Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 হাদিছ
হাদিছ
Imam Muslim : 141
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ حَدَّثَنَا أَبُو ظِبْيَانَ قَالَ سَمِعْتُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ يُحَدِّثُ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحُرَقَةِ مِنْ جُهَيْنَةَ فَصَبَّحْنَا الْقَوْمَ فَهَزَمْنَاهُمْ وَلَحِقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ رَجُلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا غَشِينَاهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَكَفَّ عَنْهُ الْأَنْصَارِيَّ وَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِي حَتَّى قَتَلْتُهُ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي يَا أُسَامَةُ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا كَانَ مُتَعَوِّذًا قَالَ فَقَالَ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا عَلَيَّ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ أَسْلَمْتُ قَبْلَ ذَلِكَ الْيَوْمِ
আমাক কৈছে [য়া’কুব আদ-দৌৰাকীয়ে] আমাক কৈছে [হুছাইমে] আমাক কৈছে [হুছাইনে] আমাক কৈছে [আবু দ্বিয়ানে] তেওঁ কৈছিল, মই শুনিছো [উছামা বিন জাইদ বিন হাৰিথে] কোৱা, তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাক জুহাইনাহৰ অন্যতম অঞ্চল আল-হুৰাকলৈ পঠিয়াইছে। তাৰ পিছত ৰাতিপুৱা আমি তেওঁলোকক পৰাস্ত নকৰালৈকে আক্ৰমণ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত এজন আনছাৰ মানুহ আৰু মই তেওঁলোকৰ পৰা এজন মানুহ লগ পালোঁ। আমি যেতিয়া তেওঁৰ কাষ চাপিলোঁ, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, ‘লা ইলাহা ইল্লাল্লাহ -আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ভগৱান নাই-। গতিকে আনছাৰ মানুহজনে তেওঁক হত্যা কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিল, আনহাতে মই তেওঁক মোৰ বৰশীৰে ছুৰীৰে আঘাত কৰিলোঁ, যেতিয়ালৈকে মই তেওঁক হত্যা নকৰো'। উছামাই ক’লে, ‘আমি আহি পোৱাৰ সময়ত এই ঘটনা হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰ পালেহি, গতিকে তেওঁ মোক ক’লে, ‘হে উছামা, আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ভগৱান নাই বুলি কোৱাৰ পিছত আপুনি তেওঁক হত্যা কৰিলেনে? মই ক’লোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁ কেৱল ঢাল হিচাপেহে কৈছিল।’ ৰাবীজনে ক’লে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলে ক’লে, ‘তেওঁ তেনেকৈ কোৱাৰ পিছত আপুনি তেওঁক হত্যা কৰিলেনে?’? উছামাই ক’লে, ‘আৰু তেওঁ মোক আওৰাই থাকিল যেতিয়ালৈকে মই ইচ্ছা কৰা নাছিলো যে মই সেই সময়ত ইছলাম গ্ৰহণ নকৰিলোহেঁতেন।’
হাদিছ
Imam Muslim : 142
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ خِرَاشٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ أَنَّ خَالِدًا الْأَثْبَجَ ابْنَ أَخِي صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ حَدَّثَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ أَنَّهُ حَدَّثَ أَنَّ جُنْدَبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيَّ بَعَثَ إِلَى عَسْعَسِ بْنِ سَلَامَةَ زَمَنَ فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالَ اجْمَعْ لِي نَفَرًا مِنْ إِخْوَانِكَ حَتَّى أُحَدِّثَهُمْ فَبَعَثَ رَسُولًا إِلَيْهِمْ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا جَاءَ جُنْدَبٌ وَعَلَيْهِ بُرْنُسٌ أَصْفَرُ فَقَالَ تَحَدَّثُوا بِمَا كُنْتُمْ تَحَدَّثُونَ بِهِ حَتَّى دَارَ الْحَدِيثُ فَلَمَّا دَارَ الْحَدِيثُ إِلَيْهِ حَسَرَ الْبُرْنُسَ عَنْ رَأْسِهِ فَقَالَ إِنِّي أَتَيْتُكُمْ وَلَا أُرِيدُ أَنْ أُخْبِرَكُمْ عَنْ نَبِيِّكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ بَعْثًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَى قَوْمٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَإِنَّهُمْ الْتَقَوْا فَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِذَا شَاءَ أَنْ يَقْصِدَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَصَدَ لَهُ فَقَتَلَهُ وَإِنَّ رَجُلًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَصَدَ غَفْلَتَهُ قَالَ وَكُنَّا نُحَدَّثُ أَنَّهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَلَمَّا رَفَعَ عَلَيْهِ السَّيْفَ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَتَلَهُ فَجَاءَ الْبَشِيرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ حَتَّى أَخْبَرَهُ خَبَرَ الرَّجُلِ كَيْفَ صَنَعَ فَدَعَاهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لِمَ قَتَلْتَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْجَعَ فِي الْمُسْلِمِينَ وَقَتَلَ فُلَانًا وَفُلَانًا وَسَمَّى لَهُ نَفَرًا وَإِنِّي حَمَلْتُ عَلَيْهِ فَلَمَّا رَأَى السَّيْفَ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَتَلْتَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ تَصْنَعُ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِذَا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي قَالَ وَكَيْفَ تَصْنَعُ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِذَا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ فَجَعَلَ لَا يَزِيدُهُ عَلَى أَنْ يَقُولَ كَيْفَ تَصْنَعُ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِذَا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন আল-হাছান বিন খিৰাছিয়ে] আমাক কৈছে [আমৰু বিন আছিমে] আমাক কৈছে [মু’তমিৰ] তেওঁ কৈছে, মই শুনিছো [মোৰ পিতৃয়ে] কোৱা যে [খালিদ আল-আতছবাজে] মোৰ ভাই শ্বাফৱান বিন মুহৰীজে [শ্বাফান বিন মুহৰিজৰ] পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছে, যে ইবনে জুবাইৰৰ নিন্দা কৰাৰ সময়ত, [জুণ্ডাব বিন আব্দুল্লাহ আল-বজালি] এ এবাৰ আছ’আছ বিন চালামাৰ ওচৰলৈ ৰাছুল পঠিয়াই ক’লে, ‘তোমালোকৰ কিছুমান ভাইক গোটাই লোৱা যাতে মই তেওঁলোকক কিছু খবৰ ক’ব পাৰো। গতিকে তেওঁলোকৰ এজনক তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হ’ল, আৰু তেওঁলোক গোট খালে, জুণ্ডাবে হালধীয়া মূৰৰ ঢাকনি পিন্ধি আহি ক’লে, ‘আপুনি সদায় যি কথা কৈ আহিছে, সেই কথা ক’, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ মাজত কথা-বতৰা নহ’ল। আৰু যেতিয়া কথা-বতৰা তেওঁৰ ওচৰ পালে, তেতিয়া তেওঁ মূৰৰ ঢাকনিখন আঁতৰাই ক’লে, ‘মই তোমাৰ ওচৰলৈ অহা নাই, তোমাৰ নবীৰ পৰা খবৰ দিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰে নহয়। সঁচাকৈ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ মুছলিমসকলৰ পৰা মুশ্বৰিকসকলৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল পঠিয়াইছিল। আৰু তেওঁলোক সঁচাকৈয়ে ইমানেই মুখামুখি হৈছিল যে যদি কোনো মুশ্বৰিকে এজন মুছলমানক হত্যা কৰিবলৈ লক্ষ্য কৰি ল’ব বিচাৰে তেন্তে তেওঁ নিশ্চয় তেওঁক হত্যা কৰিব, আৰু একেদৰে এজন মুছলমানকো তেওঁ অফ গাৰ্ড হৈ থকাৰ সময়ত তেওঁক লক্ষ্য কৰি ল’ব পাৰে। তেওঁ ক’লে, “আৰু আমাক উছামা বিন জাইদৰ ঘটনাৰ কথা কোৱা হ’ল, য’ত যেতিয়া তেওঁ নিজৰ তৰোৱাল উঠালে, তেতিয়া হঠাতে মুশ্বৰিকজনে ক’লে, ‘আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা - ইবাদতৰ যোগ্য - নাই।’ কিন্তু তথাপিও তেওঁ তেওঁক বধ কৰিলে। গতিকে বছিৰে নবী (ছাঃ)ৰ ওচৰলৈ আহি অভিযোগ কৰিবলৈ আৰু তেওঁক এই বিষয়ে সুধিলে। তেওঁ তেওঁক এই বিষয়ে আৰু মানুহজনৰ কি কথা ক’লে তাৰ পিছত তেওঁ উছামাক মাতি সুধিলে, 'আপুনি তেওঁক কিয় হত্যা কৰিলে?' ' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁ মুছলমানক আঘাত কৰিছে, তেওঁ অমুকক হত্যা কৰিছে, আৰু তেওঁ তেওঁক এটা নাম উল্লেখ কৰিছে, আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ ৰাখিছে, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ মোৰ তৰোৱালখন দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ ক'লে, 'আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই - ইবাদতৰ যোগ্য - ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পুনৰ সুধিলে: 'আপুনি নেকি যিজনে তেওঁক হত্যা কৰিছিল?'
