Imam Abu Dawud : 3781
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَادَةَ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْضَلُ الْجِهَادِ كَلِمَةُ عَدْلٍ عِنْدَ سُلْطَانٍ جَائِرٍ أَوْ أَمِيرٍ جَائِرٍ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ubadah Al Wasithi] sagt, hevur sagt okkum [Yazid] -merkir Yazid bin Harun- sagt, hevur sagt okkum [Ísrael] sagt, hevur sagt okkum [Muhammed bin Juhadah] frá [Athiyah Al 'Aufi] frá [Abu Said Al Khudri] hann segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Tann týdningarmesta jihad er at bera sannleikan til ein skeivan stjóra, ella ein skeivan leiðara'.
Imam Abu Dawud : 3782
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ زِيَادٍ الْمُوصِلِيُّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ الْعُرْسِ ابْنِ عَمِيرَةَ الْكِنْدِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا عُمِلَتْ الْخَطِيئَةُ فِي الْأَرْضِ كَانَ مَنْ شَهِدَهَا فَكَرِهَهَا وَقَالَ مَرَّةً أَنْكَرَهَا كَانَ كَمَنْ غَابَ عَنْهَا وَمَنْ غَابَ عَنْهَا فَرَضِيَهَا كَانَ كَمَنْ شَهِدَهَاحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ مُغِيرَةَ ابْنِ زِيَادٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ قَالَ مَنْ شَهِدَهَا فَكَرِهَهَا كَانَ كَمَنْ غَابَ عَنْهَا
Hevur sagt okkum [Muhammad Ibnul 'Ala] sagt, hevur sagt okkum [Abu Bakr] sagt, hevur sagt okkum [Mughirah bin Ziyad Al Mushili] frá [Adi bin Adi] frá [Al 'urs bin Amirah Al Kindi] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'Um tað er vilja á hvørjum hata tað, í aðrari søgu,« tá avnoktar hann tað, hann er sum ein, sum ikki sær tað. Meðan, fyri tann, sum ikki sær tað, men er nøgdur við ólýdnið, so er hann sum tann, sum sær tað’. Hevur sagt okkum [Ahmad bin Yunus] sagt, hevur sagt okkum [Abu Shihab] frá [Al Mughirah bin Ziyad] frá [Adi bin Adi] frá profetinum s.a.v. Hann segði: 'Tann, sum sær og síðani noktar tað, er sum ein, sum ikki sær tað'.
Imam Abu Dawud : 3783
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَهَذَا لَفْظُهُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ و قَالَ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَنْ يَهْلَكَ النَّاسُ حَتَّى يَعْذِرُوا أَوْ يُعْذِرُوا مِنْ أَنْفُسِهِمْ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Súleiman bin Harb] og [Hafsh bin Umar] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Syu’bah] - og hetta er ein lafadz frá tí - frá [Amru bin Murrah] frá [Abu Al Bakhtari] segði hann; 'Tað varð greitt frá mær [fólki], sum høvdu hoyrt tað frá profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam, segði hann, meðan Sulayman segði: 'Ein maður, sum var vinur profetsins Shallallahu Alaihi Wasallam, segði mær, at profeturin Shallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Menniskju vilja ikki glatast, segði tey nógv, fyrr enn tey gera út. feilir'.
Imam Abu Dawud : 3784
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ سُلَيْمَانَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ صَلَاةَ الْعِشَاءِ فِي آخِرِ حَيَاتِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ فَقَالَ أَرَأَيْتُكُمْ لَيْلَتَكُمْ هَذِهِ فَإِنَّ عَلَى رَأْسِ مِائَةِ سَنَةٍ مِنْهَا لَا يَبْقَى مِمَّنْ هُوَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ أَحَدٌ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَوَهِلَ النَّاسُ فِي مَقَالَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ فِيمَا يَتَحَدَّثُونَ عَنْ هَذِهِ الْأَحَادِيثِ عَنْ مِائَةِ سَنَةٍ وَإِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبْقَى مِمَّنْ هُوَ الْيَوْمَ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ يُرِيدُ بِأَنْ يَنْخَرِمَ ذَلِكَ الْقَرْنُ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Hanbal] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazaq] sagt, hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] hann sagt; hevur upplýst mær [Salim bin Abdullah] og [Abu Bakr bin Suleiman], at [Abdullah bin Umar] segði; Eitt kvøldið framdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð Isha bønina saman við okkum seinastu dagarnar av lívi sínum. Eftir at hava heilsað uppá hann, reisti hann seg síðani og segði: 'Eg legði til merkis hetta kvøldið, tit, veruliga næstu hundrað árini, verður eingin á andlitinum á hesi jørðini - frá tí kvøldinum - enn eftir -á lívi-'. Ibn Umar segði; 'Tá fólk hoyrdu orðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, undraðust tey á týdningin av 'hundrað ár' av orðum hansara. Faktiskt segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Fólkið, sum er á lívi í dag, næstu hundrað árini verður eingin eftir á lívi á jørðini'. Tað vil siga, at hann legði dent á, at tann tíðin fór at henda'.
