Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 261
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍأَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنْ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ الْآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّيقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حِفْظًا فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَشُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ الْعَلَاءُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْقَفَهُ شُعْبَةُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ تَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Al-Mutsanna] hevur sagt okkum [Ibnu Abi Adi] frá [Muhammad bin Amru] hevur sagt mær [Ibnu Shihab] frá [Urwah bin Az-Zubair] frá [Fathimah bint Abi Hubaisy] at hon einaferð mustahadlah er henni, profeturin sagdi: svart, sum sagt í kendum -av kvinnum-. Um blóðið vísir seg at vera soleiðis, so slepp bønini. Um blóðið er ein annan lit, so skalt tú vaska teg og biðja’. Abu Dávud segði; [Ibn Al-Mutsanna] segði; Hafði hann sagt okkum [Ibn Abi Adi] tað uttanat, segði hann; Frá [Urwah] frá [Aisyah] at tað er Fatima. Abu Dávud segði; Og tað varð frásagt frá [Al-'Ala'bin Al-Musayyab] og [Syu'bah] frá [Al-Hakam] frá [Abu Ja'far]. Sagdi Al-'Ala' frá profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam, og varð staðfest av Shu'bah til Abu Ja'far; Tú skalt vaska tær til hvørja bøn.
Hadith
Imam Abu Dawud : 262
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ عِكْرِمَةِ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍاسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْتَظِرَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي فَإِنْ رَأَتْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ تَوَضَّأَتْ وَصَلَّتْ
Hevur sagt okkum [Ziyad bin Ayyub] hevur sagt okkum [Husyaim] hevur sagt okkum [Abu Bisyr] frá [Ikrimah], at Umm Habibah bint Jahsy mustahadlah, profeturin bað henni bíða eftir sínum mánaðardøgum, síðani baða og biðja. Um hann sær istihadhah blóð, so ger ablutión og bið.
Hadith
Imam Abu Dawud : 263
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ رَبِيعَةَأَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى عَلَى الْمُسْتَحَاضَةِ وُضُوءًا عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِلَّا أَنْ يُصِيبَهَا حَدَثٌ غَيْرُ الدَّمِ فَتَوَضَّأُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا قَوْلُ مَالِكٍ يَعْنِي ابْنَ أَنَسٍ
Tað hevur verið sagt okkum [Abdul Malik bin Syu'bah] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt okkum [Al-Laits] frá [Rabi'ah], at hann heldur ikki, at mustahad kvinnur skulu gera ablutión við hvørjari bøn, uttan so at tær hava aðrar hadats enn blóð, so skulu tær gera ablutión. Abu Dávud segði; Hetta eru orðini hjá Malik bin Ánasi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 264
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أُمِّ الْهُذَيْلِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَكَانَتْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّا لَا نَعُدُّ الْكُدْرَةَ وَالصُّفْرَةَ بَعْدَ الطُّهْرِ شَيْئًاحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد أُمُّ الْهُذَيْلِ هِيَ حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ كَانَ ابْنُهَا اسْمُهُ هُذَيْلٌ وَاسْمُ زَوْجِهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Hammad] frá [Qatadah] frá [Ummu Al-Hudzail] frá [Ummu 'Athiyyah] -og hon er ein kvinna, sum lovaði trúfesti til Rasulullah, segði hann; Vit meta ikki blóð, sum er skýggjað ella gulligt eftir reinleikan í mánaðartíðini, sum -mánaðarblóð-. Hevur sagt okkum [Musaddad] Hevur sagt okkum [Ismail] hevur sagt okkum [Ayyub] frá [Muhammed bin Sirin] frá [Ummu Athiyah] við líknandi. Abu Dávud segði; Umm Hudzail er Hafshah bint Sirin, barn hennara eitur Hudzail og maður hennara er Abdurrahman.
