Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 1741
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الْغِنَى عَنْ كَثْرَةِ الْعَرَضِ وَلَكِنَّ الْغِنَى غِنَى النَّفْسِ
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] og [Ibn Numair] bæði sagt, hevur sagt okkum [Sufyan bin Uyainah] frá [Abu Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ríkidømi er ikki yvirflóðin av verðsligum ognum, men satt ríkidømi er ríkt í sál'.
Hadith
Imam Muslim : 1742
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ إِلَّا مَا يُخْرِجُ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَصَمَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ أَوَ خَيْرٌ هُوَ إِنَّ كُلَّ مَا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ الشَّمْسَ ثَلَطَتْ أَوْ بَالَتْ ثُمَّ اجْتَرَّتْ فَعَادَتْ فَأَكَلَتْ فَمَنْ يَأْخُذْ مَالًا بِحَقِّهِ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَمَنْ يَأْخُذْ مَالًا بِغَيْرِ حَقِّهِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya] hevur sagt okkum [Al Laits bin Sa'd] - á annan hátt - hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] og báðir mátarnir eru teir somu í teirra framburði, segði hann; Tað hevur verið sagt okkum [Laits] frá [Said bin Abu Said Al Maqbury] frá ['Iyadh bin Abdillah bin Sa'ad], at hann hoyrdi [Abu Said Al Khudhri] siga: Einaferð stóð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð og helt eina prædiku framman fyri fólki. Hann segði: Nei, við Allah, eg havi einki meira at stúra fyri, at tað hendir tær enn njótingina av heiminum, sum Allah hevur gjørt tær tøkan. Ein vinur spurdi: O Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, kann ríkidømi, sum fæst av góðari leið, eisini hava ringt við sær? Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tigaði eina løtu, so segði hann: Hvat spyrt tú? Hann segði: Eg endurtók eisini mín spurning; O Rasulullah, kann ríkidømi, sum fæst av góðari leið, eisini hava ringt við sær? Hann svarar: Sannliga mun sann godr eins framleida god, hver sem su god er. Faktiskt fara allar plantur, sum vaksa um várið, bert at oyðileggja bráðfeingis djór, sum eta øll sløg av plantum ella í øllum førum fáa tey at doyggja, undantikið djór, sum bert eta grønmeti. Hann etur, so tá báðar síðurnar av búkinum eru fullar av mati vendir hann sær móti sólini at pissa og pissa, so tyggir hann matin aftur og svølgir hann. So tann, sum tekur ognir, sum við rætti eru hansara vilja, fær signingar, og tann, sum tekur ognir, sum ikki eru hansara rættur, er sum eitt djór, sum altíð etur og ongantíð kennir seg mett’.
Hadith
Imam Muslim : 1743
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَخْوَفُ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مَا يُخْرِجُ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا قَالُوا وَمَا زَهْرَةُ الدُّنْيَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَرَكَاتُ الْأَرْضِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ قَالَ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ إِلَّا بِالْخَيْرِ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ إِلَّا بِالْخَيْرِ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ إِلَّا بِالْخَيْرِ إِنَّ كُلَّ مَا أَنْبَتَ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا تَأْكُلُ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ الشَّمْسَ ثُمَّ اجْتَرَّتْ وَبَالَتْ وَثَلَطَتْ ثُمَّ عَادَتْ فَأَكَلَتْ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِحَقِّهِ وَوَضَعَهُ فِي حَقِّهِ فَنِعْمَ الْمَعُونَةُ هُوَ وَمَنْ أَخَذَهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ
Tað hevur verið sagt við meg [Abu Thahir] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hann segði, hevur sagt mær [Malik bin Anas] frá [Zaid bin Aslam] frá [Atha` bin Yasar] frá [Abu Said Al Khudri] at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam er okkurt vilja út um at eg eri b í formi av heimsins vakurleika’. Felagarnir spurdu: »Hvat er so meint við verðsligum gimsteinum, o sendiboð Allahs?« Hann svaraði: »Tað er signing og vælferð jarðarinnar«. Teir spurdu aftur: 'Ó sendiboð Allahs, kann tað góða hava við sær ilt?' Hann svarar: »Sannliga, gott vil einki nema gott og gott vil einki nema gott, gott vil einki nema gott.' Og alt, sum veksur í regntíðini, kann onkuntíð drepa ella skaða. Undantikið grønmetisætarar, sum bara eta til teir eru mettir, so venda sær móti sólini, so støkka ella pissa, so eta aftur. Jú, heimsins dýrgripir síggjast grønir og søtir. Tann, sum fær ríkidømi á halal hátt og brúkar tað á rættan hátt, so er tað besta hjálpin. Men tann, sum fær tað við ólógligum amboðum, er sum ein, sum etur, men ongantíð kennir seg mettan’.
Hadith
Imam Muslim : 1744
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلَ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Hevur sagt mær [Ali bin Hujr] hevur sagt okkum [Isma'il bin Ibrahim] frá [Hisham, beiggja hansara Dastawa`i] frá [Yahya bin Abu Katsir] frá [Hilal bin Abu Maimunah] frá [Atha` bin Yasar] frá [Abu Said Al Khudri] hann segði; Einaferð sat Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam á prædikustólinum, meðan vit sótu rundan um hann. Síðani segði hann: »Tað, sum eg stúri fyri fyri tykkum øllum, eftir at eg doyggi, er gávan hjá Allah til tykkum í formi av verðsligum smúkkum.« Tá spurdi ein maður: 'Kann okkurt gott bera ilt við sær, o sendiboð Allahs?' Hoyrdi tann spurningin, tagdi hann. Síðani segði hann við vinmannin, sum spurdi: 'Hvat heldur tú, tú spurdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, men hann svaraði ikki tínum spurningi?' Maðurin svaraði: »Eg helt, kanska var ein opinbering opinberað honum«. Eftir at hava fingið vitið aftur, turkaði hann sveittan, segði síðani: »Ja, hesin spyrjarin -er ein skilagóður spyrjarin-« -hann segði tað á ein rósandi hátt-. Tá segði hann: ’Ja, gott kemur ikki ilt við sær. Men tað, sum veksur í regntíðini, kann onkuntíð drepa ella særa. Undantikið grønmetisætarar, sum bara eta til teir eru mettir, so venda sær móti sólini, so støkka ella pissa, so eta aftur. Jú, heimsins dýrgripir síggjast grønir og søtir. Men besta ríkidømið hjá einum muslimi er tað, sum hann gevur í næstakærleika til fátæk ella til einkjur ella til Ibn Sabil - ein persón, sum er á ferð -'. Ella sum Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tann, sum fær ríkidømi ólógliga, er sum ein, sum etur, men ongantíð kennir seg mettan -nøgdan-.' Meðan verður hetta ríkidømið vitni til hansara grýtu á dómadegi.
Hadith
Imam Muslim : 1745
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا مِنْ الْأَنْصَارِ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُمْ ثُمَّ سَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا عِنْدَهُ قَالَ مَا يَكُنْ عِنْدِي مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ أَدَّخِرَهُ عَنْكُمْ وَمَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ وَمَنْ يَصْبِرْ يُصَبِّرْهُ اللَّهُ وَمَا أُعْطِيَ أَحَدٌ مِنْ عَطَاءٍ خَيْرٌ وَأَوْسَعُ مِنْ الصَّبْرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Tað hevur verið sagt okkum av [Qutaibah bin Said] frá [Malik bin Anas] -sum tað varð lisið fyri honum- frá [Ibnu Shihab] frá [Atha bin Yazid Al Laitsi] frá [Abu Said Al Khudri] segði; Sum fólk úr millum ansararnir spurdu tey ofta um almuga frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam og tey fingu tey altíð. So ein dagin rann profeturin út av tí, teir spurdu um. So segði hann: ’So leingi okkurt gott enn er hjá mær, skal eg ongantíð goyma tað fyri tær. Men tann, sum uppførir seg 'iffah - sum heldur seg frá at bidda - so skal Allah eisini taka sær av honum. Og tann, sum er nøgdur við tað, hann hevur, so skal Allah veita honum eisini. Og tann, sum er tolsamur, fer Allah at økja um hansara tolsemi. Tað er eingin gáva, sum er givin einum menniskja, sum er betri og meira víðfevnd enn tolsemi.“ Hevur sagt okkum [Abdu bin Humaid] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Az Zuhri] við hesum isnad, til dømis.
Hadith
Imam Muslim : 1746
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي شُرَحْبِيلُ وَهُوَ ابْنُ شَرِيكٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَدْ أَفْلَحَ مَنْ أَسْلَمَ وَرُزِقَ كَفَافًا وَقَنَّعَهُ اللَّهُ بِمَا آتَاهُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abu Abdurrahman Al Muqri] frá [Said bin Abu Ayyub] hevur sagt mær [Syurahbil bin Syarik] frá [Abu Abdurrahman Al Hubali] frá [Abdullah bin Amru bin Ash], sum profeturin segði: er sera heppin og fær nóg mikið av uppihaldi og qana'ah móti tí, sum Allah hevur givið'.
Hadith
Imam Muslim : 1747
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَأَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ كِلَاهُمَا عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ رِزْقَ آلِ مُحَمَّدٍ قُوتًا
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Amru An Naqid] og [Abu Said Al Asyajj] tey siga, hevur sagt okkum [Waki'] hevur sagt okkum [Al Amasy] -í aðrari linju- Og hevur sagt mær [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Muhammad bin bin biUrah frá] Qa’qa’] frá [Abu Zur’a] frá [Abu Hurairah] segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ó Allah, gev familjuni hjá Muhammed uppihald í formi av høvuðsføði'.
Hadith
Imam Muslim : 1748
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسْمًا فَقُلْتُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَغَيْرُ هَؤُلَاءِ كَانَ أَحَقَّ بِهِ مِنْهُمْ قَالَ إِنَّهُمْ خَيَّرُونِي أَنْ يَسْأَلُونِي بِالْفُحْشِ أَوْ يُبَخِّلُونِي فَلَسْتُ بِبَاخِلٍ
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaibah] og [Zuhair bin Harb] og [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] -Ishaq segði- hevur sagt okkum -meðan tvey onnur fólk søgdu- Hevur sagt okkum [Jarir] frá [Al Amasy] frá [Abu Wa`il] frá [Salman bin Ra'b hann segði; Ein dagin, tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam býtti olmuga út, legði eg upp til hann: 'Við Allah, o Rasulullah, eru tað ikki hesi, sum hava meira uppiborið almuga, men tey eru'. Hann svarar: »Tað er eins og teir neyða mik at gera eitt av tveimum kosum, nevnliga, um teir vilja spyrja mik á harðan hátt, ella at teir vilja ákæra mik fyri at vera ein ørkymlaður. Sjálvt um eg ikki eri býttur'.
