحَدِّثُهُمْ بِالْحَدِيثِ مَرَّةً مُرْسَلًا فَيَكْتُبُونَهُ وَيُحَدِّثُهُمْ مَرَّةً بِهِ فَيُسْنِدُهُ فَيَكْتُبُونَهُ وَكُلٌّ صَحِيحٌ عِنْدَنَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ فَلَمَّا قَدِمَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَلَى مَعْمَرٍ أَسْنَدَ لَهُ مَعْمَرٌ أَحَادِيثَ كَانَ يُوقِفُهَا حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ مُبَشِّرٍ قَالَ أَبُو سَعِيدِ بْنُ الْأَعْرَابِيِّ كَذَا قَالَ عَنْ أُمِّهِ وَالصَّوَابُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ مَخْلَدِ بْنِ خَالِدٍ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَقَالَ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرْ الْحِجَامَةَ
Hevur sagt okkum [Makhlad bin Khalid] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazaq] sagt, hevur sagt okkum [Ma’mar] frá [Az Zuhri] frá [Ibnu Ka’b bin Malik] frá [Fáðir hansara] sagt; 'Umm Mubasysyir segði við profetin sallallaahu alaihi wasallam tá hann var sjúkur sum førdi hann til deyða: 'Hvat klagar tú um, o sendiboð Allahs? Eg havi einki at klaga um sonin uttan tað eitrandi geitakjøtið, hann át hjá tær í Khaibar'. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam svaraði tá: 'Eg klagi heldur ikki um annað enn eitraða geitakjøtið, og nú er tíðin komin til, at ryggurin verður skorin av -deyði-'. Abu Dávud segði; »Kanska segði Abdurrazaq hesa hadith á ein mursal hátt frá Ma'mar, frá Az Zuhri, frá profetinum. Og kanska segði hann eisini hadisin frá Az Zuhri, frá 'Abdurrahman bin Ka'b bin Malik'. Abdurrazaq segði, at Ma'mar einaferð segði teimum hesa hadith á ein mursal hátt. Men einaferð skrivaðu tey tað, meðan hann segði teimum tað. Og vit halda, at alt tað er ektað' segði Abdurrazaq; "Tá Ibnul Mubarak kom til Ma'mar, stóð Ma'mar á Ibn Mubarak fleiri hadisur, sum hann vildi hava." Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal] sagt, hevur sagt okkum [Ibrahim bin Khalid] sagt, hevur sagt okkum [Rabah] frá [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá ['Abdurrahman bin Abdullah bin Ka'b bin Malik] frá móður síni Umm Mubasysyir. Ábu Saíd Ibnull Árabi segði; tað segði hann frá mammuni. Men sannleikin er; frá [faðir sínum], frá [Umm Mubasysyir], segði hann; »Eg fór inn at hitta profetin. . Síðani nevndi hann týdningin av hadisini hjá Makhlad bin Khalid, eitt nú hadisini hjá Jabir. Hann -frásøgumaðurin- segði; 'Bysyr Ibnul Bára bin Ma'rur doyði, so hann sendi onkran til jødisku konuna. Hann spurdi: »Hvat fekk teg at gera tað?« -Síðani nevndi hann hadith Jabirs- Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um at revsa kvinnuna, so konan varð dripin'. Og hann nevndi ikki koppingarsøguna'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3914
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ خَصَى عَبْدَهُ خَصَيْنَاهُ ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَحَمَّادٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ عَنْ هِشَامٍ مِثْلَ حَدِيثِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ بِإِسْنَادِ شُعْبَةَ مِثْلَهُ زَادَ ثُمَّ إِنَّ الْحَسَنَ نَسِيَ هَذَا الْحَدِيثَ فَكَانَ يَقُولُ لَا يُقْتَلُ حُرٌّ بِعَبْدٍ
Hevur sagt okkum [Ali Ibnul Ja'd] sagt, hevur sagt okkum [Syu'bah]. -Á annan hátt er tað nevnt- Tað hevur verið sagt okkum [Musa bin Isma'il] segði, tað hevur verið sagt okkum [Hammad] frá [Qatadah] frá [Al Hasan] frá [Samurah], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Hvør sum drepur træl sín, vit vilja drepa hann av hansara vilja, og hvør av hansara trælum vilja vit drepa av hansara træli. nøs'. Hevur sagt okkum [Muhammed Ibnul Mutsanna] sagt, hevur sagt okkum [Mu’adz bin Hisham] sagt, hevur sagt mær [faðir mínum] frá [Qatadah] við sama sanad. Hann mælti; 'Profeturin segði: 'Hvør tann, sum kastrerar træl sín, so kastrera vit hann'. Síðani nevndi hann hadisurnar hjá Syu'bah og Hamamd'. Abu Dávud segði; ' [Abu Daud Ath Thayalisi] segði tað úr [Hsyyam] eins og hadisin hjá [Mu'adz]. