Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith

Hadith

Imam Muslim : 161

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ كُلُّهُمْ عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيِّ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ عَنْ الثَّوْرِيِّ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ سِوَى الْإِسْلَامِ كَاذِبًا مُتَعَمِّدًا فَهْوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عَذَّبَهُ اللَّهُ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ هَذَا حَدِيثُ سُفْيَانَ وَأَمَّا شُعْبَةُ فَحَدِيثُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ سِوَى الْإِسْلَامِ كَاذِبًا فَهْوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ ذَبَحَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ ذُبِحَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Pedzioł nōm [Ishakowi bin Ibrahimowi] i [Izakowi bin Mansuri] i [Abdu al-Warici bin Abdu ash-Szamadzie] wszysko ôd [Abdu ash-Szamadu bin Abdu al-Warici] ôd [Syu'ba] ôd [Ajuba] ôd [AbuAnsari'a ad-Dhaba] ôd [Thabita al-Dhaba]. -w inkszyj narracyji je to stwiyrdzōne- I pedzioł nōm [Muhammad bin Rafi'] ôd [Abdurrazzaqa] ôd [ats-Tsauri] ôd [Khalida al-Hadzdza'] ôd [Abu Kilabah] ôd [Tsabita bin adl-Dlahhaka], iże pedzioł: 'Prorok pedzioł: religijo inkszo aniżeli islam fałszywie i schwolnie, to je tak, jak sie prawi. Kto sie zabije ze insztrumyntym, Allah torturuje go tym insztrumyntym w Piekle Jahannam'. To je hadith [Sufyan] Co do hadisu [Syu'ba], głosi sie, iże Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam pedzioł: 'Kto fałszywie przisiygnie za religijōm inkszo aniżeli islam, to je taki, jak ôn prawi. A fto sie zabije -insztrumyntym-, to bydzie zabity w Dzień Zmartwychstōnio z tym insztrumyntym'.

Hadith

Imam Muslim : 162

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا فَقَالَ لِرَجُلٍ مِمَّنْ يُدْعَى بِالْإِسْلَامِ هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا حَضَرْنَا الْقِتَالَ قَاتَلَ الرَّجُلُ قِتَالًا شَدِيدًا فَأَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ الَّذِي قُلْتَ لَهُ آنِفًا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَإِنَّهُ قَاتَلَ الْيَوْمَ قِتَالًا شَدِيدًا وَقَدْ مَاتَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّارِ فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ أَنْ يَرْتَابَ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ قِيلَ إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنَّ بِهِ جِرَاحًا شَدِيدًا فَلَمَّا كَانَ مِنْ اللَّيْلِ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى الْجِرَاحِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَنَادَى فِي النَّاسِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ

I pedzioł nōm [Muhammadowi bin Rafi'owi] i [Abdu bin Humaidowi] wszysko ôd [Abdurrazzaqa], pedzioł [Ibn Rafi'], pedzioł nōm [Abdurrazzaq] pedzioł nōm [Ma'marowi] ôd [az-Zuhri'ego] ôd [Ibnu al-Musayhu'e'u ôd [Abu Hullallaha] ôd [Abu Hullallaha] 'alaihi wasallam kludzōm wojna przeciwko Hunainowi, a potym pedzioł do czowieka, kery bōł uznany za muzułmana: 'Ta ôsoba je postrzōd ludu Piekła'. Kedy byli my na miyjscu zdarzynio, widzieli my czowieka walczōncego tak powożnie, iże ôstoł powożnie ranny. Wtynczos ktoś zgłosiōł do Rasulullaha, sallallahu 'aleihi wasallam: 'O Rasululla! Człowiek, ô kerym pedziołeś wczasnij, iże je panym Piekła, dzisiej walczōł tak ynergicznie i umar.' Tak tōż Prorok pedzioł: 'Pojdzie do Piekła'. Niykere muzułmany sōm we wōntpliwości. Naroz ktoś prziszoł, coby zgłosić, iże niy umrził ôd walki, ale ôstoł powożnie ranny. W tyj nocy bōł niyciyrpliwy z bōlym swojij rany, tōż zabiōł sie, tōż ôstało to zgłoszōne Posłańcy Allaha. Rasulullah dalij głosiōł takbir: "Allahu Akbar, świadczōm, iże sōm sługōm Allaha i Jego Posłańcym". Wtynczos Posłańca Allaha powiedzioł Bilalowi, coby wszyskim pedzioł, iże żodyn niy wejdzie do Niebios poza dusza abo ôsobōm, kero sie poddała - Allahowi-. I że Allah zaś zmocniōł ta religijo mocnym czowiykiym''.

