Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 2561
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَذَكَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَوْمًا الْفَيْءَ فَقَالَ مَا أَنَا بِأَحَقَّ بِهَذَا الْفَيْءِ مِنْكُمْ وَمَا أَحَدٌ مِنَّا بِأَحَقَّ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا أَنَّا عَلَى مَنَازِلِنَا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَقَسْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَالرَّجُلُ وَقِدَمُهُ وَالرَّجُلُ وَبَلَاؤُهُ وَالرَّجُلُ وَعِيَالُهُ وَالرَّجُلُ وَحَاجَتُهُ
[An Nufaili]-k gurekin kontatu du, [Muhammad bin Salamah-k] [Muhammad bin Ishaq-engandik] [Muhammad bin 'Amr bin 'Atho`]-engandik [Malik bin Aus bin Al Hadatsan]-engandik kontatu digu, esan zuen; egun batean [Umarrek] fai` aipatu zuen, eta orduan esan zuen: Ez dut fai` honetarako eskubide gehiago zu baino, eta inork ez du beste inork baino eskubide gehiago, baina Allahren 'azza wajalla Liburuan eta Allahren Mezulariaren shallallahu 'alaihi wasallam banaketan azaldu diren posizioetan gaude. Beraz, pertsona baten zatia Islamera zenbat azkar bihurtu den araberakoa da, eta pertsona baten zatia gertatu zaion hondamendiaren araberakoa da, menpeko den jendearen araberakoa da eta pertsona baten zatia bere beharren araberakoa da.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2562
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَخَلَ عَلَى مُعَاوِيَةَ فَقَالَ حَاجَتَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ عَطَاءُ الْمُحَرَّرِينَ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَ مَا جَاءَهُ شَيْءٌ بَدَأَ بِالْمُحَرَّرِينَ
Esan digu [Harun bin Zaid bin Abu Az Zarqa`-k], esan digu [nire aitak], esan digu [Hisyam bin Sa'd], [Zaid bin Aslam]-ek esan digula [Abdullah bin Umarrek] Mu'awiyah-rekin topo egin eta esan ziola: Zer behar duzu, Abdurrahman? 'Atho'-k esan zuen; esan zuen; askatutako esklaboei opariak ematea. Izan ere, Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, ikusi dut lehenengo gauza askatutako esklaboetatik hastea izan zela.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2563
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِيَارٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِظَبْيَةٍ فِيهَا خَرَزٌ فَقَسَمَهَا لِلْحُرَّةِ وَالْأَمَةِقَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ أَبِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقْسِمُ لِلْحُرِّ وَالْعَبْدِ
[Ibrahim bin Musa Ar Razik] esan digu, [Isak] esan digu, [Ibn Abu Dzi`b-ek] [Al Qasim bin 'Abbas]-engandik [Abdullah bin Niyar]-engandik ['Urwah]-tik [Aisha] radliallahu 'anha-rengandik esan digu, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetari aleez betetako ontzi txiki bat eman ziotela, eta gero emakume libreen eta esklaboen artean banatu zituela. Aishak esan zuen; nire aita radliallahu 'anhu-k jende librearen eta esklaboen artean banatzen zituen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2564
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُصَفَّى قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ جَمِيعًا عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَتَاهُ الْفَيْءُ قَسَمَهُ فِي يَوْمِهِ فَأَعْطَى الْآهِلَ حَظَّيْنِ وَأَعْطَى الْعَزَبَ حَظًّا زَادَ ابْنُ الْمُصَفَّى فَدُعِينَا وَكُنْتُ أُدْعَى قَبْلَ عَمَّارٍ فَدُعِيتُ فَأَعْطَانِي حَظَّيْنِ وَكَانَ لِي أَهْلٌ ثُمَّ دُعِيَ بَعْدِي عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَأَعْطَى لَهُ حَظًّا وَاحِدًا
Esan digute [Sa'id bin Mansur], esan digute [Abdullah bin Al Mubarak], eta beste bide batetik narratu da: Esan digute [Ibn Al Mushaffa], esan zuen; Esan digute [Abu Al Mughirah] dena [Shafwan bin 'Amr]-engandik, [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair-engandik] [bere aitagandik] ['Auf bin Malik]-engandik, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, fa` etorri zitzaionean, egun hartan banatu zuela, ezkonduei bi zati eman zizkien eta ezkongabeei zati bat. Ibn Al Mushaffak gaineratu zuen; orduan 'Ammar deitu ninduten, gero bi zati eman zizkidan, eta ezkondua nintzen, gero 'Ammar bin Yasir deitu zuten nire ondoren, eta gero zati bat eman zion.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2565
