Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith

Hadith

Imam Abu Dawud : 261

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍأَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنْ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ الْآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّيقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حِفْظًا فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَشُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ الْعَلَاءُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْقَفَهُ شُعْبَةُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ تَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ

O n’à dito [o Muhammad bin Al-Mutsanna] o n’à dito [Ibnu Abi Adi] da [O Muhammad bin Amru] o m’à dito [Ibnu Shihab] da [Urwah bin Az-Zubair] da [Fathimah bin Abi Hubaisy] che unna vòtta a l’ea mustahadlah, aloa o Profeta o l’à dito: o sangue o l'é neigro, comme o l'é dito in conosciuo -da-e dònne-. Se o sangue o se revela comme quello, aloa abbandonâ a preghea. Se o sangue o l'é de cô despægio, aloa fâ l'abluçion e pregâ'. O Abu Dawud o l'à dito; [Ibn Al-Mutsanna] o l’à dito; Dòppo aveilo contou à niatri [Ibn Abi Adi] à memöia, o l’à dito; Da [Urwah] da [Aisyah] ch’a l’é Fatima. O Abu Dawud o l'à dito; E o l’é stæto narrao da-o [Al-Ala’bin Al-Musayyab] e da-o [Syu’bah] da-o [Al-Hakam] da-o [Abu Ja’far]. o l’à dito o Al-’Ala’ da-o Profeta, e o l’é stæto confermou da-o Shu’bah à Abu Ja’far; Dovieiva fâ l’abluçion pe ògni preghea.

Hadith

Imam Abu Dawud : 262

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ عِكْرِمَةِ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍاسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْتَظِرَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي فَإِنْ رَأَتْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ تَوَضَّأَتْ وَصَلَّتْ

O l’à dito [Ziyad bin Ayyub] o n’à dito [Husyaim] o n’à dito [Abu Bisyr] da [Ikrimah] che l’Umma Habibah a l’à dito a Jahsy, dapeu o Profeta o gh’à ordenou d’aspëtâ i seu giorni de menstruaçion, dapeu de fâse o bagno e de pregâ. Se o vedde do sangue stihadhah, aloa fâ l’abluçion e pregâ.

Hadith

Imam Abu Dawud : 263

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ رَبِيعَةَأَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى عَلَى الْمُسْتَحَاضَةِ وُضُوءًا عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِلَّا أَنْ يُصِيبَهَا حَدَثٌ غَيْرُ الدَّمِ فَتَوَضَّأُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا قَوْلُ مَالِكٍ يَعْنِي ابْنَ أَنَسٍ

Ne l’é stæto dito [o Abdul Malik bin Syu’bah] o n’à dito [o Abdullah bin Wahb] o n’à dito [o Al-Laits] da [Rabi’ah] ch’o no pensa che e dònne mustahad devan fâ l’abluçion à tutte e preghee feua che no aggian di hadats despægi da-o sangue, aloa devan fâ l’abluçion. O Abu Dawud o l'à dito; Ste chì son e poule do Malik bin Anas.

Hadith

Imam Abu Dawud : 264

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أُمِّ الْهُذَيْلِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَكَانَتْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّا لَا نَعُدُّ الْكُدْرَةَ وَالصُّفْرَةَ بَعْدَ الطُّهْرِ شَيْئًاحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد أُمُّ الْهُذَيْلِ هِيَ حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ كَانَ ابْنُهَا اسْمُهُ هُذَيْلٌ وَاسْمُ زَوْجِهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ

O n’à dito [o Musa bin Isma’il] o n’à dito [o Hammad] da [Qatadah] da [Ummu Al-Hudzail] da [Ummu ‘Athiyyah] -e a l’é unna dònna ch’a l’à promesso fedeltæ a-o Rasulullah sallallaahu wasallam-, o l’à dito; No conscideremmo o sangue ch’o l’é nebbioso ò giallo dòppo a puritæ da menstruaçion pe -sangue menstruale-. O n’à dito [Musaddad] O n’à dito [Ismail] o n’à dito [Ayyub] da [Muhammad bin Sirin] da [Ummu Athiyah] co-o mæximo. O Abu Dawud o l'à dito; Umm Hudzail a l'é Hafshah Bint Sirin, o seu figgio o se ciamma Hudzail e o seu maio o l'é Abdurrahman.