Hadith

Imam Muslim : 163

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ حَيٌّ مِنْ الْعَرَبِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الْآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ لَا يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً إِلَّا اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقَالُوا مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ أَبَدًا قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ حَتَّى جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالْأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ إِنَّ الرَّجُلَ لِيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لِيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Pedziano nōm [Qutaibah bin Sa'id] pedzioł nōm [Ya'qub] - mianowicie Ibn Abdurrahman al-Qari - - miano wioski w Arabije - ôd [Abu Hazima] ôd [Sahala bin Sa'ida as-Saidi], iże Posłańca Allaha, posłańca Allaha Kedy Posłańca Allaha wrōciōł do armije muzułmańskij, a niywiyrni wrōciyli do swojich wojsk, bōł czowiek spostrzōd kōmpaniōntōw Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, kery niy dozwoloł wrogowi przejść. Prześcigowo i atakyruje wroga ze swojim mieczym. Inkszy kamrat ôd ​​Proroka pedzioł: „Dzisiej niy ma postrzōd nas żodnych, kerzi byli prawdziwie ukōntyntowani, jak tak i tak”. Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam dalij godoł: 'Wiedz! Noleży do klasy ekspertōw Piekła. Człowiek z muzułmanōw pedzioł: 'Bōdōm za nim cołki czas'. Sahl bin Sa'ad pedzioł zaś: 'Człowiek wylezōł społym z tak i tak, jeźli tak i tak sztopuje w czasie walki, to ôn tyż sztopuje, kedy tak i tak poruszo sie wartko, to poruszo sie tak samo wartko. Muż pedzioł: 'Fulan mo powożne ranki. Pōniywoż niy mōg zniyść bōlu, jaki doświadczoł, chcioł zaroz umrzić, tōż ôdłożōł ryncz miecza na ziymia i dźgnōł sie. Człowiek wyjdōł na spotkanie z Posłanym Allaha i pedzioł: 'Świadczōm, iże ty, Mahomet, jesteś posłanym Allaha'. Prorok spytoł: „Co je z tobom? ' Tyn człowiek pedzioł: 'Człowiek, kerego nazywosz ekspertym w Piekle, w czasie kej wiynkszość ludzi sprzeciwio sie tymu, tōż świadczōm ci, ô Posłańca Allaha, ô takim i tak, bōłch za nim bez cołko wojna, podwiela niy ôdkrōłch, iże bōł powożnie ranny, chcioł wartko umrzić, potym wraziōł ręka miecza na klatka piersiowo i prziciśniōł go na ziymia. siebie tak, iże sie zabiōł'. Tak tōż Posłańca Allaha (pokōj i bogosławiynia Allaha nad nim) pedzioł: „Richtich, sōm ludzie, kerzi w ôczach ludzi robiōm czyny take jak czyny eksperta w Niebie, chocioż je ekspertym w Piekle. I sōm tyż ludzie, kerzi robiōm dobre czyny ze czynami eksperta w Piekle w ôczach ludzi, chocioż je ekspertym w Niebie''.

Hadith

Imam Muslim : 164

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا الزُّبَيْرِيُّ وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُا إِنَّ رَجُلًا مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ خَرَجَتْ بِهِ قُرْحَةٌ فَلَمَّا آذَتْهُ انْتَزَعَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَنَكَأَهَا فَلَمْ يَرْقَأْ الدَّمُ حَتَّى مَاتَ قَالَ رَبُّكُمْ قَدْ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِي وَاللَّهِ لَقَدْ حَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ جُنْدَبٌ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنَا جُنْدَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ فَمَا نَسِينَا وَمَا نَخْشَى أَنْ يَكُونَ جُنْدَبٌ كَذَبَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ بِرَجُلٍ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ خُرَاجٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ

Pedzioł nōm [Muhammad bin Rafi'] pedzioł nōm [az-Zubairi] - mianowicie Muhammad bin Abdullah bin az-Zubairi - pedzioł nōm [Syaiban], iże pedzioł: Słyszołch, jak [al-Hasan] pedzioł: 'Prawda, bōł przed tobōm czowiek, kery mioł gnoj, co ôd niego ciyrpioł. gniazdo, potym ôdrynczoł go, aże krwi przepływała bez sztopniyńcio, aże umrził. Twōj Rabb pedzioł: 'Zabrōniōłch mu niebo'. Wtynczos al-Hasan uniōs rynka w strōna meczetu i spōmnioł: „Przi Allahu, [Jundub] przekozoł nōm tyn hadis ôd Proroka sallallaahu ‘aleihi wasallam w tym meczecie’. I pedzioł nōm [Muhammad bin Abu Bakr al-Muqaddami] pedzioł nōm [Wahab bin Jarir] pedzioł nōm [moj fater], pedzioł, usłyszołch [al-Hasana], pedzioł nōm [Jundub bin Abdullah al-Bajali] w tym meczecie, tōż niy zapōmnijcie i niy ôbowiōnzujcie sie ô Jundullah 'aleij wasallam. Jundub pedzioł, iże Rasulullah szallallahu 'aleihi wasallam pedzioł: 'Człowiek przed tobōm mioł na nim czōrki...tedy spōmnioł taki hadisz'.

Hadith

Imam Muslim : 165

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ أَقْبَلَ نَفَرٌ مِنْ صَحَابَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا فُلَانٌ شَهِيدٌ فُلَانٌ شَهِيدٌ حَتَّى مَرُّوا عَلَى رَجُلٍ فَقَالُوا فُلَانٌ شَهِيدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا إِنِّي رَأَيْتُهُ فِي النَّارِ فِي بُرْدَةٍ غَلَّهَا أَوْ عَبَاءَةٍ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ اذْهَبْ فَنَادِ فِي النَّاسِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ قَالَ فَخَرَجْتُ فَنَادَيْتُ أَلَا إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ

Pedzioł nōm [Zuhair bin Harb] pedzioł nōm [Hasym bin al-Kasim] pedzioł nōm [Ikrimah bin Ammar] pedzioł, pedzioł nōm [Simak al-Hanafi Abu Zumail] pedzioł, pedzioł nōm [Abdullah bin Abbas] pedzioł, pedzioł nōm [Umar bin al-K. mocka kōmpagōnōw zbliżyło sie do Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, przi godaniu: 'Tak i tak bōł śmiertelny, tak i tak bōł śmiertelny', aże przeszli przed czowiekiym i powiedzieli: 'Tak i tak bōł śmiertelny'. Tak tōż Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam pedzioł: 'Niy tak, w ryalności widziołch go w piekle w ôblyczyniach abo płaszczu, kere wziōn - przed podzielyniym -'. Wtynczos Rasulullah sallallahu 'aleihi wasallam pedzioł zaś: 'O Ibn al-Khatthab, idź i pedź ludziōm, co żodyn niy wejdzie do nieba ôkrōm ci, kerzi wierzōm'. Tak tōż Umar pedzioł: „Wyjdōłch krzyczōnc: „Wiedz, iże żodyn niy wejdzie do nieba ôkrōm wierzōncygo”.

