Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 161
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ كُلُّهُمْ عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيِّ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ عَنْ الثَّوْرِيِّ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ سِوَى الْإِسْلَامِ كَاذِبًا مُتَعَمِّدًا فَهْوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عَذَّبَهُ اللَّهُ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ هَذَا حَدِيثُ سُفْيَانَ وَأَمَّا شُعْبَةُ فَحَدِيثُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ سِوَى الْإِسْلَامِ كَاذِبًا فَهْوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ ذَبَحَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ ذُبِحَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] og [Ishaq bin Mansur] og [Abd al-Warits bin Abd as-Shamad] alt frá [Abd as-Shamad bin Abd al-Warits] frá [Syu'bah] frá [Ayyub] frá [Abu Ansari bilah] frá [Thabit al-D-Hab]. -í aðrari frásøgn er tað nevnt- Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] frá [Abdurrazzaq] frá [ats-Tsauri] frá [Khalid al-Hadzdza'] frá [Abu Qilabah] frá [Thabit bin adl-Dlahhak] hann segði; »Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: »Hvør tann, sum eiður við aðrari trúgv enn islam løgið og tilætlað, so er hann sum hann sigur. Tann, sum drepur seg sjálvan við einum ljóðføri, so skal Allah pína hann við tí ljóðførinum í Helviti Jahannam'. Hetta er hadisin [Sufyan] Hvat hadisin [Syu'bah] viðvíkur, so er sagt, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør tann, sum eiður við aðrari trúgv enn islam løgið, so er hann sum hann sigur. Og tann, sum slaktar seg sjálvan við einum -ljóðføri-, so verður hann slaktaður á uppreisnardegnum við tí ljóðførinum'.
Hadith
Imam Muslim : 162
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا فَقَالَ لِرَجُلٍ مِمَّنْ يُدْعَى بِالْإِسْلَامِ هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا حَضَرْنَا الْقِتَالَ قَاتَلَ الرَّجُلُ قِتَالًا شَدِيدًا فَأَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ الَّذِي قُلْتَ لَهُ آنِفًا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَإِنَّهُ قَاتَلَ الْيَوْمَ قِتَالًا شَدِيدًا وَقَدْ مَاتَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّارِ فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ أَنْ يَرْتَابَ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ قِيلَ إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنَّ بِهِ جِرَاحًا شَدِيدًا فَلَمَّا كَانَ مِنْ اللَّيْلِ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى الْجِرَاحِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَنَادَى فِي النَّاسِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ
Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] og [Abd bin Humaid] alt frá [Abdurrazzaq], [Ibnu Rafi'] segði, hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [az-Zuhri] frá [Ibn al-Musayyab] frá [Abu Hurai] segði hann; 'Vit vóru saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam í stríði móti Hunain, so hann segði við ein mann, sum varð viðurkendur sum muslimur: 'Hesin persónurin er millum fólkið í Helviti'. Meðan vit vóru á staðnum, sóu vit mannin berjast so álvarsliga, at hann fekk álvarsligan skaða. Síðani meldaði onkur Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ó Rasulullah! Maðurin, sum tú segði áður, at hann var meistari í Helviti, bardist hann í dag so harðliga og doyði hann.“ So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Hann fer til Helvitis'. Sum muslimar eru vit í iva. Brádliga kom onkur at boða frá, at hann ikki doyði av bardaga, men fekk álvarsligan skaða. Hetta kvøldið var hann ótolin við pínuna av sárinum, so hann drap seg sjálvan, so hetta varð meldað sendiboðnum hjá Allah. Rasulullah helt fram at siga takbir: 'Allahu Akbar, eg vitni um, at eg eri tænari hjá Allah og sendiboði hansara'. Síðani segði Allahs sendiboð við Bilal, at hann skuldi siga øllum, at eingin fór inn í Himmalin uttan sálin ella persónurin, sum gav seg -til Allah-. Og at Allah hevur styrkt hesa trúgv aftur við einum veldigum manni''.