Hadith

Imam Abu Dawud : 265

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَكَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تُسْتَحَاضُ فَكَانَ زَوْجُهَا يَغْشَاهَاقَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ مُعَلَّى ثِقَةٌ وَكَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا يَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ كَانَ يَنْظُرُ فِي الرَّأْيِ

O n’à dito [Ibrahim bin Khalid] o n’à dito [Mu’alla bin Manshur] da [Ali bin Mushir] da [Ash-Syaibani] da [Ikrimah] o l’à dito; Umm Habibah a no l'à mai fæto l'Istihadhah e o seu maio o l'é anæto avanti à avei de relaçioin sessuæ con lê. O Abu Dawud o l'à dito; O Yahya bin Ma'in o l'à dito; O Mu'alla o l'ea o narratô da tsiqah, ma o Ahmad bin Hanbal o no l'à narrao da lê perché lê – o Mu'alla – de vòtte o l'ammiava i problemi de mainea lògica.

Hadith

Imam Abu Dawud : 266

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍأَنَّهَا كَانَتْ مُسْتَحَاضَةً وَكَانَ زَوْجُهَا يُجَامِعُهَا

O n'à dito [o Ahmad bin Abi Suraij Ar-Razi] o n'à dito che [o Abdullah bin Al-Jahm] o n'à dito [o Amru bin Abi Qais] da [Ashim] da [Ikrimah] in sce [Hamnah bin Jahsy], ch'a l'aiva l'abitudine de arreposâse, e o seu maio o l'ea anæto avanti à avei de relaçioin sessuæ co-o seu maio.

Hadith

Imam Abu Dawud : 267

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ تَعْنِي مِنْ الْكَلَفِ

O n’à dito [o Ahmad bin Yunus] o n’à dito [o Zuhair] o n’à dito [o Ali bin Abdul A’la] da [Abu Sahl] da [Mussah] da [Ummu Salamah] o l’à dito; E dònne ch'ean dòppo o parto into tempo do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam aivan l'abitudine de trattegnîse pe quaranta giorni ò quaranta neutte. E gh'emmo l'abitudine de mette a pövia in sciâ faccia.

Hadith

Imam Abu Dawud : 268

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ يَعْنِي حُبِّي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي الْأَزْدِيَّةُ يَعْنِي مُسَّةَ قَالَتْحَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ يَأْمُرُ النِّسَاءَ يَقْضِينَ صَلَاةَ الْمَحِيضِ فَقَالَتْ لَا يَقْضِينَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ فِي النِّفَاسِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً لَا يَأْمُرُهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَضَاءِ صَلَاةِ النِّفَاسِقَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ حَاتِمٍ وَاسْمُهَا مُسَّةُ تُكْنَى أُمَّ بُسَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد كَثِيرُ بْنُ زِيَادٍ كُنْيَتُهُ أَبُو سَهْلٍ

O n’à dito [Al-Hasan bin Yahya] o n’à dito [o Muhammad bin Hatim, saieiva à dî Hubby] o n’à dito [o Abdullah bin Al-Mubarak] da [Yunus bin Nafi’] da [Katsir bin Ziyad] o l’à dito; Dòppo aveime dito [L’Azdiyyah, saieiva à dî Mussah] o l’à dito; Unna vòtta ò fæto o Hajj, dapeu ò conosciuo [Ummu Salamah] e ò dito; O Ummul Mukminin, de fæto a Samurah bin Jundub a l'à ordenou a-e dònne de compensâ e preghee – ch'ean stæte lasciæ apreuvo – into periodo da menstruaçion. Coscì l'Umma Salama a l'à dito; No gh'an da compensâlo, into passou unna moggê de moggê do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam a no pregava into periodo pòstparto, pe quaranta neutte, e o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o no gh'à ordenou de compensâ e preghee de dònne pòstparto. O Mahomed bin Hatim o l'à dito; O seu nomme o l'ea Mussah, dæto a-a Kuniyah Umm Bassah. O Abu Dawud o l'à dito; O Katsir bin Ziyad o l'ea Abu Sahl.