Hadith

Imam Muslim : 166

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدُّؤَلِيِّ عَنْ سَالِمٍ أَبِي الْغَيْثِ مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَهَذَا حَدِيثُهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلَا وَرِقًا غَنِمْنَا الْمَتَاعَ وَالطَّعَامَ وَالثِّيَابَ ثُمَّ انْطَلَقْنَا إِلَى الْوَادِي وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدٌ لَهُ وَهَبَهُ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُذَامَ يُدْعَى رِفَاعَةَ بْنَ زَيْدٍ مِنْ بَنِي الضُّبَيْبِ فَلَمَّا نَزَلْنَا الْوَادِي قَامَ عَبْدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحُلُّ رَحْلَهُ فَرُمِيَ بِسَهْمٍ فَكَانَ فِيهِ حَتْفُهُ فَقُلْنَا هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلَّا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ لَتَلْتَهِبُ عَلَيْهِ نَارًا أَخَذَهَا مِنْ الْغَنَائِمِ يَوْمَ خَيْبَرَ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ قَالَ فَفَزِعَ النَّاسُ فَجَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ شِرَاكَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ يَوْمَ خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شِرَاكٌ مِنْ نَارٍ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ

Pedzioł nōm [Abu ath-Tahirowi], pedzioł, pedzioł nōm [Ibnu Wahabowi] ôd [Malika bin Anasa] ôd [Caura bin Zaida ad-Dualiego] ôd [Salima Abu al-Ghaitsa] byłego niywolnika Ibn Muthi'a, ôd [Abu Hurairah]. -w inkszyj narracyji je to spōminane- I pedzioł nōm [Qutaibah bin Sa'id] i to je hadith, pedzioł nōm [Abdul Aziz] -mianowicie Ibn Muhammad- ôd [Caura] ôd [Abu al-Ghaitsa] ôd [Abu Hurairah] pedzioł: 'W dziyń unczyli bylimy z Khaillalahami Allah dał nōm zwyciynstwo, ale niy ghanimah - łupy wojny - dostałyśmy w formie złota abo strzybra, ale radszyj majōntku, jodła i ôblyczynio. Potym śleciały my w strōna wzgōrza. A Rasulullah szallallahu 'aleihi wasallam w tym czasie społym ze swojim niywolnikym były przekozane za dar bez czowieka z Judzamu, kery zwykle nazywoł sie Rifa'ah bin Zaid z plymiōna Adl-Dlubaib. Kedy przibyłymy na wzgōrzu, niywolnik Rasulullah sallallaahu 'aleihi wasallama wstōmpiōł, coby rozwiōnzać paski swojigo siodła. Ale narōz ôstoł postrzelōny strzałōm i trefiōł tam śmierć. Pedzieli my: 'Gratulujymy mu, ô Posłańc Allaha, za śmiertelnik'. Ale Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zamiast tego pedzioł: 'Niy, bez Tego, w Jeji Rynce je dusza Mahometa, richtich bydzie połōnczōny bez ôgyń piekło skirz kocka z ghanimah wojynnego Khaibar, kero weznōł przed jego rozdawaniym'. Abu Huraitah pedzioł: 'Ludzie byli szokowani. Po tym prziszoł czowiek z zbiorkiym abo dwōma paskami sandałōw i pedzioł: 'O Posłańca Allaha, dostołch to w czasie wojny Khaibar'. Tak tōż Apostoł pedzioł: 'Krōt paskōw sandałōw z ôgnia piekla abo dwa zwiōnzki paskōw sandałowych z ôgnia piekła''.

Hadith

Imam Muslim : 167

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنْعَةٍ قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلْأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ

Pedzioł nōm [Abu Bakr bin Abu Sjaibah] i [Ishak bin Ibrahim] wszyjscy z [Sulejmana], [Abu Bakr] pedzioł, pedzioł nōm [Sulejman bin Harb] pedzioł nōm [Hammad bin Zaid] ôd [Hajjaja ash-Shawwafa] z [Abubiz- Amru Ad Dausi prziszoł do Proroka sallallahu 'aleihi wasallam, przi głoszyniu: "O Posłańca Allaha, chcesz żyć w fortecy, kero je mocno i może ci ôchrōnić?" Narratōr pedzioł: "Fort przinoleżōł do ludu Daus w czasie Jahiliyiah". Jednak Rasulullah ôdmōwiōł, pōniywoż woloł to, co Allah ôbiecowoł ludowi Ansar. Kedy Prorok migrowoł do Mediny, Abu Thufail bin Amru tyż migrowoł w towarzistwie czowieka ze swojigo ludu. Jednak kamrat Abu Thufaila niy mōg zniyść -klimatu- Mediny i zachorowoł, potym weznōł nożyce i ôtnōł sie knykci palcōw, aże jego rynki ôstały pokryte krwiōm, a nawet umrził. Jednak we snie Abu Thufail widzioł czowieka w barzo dobrym stanie, w czasie kej ôn zakrywoł rynki. Wtynczos Abu Thufal spytoł czowieka: 'Co ci zrobiōł twōj bōg? ' Tyn człowiek ôdpowiedzioł: 'Przebaczōł mi skirz mojij hijry do Niego, Proroka sallallaahu 'aleihi wasallam'. Wtynczos Abu Thufail zaś spytoł: „Ale czymu widzōm ci zakrywać rynki? ' Człowiek ôdpowiedzioł: 'Pedziano mi: 'Niy naprawiymy tego, co ty złōmałeś'. Abu Thufail potym pedzioł sen Rasulullahowi, Rasulullah potym pedzioł: 'O Allah, przebacz jego rynki'.

