Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 1641
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ قَيْسٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ كُنَّا نُخْرِجُ إِذْ كَانَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَكَاةَ الْفِطْرِ عَنْ كُلِّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ حُرٍّ أَوْ مَمْلُوكٍ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ فَلَمْ نَزَلْ نُخْرِجُهُ حَتَّى قَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا فَكَلَّمَ النَّاسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَكَانَ فِيمَا كَلَّمَ بِهِ النَّاسَ أَنْ قَالَ إِنِّي أَرَى أَنَّ مُدَّيْنِ مِنْ سَمْرَاءِ الشَّامِ تَعْدِلُ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ فَأَخَذَ النَّاسُ بِذَلِكَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَمَّا أَنَا فَلَا أَزَالُ أُخْرِجُهُ كَمَا كُنْتُ أُخْرِجُهُ أَبَدًا مَا عِشْتُ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Maslamah bin Qa'nab] Hevur sagt okkum [Dawud bin Qais] frá [Iyadl bin Abdullah] frá [Sagdi Al Khudri] hann segði; Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam enn var á lívi, rindaðu vit zakat fitrah fyri øll, antin lítið barn ella vaksin, frælst ella træl, nevniliga ein sha' av mati í formi av osti, ella hveiti, ella dadlum ella turkaðum druvum. Undir stjórn Muawiyah bin Abu Sufyan helt hann eina røðu fyri Hajj- ella Umrah-samkomuni, har hann m.a. 'Tvey Mud hveiti úr landinum í Sýria er javnbjóðis einum sha' av dadlum'. Vegna talu hansara rindaðu nógv fólk sína zakat fitrah soleiðis. Abu Said segði; 'Men eg gjaldi enn sum eg havi gjørt síðani tíðina hjá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam til endan á lívi mínum'.
Hadith
Imam Muslim : 1642
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَ أَخْبَرَنِي عِيَاضُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُا كُنَّا نُخْرِجُ زَكَاةَ الْفِطْرِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِينَا عَنْ كُلِّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ حُرٍّ وَمَمْلُوكٍ مِنْ ثَلَاثَةِ أَصْنَافٍ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمْ نَزَلْ نُخْرِجُهُ كَذَلِكَ حَتَّى كَانَ مُعَاوِيَةُ فَرَأَى أَنَّ مُدَّيْنِ مِنْ بُرٍّ تَعْدِلُ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَمَّا أَنَا فَلَا أَزَالُ أُخْرِجُهُ كَذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] Hevur sagt okkum [Abdurrazaq] frá [Ma'mar] frá [Isma'il bin Umayyah] hann segði, hevur sagt mær [Iyadl bin Abdullah bin Sa'd bin Abu Sarh] at hann hoyrdi [Sagdi Al Khudri] siga; Vit góvu út zakat av fitrah í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, nevniliga frá hvørjum lítlum og stórum barni, fríum ella træli, í formi av trimum grundleggjandi matvørum, nevniliga einum sha' av dadlum, ella einum sha' av osti ella einum sha' av hveiti. Vit greiddu tað altíð soleiðis til stjórnartíðina hjá Muawiyah. Sambært honum svara tvær Sham-hveitimollar til eitt sha' av dadlum. Ábu Said Al Khudri segði; 'Hvat mær viðvíkur, so skal eg framvegis gjalda sum vanligt'.
Hadith
Imam Muslim : 1643
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ كُنَّا نُخْرِجُ زَكَاةَ الْفِطْرِ مِنْ ثَلَاثَةِ أَصْنَافٍ الْأَقِطِ وَالتَّمْرِ وَالشَّعِيرِ
Og hevur sagt mær [Muhammed bin Rafi'] Hevur sagt okkum [Abdurrazaq] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] frá [Harits bin Abdurrahman bin Abu Dzubab] frá [Iyadl bin Abdullah bin Abu Sarh] frá [Sagdi Al Khudri] hann segði; 'Vit rinda zakat fitrah frá trimum sløgum av høvuðsføði, nevniliga keji, dadlum og hveiti'.
Hadith
Imam Muslim : 1644
و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ مُعَاوِيَةَ لَمَّا جَعَلَ نِصْفَ الصَّاعِ مِنْ الْحِنْطَةِ عَدْلَ صَاعٍ مِنْ تَمْرٍ أَنْكَرَ ذَلِكَ أَبُو سَعِيدٍ وَقَالَ لَا أُخْرِجُ فِيهَا إِلَّا الَّذِي كُنْتُ أُخْرِجُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ
Og tað hevur verið sagt mær [Amru An Naqid] Tað hevur verið sagt okkum [Hatim bin Isma'il] frá [Ibnu Ajlan] frá [Iyadl bin Abdullah bin Abu Sarh] frá [Sagdi Al Khudri], at tá ið Muawiyah javnsetti hálvan sha' av hveiti við tað og segði Said deded, A; 'Eg skal ikki gjalda zakat fitrah uttan við teimum grundvørum, sum eg gav út í tíðini hjá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, nevniliga ein sha' av dadlum, ella ein sha' av turrum druvum ella ein sha' av hveiti ella osti'.
Hadith
Imam Muslim : 1645
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِزَكَاةِ الْفِطْرِ أَنْ تُؤَدَّى قَبْلَ خُرُوجِ النَّاسِ إِلَى الصَّلَاةِ
Tað er sagt okkum, at [Yahya bin Yahya] hevur upplýst okkum [Abu Khaitsamah] frá [Musa bin Uqbah] frá [Nafi'] frá [Ibn Umar], at Allahs sendiboð, Sallallaahu alaihi Wasallam, gav boð um at rinda zakat fitrah, áðrenn fólk fara at halda Eid-bønina.
