Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 1541
و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ أَبُو يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ لَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ أَقْبَلَ صُهَيْبٌ مِنْ مَنْزِلِهِ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عُمَرَ فَقَامَ بِحِيَالِهِ يَبْكِي فَقَالَ عُمَرُ عَلَامَ تَبْكِي أَعَلَيَّ تَبْكِي قَالَ إِي وَاللَّهِ لَعَلَيْكَ أَبْكِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يُبْكَى عَلَيْهِ يُعَذَّبُ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِمُوسَى بْنِ طَلْحَةَ فَقَالَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ إِنَّمَا كَانَ أُولَئِكَ الْيَهُودَ
Hevur sagt mær [Ali bin Hujr] hevur sagt okkum [Syu'aib bin Shafwan Abu Yahya] frá [Abdul Malik bin Umair] frá [Abu Burdah Abu Músa] frá [Abu Músa] hann segði; Tá kaliffurin [Umar] hevði eina vanlukku - hann varð stungin av onkrum - kom Shuhaib heim til hansara. Tá ið hann kom hagar, stóð hann nærhendis Umar og græt. So spurdi Umar: »Hví grætur tú, grætur tú fyri mær?« Shuhaib svaraði: 'Ja, við Allah, eg gráti fyri tær, o Amirul mukminin'. Umar mælti; 'Við Allah minnist eg, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð segði: 'Hvønn, sum grætur fyri, hann verður píndur.' So segði eg hetta við Músa bin Talha, segði hann; »Aisha segði; At tað bara skuldi henda jødum'.
Hadith
Imam Muslim : 1542
و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ لَمَّا طُعِنَ عَوَّلَتْ عَلَيْهِ حَفْصَةُ فَقَالَ يَا حَفْصَةُ أَمَا سَمِعْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمُعَوَّلُ عَلَيْهِ يُعَذَّبُ وَعَوَّلَ عَلَيْهِ صُهَيْبٌ فَقَالَ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْمُعَوَّلَ عَلَيْهِ يُعَذَّبُ
Og tað hevur verið sagt mær [Amru An Naqid] hevur sagt okkum [‘Affan bin Muslim] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] frá [Thabit] frá [Anas], at tá ið [Umar] varð stungin, græt Hafshah yvir honum við harðari rødd, so segði Umar beinanvegin; »Ó Hafshah, hoyrdi tú ikki rasullah siga: »Fólk, sum gráta, verða pínd.« Tá græt Shuhaib eisini við at lyfta røddina, so segði Umar; »O Shuhaib, veitst tú ikki, at tann, tú grætur fyri, verður revsaður?«
Hadith
Imam Muslim : 1543
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانَ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنْ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ لِي اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَا أَخَاهْ وَا صَاحِبَاهْ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَ لَمْ تَعْلَمْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضِ فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطُّ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنَّهُ قَالَ إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ { أَضْحَكَ وَأَبْكَى } { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ
Hevur sagt okkum [Dawud bin Rusyaid] hevur sagt okkum [Isma'il bin Ulayyah] hevur sagt okkum [Ayyub] frá [Abdullah bin Abumulaikah] hann segði; Eg sat einaferð við síðuna av [Ibnu Umar], meðan eg bíðaði eftir líkinum av Umm Aban bint Usman, meðan við síðuna av honum eisini var Amru bin Usman. Síðani kom Ibn Abbas, vegleiðdur av onkrum, sum segði honum, hvar Ibn Umar var. Tá kom Ibnu Abbas og setti seg við síðuna av mær. Meðan eg eri ímillum tey bæði. Knappliga kom ein rødd innan úr húsinum, so segði Ibnu Umar sum um hann peikaði á Amru at reisa seg og steðga teimum. Hann mælti; Eg havi hoyrt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Ja, tann deyði verður veruliga píndur orsakað av grátinum hjá familjuni.' Síðani sendi Abdullah ein sendiboð. [Ibn Ábbas] segði; Vit vóru saman við Amirul Mukminin [Umar bin Al Khaththab]. Tá vit komu til Al Baida`, sá hann knappliga ein mann, sum steðgaði í skugganum av einum træi, so hann segði við meg, 'Far og sig mær, hvør maðurin veruliga er'. Eg fór, og tað vísti seg, at maðurin var Shuhaib. Tá kom eg aftur og segði; 'Tú hevur givið mær boð um at finna útav, hvør maðurin er, hann er Shuhaib'. Umar mælti; »Bið hann fara við okkum.