Hadith
Imam Abu Dawud : 265
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَكَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تُسْتَحَاضُ فَكَانَ زَوْجُهَا يَغْشَاهَاقَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ مُعَلَّى ثِقَةٌ وَكَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا يَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ كَانَ يَنْظُرُ فِي الرَّأْيِ
Hevur sagt okkum [Ibrahim bin Khalid] hevur sagt okkum [Mu'alla bin Manshur] frá [Ali bin Mushir] frá [As-Syaibani] frá [Ikrimah] hann segði; Umm Habibah gjørdi ongantíð Istihadhah og maður hennara helt fram at hava kynsligt samband við hana. Abu Dávud segði; Jahja bin Ma'in segði; Mu'alla var frásøgumaðurin í tsiqah, men Ahmad bin Hanbal segði ikki frá honum, tí hann - Mu'alla - hugdi onkuntíð logiskt at trupulleikum.
Hadith
Imam Abu Dawud : 266
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍأَنَّهَا كَانَتْ مُسْتَحَاضَةً وَكَانَ زَوْجُهَا يُجَامِعُهَا
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Abi Suraij Ar-Razi] hevur sagt okkum [Abdullah bin Al-Jahm] hevur sagt okkum [Amru bin Abi Qais] frá [Ashim] frá [Ikrimah] um [Hamnah bint Jahsy], at hon plagdi at hvíla seg, og maður hennara helt fram at hava kynslig sambond við hana.
Hadith
Imam Abu Dawud : 267
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ تَعْنِي مِنْ الْكَلَفِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Yunus] hevur sagt okkum [Zuhair] hevur sagt okkum [Ali bin Abdul A'la] frá [Abu Sahl] frá [Mussah] frá [Ummu Salamah] hann segði; Kvinnur, sum vóru eftir føðing í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, plagdu at halda seg aftur í fjøruti dagar ella fjøruti nætur. Og vit plagdu at leggja pulvur á andlitið.
Hadith
Imam Abu Dawud : 268
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ يَعْنِي حُبِّي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي الْأَزْدِيَّةُ يَعْنِي مُسَّةَ قَالَتْحَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ يَأْمُرُ النِّسَاءَ يَقْضِينَ صَلَاةَ الْمَحِيضِ فَقَالَتْ لَا يَقْضِينَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ فِي النِّفَاسِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً لَا يَأْمُرُهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَضَاءِ صَلَاةِ النِّفَاسِقَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ حَاتِمٍ وَاسْمُهَا مُسَّةُ تُكْنَى أُمَّ بُسَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد كَثِيرُ بْنُ زِيَادٍ كُنْيَتُهُ أَبُو سَهْلٍ
Hevur sagt okkum [Al-Hasan bin Yahya] hevur sagt okkum [Muhammed bin Hatim, nevniliga Hubby] hevur sagt okkum [Abdullah bin Al-Mubarak] frá [Yunus bin Nafi'] frá [Katsir bin Ziyad] hann segði; Havi sagt mær [Al-Azdiyyah, nevniliga Mussah] segði hann; Eg framdi einaferð Hajj, so hitti eg [Ummu Salamah] og segði; O Ummul Mukminin, sanniliga gav Samura bin Jundub kvinnum boð um at gera upp fyri bønunum - sum vóru eftir - í mánaðartíðini. So segði Umm Salama; Tey noyðast ikki at gera upp fyri tí, fyrr bað ein kona hjá konunum hjá profetinum, Sallallahu Alaihi Wasallam, ikki í føðingartíðini, í fjøruti nætur, og profeturin, Sallallahu Alaihi Wasallam, gav honum ikki boð um at gera upp fyri bønum hjá eftirføðingarkvinnum. Muhammed bin Hatím segði; Hennara navn var Mussah givin kuniyah Umm Bassah. Abu Dávud segði; Katsir bin Ziyad var Abu Sahl.