Hadith

Imam Muslim : 168

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو عَلْقَمَةَ الْفَرْوِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ رِيحًا مِنْ الْيَمَنِ أَلْيَنَ مِنْ الْحَرِيرِ فَلَا تَدَعُ أَحَدًا فِي قَلْبِهِ قَالَ أَبُو عَلْقَمَةَ مِثْقَالُ حَبَّةٍ و قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ

Pedzioł nōm [Ahmad bin Abdah adl-Dlabbi] pedzioł nōm [Abdul Aziz bin Muhammad] i [Abu Alkamah al-Farwi] ôba pedzieli, pedzioł nōm [Szafwana bin Sulaima] ôd [Abdullaha bin Salmana] ôd [jego fatra] ôd [pedzioł Abu Hurailla, pedzioł: 'Richtich Allah przedmuchnie wiatr, kery je barzo miynki, miynki jak jedwab z kerōnku Jemynu, niy przeoczy nikogo, w kerego sercu je -Abu Alqamah pedzioł- woga zboża, -w czasie kej Abdul Aziz pedzioł; nawet woga nasiynia gorczycy - ôd wiary, bodej, iże Allah sprawi, iże umrził'.

Hadith

Imam Muslim : 169

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ فِتَنًا كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا أَوْ يُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ كَافِرًا يَبِيعُ دِينَهُ بِعَرَضٍ مِنْ الدُّنْيَا

Pedzioł nōm [Yahya bin Ajuba] i [Qutaiba] i [Ibn Hujra] wszyjscy ôni ôd [Ismaila bin Ja'fara] pedzioł [Ibnu Ajub] pedzioł nōm [Ismail], iże pedzioł, pedzioł mi [al-Ala'] ôd [swojigo fatra] ôd [Abu Hurailah'a], iże Posłańca Allaha dobry: czyny przed tym, jak ôszkliwość przijdzie jak czorno noc. Rano czowiek je wierzōncym, potym niywierzōncym po południu. Po południu czowiek je wierzōncym, potym rano niywierzōncym. Przedoł swoja religijo za światowe uciechy'.

Hadith

Imam Muslim : 170

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ جَلَسَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَاحْتَبَسَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فَقَالَ يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتٍ اشْتَكَى قَالَ سَعْدٌ إِنَّهُ لَجَارِي وَمَا عَلِمْتُ لَهُ بِشَكْوَى قَالَ فَأَتَاهُ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ثَابِتٌ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي مِنْ أَرْفَعِكُمْ صَوْتًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ و حَدَّثَنَا قَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ خَطِيبَ الْأَنْصَارِ فَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ بِنَحْوِ حَدِيثِ حَمَّادٍ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِ ذِكْرُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ و حَدَّثَنِيهِ أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا حَبَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ } وَلَمْ يَذْكُرْ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فِي الْحَدِيثِ و حَدَّثَنَا هُرَيْمُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ وَزَادَ فَكُنَّا نَرَاهُ يَمْشِي بَيْنَ أَظْهُرِنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Pedzioł nōm [Abu Bakr bin Abu Syaibah] pedzioł nōm [Al Hasan bin Musa] pedzioł nōm [Hammad bin Salamah] ôd [Thabita Al Bunani] ôd [Anasa bin Malika], iże pedzioł: 'Kedy tyn verset bōł ôbjawiōny: '-O wy, kerzi wierzicie, niy dźwigajcie swojigo głosu -Q's. Al Hujurat: 2- do kōńca rzōndku Thabit bin Qais siedzioł we swojim dōmie i pedzioł: 'Jōn sōm jednym z ludōw Piekła! I dycki ôdciepowoł sie ôd Proroka, podwiela Prorok niy spytoł ô tym Sa'ada bin Mu'adza. Pytoł: 'O Abu Amru, jak je stan Thabita? Je niymocny? ' Sa'd ôdpowiedzioł: 'Jego stan je jak zwykle i niy słyszołch żodnych nowin, iże je niymocny'. Anas pedzioł: 'Wtynczos Sa'd nawiydziōł go i powiedzioł mu ô jego rozmowie z Rasulullahym. Thabit pedzioł: 'Tyn verset bōł ôbjawiōny, w czasie kej wszyjscy wiecie, iże ja sōm ôsobōm z nojgłośniyjszym głosym, barzij aniżeli głos Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam. Wtynczos sōm jednym z ekspertōw w Piekle.' Tak tōż Sa'd pedzioł to Rasulullahowi, ôlejhu wasallam. Prorok sallallahu 'aleihi wasallam pedzioł tyż: 'Nawet ôn je jednym z ludu Niebios'. Pedzioł nōm [Kathan bin Nusyair] Pedzioł nōm [Ja'far bin Sulejman] pedzioł nōm [Tsabit] ôd [Anasa bin Malika], iże pedzioł: 'Thabit bin Qais bōł ôratorym postrzōd Ansarōw, kedy tyn verset ôpuściōł sie, mianowicie jak w Hadiście Hammada. Jednak hadis niy spōmino ô mianie Sa'd bin Mu'adz'. I było nōm powiedziane [Ahmad bin Sa'id bin Shakr Ad-Darimi] pedzioł nōm [Habban] pedzioł nōm [Sualiman Ibnul Mughirah] ôd [Thabita] ôd [Anasa], iże pedzioł: 'Kedy rzōnd ôpuściōł sie -... niy uniyś swojigo głosu barzij aniżeli głos proroka - a ôn niy podnosiōł swojigo głosu'. Mu'adz w hadisie'. I pedzioł nōm [Huraim bin Abdul A’la al Asadi] pedzioł nōm [al Mu’tamir bin Sualiman], co pedzioł: „Słyszołch [mo fatra] spōminanio ôd [Thabita] ôd [Anasa], kery pedzioł: „Kedy tyn verset ôstoł ôbjawiōny, ôsprawioł hadis bez spōmniynio miana Mu’da bina”. Potym przidoł: „Człowiek z niebieskigo ludu chodziōł postrzōd nas”.

Hadith

Imam Muslim : 171

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ أُنَاسٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ أَمَّا مَنْ أَحْسَنَ مِنْكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَلَا يُؤَاخَذُ بِهَا وَمَنْ أَسَاءَ أُخِذَ بِعَمَلِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَالْإِسْلَامِ

Pedzioł nōm [Uthman bin Abu Syaibah] pedzioł nōm [Jarir] ôd [Mansura] ôd [Abu Wail] ôd [Abdullaha], iże pedzioł: 'Ktoś spytoł Rasulullah, 'O Rasulullah! Bydymy skozani za fungowanio, kere pokōnaliśmy w czasie Jahiliji?' Rasulullah shallallahu 'aleihi wasallam ôdpowiedzioł: 'Kto z was robi dobro w epoce islamskij, niy bydzie skozany za swoje czyny w epoce dżahilije. Ale fto ino skoza przestympstwo, bydzie skozany za swoje czyny w epoce Jahiliji i w epoce islamskij'.

Hadith

Imam Muslim : 172

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ

Pedzioł nōm [Muhammad bin Abdullah bin Numair] pedzioł nōm [moj fater] i [Waki']. -w inkszyj narracyji je to stwiyrdzōne- I pedzioł nōm [Abu Bakr bin Abu Syaibah], a lafazh przinoleżōł do niego, pedzioł nōm [Waki'] ôd [al-A'masy'ego] ôd [Abu Wail] ôd [Abdullaha], iże pedzioł: 'My pytali: 'O Posłańca Allaha, bo bydymy ôd naszych sztrofōw? ' Ôdpowiedzioł: 'Kto zrobiōł dobro w ôkresie islamskij, niy bydzie skozany skirz swojich czynōw w ôkresie niywiedzy, a fto zrobiōł złe rzeczy w ôkresie islamskim, bydzie skozany skirz swojich czynōw w ôkresie niywiedy i islamu''. Pedzioł nōm [Minjab bin al-Harits at-Tamimi] pedzioł nōm [Ali bin Mushir] z [al-A'masy'ego] z tym sanadym bez przikłod.

Hadith

Imam Muslim : 173

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ قَالَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ شِمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ قَالَ حَضَرْنَا عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَهُوَ فِي سِيَاقَةِ الْمَوْتِ فَبَكَى طَوِيلًا وَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْجِدَارِ فَجَعَلَ ابْنُهُ يَقُولُ يَا أَبَتَاهُ أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ إِنَّ أَفْضَلَ مَا نُعِدُّ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ عَلَى أَطْبَاقٍ ثَلَاثٍ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَمَا أَحَدٌ أَشَدَّ بُغْضًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنِّي وَلَا أَحَبَّ إِلَيَّ أَنْ أَكُونَ قَدْ اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَتَلْتُهُ فَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَكُنْتُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا جَعَلَ اللَّهُ الْإِسْلَامَ فِي قَلْبِي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ ابْسُطْ يَمِينَكَ فَلْأُبَايِعْكَ فَبَسَطَ يَمِينَهُ قَالَ فَقَبَضْتُ يَدِي قَالَ مَا لَكَ يَا عَمْرُو قَالَ قُلْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِطَ قَالَ تَشْتَرِطُ بِمَاذَا قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي قَالَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْإِسْلَامَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلِهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَجَلَّ فِي عَيْنِي مِنْهُ وَمَا كُنْتُ أُطِيقُ أَنْ أَمْلَأَ عَيْنَيَّ مِنْهُ إِجْلَالًا لَهُ وَلَوْ سُئِلْتُ أَنْ أَصِفَهُ مَا أَطَقْتُ لِأَنِّي لَمْ أَكُنْ أَمْلَأُ عَيْنَيَّ مِنْهُ وَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَرَجَوْتُ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ وَلِينَا أَشْيَاءَ مَا أَدْرِي مَا حَالِي فِيهَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَلَا تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلَا نَارٌ فَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَشُنُّوا عَلَيَّ التُّرَابَ شَنًّا ثُمَّ أَقِيمُوا حَوْلَ قَبْرِي قَدْرَ مَا تُنْحَرُ جَزُورٌ وَيُقْسَمُ لَحْمُهَا حَتَّى أَسْتَأْنِسَ بِكُمْ وَأَنْظُرَ مَاذَا أُرَاجِعُ بِهِ رُسُلَ رَبِّي