« Eg segði; „Hann er sanniliga saman við familjuni“. Umar mælti; 'Sjálvt um hann er saman við familjuni'. Tað tykist sum Ayyub segði; »Bílegg honum, so hann skal fara við okkum«. Tá vit komu og Amirul Mukminin ikki hevði verið leingi, kom Shuhaib og segði; »O beiggi mín, o vinur mín. .!' Umar segði eisini; 'Hoyrdi tú ikki -Ayyub segði- visti tú ikki -ella- hoyrdi tú ikki, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð segði: 'Ja, tann deyði verður veruliga píndur orsakað av grátinum hjá familjuni'.' Abdullah sendi boð, meðan Umar segði; Síðani reisti eg meg og hitti Aisyah. Síðani segði eg honum tað, sum Ibn Umar hevði avdúkað. Aisha segði; Nei, við Allah, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ongantíð: 'Ja, líkið verður veruliga pínt orsakað av onkrum at gráta'. Men tað, sum hann segði, var: »Ja, fyri tann vantrúgvandi fer Allah at økja um pínu hansara orsakað av grátinum hjá familju hansara. Og sanniliga er tað Allah, sum fær fólk at flenna og gráta. Og ein syndari kann ikki bera syndirnar hjá øðrum.“ [Ajúb] segði; [Ibn Abu Awalka] segði; hevur sagt mær [Al Qasim bin Muhammed] hann segði; Tá ið orð Umars og Ibnu komu til [Aisyah], segði hon; 'Tú hevur greitt mær frá -hadith- frá onkrum, sum ikki er millum lygnararnar.' Men tað er oyrað, sum hoyrir skeivt'.
Hadith
Imam Muslim : 1544
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ تُوُفِّيَتْ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِمَكَّةَ قَالَ فَجِئْنَا لِنَشْهَدَهَا قَالَ فَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا قَالَ جَلَسْتُ إِلَى أَحَدِهِمَا ثُمَّ جَاءَ الْآخَرُ فَجَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ مُوَاجِهُهُ أَلَا تَنْهَى عَنْ الْبُكَاءِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَدْ كَانَ عُمَرُ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ ثُمَّ حَدَّثَ فَقَالَ صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ شَجَرَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلَاءِ الرَّكْبُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ قَالَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ادْعُهُ لِي قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ ارْتَحِلْ فَالْحَقْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا أَنْ أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ وَا أَخَاهْ وَا صَاحِبَاهْ فَقَالَ عُمَرُ يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَيَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا مَاتَ عُمَرُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ عُمَرَ لَا وَاللَّهِ مَا حَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يُعَذِّبُ الْمُؤْمِنَ بِبُكَاءِ أَحَدٍ وَلَكِنْ قَالَ إِنَّ اللَّهَ يَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ حَسْبُكُمْ الْقُرْآنُ { وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } قَالَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ عِنْدَ ذَلِكَ وَاللَّهُ { أَضْحَكَ وَأَبْكَى } قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ فَوَاللَّهِ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ مِنْ شَيْءٍ و حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ كُنَّا فِي جَنَازَةِ أُمِّ أَبَانَ بِنْتِ عُثْمَانَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَنُصَّ رَفْعَ الْحَدِيثِ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا نَصَّهُ أَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ وَحَدِيثُهُمَا أَتَمُّ مِنْ حَدِيثِ عَمْرٍو