Imam Abu Dawud : 3785
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَهْلٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنْ يُعْجِزَ اللَّهُ هَذِهِ الْأُمَّةَ مِنْ نِصْفِ يَوْمٍ
Hevur sagt okkum [Musa bin Sahl] sagt, hevur sagt okkum [Hajjaj bin Ibrahim] sagt, hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] sagt, hevur sagt mær [Muawiyah bin Salih] frá ['Abdurrahman bin Jubair] frá [pápa sínum] frá [Abu Tsa'labah Al Khusyani segði]; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Allah fer ongantíð at veikja hesa Ummah frá einum hálvum degi - á uppreisnardegnum -'.
Imam Abu Dawud : 3786
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَعْجِزَ أُمَّتِي عِنْدَ رَبِّهَا أَنْ يُؤَخِّرَهُمْ نِصْفَ يَوْمٍقِيلَ لِسَعْدٍ وَكَمْ نِصْفُ ذَلِكَ الْيَوْمِ قَالَ خَمْسُ مِائَةِ سَنَةٍ
Tað hevur verið sagt við okkum [Amru bin Usman] segði, tað hevur verið sagt við okkum [Abu Al Mughirah] segði, tað hevur verið sagt við meg [Shafwan] frá [Syuraih bin Ubaid] frá [Sa'd bin Abu Waqash], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Eg vil veruliga ikki føla, at vit føla mín endar hjá teimum hálvan dag'. Sa'd varð tá spurdur: 'Hvussu langur var hálvur dagur tá?' Hann svaraði: »Fimm hundrað ár«.
Imam Abu Dawud : 3787
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ عَلِيًّا عَلَيْهِ السَّلَام أَحْرَقَ نَاسًا ارْتَدُّوا عَنْ الْإِسْلَامِ فَبَلَغَ ذَلِكَ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ لَمْ أَكُنْ لِأُحْرِقَهُمْ بِالنَّارِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُعَذِّبُوا بِعَذَابِ اللَّهِ وَكُنْتُ قَاتِلَهُمْ بِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ فَبَلَغَ ذَلِكَ عَلِيًّا عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ وَيْحَ ابْنِ عَبَّاسٍ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Muhammed bin Hanbal] sagt, hevur sagt okkum [Isma'il bin Ibrahim] sagt, hevur sagt okkum [Ayyub] úr [Ikrimah] at Ali Alaihis salam einaferð brendi fólk sum fóru frá islam. Sidan komu tidindi til [Ibn Abbas] til er hann sagdi; »Sanniliga vildi eg ongantíð brent tey við eldi. Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Ikki pína við Allahs pínu'. Og eg bardist við teir út frá orðunum hjá Rasulullah. Jú, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør tann, sum skiftir trúgv sína, so drep hann'. Hetta náddi loksins til Ali Alaihis heilsanir, til hann segði; 'Ibn Abbas hevði rætt'.
Imam Abu Dawud : 3788
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ دَمُ رَجُلٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ الثَّيِّبُ الزَّانِي وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ
Hevur sagt okkum [Amru bin Aun] sagt, hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [Al Amasy] frá [Abdullah bin Murrah] frá [Masruq] frá [Abdullah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er ikki halal fyri blóðið hjá einum muslimi, sum vitnar um, at eingin gud er verdur at tilbiðja uttan Allah og eg eri Allahs sendiboð uttan av eini av trimum orsøkum; foreldur, sum fremja hór, drepa sálina -qisas- og fara úr islam -murtad- sum skilja seg frá samkomuni -muslimska samkomuni-'.