Hadith

Imam Abu Dawud : 269

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ قَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ فَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلُ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ ثُمَّ خُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِقَالَتْ وَكَانَتْ لَا تَطَّهَّرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ بِهِ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ

O n’à dito [o Mahomed bin Amru Ar-Razi] o n’à dito [o Salamah bin Al-Fadll] o n’à dito [o Mahomed bin Ishaq] da [Sulaiman bin Suhaim] da [Umayyah bin Abi Ash-Shalt] da [Unna dònna da Bani Ghifar] che o nomme o m’à dito òmmi; O Rasulullah o m'à portou unna vòtta inta sacca da seu bestia à cavallo -sensa toccâ-. Pe Allah, o Rasulullah o l'à continuou à camminâ fin a-o tempo do Fajr, dapeu o l'à ruggiou e mi son sciortio da-a sacca da seu bestia à cavallo. Se descoverze che gh'ea do sangue ch'o ne vegniva feua da-a sacca. O l'ea o mæ primmo periodo. O dixe; Coscì son saltou in sciô cammello e son stæto vergognoso. Quande o Rasulullah o l'à visto quello ch'o m'é avvegnuo e o l'à visto do sangue, o l'à dito: «Cöse gh'é de mâ con ti, t'æ a menstruaçion?» Mi ò respòsto; Scì. O l’à dito: ‘Fæve nettezzâ dapeu piggiâ un reçipiente pin d’ægua, dapeu metteghe o sâ, dapeu lavâ a sacca di oggetti ch’en macciæ de sangue, dapeu tornâ a-o vòstro pòsto de montâ’. O dixe; Quande o Rasulullah o l'à guägno a guæra do Khaibar, o n'à dæto quarchedun di bottin da guæra. O dixe; a no s'é purificâ da-e menstruaçioin feua che solo pe mette do sâ inte l'ægua pe purificâla e a l'à promisso de mettila into seu pòsto de bagno quande a l'ea mòrta.

Hadith

Imam Abu Dawud : 270

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ أَسْمَاءُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَغْتَسِلُ إِحْدَانَا إِذَا طَهُرَتْ مِنْ الْمَحِيضِ قَالَ تَأْخُذُ سِدْرَهَا وَمَاءَهَا فَتَوَضَّأُ ثُمَّ تَغْسِلُ رَأْسَهَا وَتَدْلُكُهُ حَتَّى يَبْلُغَ الْمَاءُ أُصُولَ شَعْرِهَا ثُمَّ تُفِيضُ عَلَى جَسَدِهَا ثُمَّ تَأْخُذُ فِرْصَتَهَا فَتَطَّهَّرُ بِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَرَفْتُ الَّذِي يَكْنِي عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهَا تَتَبَّعِينَ بِهَا آثَارَ الدَّمِحَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا ذَكَرَتْ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فَأَثْنَتْ عَلَيْهِنَّ وَقَالَتْ لَهُنَّ مَعْرُوفًا وَقَالَتْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَ مُسَدَّدٌ كَانَ أَبُو عَوَانَةَ يَقُولُ فِرْصَةً وَكَانَ أَبُو الْأَحْوَصِ يَقُولُ قَرْصَةً حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي ابْنَ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَسْمَاءَ سَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا وَاسْتَتِرِي بِثَوْبٍ وَزَادَ وَسَأَلَتْهُ عَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ فَقَالَ تَأْخُذِينَ مَاءَكِ فَتَطَّهَّرِينَ أَحْسَنَ الطُّهُورِ وَأَبْلَغَهُ ثُمَّ تَصُبِّينَ عَلَى رَأْسِكِ الْمَاءَ ثُمَّ تَدْلُكِينَهُ حَتَّى يَبْلُغَ شُؤُونَ رَأْسِكِ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَيْكِ الْمَاءَ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الْأَنْصَارِ لَمْ يَكُنْ يَمْنَعُهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَسْأَلْنَ عَنْ الدِّينِ وَأَنْ يَتَفَقَّهْنَ فِيهِ

