Imam Muslim : 1501
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ أَبُو عَمْرٍو وَغَيْرُهُ سَمِعْتُ ابْنَ شِهَابٍ الزُّهْرِيَّ يُخْبِرُ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ الشَّمْسَ خَسَفَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ مُنَادِيًا الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعُوا وَتَقَدَّمَ فَكَبَّرَ وَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فِي رَكْعَتَيْنِ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Mihran Ar Razi] hevur sagt okkum [Al Walid bin Muslim] hann segði, hevur sagt [Al Auza'i Abu Amru] og onnur, eg hoyrdi [Ibnu Shihab Az Zuhri] frá [Urwah] frá [Aisyah] at; Tað var ein sólarmyrking í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. So sendi hann onkran at rópa, 'ASH SHALAATU JAAMI'AH -lat okkum biðja saman-' soleiðis at muslimarnir savnaðust. Hann fór fram -leiðandi bønina-, framdi síðani takbir og bað fýra rak'ah. Í hvørjari rak'ah eru fýra bønur.
Imam Muslim : 1502
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ نَمِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يُخْبِرُ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَهَرَ فِي صَلَاةِ الْخُسُوفِ بِقِرَاءَتِهِ فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فِي رَكْعَتَيْنِ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Mihran] hevur sagt okkum [Al Walid bin Muslim] hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Namr], at hann hoyrdi [Ibnu Shihab] frágreiðing frá [Urwah] frá [Aisyah], at profeturin lyfti sína upplestrarrødd í Khusulip prás. Og hann bað eisini, í tveimum rak'um gjørdi hann fýra bogar og fýra bøn.
Imam Muslim : 1503
قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فِي رَكْعَتَيْنِ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ و حَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ كَانَ كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسٍ يُحَدِّثُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ كَانَ يُحَدِّثُ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ بِمِثْلِ مَا حَدَّثَ عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin Mihran] hevur sagt okkum [Al Walid bin Muslim] hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Namir] hoyrt [Az Zuhri] siga, og hevur sagt mær [Katsir bin Abbas] frá [Ibn Abbas] frá profetinum bøn fýra ferðir í tveimum rak'um. Og hevur sagt okkum [Hajib bin Al Walid] hevur sagt okkum [Muhammad bin Al Walid Az Zubaidi] frá [Az Zuhri] hann segði, [Katsir bin Abbas] sagdi at [Ibnu Abbas] sagdi um kusuf bønina - var sólarmyrking- Rasul sagt frá Urwah úr Aisyah.
Imam Muslim : 1504
و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً يَقُولُ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي مَنْ أُصَدِّقُ حَسِبْتُهُ يُرِيدُ عَائِشَةَ أَنَّ الشَّمْسَ انْكَسَفَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ قِيَامًا شَدِيدًا يَقُومُ قَائِمًا ثُمَّ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعِ سَجَدَاتٍ فَانْصَرَفَ وَقَدْ تَجَلَّتْ الشَّمْسُ وَكَانَ إِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَرْكَعُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقَامَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَكْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِمَا عِبَادَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ كُسُوفًا فَاذْكُرُوا اللَّهَ حَتَّى يَنْجَلِيَا
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Muhammed bin Bakr] hevur sagt okkum [Ibn Juraij] hann segði, eg hoyrdi [Atha`] siga, eg hoyrdi [Ubaid bin Umair] siga, hevur sagt mær ein persón sum eg trúgvi merkir [Aisha] at; Í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var ein sólarmyrking. So stóð hann - bað - leingi, so boygdi hann seg, so stóð hann aftur. Síðani boygdi hann seg aftur, so stóð hann upp og bað tvær raka í trimum bogum og fýra bønum. Eftir hetta fór hann avstað, meðan sólin skein aftur. Tá ið hann skuldi boyggja seg, las hann upp: »ALLAHU AKBAR,« og so boygdi hann seg. Og tá ið hann reisti seg frá at boyggja seg niður, las hann: 'SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH -Allah er Alhoyrandi av rósi tænara síns-'. Eftir tað reisti hann upp, lovaði Allah og lovaði honum, so segði hann: 'Ja, ein myrking av sólar og mánum hendir ikki vegna deyða mans ella vegna føðing hansara, men tey eru bæði við í versunum hjá Allah. Við báðum vil Allah skelka sínar tænarar, so um tú sært eina sólarmyrking, so minst til Allah - bið - til hon lýsir aftur'.