Hadith
Imam Muslim : 163
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ حَيٌّ مِنْ الْعَرَبِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الْآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ لَا يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً إِلَّا اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقَالُوا مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ أَبَدًا قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ حَتَّى جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِنَّ الرَّجُلَ لِيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لِيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Yaqub] - nevniliga Ibn Abdurrahman al-Qari - - navnið á eini bygd í Arabia - frá [Abu Hazim] frá [Sahal bin Said as-Saidi], at profeturin sallallaahu alaike Wasallam møtti fjølguddómum út, so ein stríðsbróður. Tá sendiboð Allahs kom aftur til muslimska herin, og vantrúgvandi komu aftur til hermenn sínar, var ein maður millum fylgjarar profetsins Shallallahu Alaihi Wasallam, sum ikki læt fíggindan fara framvið. Hann eltir og ræðist fíggindan við svørðinum. Ein annar vinur profetsins segði; 'Í dag er eingin okkara millum, sum veruliga er nøgdur sum so og so er'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helt fram at siga: 'Vit! Hann hoyrir til flokkin av serfrøðingum hjá Helviti. Ein maður úr muslimska samfelagnum segði; „Eg fari at fylgja honum alla tíðina“. Sahl bin Sa'ad segði aftur: 'Maðurin er farin út saman við so og so, um so og so steðgar meðan hann berjist so steðgar hann eisini, tá so og so rørir seg skjótt, so rørir hann seg líka skjótt.' Maðurin segði; Fulan fekk álvarsligan skaða. Av tí at hann ikki orkaði pínuna, hann upplivdi, vildi hann doyggja beinanvegin, so hann legði svørðshøvdið á jørðina og stungið seg sjálvan. Maðurin kom út at hitta Allahs sendiboð og segði; 'Eg vitni um, at tú, Muhammed, ert sendiboð Allahs'. Profeturin spurdi: »Hvat er galið við tær? » Maðurin segði; 'Maðurin, sum tú kallar serfrøðing um Helviti, meðan flest fólk mótmæla hesum, so eg vitni fyri tær, o Allahs sendiboð um so og so, eg havi verið og fylgt honum gjøgnum alt stríðið, til eg fann útav, at hann var álvarsliga særdur, hann vildi doyggja skjótt, so hevði hann sett hilt svørðs síns á jørðina móti honum svørðinum og blaðið av hansara tveimum hann drap seg sjálvan'. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ’Ja, tað er ein maður, sum ger gerningar sum gerningar hjá einum serfrøðingi í Himlinum í eygunum á menniskjum, hóast hann er serfrøðingur í Helviti. Og tað eru eisini menn, sum gera góðar gerningar við gerðum hjá einum serfrøðingi í Helviti í eygunum á menniskjum, hóast hann er serfrøðingur í Himlinum''.
Hadith
Imam Muslim : 164
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا الزُّبَيْرِيُّ وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُا إِنَّ رَجُلًا مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ خَرَجَتْ بِهِ قُرْحَةٌ فَلَمَّا آذَتْهُ انْتَزَعَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَنَكَأَهَا فَلَمْ يَرْقَأْ الدَّمُ حَتَّى مَاتَ قَالَ رَبُّكُمْ قَدْ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِي وَاللَّهِ لَقَدْ حَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ جُنْدَبٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنَا جُنْدَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ فَمَا نَسِينَا وَمَا نَخْشَى أَنْ يَكُونَ جُنْدَبٌ كَذَبَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ بِرَجُلٍ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ خُرَاجٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [az-Zubairi] - nevniliga Muhammed bin Abdullah bin az-Zubair - hevur sagt okkum [Syaiban] hann segði, eg hoyrdi [al-Hasan] siga; »Ja, tað var ein maður fyri tær, sum sýtti gýti, og tá ið gýtið fekk hann at líða, skeyt hann ein píl úr kyknuni, so flakti hann hann, til blóðið rann uttan steðg, til hann doyði. Rabb tín segði: 'Eg havi bannað honum himmalin'. Síðani lyfti al-Hasan hondina upp móti moskuni og segði; 'Við Allah hevur [Jundub] sagt okkum hesa hadith frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam í hesi moskuni'. Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Abu Bakr al-Muqaddami] hevur sagt okkum [Wahab bin Jarir] hevur sagt okkum [faðir mín] hann segði, eg hoyrdi [al-Hasan] siga, hevur sagt okkum [Jundub bin Abdullah al-Bajali] í hesi moskuni, so gloym ikki um og ikki stúra fyri Jundub Rahulla Áleyhi Wasallam. Jundub segði, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ein maður áðrenn tú hevði kók á honum...tá nevndi hann eina hadith sum hesa'.
Hadith
Imam Muslim : 165
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ أَقْبَلَ نَفَرٌ مِنْ صَحَابَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا فُلَانٌ شَهِيدٌ فُلَانٌ شَهِيدٌ حَتَّى مَرُّوا عَلَى رَجُلٍ فَقَالُوا فُلَانٌ شَهِيدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا إِنِّي رَأَيْتُهُ فِي النَّارِ فِي بُرْدَةٍ غَلَّهَا أَوْ عَبَاءَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ اذْهَبْ فَنَادِ فِي النَّاسِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَادَيْتُ أَلَا إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Hasyim bin al-Qasim] hevur sagt okkum [Ikrimah bin Ammar] hann segði, hevur sagt okkum [Simak al-Hanafi Abu Zumail] hann segði, hevur sagt okkum [Abdullah bin Abbas] hann segði, hevur sagt okkum [Umar bin al-K; 'Tá ið Khaibar-stríðið hendi, nærkaðust ein røð av fylgjarum profetinum og søgdu; 'So og so varð pínslaváttaður, so og so varð pínslaváttaður', til teir fóru framvið einum manni og søgdu; 'So og so pínslarváttan'. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ikki so, faktiskt sá eg hann í helviti í klæðunum ella frakkanum, sum hann tók -áðrenn hann deildi-'. Síðani segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam aftur: 'Ó Ibn al-Khaththab, far og sig við fólk, at eingin kemur inn í himmalin uttan tey, sum trúgva'. So segði Umar; 'Eg kom út og rópti: 'Vit, at eingin kemur inn í himmalin uttan ein trúgvandi'.