O n’à dito [Utman bin Abi Syaibah] o n’à dito [Sallam bin Sulaim] da [Ibrahim bin Muhajir] da [Shafiyah bin Syaibah] da [Aisyah] o l’à dito; Asma` unna vòtta o l'é vegnuo da-o Messaggê de Allah, dapeu o l'à dito; O Messaggê de Allah, comme fâ pe bagnâ un de nòi quand’a l’é pua da-e menstruaçioin? O l’à dito: ‘O l’à piggiou de feugge de bidara, o ê mescciava con de l’ægua, dapeu o l’à fæto l’abluçion, dapeu o s’é lavou a testa, o l’à sfregâ de mòddo che l’ægua a penetrasse fin a-e reixe di seu cavelli, dapeu o l’à versou l’ægua in sce tutto o còrpo. Dòppo quello, piggiâ unna stöfa e lavâse con lê.» Asma` a l'à dito; O Messaggê de Allah, comme fasso à purificâme con sto sciô? Aisha a l'à dito; Conosco o scignificato do sarcasmo do Profeta, donca gh’ò spiegou; Ti sfreghi o sciô donde o sangue o l'é vegnuo feua. O n’à dito [o Musaddad bin Musarhad] o n’à dito [Abu ‘Awanah] da [Ibrahim bin Muhajir] da [Shafiyyah bin Syaibah] da [Aisyah] ch’o l’à contou in sciâ condiçion de dònne Ansar, dapeu o ê à affasciæ co-o dî; An a bontæ. E o l'à dito; Unna dònna tra de loiatre a l’é vegnua da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam, dapeu o narratô de sto Hadith o l’à mensunou o Hadith inta mæxima mainea che de d’ato, solo ch’a l’à dito; o l'à dito, '... un tòcco de stöfa profumou de profumo'. O Musadad o l'à dito; O Abu Awana o l'à dito; Firshah -pezzo de stöfa-. Into mentre, o Abu Al-Ahwash o l'à dito; Qirsa. Ne l'é stæto dito che [Ubaidullah bin Mu'adz Al-'Anbari] o m'à dito [o mæ poæ] da [Syu'bah] da [Ibrahim bin Muhajir] da [Shafiyyah bint Syaibah] da [Aisyah] che Asma' unna vòtta o l'à domandou a-o Profeta ch'o l'à dito o scignificato o l'ea: tesciuo ch'o l'é profumou'. Asma` a l'à domandou; Comm'o fasso à purificâme con sto sciô? O l'à respòsto; «Subhanallah, purificate con lê e creuve e vòstre parte privæ con un stöfo». O l'à azzonto; Asma` o l'à domandou ascì do bagno junub, donca o l'à respòsto; Coscì o Profeta o l’à respòsto: «Piggiâ l’ægua, dapeu fâ l’abluçion ben e perfettamente». Dòppo quello, versâ l'ægua in sciâ testa tanto ch'a sfrega, de mòddo che l'ægua a l'arrive uniformemente a-a base di cavelli. Dapeu versâ torna l'ægua in sce tutto o còrpo. O narratô de sto Hadith o l'à dito, Aisyah a l'à dito; E dònne ciù boñe son e dònne Ansar, no se vergognan de domandâ in sciâ religion e de studiâla ancon de ciù.

Hadith

Imam Abu Dawud : 271

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَأُنَاسًا مَعَهُ فِي طَلَبِ قِلَادَةٍ أَضَلَّتْهَا عَائِشَةُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِزَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ فَقَالَ لَهَا أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ يَرْحَمُكِ اللَّهُ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَلَكِ فِيهِ فَرَجًا

O n’à dito [o Abdullah bin Muhammad An-Nufaili] o n’à dito [o Abu Mu’awiyah] l’Hadith. E o n’à dito [Otman bin Abi Syaibah] o n’à dito [‘Abdah] co-o mæximo scignificato, da [Hisyam bin Urwah] da [seu poæ] da [Aisyah] o l’à dito; O Profeta o l'à mandou unna vòtta o Usaid bin Hudlair e ben ben de persoñe con lê à çercâ a collaña persa da Aisyah. Dòppo ch'o l'ea arrivou o tempo pe-a preghea, pregavan sensa fâ l'abluçion – perché no piggiavan l'ægua –. Dapeu, quande son tornæ a-o Profeta, gh’an dito questo, dapeu o verscio in sciô tayamum o l’é vegnuo zu. O Ibnu Nufail o l'à azzonto; Coscì o Usaid bin Hudlair o l'à dito à Aisyah; Che Allah o ve conferisce misericordia. No succede ninte che no veu, ma Allah o l'à fæto unn'opportunitæ pe-i mossulmen e pe ti.