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِأَهْلِهِ وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَإِلَيَّ وَعَلَيَّ
Esan digu [Muhammad bin Kathir], esan digu [Sufyan]-ek [Ja'far]-engandik [bere aita]-rengandik, [Jabir bin Abdullah]-engandik, esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ni naiz sinestunentzat garrantzitsuagoa - eskubide gehiago duena - eurek baino, aberastasuna uzten duena bere familiarengana doa, eta zorrak eta familia uzten dituena gero niregana itzultzen da eta nire erantzukizuna da'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2566
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِ وَمَنْ تَرَكَ كَلًّا فَإِلَيْنَا
Esan digu [Hafsh bin Umarrek], esan digu [Syu'bahk], [Adi bin Thabitek] [Abu Hazimek], [Abu Hurairahek], esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Aberastasuna uzten duenak, bere oinordekoengana doa, eta bere familia uzten duena, niregana itzuliko da'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2567
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ فَأَيُّمَا رَجُلٍ مَاتَ وَتَرَكَ دَيْنًا فَإِلَيَّ وَمَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِ
Esan digute [Ahmad bin Hanbal], esan digute [Abdurrazzaq], [Ma'mar-ek] [Az Zuhri-k], [Abu Salamah-ek] [Jabir bin Abdullah-ek] sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Ni naiz sinestun ororentzat bere burua baino garrantzitsuagoa dena. Hil eta zorrak uzten dituena, niregana itzuliko dira, eta ondasunak uzten dituena, bere oinordekoengana joango dira'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2568
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرِضَهُ يَوْمَ أُحُدٍ وَهُوَ ابْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ فَلَمْ يُجِزْهُ وَعُرِضَهُ يَوْمَ الْخَنْدَقِ وَهُوَ ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً فَأَجَازَهُ
[Ahmad bin Hanbal]-ek esan digu, [Yahya]-k ['Ubaidullah]-k esan digu, [Nafik'-k [Ibn Umar]-ek esan dit, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak Ibn Umarri Uhud-eko guduan parte hartzeko eskaintza egin ziotela hamalau urte zituela, gero ez zuela baimendu, eta Ibn Umarri Lubakiko guduan parte hartzeko eskaintza egin ziotela, eta gero baimendu egin zuela.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2569
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي الْحَوَارِيِّ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ مُطَيْرٍ شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ وَادِي الْقُرَى قَالَ حَدَّثَنِي أَبِى مُطَيْرٌأَنَّهُ خَرَجَ حَاجًّا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالسُّوَيْدَاءِ إِذَا بِرَجُلٍ قَدْ جَاءَ كَأَنَّهُ يَطْلُبُ دَوَاءً وَحُضُضًا فَقَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهُوَ يَعِظُ النَّاسَ وَيَأْمُرُهُمْ وَيَنْهَاهُمْ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ خُذُوا الْعَطَاءَ مَا كَانَ عَطَاءً فَإِذَا تَجَاحَفَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْمُلْكِ وَكَانَ عَنْ دِينِ أَحَدِكُمْ فَدَعُوهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ مُطَيْرٍ
Esan digu [Ahmad bin Abu Al Hawari], esan digu [Sulaim bin Muthair], Bukit Qurako herriko xeik batek, esan zuen; esan dit [nire aitak, Muthairrek], Hajj egitera irten zela As Suwaida`ra iritsi ondoren [gizon bat] zegoela sendagai bila zebilela, baita hudhadh ere -sendagai mota bat- ere, orduan esan du; jakinarazi dit [jendeak] Ala-ren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) Hajj Wadan zehar jendeari aholkuak ematen eta aginduak eta debekak ematen entzun zutela. Esan zuen: 'Oi, jendea, onartu opariak, opariak diren bitartean. Eta Quraysh herriak erreinuaren inguruko eztabaida badu, eta erregeak opari bat ematen badu zuetako baten erlijioaren truke, orduan ez hartu'. Abu Daudek esan zuen; eta kontatu du [Ibnu Mubarok]-engandik [Muhammad bin Yasar]-engandik [Salim bin Muthair]-engandik].
