Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 3841
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا مَرَّتَيْنِ فَطَرَدَهُ ثُمَّ جَاءَ فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا مَرَّتَيْنِ فَقَالَ شَهِدْتَ عَلَى نَفْسِكَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ
Hevur sagt okkum [Nashr bin Ali] sagt, hevur sagt okkum [Abu Ahmad] sagt, hevur sagt okkum [Ísrael] frá [Simak bin Harb] frá [Said bin Jubair] frá [Ibn Abbas] hann sagt; 'Ma'iz kom at síggja profetin sallallaahu alaihi wasallam fyri at viðganga, at hann hevði framt hór -hann segði hetta tvær ferðir-, men profeturin segði við hann at fara. Ma'iz kom so og viðgekk tað aftur -hann segði tað tvær ferðir-. Hann segði tá: ’Tú hevur vitnað ímóti tær sjálvum fýra ferðir. Tak hann og steina hann'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3842
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ حَدَّثَنِي يَعْلَى عَنْ عِكْرِمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ يَعْلَى يَعْنِي ابْنَ حَكِيمٍ يُحَدِّثُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ لَعَلَّكَ قَبَّلْتَ أَوْ غَمَزْتَ أَوْ نَظَرْتَ قَالَ لَا قَالَ أَفَنِكْتَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ أَمَرَ بِرَجْمِهِوَلَمْ يَذْكُرْ مُوسَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَذَا لَفْظُ وَهْبٍ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] sagt, hevur sagt okkum [Jarir] sagt, hevur sagt mær [Ya'la] frá [Ikrimah] at profeturin sall. -á annan hátt er sagt- Tað er okkum sagt, at [Zuhair bin Harb] og [Uqbah bin Mukram] søgdu bæði; hefir sagt oss [Wahb bin Jarir] sagt, hefir sagt oss [fadir minn] hann sagdi; Eg hoyrdi [Ya'la] - sum merkir Ya'la bin Hakim - siga frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas], at profeturin spurdi Ma'iz bin Malik: 'Kanska tú bara kysti, hugdi ella nerti?' Ma'iz svaraði: 'Nei'. Hann spurdi: ’Hevur tú havt sex við henni?’ Ma'iz mælti; 'Ja'. Ibn Ábbas segði; »Síðani gav hann boð um at steina hann«. Musa nevndi tó ikki Ibn Abbas. Ok er þetta lafadz Vahb.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3843
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الصَّامِتِ ابْنَ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُجَاءَ الْأَسْلَمِيُّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ أَصَابَ امْرَأَةً حَرَامًا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يُعْرِضُ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ فِي الْخَامِسَةِ فَقَالَ أَنِكْتَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ حَتَّى غَابَ ذَلِكَ مِنْكَ فِي ذَلِكَ مِنْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ كَمَا يَغِيبُ الْمِرْوَدُ فِي الْمُكْحُلَةِ وَالرِّشَاءُ فِي الْبِئْرِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَهَلْ تَدْرِي مَا الزِّنَا قَالَ نَعَمْ أَتَيْتُ مِنْهَا حَرَامًا مَا يَأْتِي الرَّجُلُ مِنْ امْرَأَتِهِ حَلَالًا قَالَ فَمَا تُرِيدُ بِهَذَا الْقَوْلِ قَالَ أُرِيدُ أَنْ تُطَهِّرَنِي فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِهِ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ انْظُرْ إِلَى هَذَا الَّذِي سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَلَمْ تَدَعْهُ نَفْسُهُ حَتَّى رُجِمَ رَجْمَ الْكَلْبِ فَسَكَتَ عَنْهُمَا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً حَتَّى مَرَّ بِجِيفَةِ حِمَارٍ شَائِلٍ بِرِجْلِهِ فَقَالَ أَيْنَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ فَقَالَا نَحْنُ ذَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلَا فَكُلَا مِنْ جِيفَةِ هَذَا الْحِمَارِ فَقَالَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ يَأْكُلُ مِنْ هَذَا قَالَ فَمَا نِلْتُمَا مِنْ عِرْضِ أَخِيكُمَا آنِفًا أَشَدُّ مِنْ أَكْلٍ مِنْهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ الْآنَ لَفِي أَنْهَارِ الْجَنَّةِ يَنْقَمِسُ فِيهَاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ ابْنِ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِنَحْوِهِ زَادَ وَاخْتَلَفُوا عَلَيَّ فَقَالَ بَعْضُهُمْ رُبِطَ إِلَى شَجَرَةٍ وَقَالَ بَعْضُهُمْ وُقِفَ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazaq] frá [Ibn Juraij] hann segði; hevur upplýst mær [Abu Az Zubair], at ['Abdurrahman bin Ass Shamit] - sonur abba síns Abu Hurairah - hann greiddi honum frá, At hann hoyrdi [Abu Hurairah] siga; 'Al Aslami kom at síggja profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, hann vitnaði fyri seg sjálvan, at hann hevði framt hór við eina kvinnu, hann endurtók hesa útsøgn fýra ferðir, og hvørja ferð vendi profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam altíð burtur. Fimtu ferðina segði profeturin: »Er tað satt, at tú gjørdi tað?« hann svaraði: »Tað er rætt«. Hann spurdi aftur: 'Til ta tíðina -tín penis- hvørvur -í hansara skeið-?' hann svaraði: «Ja». Hann spurdi aftur: »Sum blýantur fer í fløsku, og sum spannstreingur fer í brunn?« hann svaraði: «Ja». Hann spurdi aftur: »Veitst tú, hvat zina er?« hann svarar 'ja'. Eg fari til eina konu, sum er haram fyri meg, eins og ein maður fer til konu sína á ein halal hátt'. Hann spurdi enn: »Hvat vilt tú av tí svarinum?« Hann svaraði: 'Eg vil hava teg at reinsa mínar syndir'. Hann gav tá boð um at steina hann, so hann varð steinaður. Tá hoyrdi profeturin sallallaahu alaihi wasallam tveir av fylgisveinum sínum práta, annar teirra segði við hin: 'Hygg at hesum manninum, Allah hevur klætt hann -um hann ikki játtar-, men hann vil ikki tiga -í staðin játtar hann-, so hann varð steinaður sum ein hundur'. Hann tagdi, til tá ið hann gekk eina løtu og fór framvið einum grind, segði hann: »Hvar eru Fulan og Fulan?