Hadith
Imam Abu Dawud : 269
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ قَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ فَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلُ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ ثُمَّ خُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِقَالَتْ وَكَانَتْ لَا تَطَّهَّرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ بِهِ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Amru Ar-Razi] hevur sagt okkum [Salamah bin Al-Fadll] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ishaq] frá [Sulaiman bin Suhaim] frá [Umayyah bint Abi Ash-Shalt] frá [Ein kvinna frá Bani Ghifar] hvørs navn hann hevur menn; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bar meg einaferð í taskuni við sínum reiðdjóri -uttan at nerta-. Við Allah helt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fram at ganga til Fajr tíð, so rykti hann og eg kom úr taskuni hjá hansara reiðdýri. Tað vísti seg, at har kom blóð úr posanum. Tað var mín fyrsta menstruatión. Hann sigur; So eg hoppaði á kamelin og eg skammaðist. Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sá tað, sum eg upplivdi og sá blóð, segði hann: 'Hvat er galið við tær, hevur tú mánaðartíð?' Eg svaraði; Ja. Hann segði: 'Fá teg reinsaðan og tak so eitt skip fylt við vatni, so legg salt í tað, so vaska posan við lutum, sum eru dálkaðir av blóði, og far so aftur til títt reiðstað'. Hann sigur; Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vann Khaibar-stríðið, gav hann okkum nakað av krígsherfanginum. Hann sigur; hon reinsaði seg ikki frá mánaðartíðini uttan bert at leggja salt í vatn fyri at reinsa hana og lovaði at leggja tað í baðistaðin, tá ið hon doyði.
Hadith
Imam Abu Dawud : 270
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ أَسْمَاءُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَغْتَسِلُ إِحْدَانَا إِذَا طَهُرَتْ مِنْ الْمَحِيضِ قَالَ تَأْخُذُ سِدْرَهَا وَمَاءَهَا فَتَوَضَّأُ ثُمَّ تَغْسِلُ رَأْسَهَا وَتَدْلُكُهُ حَتَّى يَبْلُغَ الْمَاءُ أُصُولَ شَعْرِهَا ثُمَّ تُفِيضُ عَلَى جَسَدِهَا ثُمَّ تَأْخُذُ فِرْصَتَهَا فَتَطَّهَّرُ بِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَرَفْتُ الَّذِي يَكْنِي عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهَا تَتَبَّعِينَ بِهَا آثَارَ الدَّمِحَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا ذَكَرَتْ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فَأَثْنَتْ عَلَيْهِنَّ وَقَالَتْ لَهُنَّ مَعْرُوفًا وَقَالَتْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَ مُسَدَّدٌ كَانَ أَبُو عَوَانَةَ يَقُولُ فِرْصَةً وَكَانَ أَبُو الْأَحْوَصِ يَقُولُ قَرْصَةً حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي ابْنَ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَسْمَاءَ سَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا وَاسْتَتِرِي بِثَوْبٍ وَزَادَ وَسَأَلَتْهُ عَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ فَقَالَ تَأْخُذِينَ مَاءَكِ فَتَطَّهَّرِينَ أَحْسَنَ الطُّهُورِ وَأَبْلَغَهُ ثُمَّ تَصُبِّينَ عَلَى رَأْسِكِ الْمَاءَ ثُمَّ تَدْلُكِينَهُ حَتَّى يَبْلُغَ شُؤُونَ رَأْسِكِ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَيْكِ الْمَاءَ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الْأَنْصَارِ لَمْ يَكُنْ يَمْنَعُهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَسْأَلْنَ عَنْ الدِّينِ وَأَنْ يَتَفَقَّهْنَ فِيهِ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abi Syaiba] hevur sagt okkum [Salam bin Sulaim] frá [Ibrahim bin Muhajir] frá [Shafiyah bin Syaibah] frá [Aisyah] hann segði; Asma` kom einaferð til Rasulullah, so segði hann; O sendiboð Allahs, hvussu baða vit eina av okkum, tá hon er rein frá mánaðartíðini? Hann mælti: »Hann tók bidarabløð, blandaði tey við vatni, gjørdi síðan ablutión, vaskaði síðan høvdið, gníggjaði tað soleiðis, at vatnið gekk ígjøgnum til hárrøturnar, helt hann síðan vatnið um allan kroppin. Eftir tað skalt tú taka ein klút og vaska tær við honum.