Imam Abu Dawud : 3789
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانٍ فَإِنَّهُ يُرْجَمُ وَرَجُلٌ خَرَجَ مُحَارِبًا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ أَوْ يُصْلَبُ أَوْ يُنْفَى مِنْ الْأَرْضِ أَوْ يَقْتُلُ نَفْسًا فَيُقْتَلُ بِهَا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Sinan Al Bahili] sagt, hevur sagt okkum [Ibrahim bin Thahman] frá [Abdul Aziz bin Rufai'] frá [Ubaid bin Umair] frá ['Aisyah Radliallahu Anha] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er ikki halal fyri blóðið hjá einum muslimi, sum vitnar um, at eingin gud er - tilbiðjanarverdur - annar enn Allah og Muhammed er sendiboð Allahs uttan av eini av trimum orsøkum; Um nakar drívur hor eftir hjúnalag, skal hann verða steinaður; Um ein maður fer út at berjast ímóti Allah og sendiboði hansara, skal hann verða dripin, krossfestur ella koyrdur úr landinum. Og onkur, sum drepur ein annan persón, skal verða dømdur til deyða fyri dráp’.
Imam Abu Dawud : 3790
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
Tað hevur verið sagt okkum, at [Ahmad bin Hanbal] og [Musaddad] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Yahya bin Said] segði; [Musadad] segði; hevur sagt okkum [Qurrah bin Khalid] segði, hevur sagt okkum [Humaid bin Hilal] segði, hevur sagt okkum [Abu Burdah] hann segði; [Abu Músa] segði; 'Eg hitti profetin saman við tveimum monnum úr Al Asy'ari; annar av teimum báðum var til høgru fyri mær og hin til vinstru. Teir báðir spurdu um at finna arbeiði, meðan profeturin tigaði. Síðan mælti hann: »O Abu Musa, hvat heldur tú? Ella segði hann: »Ó Abdullah bin Qais?« Eg -Abu Músa- segði; ’Við honum, sum sendi tykkum við sannleikanum, visti eg ikki, hvat teir vildu hava, og eg visti heldur ikki, at teir báðir eisini spurdu um arbeiði. Tað var sum um eg sá, at siwakin undir varrunum var minkaður. Hann segði tá: ’Vit fara ongantíð at seta í starv, ella hann segði: ’Vit fara ongantíð at seta nakran í starv, sum vil hava hann at gera okkara arbeiði.’ Ó Abu Músa, far, ella segði hann: 'Ó Abu Abdullah bin Qais'. Profeturin sendi síðani Abu Musa til Jemen, sum síðani varð fylgdur av Mu'adz bin Jabal. Tá ið Mu'adz kom, segði Abu Musa; „Kom niðan higar“. Síðani tók Abu Musa ein kodda til Mu'adz. Men knappliga við síðuna av honum - Mu'adz - var ein maður, sum var bundin, Mu'adz spurdi: 'Hvør er hetta?' Abu Musa svaraði: 'Hetta er ein jødiskur maður, hann umvendi seg einaferð til islam, men hann kom aftur til sína ringu trúgv'. Mu'adz mælti tá; 'Eg fari ikki at seta meg niður, fyrr enn hann er dripin, sum ein formur fyri fyriskipan frá Allah og sendiboði hansara'. Hetta segði hann tríggjar ferðir. Ábu Músa segði; „Okey, set teg nú niður“. Mu'adz mælti; 'Eg fari ikki at seta meg niður, fyrr enn hann er dripin, sum ein formur fyri fyriskipan frá Allah og sendiboði hansara'. Hetta segði hann tríggjar ferðir. Abu Musa skipaði síðani fyri revsingini, og maðurin varð dømdur til deyða. Eftir tað nevndu teir um náttarbønir, ein av teimum báðum - Mu'adz bin Jabal - segði tá; »Eg sovi og vakni, ella sigur hann: »Vakna og sova. Og eg vóni, at tá eg sovi, fái eg -lønir- eins og tá eg eri vakin'.
Imam Abu Dawud : 3791
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا الْحِمَّانِيُّ يَعْنِى عَبْدَ الْحَمِيدِ ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى وَبُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَقَدِمَ عَلَيَّ مُعَاذٌ وَأَنَا بِالْيَمَنِ وَرَجُلٌ كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ فَارْتَدَّ عَنْ الْإِسْلَامِ فَلَمَّا قَدِمَ مُعَاذٌ قَالَ لَا أَنْزِلُ عَنْ دَابَّتِي حَتَّى يُقْتَلَ فَقُتِلَ قَالَ أَحَدُهُمَا وَكَانَ قَدْ اسْتُتِيبَ قَبْلَ ذَلِكَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَأُتِيَ أَبُو مُوسَى بِرَجُلٍ قَدْ ارْتَدَّ عَنْ الْإِسْلَامِ فَدَعَاهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً أَوْ قَرِيبًا مِنْهَا فَجَاءَ مُعَاذٌ فَدَعَاهُ فَأَبَى فَضَرَبَ عُنُقَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ لَمْ يَذْكُرْ الِاسْتِتَابَةَ وَرَوَاهُ ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي مُوسَى لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الِاسْتِتَابَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ الْقَاسِمِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَلَمْ يَنْزِلْ حَتَّى ضُرِبَ عُنُقُهُ وَمَا اسْتَتَابَهُ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Áli] sagt, hevur sagt okkum [Al Himmani] - tað vil siga Abdul Hamid bin 'Abdurrahman Al Himmani - frá [Thalhah bin Yahya] og [Buraid bin Abdullah bin Abu Burdah] frá [Abu Burdah] frá [Abu Músa] hann segði; 'Muadz kom einaferð til mín tá eg var í Jemen og har var ein jødi sum hevði umvendið seg til islam og síðani fráfallið. Tá ið Mu'adz kom, segði hann; 'Eg fari ikki av fjallinum, fyrr enn hann - tann jødin - er dripin'. Jødin varð at enda dripin. Ein av teimum báðum - Abu Musa og Mu'adz - segði; 'Jødin hevði verið biðin um at umvenda seg, áðrenn hann varð avrættaður'. Hevur sagt okkum [Muhammed Ibnul 'Ala] sagt, hevur sagt okkum [Hafsh] sagt, hevur sagt okkum [Ash Syaibani] frá [Abu Burdah] við somu søgu. Hann -Abu Burdah- segði; »Tað kom til [Abu Musa] ein maður, sum hevði farið frá islam. Síðan kallaði hann hann - at umvenda seg - í tjúgu dagar, ella minni. Tá kom Mu'adz og rópti á hann -at umvenda seg-, men maðurin var trekur, til loksins skar Mu'adz hálsin á honum. Abu Dávud segði; 'Hesa hadith varð frásøgd av [Abdul Malik bin Umair] frá [Abu Burdah], men hann nevndi ikki orðini 'umbøn um umvending'. [Ibn Fudhail] segði eisini frá [Ash Syaibani] frá [Said bin Abu Burdah], frá [pápa sínum], frá [Abu Musa], og hann nevndi heldur ikki orðini 'umbøn um umvending' í hadith síni. Hevur sagt okkum [Ibn Mu'adz] sagt, hevur sagt okkum [faðir mín] sagt, hevur sagt okkum [Al Mas'udi] frá [Al Qasim] við hesi søgu, segði hann; 'Mu'adz var ikki enn komin úr bilinum, fyrr enn maðurin - ein fráfallin - fekk skorið hálsin uttan at biðja hann umvenda seg fyrst'.
Imam Abu Dawud : 3792
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Muhammed Al Marwazi] sagt, hevur sagt okkum [Ali bin Al Husain bin Waqid] frá [faðir sínum] frá [Yazid An Nahwi] frá [Ikrimah] frá [Ibn Abbas] hann segði; Abdullah bin Sa'd bin Abu Sarh skrivaði einaferð eitt avtalubræv við Rasulullah, men Satan avsporaði tað, til hann fór saman við teimum vantrúgvandi. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav honum eisini boð um at drepa hann undir opning -hertøkuni- av býnum Makkah. Men Usman bin Affan tryggjaði honum verju, og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tryggjaði honum trygdina'.