হাদিছ
Imam Muslim : 143
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلَاحَ فَلَيْسَ مِنَّا
আমাক কৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [মুহাম্মাদ বিন আল-মুছানা] দুয়োজনে কৈছে, আমাক [ইয়াহ্যা অৰ্থাৎ আল-কাথথান] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু উছামাহ] আৰু [ইবনু নুমাইৰ] [উবাইদুল্লাহ]ৰ পৰা [নাফী]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা সকলো কথা কৈছে। -আন এটা বর্ণনাত কোৱা হৈছে- আৰু তেওঁ আমাক [ইয়াহ্যা বিন ইয়াহিয়া] ক’লে আৰু লাফাজ তেওঁৰ, তেওঁ ক’লে; মই [মালিক]ৰ আগতে পঢ়িছিলো; [নাফি’]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা যে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে আমাক আক্ৰমণ কৰিবলৈ তৰোৱাল আনে, তেন্তে তেওঁ আমাৰ গোটৰ নহয়’।
হাদিছ
Imam Muslim : 144
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُصْعَبٌ وَهُوَ ابْنُ الْمِقْدَامِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ إِيَاسِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ سَلَّ عَلَيْنَا السَّيْفَ فَلَيْسَ مِنَّا
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [ইবনে নুমাইৰ] দুয়োজনে কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [মুছআব] - অৰ্থাৎ ইবনে আল-মিকদামে আমাক [ইক্ৰিমাহ বিন আম্মাৰ] [ইয়াছ বিন ছালামাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, ‘যি কোনোৱে আমাক আক্ৰমণ কৰিবলৈ তৰোৱাল উলিয়াই, তেতিয়া তেওঁ আমাৰ গোটৰ নহয়'।
হাদিছ
Imam Muslim : 145
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الْأَشْعَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلَاحَ فَلَيْسَ مِنَّا
তেওঁলোকে আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন বাৰাদ আল-আছ’আৰী] আৰু [আবু কুৰাইব] তেওঁলোকে কৈছে, তেওঁলোকে আমাক [আবু উছামাহক] [বুৰৈদৰ] পৰা [আবু বুৰ্দাহৰ পৰা] [আবু মুছা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘যিজনে আমাক আক্ৰমণ কৰিবলৈ তৰোৱাল নিৰ্দেশ দিয়ে, তেন্তে তেওঁ আমাৰ গোটৰ পৰা নহয়'।
হাদিছ
Imam Muslim : 146
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ ح و حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ مُحَمَّدُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ كِلَاهُمَا عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلَاحَ فَلَيْسَ مِنَّا وَمَنْ غَشَّنَا فَلَيْسَ مِنَّا
আমাক কৈছে [কুতাবিয়া বিন ছাইদে] আমাক [ইয়াকুব] কৈছে - অৰ্থাৎ ইবনে আব্দুৰহমান আল-কাৰী -। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [আবু আল-আহৱাছ মহম্মদ বিন হায়ায়ানে] আমাক [ইবনু আবু হাজিম] দুয়োজনকে [ছুহাইল বিন আবু ছালিহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে আমাক আক্ৰমণ কৰিবলৈ তৰোৱাল আনে, তেন্তে তেওঁ আমাৰ গোটৰ নহয়। আৰু যিয়ে আমাক প্ৰতাৰণা কৰে, তেন্তে তেওঁ আমাৰ মাজত নাই'।
হাদিছ
Imam Muslim : 147
و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى صُبْرَةِ طَعَامٍ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِيهَا فَنَالَتْ أَصَابِعُهُ بَلَلًا فَقَالَ مَا هَذَا يَا صَاحِبَ الطَّعَامِ قَالَ أَصَابَتْهُ السَّمَاءُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَفَلَا جَعَلْتَهُ فَوْقَ الطَّعَامِ كَيْ يَرَاهُ النَّاسُ مَنْ غَشَّ فَلَيْسَ مِنِّي
আৰু আমাক [ইয়াহ্যা বিন আয়ুব] আৰু [কুটাইবা] আৰু [ইবনে হুজৰ] সকলোৱে [ইছমাইল বিন জাফৰ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, [ইবনে আয়ুবে] আমাক কৈছে [ইছমাইল] তেওঁ কৈছে, [আল-আলা’] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল খাদ্যৰ থোপা এটাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ হাত সোমাই দিলে তাৰ পিছত তেওঁৰ হাতখনে তিতা কিবা এটা স্পৰ্শ কৰিলে, গতিকে তেওঁ সুধিলে: 'হে খাদ্যৰ মালিক, এইটো কি?' মালিকে উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, খাদ্য বৰষুণৰ পানীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল’। তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি খাদ্যৰ শিতানত কিয় নাৰাখে যাতে মানুহে চাব পাৰে। যিয়ে ঠগিব তেওঁ আমাৰ গ্ৰুপৰ নহয়'।