Hadith
Imam Muslim : 1749
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكًا ح و حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ رِدَاءٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الْحَاشِيَةِ فَأَدْرَكَهُ أَعْرَابِيٌّ فَجَبَذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَةً شَدِيدَةً نَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ أَثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَةُ الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مُرْ لِي مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَفِي حَدِيثِ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ مِنْ الزِّيَادَةِ قَالَ ثُمَّ جَبَذَهُ إِلَيْهِ جَبْذَةً رَجَعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَحْرِ الْأَعْرَابِيِّ وَفِي حَدِيثِ هَمَّامٍ فَجَاذَبَهُ حَتَّى انْشَقَّ الْبُرْدُ وَحَتَّى بَقِيَتْ حَاشِيَتُهُ فِي عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Amru An Naqid] hevur sagt okkum [Ishaq bin Sulaiman Ar Razi] hann segði, eg hoyrdi [Malik] -í aðrari linju- Og hevur sagt mær [Yunus bin Abdul A'la] -lafazh er eisini hansara- hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt mær [Malik bin Abdul A'la] Talha] frá [Ánasi bin Máliki] segði hann; Einaferð var eg og gekk saman við Rasulullah. Tá var hann í einum sjali, sum varð gjørt í Najran við tjúkkum kantum. Knappliga kom ein beduinarabi til hansara, so dró hann hálsbandið hjá profetinum so hart sum hann kundi, soleiðis at eg sá hálsbandið gera inntrykk á hálsin á Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam orsakað av sterka toginum. Tá segði viðkomandi; »Ó Muhammed, gev kassameistara tínum boð um at geva mær ognina undir tínum valdi.« Rasulullah vendi sær til viðkomandi og flenti. Síðani gav hann boð um, at viðkomandi skuldi fáa almuga. Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Abdush Shamad bin Abdul Warits] hevur sagt okkum [Hammam] -á annan hátt- Og hevur sagt mær [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Umar bin Yunus] hevur sagt okkum [Ikrimah bin Ammar] -á annan hátt Og hevur bi Sabimah til mín- [Abul Mughirah] hevur sagt okkum [Al Auza'i] alt frá [Ishaq bin Abdullah bin Abu Thalhah] frá [Anas bin Malik] frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam við hesi hadith. Í hadisini hjá Ikrimah bin Ammar er eitt ískoyti; "Síðani dróg maðurin við einum togi, til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam varð drigin at honum." Og í Hammam-hadisini; 'Hann dróg hálsbandið, til tað reiv og legði merki eftir seg á hálsin á Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam'.
Hadith
Imam Muslim : 1750
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ أَنَّهُ قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبِيَةً وَلَمْ يُعْطِ مَخْرَمَةَ شَيْئًا فَقَالَ مَخْرَمَةُ يَا بُنَيَّ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ ادْخُلْ فَادْعُهُ لِي قَالَ فَدَعَوْتُهُ لَهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ وَعَلَيْهِ قَبَاءٌ مِنْهَا فَقَالَ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ رَضِيَ مَخْرَمَةُ
Hevur sagt okkum [Qutaiba bin Said] hevur sagt okkum [Laits] frá [Ibn Abu Awalkah] frá [Miswar bin Makhramah], at hann segði; Einaferð býtti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam út nøkur klæðir - eitt slag av jakka - til vinir sínar, men hann gav einki til Makhramah. So segði Makhrama; 'Ó sonur mín, lat okkum fara at hitta rasullah'. So eg fór við pápa mínum. Pápi mín segði; „Far vinarliga inn fyrst, sig honum, at eg vil hitta hann“. Misvar mælti; Eg fór inn og segði honum tað. So kom hann út við troyggju til Makhramah. Hann segði: 'Eg goymdi hetta fyri teg'. Hann mælti; Makhromah sá tá klæðini. Tá segði profeturin; „Er Makhramah nøgd?“.
Hadith
Imam Muslim : 1751
حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْحَسَّانِيُّ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ أَبُو صَالِحٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ قَالَ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبِيَةٌ فَقَالَ لِي أَبِي مَخْرَمَةُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَيْهِ عَسَى أَنْ يُعْطِيَنَا مِنْهَا شَيْئًا قَالَ فَقَامَ أَبِي عَلَى الْبَابِ فَتَكَلَّمَ فَعَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَهُ فَخَرَجَ وَمَعَهُ قَبَاءٌ وَهُوَ يُرِيهِ مَحَاسِنَهُ وَهُوَ يَقُولُ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ
Hevur sagt okkum [Abul Khatthab Ziyad bin Yahya Al Hassani] hevur sagt okkum [Hatim bin Wardan Abu Shalih] hevur sagt okkum [Ayub Asy Syakhtiyan] frá [Abdullah bin Abu Awalkah] frá [Al Miswar bin Makhramah] hann segði; Profeturin fekk nøkur klæðir - eitt slag av jakka -, so segði pápi mín; 'Latið okkum fara til hansara, vónandi verður býti fyri okkum'. Tá vit komu hagar, stóð pápi mín við hurðina og tosaði. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kendi røddina aftur, so hann kom út við einum jakka og vísti pápa mínum vakurleika hansara meðan hann segði: 'Eg bjargaði hesum fyri teg, eg bjargaði hesum fyri teg'.