«, svaraðu teir báðir; 'Vit, o sendiboð Allahs!'. , sagdi hann; »Tit báðir komið vinarliga niðan, takið og etið hesa himargrindina!« báðir søgdu tá; 'Ó Allahs sendiboð, hvør er tann persónurin, sum vil eta hesa grindina'. Hann mælti: »Tað, sum tú tosaði um viðvíkjandi sjálvsvirði bróður tínum, tað er verri enn henda grindin. Við tí, hvørs hond sál mín er, sanniliga beint nú svimur vinur tín - sum varð steinaður - millum himmalsins áir'. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali] sagt, hevur sagt okkum [Abu Ashim] sagt, hevur sagt okkum [Ibn Juraij] hann sagt; hevur greitt mær frá [Abu Az Zubair] frá [soninum hjá frænda sínum] frá [Abu Hurairah] sambært hadithinum. Hann - Hasan bin Ali - legði afturat, 'teir stríddust við meg, sum teir søgdu; ’Bind tað bara í ein træstokk,’ meðan onnur siga; 'Statt upp'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3844
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلَانِيُّ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبِكَ جُنُونٌ قَالَ لَا قَالَ أُحْصِنْتَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَ فِي الْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذَلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرًا وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Muhammed Ibnul Mutawakkil Al Asqalani] og [Al Hasan bin Ali] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Abdurrazaq] sagt, hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] frá [Abu Salamah] frá [Jabir bin Abdullah], at ein maður úr Aslam kom at síggja Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og viðgekk, at hann hevði framt hór, men hann vendi sær frá honum. Maðurin játtaði aftur og hann vendi sær burtur, so maðurin vitnaði - játtaði - fýra ferðir. At enda spurdi profeturin hann: 'Ert tú galin?' hann svaraði: «Nei». Hann spurdi aftur: »Ert tú giftur?« hann svaraði: «Ja». Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um at steina hann, og hann varð steinaður á einum rúmligum stað. So tá ið hann føldi pínuna av kastaðu steinunum, rann hann avstað. Síðani varð hann handtikin og steinaður aftur, til hann doyði. Profeturin viðmerkti síðani við mannin: 'Hann er í góðsku'. Men hann bað ikki fyri tí'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3845
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا وَهَذَا لَفْظُهُ عَنْ دَاوُدَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ لَمَّا أَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجْمِ مَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ خَرَجْنَا بِهِ إِلَى الْبَقِيعِ فَوَاللَّهِ مَا أَوْثَقْنَاهُ وَلَا حَفَرْنَا لَهُ وَلَكِنَّهُ قَامَ لَنَا قَالَ أَبُو كَامِلٍ قَالَ فَرَمَيْنَاهُ بِالْعِظَامِ وَالْمَدَرِ وَالْخَزَفِ فَاشْتَدَّ وَاشْتَدَدْنَا خَلْفَهُ حَتَّى أَتَى عَرْضَ الْحَرَّةِ فَانْتَصَبَ لَنَا فَرَمَيْنَاهُ بِجَلَامِيدِ الْحَرَّةِ حَتَّى سَكَتَ قَالَ فَمَا اسْتَغْفَرَ لَهُ وَلَا سَبَّهُ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ وَلَيْسَ بِتَمَامِهِ قَالَ ذَهَبُوا يَسُبُّونَهُ فَنَهَاهُمْ قَالَ ذَهَبُوا يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ فَنَهَاهُمْ قَالَ هُوَ رَجُلٌ أَصَابَ ذَنْبًا حَسِيبُهُ اللَّهُ
Hevur sagt okkum [Abu Kamil] segði,. Hevur sagt okkum [Jasid] - merkir Jazid bin Zurai' -. -á annan hátt er tað nevnt- Hevur sagt okkum [Ahmad bin Mani'] frá [Yahya bin Zakariya] og hetta er ein lafadz frá honum, frá [Daud] frá [Abu Nadhrah] frá [Abu Said] segði hann; 'Tá ið profeturin gav boð um at steina Ma'iz bin Malik, tóku vit hann til Baqi'. Við Allah, vit bundu ella jarðaðu hann ikki -hálvan kropp-, men hann stóð bara framman fyri okkum'. [Abu Kamil] helt fram við søgu síni: 'Vit kastaðu síðani bein, leir og keramikk skerv á hann. Til ad loksins hljop hann i burtu og vid eltum hann til utjadar Al Harrah. Tá vit høvdu fangað hann kastaðu vit á hann teir størru steinarnar, sum vóru har, til hann doyði'. Ábu Kamil segði; 'Tað er eingin, sum biður fyri honum, eins og eingin er, sum kritiserar hann'. Hevur sagt okkum [Muammal bin Hisham] sagt, hevur sagt okkum [Isma'il] frá [Al Jurairi] frá [Abu Nadrah] hann segði; 'Ein maður kom at hitta profetin, sum hadisin sigur, men er ófullfíggjað. Hann -frásøgumaðurin- segði; »Felagarnir kritiseraðu hann, men profeturin bannaði honum. Hann mælti; Tá bóðu teir hann fyrigeva sær, men hann bannaði teimum eisini. Hann segði síðani: 'Hann er ein maður, sum syndar, og Allah skal revsa hann'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3846
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ غَيْلَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَنْكَهَ مَاعِزًا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abu Bakr bin Abu Syaibah] sagt, hevur sagt okkum [Yahya bin Ya'la Ibnul Harith] sagt, hevur sagt okkum [faðir mínum] frá [Ghailan] frá [Alqamah bin Martsad] frá [Ibn Buraidah] frá [faðir sínum] hann segði; 'Profeturin luktaði munnin á Ma'iz - kanska um tað var luktur av khamr -'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3847