Pedzioł nōm [Muhammad bin al-Mutsanny al-Anazi] i [Abu Ma'n ar-Raqasyi] i [Ishak bin Manshur] wszysko ôd [Abu Aszyma], a lafaż noleży do Ibnu al-Mutsanny, pedzioł nōm [adl-Dlahhak] - mianowicie pedzioł nōm [Haurah A, pedzioł, pedzioł nōm [Jazid bin Abu Habib] ôd [Ibn Sziimasah al-Mahri], iże pedzioł: 'My przibywali [Amru bin al-Ash], w czasie kej ôn mył zmartego, potym plakoł bez dugi czas i ôbrōciōł gyzicht ku ścianie, potym jego syn zaczōn godać: 'O mōj fałlahlahula, niy bōł. ci dobro nowina w tyn spōsōb, czy Rasulullah shallallahu 'aleihi wasallam niy dał ci dobryj nowiny w tyn spōsōb'. Narratōr pedzioł: „Tōż ôbrōciōł sie do swojigo gyzichtu i pedzioł: „Richtich nojwożniyjszōm rzeczōm, kero uwożōmy, je świodectwo, iże niy ma żodnego boga - godnego czczynio - ôkrōm Allaha, i co Mahomet je posłańcōm Allaha, richtich sōm w trzech stanach; Widziołch siebie, ale niy ma nikogo, fto niynawidzi Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam barzij aniżeli ja, i niy ma nic, co bych radszyj bōł mu blisko, coby mōc go zabić, jeźli umrzi w tym stanie, zdecydowanie bydōm postrzōd ludzi piekla. Kedy Allah stworzōł islam w mojim sercu, poszołch do Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam i pedziołch: 'Wyciōngnij swoja prawo rynka, to ślubujōm ci wierność', tōż ôn wyciōngnōł swoja prawo rynka'. Amru bin al Ash pedzioł: "Tedy chwyciōłch za rynka". Pytoł: 'Co je z tobom, Amru? ' Ôdpowiedziołch: 'Chcōm dać warōnki'. Pedzioł: „Ô jake warōnki pytasz? ' Ôdpowiedziołch: 'Pod warōnkym, iże mi przebaczōm'. Pedzioł: „Niy wiesz, co islam wymazoł piyrwyjsze grzychy, i co hijra tyż wymazała piyrwyjsze grzychy, a Hajj tyż wymazoł piyrwyjsze grzychy”. I niy ma nikogo, kogo kocham barzij aniżeli Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, i niy ma nikogo jaśniyjszego w mojich ôczach aniżeli ôn, i ja niy mogōm wypołnić mojich ôczōw -niczym- aniżeli ôn skirz jego gloryfikacyje, keby mnie poprosiyli ô ôpis go, z istościōm niy bōłbych w sztańdzie, pōniywoż niy wypołniōłch go mojimi ôczami. A jeźli umrzi w tym stanie, zdecydowanie bōdōm mioł nadzieja, iże bydōm jednym z miyszkańcōw nieba. Potym przeszli my bez coś, kaj niy wiedōłch, w jakim stanie sōm, tōż jeźli umrziłbych, to żodno kobiyta, kero plakała, niy towarziszyłaby mi, a nawet ôgyń. Kedy mnie pogrzebasz, posyp mi ziymiōm, a potym stoj naôbkoło mojigo grobu w mynij wiyncyj ôdległości, kaj zabito kamela i rozdzielano miyso, do czasu, kej usłyszōm ci i niy zoboczōm, co przinosi posłańca mojigo Pana.

Hadith

Imam Muslim : 174

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ وَاللَّفْظُ لِإِبْرَاهِيمَ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ مُسْلِمٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ نَاسًا مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ قَتَلُوا فَأَكْثَرُوا وَزَنَوْا فَأَكْثَرُوا ثُمَّ أَتَوْا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّ الَّذِي تَقُولُ وَتَدْعُو لَحَسَنٌ وَلَوْ تُخْبِرُنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً فَنَزَلَ { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا } وَنَزَلَ { يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ }

Pedzioł nōm [Muhammad bin Hatim bin Maimun] i [Ibrahimowi bin Dinarowi], iże lafaż noleży do Ibrahima, ôba pedzieli, pedzioł nōm [Hajjaj] - mianowicie Ibn Muhammad - ôd [Ibnu Juraija], pedzioł, pedzioł mi [Ya'la bin Jubada] Abbas], iże ludzie z politeistōw czyniōm zabōjstwo, i to je coroz barzij wszeôbecne, i ôni czyniōm cudzołōwstwo, i to je coroz barzij wszeôbecne. Wtynczos prziszli do Proroka Muhammada sallallaahu 'alaihi wasallam i powiedzieli: 'Richtich, to, co dycki godocie i wzywocie, je dobre, kebyś miołbyś informować nos, iże złe czyny, kere zrobiyliśmy, mogōm być wymazane, to ôbjawiōł sie verset: '-I ci, kerzi niy czczōm inkszych bogōw społym z Allahym i niy zabijajōm za nich - słusznych powodōw, a niy czyni cudzołōwstwa, fto to zrobi, z pewnościōm dostowo -ôdpłata- za swoje grzychy-- ' -Qs. Al Furkan: 68-. Wtynczos śleciał rzōnd: '-Powiedz: 'O Moji sługi, kerzi wychodzōm za granice siebie, niy rozczujajcie sie ôd łaskawości Allaha-' -Qs. Az Zumar: 53-.

Hadith

Imam Muslim : 175

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ هَلْ لِي فِيهَا مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ

Pedzioł nōm [Harmalah bin Yahya] pedzioł nōm [Ibnu Wahabowi] pedzioł, pedzioł mi [Yunusowi] ôd [Ibnu Shihaba], pedzioł, pedzioł mi [Urwah bin az-Zubairowi], iże [Hakim bin Hizam] pedzioł mu, iże kejś spytoł ci ô jakeś rzeczy, co było dobre. co ja zrobiōłch? zrobiōł to w epoce Jahiliyah? Dostanōm coś?' Rasulullah sallallaahu 'aleihi wasallam ôdpowiedzioł: 'Weszłeś do islamu z tym, co prziniōsłeś, kedy bōłeś jeszcze niywiedōmy, abo dobrymi czynami, abo tawautami - czczyniym-'.

Hadith

Imam Muslim : 176

و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا وَقَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِنْ صَدَقَةٍ أَوْ عَتَاقَةٍ أَوْ صِلَةِ رَحِمٍ أَفِيهَا أَجْرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ

I pedzioł nōm [Hasan al-Hulwani] i [Abd bin Humaid], [al-Hulwani] pedzioł, pedzioł nōm, i [Abd] pedzioł, pedzioł mi [Ya'qub] - mianowicie Ibn Ibrahim bin Sa'ad - pedzioł nōm [mojemu fatrowi] ôd [Saliha] ôd [pedzioł mi, Shirwah] az-Zubaira], iże [Hakim bin Hizam] poinformiyrowoł mu, iże pedzioł do Rasulullaha: 'O Rasulullaha, co myślisz ô poru rzeczach, w formie jałowcy, abo uwolnianio niywolnikōw, abo przijaźni, kere zrobiōłch w czasach Jahilije? Dostołch ôd niego jakoś nadgroda?' Rasulullah ôdpowiedzioł: 'Weszłeś do islamu z dobrymi rzeczami, kere robiōłeś wczasnij'.