Hadith

Imam Abu Dawud : 272

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّعِيدِ لِصَلَاةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوهَهُمْ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ قَامَ الْمُسْلِمُونَ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ التُّرَابَ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَنَاكِبَ وَالْآبَاطَ قَالَ ابْنُ اللَّيْثِ إِلَى مَا فَوْقَ الْمِرْفَقَيْنِ

O n’à dito [O Ahmad bin Salih] o n’à dito [O Abdullah bin Wahb] o m’à dito [Yunus] da [Ibn Shihab] da [Ubaidlah bin Abdillah bin Utbah] o gh’à dito da [Ammar bin Yasir] ch’o m’à dito unna vòtta, che loiatri -i compagni do ground- compie a preghea do Fajr, tanto che ean co-o Messaggê de Allah. An sciortio a pua co-e palme de man, dapeu asciugavan a faccia unna vòtta, dapeu an sciortio a pua co-e palme de man ancon unna vòtta, e an continuou à fregâla in scê man fin in scê spalle e in scê ascelle da-o drento de man. O n’à dito [o Sulaiman ben Dawud Al-Mahri] e [o [Abdul Malik ben Syu’aib] da [Ibn Wahb] comme sto hadith. O dixe; I mossulmen battan e palme pe-a tæra sensa tegnî a tæra pe ninte. Dapeu o l’à mensunou un hadith comme quello sensa mensonâ e spalle e e ascelle. O Ibn Al-Laits o l’à dito; Fin à l'erto do codo.

Hadith

Imam Abu Dawud : 273

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَّسَ بِأَوَّلَاتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بِطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِزَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلَا يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ و قَالَ مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنْ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلَّا مَنْ سَمَّيْتُ

Noi l’emmo dito [a-o Mahomed bin Ahmad bin Abi Khalaf] e a-o [Mahomed bin Yahya An-Naisaburi] à di atri narratoî, an dito; O n’à dito [o Ya’qub] o n’à dito [o mæ poæ] da [Salih] da [Ibn Shihab] o m’à dito [Ubaidullah bin Abdullah] da [Ibnu Abbas] da [Ammar bin Yasir] che o Messaggê de Allah o l’à arrepou unna vòtta in sce un viægio in sciô vixin a Medina - e o l'ea con Aisyah. Dapeu a collaña de Aisyah fæta de perlette de Zhifar a l'é stæta taggiâ -e persa-. Pe sta raxon, o pòpolo o l'ea bloccou à çercâ a collaña fin à l'arba, ascì ben ch'o no l'aiva d'ægua. Coscì o Abu Bakr o s'é inraggiou co-a Aisyah, e o l'à dito; Ti l'æ arrestou ben ben de gente, tanto che no gh'an d'ægua. Coscì Allah Ta'ala o l'à mandou -revelaçion- a-o Messaggê de Allah in sciâ purificaçion de rukhshah co-a pua do bon -santo- terren. Coscì i mossulmen se son levæ in çimma co-o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, dapeu an sciortio e man pe-a tæra, dapeu ê an levæ sensa tegnî a ciù picciña pua, dapeu ê an sfregæ in sciâ faccia e in scê man fin a-e spalle, e da-o drento de man a-e ascelle. O Ibn Yahya o l'à azzonto inta seu stöia do hadith; O Ibn Shihab o l'à dito into seu hadith; E gente no tëgnan sto hadith. O Abu Dawud o l'à dito; Coscì o l’é stæto narrao da [Ibn Ishaq] ch’o gh’à dito da [Ibn Abbas]; O mensuña doî tocchi pe-a tæra comme mensunou da-o Giona. E narrao da-o [Ma'mar] da [Az-Zuhri] doî sciacchi pe-a tæra. [O Malik] o l'à dito; da [Az-Zuhri] da [Ubaidullah bin Abdullah] da [Seu poæ] da [Ammar]. Coscì [Abu Uwais] o l’à dito da [Az-Zuhri] e [Ibn Uyainah] o l’à esitou inte sto hadith, unna vòtta o l’à dito da [Ubaidullah] da [seu poæ] ò da [Ubaidullah] da [Ibn Abbas], e unna vòtta o l’à dito da Ibn Abbas. Ibn Uyainah o l'à sciortio -scioccâ- à lê e a-o seu audiçion da-o Az-Zuhri, e nisciun di narratoî inte sto hadith o l'à mensunou doe vòtte de applaxi feua che a persoña ch'o l'ò mensunou.