হাদিছ
Imam Muslim : 148
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ أَوْ شَقَّ الْجُيُوبَ أَوْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ هَذَا حَدِيثُ يَحْيَى وَأَمَّا ابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ فَقَالَا وَشَقَّ وَدَعَا بِغَيْرِ أَلِفٍ و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَا وَشَقَّ وَدَعَا
আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন ইয়াহিয়াই] আমাক [আবু মুয়া’ৱিয়াহ] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] আৰু [ৱাকি’] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক [ইবনে নুমাইৰে] আমাক [মোৰ পিতৃ] [আল-আমাছি]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মুৰা]ৰ পৰা [মছৰুক]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা সকলো কথা কৈছে বুলি কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘আমাৰ গোটৰ পৰা নহয় যে মানুহে নিজৰ গালত চৰ মাৰে, নিজৰ পকেট ফালি পেলায় বা জাহিলিয়া লোকসকলৰ প্ৰাৰ্থনাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰক'। এয়া [যাহ্যাৰ] হাদীছ। [ইবনে নুমাইৰ] আৰু [আবু বকৰ]ৰ কথা ক’বলৈ গ’লে দুয়োজনে কৈছে, ‘চিঙি ছিঙি নামাজ -আলিফ অবিহনে-’। আৰু আমাক কৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [জাৰিৰ] কৈছে। -আন এটা বর্ণনাত কোৱা হৈছে- দানে আমাক [ইছাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [আলী বিন কাছিৰাম] দুয়োজনে কৈছে, এই ছানাদৰে আমাক [ইছা বিন ইউনুছ] [আল-আমাছি]ৰ পৰা সকলো কথা কৈছে, আৰু দুয়োজনে উল্লেখ কৰিছে, ‘আৰু ফালি নামাজ কৰিলে’।
হাদিছ
Imam Muslim : 149
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى الْقَنْطَرِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى قَالَ وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ فَصَاحَتْ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِهِ فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِئَ مِنْ الصَّالِقَةِ وَالْحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ
আমাক কৈছে [আল-হাকাম বিন মুছা আল-কান্থাৰীয়ে] আমাক [য়াহ্যা বিন হামজাহ] [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইয়াজিদ বিন জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে যে [আল-কাছিম বিন মুখাইমিৰাহ] তেওঁক কৈছে, তেওঁ কয়; আমাক [আবু বুৰ্দাহ বিন আবু মুছা] কৈছে যে, ‘আবু মুছাই নিজৰ পৰিয়ালৰ এগৰাকী মহিলাৰ কোলাত মূৰটো থৈ অচেতন হৈ পৰালৈকে বিষ অনুভৱ কৰিছিল, মহিলাগৰাকীয়ে হিষ্টেৰিকভাৱে চিঞৰিছিল যেতিয়া তেওঁ -আবু মুছা- একো কৰিব নোৱাৰিলে -কাৰণ তেওঁ অজ্ঞান হৈ পৰিছিল-। যেতিয়া তেওঁৰ জ্ঞান আহিল, তেতিয়া [আবু মুছাই] ক’লে, ‘মই নিজকে সেই কামৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি লওঁ, যিটো কামৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বিচ্ছিন্ন হৈছিল।’ সঁচাকৈয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোনো দুৰ্যোগৰ সময়ত চিঞৰি থকা মহিলাৰ পৰা আঁতৰি গ’ল, আৰু যিসকলে তেওঁলোকৰ চুলি কাটি কাপোৰ ফালি পেলায়।
হাদিছ
Imam Muslim : 150
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَا أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَخْرَةَ يَذْكُرُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ وَأَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى قَالَا أُغْمِيَ عَلَى أَبِي مُوسَى وَأَقْبَلَتْ امْرَأَتُهُ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ تَصِيحُ بِرَنَّةٍ قَالَا ثُمَّ أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ تَعْلَمِي وَكَانَ يُحَدِّثُهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ حَلَقَ وَسَلَقَ وَخَرَقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عِيَاضٍ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ امْرَأَةِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي هِنْدٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ عِيَاضٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ لَيْسَ مِنَّا وَلَمْ يَقُلْ بَرِيءٌ