Hadith

Imam Muslim : 177

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَشْيَاءَ كُنْتُ أَفْعَلُهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ هِشَامٌ يَعْنِي أَتَبَرَّرُ بِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ لَكَ مِنْ الْخَيْرِ قُلْتُ فَوَاللَّهِ لَا أَدَعُ شَيْئًا صَنَعْتُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِلَّا فَعَلْتُ فِي الْإِسْلَامِ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ أَعْتَقَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِائَةَ رَقَبَةٍ وَحَمَلَ عَلَى مِائَةِ بَعِيرٍ ثُمَّ أَعْتَقَ فِي الْإِسْلَامِ مِائَةَ رَقَبَةٍ وَحَمَلَ عَلَى مِائَةِ بَعِيرٍ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ

Pedzioł nōm [Izaq bin Ibrahim] i [Abd bin Humaid] ôba pedzieli, pedzioł nōm [Abdurrazzaq] pedzioł nōm [Ma'mara] z [az-Zuhri] z tym sanadym. -w inkszyj narracyji je to stwiyrdzōne- I po tym, jak pedzioł nōm, iże [Ishaq bin Ibrahim] pedzioł nōm, iże [Abu Mu'awiyah] pedzioł nōm, iże [Hysam bin Urwah] ôd [swojigo fatra] ôd [Hakima bin Hizama], pedzioł: spytołch: 'O Posłańca Allaha, -co myślisz ô jahilach? spōmnioł, 'dobre czyny, kere zrobiōłch? ' wtynczos ôdpowiedzioł: 'Nawrōciōłeś sie do islamu skirz dobrych rzeczy, kere zrobiōłeś w przeszłości'. Pedziołch potym: "Przi Allahu, niy ma żodnego dobrego czynu, jaki zrobiōłch w czasach niywiedy, bodej, iże zrobiōłch go tyż w czasie islamu". Pedziano nōm [Abu Bakr bin Abu Syaibah] pedzioł nōm [Abdulah bin Numair] ôd [Hsyyama bin Urwaha] ôd [swojigo fatra], iże [Hakim bin Hizam] uwolniōł setka niywolnikōw i dał setka kamel na charytatywne w ôkresie wolnyj niywiedzy i islamu. setka kamel na charytatywność. Potym poszoł do Proroka sallallahu 'aleihi wasallam...potym spōmnioł coś podobnego do jejich hadisu'.

Hadith

Imam Muslim : 178

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ } شَقَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالُوا أَيُّنَا لَا يَظْلِمُ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ هُوَ كَمَا تَظُنُّونَ إِنَّمَا هُوَ كَمَا قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ { يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ } حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى وَهُوَ ابْنُ يُونُسَ ح و حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ كُلُّهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ قَالَ ابْنُ إِدْرِيسَ حَدَّثَنِيهِ أَوَّلًا أَبِي عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ الْأَعْمَشِ ثُمَّ سَمِعْتُهُ مِنْهُ

Pedzioł nōm [Abu Bakr bin Abu Syaibah] pedzioł nōm [Abdullah bin Idris] i [Abu Mu'awiyah] i [Waki'] ôd [al-A'masy'ego] ôd [Ibrahima] ôd [Alqamah] ôd [Abdullaha] pedzioł: 'Kedy rzōnd ôpuściōł sie, fto niy bōł' -P. Al An'am: 82-, wtynczos kōmpani czuli sie ciynżko ôd tego i pedzieli: 'O Posłańca Allaha, fto postrzōd nas niy zrobiōł siebie ôbrzynd! ' Ôdpowiedzioł: 'Niy to masz na myśli. Je taki, jak Luqman pedzioł do swojigo syna: '-O mōj syn, niy ôdciepuj sie ôd Allaha. Richtich, shirk je srogōm niysprawiedliwościōm-'. -P. Lukman: 13-. Pedzioł nōm [Ishaq bin Ibrahim] i [Ali bin Kasyram] ôba pedzieli, pedzieli nōm [Isa] mianowicie -Ibn Yunus-. -w inkszyj narracyji je to stwiyrdzōne- I pedzioł nōm, iże [Minjab bin al-Harits at-Tamimi] poinformiyrowoł nōm [Ibnu Mushir]. -w inkszyj narracyji je to stwiyrdzōne- I po tym, jak pedzioł nōm, iże [Abu Kuraib] pedzioł nōm [Ibn Idris] wszysko ôd [al-A'masy'ego] z tym sanadym, [Abu Kuraib] pedzioł, [Ibn Idris] pedzioł, pedzioł mi ô tym piyrszy roz [mōj fater] mu ôd [Abana bin Idrysa] ôd]

Hadith

Imam Muslim : 179

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ وَأُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ وَاللَّفْظُ لِأُمَيَّةَ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بَرَكُوا عَلَى الرُّكَبِ فَقَالُوا أَيْ رَسُولَ اللَّهِ كُلِّفْنَا مِنْ الْأَعْمَالِ مَا نُطِيقُ الصَّلَاةَ وَالصِّيَامَ وَالْجِهَادَ وَالصَّدَقَةَ وَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَيْكَ هَذِهِ الْآيَةُ وَلَا نُطِيقُهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَقُولُوا كَمَا قَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا بَلْ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ فَلَمَّا اقْتَرَأَهَا الْقَوْمُ ذَلَّتْ بِهَا أَلْسِنَتُهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي إِثْرِهَا { آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ } فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ نَسَخَهَا اللَّهُ تَعَالَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ } قَالَ نَعَمْ { وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ } قَالَ نَعَمْ