Hadith
Imam Muslim : 1646
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِإِخْرَاجِ زَكَاةِ الْفِطْرِ أَنْ تُؤَدَّى قَبْلَ خُرُوجِ النَّاسِ إِلَى الصَّلَاةِ
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Rafi'] hevur sagt okkum [Ibn Abu Fudaik] hevur sagt okkum [Adl Dlahak] frá [Nafi'] frá [Abdullah bin Umar], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav boð um at rinda zakat fitrah áðrenn fólk fara avstað at fremja Eid-bønina.
Hadith
Imam Muslim : 1647
و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ مَيْسَرَةَ الصَّنْعَانِيَّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ أَبَا صَالِحٍ ذَكْوَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْإِبِلُ قَالَ وَلَا صَاحِبُ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا وَمِنْ حَقِّهَا حَلَبُهَا يَوْمَ وِرْدِهَا إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ أَوْفَرَ مَا كَانَتْ لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَعَضُّهُ بِأَفْوَاهِهَا كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْبَقَرُ وَالْغَنَمُ قَالَ وَلَا صَاحِبُ بَقَرٍ وَلَا غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ لَا يَفْقِدُ مِنْهَا شَيْئًا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلَا جَلْحَاءُ وَلَا عَضْبَاءُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْخَيْلُ قَالَ الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ هِيَ لِرَجُلٍ وِزْرٌ وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ وِزْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا رِيَاءً وَفَخْرًا وَنِوَاءً عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَهِيَ لَهُ وِزْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي ظُهُورِهَا وَلَا رِقَابِهَا فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ فِي مَرْجٍ وَرَوْضَةٍ فَمَا أَكَلَتْ مِنْ ذَلِكَ الْمَرْجِ أَوْ الرَّوْضَةِ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا كُتِبَ لَهُ عَدَدَ مَا أَكَلَتْ حَسَنَاتٌ وَكُتِبَ لَهُ عَدَدَ أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا حَسَنَاتٌ وَلَا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَدَدَ آثَارِهَا وَأَرْوَاثِهَا حَسَنَاتٍ وَلَا مَرَّ بِهَا صَاحِبُهَا عَلَى نَهْرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَا يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَهَا إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَدَدَ مَا شَرِبَتْ حَسَنَاتٍ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْحُمُرُ قَالَ مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي الْحُمُرِ شَيْءٌ إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةُ الْجَامِعَةُ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ } و حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي حَقَّهَا وَلَمْ يَقُلْ مِنْهَا حَقَّهَا وَذَكَرَ فِيهِ لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا وَقَالَ يُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبْهَتُهُ وَظَهْرُهُ
Og hevur sagt mær [Suveid bin Said] Hevur sagt okkum [Hafsh nevniliga sonur Maisara Ass Shan'ani] frá [Zaid bin Aslam] at [Abu Salih Dzakwan] at hann hoyrdi [Abu Hurairah] siga; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør sum hevur gull og silvur, men hann rindar ikki zakat, so verður á uppreisnardegnum eitt brennandi jarn gjørt honum í helviti, síðani strúkt á búkin, enni og rygg. Hvørja ferð jarnið er kalt, verður tað aftur hitað og síðani strúkað á tað hvønn dag - ein dagur javnvigar við hálvthundrað ár - í heiminum - - til málið er avgjørt. Eftir tað sær hann bert tá leiðina út, stundum til himmals og stundum til helvitis'. Síðani varð hann spurdur: 'Ó Allahs sendiboð, hvat við kamelum?' Hann svarar: »Tað sama er fyri kamelar, um eigarar teirra gjalda ikki zakat teirra. Millum hansara zakat er at rinda sadaqah við mjólkini, hann mjólkar tann dagin, hann kemur til vatnið at drekka tað. So á uppreisnardegnum verður tann persónurin breiddur út á eitt flatt stað at verða traðkaður av teimum størstu og fittastu kamelunum og teirra minstu børnum. Allir traðka teir við hóvunum og bíta við hvassu tennunum. Hvørja ferð tann fyrsti fer framvið, kemur ein annar og traðkar hann niður. Soleiðis gongur fyri seg hvønn dag, til málið er liðugt roynt. Ein dagur er javnur við fimmti túsund ár á jørðini. Einans tá kann hann síggja vegin út, kanska til himmals og kanska til helvitis'. Síðani varð hann aftur spurdur: 'Ó Allahs sendiboð, hvat við kúgvum og geitum?' Hann svaraði: »Ja, tað eru eisini eigarar av kúm og geitum, sum ikki gjalda sína zakat. Sanniliga á uppreisnardegnum verður hann breiddur út á eitt flatt stað, soleiðis at kýrnar og geitirnar traðka tey við sínum hvassu hóvum og eisini ræna tey við hornunum, um geitirnar hava boygt horn ella ikki hava horn ella hava brotið horn. Um tann fyrri er farin, kemur tann seinni aftaná og so framvegis, til málið er avgjørt. Ein dagur á jørðini svarar til fimmti túsund ár á jørðini. Eftir tað sær hann bara útvegin, um hann fer til himmals ella helvitis.“ Síðani varð hann aftur spurdur: »Hvat við hestum, o Allahs sendiboð?« hann svarar: »Trj konar eru hesta, nefniliga; -Fyrst-, sum kann bera synd við sær, -annað- sum forðing og -triðja- sum kann bera lønir. Meðan eru hestar, sum elva til synd, tá fólk halda teir orsakað av riya`, fyri prýði og stoltleika og fyri at berjast móti islam. So gerst hesturin fyri tann persónin ein kelda til synd. -Í øðrum lagi-, hesturin sum forðing, nevniliga ein hestur sum er fyrireikaður til jihad á veg Allahs, so gloymir eigarin ikki rættindini hjá Allah við at ansa eftir honum og brúka hann til jihad, so er hesturin fyri tann persónin sum verji fyri honum. -Triðja-, ross sum lønarøki. Nevniliga ein hestur, sum er fyrireikaður til jihad á veg Allahs og verjir áhugamál hjá muslimum í teirra beitiøki. So hvat hesturin etur í økinum, verður skrivað niður til eigaran av garðinum eins nógv dygd sum rossið etur og eisini skrivað niður eins nógv dygd og føði og urin, sum rossið útskilur. Verður snórin á hestinum kliptur og hesturin rennur langt burtur, tá verður skrivað til eigara sín eins nógvar dygdir sum spor og mýggjabitin á hestinum. Hvørja ferð ein hestur fer framvið eini á og drekkur av tilvild ella fær ein drekkamunn frá eigaranum, so skrivar Allah eins nógvar dygdir til eigaran sum vatnið, sum hesturin drekkur.“ Eftir hetta varð hann aftur spurdur: 'Hvat við Himar - einum esli - o Allahs sendiboð?' Hann svaraði: 'Allah hevur ikki sent mær nakra opinbering viðvíkjandi himar, burtursæð frá versinum yan . g er stutt men fevnir um, nevniliga: 'Tann, sum ger góðar gerðir so stórar sum zarrah -eitt sinnopsfræ-, hann skal heilt sikkurt síggja sína -løn.' Og hvør sum helst ger ilt so álvarsligt sum zarra, hann skal sanniliga síggja hevndina." Og hevur sagt mær [Yunus bin Abdul A'la Ash Shadafi] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt mær [Hisyam bin Sa'd] frá [Zaid bin Aslam] í hesum Hasadith av Hatishf, og tulkar. Tað er bara tað, at hann segði; 'Hvør eigur ein kamel, greiðir ikki sín skyldu -zakat-'. enni og rygg-.