Imam Muslim : 1505
و حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذٌ وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى سِتَّ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ
Tað hevur verið sagt við meg [Abu Ghassan Al Misma'i] og [Muhammad bin Al Mutsanna] bæði søgdu, tað er sagt við okkum [Mu'adz bin Hisham] hevur sagt mær [faðir mín] frá [Qatadah] frá [Atha` bin Abu Rabah] frá [Ubaid bin Wasalam] -khusuf- við seks ruku' og fýra bønum.
Imam Muslim : 1506
و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَمْرَةَ أَنَّ يَهُودِيَّةً أَتَتْ عَائِشَةَ تَسْأَلُهَا فَقَالَتْ أَعَاذَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يُعَذَّبُ النَّاسُ فِي الْقُبُورِ قَالَتْ عَمْرَةُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَائِذًا بِاللَّهِ ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ غَدَاةٍ مَرْكَبًا فَخَسَفَتْ الشَّمْسُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَخَرَجْتُ فِي نِسْوَةٍ بَيْنَ ظَهْرَيْ الْحُجَرِ فِي الْمَسْجِدِ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَرْكَبِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى مُصَلَّاهُ الَّذِي كَانَ يُصَلِّي فِيهِ فَقَامَ وَقَامَ النَّاسُ وَرَاءَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ ذَلِكَ الرُّكُوعِ ثُمَّ رَفَعَ وَقَدْ تَجَلَّتْ الشَّمْسُ فَقَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ كَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ قَالَتْ عَمْرَةُ فَسَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ فَكُنْتُ أَسْمَعُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ يَتَعَوَّذُ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ ح و حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Maslamah Al Qa'nabi] hevur sagt okkum [Sulaiman bin Bilal] frá [Yahya] frá [Amrah] at ein jødisk kona kom til [Aisha] og segði; 'Má Allah verja teg fyri pínuni í grøvini'. Aisha segði; So eg spurdi: 'Ó sendiboð Allahs, fer Allah at pína menniskju í grøvini?' Amra segði; Aisha segði; Rasulullah svaraði: 'Bið Allah um verju'. Síðani fór Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at koyra um dagin, knappliga hendi ein sólarmyrking. Aisha segði; So eg fór út gjøgnum hurðina inni í moskuni saman við fleiri kvinnum. Síðani kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam úr akfari sínum, hann gekk til hann kom til Mushalla - ein vøll - har hann bað. Síðani reisti hann seg - biðjandi - og muslimarnir stóðu eisini - biðjandi - aftanfyri hann. Aisha segði; Hann stóð leingi, síðan bukkaði hann leingi, eftir tað reistist hann upp og stóð leingi, men ikki sum fyrstu ferð hann stóð. Síðan boygdi hann seg sera leingi, men ikki líka leingi sum hansara fyrsti bogi, so reistist hann upp, meðan sólin skein aftur. At enda segði hann: »Sanniliga havi eg sæð, at tú verður royndur í grøvini sum ærumeiðingin hjá Dajjal'. Amrah av signingum; Eg hoyrdi Aisyah siga; 'Eftir tað hoyrdi eg Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam biðja um verju móti helvitis revsing og grøvarrevsing'. Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] hevur sagt okkum [Abdul Wahab] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Ibn Abu Umar] hevur sagt okkum [Sufyan] alt frá [Yahya bin Said] við hesum isnadinum, og í samsvari við týdningin av hadithinum hjá Sulaiman Bilal.