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] og [Abdu bin Humaid] - [Ibnu Rafi'] sagt- hevur sagt okkum [Abdurrazaq] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] hevur sagt mær [Abdullah bin Abumulaikah] hann segði; Tá dóttir Usman bin Affan doyði í Mekka, komu vit at vitja hana. Eisini til staðar tá vóru millum annað Ibnu Umar og Ibnu Abbas. Og eg sat millum tey bæði. Síðani kom ein annar persónur og hann sat við síðuna av mær. Síðani spurdi [Abdullah bin Umar] Amru bin Usman sum sat framman fyri Abdullah: 'Hví bannar tú ikki fólki, sum gráta? Faktiskt segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð: ’Ja, tann deyði verður veruliga píndur, tí familja hansara grætur yvir honum.’ So svaraði [Ibn Abbas]: 'Sanniliga segði [Umar] tað einaferð'. Síðani helt Ibn Abbas fram; Eg kom einaferð úr Makkah við Umar, og tá vit komu til Baida`, møttu vit knappliga einum hópi av akførum, sum steðgaðu undir skugganum av einum træi. Umar mælti; 'Royn at kanna, hvør leiðarin í bólkinum er'. Eftir at eg hugdi, vísti tað seg, at leiðarin í bólkinum var Shuhaib. Síðani segði eg tað við Umar. Umar bað: 'Ring til hansara her'. Eg for aftur til Shuhaib og eg baud honum, 'Far nidur og hitta Amirul Mu'minin beint nuna'. Tá Umar hevði ta vanlukku at verða stungin av onkrum, kom Shuhaib grátandi og segði; »O bróðir mín, o bróðir mín...« tá mælti Umar; »Shuhaib, grætur tú eftir mær? Faktiskt segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, at tann deyði fór at verða píndur, tí familja hansara græt. [Ibn Ábbas] segði; 'Tá Umar doyði, miðlaði eg hadith, sum Umar segði, til 'Aisyah.' So segði [Aisyah]; »Má Allah miskunna Umar. Nei, við Allah, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ongantíð, at Allah pínir trúgvandi orsakað av onkrum at gráta. Faktiskt segði hann nakað sovorðið; »Ja, Allah økir um pínuna hjá teimum vantrúgvandi, orsakað av grátinum hjá familjum teirra yvir teimum.« Abdullah segði; Næst segði Aisyah; Hetta orðið hjá Allah er nóg mikið sum prógv fyri tær, 'Og ein syndari fer ikki at bera syndir annars'. Ibn Ábbas segði; 'Síðani fær Allah teg at flenna og gráta'. Ibn Ávalka segði; 'Við Allah segði Ibn Umar einki -hoyrdi forkláringina hjá 'Aisyah-'. Og [Abdurrahman bin Bisyr] hevur skylt okkum [Sufyan] hevur sagt [Amru] frá [Ibn Abu Awalkah] hann segði; Vit savnaðust við líkið av Umm Aban bint Usman. Hann segði eisini frá hadisini, men hann segði ikki týdningin av hadisini frá Ibn Umar frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam sum Ayyub og Ibn Juraij siga. Og teirra báðar hadith eru meira fullfíggjaðar enn hadith hjá Amru.
Hadith
Imam Muslim : 1545
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ
Tað hevur verið sagt við meg [Harmalah bin Yahya] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] hevur sagt mær [Umar bin Muhammed], at [Salim] hevur sagt tað frá [Abdullah bin Umar], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi segði: 'Ja, tey deyðu av teimum grátandi eru enn á lívi'.
Hadith
Imam Muslim : 1546
و حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ قَالَ خَلَفٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ عَائِشَةَ قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَقَالَتْ رَحِمَ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعَ شَيْئًا فَلَمْ يَحْفَظْهُ إِنَّمَا مَرَّتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَنَازَةُ يَهُودِيٍّ وَهُمْ يَبْكُونَ عَلَيْهِ فَقَالَ أَنْتُمْ تَبْكُونَ وَإِنَّهُ لَيُعَذَّبُ
Hevur sagt okkum [Khalaf bin Hisham] og [Abu Rabi’ Az Zahrani] alt um [Hammad] - [Khalaf] segði- hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] um [Hisham bin Urwah] um [pápa sín] hann segði; Aisyah segði einaferð um útsøgnina hjá Umar, at tann deyði fór at verða píndur, tí familja hansara græt, so segði [Aisyah]; 'Má Allah miskunna Abu Abdurrahman, hann hevur hoyrt hadisin hjá Rasulullah, men hann hevur ikki lært hana -væl- uttanat. Hendingin er soleiðis; Einaferð fór líkið av einum jøda framvið profetinum og familja hansara græt. So segði profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Tú grætur fyri honum, meðan hann veruliga verður píndur -orsakað av tínum gráti-''.