Hadith

Imam Abu Dawud : 274

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ الضَّرِيرُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا بَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ فَقَالَ لَا وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ الَّتِي فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا بِالصَّعِيدِ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِهَذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدَ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَتَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى الْأَرْضِ فَنَفَضَهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى الْكَفَّيْنِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُفَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ

O n’à dito [o Muhammad bin Sulaiman Al-Anbari] o n’à dito [o Muhammad bin Sulaiman Al-Dlarir] da [Al-A’masy] da [Syaqiq] o l’à dito; Unna vòtta son stæto assettou tra o Abdulah e o Abu Musa. Allora [Abu Musa] o l’à dito; O Abdurrahman! Saieiva che se quarchedun o l'ea into junub e o no l'avesse l'ægua pe un meise, o no l'avieiva da fâ o tayamum? O Abdullah o l'à respòsto; No, anche se o no l'aiva l'ægua pe un meise. Allora Abu Musa o l'à dito; Quæ o l’é o seu atteggiamento verso o verscio contegnuo inta Sura Al-Maidah? Saieiva à dî che -ch'o veu dî-: '... aloa no ti gh'æ l'ægua, aloa fâ o tayammum con boña -netta- pua'. -QS. Almaida 6-, Coscì o Abdolla o l'à respòsto; Se ghe ven dæto a clemenza à sto propòxito, se temme che fassan o tayammum inta pua, se se senten freidi deuvian l'ægua. Abu Musa o gh'à dito; Se descoverze che no ti piaxe sto tayamum pe sta raxon? O Abdullah o l'à dito; Scì. Abu Musa o gh'à dito; No l’é mai stæto sentio quello che o [Ammar] o l’à dito à l’Umar, saieiva à dî che o Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam unna vòtta o m’à mandou pe un compito, dapeu l’ea junub e no poeiva piggiâ nisciuña ægua, donca me son sciortio in gio pe-a tæra, comme unna bestia ch’a se sciortiva in gio. Dapeu son anæto da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam e gh’ò trasmisso questo, dapeu o l’à dito: ‘Basta che ti fa questo’. Dapeu o l’à sciortio e man pe tæra, dapeu o l’à soffiou, dapeu o l’à sfregou a man drita co-a man manciña e a man manciña co-a man drita in scê doe palme, dapeu o l’à sfregou a faccia. Coscì o Abdullah o l'à dito à Abu Musa; No sai che o Umar o no l'ea soddisfou co-e poule do Ammar?

Hadith

Imam Abu Dawud : 275

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَكُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّا نَكُونُ بِالْمَكَانِ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ أُصَلِّي حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ قَالَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ فِي الْإِبِلِ فَأَصَابَتْنَا جَنَابَةٌ فَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى نِصْفِ الذِّرَاعِفَقَالَ عُمَرُ يَا عَمَّارُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ وَاللَّهِ لَمْ أَذْكُرْهُ أَبَدًا فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ لَنُوَلِّيَنَّكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ ابْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ يَا عَمَّارُ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ ضَرَبَ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَالذِّرَاعَيْنِ إِلَى نِصْفِ السَّاعِدَيْنِ وَلَمْ يَبْلُغْ الْمِرْفَقَيْنِ ضَرْبَةً وَاحِدَةً قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَرَوَاهُ جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى يَعْنِي عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ وَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لَا أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ يَعْنِي أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي الْأَعْوَرَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الذِّرَاعَيْنِ قَالَ شُعْبَةُ كَانَ سَلَمَةُ يَقُولُ الْكَفَّيْنِ وَالْوَجْهَ وَالذِّرَاعَيْنِ فَقَالَ لَهُ مَنْصُورٌ ذَاتَ يَوْمٍ انْظُرْ مَا تَقُولَ فَإِنَّهُ لَا يَذْكُرُ الذِّرَاعَيْنِ غَيْرُكَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ إِلَى الْأَرْضِ فَتَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمَّارًا يَخْطُبُ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَنْفُخْ وَذَكَرَ حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الْأَرْضِ وَنَفَخَ