Imam Muslim : 1507
و حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى جَعَلُوا يَخِرُّونَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ نَحْوًا مِنْ ذَاكَ فَكَانَتْ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّهُ عُرِضَ عَلَيَّ كُلُّ شَيْءٍ تُولَجُونَهُ فَعُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ حَتَّى لَوْ تَنَاوَلْتُ مِنْهَا قِطْفًا أَخَذْتُهُ أَوْ قَالَ تَنَاوَلْتُ مِنْهَا قِطْفًا فَقَصُرَتْ يَدِي عَنْهُ وَعُرِضَتْ عَلَيَّ النَّارُ فَرَأَيْتُ فِيهَا امْرَأَةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ تُعَذَّبُ فِي هِرَّةٍ لَهَا رَبَطَتْهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ وَرَأَيْتُ أَبَا ثُمَامَةَ عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ وَإِنَّهُمْ كَانُوا يَقُولُونَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَخْسِفَانِ إِلَّا لِمَوْتِ عَظِيمٍ وَإِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُرِيكُمُوهُمَا فَإِذَا خَسَفَا فَصَلُّوا حَتَّى تَنْجَلِيَ و حَدَّثَنِيهِ أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَرَأَيْتُ فِي النَّارِ امْرَأَةً حِمْيَرِيَّةً سَوْدَاءَ طَوِيلَةً وَلَمْ يَقُلْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ
Hevur sagt mær [Yaqub bin Ibrahim Ad Dauraqi] hevur sagt okkum [Isma'il bin Ulayyah] frá [Hsyyam Ad Dastawa`i] hann segði, hevur sagt okkum [Abu Zubair] frá [Jabir bin Abdullah] hann segði; Tað var ein sólarmyrking í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam yakti tá hitin á sólini var sera harður. So bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sólarmyrkingabønina saman við fylgisveinum sínum. Hann víðkaði støðuna til vinir hansara duttu og setti seg síðani niður, tí teir vóru troyttir. Síðani boygdi hann seg og rætti bogan, reistist síðani og rætti støðuna aftur. Síðan boygdi hann seg og rætti boga sín. Eftir tað reistist hann og legði seg niður tvær ferðir. Síðani stóð hann upp og gjørdi tað sama, til tað vóru fýra rak'ah og fýra niðursett. Eptir þat mællti hann: »Sannliga er mer synt allt, er þu munt ganga inn. Jannah var sýndur yvir mær, soleiðis at um eg plukkaði eina rúgvu av frukt frá honum hevði eg tikið hana -ella segði hann- eg royndi at plukka eina rúgvu av frukt frá honum men hondin mín vildi ikki røkka. Og helviti var lika sýnt mær, svo í tí sá eg eina konu frá Banu Isra'il sum var pínd tí hon bant eina kettu og ikki fóðraði henni ella slepti henni soleiðis at kettan kundi eta jarðskordýr. Og eg sá eisini Abu Tsumamah Amru bin Malik sum varð drigin á bakinum í helviti. Teir - Jahiliyah - siga, at eingin sólarmyrking hendir uttan orsakað av deyða einum stórum menniskja. Faktiskt eru bæði vers úr versum hjá Allah, sum Hann vísti. So um sólarmyrking hendir hjá teimum báðum, so bið til hon kemur aftur’. Og hevur sagt mær [Abu Gassan Al Misma'i] hevur sagt okkum [Abdul Malik bin Shabah] frá [Hisham] við hesum isnad til dømis. Tað er bara, at hann segði: 'Og í helviti sá eg eina svarta Himyar-konu við høgum kroppi'. Og hann segði ikki: 'Frá Banu Ísrael'.
Imam Muslim : 1508
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ انْكَسَفَتْ الشَّمْسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّاسُ إِنَّمَا انْكَسَفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ سِتَّ رَكَعَاتٍ بِأَرْبَعِ سَجَدَاتٍ بَدَأَ فَكَبَّرَ ثُمَّ قَرَأَ فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ فَقَرَأَ قِرَاءَةً دُونَ الْقِرَاءَةِ الْأُولَى ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ فَقَرَأَ قِرَاءَةً دُونَ الْقِرَاءَةِ الثَّانِيَةِ ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ ثُمَّ انْحَدَرَ بِالسُّجُودِ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ أَيْضًا ثَلَاثَ رَكَعَاتٍ لَيْسَ فِيهَا رَكْعَةٌ إِلَّا الَّتِي قَبْلَهَا أَطْوَلُ مِنْ الَّتِي بَعْدَهَا وَرُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ سُجُودِهِ ثُمَّ تَأَخَّرَ وَتَأَخَّرَتْ الصُّفُوفُ خَلْفَهُ حَتَّى انْتَهَيْنَا وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى انْتَهَى إِلَى النِّسَاءِ ثُمَّ تَقَدَّمَ وَتَقَدَّمَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى قَامَ فِي مَقَامِهِ فَانْصَرَفَ حِينَ انْصَرَفَ وَقَدْ آضَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ وَإِنَّهُمَا لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ مِنْ النَّاسِ وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِمَوْتِ بَشَرٍ فَإِذَا رَأَيْتُمْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَصَلُّوا حَتَّى تَنْجَلِيَ مَا مِنْ شَيْءٍ تُوعَدُونَهُ إِلَّا قَدْ رَأَيْتُهُ فِي صَلَاتِي هَذِهِ لَقَدْ جِيءَ بِالنَّارِ وَذَلِكُمْ حِينَ رَأَيْتُمُونِي تَأَخَّرْتُ مَخَافَةَ أَنْ يُصِيبَنِي مِنْ لَفْحِهَا وَحَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا صَاحِبَ الْمِحْجَنِ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ كَانَ يَسْرِقُ الْحَاجَّ بِمِحْجَنِهِ فَإِنْ فُطِنَ لَهُ قَالَ إِنَّمَا تَعَلَّقَ بِمِحْجَنِي وَإِنْ غُفِلَ عَنْهُ ذَهَبَ بِهِ وَحَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا صَاحِبَةَ الْهِرَّةِ الَّتِي رَبَطَتْهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا ثُمَّ جِيءَ بِالْجَنَّةِ وَذَلِكُمْ حِينَ رَأَيْتُمُونِي تَقَدَّمْتُ حَتَّى قُمْتُ فِي مَقَامِي وَلَقَدْ مَدَدْتُ يَدِي وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَتَنَاوَلَ مِنْ ثَمَرِهَا لِتَنْظُرُوا إِلَيْهِ ثُمَّ بَدَا لِي أَنْ لَا أَفْعَلَ فَمَا مِنْ شَيْءٍ تُوعَدُونَهُ إِلَّا قَدْ رَأَيْتُهُ فِي صَلَاتِي هَذِهِ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Abdullah bin Numair] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Numair] -framburðurin er næstan tann sami- hann segði, hevur sagt okkum [faðir mín] hevur sagt okkum] frá [Abdul Malik`; Tað var ein sólarmyrking í tíðini hjá Ibrahim bin doyði, so fólk søgdu: 'Sólarmyrkingin hendi orsakað av deyða Ibrahims'. So reisti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam upp at fremja sólarmyrkingabønina saman við fylgjarum sínum í seks rak'um við fýra bønum. Fyrst segði hann takbir, og las versið og víðkaði um lesnaðin. Síðan bukkaði hann leingi, umleið so leingi sum hann stóð. Síðan lyfti hann høvdið úr ruku' -I'tidal-, síðan las hann vísuna, men ikki so leingi sum tann fyrsta. Síðan boygdi hann seg niður, umleið so leingi, sum hann stóð. Síðan I'tidal, so les versið, men longdin er ikki líka long sum tann seinni. Síðan boygdi hann, so leingi hann hevði staðið. Síðan lyfti hann høvdið upp frá at bøta síðan fór hann beinanvegin niður at bøna, og bønaði hann tvær sinnum. Síðan stóð hann upp, ok eptir pat hneig hann þrjá sinnum; og lesturin av hvørjari fyrru rak'ah er longri enn tann aftaná. Somuleiðis er varandi tíðin, tá ið boygt verður, næstan tann sama sum varandi tíðin, tá ið prostratiónin varir. Síðani traðkaði hann aftur, so allar røðirnar aftanfyri fluttu seg aftur, til tær komu á røðina, har konufólkini vóru. Síðani fór hann fram, og øll samkoman fylgdi honum, til hann kom til sítt upprunaliga stað. Eftir hetta var sólarmyrkingarbønin liðug, og sólin var bjørt aftur. Í prædiku síni segði hann millum annað: 'Ó fólk, sanniliga eru sólin og mánin tvey vers - prógv - millum tey mongu prógvini um stórleika Allahs. Og sólarmyrkingin í báðum hendi ikki orsakað av deyða onkurs. Tí, um tú sært eina sólarmyrking, so biðja, til hon gerst ljós aftur. Alt, sum Allah lovaði, hevur verið víst mær í míni stuttu bøn. Hann vísti mær helviti; nevniliga tá tú sært meg bakka aftur, tí eg eri bangin fyri at verða raktur av hansara slikki. So tyktist mær, at eigarin av einum stavi - við boygdum oddi - dragaði sínar tarmar í hel, tí hann hevði - frammanundan - stolið ognir hjá Hajj-pílagrímum við sínum stavi. Um onkur spyr hann, hví stjól tú? Hann svaraði, tað meinti eg ikki tí tað kom inn í mítt spjót. Men eru fólk óansæð, stjala tey aftur. Eg sá eisini, at í helviti var ein kona, sum átti eina kettu. Hann bant kettuna upp men gav henni ikki at eta, og slepti henni ikki so kettan kundi finna sína egnu føði, eitt nú turt gras, til at enda doyði kettan av hungri. Tá varð himmalin vístur mær; tað er, tá ið tit síggja meg koma fram, soleiðis at hóast eg standi har, sum eg eri, so rætti eg hondina út at plukka fruktina, so tit øll síggja hana. Men eftir øllum at døma megnaði eg ikki tað. Tað er einki lovað av Allah, men eg síggi tað í veruleikanum í míni bøn'.