আমাক কৈছে [আব্দ বিন হুমাইদ] আৰু [ইছহাক বিন মনছুৰে] দুয়োজনে কৈছে, আমাক কৈছে [জাফৰ বিন আউনে] আমাক কৈছে [আবু উমাইছ] দুয়োজনে কৈছে, [আবু শ্বাখৰা]ৰ পৰা [আব্দুৰহমান বিন ইয়াজিদ] আৰু [আবু বুৰ্দাহ বিন আবু মুছা] দুয়োজনে কোৱাৰ কথা শুনিছো, ‘[আবু মুছা] অজ্ঞান হৈ পৰিল, তেওঁৰ পত্নী উম্ম আব্দুল্লাহ, হিষ্টেৰিক চিঞৰ এটাৰে তেওঁক সম্ভাষণ জনালে'। দুয়োজনে নিজৰ কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল, ‘যেতিয়া তেওঁৰ জ্ঞান আহিল, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, ‘আপুনি নাজানেনে -কান্দোনৰ বিধান-,’ তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক ক’লে যে আল্লাহৰ ৰাছুলে কৈছে: ‘মই নিজকে বিচ্ছিন্ন কৰি লওঁ যিসকলে তেওঁলোকৰ চুলি কাটি, চিঞৰি আৰু কাপোৰ ফালি পেলায়’। আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মুথী’] আমাক [হুছাইম] [হুছেইন]ৰ পৰা [ইয়াদল আছআৰী]ৰ পৰা [আবু মুছাৰ পত্নী]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা কৈছে। -আন এটা ইতিহাসত ইয়াৰ উল্লেখ আছে-। আৰু আমাক কৈছে [হাজ্জাজ বিন আছ-ছিয়াইৰে], আমাক কৈছে [আব্দ আছ-শ্বামদে] তেওঁ কৈছে, আমাক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক কৈছে [দাউদ] - অৰ্থাৎ ইবনে আবু হিন্দে - আমাক [আছিম] [শ্বাফৱান বিন মুহৰিজৰ পৰা] [আবু মুছা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত ইয়াৰ উল্লেখ আছে- আৰু আমাক কৈছে [আল-হাছান বিন আলী আল-হুলৱানীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [ছ্যু’বাহ] [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা এই হাদীছৰ সৈতে, কেৱল ইয়াদলৰ হাদীছত আল-আছিৰী, তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল, ‘আমি এটা গোটৰ পৰা নহয়’। আৰু তেওঁ কোৱা নাছিল, ‘যাওক’।
হাদিছ
Imam Muslim : 151
و حَدَّثَنِي شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ الْأَحْدَبُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلًا يَنُمُّ الْحَدِيثَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ نَمَّامٌ
আৰু আমাক কোৱা হৈছে [চ্যাইবান বিন ফাৰুখ] আৰু [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ বিন আছমা’ আদল-দ্লুবাই] দুয়োজনে কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [মাহদী] - অৰ্থাৎ ইবনে মাইমুনে - আমাক [ৱাছিল আল-আহদাব] [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা কৈছে যে ই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছে, যে এজন মানুহে কথা-বতৰা পাতি আছিল, তেতিয়া হুদজাইফাই ক’লে, ‘মই শুনিছো আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা মতে, “যিসকলে নিজকে ইজনে সিজনৰ বিৰুদ্ধে গাঁত খান্দিবলৈ ভাল পায়, তেওঁলোকে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ নকৰে।”
হাদিছ
Imam Muslim : 152
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ إِلَى الْأَمِيرِ فَكُنَّا جُلُوسًا فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ الْقَوْمُ هَذَا مِمَّنْ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ إِلَى الْأَمِيرِ قَالَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا فَقَالَ حُذَيْفَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ
আমাক [আলী বিন হুজৰ আছ-ছা’দি] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] কৈছে [ইছহাকে] আমাক [জাৰিৰ] [মনছুৰ]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [হাম্মাম বিন আল-হাৰিটছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘এজন মানুহে এজন আমিৰৰ লগত হোৱা কথা-বতৰাৰ উদ্ধৃতি দিছিল, আমি মছজিদত বহি থকাৰ সময়ত। গতিকে মানুহে ক’লে, ‘এইজন ব্যক্তি যিয়ে আমিৰৰ আগত কথা-বতৰা বর্ণনা কৰিছিল’। ৰাবীজনে ক’লে, ‘গতিকে তেওঁ আহি আমাৰ ফালে মুখ কৰি বহিল, [হুদজাইফা] তাৰ পিছত ক’লে, ‘মই শুনিলোঁ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কোৱা: ভেড়াৰ চুলি জান্নাতত প্ৰৱেশ নকৰে’।
হাদিছ
Imam Muslim : 153