Pedzioł mi [Muhammad bin Minhal adl-Dlarir] i [Umayyah bin Bistham al-Aisyi], iże lafazh noleży do Umajji, ôba pedzieli, pedzioł nōm [Jazid bin Zurai'] pedzioł nōm [Rauh] - mianowicie Ibn al-Kasim' z] [jego] Farah, pedzioł] 'Kedy rzōnd bōł ôbjawiōny Posłańcy Allaha sallallaahu 'aleihi wasallam: '-Do Allaha noleży wszysko, co je na niebie i na ziymi. A jeźli narodzisz to, co je we twojim sercu abo jeźli to ukryjesz, to Allah z pewnościōm ugodzi z tobom rachōnki ô twojich czynach. Tak Allah przebaczo, kogo chce, i kara, kogo chce; a Allah je Wszechmocny nad wszyskimi-' -Qs. al-Baqarah: 284- ' Abu Hurairah pedzioł: 'Wtynczos ta sprawa ôdczuła sie ciynżko na kōmpaniōntōw Rasulullah, tōż ôni prziszli do Rasulullah i pozdrowiyli na pojeździe, godajōnc: 'O Rasulullah, nōm sōm ôddane, coby post, dżihad i jałowiec. Richtich, tyn verset bōł ci ôbjawiōny, a my niy mogymy tego zrobić! Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pedzioł: 'Chcesz pedzieć, jak Lud Ksiyngi godo, przed pedzyniym: 'Usłyszałymy i niy podporzōndkowalimy sie', ale pedź: 'Słuchali my i niy podporzōndkowali my sie, Przebacz nōm, Panie, i do Ciebie je powrōt'. Ôdpowiedzieli: „Usłyszeli my i podporzōndkowali sie, przebacz nōm, Panie, a do Ciebie je powrōt”. Kedy ludzie go czytali, jejich słowa pokłoniyli sie przed nim, a Allah ôbjawiōł niyskorzij: '-Posłańc wierzōł w Koran, kery bōł mu ôbjawiōny ôd jego Pana, i tak samo ci, kerzi wierzōm. Kożdy wierzi w Allaha, Jego anjōłōw, Jego ksiōnżki i Jego posłańcōw. -Pedzieli-: 'Niy rozrōżniōmy żodnego -a drugigo- z Jego posłańcōw', a pedzieli: 'Słuchamy i podporzōndkowumy sie'. -Rōżniyli sie-: 'Przebacz nōm, Panie, a do Ciebie je powrōt'. -P. al-Bakara: 285-. Kedy zrobiyli to, Allah wymazoł je, a potym ôbjawiōł: '-Allah niy ôbciynżo czowieka, chyba iże podle jego zdolności. Dostowo nadgroda - ôd dobrych czynōw - do kerych dōnży i dostowo sztrofa - ôd zła - kere robi. -Rōżniyli sie-: 'Nasz Panie, niy karaj nos, jeźli zapōmniymy abo jemy winowaci-' Allah ôdpowiedzioł: 'Tak'. '-O nasz Rabb, niy nakłodaj na nōm ciynżkigo ciynia, jak nakłodołeś na tych, co byli przed nami-' Allah ôdpowiedzioł: 'Tak'. '-O nasz Rabb, niy zniyś za nōm tego, czego niy mogymy zniyść-' Allah ôdpowiedzioł: 'Tak'. '-Proszōm przebacz nōm; przebacz nōm; i zmiyli sie ôd nas. Ty jesteś naszōm Pomocnikōm, tōż pōmōż nōm przeciwko niywierzōncōm'. -P. al-Bakara: 286-. Allah ôdpowiedzioł: 'Tak'.

Hadith

Imam Muslim : 180

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ مَوْلَى خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ } قَالَ دَخَلَ قُلُوبَهُمْ مِنْهَا شَيْءٌ لَمْ يَدْخُلْ قُلُوبَهُمْ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَسَلَّمْنَا قَالَ فَأَلْقَى اللَّهُ الْإِيمَانَ فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ { وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا } قَالَ قَدْ فَعَلْتُ

Pedzioł nōm [Abu Bakr bin Abu Syaibah] i [Abu Kuraib] i [Ishak bin Ibrahim], a lafaż noleży do Abu Bakra, pedzioł [Ishaq] pedzioł nōm, w czasie kej dwie inksze ôsoby pedzieli, pedzieli nōm [Waki'] ôd [Sufyana] ôd [Adama bin Khalimera, pedzioł za] [Sa'id bin Jubair] pedzi ôd [Ibn Abbasa], iże pedzioł: 'Kedy ôn ôpuściōł verse: '-A jeźli narodzisz coś, co je we twojim sercu abo skryjesz to, z pewnościōm Allah zrobi z tobom rachōnki co do twojich czynōw-' -Qs. Albakara: 284-. Ibn Abbas pedzioł: „Wtynczos ôd niego weszło do jejich serc smutek, kery nikej niy weszōł do jejich serc w nojmyńszyj miarze”. Tak tōż Prorok sallallaahu 'aleihi wasallam pedzioł: 'Gōdaj: 'Słyszōm i podporzōndkujōm sie i poddajōm sie''. Ibn Abbas pedzioł: 'Tedy Allah wraziōł wiara w jejich serca, kery potym ôbjawiōł verset: '-Allah niy ôbciynżo czowieka, chyba iże podle jego zdolności. Dostowo nadgroda - ôd dobrych czynōw - do kerych dōnży i dostowo sztrofa - ôd zła - kere robi. -Rōżniyli sie-, 'O nasz Rabb, niy karaj nos, jeźli zapōmniymy abo sōmy winowaci-' -P. Al Baqara: 286-, Allah prawi: 'Prawda, zrobiōłch to'. '-O nasz Rabb, i niy nakłodaj na nōm ciynżkigo ciynia, jak nakłodołeś na tych, co byli przed nami-' -Qs. Al-Bakara: 286-, Allah prawi: 'Zrobiōłch to'. '-O nasz Rabb, przebacz nōm; przebacz nōm; i zmiyli sie ôd nas. Ty jesteś naszym Pomocnikiym-' Allah prawi: 'Zrobiōłch to'.