Imam Muslim : 1509
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ فَاطِمَةَ عَنْ أَسْمَاءَ قَالَتْ خَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ وَهِيَ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ يُصَلُّونَ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا إِلَى السَّمَاءِ فَقُلْتُ آيَةٌ قَالَتْ نَعَمْ فَأَطَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِيَامَ جِدًّا حَتَّى تَجَلَّانِي الْغَشْيُ فَأَخَذْتُ قِرْبَةً مِنْ مَاءٍ إِلَى جَنْبِي فَجَعَلْتُ أَصُبُّ عَلَى رَأْسِي أَوْ عَلَى وَجْهِي مِنْ الْمَاءِ قَالَتْ فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ تَجَلَّتْ الشَّمْسُ فَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ مَا مِنْ شَيْءٍ لَمْ أَكُنْ رَأَيْتُهُ إِلَّا قَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي هَذَا حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَإِنَّهُ قَدْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ قَرِيبًا أَوْ مِثْلَ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيُؤْتَى أَحَدُكُمْ فَيُقَالُ مَا عِلْمُكَ بِهَذَا الرَّجُلِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ أَوْ الْمُوقِنُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ هُوَ مُحَمَّدٌ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى فَأَجَبْنَا وَأَطَعْنَا ثَلَاثَ مِرَارٍ فَيُقَالُ لَهُ نَمْ قَدْ كُنَّا نَعْلَمُ إِنَّكَ لَتُؤْمِنُ بِهِ فَنَمْ صَالِحًا وَأَمَّا الْمُنَافِقُ أَوْ الْمُرْتَابُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ فَاطِمَةَ عَنْ أَسْمَاءَ قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ وَإِذَا هِيَ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ لَا تَقُلْ كَسَفَتْ الشَّمْسُ وَلَكِنْ قُلْ خَسَفَتْ الشَّمْسُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Ala` Al Hamdani] hevur sagt okkum [Ibn Numair] hevur sagt okkum [Hsyyam] frá [Fathimah] frá [Asma`] hann segði; Tað var ein sólarmyrking í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Síðani fór eg at síggja Aisyah, og eg fann hana biðjandi. Eg spurdi hann: ’Hví biðja fólk?’ Hann bendi við høvdinum móti himlinum. Eg spurdi: 'Vers -tekin um stórleika Allahs-?' Aisyah svaraði: 'Ja, eitt tekin um stórleika Allahs'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam stóð so leingi í bøn, at eg fekk svimjing. Síðani tók eg vatnið úr einum qirbah og kom við tí nærri mær. Síðani bleyt eg høvdið og andlitið. Asma` segði næst; Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var liðugur at biðja, og sólin var ljós aftur, prædikaði hann framman fyri fólki. Í fyrstuni rósti hann og rósti Allah. Eftir tað segði hann millum annað: »Tað er einki, sum eg ongantíð havi sæð, men eg havi verið vitni til tað í míni bøn, enntá himmal og helviti. Jú, tað er mær opinberað, at tú skjótt verður avhoyrdur í grøvini, ella sum ærumeiðingin av Dajja-vanlukkuni. Hvør av tykkum verður spurdur og spurdur: 'Hvat vita tit um hendan persónin - Muhammed -? ' Hvat tey viðvíkur, sum trúgva og trúgva, so vilja tey svara: 'Hann er Muhammed Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, hann kom til okkara við upplýsingum og boðum, so góðtóku vit og lýddu'. Spurningurin varð endurtikin tríggjar ferðir. Eftir tað fekk hann boð um at sova. Hann segði: ’Vit vita longu, at tú veruliga trýrt á hann. Sov tí væl'. Hvat tey viðvíkur, sum eru hyklarar og tey, sum ivast í síni trúgv, so vilja tey svara: ’Tað geri eg ikki. Eg hoyrdi nógv fólk siga hetta og hatta, so segði eg tað eisini." Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib] bæði søgdu, hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Hisham] frá [Fathimah] frá [Asma`] hann segði; „Hví biðja fólk?“ hann sagdi lika hadisinn eins og hadisin Ibn Numair fra Hisham hefir sagt oss Yahya bin Yahya hefir sagt oss Sufyan bin Uyainah fra Az Zuhri fra Urwah hann sagdi; Sig ikki; 'KASAFAT ASY SYAMSU'. Men siga, 'ASY SYAMSU VIRKINGAR -ein sólarmyrking hendi-'.