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَقَ الْأَهْوَازِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا بُشَيْرُ بْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَحَدَّثُ أَنَّ الْغَامِدِيَّةَ وَمَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ لَوْ رَجَعَا بَعْدَ اعْتِرَافِهِمَا أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ يَرْجِعَا بَعْدَ اعْتِرَافِهِمَا لَمْ يَطْلُبْهُمَا وَإِنَّمَا رَجَمَهُمَا عِنْدَ الرَّابِعَةِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Ishaq Al Ahwazi] sagt, hevur sagt okkum [Abu Ahmad] sagt, hevur sagt okkum [Busyair Ibnul Muhajir] sagt, hevur sagt mær [Abdullah bin Buraidah] frá [pápa sínum] hann sagdi; 'Vit, vinir Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, umrøddu einaferð søguna um kvinnuna Al Ghamidiyah og Ma'iz bin Malik, um tey bæði vildu taka sína játtan aftur, ella hon segði, 'ikki aftur til profetin eftir at hava játtað, sjálvandi vildi hann ikki leita eftir teirra játtan. Hann steinaði teir bert, tá ið játtanin varð endurtikin fýra ferðir.“
Hadith
Imam Abu Dawud : 3848
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَمُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ صَبِيحٍ قَالَ عَبْدَةُ أَخْبَرَنَا حَرَمِيُّ بْنُ حَفْصٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلَاثَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَنَّ خَالِدَ بْنَ اللَّجْلَاجِ حَدَّثَهُ أَنَّ اللَّجْلَاجَ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ كَانَ قَاعِدًا يَعْتَمِلُ فِي السُّوقِ فَمَرَّتْ امْرَأَةٌ تَحْمِلُ صَبِيًّا فَثَارَ النَّاسُ مَعَهَا وَثُرْتُ فِيمَنْ ثَارَ فَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَبُو هَذَا مَعَكِ فَسَكَتَتْ فَقَالَ شَابٌّ حَذْوَهَا أَنَا أَبُوهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهَا فَقَالَ مَنْ أَبُو هَذَا مَعَكِ قَالَ الْفَتَى أَنَا أَبُوهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى بَعْضِ مَنْ حَوْلَهُ يَسْأَلُهُمْ عَنْهُ فَقَالُوا مَا عَلِمْنَا إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْصَنْتَ قَالَ نَعَمْ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ قَالَ فَخَرَجْنَا بِهِ فَحَفَرْنَا لَهُ حَتَّى أَمْكَنَّا ثُمَّ رَمَيْنَاهُ بِالْحِجَارَةِ حَتَّى هَدَأَ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْأَلُ عَنْ الْمَرْجُومِ فَانْطَلَقْنَا بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا هَذَا جَاءَ يَسْأَلُ عَنْ الْخَبِيثِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُوَ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ فَإِذَا هُوَ أَبُوهُ فَأَعَنَّاهُ عَلَى غُسْلِهِ وَتَكْفِينِهِ وَدَفْنِهِ وَمَا أَدْرِي قَالَ وَالصَّلَاةِ عَلَيْهِ أَمْ لَا وَهَذَا حَدِيثُ عَبْدَةَ وَهُوَ أَتَمُّ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الْأَنْطَاكِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ جَمِيعًا قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ وَقَالَ هِشَامٌ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشُّعَيْثِيُّ عَنْ مَسْلَمَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيِّ عَنْ خَالِدِ بْنِ اللَّجْلَاجِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَعْضِ هَذَا الْحَدِيثِ
Hevur sagt okkum [Abdah bin Abdullah] og [Muhammed bin Dávud bin Shabih] sagt; [Abda] segði; hevur upplýst okkum [Harami bin Hafsh] hann segði; hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Ulatsah] sagt, hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Umar bin Abdul Aziz], at [Khalid Ibnul Lajlaj] segði honum, at [Lajlaj] pápi hansara Khalid einaferð segði honum; Hann sat og arbeiddi á marknaðinum, tá ein kona fór framvið og bar eitt lítið barn. Fólk kritiseraðu kvinnuna, eg kritiseraði eisini kvinnuna. Eg førdi síðani konuna fyri profetin sallallaahu alaihi wasallam, hann spurdi: 'Hvør er pápi barnið, sum tú ber?' konan tigaði. Ein maður, sum var við lið hansara, segði; 'Ó Allahs sendiboð, eg eri pápin'. Hann vendi sær aftur til konuna og spurdi: »Hvør er pápin at barninum, sum tú ber?« Ungi maðurin helt fram at svara: 'Ó Allahs sendiboð, eg eri pápin'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam møtti síðani fjøldini, hann spurdi tey um unga mannin, tey svaraðu: 'Vit kenna ikki tann unga mannin uttan sum ein góðan persón'. Hann spurdi tá unga mannin: »Hevur tú nakrantíð verið giftur?« hann svaraði: «Ja». Hann bað síðani steina hann, so hann varð steinaður'. Lajlaj segir; »Vit tóku so unga mannin og gjørdu hol fyri honum, so kastaðu vit steinar á hann, til hann ikki rørdi seg meira.« Eftir tad kom madur og spurdi um unga manninn sem var steinadur, vid budum honum ad hitta profetinn Sallallahu Alaihi Wasallam. Vit søgdu við profetin: 'Hesin persónurin er komin at spyrja um tann ringa persónin - tann steinaða unga mannin -. Men profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði faktiskt: 'Sanniliga í eygum Allahs luktar tann ungi maðurin betur enn moskusolja'. Og tað vísti seg, at maðurin, sum júst var komin, var pápi unga mannin, vit hjálptu honum síðani at vaska, klæða og jarða hann. Men eg veit ikki, um hann var við í bønini ella ikki.“ Hetta er ein hadith, sum Abdah sigur frá, ritstjórnargreinin er meira fullfíggjað. Hevur sagt okkum [Hisyam bin Ammar] segði, hevur sagt okkum [Shadaqah bin Khalid]. -í aðrari linju er sagt- Hevur sagt okkum [Nashr bin Ashim Al Anthaki] sagt, hevur sagt okkum [Al Walid] alt, bæði søgdu; hevur sagt okkum [Muhammed], og Hisyam Muhammed bin Abdullah Asy Syu'aitsi segði, frá [Maslamah bin Abdullah Al Juhani] frá [Khalid Ibnul Lajlaj] frá [pápa sínum] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hvørs partur av frásøgn er tann sama sum hesin hadi'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3849