Hadith
Imam Muslim : 1648
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلَّا أُحْمِيَ عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُجْعَلُ صَفَائِحَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبِينُهُ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ فَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلَا جَلْحَاءُ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قَالَ سُهَيْلٌ فَلَا أَدْرِي أَذَكَرَ الْبَقَرَ أَمْ لَا قَالُوا فَالْخَيْلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا أَوْ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا قَالَ سُهَيْلٌ أَنَا أَشُكُّ الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ فَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَلِرَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَيُعِدُّهَا لَهُ فَلَا تُغَيِّبُ شَيْئًا فِي بُطُونِهَا إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرًا وَلَوْ رَعَاهَا فِي مَرْجٍ مَا أَكَلَتْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا أَجْرًا وَلَوْ سَقَاهَا مِنْ نَهْرٍ كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ تُغَيِّبُهَا فِي بُطُونِهَا أَجْرٌ حَتَّى ذَكَرَ الْأَجْرَ فِي أَبْوَالِهَا وَأَرْوَاثِهَا وَلَوْ اسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ تَخْطُوهَا أَجْرٌ وَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا تَكَرُّمًا وَتَجَمُّلًا وَلَا يَنْسَى حَقَّ ظُهُورِهَا وَبُطُونِهَا فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا وَأَمَّا الَّذِي عَلَيْهِ وِزْرٌ فَالَّذِي يَتَّخِذُهَا أَشَرًا وَبَطَرًا وَبَذَخًا وَرِيَاءَ النَّاسِ فَذَاكَ الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ قَالُوا فَالْحُمُرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيَّ فِيهَا شَيْئًا إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْجَامِعَةَ الْفَاذَّةَ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ } و حَدَّثَنَاه قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ سُهَيْلٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ بَدَلَ عَقْصَاءُ عَضْبَاءُ وَقَالَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَظَهْرُهُ وَلَمْ يَذْكُر جَبِينُهُ و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا لَمْ يُؤَدِّ الْمَرْءُ حَقَّ اللَّهِ أَوْ الصَّدَقَةَ فِي إِبِلِهِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ
Og hevur sagt mær [Muhammed bin Abdul Malik Al Umawi] Hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Al Mukhtar] Hevur sagt okkum [Suhail bin Abu Salih] frá [pápa sínum] frá [Abu Hurairah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tað er eingin eigari av ognum, sum ikki rindar sína zakat, men á uppreisnardegnum verður eitt eldjarn gjørt til hansara, sum verður hitað í Helviti Jahannam, síðani strúkað á síðuna, enni og rygg. Til Allah ger av millum tænarar sínar um ein dag, sum er javnur við fimmti túsund ár í mun til dagin á jørðini. Tá verður leiðin til himmals ella helvitis sædd. Og tað er ikki ein kameleigari, sum er trekur at gjalda sína skyldu - zakat av sínum kameli - uttan so - á uppreisnardegnum - hann verður strektur út á einum flatum stað, tá verður hann traðkaður á og bitin av kamelunum. Hvørja ferð seinasti kamelurin fer ígjøgnum, kemur tann fyrsti comesl aftur. Hetta er so til Allah avger mál millum menniskju ein dag, sum er tað sama sum fimmti túsund ár -á jørðini-, og bert tá sær hann vegin, antin til himmals ella til helvitis. Og tað er eingin eigari av einum geitum, sum ikki rindar sína zakat, uttan so at hann á uppreisnardegnum verður strektur út á einum flatum stað, tá traðka geitarnir hann við hóvunum og róa hann við hornunum. Millum geitirnar vóru eingin við boygdum hornum og eingin uttan horn. Hvørja ferð tann seinasta geitin fer ígjøgnum, kemur tann fyrsti geitin aftur. Hetta er so til Allah avger mál millum menniskju ein dag, sum verður tað sama sum fimmti túsund ár -á jørðini-, og bert tá sær hann vegin, antin til himmals ella til helvitis’. Súhaíl segði; 'Eg veit ikki, um hann nevndi kýr ella ikki'. Síðani spurdu fylgjararnir: »Hvat við hestum, o Allahs sendiboð?« Hann segði: »Á forlokkinum á hestinum er góðska bundin til uppreisnardagin. Tað eru trý sløg av rossum; nevniliga ross, hvørs eigarar fáa lønir, ross, sum verða til skjøldrar, og ross, hvørs eigarar fáa syndir. Hestarnir, hvørs eigarar fáa løn, eru hestar, sum eru til reiðar at verja Allahs trúgv og at berjast á Allahs vegi. So hvat hesturin etur, er skrivað fyri sín eigara eins nógv dygd sum tað, sum rossið etur. Beitir hann tað í haga, so skrivar tað til eigara sín eins nógvar dygdir, sum hann etur. Um rossið fær drekkivatn úr ánni, verður tað skrivað eins nógvar dygdir til eigara sín sum vatnið, tað drekkur. Verður bandið á hestinum skorið, og hesturin rennur á eitt høgt stað, so hevur eigarin