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ حُذَيْفَةَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَاءَ رَجُلٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا فَقِيلَ لِحُذَيْفَةَ إِنَّ هَذَا يَرْفَعُ إِلَى السُّلْطَانِ أَشْيَاءَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ إِرَادَةَ أَنْ يُسْمِعَهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] কৈছে, আৰু [ৱাকি’] [আল-আমাছিৰ পৰা] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক [মিঞ্জাব বিন আল-হাৰিটছ আত-তামিমি] আৰু লাফাজ তেওঁৰ বুলি কৈছে, আমাক [ইবনু মুছিৰ] [আল-আ'মাছি]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [হাম্মাম বিন আল-হাৰিটছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, 'আমি হুডজাইফাৰ সৈতে মছজিদত বহি আছিলো, তেতিয়া এজন মানুহ আহি আমাৰ সন্মুখত বহিছিল।' তাৰ পিছত হুদজাইফাক কোৱা হ’ল, ‘সঁচাকৈয়ে এই ব্যক্তিজনে কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰলৈ খবৰ লৈ আহিছিল’। গতিকে [হুদজাইফাই] এই উদ্দেশ্যেৰে ক’লে যে তেওঁ শুনিব, ‘মই শুনিছো আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা কথা: “যিসকলে ইজনে সিজনৰ বিৰুদ্ধে নিজকে গাঁত খান্দিবলৈ ভাল পায়, তেওঁলোকে জান্নাতত প্ৰৱেশ নকৰে।”
হাদিছ
Imam Muslim : 154
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالَ فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مِرَارًا قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمُسْبِلُ وَالْمَنَّانُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ
আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [মুহাম্মাদ বিন আল-মুছানা] আৰু [ইবনে বাছিয়াৰে] তেওঁলোকে কোৱাৰ কথা কৈছে, আমাক [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [আলী বিন মুদ্ৰিক] [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [খাৰাছিয়া বিন আল-হুৰ]ৰ পৰা [আবু ধৰ্ৰ]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহুৰ পৰা কৈছে 'আলাইহি ৱাছাল্লাম, তেওঁ ক'লে, 'তিনিটা গোটৰ লোক যিবোৰ আল্লাহে তেওঁলোকৰ লগত কিয়ামতৰ দিনত কথা নাপাতিব, তেওঁলোকক দেখা নাপাব, তেওঁলোকৰ পাপ শুদ্ধ নহ'ব আৰু তেওঁলোকে এক যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি লাভ কৰিব'। আবু জ্জাৰে আকৌ ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তিনিবাৰ পঢ়িলে। আবু জ্জাৰে ক’লে, ‘তেওঁলোক বিফল হ’ল আৰু হেৰুৱালে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁলোক কোন? তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'ইছবাল কৰা মানুহ - কাপোৰ দীঘল কৰা -, ৰিয়াৰ বাবে - কৈ দি দি ভাল পোৱা মানুহ' -, আৰু মিছা শপত খাই সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা মানুহ'।
হাদিছ
Imam Muslim : 155
و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمَنَّانُ الَّذِي لَا يُعْطِي شَيْئًا إِلَّا مَنَّهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْفَاجِرِ وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ و حَدَّثَنِيهِ بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
আৰু আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন খাল্লাদ আল-বাহিলিয়ে] আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা] -অৰ্থাৎ আল-কাথথান- আমাক কৈছে [ছুফিয়ানে] আমাক [চুলাইমান আল-আ’মাছি] [চুলাইমান বিন মুছিৰ]ৰ পৰা [খাৰাছিয়া বিন আল-হুৰ]ৰ পৰা [আবু জজাৰ]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছিল: ‘এইটোৱেই হ’ল তিনিজন ব্যক্তি যাক আল্লাহে তেওঁলোকক কিয়ামতৰ দিনত কথা ক’বলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা নাছিল: যিসকল লোকে দি ভাল পায়, তেওঁলোকে তেনেকৈ কোৱাৰ বাহিৰে দিয়ে -ৰিয়া’-ৰ বাবে, যিসকল লোকে মিছা শপত খাই নিজৰ ব্যৱসায়িক সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰে, আৰু যিসকল লোকে ইছবাল কৰে -দীঘল কৰে- তেওঁলোকৰ কাপোৰ-কানি’। আৰু আমাক কৈছে [বিছিৰ বিন খালিদে] আমাক [মহাম্মাদ] - অৰ্থাৎ ইবনে জাফৰে - [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, মই [চুলেমান]ক এই ছানাদৰ সৈতে শুনিছো, আৰু তেওঁ উল্লেখ কৰিছে, ‘তিনিজন ব্যক্তি আছিল যাৰ লগত আল্লাহে তেওঁলোকক কথা ক’বলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা নাছিল আৰু তেওঁলোকৰ ফালে চোৱা নাছিল আৰু তেওঁলোকক শুদ্ধ কৰা নাছিল। আৰু তেওঁলোকৰ যন্ত্ৰণাদায়ক যন্ত্ৰণা হ’ব’।