Imam Muslim : 1510
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي مَنْصُورُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهَا قَالَتْ فَزِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا قَالَتْ تَعْنِي يَوْمَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ فَأَخَذَ دِرْعًا حَتَّى أُدْرِكَ بِرِدَائِهِ فَقَامَ لِلنَّاسِ قِيَامًا طَوِيلًا لَوْ أَنَّ إِنْسَانًا أَتَى لَمْ يَشْعُرْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكَعَ مَا حَدَّثَ أَنَّهُ رَكَعَ مِنْ طُولِ الْقِيَامِ و حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَقَالَ قِيَامًا طَوِيلًا يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ وَزَادَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَرْأَةِ أَسَنَّ مِنِّي وَإِلَى الْأُخْرَى هِيَ أَسْقَمُ مِنِّي
Hevur sagt okkum [Yahya bin Habib Al Harits] hevur sagt okkum [Khalid bin Al Harits] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] hevur sagt mær [Mansur bin Abdurrahman] frá [mammu síni, Shafiyyah bint Syaibah] frá [Asma` bin Abu Bakar], at hann segði; Dagin fyri sólarmyrkingina var profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam skelkaður. So tók hann beinanvegin brynjuna og læt seg í saman við klæðunum. Síðani reisti hann seg at biðja saman við mannamúgvuni. Hann stóð so leingi, at um onkur kom, so hevði hann ikki hugsað, at profeturin sallallaahu alaihi wasallam fór at boyggja seg, tí soleiðis stóð hann so leingi. Og tað hevur verið sagt mær [Said bin Yahya Al Umawi] hevur sagt mær [faðir mín] hevur sagt okkum [Ibn Juraij] við hesum isnad, ein líknandi hadith. Og hann nevndi; »Statt leingi. Hann reisti seg og boygdi seg síðani. Og hann legði eisini afturat; „Síðani hugdi eg at kvinnuni, sum var yngri enn eg, og eisini at eini aðrari kvinnu, sum var tynni enn eg.“
Imam Muslim : 1511
و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا حَبَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ أُمِّهِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ كَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفَزِعَ فَأَخْطَأَ بِدِرْعٍ حَتَّى أُدْرِكَ بِرِدَائِهِ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَتْ فَقَضَيْتُ حَاجَتِي ثُمَّ جِئْتُ وَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا فَقُمْتُ مَعَهُ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى رَأَيْتُنِي أُرِيدُ أَنْ أَجْلِسَ ثُمَّ أَلْتَفِتُ إِلَى الْمَرْأَةِ الضَّعِيفَةِ فَأَقُولُ هَذِهِ أَضْعَفُ مِنِّي فَأَقُومُ فَرَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى لَوْ أَنَّ رَجُلًا جَاءَ خُيِّلَ إِلَيْهِ أَنَّهُ لَمْ يَرْكَعْ
Og eftir at hava sagt mær [Ahmad bin Said Ad Darimi] hevði sagt okkum [Habban] hevði sagt okkum [Wuhaib] hevði sagt okkum [Mansur] frá [móður síni] frá [Asma` bint Abu Bakr] segði hann; Sólarmyrking var í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so hann skundaði sær og tók av misgáum brynjuna, til hann fekk víst, hvar klæðini vóru. Síðani avførdi eg, kom síðani og fór inn í moskuna. Síðani sá eg Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam standa og eg stóð eisini - biðjandi - saman við honum. Hann víðkaði støðu sína, til eg vildi seta meg niður, so vendi eg mær til veiku kvinnuna, segði eg; 'Hendan kvinnan er veikari enn eg'. Endiliga reisti eg meg. Síðan boygdi hann seg og rætti boga sín. Síðani lyfti hann høvdið og rætti aftur støðuna, soleiðis at um maður kom, so skuldi hann halda, at hann ikki vildi boyggja seg niður.