Hadith
Imam Abu Dawud : 2570
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ مُطَيْرٍ مِنْ أَهْلِ وَادِي الْقُرَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَأَمَرَ النَّاسَ وَنَهَاهُمْ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ ثُمَّ قَالَ إِذَا تَجَاحَفَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْمُلْكِ فِيمَا بَيْنَهَا وَعَادَ الْعَطَاءُ أَوْ كَانَ رِشًا فَدَعُوهُ فَقِيلَ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا ذُو الزَّوَائِدِ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Hisyam bin 'Ammarrek], esan digu [Sulaim bin Muthairrek], Qura mendiko biztanleen artean dagoenak, [bere aitagandik], esan duela: Entzun dut [gizon bati] esaten; Entzun dut Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, Hajj Wadan', jendeari agindu eta debekatu egin ziola, eta gero esan zuen: 'Hara, Ala, jakinarazi al dizut?' erantzun zuten; bai. Orduan esan zuen: 'Quraysh herriak erreinuaren inguruko gatazka badu bere artean eta oparia eroskeria bihurtzen bada, orduan ez hartu!' gero galdetu zuten; nor da pertsona hau? Esan zuten: Hau Dzu Az Zawaid da, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en laguna.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2571
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ جَيْشًا مِنْ الْأَنْصَارِ كَانُوا بِأَرْضِ فَارِسَ مَعَ أَمِيرِهِمْ وَكَانَ عُمَرُ يُعْقِبُ الْجُيُوشَ فِي كُلِّ عَامٍ فَشُغِلَ عَنْهُمْ عُمَرُ فَلَمَّا مَرَّ الْأَجَلُ قَفَلَ أَهْلُ ذَلِكَ الثَّغْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ وَتَوَاعَدَهُمْ وَهُمْ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا عُمَرُ إِنَّكَ غَفَلْتَ عَنَّا وَتَرَكْتَ فِينَا الَّذِي أَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِعْقَابِ بَعْضِ الْغَزِيَّةِ بَعْضًا
[Musa bin Isma'ilek] esan zigun, [Ibrahim bin Sa'd-ek] esan zigun, [Ibn Shihabek] [Abdullah bin Ka'b bin Malik Al Ansari]-rengandik esan zigun, Ansar-en armada bat zegoela Persian haien buruzagiarekin, eta Umarrek armada bat bidaltzen zuela beste armada bat ordezkatzeko urtero, gero horrekin lanpetu zen. Gero, armada itzultzeko garaia igaro zenean eta beldurtuta sentitu zenean, Umarrek mehatxu egin zien Allahren Mezulariaren (pazak izan ezik) lagunak zirenean. Orduan [haiek] esan zuten: Oi Umar, egia esan, axolagabea izan zara gurekin, eta Allahren Mezulariak (pazak izan ezik) agindu zuena utzi diguzu, hots, armada beste armada batekin ordezkatzea.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2572
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَائِذٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي فِيمَا حَدَّثَهُ ابْنٌ لِعَدِيِّ بْنِ عَدِيٍّ الْكِنْدِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ كَتَبَإِنَّ مَنْ سَأَلَ عَنْ مَوَاضِعِ الْفَيْءِ فَهُوَ مَا حَكَمَ فِيهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَرَآهُ الْمُؤْمِنُونَ عَدْلًا مُوَافِقًا لِقَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ اللَّهُ الْحَقَّ عَلَى لِسَانِ عُمَرَ وَقَلْبِهِ فَرَضَ الْأَعْطِيَةَ لِلْمُسْلِمِينَ وَعَقَدَ لِأَهْلِ الْأَدْيَانِ ذِمَّةً بِمَا فَرَضَ عَلَيْهِمْ مِنْ الْجِزْيَةِ لَمْ يَضْرِبْ فِيهَا بِخُمُسٍ وَلَا مَغْنَمٍ
[Mahmud bin Khalidek] esan zigun, [Muhammad bin 'Aidzek] esan zigun, [Al Walidek] esan zigun, [Isa bin Yunusek] esan zigun, [Ibn Adi bin Adi Al Kindik esan zidanaren artean] [Umar bin Abdul Azizek] idatzi zuela: Izan ere, far`-en banaketa-lekuei buruz galdetzen duenak, horixe erabaki du [Umar bin Al Khattabek], eta sinestunek justiziatzat hartu dute, sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren esanaren arabera: 'Alak egia Umarren mihian eta bere bihotzean jarri du'. Musulmanek nahitaezkoa egin zuen ematea, eta segurtasun-harreman bat ezarri zuen erlijioaren jarraitzaileentzat, nahitaezkoa egin zien jizyah-aren truke. Ez zuen jizyah-aren bostena gerrako harrapakin gisa hartu.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2573
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ غُضَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ الْحَقَّ عَلَى لِسَانِ عُمَرَ يَقُولُ بِهِ
Esan digu [Ahmad Yunus-ek], esan digu [Zuhair-ek], esan digu [Muhammad bin Ishaq-ek] [Makhul-engandik] [Ghudhaif bin Al Harith-engandik] [Abu Dzar-engandik], esan zuen; Entzun dut Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esaten: 'Egia esan, Alak egia jarri du - egia - Umar-en ahoan, egiaz hitz egin zuen'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2574