Hadith
Imam Muslim : 1547
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ عَائِشَةَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ يَرْفَعُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَقَالَتْ وَهِلَ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيُعَذَّبُ بِخَطِيئَتِهِ أَوْ بِذَنْبِهِ وَإِنَّ أَهْلَهُ لَيَبْكُونَ عَلَيْهِ الْآنَ وَذَاكَ مِثْلُ قَوْلِهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ عَلَى الْقَلِيبِ يَوْمَ بَدْرٍ وَفِيهِ قَتْلَى بَدْرٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَهُمْ مَا قَالَ إِنَّهُمْ لَيَسْمَعُونَ مَا أَقُولُ وَقَدْ وَهِلَ إِنَّمَا قَالَ إِنَّهُمْ لَيَعْلَمُونَ أَنَّ مَا كُنْتُ أَقُولُ لَهُمْ حَقٌّ ثُمَّ قَرَأَتْ { إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى } { وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ } يَقُولُ حِينَ تَبَوَّءُوا مَقَاعِدَهُمْ مِنْ النَّارِ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَحَدِيثُ أَبِي أُسَامَةَ أَتَمُّ
Hevur sagt okkum [Abu Kuraib] hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Hisham] frá [faðir sínum] hann segði; Tað er fortalt [Aisyah] ein søga, at Ibn Umar segði við profetin sallallaahu alaihi Wasallam, at hann segði: 'Ja, tann deyði verður píndur í grøv síni orsakað av grátinum hjá familjuni yvir honum'. So segði Aisyah; »Hann hevði skeivt. Tað er ikki tað, sum profeturin í roynd og veru segði; at tann deyði verður píndur vegna mistøk ella syndir sínar. Meðan grætur familjan bara eftir honum nú. Hetta er eins skeivt og orðatakið um, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð stóð á kantinum á eini grøv undir Badr-bardaganum, og tað var har, at líkini av fjølguddómunum vórðu grivin. Síðan mælti hann: »Sanniliga hoyrdu teir veruliga, hvat eg segði«. Sanniliga hevði hann skeivt, sannleikin er, at hann segði: »Ja, tey skulu sanniliga vita - í eftirlívinum - at tað, sum eg havi sagt teimum, er satt«. Síðani las Aisyah versið: 'Ja, tú kanst ikki fáa tey deyðu at hoyra'. Og versið, 'Og tú ert ongantíð førur fyri at fáa fólk í grøvini at hoyra'. Hann segði tað, meðan teir fyrireikaðu sínar setur úr helviti. Og tað hevur verið sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Waki’] hevur sagt okkum [Hsyam bin Urwah] við hesi isnad, sum er tað sama sum hadisin hjá Usamah, men haditin hjá Usamah er meira fullfíggjað.
Hadith
Imam Muslim : 1548
و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ وَذُكِرَ لَهَا أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنَّهُ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى يَهُودِيَّةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا
Tað hevur verið sagt okkum [Qutaibah bin Said] frá [Malik bin Anas] - í sambandi við hadith, sum varð lisin fyri honum - frá [Abdullah bin Abu Bakr] frá [pápa sínum] frá [Amrah bint Abdurrahman], at hann hevði upplýst honum, at hann hevði hoyrt [Aisyah] og at tað varð sagt við Ibnmar; "Ja, tey deyðu verða veruliga pínd orsakað av rópunum hjá teimum, sum enn eru á lívi." So segði Aisyah; »Má Allah fyrigeva Abu Abdurrahman, faktiskt lýgur hann ikki, men hann hevur gloymt ella gjørt eitt mistak. Sjálv hendingin var; Einaferð tá profeturin sallallaahu alaihi wasallam fór framvið líkinum av eini jødiskari kvinnu og græt yvir tí, segði hann: 'Teir gráta veruliga yvir henni, og líkið verður veruliga pínt í grøv hennara'.'