hansara eins nógvar dygdir sum slóðin, sum hesturin gekk eftir. Meðan er ein hestur, sum er ein skjøldur fyri eigara sín, ein persónur, sum heldur ein hest til dýrd og prýði uttan at gloyma rættin hjá Allah, nevniliga at brúka hann sum fjall og geva gætur eftir mati hansara, antin í lættum ella truplum tíðum. Meðan er ein hestur, hvørs eigari fer at fáa synd, um onkur heldur hann fyri at rósa sær og orsakað av riya`, so gerst hesturin fyri tann persónin ein kelda til synd'. Felagarnir spurdu aftur: ”Hvat við eslinum, o Allahs sendiboð?” Hann sagdi: »Ekkert er opinberad af Allah um himar nema petta vers er stutt en umfatandi; 'Tann, sum ger góðar gerðir so stórar sum zarra -eitt sinnopsfræ-, skal sanniliga síggja sína -løn.' Og hvør sum ger ilt so álvarsligt sum zarrah, hann skal sanniliga síggja hevndina." Og hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] Hevur sagt okkum [Abdul Aziz Ad Darawardi] frá [Suhail] við hesum isnadi, og hann greiddi eisini hadisin frá. Og hevur sagt tað við meg [Muhammad bin Abdul k's] Hann sagdi okkur [Yazid bin Zurai’] sagdi okkur [Rauh bin Al Qasim] sagdi okkur [Shuhail bin Abu Salih] med thetta isnad og hann sagdi; Hann skifti AQSHAA` út við ADLBAA`. Og hann nevndi eisini; 'Síðani strúkað á búkin og ryggin'. Og hann nevndi ikki 'JABINUHU -enni hansara-'. Og hevur sagt mær [Harun bin Said Al Aili] Hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hevur sagt mær [Amru bin Harith] at [Bukair] hevur sagt honum frá [Dzakwan] frá [Abu Hurairah] frá Rasulullah Sallallahu Alaiqa Wasallam at hann segði: 'Um ein tænari ikki uppfyllir sítt rætt Síðani segði hann hadith sum hadith Suhail frá pápa sínum.
Hadith
Imam Muslim : 1649
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ قَطُّ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ بِقَوَائِمِهَا وَأَخْفَافِهَا وَلَا صَاحِبِ بَقَرٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِقَوَائِمِهَا وَلَا صَاحِبِ غَنَمٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا لَيْسَ فِيهَا جَمَّاءُ وَلَا مُنْكَسِرٌ قَرْنُهَا وَلَا صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يَفْعَلُ فِيهِ حَقَّهُ إِلَّا جَاءَ كَنْزُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُهُ فَاتِحًا فَاهُ فَإِذَا أَتَاهُ فَرَّ مِنْهُ فَيُنَادِيهِ خُذْ كَنْزَكَ الَّذِي خَبَأْتَهُ فَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ فَإِذَا رَأَى أَنْ لَا بُدَّ مِنْهُ سَلَكَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَيَقْضَمُهَا قَضْمَ الْفَحْلِ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُا هَذَا الْقَوْلَ ثُمَّ سَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ و قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُا قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا حَقُّ الْإِبِلِ قَالَ حَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَإِعَارَةُ فَحْلِهَا وَمَنِيحَتُهَا وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Abdurrazaq] -í aðrari linju- Og hevur sagt mær [Muhammed bin Rafi'] -hans lafazh- Hevur sagt okkum [Abdurrazaq] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] hevur sagt mær [Abu Jasari] at hann [Abu Zubair] sigur hann [Abu Zubair]; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Tað er eingin eigari av kamelum, sum ikki uppfyllir síni rættindi, uttan so at hann kemur á dómadegi í hópatali, so verður hann kastaður á flata jørð, so traðka seyðurin hann við hóvunum. Og heldur ikki er eigarin av kúgv, sum ikki uppfyllir síni rættindi, uttan so at kýrnar koma uppreisnardagin í hópatali, so verður hann settur á flata jørð og so fara kýrnar at ríva hann við hornunum og traðka hann við hóvunum. Og tað er ikki geitaeigari, sum ikki røkir síni rættindi, uttan so at geitirnar koma uppreisnardagin í hópatali, tá verða tær settar á slætta jørð, og geitirnar gora tær og traðka tær við hóvunum. Millum fæið er eingin uttan horn ella brotin horn. Tað er eingin ognareigari, sum ikki rindar sína zakat, men ogn hansara broytist til eina stóra og eitrandi orm, sum fylgir eigaranum, hvar hann fer, meðan hann sjálvur altíð rennur undan orminum. Þa var honum sagt: »Tak þenna skatt, er þu hefir goymt, sanniliga em ek hinn rikastr i honum’. Eftir at hann visti, at hann ikki slapp undan orminum, legði hann hondina í munnin á orminum, tá beit ormurin hann, sum eitt kalldjór bítur. [Abu Zubair] segði; Eg hoyrdi [Ubaid bin Umair] siga hetta úttrykkið. Síðani spurdu vit Jabir bin Abdullah um hetta, so hann segði tað, sum Ubaid bin Umair segði. [Abu Zubair] segði; Eg hoyrdi [Ubaid bin Umair] siga; Maðr mælti; »Ó sendiboð Allahs, hvørji eru rættindini hjá kamelinum?« Hann svaraði: 'Tað er at taka hann til vatn - at drekka -, ala kvennkyn, ala hannkyn, mjólka tey og brúka tey á veg Allahs'.