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] sagt, hevur sagt okkum [Sagdi bin Amir] frá [Ibn Abu Arubah] frá [Qatadah] við einum sanad [Syu'bah] sum tann hadisin. Hann legði bara afturat, at Al Hasan gloymdi hesa hadith. Hann segði, 'Ein frælsur persónur skal ikki verða dripin orsakað av einum træli - nevniliga qishas -'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3915
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَلَا يُقَادُ الْحُرُّ بِالْعَبْدِ
Hevur sagt okkum [Muslim bin Ibrahim] sagt, hevur sagt okkum [Hisham] frá [Qatadah] frá [Al Hasan] hann segði; 'Ein frælsur persónur kann ikki verða qishased fyri at -drepa- ein træl'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3916
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ تَسْنِيمٍ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا سَوَّارٌ أَبُو حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مُسْتَصْرِخٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ جَارِيَةٌ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَيْحَكَ مَا لَكَ قَالَ شَرًّا أَبْصَرَ لِسَيِّدِهِ جَارِيَةً لَهُ فَغَارَ فَجَبَّ مَذَاكِيرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالرَّجُلِ فَطُلِبَ فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ فَأَنْتَ حُرٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَى مَنْ نُصْرَتِي قَالَ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ أَوْ قَالَ كُلِّ مُسْلِمٍقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي عَتَقَ كَانَ اسْمُهُ رَوْحُ بْنُ دِينَارٍ قَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي جَبَّهُ زِنْبَاعٌ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا زِنْبَاعٌ أَبُو رَوْحٍ كَانَ مَوْلَى الْعَبْدِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Hasan bin Tasnim Al 'Ataki] sagt, hevur sagt okkum [Muhammed bin Bakr] sagt, hevur sagt okkum [Sawwar Abu Hamzah] sagt, hevur sagt okkum [Amru bin Syu'aib] frá [pápa sínum] frá [abba sínum] hann segði; 'Ein maður kom til profetin sallallaahu alaihi wasallam og rópti, hann segði: 'Ó sendiboð Allahs, hansara kvinnuliga trælur!' hann maelti: 'Vei ydr, hvad er ydr galt?' Hann svaraði: 'Tað ringa er, at hann - trælurin - sá kvinnutræl húsbónda síns.' Tá var húsbóndi hansara øvundsjúkur, til hann skar kynslimirnar av honum'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Kom við manninum higar'. Síðani varð leitað eftir manninum men varð ikki funnin. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Tú ert nú frælsur, vinarliga far'. Hann spurdi síðani: 'Ó sendiboð Allahs, hvørjum skal eg biðja um hjálp?' hann svarar: 'Til hvern trúgvandi, ella hann sagdi 'til hvern muslim'. Abu Dávud segði; 'Navnið á tí frígjørda trælinum var Rauh bin Dinar'. Abu Dawud segði aftur: "Meðan var tann, sum klipti kynslimirnar hjá trælinum, Zinba." Abu Dávud segði; 'Zinba' Abu Rauh var eisini fyrrverandi trælur'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3917