“ Asma` segði; O sendiboð Allahs, hvussu reinsi eg meg við hesum klútinum? Aisha segði; Eg veit týdningin av sarkasmuni hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so eg greiddi honum frá tí; Tú gníggjar klútin, har blóðið kom út. Hevur sagt okkum [Musaddad bin Musarhad] hevur sagt okkum [Abu 'Awanah] frá [Ibrahim bin Muhajir] frá [Shafiyyah bint Syaibah] frá [Aisyah] at hann segði frá støðuni hjá Ansar-kvinnunum, so smikraði hann teimum við at siga; Tey hava vælvild. Og hann mælti; Ein kona teirra millum kom til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá nevndi frásøgumaðurin av hesi Hadith Hadith á sama hátt sum omanfyri, bara hon segði; hann mællti '. . Eitt stykki av klúti, sum angar við parfumu'. Musaddad segði; Abu 'Avana segði; Firshah -stykki av klúti-. Meðan segði Abu Al-Ahvash; Kirsá. Tað hevur verið sagt okkum, at [Ubaidullah bin Mu'adz Al-'Anbari] hevur sagt mær [pápa mínum] frá [Syu'bah] frá [Ibrahim bin Muhajir] frá [Shafiyyah bint Syaibah] frá [Aisyah], at Asma` einaferð spurdi profetin sallalamlaahu orðið av alaie Wasal klút, sum er parfumeraður’. spurdi Asma; Hvussu reinsi eg meg við hesum klútinum? Hann svarar; 'Subhanallah, reinsa teg við tí og dekk tínar privatu partar við einum klúti'. Hann legði afturat; Asma` spurdi eisini um junub bað, so hann svaraði; So svaraði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Tak vatn, ger síðani ablutión væl og fullkomiliga. Eftir tað skalt tú koyra vatn yvir høvdið, meðan tú gníggjar tað, soleiðis at vatnið javnt røkkur botnin á hárinum. Koyr síðani vatn aftur um allan kroppin. Frásøgumaðurin av hesi Hadith segði, Aisyah segði; Bestu kvinnurnar eru ansar kvinnur, tær skammast ikki at spyrja um átrúnað og granska hann víðari.
Hadith
Imam Abu Dawud : 271
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَأُنَاسًا مَعَهُ فِي طَلَبِ قِلَادَةٍ أَضَلَّتْهَا عَائِشَةُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِزَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ فَقَالَ لَهَا أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ يَرْحَمُكِ اللَّهُ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَلَكِ فِيهِ فَرَجًا
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Muhammed An-Nufaili] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] Al-Hadith. Og hevur sagt okkum [Usman bin Abi Syaibah] hevur sagt okkum ['Abdah] við somu merking, frá [Hisyam bin Urwah] frá [faðir sínum] frá [Aisyah] segði hann; Einaferð sendi Usaid bin Hudlair og fleiri fólk við sær at leita eftir mista hálsbandinum hjá Aisyah. Eftir at bønartíðin var komin, bóðu tey uttan at gera ablutión - tí tey fingu ikki vatn -. Síðani tá ið teir komu aftur til Rasulullah, søgdu teir hetta við hann, tá kom versið um tayamum niður. Ibnu Nufail legði afturat; So segði Usaid bin Húðlair við Áisa; Má Allah geva tykkum miskunn. Einki hendir, sum tú ikki vilt, men Allah hevur gjørt tað til ein møguleika fyri muslimarnar og teg.