Imam Abu Dawud : 3793
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ سَعْدٍ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ اخْتَبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَجَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلَاثًا كُلُّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلَاثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلُهُ فَقَالُوا مَا نَدْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ أَلَّا أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ قَالَ إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ تَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ الْأَعْيُنِ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] segði, hevur sagt okkum [Ahmad bin Al Mufadhdhal] sagt, hevur sagt okkum [Asbat bin Nashr] hann segði; [Sum Sudi] heldur, at hann segði frá [Mush'ab bin Sa'd] frá [Sa'd] segði hann; 'Tá ið opningurin -hertøkan- av býnum Makka hendi, goymdi Abdullah bin Sa'd bin Abu Sarh seg aftan fyri Usman bin Affan -bað um verju-. Usman tók hann síðani til profetin og segði; 'Ó Allahs sendiboð, tak trúfesti móti Abdullah'. Hann lyfti síðani høvdið og hugdi at henni tríggjar ferðir, hvørja ferð hann var trekur at taka ímóti henni. Men triðju ferð tók hann undir við og lovaði trúfesti. Eftir tað vendi hann sær móti fylgisveinum sínum, segði hann: 'Er ikki ein vísur persónur tykkara millum - sum trýr á avgerðina hjá Allahs sendiboði - sum stóð upp til hendan persónin - at biðja um verndartrygd -, sum um hann sá meg halda hondina aftur fyri at lova honum trúfesti, so vildi hann dripið hann'. So søgdu teir -vinirnir-; 'Vit vita ikki, hvat er inni í tær, o Allahs sendiboð, um tú ikki gevur okkum boð við eygunum, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam; „Ja, tað er ikki hóskandi, at ein profetur er óerligur við sínum eygnamerkjum“.
Imam Abu Dawud : 3794
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَرِيرٍ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ إِلَى الشِّرْكِ فَقَدْ حَلَّ دَمُهُ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] sagt, hevur sagt okkum [Humaid bin 'Abdurrahman] frá [faðir sínum] frá [Abu Ishaq] frá [Ash Sya'bi] frá [Jarir] hann segði; 'Eg hoyrdi profetin sallallaahu alaihi wasallam siga: 'Um ein tænari rennur burtur til eitt vantrúgvandi land, so er blóð hansara halal'.
Imam Abu Dawud : 3795
حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَدَنِيُّ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍأَنَّ أَعْمَى كَانَتْ لَهُ أُمُّ وَلَدٍ تَشْتُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَقَعُ فِيهِ فَيَنْهَاهَا فَلَا تَنْتَهِي وَيَزْجُرُهَا فَلَا تَنْزَجِرُ قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ جَعَلَتْ تَقَعُ فِي النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَشْتُمُهُ فَأَخَذَ الْمِغْوَلَ فَوَضَعَهُ فِي بَطْنِهَا وَاتَّكَأَ عَلَيْهَا فَقَتَلَهَا فَوَقَعَ بَيْنَ رِجْلَيْهَا طِفْلٌ فَلَطَّخَتْ مَا هُنَاكَ بِالدَّمِ فَلَمَّا أَصْبَحَ ذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ أَنْشُدُ اللَّهَ رَجُلًا فَعَلَ مَا فَعَلَ لِي عَلَيْهِ حَقٌّ إِلَّا قَامَ فَقَامَ الْأَعْمَى يَتَخَطَّى النَّاسَ وَهُوَ يَتَزَلْزَلُ حَتَّى قَعَدَ بَيْنَ يَدَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا كَانَتْ تَشْتُمُكَ وَتَقَعُ فِيكَ فَأَنْهَاهَا فَلَا تَنْتَهِي وَأَزْجُرُهَا فَلَا تَنْزَجِرُ وَلِي مِنْهَا ابْنَانِ مِثْلُ اللُّؤْلُؤَتَيْنِ وَكَانَتْ بِي رَفِيقَةً فَلَمَّا كَانَ الْبَارِحَةَ جَعَلَتْ تَشْتُمُكَ وَتَقَعُ فِيكَ فَأَخَذْتُ الْمِغْوَلَ فَوَضَعْتُهُ فِي بَطْنِهَا وَاتَّكَأْتُ عَلَيْهَا حَتَّى قَتَلْتُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ
Hevur sagt okkum [Abbad bin Músa Al Khuttali] segði, hevur sagt okkum [Isma’il bin Ja’far Al Madani] frá [Ísrael] frá [Usman Asy Syahham] frá [Ikrimah] hann segði, [Ibn Abbas] segði okkum einaferð; 'Ein blindur maður hevði Ummul Walad - eina kvinnuliga træl, sum var kona hansara - sum háðaði profetin, og tað gjørdi hann veruliga - háðanina -. Madurinn bannadi og hótti hana en hann steig ekki og hann helt afram ad banna henni en konan ignoreradi hann. Ibn Abbas helt fram við søguni: 'Eitt kvøldið kritiseraði konan aftur profetin sallallaahu alaihi Wasallam, so maðurin tók ein hvassan knív og legði hann á búkin á kvinnuni og stungið hana. Maðurin drap hana, meðan millum beinini á kvinnuni varð eitt lítið barn føtt, og hon varð klædd í blóði. Tá tað var morgunin, varð hendingin fráboðað profetinum. Hann savnaði síðani fólkið og segði: 'Eg svørji við Allah á einum manni, hann hevur gjørt eina gerð orsakað av mær, hann er í sannleikanum'. Síðani steig blindi maðurin millum fólkið, til hann setti seg framman fyri profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam. Hann mælti tá; »Ó Allahs sendiboð, eg eri maður hennara. Men hann kritiseraði og háðaði teg, eg bannaði og hótti hann, men hann steðgaði ikki á ella ignoreraði tað. Frá henni havi eg verið signaður við tveimum vøkrum børnum sum skínandi stjørnur, hendan kvinnan elskar meg sera nógv. Men í gjárkvøldið kritiseraði og ræddi hann teg, so tók eg ein hvassan knív, eg setti knívin á búkin á honum og eg stungið hann til hann doyði.“ Profeturin segði tá: 'Vit, at blóðið hjá kvinnu er til fánýtis -halal-'.
Imam Abu Dawud : 3796
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ عَنْ جَرِيرٍ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ يَهُودِيَّةً كَانَتْ تَشْتُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَقَعُ فِيهِ فَخَنَقَهَا رَجُلٌ حَتَّى مَاتَتْ فَأَبْطَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَمَهَا
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] og [Abdullah Ibnul Jarrah] frá [Jarir] frá [Mughirah] frá [Ash Sya'bi] frá [Ali Radliallahu Anhu] hann segði; 'Ein jødisk kvinna fordømdi profetin Sallallahu Alaihi Wasallam, síðani kvøldi ein maður hálsin á henni, til hon doyði. Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam fekk síðani blóð hansara at fara til spillis'.
Imam Abu Dawud : 3797
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ يُونُسَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَنُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَكُنْتُ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَغَيَّظَ عَلَى رَجُلٍ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ فَقُلْتُ تَأْذَنُ لِي يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ فَأَذْهَبَتْ كَلِمَتِي غَضَبَهُ فَقَامَ فَدَخَلَ فَأَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ مَا الَّذِي قُلْتَ آنِفًا قُلْتُ ائْذَنْ لِي أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ أَكُنْتَ فَاعِلًا لَوْ أَمَرْتُكَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا كَانَتْ لِبَشَرٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَفْظُ يَزِيدَ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ أَيْ لَمْ يَكُنْ لِأَبِي بَكْرٍ أَنْ يَقْتُلَ رَجُلًا إِلَّا بِإِحْدَى الثَّلَاثِ الَّتِي قَالَهَا رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ أَوْ زِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرَ نَفْسٍ وَكَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] sagt, hevur sagt okkum [Hammad] frá [Yunus] frá [Humaid bin Hilal] frá profetinum. -á annan hátt er sagt- Tað hevur verið sagt okkum, at [Harun bin Abdullah] og [Nushair Ibnul Faraj] søgdu bæði; hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Yazid bin Zurai'] frá [Yunus bin Ubaid] frá [Húmaid bin Hilal] frá [Abdullah bin Mutharrif] frá [Abu Barzah] segði hann; 'Eg var einaferð nærhendis [Abu Bakr Radliallahu Anhu], hann var reiður við ein mann og vreiði hansara vaks. Eg segði tá; »Ó kalifur Rasulullah, kann eg skera høvdið av honum?« Ábu Barza segði; »Orð míni fingu vreiði hansara at hvørva. Hann reistist so og fór inn í húsini. Síðan sendi Abu Bakr ein sendiboð -at kalla meg-, segði Abu Bakr; »Hvat segði tú júst nú?« Eg svaraði: 'Eg bað um loyvi at klippa hálsin á honum fyrr'. Abu Bakr segði aftur: 'Vilt tú gera tað, um eg boði tær tað?' Eg svaraði: "Ja". Abu Bakr segði tá; »Við Allah, nei! Eingin kann fara upp um -ráðini hjá Muhammed'. Abu Dávud segði; »Hetta er Lafadz Jazid. Áhmadr bin Hanbal segði; 'Tað vil siga, at Abu Bakr ikki vildi drepa nakran uttan av eini av trimum orsøkum - tað er loyvt at drepa ein muslim - sum profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði. Nevniliga; vantrúgv eftir at trúgva, hór eftir hjúnalag og at drepa sálina. Tað er orsøkin til, at profeturin loyvdi at drepa'.