Hadith
Imam Muslim : 166
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدُّؤَلِيِّ عَنْ سَالِمٍ أَبِي الْغَيْثِ مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَهَذَا حَدِيثُهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلَا وَرِقًا غَنِمْنَا الْمَتَاعَ وَالطَّعَامَ وَالثِّيَابَ ثُمَّ انْطَلَقْنَا إِلَى الْوَادِي وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدٌ لَهُ وَهَبَهُ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُذَامَ يُدْعَى رِفَاعَةَ بْنَ زَيْدٍ مِنْ بَنِي الضُّبَيْبِ فَلَمَّا نَزَلْنَا الْوَادِي قَامَ عَبْدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحُلُّ رَحْلَهُ فَرُمِيَ بِسَهْمٍ فَكَانَ فِيهِ حَتْفُهُ فَقُلْنَا هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ لَتَلْتَهِبُ عَلَيْهِ نَارًا أَخَذَهَا مِنْ الْغَنَائِمِ يَوْمَ خَيْبَرَ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ قَالَ فَفَزِعَ النَّاسُ فَجَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ شِرَاكَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ يَوْمَ خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شِرَاكٌ مِنْ نَارٍ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ
Hevur sagt okkum [Abu Ath-Tahir] hann segði, hevur sagt okkum [Ibnu Wahab] frá [Malik bin Anas] frá [Tsaur bin Zaid ad-Duali] frá [Salim Abu al-Ghaits] fyrrverandi træli hjá Ibn Muthi', frá [Abu Hurairah]. -í aðrari frásøgn er tað nevnt- Og hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] og hetta er hadisin, hevur sagt okkum [Abdul Aziz] -nevniliga Ibn Muhammed- frá [Tsaur] frá [Abu al-Ghaits] frá [Abu Hurairah] hann segði; 'Á Khaibar-degnum fóru vit út við profetinum sallallaahu alaihi wasallam, til Allah gav okkum sigur, men tað var ikki ghanimah - krígsherfangið - sum vit fingu í formi av gulli ella silvuri, men ogn, mati og klæðir. Síðani skundaðu vit okkum móti einum hølli. Og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fekk tá, saman við træli sínum, eina gávu frá einum manni úr Judzam, sum vanliga varð kallaður Rifa'ah bin Zaid úr Adl-Dlubaib-ættini. Tá vit komu til fjallið, stóð trælurin hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam upp at loysa stroppirnar á saðlinum. En skyndiliga vard honum skotinn af píli ok møtti þar dauða sínum. Vit søgdu eisini; 'Vit ynskja honum tillukku, o Allahs sendiboð, við at hava fingið pínslarváttan'. Men Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði í staðin: 'Nei, av tí, í hvørs hond sál Muhammeds er, sanniliga verður hann gloyptur av helvitis eldi orsakað av teppinum frá Khaibar krígs ghanimah, sum hann tók, áðrenn hann býtti tað út'. Abu Huraita segði; — Fólk vóru skelkað. Eftir þat kom madr berandi bingju eda tvær af sandalstroppum ok sagdi; 'Ó Allahs sendiboð, eg fekk hetta undir Khaibar-stríðnum'. So segði ápostulin: 'Ein bingja av sandalreimum úr helvitis eldinum ella tvær bingjur av sandalreimum úr helvitis eldinum''.
Hadith
Imam Muslim : 167
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنْعَةٍ قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلْأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Ishaq bin Ibrahim] allir teir frá [Súleiman], [Abu Bakr] segði, hevur sagt okkum [Suleiman bin Harb] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Hajjaj aska-Shawwaf] frá [AbuZu- Amru Ad Dausi kom til profetinn meðan hann segði; »Ó Allahs sendiboð, vilt tú búgva í einum virki, sum er sterkt og kann verja teg?« frásøgumaðurin segði; 'Virkið hoyrdi til Daus-fólkið í teirra fákunnu'. Men Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam noktaði, tí hann helst valdi tað, sum Allah lovaði Ansar-fólkinum. Tá profeturin flutti til Medina, flutti Abu Thufail bin Amru eisini í fylgi við einum manni úr fólki sínum. Vinur Abu Thufail orkaði tó ikki -veðurlagið- í Medina og gjørdist sjúkur, síðani tók hann saks og skar knøini á fingrunum, til hendurnar vóru klæddar í blóði, og hann doyði enntá. Men í dreyminum sá Abu Thufail mannin í sera góðum standi, meðan hann fjaldi hendurnar. Tá spurdi Abu Thufal mannin: 'Hvat gjørdi gud tín við teg? ' Maðurin svaraði: 'Hann fyrigav mær vegna mína hijra til Hansara, profetin Sallallahu Alaihi Wasallam'. Tá spurdi Abu Thufail aftur: »Men hví síggi eg teg dekka hendurnar? ' Maðurin svaraði: 'Tað varð sagt við meg 'Vit vilja ikki umvæla tað, sum tú hevur brotið'. Abu Thufail segði síðani dreymin við rasullah, rasullah segði síðani: 'Ó Allah, fyrigev hondum hansara'.
Hadith
Imam Muslim : 168
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو عَلْقَمَةَ الْفَرْوِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ رِيحًا مِنْ الْيَمَنِ أَلْيَنَ مِنْ الْحَرِيرِ فَلَا تَدَعُ أَحَدًا فِي قَلْبِهِ قَالَ أَبُو عَلْقَمَةَ مِثْقَالُ حَبَّةٍ و قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Abdah adl-Dlabbi] hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Muhammed] og [Abu Alqamah al-Farwi] bæði sagt, hevur sagt okkum [Shafwan bin Sulaim] frá [Abdullah bin Salman] frá [pápa sínum] frá [Abu Hurairah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Sanniliga fer Allah at blása ein sera blíðan vind, so mjúkan sum silki úr Jemensættini, hann fer ikki at sakna nakran, hvørs hjarta er -Abu Alqamah segði- vektin av korni, -meðan Abdul Aziz segði; enntá vektin á einum sinnopsfræi - frá trúgv uttan so at Allah vil fáa hann at doyggja'.
Hadith
Imam Muslim : 169
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ فِتَنًا كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا أَوْ يُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ كَافِرًا يَبِيعُ دِينَهُ بِعَرَضٍ مِنْ الدُّنْيَا
Hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] og [Qutaibah] og [Ibnu Hujr] allir teir frá [Ismail bin Ja'far] sagt [Ibnu Ayyub] hevur sagt okkum [Ismail] hann segði, hevur sagt mær [al-Ala'] frá [faðir sínum] frá [Abu Hurailah] gerðir áðrenn ærumeiðingin kemur sum ein bølasvørt nátt. Um morgunin er maður trúgvandi, síðani vantrúgvin seinnapartin. Seinnapartin er maður trúgvandi, síðani vantrúgvin um morgunin. Hann seldi sína trúgv fyri verðsligar gleðir’.
Hadith
Imam Muslim : 170
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ جَلَسَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَاحْتَبَسَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فَقَالَ يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتٍ اشْتَكَى قَالَ سَعْدٌ إِنَّهُ لَجَارِي وَمَا عَلِمْتُ لَهُ بِشَكْوَى قَالَ فَأَتَاهُ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ثَابِتٌ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي مِنْ أَرْفَعِكُمْ صَوْتًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ و حَدَّثَنَا قَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ خَطِيبَ الْأَنْصَارِ فَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ بِنَحْوِ حَدِيثِ حَمَّادٍ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِ ذِكْرُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ و حَدَّثَنِيهِ أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا حَبَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ } وَلَمْ يَذْكُرْ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فِي الْحَدِيثِ و حَدَّثَنَا هُرَيْمُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ وَزَادَ فَكُنَّا نَرَاهُ يَمْشِي بَيْنَ أَظْهُرِنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Al Hasan bin Musa] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] frá [Thabit Al Bunani] frá [Anas bin Malik] at hann segði; 'Tá ið hetta versið varð opinberað: '-Ó tit, sum trúgva, lyftið ikki røddir tykkara upp um rødd profetsins-' -Sp. Al Hujurat: 2- til endan av versinum sat Thabit bin Qais í húsi sínum og segði; »Eg eri ein av serfrøðingunum í Helviti! Og hann slepti altíð undan profetinum, soleiðis at profeturin spurdi Sa'ad bin Mu'adz um tað. Hann spurdi: »Ó Abu Amru, hvussu er støðan hjá Thabit? Er hann sjúkur? ' Sa'd svaraði: 'Støndur hansara er sum vanligt og eg havi ikki hoyrt nøkur tíðindi um, at hann er sjúkur'. Anas segði; 'Síðani vitjaði Sa'd hann og segði honum frá samrøðuni við Rasulullah. Tabit mælti; »Hetta versið varð opinberað, meðan tit øll vita, at eg eri tann persónurin við harðastu røddini, meira enn røddin hjá profetinum sallallaahu alaihi wasallam. Tá eri eg ein av serfrøðingunum í Helviti.“ So segði Sa'd hetta við rasullah. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði eisini: 'Sjálvt hann er ein av serfrøðingunum í Himlinum'. Hevur sagt okkum [Qathan bin Nusyair] Hevur sagt okkum [Ja'far bin Sulaiman] hevur sagt okkum [Thabit] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Thabit bin Qais var orðamaður millum ansararnar, tá hetta versið kom niður, nevniliga sum í Hammad-hadisini. Hadisin nevnir tó ikki navnið Sa'd bin Mu'adz'. Og hevur sagt okkum [Ahmad bin Said bin Shakr Ad-Darimi] hevur sagt okkum [Habban] hevur sagt okkum [Sualiman Ibnul Mughirah] frá [Tsabit] frá [Anas] hann segði; 'Tá ið vísan kemur niður -. . Ikki lyfta røddina upp um røddina á profetinum, og hann nevndi ikki navnið á Sa'd bin Mu'adz í hadithini'. Og eftir at hava sagt okkum [Huraim bin Abdul A’la al Asadi] hevur sagt okkum [al Mu’tamir bin Sualiman] segði hann; 'Eg hoyrdi [faðir mín] nevna frá [Tsabit] frá [Anas] hann segði; 'Tá hetta versið varð opinberað, segði hann hadithina uttan at nevna navnið á Sa'd bin Mu'adz.' .'. Síðani legði hann afturat: ’Ein maður úr himmalska fólkinum gekk okkara millum’.