Hadith
Imam Muslim : 1650
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلَا بَقَرٍ وَلَا غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي حَقَّهَا إِلَّا أُقْعِدَ لَهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَطَؤُهُ ذَاتُ الظِّلْفِ بِظِلْفِهَا وَتَنْطَحُهُ ذَاتُ الْقَرْنِ بِقَرْنِهَا لَيْسَ فِيهَا يَوْمَئِذٍ جَمَّاءُ وَلَا مَكْسُورَةُ الْقَرْنِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا حَقُّهَا قَالَ إِطْرَاقُ فَحْلِهَا وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَمَنِيحَتُهَا وَحَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا مِنْ صَاحِبِ مَالٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلَّا تَحَوَّلَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُ صَاحِبَهُ حَيْثُمَا ذَهَبَ وَهُوَ يَفِرُّ مِنْهُ وَيُقَالُ هَذَا مَالُكَ الَّذِي كُنْتَ تَبْخَلُ بِهِ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لَا بُدَّ مِنْهُ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَجَعَلَ يَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Numair] Tað hevur verið sagt okkum [pápa mínum] Tað hevur verið sagt okkum [Abdul Malik] frá [Abu Zubair] frá [Jabir bin Abdullah] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'Tað er eingin, sum hevur sín goillat ella ikki fuillat og fuillat, seinni á uppreisnardegnum verður hann settur á sløtt jørð, tá verður tað traðkað av neytunum. hevur hóvur við hóvum og er hornað við hornum. Hendan dagin var einki djór uttan horn, og einki hevði brotið hornini'. Vit spurdu: 'Ó sendiboð Allahs, hvørji eru hansara rættindi?' Hann svaraði: »Ala hannkyn, ala kvennkyn, mjólka tey, tak tey til vatns og brúka tey á Allahs veg. Tað er eingin ognareigari, sum ikki rindar sína zakat, men ogn hansara broytist til eina stóra, skallaða orm, sum fylgir eigaranum, hvar hann fer, meðan hann sjálvur altíð rennur undan orminum. Síðan var sagt við hann: »Hetta er ríkidømi títt, sum tú gevur burtur við tí'. Eftir at hann visti, at hann ikki slapp undan orminum, legði hann hondina í munnin á orminum, tá beit ormurin hann, sum eitt kalldjór bítur.
Hadith
Imam Muslim : 1651
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هِلَالٍ الْعَبْسِيُّ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّ نَاسًا مِنْ الْمُصَدِّقِينَ يَأْتُونَنَا فَيَظْلِمُونَنَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ قَالَ جَرِيرٌ مَا صَدَرَ عَنِّي مُصَدِّقٌ مُنْذُ سَمِعْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا وَهُوَ عَنِّي رَاضٍ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي إِسْمَعِيلَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Abu Kamil Fudlail bin Husain Al Jahdari] Hevur sagt okkum [Abdul Wahid bin Ziyad] Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abu Isma'il] Hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Hilal Al Absi] frá [Jarir bin Abdullah] hann segði; Fleiri bygdaarabarar komu at klaga til Rasulullah. Peir søgdu; 'Summir zakat-embætismenn komu til okkara, so misnýttu teir okkum'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svaraði: 'Tæna zakat-embætismonnunum væl'. Jarir mælti; 'Síðani tá havi eg ongantíð hoyrt um zakat-embætismenn, sum koma heim aftur uttan nøgdir og glaðir'. Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] Hevur sagt okkum [Abdurrahim bin Sulaiman] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Basyyar] Hevur sagt okkum [Yahya bin Said] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Ishaq] hevur sagt okkum alt frá [AbuUmahd] hetta isnad, ein líknandi hadith.
Hadith
Imam Muslim : 1652
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ هُمْ الْأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ فَجِئْتُ حَتَّى جَلَسْتُ فَلَمْ أَتَقَارَّ أَنْ قُمْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَنْ هُمْ قَالَ هُمْ الْأَكْثَرُونَ أَمْوَالًا إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا مِنْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلَا بَقَرٍ وَلَا غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا كُلَّمَا نَفِدَتْ أُخْرَاهَا عَادَتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمَعْرُورِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ وَكِيعٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا عَلَى الْأَرْضِ رَجُلٌ يَمُوتُ فَيَدَعُ إِبِلًا أَوْ بَقَرًا أَوْ غَنَمًا لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهَا
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] Hevur sagt okkum [Waki'] Hevur sagt okkum [Al Amasy] frá [Al Ma'rur bin Suwaid] frá [Abu Dzarr] segði hann; Eg kom nærhendis Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tá hann sat undir skugganum av Kaaba. Tá hann sá meg, segði hann: 'Við Harranum í Kaaba, teir eru tapararnir'. Síðani nærkaðist eg honum, tá eg setti meg niður og spurdi hann: 'Ó Allahs sendiboð, hvørjir eru teir?' Hann svaraði: »Tað eru fólk, sum hava nógv ríkidømi. Nema tey -sum telja sínar góðu gerningar við- at siga; Soleiðis, soleiðis, soleiðis -meðan hann bendi fram og aftur, til høgru og til vinstru-. Men tey eru bert fá í tali. Tað er eingin kameleigari, kúeigari ella geitaeigari, sum ikki rindar zakat av sínum alibrúki, men á uppreisnardegnum kemur hansara størsta og feitasta alibrúk til hansara og ræður hann við hornunum og traðkar hann við hóvunum. Hvørja ferð tann seinasti var liðugur at traðka hann, kom tann fyrsti aftur. Soleiðis er pínan galdandi, til málið er avgjørt'. Og hevur sagt tað við okkum [Abu Kuraib Muhammed bin Al Ala`] Hevur sagt tað við okkum [Abu Muawiyah] frá [Al Amasy] frá [Al Ma'rur] frá [Abu Dzarr] segði hann; Eg kom nærhendis profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam, sum tá var í skjóli undir skugganum av Kaaba. So nevndi hann eisini eina hadith, sum líktist Waki' hadithini. Tað er bara soleiðis, at hann segði; »Við tí, hvørs hond sál mín er, doyr eingin í hesum heimi og letur eftir seg ein kamel ella kúgv ella geit, sum hann ikki hevur goldið sína zakat fyri.«
Hadith
Imam Muslim : 1653
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلَّامٍ الْجُمَحِيُّ حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي أُحُدًا ذَهَبًا تَأْتِي عَلَيَّ ثَالِثَةٌ وَعِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا دِينَارٌ أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ عَلَيَّ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Sallam Al Juhami] Hevur sagt okkum [Ar Rabi', nevniliga sonur hansara muslim] frá [Muhammed bin Ziyad] frá [Abu Hurairah], at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Tað hevði ikki gjørt meg glaðan, um eg hevði gull av einum degi av thid, um eg eftir, annað enn tað, sum eg hevði útvegað til at rinda mína skuld’. Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Bashyar] Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] Hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Muhammed bin Ziyad] hann segði, eg hoyrdi [Abu Hurairah] frá profetinum til dømis.