Hadith
Imam Muslim : 1549
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدٍ الطَّائِيِّ وَمُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ أَوَّلُ مَنْ نِيحَ عَلَيْهِ بِالْكُوفَةِ قَرَظَةُ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ نِيحَ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ يُعَذَّبُ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ الْأَسْدِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْأَسْدِيِّ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ و حَدَّثَنَاه ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِي الْفَزَارِيَّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Waki'] frá [Sagdi bin Ubaid Ath Tha`i] og [Muhammed bin Qais] frá [Ali bin Rabi'ah] hann segði; Fyrsti persónurin, sum varð syrgdur í Kufa, var Qarazhah bin Ka’ab, tá segði [Al Mughirah bin Syu’bah]; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam siga: 'Hvør sum helst, sum syrgir yvir einum líki, verður líkið pínt á uppreisnardegnum orsakað av tí harminum'. Og tað er sagt mær [Ali bin Hujr Sum Sa'di] hevur sagt okkum [Ali bin Mushir] hevur sagt okkum [Muhammed bin Qais Al Asdi] frá [Ali bin Rabi'ah Al Asdi] frá [Al Mughirah bin Syu'bah] frá profetinum til dømis. Og tað hevur verið sagt okkum [Ibn Abu Umar] hevur sagt okkum [Marwan Al Fazari] hevur sagt okkum [Sagdi bin Ubaid Ath Tha`i] frá [Ali bin Rabi'ah] frá [Al Mughirah bin Syu'bah] frá profetinum til dømis.
Hadith
Imam Muslim : 1550
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى أَنَّ زَيْدًا حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَلَّامٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا مَالِكٍ الْأَشْعَرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعٌ فِي أُمَّتِي مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يَتْرُكُونَهُنَّ الْفَخْرُ فِي الْأَحْسَابِ وَالطَّعْنُ فِي الْأَنْسَابِ وَالْاسْتِسْقَاءُ بِالنُّجُومِ وَالنِّيَاحَةُ وَقَالَ النَّائِحَةُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum ['Affan] hevur sagt okkum [Aban bin Yazid] -á annan hátt- Og hevur sagt mær [Ishaq bin Mansur] -og lafazh eigur eisini til hansara- hevur sagt okkum [Habban bin Hilal] hevur sagt við hann at [Aban Hilal] hevur sagt við okkum [AbanY] [Abu Sallam] hevur sagt við hann, at [Abu Malik] Al Asy'ari] hevði sagt honum, at profeturin segði: 'Tað eru fýra ting av fákunnu, sum enn eru knýtt at mínum fólki, og tey hava ikki slept teimum: Stolt av teirra støðu, fordøma nasab -ætt-, biðja um stjørnu og regn við. Og hann segði: 'Tann, sum syrgir fyri tí deyða, um hann ikki hevur angrað áðrenn deyða sín, so verður hann á uppreisnardegnum risin upp í longum svørtum klæðum og í einum skjøldi úr einum rustaðum svørði'.