Imam Muslim : 1512
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ انْكَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ مَعَهُ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا قَدْرَ نَحْوِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَقَدْ انْجَلَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْنَاكَ تَنَاوَلْتَ شَيْئًا فِي مَقَامِكَ هَذَا ثُمَّ رَأَيْنَاكَ كَفَفْتَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ الْجَنَّةَ فَتَنَاوَلْتُ مِنْهَا عُنْقُودًا وَلَوْ أَخَذْتُهُ لَأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتْ الدُّنْيَا وَرَأَيْتُ النَّارَ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ مَنْظَرًا قَطُّ وَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا النِّسَاءَ قَالُوا بِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِكُفْرِهِنَّ قِيلَ أَيَكْفُرْنَ بِاللَّهِ قَالَ بِكُفْرِ الْعَشِيرِ وَبِكُفْرِ الْإِحْسَانِ لَوْ أَحْسَنْتَ إِلَى إِحْدَاهُنَّ الدَّهْرَ ثُمَّ رَأَتْ مِنْكَ شَيْئًا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ مِنْكَ خَيْرًا قَطُّ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ يَعْنِي ابْنَ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ رَأَيْنَاكَ تَكَعْكَعْتَ
Hevur sagt okkum [Suveid bin Said] hevur sagt okkum [Hafsh bin Maisarah] hevur sagt mær [Zaid bin Aslam] frá [Atha` bin Yasar] frá [Ibn Abbas] hann segði; Tað var ein sólarmyrking um tíðina hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. So framdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bønina og vinir hansara vóru eisini við honum. Síðani stóð hann sera leingi, umleið líka leingi sum upplesturin av Surah Al Baqarah, síðani boygdi hann seg sera leingi. Síðan reistist hann - frá at boyggja - og stóð sera leingi men ikki so leingi sum tann fyrsti standandi, so boygdi hann leingi, men ikki so leingi sum tann fyrsti bogin, so legði hann seg niður. Eftir hetta reisti hann seg aftur og stóð sera leingi, men ikki líka leingi sum fyrsta standurin. Síðan boygdi hann leingi, men ikki so leingi sum fyrsti bogi hansara. Sidan reis hann upp ok stod miog leingi, en eigi jafn leingi sem hann stod i fyrsta sinn, sidan laug hann miog leingi, en eigi jafn leingi sem fyrsti bogi hans. Síðani legði hann seg niður, til tá reistist hann - eftir at hann var liðugur at biðja - meðan sólin var ljós aftur. So segði hann: »Sanniliga eru sólin og mánin tvey vers av versum Allahs. Hvørgin sólarmyrking hendir orsakað av deyða ella føðing hjá einum persóni. Um tú sært tað, so minst til Allah'. Vinirnir søgdu; 'Ó Allahs sendiboð, vit síggja, at tú tykist at fáa okkurt, har tú stendur, og vit síggja eisini, at tú heldur báðar hendur aftur'. So greiddi hann frá: »Ja, eg sá himmalin, tá fann eg eina rúgvu, um eg tók hana, so skuldu tit neyvan eta av henni, so leingi hesin heimurin er til. Tá sá eg eisini helviti, so eg havi ongantíð sæð so ógvusliga sjón sum í dag, og eg sá, at flestu íbúgvarnir vóru kvinnur.“ Felagarnir spurdu: ”Hvør er orsøkin, o sendiboð Allahs?” Hann svaraði: »Av tí teirra vantrúgv«. Síðani varð hann aftur spurdur: »Trúgva teir á Allah?« Hann svarar: »Tat er kufr - eigi at taka- styrkjum mannsins, ok gefa æru hans góðsku. Gert tú gott við ein teirra alla tíðina, og so finnur hann eitt ringt frá tær, so sigur hann heilt sikkurt: ’Eg havi ongantíð funnið eitt gott frá tær’. Og tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [Ishaq] nevniliga Ibn Isa, hevur sagt okkum [Malik] frá [Zaid bin Aslam] í hesum isnad til dømis. Tað er bara tað, at hann nevndi; „Síðani sóu vit teg halda aftur eina løtu“.