Hadith
Imam Muslim : 1654
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً وَنَحْنُ نَنْظُرُ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا ذَاكَ عِنْدِي ذَهَبٌ أَمْسَى ثَالِثَةً عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا دِينَارًا أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ إِلَّا أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا حَثَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهَكَذَا عَنْ يَمِينِهِ وَهَكَذَا عَنْ شِمَالِهِ قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْأَكْثَرِينَ هُمْ الْأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ كَمَا أَنْتَ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي قَالَ سَمِعْتُ لَغَطًا وَسَمِعْتُ صَوْتًا قَالَ فَقُلْتُ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرِضَ لَهُ قَالَ فَهَمَمْتُ أَنْ أَتَّبِعَهُ قَالَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَهُ لَا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ فَلَمَّا جَاءَ ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي سَمِعْتُ قَالَ فَقَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya] og [Abu Bakr bin Abi Syaibah] og [Ibn Numair] og [Abu Kuraib] øllum teimum frá [Abu Muawiyah] - [Yahya] segði- hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [Al Amasy] frá [Zaid bin Wahb] frá [Zaid bin Wahb]; Eitt kvøldið, gekk eg saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam á svartari steinbundnari jørð meðan vit hugdu ímóti Uhud-høllini. Knappliga rópti Rasulullah á meg og segði: 'Ó Abu Dzar'. Eg svaraði: 'Ja, o sendiboð Allahs'. Hann mælti: »Ef Uhud-hóllin varð gull fyrir mær, so skuldi tað ikki gera meg glaðan, um á triðja degi hevði gullið enn í hendi míni ein dinar, burtursæð frá tí eina dinari, sum eg fyrireikaði til at rinda skuldina. Men eg skal kalla tænarar Allahs, og eg skal siga teimum - meðan hann kastar teir fram, til høgru og til vinstru, sum um hann býtir. -' Meðan vit hildu fram at ganga, so rópti hann meg aftur: 'Ó Abu Dzar!' Eg svaraði: 'Ja, o sendiboð Allahs'. Hann mælti: »Teir, sum eru ríkir í ríkidømi, verða seinni fátækir á uppreisnardegnum, uttan teir, sum siga: Hetta, hetta -deila ríkidømi sítt, sum teir fyrstu profetarnir gjørdu-'. Síðani helt Abu Dzar fram; Meðan hildu vit fram at ganga, og knappliga rópti hann meg aftur: 'O Abu Dzar, ver her, til eg komi aftur'. Síðan gekk hann burtur, til hann hvarv úr eygum mínum. Ikki leingi eftir hoyrdi eg eitt larm, kanska hevði Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam trupulleikar, hugsaði eg. Og eg ætlaði mær eisini at fylgja honum. Men eg mintist boð hansara, far ikki nakrastaðni, fyrr enn eg komi aftur. Tí fari eg bara at bíða eftir honum. Tá hann kom, segði eg honum frá larminum, eg hoyrdi. So segði hann: ’Tað er Gabriel, hann kom til mín. Gabriel segði; "Hvør av fólki tínum doyr uttan at seta samstarvsfelagar við Allah í samband við nakað, hann fer heilt sikkurt inn í himmalin." Profeturin spurdi: »Sjálvt um hann ger hór og stjelur?« Jibril svaraði: »Ja, sjálvt um hann ger hór og stjelur«.