Hadith
Imam Abu Dawud : 272
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّعِيدِ لِصَلَاةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوهَهُمْ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ قَامَ الْمُسْلِمُونَ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ التُّرَابَ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَنَاكِبَ وَالْآبَاطَ قَالَ ابْنُ اللَّيْثِ إِلَى مَا فَوْقَ الْمِرْفَقَيْنِ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Salih] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] frá [Ubaidullah bin Abdillah bin Utbah] hevur sagt honum frá [Ammar bin Yasir], at hann einaferð segði mær, at teir -felagarnir hjá dumu- jørðina at fremja Fajr-bønina, meðan teir vóru hjá profetinum. Teir klappaðu dustið við lómunum, turkaðu síðani andlitið einaferð, síðani klappaðu teir dustið við lómunum einaferð afturat, og hildu fram at gníggja tað á hendurnar heilt upp til herðarnar og armholurnar innan úr hondunum. Hevur sagt okkum [Súleiman bin Dávud Al-Mahri] og [Abdul Malik bin Syu'aib] frá [Ibn Wahb] sum hesa hadisin. Hann sigur; Muslimar klappa lómarnar á jørðina uttan at halda jørðina í minsta lagi. Síðani nevndi hann eina hadith sum tann uttan at nevna herðar og armholur. Ibn Al-Laits segði; Upp til omanfyri albogan.
Hadith
Imam Abu Dawud : 273
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَّسَ بِأَوَّلَاتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بِطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِزَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلَا يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ و قَالَ مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنْ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلَّا مَنْ سَمَّيْتُ
Vit hava sagt [Muhammed bin Ahmed bin Abi Khalaf] og [Muhammed bin Yahya An-Naisaburi] við aðrar frásøgumenn, søgdu teir; Hevur sagt okkum [Yaqub] hevur sagt okkum [pápi mín] frá [Salih] frá [Ibnu Shihab] hevur sagt mær [Ubaidullah bin Abdullah] frá [Ibnu Abbas] frá [Ammar bin Yasir], at Rasulullah Sallallahu Alaiwala Wasallam einaferð hvíldi seg á ferð á nátt í Medium - og hann var hjá Aisyah. Síðani varð hálsbandið hjá Aisyah úr Zhifar perlum skorið av -og mist-. Orsakað av hesum vóru fólkini fastknýtt at leita eftir hálsbandinum til morgunmatin, hóast tey ikki høvdu vatn. So var Abu Bakr reiður við Aisyah og segði; Tit hava hildið nógv fólk aftur, meðan tey einki vatn hava. So sendi Allah Ta'ala niður -opinbering- til Rasulullah um rukhshah -lættleika- reinsan við dusti av góðari -heilagari- jørð. So stóðu muslimarnir upp við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so klappaðu teir hendurnar á jørðina, so lyftu teir tær uttan at halda minsta dust, so gníggjaðu teir tær yvir andlitið og hendurnar upp til herðarnar, og innan úr hondunum til armholurnar. Ibn Yahya legði afturat í síni hadith søgu; Ibn Shihab segði í sínum hadith; Fólk meta ikki um hesa hadith. Abu Dávud segði; Somuleiðis varð sagt frá [Ibn Ishaq], at hann segði við hann frá [Ibn Abbas]; Hann nevnir tveir kranar til jørðina sum Jónas nevnir. Og frásagt av [Ma'mar] frá [Az-Zuhri] tvey klapp til jarðar. [Malik] segði; frá [Az-Zuhri] frá [Ubaidullah bin Abdullah] frá [Fápa Hansara] frá [Ammar]. Somuleiðis segði [Abu Uwais] frá [Az-Zuhri] og [Ibn Uyainah] ivaðist í hesi hadith, einaferð segði hann frá [Ubaidullah] frá [faðir sínum] ella frá [Ubaidullah] frá [Ibn Abbas], og einaferð segði hann frá Ibn Abbas. Ibn Uyainah mudldltharib -risti- vid hann og vid hoyrn hans fra Az-Zuhri, og enginn af frasøgumonnunum i pessi hadith nefndi tvisvar klappa nema tann, sem eg nefndi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 274