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَأَرْسَلَ إِلَيَّ عُمَرُ حِينَ تَعَالَى النَّهَارُ فَجِئْتُهُ فَوَجَدْتُهُ جَالِسًا عَلَى سَرِيرٍ مُفْضِيًا إِلَى رِمَالِهِ فَقَالَ حِينَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ يَا مَالِ إِنَّهُ قَدْ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ وَإِنِّي قَدْ أَمَرْتُ فِيهِمْ بِشَيْءٍ فَأَقْسِمْ فِيهِمْ قُلْتُ لَوْ أَمَرْتَ غَيْرِي بِذَلِكَ فَقَالَ خُذْهُ فَجَاءَهُ يَرْفَأُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا ثُمَّ جَاءَهُ يَرْفَأُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ لَكَ فِي الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ قَالَ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا يَعْنِي عَلِيًّا فَقَالَ بَعْضُهُمْ أَجَلْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْهُمَا قَالَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ خُيِّلَ إِلَيَّ أَنَّهُمَا قَدَّمَا أُولَئِكَ النَّفَرَ لِذَلِكَ فَقَالَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ اتَّئِدَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أُولَئِكَ الرَّهْطِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَالْعَبَّاسِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَقَالَا نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ خَصَّ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَاصَّةٍ لَمْ يَخُصَّ بِهَا أَحَدًا مِنْ النَّاسِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ }وَكَانَ اللَّهُ أَفَاءَ عَلَى رَسُولِهِ بَنِي النَّضِيرِ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ وَلَا أَخَذَهَا دُونَكُمْ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْخُذُ مِنْهَا نَفَقَةَ سَنَةٍ أَوْ نَفَقَتَهُ وَنَفَقَةَ أَهْلِهِ سَنَةً وَيَجْعَلُ مَا بَقِيَ أُسْوَةَ الْمَالِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أُولَئِكَ الرَّهْطِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتَ أَنْتَ وَهَذَا إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَطْلُبُ أَنْتَ مِيرَاثَكَ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ فَوَلِيَهَا أَبُو بَكْرٍ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ فَوَلِيتُهَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَلِيَهَا فَجِئْتَ أَنْتَ وَهَذَا وَأَنْتُمَا جَمِيعٌ وَأَمْرُكُمَا وَاحِدٌ فَسَأَلْتُمَانِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا أَنْ أَدْفَعَهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ أَنْ تَلِيَاهَا بِالَّذِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلِيهَا فَأَخَذْتُمَاهَا مِنِّي عَلَى ذَلِكَ ثُمَّ جِئْتُمَانِي لِأَقْضِيَ بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ وَاللَّهِ لَا أَقْضِي بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَرُدَّاهَا إِلَيَّقَالَ أَبُو دَاوُد إِنَّمَا سَأَلَاهُ أَنْ يَكُونَ يُصَيِّرُهُ بَيْنَهُمَا نِصْفَيْنِ لَا أَنَّهُمَا جَهِلَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَإِنَّهُمَا كَانَا لَا يَطْلُبَانِ إِلَّا الصَّوَابَ فَقَالَ عُمَرُ لَا أُوقِعُ عَلَيْهِ اسْمَ الْقَسْمِ أَدَعُهُ عَلَى مَا هُوَ عَلَيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَهُمَا يَعْنِي عَلِيًّا وَالْعَبَّاسَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِيمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَمْوَالِ بَنِي النَّضِيرِ قَالَ أَبُو دَاوُد أَرَادَ أَنْ لَا يُوقَعَ عَلَيْهِ اسْمُ قَسْمٍ
Esan digu [Al Hasan bin Ali] eta [Muhammad bin Yahya bin Faris] esanahiaz, biek esan zuten; esan digu [Bisyr bin Umar Az Zahranik], esan dit [Malik bin Anas] [Ibnu Shihab]-engandik [Malik bin Aus bin Al Hadatsan]-engandik, esan zuen; [Umarrek] gutun bat bidali zidan eguna argitu zuenean, gero joan nintzen harengana eta sofa batean eserita aurkitu nuen harea ukituz. Orduan esan zuen harekin topo egin nuenean: Oi Malik, egia esan, zure herriko hainbat etxetako biztanleak ahulki dabiltza eta, egia esan, opari txiki bat emateko agindu dizut. Esaten dut: Ni ez den norbaiti hau egiteko agintzen badiozu, hobe da. Orduan esan zuen: hartu! Orduan Umarren guardia etorri zitzaion, eta gero guardiak esan zuen; Oi Amirul sinestunok, [Uthman bin Affan], [Abdurrahman bin 'Auf], [Az Zubair bin Al 'Awwam] eta [Sa'd bin Abu Waqqash]-ekin elkartu nahi al duzue? Bai, esan zuen. Orduan baimena eman zitzaien, beraz, sartu ziren. Orduan guardia etorri zen eta esan zuen: Oi Amirul mukminin, [Al Abbas] eta [Ali]-rekin elkartu nahi al duzu? Bai, esan zuen. Orduan baimena eman zien, eta sartu ziren. Al Abbasek esan zuen: Oi emirul mukminin, erabaki nire eta pertsona honen