Imam Abu Dawud : 3798
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ قَوْمًا مِنْ عُكْلٍ أَوْ قَالَ مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَانْطَلَقُوا فَلَمَّا صَحُّوا قَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَاقُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرُهُمْ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آثَارِهِمْ فَمَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ حَتَّى جِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِرَ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلَا يُسْقَوْنَقَالَ أَبُو قِلَابَةَ فَهَؤُلَاءِ قَوْمٌ سَرَقُوا وَقَتَلُوا وَكَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ عَنْ أَيُّوبَ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَأَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ وَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَمَا حَسَمَهُمْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ قَالَ أَخْبَرَنَا ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَلَبِهِمْ قَافَةً فَأُتِيَ بِهِمْ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي ذَلِكَ{ إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا }الْآيَةَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ وَقَتَادَةُ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمْ يَكْدِمُ الْأَرْضَ بِفِيهِ عَطَشًا حَتَّى مَاتُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ هِشَامٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَهُ زَادَ ثُمَّ نَهَى عَنْ الْمُثْلَةِ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ خِلَافٍ وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ وَسَلَّامُ بْنُ مِسْكِينٍ عَنْ ثَابِتٍ جَمِيعًا عَنْ أَنَسٍ لَمْ يَذْكُرَا مِنْ خِلَافٍ وَلَمْ أَجِدْ فِي حَدِيثِ أَحَدٍ قَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ مِنْ خِلَافٍ إِلَّا فِي حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ
Hevur sagt okkum [Súleiman bin Harb] sagt, hevur sagt okkum [Hammad] frá [Ayyub] frá [Abu Qilabah] frá [Anas bin Malik] sagt; 'Nøkur fólk úr 'Ukl, ella hann segði, 'úr Urainah komu at síggja Rasulullah. Teir vóru tó ikki egnaðir til veðurlagið í Medina - fyrr enn teir gjørdust sjúkir -. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav síðani boð um at útvega teimum ein liqah - ein við barn kamel. Hann gav teimum boð um at drekka pissið og mjólkina frá kamelinum. Teir fóru til kamelpennið, men tá teir komu fyri seg aftur, drupu teir seyðin hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og tóku kamelarnar burtur. Móti middegi komu tíðindi um tað, sum hendi teimum, til profetin Shallallahu Alaihi Wasallam. Profeturin Shallallahu Alaihi Wasallam sendi síðani - fleiri fólk - at fylgja í teirra fótasporum. Sólin var ikki komin upp enn, fólkini vóru handtikin og førd fram fyri hann. Hann gav eisini boð um at revsa teir, hendur og føtur vórðu skorin av teimum, eyguni vórðu skorin út og teir vórðu kastaðir í oyðimørkina. Teir bóðu um ein drekkamunn, men fingu hann ikki'. [Abu Kilába] segði; 'Hesi fólkini hava stolið og dripið, fráfallið eftir at hava trúð, og stríðst ímóti Allah og sendiboði Hansara'. Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] sagt, hevur sagt okkum [Wuhaib] frá [Ayyub] við sínum sanad sum í hadith. Hann legði tó afturat í hadith síni, 'Hann gav boð um at taka fleiri upphitaðar negl, síðani vórðu tær skornar -við hesum neglunum-, hendur og føtur teirra vórðu eisini skorið, men hann gav ikki boð um at steðga blóðinum við at festa eitt heitt jarn'. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Aska Sabba bin Sufyan] hann segði; hevur upplýst okkum. -á annan hátt er tað sagt- Hevur sagt okkum [Amru bin Usman] segði, hevur sagt okkum [Al Walid] frá [Al Auza'i] frá [Yahya] -meini Yahya bin Abu Katsir- frá [Abu Qilabah] frá [Anas bin Malik] við somu hadith. Í hadisini segði hann: 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sendi síðani ein teleliksandi at leita eftir teimum, til teir loksins vórðu fangaðir. Anas segði; 'Allah Tabaaraka Wa Ta'ala avdúkaði síðani versið: '-Ja, hevnd er móti teimum, sum berjast móti Allah og sendiboði Hansara og gera skaða. .