হাদিছ
Imam Muslim : 156
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ شَيْخٌ زَانٍ وَمَلِكٌ كَذَّابٌ وَعَائِلٌ مُسْتَكْبِرٌ
আৰু আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [ৱাকি’] আৰু [আবু মুৱিয়াহ] [আল-আমছিৰ] পৰা [আবু হাজিম]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘এজন তিনিজন ব্যক্তি আছে, যাৰ লগত আল্লাহে তেওঁলোকক কিয়ামতৰ দিনত কথা ক’বলৈ আমন্ত্ৰণ নিদিয়ে, আৰু সেইবোৰ শুদ্ধ নকৰে'। আবু মুআৱিয়াই ক’লে, ‘আৰু তেওঁলোকৰ ফালে চোৱা নাছিল। আৰু তেওঁলোকৰ এটা যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি হ’ব: অৰ্থাৎ ব্যভিচাৰী পিতৃ-মাতৃ, মিছা নেতা আৰু অহংকাৰী দুখীয়া মানুহ’।
হাদিছ
Imam Muslim : 157
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالْفَلَاةِ يَمْنَعُهُ مِنْ ابْنِ السَّبِيلِ وَرَجُلٌ بَايَعَ رَجُلًا بِسِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ لَهُ بِاللَّهِ لَأَخَذَهَا بِكَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ وَهُوَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لَا يُبَايِعُهُ إِلَّا لِدُنْيَا فَإِنْ أَعْطَاهُ مِنْهَا وَفَى وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ مِنْهَا لَمْ يَفِ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ وَرَجُلٌ سَاوَمَ رَجُلًا بِسِلْعَةٍ و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُرَاهُ مَرْفُوعًا قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ عَلَى مَالِ مُسْلِمٍ فَاقْتَطَعَهُ وَبَاقِي حَدِيثِهِ نَحْوُ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ
আৰু আমাৰ ওচৰত [আবু বকৰ বিন আবু চৈয়াইবা] আৰু [আবু কুৰাইবে] দুয়োজনে কৈছে, [আবু মুআৱিয়াই] [আল-আমাছিৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু মুআৱিয়াই] আমাক বর্ণনা কৰিছে আৰু এইটো আবু বকৰৰ হাদীছ, তেওঁ কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে কৈছে: 'তিনিটা গোট আছে যাৰ বিষয়ে আল্লাহে তেওঁলোকক কথা ক'বলৈ নিমন্ত্ৰণ নকৰে, তেওঁলোকৰ ফালে চোৱা নাই, তেওঁলোকক শুদ্ধ নকৰে আৰু তেওঁলোকৰ বাবে এটা যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি: যিজন মানুহে যাত্ৰীসকলক ল'বলৈ মানা কৰাৰ সময়ত চাহাৰা মৰুভূমিত পানী বাকী আছিল, এজন ব্যক্তি যিয়ে আছৰৰ পিছত আন মানুহক সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিছিল, আৰু তেওঁ আল্লাহৰ নামত শপত খাইছিল যে তেওঁ সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰা ৰাজধানীখন এনেকুৱা আৰু এনেকুৱা আছিল যে ক্ৰেতাই তেওঁক বিশ্বাস কৰিছিল, যদিও তেওঁ মৰিছিল নহয়। দ্বিতীয়তে, যিজন ব্যক্তিয়ে এনে এজন নেতাৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰে যিয়ে তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ নকৰে কিন্তু বিশ্বৰ কামৰ বাবে আনুগত্য প্ৰকাশ কৰে, যদি নেতাই তেওঁক কিবা এটা দিয়ে তেন্তে তেওঁ নিজৰ আনুগত্যৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰে আৰু যদি নহয় তেন্তে তেওঁ সেইটো পূৰণ নকৰে’। আৰু [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক [জাৰিৰ] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত ইয়াৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে- আৰু [ছাইদ বিন আমৰ আল-আছ'আৎছিয়ে] আমাক [আবৎছাৰ] দুয়োকে [আল-আমছ]ৰ পৰা এই ইছনাদৰ সৈতে একেদৰেই কৈছে, কেৱল জাৰিৰৰ হাদীছতহে উল্লেখ আছে, 'এজন মানুহে আন মানুহৰ পৰা সামগ্ৰীৰ বাবে দৰদাম কৰিছিল'। আৰু [আমৰ আন-নাকিদে] আমাক [ছুফিয়ানক] [আমৰু]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰাৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, মই তেওঁক মাৰ্ফু বুলি ভাবো’, তেওঁ কৈছে, ‘তিনিজন মানুহ আছে যাৰ লগত আল্লাহে কথা নাপাতে, তেওঁলোকৰ ফালে নাচায়, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে এটা যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি: যিজন মানুহে আছৰৰ নামাজৰ পিছত মুছলমানৰ সম্পত্তিৰ বিষয়ে শপত খায়, তেতিয়া তেওঁ জব্দ কৰে’। আৰু বাকী হাদীছ আল-আ’মাছৰ হাদীছৰ দৰে।
হাদিছ
Imam Muslim : 158