Hadith
Imam Muslim : 1551
و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ تَقُولُ لَمَّا جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَتْلُ ابْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ قَالَتْ وَأَنَا أَنْظُرُ مِنْ صَائِرِ الْبَابِ شَقِّ الْبَابِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ فَأَمَرَهُ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ فَأَتَاهُ فَذَكَرَ أَنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ فَأَمَرَهُ الثَّانِيَةَ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ فَزَعَمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اذْهَبْ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ مِنْ التُّرَابِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ وَاللَّهِ مَا تَفْعَلُ مَا أَمَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْعَنَاءِ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ ح و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ كُلُّهُمْ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْعِيِّ
Hevur sagt okkum [Ibnul Mutsanna] og [Ibn Abu Umar] - [Ibnul Mutsanna] segði- hevur sagt okkum [Abdul Wahhab] hann segði, eg hoyrdi [Yahya bin Said] siga, hevur sagt mær [Amrah] at hann hevur hoyrt [Aisyah] siga; Tá tíðindini um deyða Ibn Haritsah, Ja'far bin Abi Talib og Abdullah bin Rawahah komu til rasullah, setti hann seg niður og sorgmerki vóru á andlitinum. »Aisyah segði næst; Eg sá úr rivunum í hurðini, ein maður kom til hansara og segði; 'Ó Allahs sendiboð, kona Ja'far grætur'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við viðkomandi at tiga. Síðani fór viðkomandi avstað. Ikki leingi eftir kom viðkomandi aftur og segði við hann, at tey ikki vildu vera einsamøll. Profeturin segði við hann, at hann skuldi koma aftur, men ikki leingi eftir, kom hann aftur og segði; 'Við Allah, tey vilja ikki tiga og vilja ikki geva mær gætur, o Allahs sendiboð'. Aisyah helt, at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði við viðkomandi at fara avstað við at siga: 'Far! Og legg skit í munnin á honum!“ Og Áisja mælti; 'Vei tykkum, við Allah, tit hava ikki framt rætt tað, sum Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam bað tykkum gera, so tit fóru Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam í vanda'. Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abdullah bin Numair] -á annan hátt- Og hevur sagt mær [Abu Thahir] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahb] frá [Muawiyah bin Salih] -á annan hátt- hevur sagt mær [Ahmad bin Dabrahid hevur] Hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Muslim] frá [Yahya bin Said] við hesum isnad til dømis. Og í hadisini hjá Abdul Áziz; 'Og tit hava latið troytt eftir tykkum fyri Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam'.
Hadith
Imam Muslim : 1552
حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ الْبَيْعَةِ أَلَّا نَنُوحَ فَمَا وَفَتْ مِنَّا امْرَأَةٌ إِلَّا خَمْسٌ أُمُّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ الْعَلَاءِ وَابْنَةُ أَبِي سَبْرَةَ امْرَأَةُ مُعَاذٍ أَوْ ابْنَةُ أَبِي سَبْرَةَ وَامْرَأَةُ مُعَاذٍ
Hevur sagt mær [Abu Rabi' Az Zahrani] hevur sagt okkum [Hammad] hevur sagt okkum [Ayyub] frá [Muhammed] frá [Ummu 'Athiyyah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur lovað okkum trúfesti um ikki at gera Niyahah -gráta fyri tí deyða-. So doyði ikki ein einasta kvinna okkara millum - og vit syrgdu fyri henni - uttan fimm fólk, nevniliga Umm Sulaim, Ummul 'Ala, dóttir Abu Sabrah, kona Mu'adz ella dóttir Abu Sabrah og kona Mu'adz'.
Hadith
Imam Muslim : 1553
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَسْبَاطٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْبَيْعَةِ أَلَّا تَنُحْنَ فَمَا وَفَتْ مِنَّا غَيْرُ خَمْسٍ مِنْهُنَّ أُمُّ سُلَيْمٍ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Asbat] hevur sagt okkum [Hsyyam] frá [Hafshah] frá [Umm 'Athiyah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevur lovað okkum trúfesti um ikki at gera Niyahah -gráta fyri tí deyða-. So doyði ikki ein av okkara kvinnum - og vit syrgdu fyri henni - uttan fimm, eisini Umm Sulaim'.