- ' -Sp. Al Maida: 33-. Havi sagt okkum [Musa bin Isma'il] sagt, hevur sagt okkum [Hammad] sagt, hevur sagt okkum [Thabit] og [Qatadah] og [Humaid] frá [Anas bin Malik] nevndi hann síðani hadithina. Anas segði; 'Eg sá ein teirra sleikja jørðina við munninum av tosta, til hann loksins doyði'. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basysyar] sagt, hevur sagt okkum [Ibn Abu Adi] frá [Hsyam] frá [Qatadah] frá [Anas bin Malik] somu hadith, men hann legði afturat, 'tá bannaði hann mutslah - Skerjing ella at skera líkið -. Og hann segði einki orð; 'min gjørdi eitt mistak' -tvørtur-. [Syu'bah] segði eisini frá [Katadah] og [Salam bin Miskin], frá [Tabit]. Allir teir koma eisini frá [Ánasi], men hvørgin teirra nevnir orðið; Min gjørdi eitt mistak - skar armar og føtur av honum tvørtur um -. Eg fann ongantíð nakran í hadith sum nevndi; 'hann skar hendur og føtur av teimum tvørtur um', uttan hadisin, sum Hammad bin Salamah segði frá'.
Imam Abu Dawud : 3799
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبِدْ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ أَحْمَدُ هُوَ يَعْنِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ نَاسًا أَغَارُوا عَلَى إِبِلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقُوهَا وَارْتَدُّوا عَنْ الْإِسْلَامِ وَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُؤْمِنًا فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمْ فَأُخِذُوا فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْقَالَ وَنَزَلَتْ فِيهِمْ آيَةُ الْمُحَارَبَةِ وَهُمْ الَّذِينَ أَخْبَرَ عَنْهُمْ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ الْحَجَّاجَ حِينَ سَأَلَهُ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] sagt, hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] sagt, hevur sagt mær [Amru] frá [Sagdi bin Abu Hilal] frá [Abu Az Zinad] frá [Abdullah bin Ubaidullah] -Ahmad sagdi; hann er Abdulla bin Ubaidulla bin Umar bin Al Khatthab- fra [Ibn Umar] sagdi hann; 'Sum fólk stjólu kamelarnar hjá profetinum, tey fóru frá islam og drupu hirðarnar hjá profetinum, sum høvdu trúð. Hann sendi síðani njósnarar at fylgja teirra fótasporum, og teir vórðu handtiknir. Hann skar hendur og føtur av teimum og høgdi eygu teirra út’. Ibn Umar helt fram: 'Síðani kom versið Al Muharabah -stríð- viðvíkjandi teimum niður. Tað greiddi Anas bin Malik frá Al Hajjaj, tá hann spurdi hann'.
Imam Abu Dawud : 3800
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَطَّعَ الَّذِينَ سَرَقُوا لِقَاحَهُ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ بِالنَّارِ عَاتَبَهُ اللَّهُ تَعَالَى فِي ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا }الْآيَةَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ الْحُدُودُ يَعْنِي حَدِيثَ أَنَسٍ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Amru bin Sum Sarh] sagt, hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] sagt, hevur sagt mær [Al laits bin Sa'd] frá [Muhammed bin 'Ajlan] frá [Abu Az Zinad] sagt; 'Tá ið Allahs sendiboð skar hendur og føtur av og høgdi eyguni út á fólki, sum stjólu hansara kamelar við eldi, fordømdi Allah Ta'ala hesar gerðir. Allah avdúkaði síðani versið: '-Ja, einasta hevndin fyri tey, sum berjast ímóti Allah og sendiboði Hansara og elva til illgerð á jørðini, er, at tey verða dripin ella krossfest. .- ''. Muhammed bin Kathir segði okkum, at hann segði; hevur upplýst okkum. -á annan hátt er tað nevnt- Hevur sagt okkum Musa bin Isma'il segði, hevur sagt okkum Hammam av Qatadah frá Muhammed bin Sirin hann segði; »Hetta var áðrenn hudud-lógin varð avdúkað, nevniliga sum tað stendur í hadithinum hjá Anas.«