Hadith
Imam Muslim : 1752
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ أَنَّهُ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فِيهِمْ قَالَ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ رَجُلًا لَمْ يُعْطِهِ وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَيَّ فَقُمْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا قَالَ أَوْ مُسْلِمًا فَسَكَتُّ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا قَالَ أَوْ مُسْلِمًا فَسَكَتُّ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا قَالَ أَوْ مُسْلِمًا قَالَ إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ وَفِي حَدِيثِ الْحُلْوَانِيِّ تَكْرِيرُ الْقَوْلِ مَرَّتَيْنِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ كُلُّهُمْ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَلَى مَعْنَى حَدِيثِ صَالِحٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَعْنِي حَدِيثَ الزُّهْرِيِّ الَّذِي ذَكَرْنَا فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ بَيْنَ عُنُقِي وَكَتِفِي ثُمَّ قَالَ أَقِتَالًا أَيْ سَعْدُ إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ
Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] og [Abdu bin Humaid] bæði sagt, hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim bin Sa'd] hevur sagt okkum [faðir mín] frá [Salih] frá [Ibn Shihab] hevur sagt mær [Amir bin Sa'd] frá [hann segði] Sa'd; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam býtti olmuga út til eitt fólk, og eg sat teirra millum og hugdi at tí. Sa'd mælti; Rassulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór frá einum manni, hann gav honum einki. Sjálvt um hann er eitt av teimum fólkunum, eg beundri mest. Síðani fór eg til Rasulullah og segði; »Ó Allahs sendiboð, hví gevur tú ikki almuga til so og so? Faktiskt, við Allah, sambært mínari vitan er hann ein trúgvandi. So spurdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam aftur: »Ella er hann muslimur?« Eg skilti ikki, hvat hann meinti, so eg spurdi aftur: 'Ó Allahs sendiboð, hví gevur tú ikki almuga til Fulan? Faktiskt, við Allah, sambært mínari vitan er hann ein trúgvandi. Profeturin spurdi aftur: »Ella er hann muslimur?« So tagdi eg eina løtu, so bleiv eg meira forvitin og spurdi at enda: 'Ó Allahs sendiboð, hví gevur tú ikki til Fulan, hóast av Allah, eftir mínari vitan er hann trúgvandi'. Profeturin spurdi aftur: »Ella er hann muslimur?« síðani helt hann fram við orðum sínum: »Ja, eg gav onkrum, men eg elskaði faktiskt hin meira. Tað gjørdi eg, tí eg var bangin fyri, at andlitið, eg gav, fór at verða kastað niður av Allah í helvitis.“ Meðan er tað í Al Hulwani hadithini endurtikið tvær ferðir. Hevur sagt okkum [Ibn Abu Umar] hevur sagt okkum [Sufyan] -á annan hátt- Og hevur sagt tað við meg [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim bin Sa'd] hevur sagt okkum [bróðir Ibn Shihab] -á annan hátt- Og hevur sagt tað við eg [Ibrahim] Humaid] sagdi hann, hefur sagt okkur [Abdurrazaq] hefur sagt okkur [Ma’mar] er allt fra [Az Zuhri] med thessa isnad og merking hadisins er Salih fra Zuhri. Hevur sagt okkum [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim bin Sa'd] hevur sagt okkum [faðir mínum] frá [Salih] frá [Isma'il bin Muhammad bin Sa'd] hann segði, eg hoyrdi [Muhammad bin Sa'd] siga hesa hadith av Zuri menn, navn Hadly. Síðan segði hann í sínum hadith; So klappaði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam mær millum herðarnar og hálsin og segði: »Er tað orsakað av krígnum, o Sa'ad? Eg fari veruliga at geva hasum manninum.
Hadith
Imam Muslim : 1753
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ أُنَاسًا مِنْ الْأنْصَارِ قَالُوا يَوْمَ حُنَيْنٍ حِينَ أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَمْوَالِ هَوَازِنَ مَا أَفَاءَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي رِجَالًا مِنْ قُرَيْشٍ الْمِائَةَ مِنْ الْإِبِلِ فَقَالُوا يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَسُولِ اللَّهِ يُعْطِي قُرَيْشًا وَيَتْرُكُنَا وَسُيُوفُنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَحُدِّثَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قَوْلِهِمْ فَأَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا جَاءَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَقَالَ لَهُ فُقَهَاءُ الْأَنْصَارِ أَمَّا ذَوُو رَأْيِنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَمْ يَقُولُوا شَيْئًا وَأَمَّا أُنَاسٌ مِنَّا حَدِيثَةٌ أَسْنَانُهُمْ قَالُوا يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَسُولِهِ يُعْطِي قُرَيْشًا وَيَتْرُكُنَا وَسُيُوفُنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي أُعْطِي رِجَالًا حَدِيثِي عَهْدٍ بِكُفْرٍ أَتَأَلَّفُهُمْ أَفَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالْأَمْوَالِ وَتَرْجِعُونَ إِلَى رِحَالِكُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ فَوَاللَّهِ لَمَا تَنْقَلِبُونَ بِهِ خَيْرٌ مِمَّا يَنْقَلِبُونَ بِهِ فَقَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ رَضِينَا قَالَ فَإِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ أَثَرَةً شَدِيدَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا سَنَصْبِرُ حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مَا أَفَاءَ مِنْ أَمْوَالِ هَوَازِنَ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ أَنَسٌ فَلَمْ نَصْبِرْ وَقَالَ فَأَمَّا أُنَاسٌ حَدِيثَةٌ أَسْنَانُهُمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَ أَنَسٌ قَالُوا نَصْبِرُ كَرِوَايَةِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Hevur sagt mær [Harmalah bin Yahya Á Tujibi] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] hevur sagt mær [Anas bin Malik] hann segði; Undir Hunain-stríðnum gav Allah profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam herfangið frá ognunum hjá Hawazin-fólkinum. Síðani býtti hann tað út til Quraysh í formi av hundrað kamelum. Orsakað av hesum søgdu nakrir av Ansarunum: 'Má Allah fyrigeva Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sum gav Quraysh meðan vit vóru eftir einsamøll av honum, hóast okkara stríð enn var bleytt í blóðinum hjá fíggindanum'. Anas segði; Síðani náddu orð teirra til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, av tí bað hann Ansararnir savnast í húðtjaldinum. Eftir at teir vóru savnaðir, kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam til teirra og spurdi: »Er tað satt, at tíðindini, sum komu til mín viðvíkjandi tí, sum tit søgdu?« Tann skilagósti persónurin millum Ansahr svaraði: 'Tað søgdu vit ongantíð, o sendiboð Allahs! Men tað var okkara ungdómur, sum segði: 'Má Allah fyrigeva Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, sum gav Quraish fólkinum, meðan tey lótu okkum vera einsamøll. Sjálvt um okkara svørð enn eru vát av blóði fíggindans." So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Eg gevi bara fólki, sum nýliga hava umvendið til islam, bara fyri at mýkja hjørtu teirra. Ert tú ikki fúsur, um tey fara avstað við verðsligum ognum, meðan tú kemur aftur til tína virðing? Allah, hvat tú fært heim er týdningarmiklari enn tað, sum teir komu við aftur'. Teir svaraðu: 'Tað er rætt, sendiboð Allahs'. dóm -'. Teir svaraðu: 'Vit vilja vera tolsamir, o sendiboð Allahs' Hevur sagt okkum [Hasan Al Hulwani] og [Abdu Humaid] bæði sagt, Hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim bin Sa'd] hevur sagt okkum [faðir mín] frá [Salihn hann] gav herfangið til Rasulullah Sallahu Alihi Wasallam frá ogn Hawazins'. okkum [sonur beiggja Ibn Shihab] frá [abba sínum] segði hann;
Hadith
Imam Muslim : 1754
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَنْصَارَ فَقَالَ أَفِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِكُمْ فَقَالُوا لَا إِلَّا ابْنُ أُخْتٍ لَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ ابْنَ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ فَقَالَ إِنَّ قُرَيْشًا حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ وَمُصِيبَةٍ وَإِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أَجْبُرَهُمْ وَأَتَأَلَّفَهُمْ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَرْجِعَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ إِلَى بُيُوتِكُمْ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَسَلَكْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] og [Muhammed bin Basysyar] - [Ibnul Mutsanna] sagt- hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt okkum [Syu'bah] hann segði, eg hoyrdi [Qatadah] frá [Anas bin Malik] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam savnaði Ansar-fólkið, so segði hann: 'Er nakar annar savnaður saman við tykkum?' teir svaraðu: «Nei, uttan døtur okkara». So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Børnini hjá systrunum hjá einum fólki eru millum tað fólkið sjálvt'. Síðani helt hann fram við orðum sínum: »Ja, Quraysh-fólkið var júst komið úr tíðarskeiðnum við Jahiliyah og vanlukku. Tí ætli eg mær at troysta og binda teirra hjørtu. Ert tú ikki fúsur til, at tey koma heim aftur við verðsligum ognum, meðan tú kemur heim aftur við profetinum sallallaahu alaihi wasallam? Um teir fóru ígjøgnum ein dal, og ansarnir fóru yvir ein annan hól, so fór eg at fylgja fjallavegnum, sum ansarnir tóku.
Hadith
Imam Muslim : 1755
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا فُتِحَتْ مَكَّةُ قَسَمَ الْغَنَائِمَ فِي قُرَيْشٍ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْعَجَبُ إِنَّ سُيُوفَنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ وَإِنَّ غَنَائِمَنَا تُرَدُّ عَلَيْهِمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَمَعَهُمْ فَقَالَ مَا الَّذِي بَلَغَنِي عَنْكُمْ قَالُوا هُوَ الَّذِي بَلَغَكَ وَكَانُوا لَا يَكْذِبُونَ قَالَ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَرْجِعَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا إِلَى بُيُوتِهِمْ وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ إِلَى بُيُوتِكُمْ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ أَوْ شِعْبَ الْأَنْصَارِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Walid] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Abu Tayyah] hann segði; Eg hoyrdi [Ánas bin Málik] siga; Tá Mekka varð hertikið, býtti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam herfangið út til kuraisska fólkið. So søgdu ansarfólkini: »Hetta er sanniliga undrunarvert. Okkara svørð vóru enn vát av blóði fíggindans, men okkara herfang varð latið teimum - Quraysh -'. Tá rakk úttrykkið til profetin. At enda savnaði hann tey saman. Hann spurdi: »Eru tey tíðindi, sum eru komin til mín um tað, tú segði, sonn?« Teir svaraðu: »Tað, sum teir siga, er satt, o sendiboð Allahs! Tey lúgva ikki'. So segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam: 'Eru tit ikki fúsir, um teir venda heim aftur við verðsligum ognum, meðan tit øll venda aftur til hvør sín heim við Allahs sendiboði? Um menniskju gingu í einum dali og hólmi, meðan ansarnir gingu ígjøgnum ein annan dal og hólm, so fór eg heilt sikkurt at fylgja dalinum og hólminum, sum ansarnir tóku.