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا أَتَاهُ فَأَقَرَّ عِنْدَهُ أَنَّهُ زَنَى بِامْرَأَةٍ سَمَّاهَا لَهُ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَرْأَةِ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَأَنْكَرَتْ أَنْ تَكُونَ زَنَتْ فَجَلَدَهُ الْحَدَّ وَتَرَكَهَا
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] sagt, hevur sagt okkum [Thalk bin Ghannam] sagt, hevur sagt okkum [Abdussalam bin Hafsh] sagt, hevur sagt okkum [Abu Hazim] frá [Sahl bin Sa'd] frá profetinum við konu, hvørs navn hann nevndi honum. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ringdi síðani til kvinnuna og spurdi hana um sannleikan í játtanini hjá manninum. Men konan viðgekk tað ikki, so profeturin plágaði mannin og læt kvinnuna vera einsamalla’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3850
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ الْمَعْنَى قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَجُلًا زَنَى بِامْرَأَةٍ فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ أُخْبِرَ أَنَّهُ مُحْصَنٌ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ مَوْقُوفًا عَلَى جَابِرٍ وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِنَحْوِ ابْنِ وَهْبٍ لَمْ يَذْكُرْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ رَجُلًا زَنَى فَلَمْ يُعْلَمْ بِإِحْصَانِهِ فَجُلِدَ ثُمَّ عُلِمَ بِإِحْصَانِهِ فَرُجِمَ
Havi sagt okkum [Qutaiba bin Said] segði hann; hevur sagt okkum. -á annan hátt er tað nevnt- Havi sagt okkum [Ibn As Sarh] í merking, segði hann; hevur greitt okkum [Abdullah bin Wahb] frá [Ibn Juraij] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir] sagt; »Tað var ein maður, sum framdi hór við eina kvinnu, so profeturin sallallaahu alaihi wasallam gav honum boð um at fremja revsingina. Hann varð eisini flogin sum revsing, so fekk profeturin tíðindi um, at maðurin var giftur, so profeturin bað hann steinast.“ Abu Dávud segði; 'Hesa hadisin varð frásagd av [Muhammed bin Bakr Al Bursani] frá [Ibn Juraij] á ein mauquf hátt, nevniliga til vin sín [Jabir]. [Abu Ashim] segði eisini frá [Ibn Juraij] eins og hadisin hjá Ibn Wahb, men hann nevndi ikki profetin. Hann -Ibnu Wahb- segði; 'Maður fremur hór men tað er ikki vitað enn, um hann er giftur ella ikki, hann verður tá sláaður.' Tá kom fram, at hann var giftur, so hann varð steinaður'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3851
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَبُو يَحْيَى الْبَزَّازُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَجُلًا زَنَى بِامْرَأَةٍ فَلَمْ يَعْلَمْ بِإِحْصَانِهِ فَجُلِدَ ثُمَّ عَلِمَ بِإِحْصَانِهِ فَرُجِمَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin 'Abdurrahim Abu Yahya Al Bazzaz] segði, hevur sagt okkum [Abu Áshim] frá [Ibn Juraij] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir] hann segði; 'Maður drívur hor við konu, men tað er ikki vitað, um hann er giftur ella ikki, tá verður hann skúgvaður.' Eftir at tað kom fram, at hann var giftur, varð hann steinaður.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3852
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ هِشَامًا الدَّسْتُوَائِيَّ وَأَبَانَ ابْنَ يَزِيدَ حَدَّثَاهُمْ الْمَعْنَى عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ امْرَأَةً قَالَ فِي حَدِيثِ أَبَانَ مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا زَنَتْ وَهِيَ حُبْلَى فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيًّا لَهَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ فَجِئْ بِهَا فَلَمَّا أَنْ وَضَعَتْ جَاءَ بِهَا فَأَمَرَ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ أَمَرَهُمْ فَصَلُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ زَنَتْ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِّمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لَمْ يَقُلْ عَنْ أَبَانَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَاحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَزِيرِ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا يَعْنِي فَشُدَّتْ
Tað hevur verið sagt okkum [muslim bin Ibrahim], at [Hisyam Ad Dustuwa`i] og [Aban bin Yazid] bæði søgdu teimum á ein innihaldsríkan hátt, frá [Yahya] frá [Abu Qilabah] frá [Abu Al Muhallab] frá [Imran bin Hushain], at tað var ein iath av hadi -í Pro- og segði, at hon hevði framt hórdóm og var við barn. Profeturin kallaði síðani verja sín, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við verjaran: 'Fær hana væl, um hon hevur føtt, so kom við henni higar'. Tá kvinnan føddi, varð hon førd fyri profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, hann gav boð um, at revsingin skuldi fremjast. Klæðini hjá kvinnuni vórðu síðani drigin saman - fyri at privatu partar hennara ikki skuldu avdúkast -, og hann gav aftur boð um, at revsingin skuldi fremjast beinanvegin, so hon varð steinað. Hann bað síðani vinir sínar -at biðja fyri honum-, teir bóðu eisini fyri honum. Umar mælti tá; »Ó Allahs sendiboð, hví biður tú fyri henni, hóast hon hevur drivið hór!« Hann segði: »Við tí, hvørs hond sál mín er, hevur hann angrað, og um umvending hansara varð býtt millum teir sjeyti íbúgvarnar í Medina, so var tað nóg mikið. Finnur tú tað, sum er týdningarmiklari enn átøkini hjá hesi kvinnuni, hon kom sjálv við vilja?'. Men frásøgumaðurin nevndi ikki Aban við orðunum 'Klæðini hjá kvinnuni vórðu síðani drigin saman - soleiðis at privatu partar hennara ikki vórðu avdúkaðir -'. Hevur sagt okkum [Muhammed Ibnul Vazir Ad Dimasyqi] segði, hevur sagt okkum [Al Walid] frá [Al Auza'i] hann segði; 'Klæðini hjá kvinnuni vórðu síðani drigin saman - soleiðis at privatu partar hennara ikki vóru útsettir -, tað vil siga bundin'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3853