Hadith
Imam Muslim : 1655
و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ رُفَيْعٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ خَرَجْتُ لَيْلَةً مِنْ اللَّيَالِي فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي وَحْدَهُ لَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ قَالَ فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَبُو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَهْ قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمْ الْمُقِلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ خَيْرًا فَنَفَحَ فِيهِ يَمِينَهُ وَشِمَالَهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَوَرَاءَهُ وَعَمِلَ فِيهِ خَيْرًا قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ اجْلِسْ هَا هُنَا قَالَ فَأَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ فَقَالَ لِي اجْلِسْ هَا هُنَا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لَا أَرَاهُ فَلَبِثَ عَنِّي فَأَطَالَ اللَّبْثَ ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُقْبِلٌ وَهُوَ يَقُولُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ مَنْ تُكَلِّمُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرْجِعُ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ فَقَالَ بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ وَإِنْ شَرِبَ الْخَمْرَ
Og hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Jarir] frá [Abdul Aziz, nevniliga sonur Rufai'] frá [Zaid bin Wahb] frá [Abu Dzar] hann segði; Eitt kvøldið, eg fór út, fann eg knappliga Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam ganga einsamallur uttan at nakar fylgdi honum. So eg helt, at honum dámdi ikki, at onnur fólk gingu við honum. So gekk eg undir mánaskugganum, so vendi hann sær og sá meg, so spurdi hann: »Hvør er hetta?« Eg svaraði: 'Abu Dzar, má Allah gera meg til loysigjald fyri teg'. Hann mælti: 'Ó Abu Dzar, kom higar'. So gekk eg við honum eina løtu, so segði hann: »Ja, tey, sum dáma væl at savna ríkidømi, á uppreisnardegnum verða tey millum teirra, sum eru full av manglum. Undantikið tey, sum Allah hevur givið góðsku - Hann tykist tá at geva hana til høgru, vinstru og framman og aftan - tá megnar hann tað væl'. Eftir tað gingu vit eina løtu. Síðan segði hann: 'Sit her'. So setti hann meg á eitt breitt, flatt stað, sum var umgyrt av steinum. Síðan mælti hann enn: »Sit her, til eg kem aftur til tín'. Síðani fór hann beinanvegin til hurra - land sum ikki er sand - til eg ikki sá hann longur. Eftir langa tíð hoyrdi eg hann spyrja: ’Sjálvt um hann einaferð stjól og drívdi hor?’ So tá hann ótolin kom aftur spurdi eg beinanvegin: 'Ó Nabiyullah, má Allah gera meg títt loysigjald, hvønn tosar tú við við síðuna av landinum, sum ikki er sand? Eg hoyrdi, at ongan svaraði tínum spurningi. Hann svaraði: »Tað var Gabriel, hann møtti mær við sandjørðina og segði; 'Gev fólki tínum góð tíðindi, at tann av teimum doyr uttan at seta nakað í samband við Allah, hann kemur heilt sikkurt inn í himmalin'. So spurdi eg: ’Ó Jibril, hóast hann stjól og framdi hór? ' hann svaraði: 'Ja, hóast hann einaferð stjól og framdi hór'. Eg spurdi aftur: ’Sjálvt um hann stjól og drívdi hor? ' hann svaraði: 'Ja, hóast hann einaferð stjól og framdi hór'. Eg spurdi aftur: ’Sjálvt um hann stjól og drívdi hor? » Hann svaraði: »Ja, hóast hann einaferð stjól og drakk vín.«
Hadith
Imam Muslim : 1656
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَبَيْنَا أَنَا فِي حَلْقَةٍ فِيهَا مَلَأٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ أَخْشَنُ الثِّيَابِ أَخْشَنُ الْجَسَدِ أَخْشَنُ الْوَجْهِ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفَيْهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفَيْهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيَيْهِ يَتَزَلْزَلُ قَالَ فَوَضَعَ الْقَوْمُ رُءُوسَهُمْ فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ رَجَعَ إِلَيْهِ شَيْئًا قَالَ فَأَدْبَرَ وَاتَّبَعْتُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ هَؤُلَاءِ إِلَّا كَرِهُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ قَالَ إِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا إِنَّ خَلِيلِي أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ أَتَرَى أُحُدًا فَنَظَرْتُ مَا عَلَيَّ مِنْ الشَّمْسِ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ يَبْعَثُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقُلْتُ أَرَاهُ فَقَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي مِثْلَهُ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ ثُمَّ هَؤُلَاءِ يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ مَا لَكَ وَلِإِخْوَتِكَ مِنْ قُرَيْشٍ لَا تَعْتَرِيهِمْ وَتُصِيبُ مِنْهُمْ قَالَ لَا وَرَبِّكَ لَا أَسْأَلُهُمْ عَنْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْحَقَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ
Og hevur sagt mær [Zuhair bin Harb] Hevur sagt okkum [Isma'il bin Ibrahim] frá [Al Jurairi] frá [Abul Ala`] frá [Al Ahnaf bin Qais] hann segði; Thegar eg var i Medina og var i hjoli af Quraish folki, kom knapplega [einn madur] klæddur i grof klædi, hud og andlit hans var lika groft. Tá stóð maðurin upp og mælti; 'Gev teimum, sum savna ríkidømi - gjalda ikki zakat -, góð tíðindi, at tey verða pínd við upphitaðum steinum í helvitis helviti. Síðani varð tað lagt á bringuna á einum teirra, til steinurin kom úr herðunum. Síðani varð steinurin lagdur mitt á herðarnar á honum, til hann kom kókandi úr bringuni.“ -Hoyrdu tað- fólkini lækkaðu høvdið. Og eg sá ongan teirra hyggja aftur á hann. Síðani vendi maðurin sær, síðani fylgdi eg honum til hann sat í sínum bólki. So segði eg við hann: 'Eg síggi tey ikki, men hati tað, tú hevur sagt'. Hann mælti; — Faktiskt skilja tey fólkini als ikki. Faktiskt ringdi elskari mín Abu Al Qasim einaferð til mín, so svaraði eg hansara uppkalli. Síðan spurdi hann: »Sást tú høllin á Uhudfjallinum? ' Tá sá eg sólina skína á meg, og eg hugsaði, at hann fór at senda meg í onkran ørindi, tá svaraði eg: 'Ja, eg síggi'. So segði hann: »Tað hevði ikki gjørt meg glaðan, um eg hevði gull so stórt sum tann høllin, faktiskt hevði eg oyðilagt alt, uttan tríggjar dinarar«. Men tey hava savnað sær verðsligar ognir og tey hava ikki minsta vit’. Eg spurdi: 'Hví fara tú og systrar tínar úr Quraysh ikki at spyrja tær?' Hann svaraði: 'Nei, og við tínum Rabb, eg skal ikki biðja tey um heimin og eg skal ikki biðja tey um fatwa, fyrr enn eg møti Allah og hansara sendiboði'.