artean, hau da, Aliren artean! Orduan jende batzuk astun bihurtzen dira; Bai, oi emirul mukminin, erabaki bien artean! Eta geldiarazi itzazu borrokatik. [Malik bin Aus]-ek esan zuen: Uste dut biek ekarri zituztela jende hauek arrazoi horregatik. Orduan Umarrek (Alaren bedeinkazioak izan daitezela haren gainean) esan zuen: izan pazientzia zuek biok! Gero, jendearengana jo eta esan zuen: Alaren izenean eskatzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; Ba al zenekien Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten duguna limosna da'. Baietz erantzun zioten. Orduan, Ali eta Al Abbas radhiyallahu 'anhuma-ri aurre egin eta esan zuen: Alaren izenean galdetzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; Ba al zenekien Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten duguna limosna da'. Baietz erantzun zioten. Esan zuen: Izan ere, Alak bere Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, hautatu du gizakien artean inorentzat gordeta ez dagoen berezitasun batekin. Alak dio: 'Eta Alak bere Mezulariari eman zion edozein harrapakin -fai-i- haien ondasunetatik, lortzeko ez zenuten zaldi bakar bat ere mugitu, ezta gamelu bakar bat ere, baina Alak bere Mezulariari nahi zuen guztiaren gaineko aginpidea eman zion. Eta Ala gauza guztien gaineko Ahalguztiduna da'. Eta Alak fai` Bani Nadhir eman dio bere Mezulariari. Ala izenean, ez da zurekin berekoia, eta ez du berak hartzen zuri eman gabe. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zati bat hartu zuen urtebeteko bizibide gisa, edo bere eta bere familiaren bizibide gisa, eta gainerakoa limosna gisa eman zuen. Gero, jendeari begiratu eta esan zuen: Ala-ren izenean galdetzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; badakizue honi buruz? Bai, erantzun zuten. gero [Al Abbas] eta [Ali] radiallahu 'anhuma-rengana jo zuen eta esan zuen: Ala-ren izenean galdetzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; badakizue honi buruz? Bai, erantzun zuten. gero, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hil zenean [Abu Bakr]-ek esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en tutorea naiz. Orduan, pertsona honekin etorri eta zure anaiaren semeari zure herentzia eskatu zenion, eta pertsona honek bere emaztearen herentzia eskatu zion bere aitari. Orduan Abu Bakr-ek (Alak erruki izan dezala berarekin) esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten duguna limosna da'. Ala-k badaki pertsona zintzo eta ona dela, zentzuzkoa eta egia jarraitzen duena. Orduan Abu Bakr-ek zaindu zuen. Gero, Abu Bakr hil zenean, esan nuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en zaindaria eta Abu Bakr-en zaindaria naiz, beraz, Allah-ren nahiaren arabera zaintzen dut nik zaintzeko, orduan zu eta pertsona hau zatozte eta zuen negozioa berdina da. Zuek biok eskatu zenidaten. beraz, esaten dut; Jabetza zuei biei ematea nahi baduzue, Allah-ren adostasunarekin agintzen duzuen baldintzapean, hau da, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek egindako kudeaketarekin zaintzea. Beraz, baldintza hauekin kendu zenidaten. Orduan zuek biok niregana etorri zineten, zuen bien artean beste modu batean erabaki bat har nezan. Ala izenean, ez dut zuen bien artean horrela erabakiko Piztuera Eguna iritsi arte. Beraz, biok ezin baduzue, itzuli iezadazue. Abu Daudek esan zuen: Izan ere, biek eskatu zioten bi zatitan banatzeko, ez zekitelako ez zutelako Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuela: 'Ez gara oinordetzan hartzen, eta uzten duguna karitatea da'. Izan ere, biek ez dute egia baino eskatzen. Orduan Umarrek esan zuen: Ez diot zatiketa izenik eman, horrela utzi dut. Esan digu [Muhammad bin 'ubaid]-ek [Muhammad bin Tsaur]-ek [Ma'mar]-etik [Az Zuhri]-tik [Malik bin Aus]-etik istorio honekin. Esan zuen: eta haiek, hots, Ali eta Al Abbas, Ala pozik egon dadila haiekin, desberdinak ziren Ala-k bere Mezulariari Bani Nadhir-en aberastasunetik zer eman zionari buruz. Abu Daudek esan zuen: Umarrek nahi zuen zatiketa ez izendatzea.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2575
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْمَعْنَى أَنَّ سُفْيَانَ بْنَ عُيَيْنَةَ أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ عَنْ عُمَرَ قَالَكَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفْ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ كَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِصًا يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ قُوتَ سَنَةٍ فَمَا بَقِيَ جَعَلَ فِي الْكُرَاعِ وَعُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّقَالَ ابْنُ عَبْدَةَ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلَاحِ
Esan digu [Uthman bin Abu Syaibah?] eta [Ahmad bin 'Abdah] zentzuan [Sufyan bin 'Uyainah-ek] ['Amr bin Dinar-etik] [Az Zuhri-tik] [Malik bin Aus bin Al Hadatsan-etik] [Umar-etik] esan duela: Bani Nadhir-en aberastasuna Ala-k bere Mezulariarengana eman zituen gauzen artean dago, musulmanek zaldi eta zaldien erabilerarik gabe lortutako gauzen artean. Ondasun hauek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-entzat dira soilik, eta bere familiarentzat eman zituen. Ibn 'Abdah-ek esan zuen: urtebetez eman ziola bere familiari janari gisa. Eta geratzen zena zaldiak eta ekipamendua emateko erabili zuen Ala 'azza wajalla bidean. Ibn 'Abdah-ek esan zuen: zaldiak eta armak lortzeko.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2576
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ عُمَرُ{ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ }قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ عُمَرُ هَذِهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاصَّةً قُرَى عُرَيْنَةَ فَدَكَ وَكَذَا وَكَذَا{ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ }وَلَلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ{ وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ }{ وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ }فَاسْتَوْعَبَتْ هَذِهِ الْآيَةُ النَّاسَ فَلَمْ يَبْقَ أَحَدٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا لَهُ فِيهَا حَقٌّ قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ حَظٌّ إِلَّا بَعْضَ مَنْ تَمْلِكُونَ مِنْ أَرِقَّائِكُمْ
Esan zigun [Musaddad], esan zigun [Isma'il bin Ibrahim], esan zigun [Ayyub] [Az Zuhri-tik], esan zigun; [Umarrek] esan zuen: 'Eta Ala-k bere Mezulariari eman zion edozein harrapakin -fai'- haien ondasunetatik, ez zenuten zaldi bakar bat ere mugitu hura lortzeko'. Az Zuhrik esan zuen; Umarrek esan zuen: Hau Ala-ren Mezulariarentzat da, sallallaahu 'alaihi wasallam, batez ere 'Urainah, Fadak, eta hau, eta hau' herrietarako. Ala-k bere Mezulariari eman zion edozein harrapakin -fai-i - hirietako biztanleengandik zetorrena, Ala-rentzat, Mezulariarentzat, senideentzat, umezurtzentzat, pobreentzat eta bidean zeuden pertsonentzat zen'. '-Baita ere- beren jaioterrietatik eta beren ondasunetatik kanporatuak izan ziren migratu zuten pobreentzat'. 'Eta Medinan kokatu eta sinetsi zutenentzat - Ansar - iritsi aurretik - Muhajirin-entzat -'. «Eta haien ondoren etorri zirenak - Muhajirin eta Ansar -». Beraz, bertso honek pertsona guztiak hartzen ditu barne, eta ez dago musulmanen artean inor ez duena horren gaineko eskubidea duena. Ayyub-ek esan zuen; edo esan zuen; zati bat. Zuen esklaboen moduan daukazuenaren zati bat izan ezik.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2577
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ ح و حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِهِ كُلُّهُمْ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَكَانَ فِيمَا احْتَجَّ بِهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ كَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثُ صَفَايَا بَنُو النَّضِيرِ وَخَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمَّا بَنُو النَّضِيرِ فَكَانَتْ حُبُسًا لِنَوَائِبِهِ وَأَمَّا فَدَكُ فَكَانَتْ حُبُسًا لِأَبْنَاءِ السَّبِيلِ وَأَمَّا خَيْبَرُ فَجَزَّأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةَ أَجْزَاءٍ جُزْأَيْنِ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَجُزْءًا نَفَقَةً لِأَهْلِهِ فَمَا فَضُلَ عَنْ نَفَقَةِ أَهْلِهِ جَعَلَهُ بَيْنَ فُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ
Guri [Hisyam bin 'Ammar] kontatu digute, guri [Hatim bin Isma'il] kontatu digute, eta beste bide batetik kontatu da: Guri [Sulaiman bin Daud Al Mahri] kontatu digute, guri [Ibnu Wahb] jakinarazi digute, niri [Abdul Aziz bin Muhammad] jakinarazi didate, eta beste bide batetik kontatu da: Guri [Nashr bin Ali] kontatu digute, guri [Shafwan bin Isa] kontatu digute, eta hau da hadith-aren lafazh. Denak [Usamah bin Zaid]-engandik [Az Zuhri]-rengandik, [Malik bin Aus bin Al Hadatsan]-engandik etorri ziren, esan zuen; [Umar] radliallahu 'anhu-k frogatzat erabili zituen gauzen artean, hau esan zuen: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek hiru zati zituen berarentzat bereziki, hots: Banu Nadhir, Khaibar eta Fadak. Bani Nadhirrei dagokienez, haien ondasunak haren beharretara bideratuta zeuden; Fadaki dagokionez, Ibn Sabili eskainita zeuden; eta Khaibarri dagokionez, Profeta (sallallaahu 'alaihi wasallam) hiru zatitan banatu zituen haien ondasunak: bi musulmanen artean banatzeko eta beste bat bere familiari laguntzeko. Eta bere familiaren mantenutik geratzen zena Muhajirin pobreen artean banatu zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2578