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ امْرَأَةً يَعْنِي مِنْ غَامِدٍ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ فَجَرْتُ فَقَالَ ارْجِعِي فَرَجَعَتْ فَلَمَّا أَنْ كَانَ الْغَدُ أَتَتْهُ فَقَالَتْ لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى فَقَالَ لَهَا ارْجِعِي فَرَجَعَتْ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ أَتَتْهُ فَقَالَ لَهَا ارْجِعِي حَتَّى تَلِدِي فَرَجَعَتْ فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فَقَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ فَقَالَ لَهَا ارْجِعِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ فَجَاءَتْ بِهِ وَقَدْ فَطَمَتْهُ وَفِي يَدِهِ شَيْءٌ يَأْكُلُهُ فَأَمَرَ بِالصَّبِيِّ فَدُفِعَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَأَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا وَأَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ وَكَانَ خَالِدٌ فِيمَنْ يَرْجُمُهَا فَرَجَمَهَا بِحَجَرٍ فَوَقَعَتْ قَطْرَةٌ مِنْ دَمِهَا عَلَى وَجْنَتِهِ فَسَبَّهَا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَهْلًا يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ وَأَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ
Hevur sagt okkum [Ibrahim bin Músa Ar Razi] sagt, hevur sagt okkum [Ísa bin Yunus] frá [Busyair Ibnul Muhajir] sagt, hevur sagt okkum [Abdullah bin Buraidah] frá [pápa sínum] hann sagdi; »Ein kona - úr Ghamid - kom at síggja profetin, segði hon; 'Eg havi framt eyðmýking -hór-'. Hann segði: »Far heim«. Kvinnan fór síðani heim aftur. Annan dag kom hann aftur til hansara og mælti; »Skalt tú siga mær at koma aftur aftur, sum tú bílegði Ma'iz! Við Allah, sanniliga eri eg við barn'. Hann mælti tá við hann: »Far heim«. Kvinnan fór síðani heim aftur. Dagin eftir kom hon aftur til hansara, so hann segði: 'Far heim, til tú føðir'. Kvinnan fór síðani heim. Tá hon hevði føtt, kom hon aftur til profetin sallallaahu alaihi wasallam við barninum, segði hon; 'Eg havi føtt hetta barnið'. Hann mælti tá við hann: »Far heim og gev barninum bróst, til tú vendir tað'. Eftir at hava avvenjið hann, fór konan aftur til profetin Sallallahu Alaihi Wasallam og bar barnið, sum át okkurt í hondunum. Hann gav boð um, at barnið skuldi latast einum av monnunum úr muslimska samfelagnum, síðani gav hann boð um -at steina tað-. Síðani varð hol gjørt fyri hana, so konan varð sett í holið og steinað. Og Khalid var eitt av fólkunum sum steinaði kvinnuna, hann kastaði steinar á hana til blóðið kom á hana, hann spottaði hana eisini. Profeturin segði tá við Khalid: »Bíða, o Khalid! Við tí, hvørs hondum sál mín er, hevur hann angrað, um umvending hansara varð framd av einum forfylgjara, hevði hann fingið fyrigivið’. Hann gav síðani boð um -at taka sær av líkinum av kvinnuni-, kvinnan varð síðani bjóðað bønir og jarðað'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3854
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ عَنْ زَكَرِيَّا أَبِي عِمْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ شَيْخًا يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَمَ امْرَأَةً فَحُفِرَ لَهَا إِلَى الثَّنْدُوَةِقَالَ أَبُو دَاوُد أَفْهَمَنِي رَجُلٌ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ الْغَسَّانِيُّ جُهَيْنَةُ وَغَامِدٌ وَبَارِقٌ وَاحِدٌ قَالَ أَبُو دَاوُد حُدِّثْتُ عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ سُلَيْمٍ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ زَادَ ثُمَّ رَمَاهَا بِحَصَاةٍ مِثْلَ الْحِمِّصَةِ ثُمَّ قَالَ ارْمُوا وَاتَّقُوا الْوَجْهَ فَلَمَّا طَفِئَتْ أَخْرَجَهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَقَالَ فِي التَّوْبَةِ نَحْوَ حَدِيثِ بُرَيْدَةَ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] segði, hevur sagt okkum [Waki' Ibnul Jarrah] frá [Zakaria Abu Imran] hann segði; Eg hoyrdi [ein sjeik] siga [Ibn Abu Bakrah] frá [pápa sínum] siga; 'Profeturin steinaði eina kvinnu, síðani gjørdi hann hol í hana upp til bringuna'. Ábu Dáud segði; »Ein maður skilti tað fyri mær frá Uthman«. Abu Daud segði aftur: 'Al Ghassani segði; 'Juhaina, Ghamid og Barik eru tey somu'. Ábu Dáud segði; »Eg fekk eina søgu frá [Abdu Ass Sjamad bin Abdul Warits], segði hann; [Zakaria bin Sulaim] hevur sagt okkum í sínum sanadi sum hesa hadisin. Men hann legði afturat, »síðan kastaði hann tað við smásteinum sum hveitikorn. Eptir pat mællti hann: 'Kasta, en halt brott fra andliti'. Tá ið konan var deyð, tók hann hana úr holinum og bað til hana'. Og hann segði í hadith síni um umvendingarmálið eins og í hadith Buraidah'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3855