Hadith
Imam Muslim : 1756
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الْآخَرِ الْحَرْفَ بَعْدَ الْحَرْفِ قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ أَقْبَلَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ وَغَيْرُهُمْ بِذَرَارِيِّهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ عَشَرَةُ آلَافٍ وَمَعَهُ الطُّلَقَاءُ فَأَدْبَرُوا عَنْهُ حَتَّى بَقِيَ وَحْدَهُ قَالَ فَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يَخْلِطْ بَيْنَهُمَا شَيْئًا قَالَ فَالْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ فَقَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ قَالَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ قَالَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ فَنَزَلَ فَقَالَ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَائِمَ كَثِيرَةً فَقَسَمَ فِي الْمُهَاجِرِينَ وَالطُّلَقَاءِ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَتْ الشِّدَّةُ فَنَحْنُ نُدْعَى وَتُعْطَى الْغَنَائِمُ غَيْرَنَا فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَذْهَبُونَ بِمُحَمَّدٍ تَحُوزُونَهُ إِلَى بُيُوتِكُمْ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ رَضِينَا قَالَ فَقَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ قَالَ هِشَامٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَنْتَ شَاهِدٌ ذَاكَ قَالَ وَأَيْنَ أَغِيبُ عَنْهُ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَدَّثَنِي السُّمَيْطُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ افْتَتَحْنَا مَكَّةَ ثُمَّ إِنَّا غَزَوْنَا حُنَيْنًا فَجَاءَ الْمُشْرِكُونَ بِأَحْسَنِ صُفُوفٍ رَأَيْتُ قَالَ فَصُفَّتْ الْخَيْلُ ثُمَّ صُفَّتْ الْمُقَاتِلَةُ ثُمَّ صُفَّتْ النِّسَاءُ مِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ ثُمَّ صُفَّتْ الْغَنَمُ ثُمَّ صُفَّتْ النَّعَمُ قَالَ وَنَحْنُ بَشَرٌ كَثِيرٌ قَدْ بَلَغْنَا سِتَّةَ آلَافٍ وَعَلَى مُجَنِّبَةِ خَيْلِنَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ فَجَعَلَتْ خَيْلُنَا تَلْوِي خَلْفَ ظُهُورِنَا فَلَمْ نَلْبَثْ أَنْ انْكَشَفَتْ خَيْلُنَا وَفَرَّتْ الْأَعْرَابُ وَمَنْ نَعْلَمُ مِنْ النَّاسِ قَالَ فَنَادَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَالَ الْمُهَاجِرِينَ يَالَ الْمُهَاجِرِينَ ثُمَّ قَالَ يَالَ الْأَنْصَارِ يَالَ الْأَنْصَارِ قَالَ قَالَ أَنَسٌ هَذَا حَدِيثُ عِمِّيَّةٍ قَالَ قُلْنَا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا أَتَيْنَاهُمْ حَتَّى هَزَمَهُمْ اللَّهُ قَالَ فَقَبَضْنَا ذَلِكَ الْمَالَ ثُمَّ انْطَلَقْنَا إِلَى الطَّائِفِ فَحَاصَرْنَاهُمْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى مَكَّةَ فَنَزَلْنَا قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي الرَّجُلَ الْمِائَةَ مِنْ الْإِبِلِ ثُمَّ ذَكَرَ بَاقِيَ الْحَدِيثِ كَنَحْوِ حَدِيثِ قَتَادَةَ وَأَبِي التَّيَّاحِ وَهِشَامِ بْنِ زَيْدٍ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] og [Ibrahim bin Muhammed bin 'Ar'arah] - ein teirra legði bókstav fyri bókstav til hin - báðir sagt, hevur sagt okkum [Mu'adz bin Mu'adz] hevur sagt okkum [Ibn 'Aun] frá [Hisyam Ana bin 'Aun] hann sagdi; Undir Hunain-stríðnum møttu Hawazin, Ghathafan og aðrar ættir muslimunum við at bjóða børnum og barnabørnum og hava teirra alibrúk við -sum amboð-. Meðan vóru á síðuni hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tíggju túsund hermenn saman við Thulaqa` - fólki, sum júst høvdu umvendið seg til islam undir Makkah Fathu -. Teir fóru síðani frá Rasulullah, til hann stóð einsamallur. Anas segði; Síðani um tað mundið, hann rópti tvær ferðir uttan onnur orð, hann vendi sær til høgru og rópti: »O fólk Ansar!« teir svaraðu: 'Labbaik, o sendiboð Allahs, stúri ikki, vit eru við tær.' Síðan vendi hann sær til vinstru og rópti: »O fólk Ansar?« teir svaraðu: »Góða eydnu, o sendiboð Allahs! Stúri ikki, vit eru við tær, herra. Anas segði; Um tað mundið reið hann á einum hvítum hesti, fór síðani av og segði: 'Eg eri tænari Allahs og sendiboð hansara'. At enda góvu fjølguddómarnir upp. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fekk nógv herfang, so gav hann tað til muhajirin og Thaulaqa` uttan at geva nakað til Ansar. So søgdu Ansarnir; 'Í tí avgerandi løtuni vórðu vit kallað, meðan krígsherfangið varð latið øðrum enn okkum'. Tá hoyrdi profeturin sallallaahu alaihi wasallam hesi orð, so hann savnaði tey í eitt tjald og spurdi: »O fólk Ansar, er tað satt, sum tit søgdu, sum náddi mær?