Hadith
Imam Muslim : 171
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ أُنَاسٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ أَمَّا مَنْ أَحْسَنَ مِنْكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَلَا يُؤَاخَذُ بِهَا وَمَنْ أَسَاءَ أُخِذَ بِعَمَلِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَالْإِسْلَامِ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Jarir] frá [Mansur] frá [Abu Wail] frá [Abdullah] hann segði; 'Onkur spurdi rasullah sallallahu alihi vasallam: 'Ó rasullah! Verða vit revsað fyri tær gerðir, vit framdu undir Jahiliyah?“ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Hvør av tykkum ger gott í islamsku tíðini, hann verður ikki revsaður fyri sínar gerðir í Jahiliyah-tíðini. Men hvør sum helst, sum ger brotsverk, verður hann revsaður fyri sínar gerðir í Jahiliyah-tíðini og í islamsku tíðini’.
Hadith
Imam Muslim : 172
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Numair] hevur sagt okkum [pápa mínum] og [Waki']. -í aðrari frásøgn er sagt- Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og lafazh eigur hann, hevur sagt okkum [Waki'] frá [al-Amasy] frá [Abu Wail] frá [Abdullah] hann segði; 'Vit spurdu: 'Ó Allahs sendiboð, verða vit revsað orsakað av okkara gerðum í tíðarskeiðnum Jahiliyah? ' Hann svaraði: 'Hvør sum helst gjørdi gott í islamsku tíðini, verður hann ikki revsaður orsakað av sínum gerðum í fákunnutíðini, og tann, sum gjørdi ilt í islamsku tíðini, verður revsaður orsakað av sínum gerðum í fákunnu- og islamtíðini''. Hevur sagt okkum [Minjab bin al-Harits á-Tamimi] hevur sagt okkum [Ali bin Mushir] frá [al-Amasy] við hesum sanad til dømis.
Hadith
Imam Muslim : 173
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ قَالَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ شِمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ قَالَ حَضَرْنَا عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَهُوَ فِي سِيَاقَةِ الْمَوْتِ فَبَكَى طَوِيلًا وَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْجِدَارِ فَجَعَلَ ابْنُهُ يَقُولُ يَا أَبَتَاهُ أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ إِنَّ أَفْضَلَ مَا نُعِدُّ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ عَلَى أَطْبَاقٍ ثَلَاثٍ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَمَا أَحَدٌ أَشَدَّ بُغْضًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنِّي وَلَا أَحَبَّ إِلَيَّ أَنْ أَكُونَ قَدْ اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَتَلْتُهُ فَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَكُنْتُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا جَعَلَ اللَّهُ الْإِسْلَامَ فِي قَلْبِي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ ابْسُطْ يَمِينَكَ فَلْأُبَايِعْكَ فَبَسَطَ يَمِينَهُ قَالَ فَقَبَضْتُ يَدِي قَالَ مَا لَكَ يَا عَمْرُو قَالَ قُلْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِطَ قَالَ تَشْتَرِطُ بِمَاذَا قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي قَالَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْإِسْلَامَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلِهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَجَلَّ فِي عَيْنِي مِنْهُ وَمَا كُنْتُ أُطِيقُ أَنْ أَمْلَأَ عَيْنَيَّ مِنْهُ إِجْلَالًا لَهُ وَلَوْ سُئِلْتُ أَنْ أَصِفَهُ مَا أَطَقْتُ لِأَنِّي لَمْ أَكُنْ أَمْلَأُ عَيْنَيَّ مِنْهُ وَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَرَجَوْتُ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ وَلِينَا أَشْيَاءَ مَا أَدْرِي مَا حَالِي فِيهَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَلَا تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلَا نَارٌ فَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَشُنُّوا عَلَيَّ التُّرَابَ شَنًّا ثُمَّ أَقِيمُوا حَوْلَ قَبْرِي قَدْرَ مَا تُنْحَرُ جَزُورٌ وَيُقْسَمُ لَحْمُهَا حَتَّى أَسْتَأْنِسَ بِكُمْ وَأَنْظُرَ مَاذَا أُرَاجِعُ بِهِ رُسُلَ رَبِّي
Hevur sagt okkum [Muhammad bin al-Mutsanna al-Anazi] og [Abu Ma'n ar-Raqasyi] og [Ishaq bin Manshur] alt frá [Abu Ashim] og lafazh eigur Ibn al-Mutsanna, hevur sagt okkum [adl-Dlahhak al-Abu] - nevniliga sagt okkum [Abu Abu, hann segði, hevur sagt okkum [Yazid bin Abu Habib] frá [Ibn Shimasah al-Mahri] hann segði; 'Vit møttu [Amru bin al-Ash], meðan hann vaskaði tann deyða, so græt hann leingi og vendi andlitinum til veggin, so fór sonur hansara at siga; 'Ó faðir mín, gav Rasulullah tær ikki góð tíðindi á tann hátt, gav Rasulullah tær ikki góð tíðindi á tann hátt'. Frásøgumaðurin segði; »So vendi hann sær til andlits og segði; »Ja, tað týdningarmesta, sum vit meta um, er vitnisburðurin um, at eingin gud er - tilbiðjanarverdur - uttan Allah, og at Muhammed er sendiboð Allahs, sanniliga eri eg í trimum støðum; Eg havi sæð meg sjálvan, men tað er eingin sum hatar Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam meira enn eg, og tað er einki sum mær dámar meira enn at eg eri tætt við hann, soleiðis at eg kann drepa hann, um eg doyggi í tí støðuni so verði eg heilt sikkurt millum helvitis fólkið. Tá Allah gjørdi islam í hjarta mítt, fór eg til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og eg segði: 'Rætt høgru hond tína út, so skal eg lova tær trúfesti', so rætti hann høgru hond sína út'. Amru bin al Ask segði; „Síðani helt eg í hondini á mær“. Hann spurdi: »Hvat er galið við tær, Amru? »Eg svaraði: »Eg vil geva treytir«. Hann segði: »Hvørjar treytir biðja tit um? »Eg svaraði: »Við teirri treyt, at eg fái fyrigivið«. Hann segði: 'Veitst tú ikki, at islam hevur strikað fyrrverandi syndir, og at hijrah eisini strikaði fyrrverandi syndir, og Hajj eisini strikaði fyrrverandi syndir'. Og tað er eingin, sum eg elski meira enn Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, og tað er eingin, sum er klárari í mínum eygum enn hann, og eg eri óførur at fylla eyguni -við nøkrum- enn hann orsakað av æru av honum, um eg varð biðin um at lýsa hann, so hevði eg avgjørt ikki kunnað, tí eg havi ikki filled míni eygu við honum. Og um eg doyggi í tí støðuni, so fari eg heilt sikkurt at vóna at vera ein av himmalbúgvunum. Síðani fóru vit ígjøgnum okkurt, har eg ikki visti, hvørjari støðu eg var í, so um eg doyði, so fór eingin kvinna, sum græt, at fylgja mær, og ikki eingongd eldur. Tá tú jarðar meg, stroyð jørð á meg, stand síðani um grøv mína umleið ta fjarstøðu, har kamelurin varð slaktaður og kjøtið varð býtt út, til eg hoyri teg og síggi, hvat sendiboð Harra míns kemur við.
Hadith
Imam Muslim : 174
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ وَاللَّفْظُ لِإِبْرَاهِيمَ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ مُسْلِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ نَاسًا مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ قَتَلُوا فَأَكْثَرُوا وَزَنَوْا فَأَكْثَرُوا ثُمَّ أَتَوْا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّ الَّذِي تَقُولُ وَتَدْعُو لَحَسَنٌ وَلَوْ تُخْبِرُنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً فَنَزَلَ { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا } وَنَزَلَ { يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ }
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Hatim bin Maimun] og [Ibrahim bin Dinar] og lafazh eigur Ibrahim, teir báðir søgdu, hevur sagt okkum [Hajjaj] - nevniliga Ibn Muhammed - frá [Ibn Juraij] hann segði, hevur sagt mær [Ya'la hann bin Juba] Abbas] at fólk frá fjølguddómunum fremja morð, og tað gerst alsamt meira øgiligt, og tey fremja hór, og tað er alsamt meira øgiligt. Síðan komu teir til profetins Muhammed og søgdu; 'Ja, okkurt, sum tú altíð sigur og rópar eftir, er gott, um tú skuldi upplýst okkum, at tær ringu gerðirnar, sum vit hava gjørt, kunnu strikast, so varð versið avdúkað: '-Og tey, sum ikki tilbiðja aðrar gudar saman við Allah og ikki drepa sálir, sum Allah hevur bannað -at drepa tær- uttan fyri -the-terter ikki gera, sum hann vil-, sanniliga fáa -endurgjald- fyri syndir sínar--' -S. Al Furkan: 68-. Síðani kom versið niður: '-Sig: 'Ó tænarar Mínir, sum fara út um mørkini hjá sær sjálvum, vónsvikið ikki av miskunn Allahs-' -Sp. Az Zumar: 53-.
Hadith
Imam Muslim : 175
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ هَلْ لِي فِيهَا مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ
Hevur sagt okkum [Harmalah bin Yahya] hevur sagt okkum [Ibnu Wahab] hann segði, hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] hann segði, hevur sagt mær [Urwah bin az-Zubair] at [Hakim bin Hizam] hevur sagt honum, at hann einaferð spurdi Rasulullam ting um at tú gott Eg havi gjørt? gjørdi tað í Jahiliyah tíðini? Fái eg nakað?“ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Tú komst inn í islam við tí, tú komst við, tá tú enn vart óvitandi, antin góðar gerningar ella tawauts -tilbiðjan-'.
Hadith
Imam Muslim : 176
و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا وَقَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِنْ صَدَقَةٍ أَوْ عَتَاقَةٍ أَوْ صِلَةِ رَحِمٍ أَفِيهَا أَجْرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ
Og hevur sagt okkum [Hasan al-Hulwani] og [Abd bin Humaid], [al-Hulwani] segði, hevur sagt okkum, og [Abd] segði, hevur sagt mær [Yaqub] - nevniliga Ibn Ibrahim bin Sa'ad - hevur sagt okkum [faðir mínum] frá [Salih] frá [hann segði mær, Shihald] at [Hakim bin Hizam] hevði greitt honum frá, at hann segði við rasullah: 'Ó rasullah, hvat heldur tú um fleiri ting, í formi av olmussu, ella frígeving av trælum, ella vinarlagi, sum eg gjørdi í tíðini hjá Jahiliyah? Fekk eg nakra løn frá honum?“ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Tú komst inn í islam við tí góða, tú gjørdi áður'.