Hadith
Imam Muslim : 1554
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا } { وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ } قَالَتْ كَانَ مِنْهُ النِّيَاحَةُ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلَّا آلَ فُلَانٍ فَإِنَّهُمْ كَانُوا أَسْعَدُونِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَا بُدَّ لِي مِنْ أَنْ أُسْعِدَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا آلَ فُلَانٍ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Zuhair bin Harb] og [Ishaq bin Ibrahim] alt frá [Abu Muawiyah] - [Zuhair] sagt- Hevur sagt okkum [Muhammed bin Khazim] hevur sagt okkum [Ashim] frá [Hafshah 'Aiyya] sagt] frá [Uhmuh 'Aiyya] sagt; Tá hetta versið kom niður, '-Tá ið tað koma til tín trúgvandi kvinnur- at lova trúfesti, at tær ikki vilja hava samstarvsfelagar við Allah, ... og ikki vilja vera tær ólýðin í góðum málum'. Umm 'Atiyja segði; Hetta fevnir um An Niyahah - at harmast um tann deyða -. Eg segði; 'Undantikið familjuna hjá Fulan, bjóðaðu tey mær faktiskt at gera niyahah saman við teimum í fákunnutíðini, so eg var noyddur at fylgja teimum í at gera tað'. Hann segði: 'Undantikið familjuna hjá Fulan'.
Hadith
Imam Muslim : 1555
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ قَالَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ كُنَّا نُنْهَى عَنْ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ وَلَمْ يُعْزَمْ عَلَيْنَا
Hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] hevur sagt okkum [Ibn 'Ulayyah] hevur sagt okkum [Ayyub] frá [Muhammed bin Sirin] hann segði; [Umm 'Atiy] segði; 'Okkum varð bannað at fylgja líkinum, men - tað forboðið - varð ikki veruliga lagt okkum'.
Hadith
Imam Muslim : 1556
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ كِلَاهُمَا عَنْ هِشَامٍ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ نُهِينَا عَنْ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ وَلَمْ يُعْزَمْ عَلَيْنَا
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abu Usamah] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Ísa bin Yunus] bæði frá [Hsyyam] frá [Hafshah] frá [Ummu 'Athiyyah] hann segði; 'Okkum varð bannað at fylgja líkinum, men - tað forboðið - varð ikki veruliga lagt okkum'.
Hadith
Imam Muslim : 1557
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ فَقَالَ اغْسِلْنَهَا ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَاجْعَلْنَ فِي الْآخِرَةِ كَافُورًا أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي فَلَمَّا فَرَغْنَا آذَنَّاهُ فَأَلْقَى إِلَيْنَا حَقْوَهُ فَقَالَ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ مَشَطْنَاهَا ثَلَاثَةَ قُرُونٍ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ كُلُّهُمْ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ تُوُفِّيَتْ إِحْدَى بَنَاتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَتْ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ وَفِي حَدِيثِ مَالِكٍ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَتْ ابْنَتُهُ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكِ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَجَعَلْنَا رَأْسَهَا ثَلَاثَةَ قُرُونٍ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya] hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai'] frá [Ayyub] frá [Muhammed bin Sirin] frá [Umm 'Athiyyah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom at vitja okkum sum vóru og baðaðu dóttur sína. pá mælti hann: »Baði hann þrijar eða fimm sinnum, ella enn meira en þat. Eftir tað skalt tú brúka eina blanding av vatni og bidarabløðum. Meðan skalt tú brúka kamfor ella eitt slag av kamfor til endaliga skolið. Tá tú ert liðugur, sig mær tað.' Eftir at hava verið liðug at baða, søgdu vit honum tað, og hann gav okkum beinanvegin klútin og segði: 'Berið hann á niðaru partin av kroppinum'. Og eftir at hava sagt okkum [Yahya bin Yahya] hevði sagt okkum [Yazid bin Zurai'] frá [Ayyub] frá [Muhammed bin Sirin] frá [Hafshah bin Sirin] frá [Ummu 'Athiyyah] segði hann; 'Vit spunnu hárið á henni í trý'. Og hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] frá [Malik bin Anas] -í aðrari linju- Hevur sagt okkum [Abu Rabi’ Az Zahrani] og [Qutaibah bin Said] bæði sagt, hevur sagt okkum [Hammad] -í aðrari linju- Og hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] hevur sagt okkum alt frá [IAyyah] [Muhammed] frá [Ummu Athiyyah] segði hann; 'Ein av døtrunum hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam doyði'. Meðan í hadisini hjá Ibn Ulayyah; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom at síggja okkum sum vaskaði líkið av dóttur síni. Meðan í hadith Maliks; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom at vitja okkum tá dóttir hansara doyði. Líkt hadisin hjá Yazid bin Zurai' frá Ayyub frá Muhammad frá Umm 'Atyiyyah. Og segði okkum [Qutaibah bin Said] segði okkum [Hammad] frá [Ayyub] frá [Hafshah] frá [Ummu Athiyyah] við líknandi hadith, bara hann segði 'tríggjar ferðir ella fimm ferðir ella sjey ferðir ella meira enn tað. So segði Hafshah frá Umm 'Athiyah: 'Og vit spunnu hárið á henni í trý'.