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ الضَّرِيرُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا بَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ فَقَالَ لَا وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ الَّتِي فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا بِالصَّعِيدِ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِهَذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدَ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَتَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى الْأَرْضِ فَنَفَضَهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى الْكَفَّيْنِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُفَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Suleiman Al-Anbari] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah Adl-Dlarir] frá [Al-Amasy] frá [Syaqiq] hann segði; Eg sat einaferð millum Abdulah og Abu Musa. Tá segði [Abu Músa]; Ábú Abdurrahman! Visti tú, at um onkur var í junub og hann ikki fekk vatn í ein mánað, so skuldi hann ikki gera tayamum? Abdullah svaraði; Nei, sjálvt um hann ikki fekk vatn í ein mánað. Tá segði Abu Músa; Hvør er tín hugburður til versið í Surah Al-Maidah? Nevniliga -sum merkir-: '... so fært tú ikki vatn, so fremja tayammum við góðum -reinum- dusti'. -Sp. Almaida 6-, So svaraði Abdullah; Um tey fáa mildleika viðvíkjandi hesum, er óttast fyri, at tey fara at gera tayammum í dusti, um tey kenna seg kaldan fara tey at brúka vatn. Abu Músa segði við hann; Tað vísir seg, at tær ikki dámar hetta tayamum av hesi orsøk? Abdullah segði; Ja. Abu Músa segði við hann; Hevur tú ongantíð hoyrt hvat [Ammar] segði við Umar, nevniliga at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð sendi meg á missión, tá var eg junub og fekk ikki vatn, so eg rullaði runt á jørðini, sum eitt djór rullaði runt. Síðani fór eg til profetinn Sallallahu Alaihi Wasallam og miðlaði hetta til hansara, so segði hann: 'Tað er nokk hjá tær at gera hetta'. Síðani klappaði hann hendurnar á jørðina, blásti síðani, gníggjaði hann síðani høgru hond við vinstru hond og vinstru hond við høgru hond á báðar lómarnar, gníggjaði hann síðani andlitið. So segði Abdullah við Abu Músa; Veitst tú ikki, at Umar ikki var nøgdur við orðini hjá Ammar?
Hadith
Imam Abu Dawud : 275
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَكُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّا نَكُونُ بِالْمَكَانِ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ أُصَلِّي حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ قَالَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ فِي الْإِبِلِ فَأَصَابَتْنَا جَنَابَةٌ فَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى نِصْفِ الذِّرَاعِفَقَالَ عُمَرُ يَا عَمَّارُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ وَاللَّهِ لَمْ أَذْكُرْهُ أَبَدًا فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ لَنُوَلِّيَنَّكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ ابْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ يَا عَمَّارُ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ ضَرَبَ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَالذِّرَاعَيْنِ إِلَى نِصْفِ السَّاعِدَيْنِ وَلَمْ يَبْلُغْ الْمِرْفَقَيْنِ ضَرْبَةً وَاحِدَةً قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَرَوَاهُ جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى يَعْنِي عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ وَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لَا أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ يَعْنِي أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي الْأَعْوَرَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الذِّرَاعَيْنِ قَالَ شُعْبَةُ كَانَ سَلَمَةُ يَقُولُ الْكَفَّيْنِ وَالْوَجْهَ وَالذِّرَاعَيْنِ فَقَالَ لَهُ مَنْصُورٌ ذَاتَ يَوْمٍ انْظُرْ مَا تَقُولَ فَإِنَّهُ لَا يَذْكُرُ الذِّرَاعَيْنِ غَيْرُكَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ إِلَى الْأَرْضِ فَتَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمَّارًا يَخْطُبُ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَنْفُخْ وَذَكَرَ حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الْأَرْضِ وَنَفَخَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Katsir Al-'Abdi] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Salamah bin Kuhail] frá [Abu Malik] frá [Abdurrahman bin Abza] hann segði; Eg var hjá Umari, tá kom maður og segði; Kanska eru vit á einum stað, har einki vatn er í ein mánað ella tveir. So segði Umar; Hvat mær viðvíkur, so fari eg ikki at biðja, fyrr enn eg finni vatn. So segði [Ammar]; »Ó Amirul Mukminin, minnist tú ikki, tá ið tú og eg seyðaðu kamelar, tá vit junub. Hvat mær viðvíkur, so rullaði eg á jørðina. Síðani komu vit til profetinn sallallaahu alaihi wasallam og eg nevndi hetta fyri honum, so segði hann: 'Ja er tað nokk hjá tær at gera hetta', so klappaði hann hendurnar á jørðina, blásti so á tær, gníggjaði tær so bæði á andlitið og hendurnar upp til miðju armarnar. Tá mælti Umar; O Ammar, óttast Allah. Svá mælti hann; O Amirul Mukminin, við Allah, um tú vilt, so nevni eg tað ikki í allar ævir. Umar mælti; Nei, við Allah, vit sleppa tí, sum tú sigur. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al-'Ala`] hevur sagt okkum [Hafsh] hevur sagt okkum [Al-Amasy] frá [Salamah bin Kuhail] frá [Ibn Abza] frá [Ammar bin Yasir] í hesi hadith er sagt, at hann segði: 'Ó Ammar, sanniliga er tað nokk fyri teg bæði um hondina, hann g sum hetta'. klappaði eina hondina á hina, gníggjaði síðani andlitið og báðar hendurnar til miðjuna á báðum armunum. og ikki upp í albogan, við einum klappi. Abu Dávud segði; Og sagt frá [Waki'] frá [Al-Amasy] frá [Salama bin Kuhail] frá [Abdurrahman bin Abza]. Og tað varð frásagt av [Jarir] frá [Al-Amasy] frá [Salamah bin Kuhail] frá [Sagdi bin Abdurrahman bin Abza] nevniliga frá [faðir sínum]. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basysyar] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Salamah] frá [Dzarr] frá [Ibnu Abdirrahman bin Abza] frá [Fáðir Hansara] frá [Ammar] við hesi søgu, nevnd; Ja, hetta er nokk fyri teg, og profeturin sallallaahu alaihi wasallam klappaði hendurnar á jørðina, blásti síðani á tær og gníggjaði tær á andlitið og lómarnar, Salamah ivaðist og segði; Eg veit ikki, um tað røkkur til albogan ella lómin. Hevur sagt okkum [Ali bin Sahl Ar-Ramli] hevur sagt okkum [Hajjaj Al-A'war] hevur sagt okkum [Syu'bah] við sínum sanad við hesi hadith, segði hann; Síðani blásti hann Shallallahu Alaihi Wasallam tað og gníggjaði tað á andlitið og lómarnar upp til albogarnar ella armarnar. Sjúba segði; [Salama] segði; hann lómar og andlit og tveir armar. Mansur segði ein dagin; Hygg hvat tú sigur, faktiskt nevndi eingin tveir armar enn tú. Hafdi sagt oss [Musaddad] hafdi sagt oss [Yahya] fra [Shu'bah] sagdi hann; Hevur sagt mær [Al-Hakam] frá [Dzarr] frá [Ibnu Abdirrahman bin Abza] frá [Fáðir sínum] frá [Ammar] í hesi hadith hann nevndi; Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði: Faktiskt er tað nokk hjá tær at klappa hendurnar á jørðina og gníggja tær á andlitið og lómarnar. Síðani nevndi hann hadith. Abu Dávud segði; Og frásagt av [Syu’bah] frá [Húshain] frá [Abu Malik] segði hann; Eg hoyrdi einaferð [Ammar] prædika eina prædiku sum hesa hadith, bara hann nevndi ikki at blása. Og [Húsain bin Muhammed] nevndi frá [Syu'ba] frá [Al-Hakam] í hesi hadith hann nevndi; Hann bankaði lómarnar á jørðina og blásti.