Hadith
Imam Muslim : 177
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَشْيَاءَ كُنْتُ أَفْعَلُهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ هِشَامٌ يَعْنِي أَتَبَرَّرُ بِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ لَكَ مِنْ الْخَيْرِ قُلْتُ فَوَاللَّهِ لَا أَدَعُ شَيْئًا صَنَعْتُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِلَّا فَعَلْتُ فِي الْإِسْلَامِ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ أَعْتَقَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِائَةَ رَقَبَةٍ وَحَمَلَ عَلَى مِائَةِ بَعِيرٍ ثُمَّ أَعْتَقَ فِي الْإِسْلَامِ مِائَةَ رَقَبَةٍ وَحَمَلَ عَلَى مِائَةِ بَعِيرٍ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] og [Abd bin Humaid] bæði sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [az-Zuhri] við hesum sanad. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og eftir at hava sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevði sagt okkum [Abu Muawiyah] hevði sagt okkum [Hsyyam bin Urwah] frá [pápa sínum] frá [Hakim bin Hizam] segði hann, Eg spurdi: 'Ó sendiboð Allahs, -hvat heldur tú tingini jahil tíðarskeiðið av duyahd- um sum , meðan Hisham segði: ’tær góðu gerðirnar, eg gjørdi? ' tá svaraði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Tú umvendist til islam við tí góða, tú gjørdi fyrr'. Eg segði tá; 'Við Allah, tað er eingin góð gerð, sum eg gjørdi í fákunnutíðini, uttan so at eg eisini gjørdi tað í islam'. Tað hevur verið sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abdulah bin Numair] frá [Hsyam bin Urwah] frá [pápa sínum], at [Hakim bin Hizam] frígjørdi hundrað trælir og gav hundrað kamelar í næstakærleika í tíðarskeiðnum av fríum fákunnu og fríum fákunnu. hundrað kamelar í næstakærleika. Síðani fór hann til profetin... nevndi síðani okkurt sum teirra hadith.“
Hadith
Imam Muslim : 178
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ } شَقَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالُوا أَيُّنَا لَا يَظْلِمُ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ هُوَ كَمَا تَظُنُّونَ إِنَّمَا هُوَ كَمَا قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ { يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ } حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى وَهُوَ ابْنُ يُونُسَ ح و حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ كُلُّهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ قَالَ ابْنُ إِدْرِيسَ حَدَّثَنِيهِ أَوَّلًا أَبِي عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ الْأَعْمَشِ ثُمَّ سَمِعْتُهُ مِنْهُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abdulla bin Idris] og [Abu Muawiyah] og [Waki'] frá [al-Amasy] frá [Ibrahim] frá [Alqamah] frá [Abdulla] hann segði; 'Tá versið kom niður: '-Tey, sum trúgva, og trúgv teirra ikki hevur verið blandað við órættvísi-' -Sp. Al An'am: 82-, tá kendu vinmenninir seg tung um hetta og søgdu; »Ó sendiboð Allahs, sum okkara millum ikki hevur gjørt sær sjálvum órætt! » Hann svaraði: »Tað er ikki tað, sum tú meinar. Hann er sum Luqman segði við sonin: '-O sonur mín, skumpa ikki Allah. Jú, shirk er stórt órættvísi-'. -Sp. Luqman: 13-. Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] og [Ali bin Kasyram] bæði sagt, hava sagt okkum [Isa] nevniliga -Ibn Yunus-. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og hevur sagt okkum [Minjab bin al-Harits á Tamimi] hevur upplýst okkum [Ibnu Mushir]. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og eftir at hava sagt okkum [Abu Kuraib] hevði sagt okkum [Ibn Idris] alt frá [al-Amasy] við hesum sanad, [Abu Kuraib] segði, [Ibn Idris] segði, hevði sagt mær um tað fyrstu ferð [faðir mín] frá [Aban bin Idris] hann frá.