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ انْطَلَقَا قِبَلَ خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَاتَّهَمُوا الْيَهُودَ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ أَوْ قَالَ لِيَبْدَأْ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَيُدْفَعُ بِرُمَّتِهِ قَالُوا أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِقَالَ سَهْلٌ دَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ يَوْمًا فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ رَكْضَةً بِرِجْلِهَا قَالَ حَمَّادٌ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ وَمَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ فِيهِ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ وَلَمْ يَذْكُرْ بِشْرٌ دَمًا و قَالَ عَبْدَةُ عَنْ يَحْيَى كَمَا قَالَ حَمَّادٌ وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ يَحْيَى فَبَدَأَ بِقَوْلِهِ تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا يَحْلِفُونَ وَلَمْ يَذْكُرْ الِاسْتِحْقَاقَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا وَهْمٌ مِنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Umar bin Masarah] og [Muhammed bin Ubaid] í týdningi, søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Yahya bin Said] frá [Busyair bin Yasar] frá [Sahl bin Abu Hatsmah] og [Rafí bin Khadij] segði; 'Muhayishah bin Mas'ud og Abdullah bin Sahl fóru til Khaibar, men teir báðir skildust á eini dadlupálmaplantasju. Tá varð Abdullah bin Sahl dripin, og teir ákærdu jødarnar fyri at hava dripið hann. Síðani kom beiggi hansara, sum æt 'Abdurrahman bin Sahl, við tveimum børnum abba síns, Huwayishah og Muhayishah til profetin. Síðan segði 'Abdurrahman frá beiggja sínum - hann var tann minsti millum brøður sínar -, segði hann; — Tú skalt byrja við tí størra, tú skalt byrja við tí størra. Ella segði hann; 'Tann størri skal byrja'. Síðani fortaldu teir báðir frá beiggja sínum - sum varð dripin -, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Latið fimmti av tykkum eið eið á ein av teimum - jødan, sum drap -, á henda hátt kunnu tit loysa brotligu beinini hjá beiggja tykkara'. Teir svaraðu: »Vit sóu tað ikki beinleiðis, so hvussu kunnu vit eiða!« Hann segði: 'Jødarnir verða reinsaðir fyri tínar ákærur, um teir kunnu geva eið frá fimmti fólkum teirra millum'. Felagarnir svaraðu: »Teir eru vantrúgvandi!« Hann -frásøgumaðurin- segði; 'Síðani loysti Rasulullah -diyat- sálina hjá offrinum við síni egnu persónligu ogn'. Sahl mælti; 'Ein dagin kom eg inn í kamelpenn teirra, knappliga varð eg sparkaður av einum kvennkameli við fótinum'. Hammad viðmerkti: 'Hetta er hadith, ella okkurt líknandi'. Abu Dávud segði; ' [Bisyr Ibnul Mufadhal] og [Malik] søgdu tað frá [Yahya bin Said]. Hann segði í hadithini: 'Ert tú fúsur at svørja fimmti eiðir, so hevur tú rætt til at søkja hevnd fyri morðið á vini tínum?' men Bisyr nevnir ikki orðið 'blóð'. [Abdah] segði eisini frá [Yahya] sum sagt av [Hammad]’. [Ibn Uyainah] segði eisini frá [Yahya], men hann byrjaði við setninginum: 'Jødarnir verða leysir av tínum ákærum, um teir geva tær fimmti eiðir, og hann nevndi ikki orðið 'rættur'. Abu Dávud segði; 'Og hetta er dulnevningin hjá Ibn Uyainah'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3918
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَأَنَّهُ أَخْبَرَهُ هُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ
Tað hevur verið fráboðað okkum [Ahmad bin Amru bin Sum Sarh] segði, tað hevur verið fráboðað okkum [Ibnu Wahb] segði, tað hevur verið fráboðað mær [Malik] frá [Abu Laila bin Abdullah bin 'Abdurrahman bin Sahl] frá [Sahl bin Abu Hatsn fráboðaði honum, at hansara fólki til Abdullah Sahl og Muhayishah fóru til Khaibar orsakað av líðingini, tey upplivdu. Muhayyishah varð síðani førdur inn, tá varð boðað frá, at Abdullah bin Sahl varð dripin og kastaður í hol ella brunn. Muhayishah fór síðani til jødarnar og spurdi: 'Við Allah, ert tú tann, sum drap hann?' jødarnir svaraðu: 'Við Allah, vit drupu hann ikki'. Muhayishah fór síðani avstað til hann kom til Medina, hann segði síðani allar hendingarnar fyri fólki sínum. Síðani fóru hann, beiggi hansara Huwayishah - og hann var eldri - og 'Abdurrahman bin Sahl til profetin. Muhayishah talaði upp - tí hann var tann, sum var í Khaibar tá - men Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað gamla fyrst, tað gamla fyrst'. Huwayishah tosaði síðani og Muhayishah helt fram, so segði Rasulullah: 'Teir vilja gjalda diyat fyri vinir tínar ella lýsa teir kríggj!' Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam skrivaði síðani eitt bræv til teirra, har hann kravdi hetta málið, síðani svaraðu teir - brævi hansara - við at skriva svarið, 'Við Allah drupu vit hann ikki'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði síðani við Huwayishah, Muhayishah og 'Abdurrahman bin Sahl: 'Eru tit fúsir at eita eið, soleiðis at tit hava rætt til rættin at drepa beiggja tykkara?' teir svaraðu: «Nei». Hann segði: '-Sjálvt um- jødarnir vilja eið á ákærur tínar'. Teir svaraðu: »Teir eru ikki muslimar!« Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam loysti síðani diyat við sínum persónligu ognum, hann sendi kamelar til kamelarnir vórðu settir inn í hús teirra'. Sahl mælti; 'Ein av kamelunum sparkaði meg enntá, nevniliga tann reyði kamelurin'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3919
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَكَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ عَنْ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَتَلَ بِالْقَسَامَةِ رَجُلًا مِنْ بَنِي نَصْرِ بْنِ مَالِكٍ بِبَحْرَةِ الرُّغَاءِ عَلَى شَطِّ لِيَّةِ الْبَحْرَةِ قَالَ الْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ مِنْهُمْ وَهَذَا لَفْظُ مَحْمُودٍ بِبَحْرَةٍ أَقَامَهُ مَحْمُودٌ وَحْدَهُ عَلَى شَطِّ لِيَّةَ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Mahmud bin Khalid] og [Katsir bin Ubaid] søgdu bæði; hevur sagt okkum. -á annan hátt er tað nevnt- Hevur sagt okkum [Muhammad bin Ash Shabbah bin Sufyan] segði, hevur sagt okkum [Al Walid] frá [Abu Amru] frá [Amru bin Syu'aib] frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tí hann drap ein mann úr ættini Nashr Bin Called, Rugha, á strondini. Hann -Mahmuð- segði; 'Hvørki tann, sum drepur ella tann, sum verður dripin, er frá teimum -synum Nashr-'. Hetta er lafadz Mahmuds, nevniliga hevur Mahmud sín egna lafdh - í síni søgu í formi av; 'á einum láglendisstaði, sum eitur Rugha', á strondini'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3920
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍزَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا فَقَالُوا لِلَّذِينَ وَجَدُوهُ عِنْدَهُمْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا فَقَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقْنَا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونِي بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَ هَذَا قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ فَكَرِهَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Muhammad bin Ash Shabbah Az Za'farani] segði, hevur sagt okkum [Abu Nu'aim] segði, hevur sagt okkum [Sagdi bin Ubaid Ath Tha`i] frá [Busyair bin Yasar] hann heldur at ein ansar maður æt [Sahl bin Abu hann var ein Khabarama maður frá hansara fólki] upplýsti. Síðani spreiddust teir, til teir funnu, at ein teirra var dripin. Teir søgdu við fólkið, sum teir møttu: «Tit hava dripið bróður okkara!» fólkið svaraði: »Vit drupu hann ikki, og vit hava ikki sæð ein drápsmann«. So fóru vit til profetin. Hann -frásøgumaðurin- segði; »Hann spurdi teir: »Komu tit til mín við prógvum, hvør drap hann -vin tykkara-?« teir svaraðu: »Vit hava einki prógv«. Hann svaraði: »Teir - jødarnir - vilja eiða á teg!« søgdu teir; 'Vit eru ikki nøgd við eið jødanna'. Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam vildi ikki hava deyða sín at vera til fánýtis, so hann rindaði diyat við hundrað kamelum úr almuga kamelum'.