Hadith
Imam Muslim : 1657
و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ حَدَّثَنَا خُلَيْدٌ الْعَصَرِيُّ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ كُنْتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَمَرَّ أَبُو ذَرٍّ وَهُوَ يَقُولُ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِكَيٍّ فِي ظُهُورِهِمْ يَخْرُجُ مِنْ جُنُوبِهِمْ وَبِكَيٍّ مِنْ قِبَلِ أَقْفَائِهِمْ يَخْرُجُ مِنْ جِبَاهِهِمْ قَالَ ثُمَّ تَنَحَّى فَقَعَدَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا أَبُو ذَرٍّ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ مَا شَيْءٌ سَمِعْتُكَ تَقُولُ قُبَيْلُ قَالَ مَا قُلْتُ إِلَّا شَيْئًا قَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ مَا تَقُولُ فِي هَذَا الْعَطَاءِ قَالَ خُذْهُ فَإِنَّ فِيهِ الْيَوْمَ مَعُونَةً فَإِذَا كَانَ ثَمَنًا لِدِينِكَ فَدَعْهُ
Og hevur sagt okkum [Syaiban bin Farrukh] hevur sagt okkum [Abul Asyhab] hevur sagt okkum [Khulaid Al 'Ashari] frá [Al Ahnaf bin Qais] hann segði; Eg var einaferð í einum hópi av Quraysh fólki, tá fór [Abu Dzar] framvið og segði: 'Gevið teimum, sum savna ríkidømi -og ikki rinda sína zakat-, góð tíðindi, at tey verða pínd við jarni á rygginum, sum koma úr búkinum frá hálsnakkinum'. Eftir tað fór hann til viks og setti seg. Tá spurdi eg: 'Hvør er hetta?' fólkið svaraði: 'Hetta er Abu Dharr'. So eg nærkaðist honum og spurdi: ’Hvat segði tú, sum eg júst hoyrdi?’ Abu Dzar svaraði: 'Eg hevði ikki sagt nakað fyrr, uttan so at eg hevði hoyrt tað frá profetinum'. Tá spurdi eg: ’Hvat heldur tú um hesa gávuna?’ Abu Dharr svaraði: 'Tak gávuna nú sum hjálp, men um gávan skal gjalda fyri tína trúgv, so slepp henni'.
Hadith
Imam Muslim : 1658
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَا ابْنَ آدَمَ أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ وَقَالَ يَمِينُ اللَّهِ مَلْأَى وَقَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ مَلْآنُ سَحَّاءُ لَا يَغِيضُهَا شَيْءٌ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ
Tað hevur verið sagt mær av [Zuhair bin Harb] og [Muhammed bin Abdullah bin Numair] teir báðir søgdu: Tað hevur verið sagt okkum av [Sufyan bin Uyainah] frá [Abu Zinad] frá [Al A'raj] frá [Abu Hurairah] upp til profetin 'Sallallalah Ta'ala' sagdi: sonur Ádams, gev tær og eg skal sanniliga geva tær endurgjald. til tín.“ Hann segði eisini: ’Gávur Guds eru altíð nógvar’. Ibn Númair segði; 'Ein gáva, sum ongantíð minkar, hóast hon rennur dag og nátt'.
Hadith
Imam Muslim : 1659
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ بْنُ هَمَّامٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ أَخِي وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِي أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينُ اللَّهِ مَلْأَى لَا يَغِيضُهَا سَحَّاءُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُذْ خَلَقَ السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَمِينِهِ قَالَ وَعَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ وَبِيَدِهِ الْأُخْرَى الْقَبْضَ يَرْفَعُ وَيَخْفِضُ
Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [Abdurrazaq bin Hammam] hevur sagt okkum [Ma'mar bin Rasyid] frá [Hammam bin Munabbih] beiggja sínum Wahb bin Munabbih, segði hann; Hetta eru nakrar av hadithunum, sum [Abu Hurairah] hevur sagt okkum, frá Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam - so nevndi hann eisini hadisurnar, teirra millum eru - Og Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ja, Allah hevur sagt við meg: 'Infaq teg, eg skal heilt sikkurt geva tær endurgjald -'. Og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði eisini: 'Gávurnar hjá Allah eru altíð nóg mikið, og minka ongantíð hóast tær renna dag og nátt. Hevur tú nakrantíð hugsað um, hvussu nógv Gud hevur givið tær, síðani himmal og jørð vórðu skapt? Jú, tað, sum er í hond Allahs, er ongantíð minkað av tí. Hásæti Hansara er omanfyri vatnið, meðan í hinari hondini er deyðin, sum víðkar um uppihaldið hjá tænarum Hansara ella minkar um tað'.
Hadith
Imam Muslim : 1660
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ كِلَاهُمَا عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْضَلُ دِينَارٍ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى عِيَالِهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ عَلَى دَابَّتِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ أَبُو قِلَابَةَ وَبَدَأَ بِالْعِيَالِ ثُمَّ قَالَ أَبُو قِلَابَةَ وَأَيُّ رَجُلٍ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنْ رَجُلٍ يُنْفِقُ عَلَى عِيَالٍ صِغَارٍ يُعِفُّهُمْ أَوْ يَنْفَعُهُمْ اللَّهُ بِهِ وَيُغْنِيهِمْ
Hevur sagt okkum [Abu Rabi’ Az Zahrani] og [Qutaibah bin Said] bæði frá [Hammad bin Zaid] - [Abu Rabi’] segði- Hevur sagt okkum [Hammad] Hevur sagt okkum [Ayyub] frá [Abu Qilabah] frá [Abu Asma`] frá [Tsauban] segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tann besti dinarin - pengar ella ognir - sum ein persónur brúkar er tann, sum verður brúktur til familjuna, til alibrúkið, hann ansar eftir, fyri at verja trúgv Allahs, og ein lívsgrundarlag fyri hansara fylgisvein, sum berjast á Allahs vegi'. Abu Kilába segði; Hann byrjaði við familjuni'. Tá segði Abu Kilábah; Og hvør maður hevur størri løn enn ein maður, sum gevur eini lítlari familju, æra tey, sum Allah gagnar og veitir teimum nøktandi?“