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ وَكَانَ أَفْقَهَهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ تَكَلَّمْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا وَالْعَسِيفُ الْأَجِيرُ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ إِلَيْكَ وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الْأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الْآخَرِ فَإِنْ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا
Vit hava sagt við [Abdullah bin Maslamah Al Qa'nabi] frá [Malik] frá [Ibn Shihab] frá [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] frá [Abu Hurairah] og [Zaid bin Khalid Al Juhani], at teir báðir høvdu upplýst honum, at tað vóru tveir menn, sum klagaðu við Wasalam. Ein teirra segði; 'Ó sendiboð Allahs, gev okkum eina avgerð sambært Allahs bók.' Tá segði hin - og hann var tann meira vitandi av teimum báðum -; »Ja, o sendiboð Allahs, gev okkum eina avgerð sambært Allahs bók. Og gev mær møguleika at tosa'. Hann segði: »Tosa«. Maðurin segði tá; 'Sonur mín arbeiddi hjá hesum persóninum, so framdi sonur mín hór við konu sína. Tá søgdu fólk mær, at sonur mín skuldi steinast, so eg loysti hann við hundrað seyðum og einari trælgentu, sum hoyrdi mær til. Eftir tað spurdi eg serfrøðingarnar, teir søgdu mær, at sonur mín skal verða sligin hundrað ferðir og útlegdur í eitt ár, meðan konan skal steinast’. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Við tí, hvørs hond sál mín er, skal eg sanniliga geva tykkum ein dóm sambært Allahs bók. Geitir tínar og tænarar tínar verða latin tær aftur'. Hann plágaði síðani sonin hjá manninum og útlegði hann í eitt ár. Síðani bað Unais Al Aslami koma við kvinnuni, um hon viðgekk, at hon fór at verða steinað, viðgekk konan tað og varð loksins steinað'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3856
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مِالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَإِنَّ الْيَهُودَ جَاءُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ رَجُلًا مِنْهُمْ وَامْرَأَةً زَنَيَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ فِي شَأْنِ الزِّنَا فَقَالُوا نَفْضَحُهُمْ وَيُجْلَدُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ كَذَبْتُمْ إِنَّ فِيهَا الرَّجْمَ فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَنَشَرُوهَا فَجَعَلَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ ثُمَّ جَعَلَ يَقْرَأُ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ ارْفَعْ يَدَيْكَ فَرَفَعَهَا فَإِذَا فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَقَالُوا صَدَقَ يَا مُحَمَّدُ فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَاقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ يَحْنِي عَلَى الْمَرْأَةِ يَقِيهَا الْحِجَارَةَ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Maslamah] hann segði; Eg las fyrir [Malik bin Anas] frá [nafi'] frá [Ibn Umar], at hann segði; »Jødarnir komu til profetin sallallaahu alaihi wasallam, teir nevndu fyri honum, at ein maður og ein kona teirra millum høvdu drivið hór. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá við teir: »Hvørja lóg funnu tit í Tóruni viðvíkjandi hórdómi?« Teir svaraðu: 'Vit fara at fordøma og píska gerningsmenninar'. Abdullah bin Salam segði; »Tú lýgur! Í Tóruni er boð um at steina’. Teir komu síðani við Tóruni og lótu hana upp. Ein teirra fjaldi so steinur við hondini, síðan las hann versið fyri og aftaná - tað vil siga, at hann las ikki tann partin, sum var fjaldur við hondini -. Abdullah bin Salam segði tá; „Rætti hendurnar upp!“ Hann lyfti hondina upp og hann fann eitt vers, sum tosaði um steina. J>eir sögdu J)á; »Ó Muhammed, hann hevur rætt! Í Tóruni er eitt vers um steina. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um, at teir báðir skuldu steinast, so teir vórðu báðir steinaðir'. Abdullah bin Umar segði; „Eg sá mannin halda konu síni, so hon ikki varð rakt av einum steini.“
Hadith
Imam Abu Dawud : 3857
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَمَرُّوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَهُودِيٍّ قَدْ حُمِّمَ وَجْهُهُ وَهُوَ يُطَافُ بِهِ فَنَاشَدَهُمْ مَا حَدُّ الزَّانِي فِي كِتَابِهِمْ قَالَ فَأَحَالُوهُ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَنَشَدَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا حَدُّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ فَقَالَ الرَّجْمُ وَلَكِنْ ظَهَرَ الزِّنَا فِي أَشْرَافِنَا فَكَرِهْنَا أَنْ يُتْرَكَ الشَّرِيفُ وَيُقَامُ عَلَى مَنْ دُونَهُ فَوَضَعْنَا هَذَا عَنَّا فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا مَا أَمَاتُوا مِنْ كِتَابِكَ
Hevur sagt okkum [Musaddad] sagt, hevur sagt okkum [Abdul Wahid bin Ziyad] frá [Al Amasy] frá [Abdullah bin Murrah] frá [Al Bara bin Azib] hann segði; 'Fólk gingu framvið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og bóru ein jøda, hvørs andlit hevði fingið kol at skrúðgonga. Hann spurdi teir síðani: ’Hvat er lógin um hórdóm, sum er í teirra heilagu bók?’ Tey fluttu síðani svarið uppá spurningin til ein teirra. Hann spurdi hann þa: »Hvat er lóg um hórdóm í tíni heilagu bók?“ Hann svaraði: »Steinaður. Men hórdómur hendir ofta millum okkara hægri, og vit eru heldur ikki glað, um heiðurlig fólk ikki verða revsað og bert undir lágmæltum fólki, so at enda avtóku vit revsingina.“ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um, at hórdómurin skuldi revsast við steina, so hann varð steinaður. Eftir tað segði hann: 'O Allah, eg var tann fyrsti persónurin, sum gav lív til tað, sum teir frystu av revsingini í bók tíni'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3858