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهِبٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام مِنْهَا شَيْئًاحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ وَفَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلَام حِينَئِذٍ تَطْلُبُ صَدَقَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَإِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ يَعْنِي مَالَ اللَّهِ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَزِيدُوا عَلَى الْمَأْكَلِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِ إِلَّا عَمِلْتُ بِهِ إِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَغَلَبَهُ عَلِيٌّ عَلَيْهَا وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الْأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ
Yazid bin Khalid bin Abdullah bin Mauhib Al Hamdanik Al Laith bin Sa'd-etik kontatu zigun, Aqil bin Khalid-etik Ibn Shihab-etik Urwah bin Az Zubair-etik Aisharen emaztea, Profetaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak beraren gainean) emaztea, jakinarazi ziola Fatimah-k, Allahren Mezulariaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak beraren gainean) alabak, mezulari bat bidali ziola Abu Bakr Ash-Siddiqi (Allah pozik egon bedi berarekin), Allahren Mezulariaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak beraren gainean) herentzia eskatuz, Allahk Medinan, Fadak-en eman zion lurretatik eta Khaibarren bosten baten geratzen zenetik. Orduan, Abu Bakr-ek esan zuen: Allahren Mezulariak (bakea eta Allahren bedeinkapenak beraren gainean) esan zuen: "Ez dugu ezer jaso oinordetzan; geratzen zaiguna karitatea da". Egia esan, Mahomaren familiak aberastasun honetatik jan zuen, eta egia esan nik, Ala izenean, ez dut Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en limosna bakar bat ere aldatuko Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en garaian zegoen egoeratik. Egia esan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek egin zuena egingo dut. Beraz, Abu Bakr-ek ez zuen ondasun horietatik ezer Fatimari emateko gogorik, Ala pozik egon dadila berarekin. Esan digu [Amr bin Uthman Al Himshi], esan digu [nire aitak] esan digu [Syu'aib bin Abu Hamzah-ek] [Az Zuhri-k] esan dit ['Urwah bin Az Zubair-ek] [Aisyah] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak hadith hau predikatu ziola. Esan zuen; Eta Fatimak garai hartan limosna eskatu zien Medina eta Fudaken zeuden Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i, baita Khaibarren bosten baten hondarra ere. Aisyah-ek, Ala pozik egon bedi berarekin, esan zuen; orduan Abu Bakr-ek esan zuen; Bai, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ez gara oinordetzan jaso, atzean uzten duguna limosna da'. Izan ere, Muhammad-en familiak altxor honetatik jaten zuen, hau da, Ala-ren altxorretik, ez zuten jaten zutena baino gehiago handitzeko eskubiderik. Esan digu [Hajjaj bin Abu Ya'qub-ek] esan digu [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'd-ek], esan digu [nire aitak] [Salih-ek] [Ibn Shihab-ek] esan zuen; jakinarazi zidan ['Urwah-ek] [Aisyah] radiallahu 'anha-k hadith honekin jakinarazi ziola. Hadith honetan esan zuen; orduan Abu Bakr-ek, Ala pozik egon bedi berarekin, ez zuen hau emateko gogorik izan. eta esan zuen: «Ez dut utziko Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapena berarengan) egiten zuen ezer, baina egingo dut. Izan ere, beldur naiz bere gaietatik zerbait uzten badut, okerrera egingo dudala». Medinako bere karitateari dagokionez, Umarrek Aliri eta Abbasi eman zien (Ala pozik egon dadila haiekin). Orduan, Alik garaitu egin zuen kudeaketan. Khaibar eta Fadaki dagokienez, Umarrek atzera egin zituen eta esan zuen: «Alaren Mezulariaren (bakea eta bedeinkapena berarengan) karitatea dira, bere eskubideetarako eta gerta daitezkeen edozein hondamendietarako dira. Eta bien kontua kudeatzen dituenarengana itzultzen da». Esan zuen: «Egoera horretan daude gaur egun arte».