« Teir tigaðu, tá segði Rassulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: »Ó fólk Ansar! Ert tú ikki fúsur til, at fólk fara heim við sínum ognum, meðan tú fert heim við Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam, sum skal hanga saman við tær heilt til heim tykkara?“ teir svaraðu: 'Sjálvandi, o sendiboð Allahs, vit eru fús'. Anas segði; Síðan segði hann: »Hevði hesi fólkini farið ígjøgnum ein dal, og so høvdu ansar tikið leið, hevði eg fylgt leiðini hjá ansarunum«. Hisam segði; Eg spurdi: »Ó Abu Hamzah, vart tú eisini vitni til ta hendingina?« Abu Hamzah svaraði: 'Hvar kundi eg so verið hvørvur'. Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Mu'adz] og [Hamid bin Umar] og [Muhammed bin Abdul A'la] Hevur sagt okkum [Ibn Mu'adz] Hevur sagt okkum [Al Mu'tamir bin Sulaiman] frá [faðir sínum] hann segði, Hevur sagt mær [Sum Sumaith segði hann] frá [A; Vit hertóku býin Mekka, eftir tað bardust vit við Hunain, síðani komu fjølguddómarnir í væl skipaðum røðum. Kavalerið gekk frammanfyri, aftaná komu hermenninir, og aftanfyri teir stóðu kvinnurnar í kø og so geitir og ognir teirra. Meðan vóru okkara tøl tá stór, enntá komu upp á seks túsund fólk. Høgravongsleiðarin er Khalid bin Walid. Síðani ringlaði okkara kavaleri aftan fyri ryggin á okkum, og skjótt varð kavaleriið avdúkað og arabararnir flýddu saman við teimum monnum, sum vit kendu. So rópti rasullah: »Ó tit Muhajirin. .Ó Muhajirin.' Síðan rópti hann aftur: »O fólk Ansar. .O fólk Ansar'. Anas segði; Hetta er ein 'Immiyyah-hadith. Vit søgdu; 'Góða eydnu, o sendiboð Allahs'. Síðani kom Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam fram. Við Allah, vit koma ikki til teirra, fyrr enn Allah sigur á teimum. Og loksins tokum vid skattinn, forum svo til Ta'if og umkringdum thau i fjortug naetur svo aftur til Makkah og stoppudum tharna. Síðani gav Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hundrað kamelar til ein persón. -Síðani nevndi hann restina av hadisini sum hadisina hjá Qatadah og Abu At Tayyah og Hisyam bin Zaid. -
Hadith
Imam Muslim : 1757
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ وَصَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ وَعُيَيْنَةَ بْنَ حِصْنٍ وَالْأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ كُلَّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَأَعْطَى عَبَّاسَ بْنَ مِرْدَاسٍ دُونَ ذَلِكَ فَقَالَ عَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَتَجْعَلُ نَهْبِي وَنَهْبَ الْعُبَيْدِ بَيْنَ عُيَيْنَةَ وَالْأَقْرَعِ فَمَا كَانَ بَدْرٌ وَلَا حَابِسٌ يَفُوقَانِ مِرْدَاسَ فِي الْمَجْمَعِ وَمَا كُنْتُ دُونَ امْرِئٍ مِنْهُمَا وَمَنْ تَخْفِضْ الْيَوْمَ لَا يُرْفَعِ قَالَ فَأَتَمَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةً و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسَمَ غَنَائِمَ حُنَيْنٍ فَأَعْطَى أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ وَزَادَ وَأَعْطَى عَلْقَمَةَ بْنَ عُلَاثَةَ مِائَةً و حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ الشَّعِيرِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ عَلْقَمَةَ بْنَ عُلَاثَةَ وَلَا صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ وَلَمْ يَذْكُرْ الشِّعْرَ فِي حَدِيثِهِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abu Umar Al Makki] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Umar bin Said bin Masruq] frá [faðir sínum] frá [Abayah bin Rifa'ah] frá [Rafi' bin Khadij] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam býtti einaferð ghanimah út til Abu Sufyan bin Harb, Sufyan bin Umayyah, 'Uyaina bin Hishn og Al Aqra' bin Habis. Hann gaf hundrad kamela til hvern teirra, en hann gaf 'Abbas bin Mirdas minna en hundrad kamela. So segði Abbas bin Mirdas eina yrking: 'Hví setti tú hestin hjá mær og hestin hjá 'Ubaid millum 'Uyainah og Al Aqra'? Sjálvt um Badr og Habis ikki eru hægri enn Mirdas í at savna -ghanimah-. Og eg eri ikki ein persónur, sum fellur undir hvørki av teimum. So tann, sum tú eyðmýkir í dag, verður ongantíð lyftur upp." So gav Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam honum enntá hundrað kamelar. Og hevur sagt okkum, at [Ahmad bin Abdah Adl Dlabbi] hevur sagt okkum, at [Ibnu Uyainah] frá [Amru bin Said bin Masruq býtti út], at Salla Said. stríðs ghanimah Hunain, tá gav hann hundrað kamelar til Abu Sufyan bin Harb, og hann legði afturat, Hann gav hundrað kamelar til Alqamah bin 'Ulatsah Og hevur sagt okkum [Makhlad bin Khalid meSya'iri] isnad.Hann nevndi tó ikki Alqamah bin Ulatsah ella Sufyan bin Umayyah, og tað nevndi yrkingin heldur ikki.