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَمُرَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَهُودِيٍّ مُحَمَّمٍ مَجْلُودٍ فَدَعَاهُمْ فَقَالَ هَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فَقَالُوا نَعَمْ فَدَعَا رَجُلًا مِنْ عُلَمَائِهِمْ قَالَ لَهُ نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى أَهَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا وَلَوْلَا أَنَّكَ نَشَدْتَنِي بِهَذَا لَمْ أُخْبِرْكَ نَجِدُ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِنَا الرَّجْمَ وَلَكِنَّهُ كَثُرَ فِي أَشْرَافِنَا فَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الرَّجُلَ الشَّرِيفَ تَرَكْنَاهُ وَإِذَا أَخَذْنَا الرَّجُلَ الضَّعِيفَ أَقَمْنَا عَلَيْهِ الْحَدَّ فَقُلْنَا تَعَالَوْا فَنَجْتَمِعُ عَلَى شَيْءٍ نُقِيمُهُ عَلَى الشَّرِيفِ وَالْوَضِيعِ فَاجْتَمَعْنَا عَلَى التَّحْمِيمِ وَالْجَلْدِ وَتَرَكْنَا الرَّجْمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَكَ إِذْ أَمَاتُوهُ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِلَى قَوْلِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا إِلَى قَوْلِهِ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الْكَافِرُونَ فِي الْيَهُودِ إِلَى قَوْلِهِ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الظَّالِمُونَ فِي الْيَهُودِ إِلَى قَوْلِهِ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمْ الْفَاسِقُونَ }قَالَ هِيَ فِي الْكُفَّارِ كُلُّهَا يَعْنِي هَذِهِ الْآيَةَ
Hevur sagt okkum [Muhammed Ibnul 'Ala] segði, hevur sagt okkum [Abu Awanah] frá [Al Amasy] frá [Abdullah bin Murrah] frá [Al bara bin Azib] hann segði; 'Ein jødi, hvørs andlit var svart - tí tað varð smurt við koli - og varð pískaður, varð førdur framvið sendiboðnum hjá Allah Sallallahu Alaihi Wasallam, hann kallaði síðani á teir og spurdi: 'Er soleiðis, tit funnu lógina fyri hórmonnum?' Teir svaraðu: 'Tað er rætt'. Hann kallaði síðani ein mann úr teirra lærdum, hann segði: »Vit eira Allah á tykkum, tann, sum opinberaði Mósesi Tóruna. Er soleiðis, at tú finnur revsingina fyri hórdómar í bókum tínum?“ Maðurin segði; »Við Allah, nei. Um tú ikki eiður á Allah, so sigi eg tær tað ikki. Vit finna útav, at lógin um hórdóm í okkara bók er steinandi. Men hórdómur hendir ofta millum virðilig fólk okkara millum, tá vit finna tey at fremja tað, áleggja vit ikki steinrevsingina. Men verður tað gjørt av teimum lágmæltu okkara millum, so fremja vit tað. Síðani ráðførdu vit okkum um at finna eina revsing, sum vit kundu nýta hórfólk, bæði úr heiðursbólkinum og teimum lágmæltu okkara millum. So vit vóru samd um revsingina við tahmim - at smyrja andlitið við koli - og at flogga. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Ó Allah, sanniliga var eg tann fyrsti persónurin, sum lívgaði títt boð -teir høvdu revsing- tá teir sløktu tað -framdu tað ikki-'. Hann gav síðani boð um, at hórdómurin skuldi steinast, og at enda varð hórdómarin steinaður. Allah Azza Wa Jalla avdúkaði síðani versið: '-Ó sendiboð, ver ikki harmur um tey, sum beinanvegin -vísa- sína vantrúgv. .-', upp til orð Hans; '-Tey siga: 'Um hetta er givið tær - sum hevur verið snýtt av teimum - so tak tað við, og um tú fært okkurt, sum ikki er hetta, so ver varin' -, sambært orði Hansara; '-Hvør sum ikki ger av eftir tí, sum Allah hevur opinberað, so eru teir vantrúgvandi-', hetta versið snýr seg um jødarnar, upp til orð Hansara; '-Hvør tann, sum ikki avger mál eftir tí, sum Allah hevur opinberað, so eru teir órættarmenninir-', hetta versið snýr seg um jødarnar, upp til orð Hansara; '-Hvør tann, sum ikki avger mál eftir tí, sum Allah hevur opinberað, so eru tey ónd fólk-', øll hesi versini viðvíkja vantrúgvandi'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3859
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ أَنَّ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَتَى نَفَرٌ مِنْ يَهُودٍ فَدَعَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْقُفِّ فَأَتَاهُمْ فِي بَيْتِ الْمِدْرَاسِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ إِنَّ رَجُلًا مِنَّا زَنَى بِامْرَأَةٍ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ فَوَضَعُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِسَادَةً فَجَلَسَ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ بِالتَّوْرَاةِ فَأُتِيَ بِهَا فَنَزَعَ الْوِسَادَةَ مِنْ تَحْتِهِ فَوَضَعَ التَّوْرَاةَ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ آمَنْتُ بِكِ وَبِمَنْ أَنْزَلَكِ ثُمَّ قَالَ ائْتُونِي بِأَعْلَمِكُمْ فَأُتِيَ بِفَتًى شَابٍّثُمَّ ذَكَرَ قِصَّةَ الرَّجْمِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Said Al Hamdani] segði, hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] sagt, hevur sagt mær [Hisyam bin Sa'd] at [Zaid bin Aslam] hann segði honum frá [Ibn Umar] hann segði; 'Nakrir jødar komu og bjóðaðu Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at koma til Quff - eitt stað nærhendis Medina -, so kom hann til teirra á staðnum, sum teir vanliga plagdu at lesa Koranina. Peir søgdu; 'Ó Abul Qasim, ein maður okkara millum fremur hór við kvinnu, so áset lóg fyri teimum'. Teir góvu síðani Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ein kodda at sita á, og hann setti seg niður. Síðani bað hann um Tóruna, og Tóruhandritið varð givið honum. Hann dró upp koddan, sum hann sat á, og legði Tóruna á hann og segði: 'Eg trúgvi á teg og á tann, sum sendi teg niður'. Eftir tað segði hann: »Kom við tí, sum skilir best tykkara millum'. Síðan varð ungur maður framlagdur, síðan nevndi hann søguna um steina sambært hadith Maliks frá Nafi''.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3860