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَتَوَجَّأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ شَرِبَ سَمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَرَدَّى فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيُّ حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ ح و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ كُلُّهُمْ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَفِي رِوَايَةِ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ
আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আবু ছাইদ আল আছিয়াজ] দুয়োজনে কৈছে, আমাক [ৱাকি’] [আল-আমাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যিজনে নিজকে এটুকুৰাৰে হত্যা কৰে লোহা, তাৰ পিছত হাতত ধৰি লোহা লৈ তেওঁ নৰকত পেটত ছুৰীৰে আঘাত কৰিব অবিৰত শাস্তি পাব আৰু তেওঁ চিৰকাল নৰকত থাকিব। যিয়ে বিষ পান কৰি নিজকে হত্যা কৰিব, তেওঁ সেই বিষৰ সোৱাদ নৰকত অবিৰতভাৱে ল’ব আৰু সেই নৰকত তেওঁ চিৰকাল অমৰ হৈ থাকিব। ঠিক তেনেদৰে যিয়ে পাহাৰৰ শিখৰৰ পৰা জপিয়াই নিজকে হত্যা কৰিব, তেওঁ নিজকে হত্যা কৰিবলৈ অবিৰতভাৱে নৰকত ডুব যাব আৰু সেই নৰকত চিৰদিনৰ বাবে অমৰ হৈ থাকিব।' আৰু আমাক কৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক [জাৰিৰ] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [ছাইদ বিন আমৰু আল-আছিআত্সিয়ে] আমাক [আব্ৎছাৰ] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [য়াহ্যা বিন হাবিব আল-হাৰিট্ছিয়ে] আমাক [খালিদ] -অৰ্থাৎ ইবনে আল-হাৰিৎছে- আমাক [ছিউবাহ] সকলো কথা কৈছে উদাহৰণস্বৰূপে এই ছানাদৰ সৈতে। আৰু [চুলেমান]ৰ পৰা [ছ্যু’বাহ] বর্তিত তেওঁ কৈছিল, “মই [জ্জাকৱান] শুনিলোঁ৷
হাদিছ
Imam Muslim : 159
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامِ بْنِ أَبِي سَلَّامٍ الدِّمَشْقِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ أَنَّ أَبَا قِلَابَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ بَايَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الْإِسْلَامِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِي شَيْءٍ لَا يَمْلِكُهُ
আমাক কোৱা হৈছে যে [ইয়াহ্যা বিন ইয়াহিয়াই] আমাক [মুআৱিয়া বিন ছাল্লাম বিন আবু ছাল্লাম আদ-ডিমাছিকী] [ইয়াহ্যা বিন আবু কাৎচিৰ]ৰ পৰা কৈছে যে [আবু কিলাবাহে] তেওঁক কৈছে, যে [থাবিত বিন আদল-দলাহাক] তেওঁক কৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলে তেওঁৰ ওচৰত গছৰ তলত বাইদেউ কৰিছিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘যিজনে ধৰ্মৰ শপত খায় ইছলাম যে মিছা বুলি কোৱাৰ বাহিৰেও পৰিস্থিতি তেওঁ কোৱাৰ দৰেই। যিয়ে কোনো বস্তুৰে - এটা আহিলাৰে নিজকে হত্যা কৰে, তেওঁক সেই আহিলাৰে কিয়ামতৰ দিনত অত্যাচাৰ কৰা হ'ব। মানুহে নিজৰ নথকা বস্তু এটাৰে প্ৰতিজ্ঞা কৰাৰ যোগ্য নহয়'।
হাদিছ
Imam Muslim : 160
حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَلَعْنُ الْمُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ فِي الدُّنْيَا عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ ادَّعَى دَعْوَى كَاذِبَةً لِيَتَكَثَّرَ بِهَا لَمْ يَزِدْهُ اللَّهُ إِلَّا قِلَّةً وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ فَاجِرَةٍ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু গাছান আল-মিছমাই] আমাক [মু’আজ] - অৰ্থাৎ ইবনে হিছামক কোৱা হৈছে - তেওঁ ক’লে, তেওঁ আমাক [মোৰ পিতৃক] [ইয়াহ্যা বিন আবু কাটছিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে, তেওঁ আমাক [আবু কিলাবাক] [থাবিত বিন আদল-দলাহাক]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে, ‘এজন মানুহে নিজৰ নথকা বস্তুৰে প্ৰতিজ্ঞা কৰাৰ যোগ্য নহয়, আৰু মুমিনক গালি পৰাটো তেওঁক হত্যা কৰাৰ দৰে। এই পৃথিৱীত যিয়ে কোনো বাদ্যৰে হত্যা কৰে তেওঁ কিয়ামতৰ দিনত সেই বাদ্যৰে অত্যাচাৰ কৰা হ’ব নিশ্চয়। যিয়ে মিছা দাবীৰে ইয়াৰ সৈতে সামগ্ৰীৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰিব বুলি দাবী কৰে, নিশ্চয় আল্লাহে ইয়াক বৃদ্ধি নকৰে বৰঞ্চ মূল্য হ্ৰাসহে কৰিব। আৰু যিয়ে কোনো বস্তুৰ শপত খাব পাৰে - যিটো শপত যিয়ে নিজৰ মালিকক অপৰাধ - আৰু ঘৃণনীয় কাম কৰাত বাধা দিয়ে'।