Hadith
Imam Abu Dawud : 276
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ التَّيَمُّمِ فَأَمَرَنِي ضَرْبَةً وَاحِدَةً لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Minhal] hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai'] frá [Said] frá [Qatadah] frá ['Azrah] frá [Said bin Abdurrahman bin Abza] frá [Fáðir sínum] frá [Ammar bin Yasir] hann segði; Eg spurdi einaferð profetin Sallallahu Alaihi Wasallam um tayammum, so hann bað meg klappa jørðina einaferð og gníggja hana á andlitið og báðar lómarnar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 277
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنْ التَّيَمُّمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ
Hevur sagt okkum [Musa bin Isma'il] hevur sagt okkum [Aban] hann segði; [Qatadah] varð einaferð spurdur um tayammum, tá ið hann ferðaðist, so segði hann; Tað hevur verið sagt mær [ein hadith-serfrøðingur] frá [Ash-Sya'bi] frá [Abdurrahman bin Abza] frá [Ammar bin Yasir], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Vasallam segði: Upp til tveir albogar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 278
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُأَقْبَلْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي الْجُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الْأَنْصَارِيِّ فَقَالَ أَبُو الْجُهَيْمِ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ بِئْرِ جَمَلٍ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ حَتَّى أَتَى عَلَى جِدَارٍ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ
Hevur sagt okkum [Abdul Malik bin Syu'aib bin Al-Laits] hevur sagt okkum [faðir mínum] frá [abba mínum] frá [Ja'far bin Rabi'ah] frá [Abdurrahman bin Hurmuz] frá [Umair, fyrrverandi fylgisveininum hjá Ibn Abbas], at hann einaferð hoyrdi hann siga; Eg kom einaferð við Abdullah bin Yasar, fyrrverandi fylgjara hjá Maimuna, konu profetsins til Abu Al-Juhaim bin Al-Harits bin As-Shimmah Al-Ansari og segði [Abu Al-Juhaim]; Einaferð fór Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam til Jamal-brunnin, so fór ein maður framvið honum og segði heilsan við hann, so Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam svaraði heilsan hansara fyrr enn hann kom til ein vegg og gníggjaði andlitið og hendurnar, so svaraði hann heilsanini.
Hadith
Imam Abu Dawud : 279
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ أَخْبَرَنَا نَافِعٌ قَالَانْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِكَّةٍ مِنْ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ
Hevur sagt okkum [Ahmed bin Ibrahim Al-Maushili, Abu Ali] hevur sagt okkum [Muhammed bin Tabit Al-'Abdi] hevur sagt okkum [Nafi'] hann segði; Eg for med Ibnu Umar i vinnu til ad hitta Ibn Abbas, svo sagdi [Ibnu Umar] hvad hann meinti i samtal sinni um thad tima var ad thad vaeri einhver ad fara framhja Rasulullah Sallallahu alaihi wasallam a vegi medan hann hafdi bara buinn ad pissa eda pissa, svo sagdi vidkomandi ad svara heilsu vid hann en hann var alvitil ekki langt frá vegnum, klappaði hann báðar hendurnar móti vegginum, so gníggjaði hann andlitið við teimum báðum, so klappaði hann hann aftur við einum klappi, so gníggjaði hann armarnar, so svaraði hann heilsanini hjá viðkomandi og hann segði: 'Einki forðar mær í at svara tíni heilsan uttan tí, at eg ikki eri í reinleika.' Abu Dávud segði; Eg hoyrdi Ahmad bin Hambal siga; Muhammed bin Tabit segði eina ónda hadith viðvíkjandi tayammum. Ibn Dasah segði; Abu Dávud segði; Muhammed bin Thabit varð ikki staðfestur í hesi søguni við at siga tvey klapp frá profetinum. Og teir søgdu frá tí, sum Ibn Umar gjørdi.
Hadith
Imam Abu Dawud : 280
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى الْبُرُلُّسِيُّ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ ابْنِ الْهَادِ أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَائِطِ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ عِنْدَ بِئْرِ جَمَلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْحَائِطِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْحَائِطِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
Hevur sagt okkum [Ja'far bin Musafir] hevur sagt okkum [Abdullah bin Yahya Al-Burullusi] hevur sagt okkum [Haiwah bin Syuraih] frá [Ibnu Al-Had] at [Nafi'] hevur sagt honum frá [Ibnu Umar] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var júst liðugur at avføra, so møtti onkur honum nærhendis Jamal-brunninum og hann segði heilsan við hann, men hann svaraði ikki heilsanini fyrr enn hann fann ein vegg og legði síðani báðar hendurnar á veggin, so gníggjaði hann andlitið og báðar hendurnar svaraði persóninum.