Hadith
Imam Muslim : 179
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ وَأُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ وَاللَّفْظُ لِأُمَيَّةَ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بَرَكُوا عَلَى الرُّكَبِ فَقَالُوا أَيْ رَسُولَ اللَّهِ كُلِّفْنَا مِنْ الْأَعْمَالِ مَا نُطِيقُ الصَّلَاةَ وَالصِّيَامَ وَالْجِهَادَ وَالصَّدَقَةَ وَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيْكَ هَذِهِ الْآيَةُ وَلَا نُطِيقُهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَقُولُوا كَمَا قَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا بَلْ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ فَلَمَّا اقْتَرَأَهَا الْقَوْمُ ذَلَّتْ بِهَا أَلْسِنَتُهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي إِثْرِهَا { آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ } فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ نَسَخَهَا اللَّهُ تَعَالَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ } قَالَ نَعَمْ { وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ } قَالَ نَعَمْ
Hevur sagt mær [Muhammad bin Minhal adl-Dlarir] og [Umayyah bin Bistham al-Aisyi] og lafazh eigur Umayyah, teir báðir søgdu, hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai’] hevur sagt okkum [Rauh] -nevniliga Ibn al-Qasimbu’ frá [hann sagdi] frá [al-A]; 'Tá ið eitt vers varð opinberað fyri profetinum sallallaahu alaihi wasallam: 'Allah eigur alt, sum er á himlinum og á jørðini.' Og um tú føðir tað, sum er í hjarta tínum, ella um tú goymir tað, so fer Allah heilt sikkurt at avgreiða teg viðvíkjandi tínum gerðum. So fyrigevur Allah tí, sum hann vil, og revsar tann, sum hann vil; og Allah er alvaldandi yvir øllum lutum-' -Sp. 284- ' Ábu Huraira segði; 'So hetta kendist tungt á fylgjarunum hjá Rasulullah, so teir komu til Rasulullah og heilsaðu teimum á akfarinum og søgdu; 'Ó Allahs sendiboð, vit hava fingið eina venjingarbyrðu, har vit ikki eru før fyri at fremja bøn, føstu, jihad og almuga. Jú, hetta versið er opinberað tær, og vit eru ófør at gera tað! Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Vilt tú siga sum Bókafólkið sigur áðrenn tú sigur: 'Vit hoyrdu og vit vóru ólýðin', men siga: 'Vit hoyrdu og vit lýddu, Fyrigev okkum, Harri okkara og til Tín er afturvendandi'. Teir svaraðu: 'Vit hoyrdu og vit lýddu, fyrigev okkum, Harri vár, og til Tín er afturvendandi'. Tá fólkið las hana, boygdu orð teirra fyri henni, tá avdúkaði Allah aftaná: '-Sendiboðin trúði á Koranina, sum varð opinberað honum frá Harra sínum, og tað gera tey eisini, sum trúgva. Øll trúgva á Allah, einglar hansara, bøkur hansara og sendiboð hansara. -Teir søgdu-: 'Vit gera ongan mun á nøkrum -og øðrum- av hansara sendiboðum', og teir søgdu: 'Vit hoyra og vit lýða'. -Teir bóðu-: 'Fyrigev okkum, Harri vár, og til Tín er afturvendandi'. -Sp. Bakara: 285-. Tá teir gjørdu hetta, turkaði Allah tað út, avdúkaði síðani: '-Allah tyngir ikki ein persón uttan eftir hansara evnum. Hann fær løn - av teimum góðu gerningunum - sum hann strembar eftir og fær revsing - av tí ónda - sum hann ger. -Teir bóðu-: 'Harri okkara, revsa okkum ikki, um vit gloyma ella vit eru sekur-' Allah svaraði: 'Ja'. '-O okkara Rabb, legg ikki á okkum eina tunga byrð, sum Tú legði á tey, sum vóru undan okkum-' Allah svaraði: 'Ja'. '-O okkara Rabb, ber ikki fyri okkum tað, sum vit ikki kunnu bera-' Allah svaraði: 'Ja'. '-Fyrigev okkum vinarliga; fyrigev okkum; og miskunna okkum. Tú ert okkara Hjálpari, so hjálp okkum móti teimum vantrúgvandi'. -Sp. Bakara: 286-. Allah svaraði: 'Ja'.
Hadith
Imam Muslim : 180
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ مَوْلَى خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ } قَالَ دَخَلَ قُلُوبَهُمْ مِنْهَا شَيْءٌ لَمْ يَدْخُلْ قُلُوبَهُمْ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَسَلَّمْنَا قَالَ فَأَلْقَى اللَّهُ الْإِيمَانَ فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ { وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib] eins og [Ishaq bin Ibrahim] og orðið eigur Abu Bakr, sagt [Ishaq] hevur sagt okkum, meðan tvey onnur fólk søgdu, hava sagt okkum [Waki'] frá [Sufyan] frá [Ádam bin Khalimer hann sagdi fyri] bin Jubair] segja fra [Ibn Abbas] hann sagdi; 'Tá ið versið kom niður: '-Og um tú føðir okkurt, sum er í hjarta tínum ella tú goymir tað, so fer Allah sanniliga at gera eina útrokning við tær viðvíkjandi tínum gerðum-' -Sp. Albakara: 284-. Ibn Ábbas segði; 'So kom ein sorg frá honum inn í hjørtu teirra, sum ongantíð kom inn í hjørtu teirra í minsta lagi'. So segði profeturin: 'Sig: 'Eg hoyri og eg lýði og eg gevi meg yvir''. Ibn Ábbas segði; 'Síðani legði Allah trúgv í hjørtu teirra, sum síðani avdúkaðu versið: '-Allah tyngir ikki ein persón uttan eftir hansara evnum. Hann fær løn - av teimum góðu gerningunum - sum hann strembar eftir og fær revsing - av tí ónda - sum hann ger. -Teir bóðu-, 'O okkara Rabb, revsa okkum ikki, um vit gloyma ella vit eru sekir-' -Sp. 286-, Allah sigur: 'Sanniliga havi eg gjørt tað'. '-O okkara Rabb, og legg okkum ikki tunga byrð, sum Tú legði á tey, sum vóru undan okkum-' -Sp. 286-, Allah sigur: 'Eg havi gjørt tað'. '-O okkara Rabb, fyrigev okkum; fyrigev okkum; og miskunna okkum. Tú ert okkara hjálpari-' Allah sigur: 'Eg havi gjørt tað'.