Hadith
Imam Abu Dawud : 2579
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّفِي قَوْلِهِ{ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ }قَالَ صَالَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ فَدَكَ وَقُرًى قَدْ سَمَّاهَا لَا أَحْفَظُهَا وَهُوَ مُحَاصِرٌ قَوْمًا آخَرِينَ فَأَرْسَلُوا إِلَيْهِ بِالصُّلْحِ قَالَ{ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ }يَقُولُ بِغَيْرِ قِتَالٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَتْ بَنُو النَّضِيرِ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِصًا لَمْ يَفْتَحُوهَا عَنْوَةً افْتَتَحُوهَا عَلَى صُلْحٍ فَقَسَمَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الْمُهَاجِرِينَ لَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ مِنْهَا شَيْئًا إِلَّا رَجُلَيْنِ كَانَتْ بِهِمَا حَاجَةٌ
Esan digu [Muhammad bin 'Ubaid], esan digu [Ibn Tsaur]-ek [Ma'mar-engandik] [Az Zuhri-tik] Alaren hitzari buruz: 'Beraz, lortzeko ez zenuten zaldi bakar bat edo gamelu bakar bat erabili'. Esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek akordio bat egin zuen Fadak-eko jendearekin eta aipatu zituen eta ez ditut memorizatzen hainbat hirirekin, eta beste jendea inguratu zuen. Orduan, mezulari bat bidali zioten bake akordio bat ekarriz. Ala-k dio: 'Beraz, lortzeko ez zenuten zaldi bakar bat edo gamelu bakar bat erabili'. Esan zuen; hau da, borrokatu gabe. Az Zuhri-k esan zuen; Bani Nadhir-en aberastasuna bereziki Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-entzat da. Ez zuten indarkeriarekin menperatu, bake itun batekin menperatu zuten. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Muhajirin-en artean banatu zuen eta ez zien Ansarri eman, beharrean zeuden bi pertsona izan ezik.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2580
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْمُغِيرَةِ قَالَ جَمَعَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بَنِي مَرْوَانَ حِينَ اسْتُخْلِفَ فَقَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ لَهُ فَدَكُ فَكَانَ يُنْفِقُ مِنْهَا وَيَعُودُ مِنْهَا عَلَى صَغِيرِ بَنِي هَاشِمٍ وَيُزَوِّجُ مِنْهَا أَيِّمَهُمْ وَإِنَّ فَاطِمَةَ سَأَلَتْهُ أَنْ يَجْعَلَهَا لَهَا فَأَبَى فَكَانَتْ كَذَلِكَ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ فَلَمَّا أَنْ وُلِّيَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَمِلَ فِيهَا بِمَا عَمِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَيَاتِهِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ فَلَمَّا أَنْ وُلِّيَ عُمَرُ عَمِلَ فِيهَا بِمِثْلِ مَا عَمِلَا حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ ثُمَّ أَقْطَعَهَا مَرْوَانُ ثُمَّ صَارَتْ لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ عُمَرُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَرَأَيْتُ أَمْرًا مَنَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام لَيْسَ لِي بِحَقٍّ وَأَنَا أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ رَدَدْتُهَا عَلَى مَا كَانَتْ يَعْنِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو دَاوُد وَلِيَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْخِلَافَةَ وَغَلَّتُهُ أَرْبَعُونَ أَلْفَ دِينَارٍ وَتُوُفِّيَ وَغَلَّتُهُ أَرْبَعُ مِائَةِ دِينَارٍ وَلَوْ بَقِيَ لَكَانَ أَقَلَّ
Esan digu [Abdullah bin Al Jarrah-ek], esan digu [Jarir-ek], [Al Mughirah-etik], esan zuen; [Umar bin Abdul Aziz-ek] Marwanen seme-alabak bildu zituela kalifa izendatu zutenean, eta gero esan zuen; Izan ere, iraganean, Fadak Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-entzat zen, jabetza honetatik mantenua ematen zuen eta berriro ere Bani Hashim-en seme-alaba txikiei mantenua ematen zien, eta haien alargunak jabetza honetatik ezkondu zituen. Eta, hain zuzen ere, Fatimak zati bat emateko eskatu zion, eta gero uko egin zion. Horrela izan zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en bizitzan hil zen arte, gero Abu Bakr radiallahu 'anhu kalifa hautatu zutenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere bizitzan egin zuena egin zuen hil zen arte, eta gero Umar kalifa hautatu zutenean, haiek egin zutena egin zuen hil zen arte. Orduan Marwanek esleitu zuen -berarentzat eta haren atzetik joan zirenentzat-, gero lurra Umar bin Abdul 'Azizen jabetza bihurtu zen, orduan ikusi nuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak Fatimari eman ez zion zerbait ez zela nire eskubide bat. Eta zuen testigantza eskatzen dizuet aurreko egoerara itzuli dudala, hau da, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren garaian. Abu Daudek esan zuen; Umar bin Abdul Aziz kalifa gisa aritu zen bere diru-sarrerak berrogei mila dinar zirenean, eta laurehun dinar zirenean hil zen, eta zerbait geratzen bazen, gutxiago izango zen.