Hadith
Imam Muslim : 1558
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ وَأَخْبَرَنَا أَيُّوبُ قَالَ وَقَالَتْ حَفْصَةُ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ اغْسِلْنَهَا وِتْرًا ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا قَالَ وَقَالَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ مَشَطْنَاهَا ثَلَاثَةَ قُرُونٍ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] hevur sagt okkum [Ibn Uleyyah] og hevur sagt okkum [Ayyub] hann segði, og hevur sagt [Hafshah] frá [Umm 'Athiyyah] hann segði; 'Baða hana - dóttur Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam - við einum stakum tali, nevniliga tríggjar, fimm ella sjey ferðir'. Umm 'Atyhiyyah segði eisini; „Og vit spunnu hárið á henni í tríggjar snældu“.
Hadith
Imam Muslim : 1559
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ لَمَّا مَاتَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْسِلْنَهَا وِتْرًا ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا وَاجْعَلْنَ فِي الْخَامِسَةِ كَافُورًا أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ فَإِذَا غَسَلْتُنَّهَا فَأَعْلِمْنَنِي قَالَتْ فَأَعْلَمْنَاهُ فَأَعْطَانَا حَقْوَهُ وَقَالَ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَغْسِلُ إِحْدَى بَنَاتِهِ فَقَالَ اغْسِلْنَهَا وِتْرًا خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكِ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَيُّوبَ وَعَاصِمٍ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَتْ فَضَفَرْنَا شَعْرَهَا ثَلَاثَةَ أَثْلَاثٍ قَرْنَيْهَا وَنَاصِيَتَهَا
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Amru An Naqid] alt frá [Abu Muawiyah] - [Amru] sagt- Hevur sagt okkum [Muhammad bin Khazim Abu Muawiyah] Hevur sagt okkum [Ashim Al Ahwal] frá [Hafshah bint 'Sirin] sagt] frá [U; Tá Zainad bint Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam doyði, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við okkum: 'Baðið hana við einum stakum tali, trý, fimm ella sjey.' Og á fimta nummarinum, blanda tað við kamfor ella okkurt sum kamfor. Og tá ið tú ert liðugur at baða hann, so sig mær frá'. Umm 'Atiyja segði; »Eftir tað søgdu vit honum tað, so hann gav okkum klútin og hann segði: »Set hann á hana«. Og hevur sagt okkum [Amru An Naqid] hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] hevur sagt okkum [Hsyyam bin Hassan] frá [Hafshah bin Sirin] frá [Ummu 'Athiyyah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam møtti okkum, meðan vit baðaðu eina av døtrum hansara. Hann segði: »Baða hann við einum stakum tali, fimm ella meira enn tað«. Hvat líkist hadithini hjá Ayyub og Ashim. Síðani segði hann í hadith; »Síðani spunnu vit hárið á honum við trimum snældum, nevniliga á báðum hornunum og einum á krúnuni.«
Hadith
Imam Muslim : 1560
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ خَالِدٍ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَمَرَهَا أَنْ تَغْسِلَ ابْنَتَهُ قَالَ لَهَا ابْدَأْنَ بِمَيَامِنِهَا وَمَوَاضِعِ الْوُضُوءِ مِنْهَا
Tað er sagt okkum [Yahya bin Yahya] hevur sagt okkum [Husyaim] frá [Khalid] frá [Hafshah bint Sirin] frá [Ummu 'Athiyyah], at tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav honum boð um at vaska kroppin á dóttrini, segði hann: 'Baða hana frá honum.