O n’à dito [o Muhammad bin Katsir Al-’Abdi] o n’à dito [o Sufyan] da [Salamah bin Kuhail] da [Abu Malik] da [Abdurrahman bin Abza] o l’à dito; Son stæto con Umar, alloa un òmmo o l'é vegnuo e o l'à dito; Fòscia semmo inte un pòsto donde no gh'é ægua pe un ò doî meixi. Coscì o l'à dito o Umar; Pe quello ch’o l’à da fâ con mi, no pregherò fintanto che no trovo l’ægua. Coscì [o Ammar] o l’à dito; — O Amirul Mukminin, no ti te regòrdi quande ti e mi gh'emmo fæto di cammelli, dapeu gh'emmo junub. Pe quello ch'o l'à da fâ con mi, alloa son sciortio pe tæra. Dapeu semmo vegnui da-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam e gh’ò mensunou questo, dapeu o l’à dito: ‘De fæto o l’é assæ che ti fa questo’, dapeu o l’à sciortio e man pe-a tæra, dapeu o l’à soffiou in sce de loiatre, dapeu o l’à sfregou segge in sciâ faccia che e man fin a-o mezo de brasse. Allora o Umar o l'à dito; O Ammar, tegnî paû de Allah. Coscì o l’à dito; O Amirul Mukminin, pe Allah, se ti veu no ô mensunierò pe sempre. Omar o l'à dito; No, pe Allah, lasciemmo anâ quello che ti dixe. O n’à dito [o Muhammad bin Al-’Ala`] o n’à dito [o Hafsh] o n’à dito [o Al-A’masy] da [Salamah bin Kuhail] da [Ibn Abza] da [Ammar bin Yasir] inte sto hadith s’afferma ch’o l’à dito: ‘O Ammar, de fæto o l’é assæ pe ti o both a man, o l’é assæ in gio a man’. sciaccò unna man in sce l’atra, dapeu o s’é sfregou a faccia e tutte doe e man fin a-a meitæ de doî brassi e no fin a-i çeppi, con un sciacquæ. O Abu Dawud o l'à dito; E narrao da-o [Waki'] da-o [Al-A'masy] da-o [Salamah bin Kuhail] da-o [Abdurrahman bin Abza]. E o l’é stæto contou da-o Jarir da-o Al-A’masy da-o Salamah bin Kuhail da-o Sa’id bin Abdurrahman bin Abza, saieiva à dî da-o seu poæ. O n’à dito [o Mahomed bin Basyyar] o n’à dito [o Mahomet bin Ja’far] o n’à dito [o Syu’bah] da [Salamah] da [Dzarr] da [Ibnu Abdirrahman bin Abza] da [Seu poæ] da [Ammar] con sta stöia, mensunâ; De fæto, questo o t’abbasta, e o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à sciortio e man pe-a tæra, dapeu o l’à soffiou in sce de loiatre e o l’à sfregou in sciâ seu faccia e in scê palme, o Salamah o l’à esitou e o l’à dito; No sai se o l'arriva a-o çeppo ò a-a palma da man. O n’à dito [o Ali bin Sahl Ar-Ramli] o n’à dito [o Hajjaj Al-A’war] o n’à dito [o Syu’bah] co-o seu sanad con sto hadith, o l’à dito; Dapeu shallallahu 'alaihi wasallam o l'à soffiou e o l'à sfregou in sciâ faccia e in scê palme de man fin a-i çeppi ò a-e brasse. o syu'bah o l'à dito; [Salama] o l’à dito; o palme e a faccia e doî brassi. O Mansur un giorno o l'à dito; Guarda quello che ti dixe, in veitæ nisciun o l'à mensunou doî brassi feua che ti. Dòppo aveine dito che [o Musaddad] o n’aiva dito [o Yahya] da [Shu’bah] o l’à dito; O m’à dito [Al-Hakam] da [Dzarr] da [Ibnu Abdirrahman bin Abza] da [Seu poæ] da [Ammar] inte sto hadith ch’o l’à mensunou; O Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito: De fæto, ti basta che ti sciorte e man in sciâ tæra e che ti ê freghe in sciâ faccia e in scê palme de man. Dapeu o l'à mensunou o hadith. O Abu Dawud o l'à dito; E narrato da-o [Syu’bah] da-o [Hushain] da-o [Abu Malik] o l’à dito; Unna vòtta ò sentio [Ammar] pregâ un sermon comme sto hadith, solo o no l'à mensunou o soffiâ. E [O Husain bin Mahomed] o l’à mensunou da [Syu’bah] da [Al-Hakam] inte sto hadith ch’o l’à mensunou; O l'à battuo e palme pe-a tæra e o l'à soffiou.

Hadith

Imam Abu Dawud : 276

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ التَّيَمُّمِ فَأَمَرَنِي ضَرْبَةً وَاحِدَةً لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ

O n’à dito [o Muhammad bin Minhal] o n’à dito [Yazid bin Zurai’] da [Sa’id] da [Qatadah] da [‘Azrah] da [Sa’id bin Abdurrahman bin Abza] da [Seu poæ] da [Ammar bin Yasir] o l’à dito; Unna vòtta ò domandou a-o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam in sciô tayammum, donca o m’à ordenou de sciaccâ a tæra unna vòtta e de sfregâla in sciâ mæ faccia e in scê doe palme.