Hadith
Imam Muslim : 1758
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا فَتَحَ حُنَيْنًا قَسَمَ الْغَنَائِمَ فَأَعْطَى الْمُؤَلَّفَةَ قُلُوبُهُمْ فَبَلَغَهُ أَنَّ الْأَنْصَارَ يُحِبُّونَ أَنْ يُصِيبُوا مَا أَصَابَ النَّاسُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَهُمْ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَمْ أَجِدْكُمْ ضُلَّالًا فَهَدَاكُمْ اللَّهُ بِي وَعَالَةً فَأَغْنَاكُمْ اللَّهُ بِي وَمُتَفَرِّقِينَ فَجَمَعَكُمْ اللَّهُ بِي وَيَقُولُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمَنُّ فَقَالَ أَلَا تُجِيبُونِي فَقَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمَنُّ فَقَالَ أَمَا إِنَّكُمْ لَوْ شِئْتُمْ أَنْ تَقُولُوا كَذَا وَكَذَا وَكَانَ مِنْ الْأَمْرِ كَذَا وَكَذَا لِأَشْيَاءَ عَدَّدَهَا زَعَمَ عَمْرٌو أَنْ لَا يَحْفَظُهَا فَقَالَ أَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالشَّاءِ وَالْإِبِلِ وَتَذْهَبُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ إِلَى رِحَالِكُمْ الْأَنْصَارُ شِعَارٌ وَالنَّاسُ دِثَارٌ وَلَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ وَلَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَشِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَشِعْبَهُمْ إِنَّكُمْ سَتَلْقَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي عَلَى الْحَوْضِ
Tað er sagt okkum [Syuraij bin Yunus] hevur sagt okkum [Isma'il bin Ja'far] frá [Amru bin Yahya bin Umarah] frá [Abbad bin Tamim] frá [Abdullah bin Zaid], at tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hertók Hunain, býtti hann ríkidømið út til Hunain. Tá komu tíðindi til hansara, at ansararnir eisini vildu fáa ein part sum fólkið yvirhøvur fær. So reistist og prædikaði fyri teimum. Hann lovprísaði Allah og las lov til hansara, so segði hann: 'Ó fólk av Ansar, fann eg tykkum ikki í villustøðu og so gav Allah tykkum leiðbeining gjøgnum mín millummann? Vart tú ikki fátækur áðrenn og Allah veitti tær gjøgnum meg? Og var tað ikki, at tit áður vóru skild sundur og so sameindi Allah tykkum orsakað av mær?“ So søgdu teir; 'Allah og Hansara sendiboð eru meira tryggjandi'. Tá segði hann aftur: »Elskar tú meg ikki?« søgdu teir; 'Allah og sendiboð Hansara eru meira tryggjandi - okkara hjørtu -'. Hann mælti enn: »Ja, um tú vilt siga slíkt og slíkt'. Amru hevði illgruna um, at hann ikki lærdi tað uttanat. Síðani segði hann aftur: »Hevði tykkum ikki verið nøgd, um fólk fóru burtur við geitum og kamelum, meðan tit komu aftur við Allahs sendiboði til heim tykkara? Ansararnir eru syi'ar - undirklæðir - meðan yvirhøvur menniskju eru ditsar - yvirklæðir -. Var tað ikki fyri Hijrah, so hevði eg heilt sikkurt verið í Ansar bólkinum. Og um fólk fara ígjøgnum ein dal og ein fjallaveg, so fari eg heilt sikkurt ígjøgnum tann dal- og fjallavegin, sum ansarnir fóru ígjøgnum. Faktiskt, eftir at eg doyggi, møtir tú atsarah -dygd-, tí ver tolsamur, til tú møtir mær í mínum vatni -Al Haudl-'.
Hadith
Imam Muslim : 1759
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ آثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاسًا فِي الْقِسْمَةِ فَأَعْطَى الْأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَأَعْطَى عُيَيْنَةَ مِثْلَ ذَلِكَ وَأَعْطَى أُنَاسًا مِنْ أَشْرَافِ الْعَرَبِ وَآثَرَهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْقِسْمَةِ فَقَالَ رَجُلٌ وَاللَّهِ إِنَّ هَذِهِ لَقِسْمَةٌ مَا عُدِلَ فِيهَا وَمَا أُرِيدَ فِيهَا وَجْهُ اللَّهِ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَأُخْبِرَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا قَالَ قَالَ فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ حَتَّى كَانَ كَالصِّرْفِ ثُمَّ قَالَ فَمَنْ يَعْدِلُ إِنْ لَمْ يَعْدِلْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ مُوسَى قَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ قَالَ قُلْتُ لَا جَرَمَ لَا أَرْفَعُ إِلَيْهِ بَعْدَهَا حَدِيثًا
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] og [Usman bin Abu Syaibah] og [Ishaq bin Ibrahim] -Ishaq segði- hevur sagt okkum -meðan tvey onnur fólk søgdu- Hevur sagt okkum [Jarir] frá [Mansur] frá [Abu Wa`il] frá [Abdullah] hann segði; Í Hunain-stríðnum tók Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam síðuna av nøkrum fólkum í hansara deild. Hann gaf Al Aqra’ bin Habis hundrað kamelar, og gav Uyainah eisini so nógvar. Síðani býtti hann tað út til arabisku embætismenninar og økti um teirra part. So segði ein maður: 'Við Allah, hetta er eitt órættvíst býti og væntar ikki andlit Allahs'. So segði eg; 'Við Allah, eg skal veruliga bera tað til Rasulullah. Síðani fór eg beinanvegin til hansara og segði honum hvat viðkomandi hevði sagt, síðani broyttist andlitið til tað sá út sum reyð máling. Eftir tað segði hann: »Um so er, so hvør annar fer at virka rættvíst, um Allah og sendiboð Hansara - tað verður sagt - ikki virka rættvíst?« Síðani segði hann aftur: 'Má Allah miskunna Musa, sanniliga, hann hevur verið særdur meira enn hetta og so var hann tolsamur'. Eg segði; 'Tað er eingin synd, um eg eftir tað ikki longur meldi okkurt - sum ger hann - reiðan'.
Hadith
Imam Muslim : 1760
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسْمًا فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّهَا لَقِسْمَةٌ مَا أُرِيدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَارَرْتُهُ فَغَضِبَ مِنْ ذَلِكَ غَضَبًا شَدِيدًا وَاحْمَرَّ وَجْهُهُ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي لَمْ أَذْكُرْهُ لَهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ قَدْ أَوُذِيَ مُوسَى بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Hafsh bin Ghiyats] frá [Al Amasy] frá [Syaqiq] frá [Abdullah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam býtti út -ríkidømið hjá Ghanimah-, knappliga segði ein maður; 'Ja, tað er eitt býti ikki orsakað av vón um andlit Allahs'. Svo for eg strax til profetinn Sallallahu Alaihi Wasallam og sagdi honum fra thessu, svo var hann svo reidur og andlitid hans vard rautt ad eg vildi ad eg hefdi ekki nefnt thad. Ok eptir þat sagdi hann: »Sannliga hafdi Musa profetur verit meira mein enn þetta, en hann var tolin’.