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ مُزَيْنَةَ مِمَّنْ يَتَّبِعُ الْعِلْمَ وَيَعِيهِ ثُمَّ اتَّفَقَا وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهَذَا حَدِيثُ مَعْمَرٍ وَهُوَ أَتَمُّ قَالَزَنَى رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ وَامْرَأَةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ اذْهَبُوا بِنَا إِلَى هَذَا النَّبِيِّ فَإِنَّهُ نَبِيٌّ بُعِثَ بِالتَّخْفِيفِ فَإِنْ أَفْتَانَا بِفُتْيَا دُونَ الرَّجْمِ قَبِلْنَاهَا وَاحْتَجَجْنَا بِهَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْنَا فُتْيَا نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِكَ قَالَ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا تَرَى فِي رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ زَنَيَا فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ كَلِمَةً حَتَّى أَتَى بَيْتَ مِدْرَاسِهِمْ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ قَالُوا يُحَمَّمُ وَيُجَبَّهُ وَيُجْلَدُ وَالتَّجْبِيهُ أَنْ يُحْمَلَ الزَّانِيَانِ عَلَى حِمَارٍ وَتُقَابَلُ أَقْفِيَتُهُمَا وَيُطَافُ بِهِمَا قَالَ وَسَكَتَ شَابٌّ مِنْهُمْ فَلَمَّا رَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَتَ أَلَظَّ بِهِ النِّشْدَةَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّا نَجِدُ فِي التَّوْرَاةِ الرَّجْمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا أَوَّلُ مَا ارْتَخَصْتُمْ أَمْرَ اللَّهِ قَالَ زَنَى ذُو قَرَابَةٍ مِنْ مَلِكٍ مِنْ مُلُوكِنَا فَأَخَّرَ عَنْهُ الرَّجْمَ ثُمَّ زَنَى رَجُلٌ فِي أُسْرَةٍ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ رَجْمَهُ فَحَالَ قَوْمُهُ دُونَهُ وَقَالُوا لَا يُرْجَمُ صَاحِبُنَا حَتَّى تَجِيءَ بِصَاحِبِكَ فَتَرْجُمَهُ فَاصْطَلَحُوا عَلَى هَذِهِ الْعُقُوبَةِ بَيْنَهُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي أَحْكُمُ بِمَا فِي التَّوْرَاةِ فَأَمَرَ بِهِمَا فَرُجِمَاقَالَ الزُّهْرِيُّ فَبَلَغَنَا أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِيهِمْ{ إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا }كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Yahya] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazaq] sagt, hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] sagt, hevur sagt okkum [maðurin Muzainah]. -á annan hátt er tað nevnt- Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] segði, hevur sagt okkum [Anbasah] segði, hevur sagt okkum [Yunus] hann segði; [Muhammed bin Muslim] segði hann; Eg hoyrdi [ein mann] Muzainah, ein persón, sum dúgliga las og lærdi tað uttanat, teir báðir - Ma'mar og Yunus - samdust síðani, meðan vit vóru við síðuna av Said Ibnul Musayyab, segði hann; hevur sagt okkum frá [Abu Hurairah] -og hetta er hadith Ma'mars, og tað er meira fullkomið-, segði hann; ’Ein jødiskur maður drívdi hór við eina kvinnu. Síðani søgdu nøkur teirra við onnur: 'Latið okkum fara til hendan profetin - Muhammad Shallallahu Alaihi Wasallam -, hann er ein profetur, sum varð sendur at bera hentleikar, um hann seinni gevur okkum eina fatwa við aðrari revsing enn at steina, so lat okkum góðtaka hana, so fara vit at brúka hana sum prógv framman fyri Allah a profeti 'Hetta er'. Hann -frásøgumaðurin- segði; 'Teir komu loksins til profetin sallallaahu alaihi wasallam sum sat í moskuni saman við fylgisveinum sínum. Teir søgdu: »Ó Abul Qasim, hvat heldur tú, um maður og kona fremja hór?« Hann gav teimum ikki eitt svarorð, fyrr enn hann kom til teirra, har teir lósu Koranina. Hann stóð síðani framman fyri hurðini og segði: »Eg svørji tær við navni Allahs, sum opinberaði Mósesi Tóruna, hvørja revsing finnur tú í tíni heilagu bók fyri giftar hórdómar?« teir svaraðu: 'Andlit hansara var smurt við koli, síðani varð hann reistur upp av himar - við rygginum til hvønn annan -, síðani skrúðgongu og sligin'. Ein ungur maður tigaði. So tá ið profeturin sallallaahu alaihi wasallam sá, at ungi maðurin tagdi, styrkti hann eið sín til hansara, so hann skuldi geva svar. Hann segði eisini; '-O Allah-, um tú -Muhammed- eiður okkum ein eið, so finna vit sanniliga í Tóruni eina revsing við at steina'. Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvønn lætti so fyrst frá Allahs revsing - steinandi -? Ungi maðurin svaraði: »Tá ið ein av skyldmonnum kongs okkara ger hor, stendur revsingin við steini steingjað. Síðani, tá ið ein av monnum í einum fólki ger hór og steinadómurin skal áleggjast honum, ger fólk hansara seg inn fyri at forða honum. Teir søgdu: 'Vinur okkara verður ikki steinaður, fyrr enn tú kemur við vin tínum at verða steinaður -saman-.' ' So tey játtaðu øll loksins hesa revsing'. Profeturin segði tá: 'Eg skal revsa sum sagt í Tóruni'. Hann gav tá boð um -at teir báðir skuldu steinast-, so teir báðir vórðu steinaðir'. Az Zuhri segði; "Tíðindi eru komin til okkara um, at hetta versið er opinberað viðvíkjandi teimum: 'Ja, vit hava sent niður Tórubókina, har tað er vegleiðing og ljós, sum lýsir, við hvørjum málið hjá jødunum varð avgjørt av profetunum, sum góvu seg yvir til Allah. .-' og profeturin sallalam profetar hesir av alaihi var.