Hadith

Imam Abu Dawud : 277

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنْ التَّيَمُّمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ

O n’à dito [o Musa bin Isma’il] o n’à dito [o Aban] o l’à dito; [Qatadah] o l'é stæto domandou unna vòtta in sciô tayammum quande o viægiava, donca o l'à dito; [Un esperto de hadith] o m’à dito da [Ash-Sya’bi] da [Abdurrahman bin Abza] da [Ammar bin Yasir] che o Messaggê de Allah o l’à dito: Fin à doî çeppi.

Hadith

Imam Abu Dawud : 278

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُأَقْبَلْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي الْجُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الْأَنْصَارِيِّ فَقَالَ أَبُو الْجُهَيْمِ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ بِئْرِ جَمَلٍ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ حَتَّى أَتَى عَلَى جِدَارٍ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ

O n’à dito [o Abdul Malik bin Syu’aib bin Al-Laits] o n’à dito [me poæ] da [me poæ] da [Ja’far bin Rabi’ah] da [Abdurrahman bin Hurmuz] da [Umair, ex compagno de Ibn Abbas] ch’o l’aiva sentio dî unna vòtta; Unna vòtta son vegnuo con Abdullah bin Yasar, ex compagno de Maimunah, moggê do Profeta, à Abu Al-Juhaim bin Al-Harits, bin Ash-Shimmah Al-Ansari, e ò dito [Abu Al-Juhaim]; Unna vòtta che o Rasulullah o l'é anæto a-o pòsso do Jamal, dapeu un òmmo o l'à passou e o gh'à dito ciao, coscì o Rasulullah o no l'à responduo a-o seu saluto fintanto ch'o no l'é arrivou à unna miagia e o s'é fregou a faccia e e man, dapeu o l'à responduo a-o seu saluto.

Hadith

Imam Abu Dawud : 279

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ أَخْبَرَنَا نَافِعٌ قَالَانْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِكَّةٍ مِنْ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ

O n’à dito [o Ahmad bin Ibrahim Al-Maushili, Abu Ali] o n’à dito [o Mahomed bin Thabit Al-‘Abdi] o n’à dito [o Nafi’] o l’à dito; Son anæto con Ibnu Umar pe travaggio pe incontrâ Ibn Abbas, dapeu [Ibnu Umar] o l'à dito che quello ch'o voeiva dî inta seu conversaçion à quelli tempi o l'ea che gh'ea quarchedun ch'o passava o Rasulullah Sallallahu alaihi wasallam in sce unna stradda tanto ch'o l'aiva appena finio de defecâ ò fâ l'urina, dapeu a persoña ch'a respondeiva a no l'ea d'accòrdio a-a persoña ma o no l'ea d'accòrdio lontan da-a stradda, o l'à appissou tutte doe e man contra a miagia dapeu o s'é sfregou a faccia con tutte doe, dapeu o l'à sfregou torna con un appisso, dapeu o l'à sfregou e brasse, dapeu o l'à responduo a-o saluto da persoña e o l'à dito: «Nisciun o m'impedisce de responde a-o vòstro saluto feua che perché no son inte unna condiçion de puritæ». O Abu Dawud o l'à dito; Ho sentio o Ahmad bin Hambal dî; O Mahomed bin Tabit o l'à contou un grammo hadith in sciô tayammum. O Ibn Dasah o l'à dito; O Abu Dawud o l'à dito; O Muhammad bin Thabit o no l'é stæto confermou inte sta stöia co-o dî doî applaxi da-o Profeta. E an contou quello che l'à fæto o Ibn Omar.

Hadith

Imam Abu Dawud : 280

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى الْبُرُلُّسِيُّ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ ابْنِ الْهَادِ أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَائِطِ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ عِنْدَ بِئْرِ جَمَلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْحَائِطِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْحَائِطِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ

O n’à dito [o Ja’far bin Musafir] o n’à dito [o Abdullah bin Yahya Al-Burullusi] o n’à dito [o Haiwah bin Syuraih] da [Ibnu Al-Had] che [Nafi’] o gh’à dito da [Ibn Umar] o l’à dito; O Rasulullah o l'aiva appena finio de defecâ, dapeu quarchedun o l'à incontrou da-a rente a-o pòsso do Jamal e o gh'à dito ciao, ma o no l'à responduo a-o saluto fin à tanto ch'o no l'à attrovou unna miagia e o no l'à misso tutte doe e man in sciâ miagia, dapeu o s'é fregou a faccia e o l'à responduo tutte doe e man a-a persoña,'