Imam Muslim : 1513
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ كَسَفَتْ الشَّمْسُ ثَمَانَ رَكَعَاتٍ فِي أَرْبَعِ سَجَدَاتٍ وَعَنْ عَلِيٍّ مِثْلُ ذَلِكَ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Isma’il bin Ulayyah] frá [Sufyan] frá [Habib] frá [Thawus] frá [Ibn Abbas] hann segði; Tá sólarmyrking hendi, bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam - sólarmyrkingina - við átta bogum og fýra bønum - í tveimum rak'um -. Og frá [Ali bin Abu Talib] varð tað eisini sagt soleiðis.
Imam Muslim : 1514
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ كِلَاهُمَا عَنْ يَحْيَى الْقَطَّانِ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا حَبِيبٌ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ صَلَّى فِي كُسُوفٍ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ قَالَ وَالْأُخْرَى مِثْلُهَا
Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] og [Abu Bakr bin Khallad] bæði frá [Yahya Al Qaththan] - [Ibnul Mutsanna] segði- hevur sagt okkum [Yahya] frá [Sufyan] hann segði, hevur sagt okkum [Habib] frá [Thawus] frá [Ibn Abbahi Sabbah alais] framdi sólarmyrkingabønina. Hann las -versið-, so boygdi seg, so las hann aftur, so boygdi hann seg, so las hann aftur, so boygdi hann, so las hann aftur, so boygdi hann seg og eftir tað, so boygdi hann seg. Hann mælti; Og onnur siga frá okkurt sovorðið.
Imam Muslim : 1515
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَهُوَ شَيْبَانُ النَّحْوِيُّ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ خَبَرِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا انْكَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُودِيَ بِ الصَّلَاةَ جَامِعَةً فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي سَجْدَةٍ ثُمَّ جُلِّيَ عَنْ الشَّمْسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ مَا رَكَعْتُ رُكُوعًا قَطُّ وَلَا سَجَدْتُ سُجُودًا قَطُّ كَانَ أَطْوَلَ مِنْهُ
Hevur sagt mær [Muhammad bin Rafi'] Hevur sagt okkum [Abu Nadlr] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] hann er Shaiban An Nahwi, frá [Yahya] frá [Abu Salamah] frá [Abdullah bin Amru bin Ash] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Abdurahman bi] segði okkum [Muawiyah bin Sallam] frá [Yahya bin Abu Kathir] hann segði, hevði meldað mær [Abu Salamah bin Abdurrahman] frá tíðindunum hjá [Abdullah bin Amru bin Ash] at hann segði; Tá sólarmyrking hendi í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, varð rópt til muslimarnar við rópinum, 'ASH SHALAATU JAAMI'AH -Latið okkum fremja samkomubønir-'. So boygdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tvær rak'ar í einum bøni, so reisti hann seg og boygdi aftur tvær rak'ar í einum bøni. Eftir tað var sólin komin aftur til tað vanliga, so segði Aisyah; 'Eg havi ongantíð gjørt nakað bøging yvirhøvur, og heldur ikki nakað bøn longri enn tað'.
Imam Muslim : 1516
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِمَا عِبَادَهُ وَإِنَّهُمَا لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ مِنْ النَّاسِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهَا شَيْئًا فَصَلُّوا وَادْعُوا اللَّهَ حَتَّى يُكْشَفَ مَا بِكُمْ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya] hevur sagt okkum [Husyaim] frá [Isma'il] frá [Qais bin Abu Hazim] frá [Abu Mas'ud Al Ansari] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Sanniliga eru sólin og mánin tvey vers av Allahs versum, sum Allah vil skelka tænarar sínar við báðum. Og hvørki sólarmyrking hendir orsakað av deyða ella føðing hjá onkrum. Um tú sært sólarmyrking, so bið og bið til Allah, til sólin kemur aftur til tað vanliga - sum áður -'.
Imam Muslim : 1517
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَيَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيْسَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ مِنْ النَّاسِ وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَقُومُوا فَصَلُّوا و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَمَرْوَانُ كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَعِيلَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ وَوَكِيعٍ انْكَسَفَتْ الشَّمْسُ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ فَقَالَ النَّاسُ انْكَسَفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ
Tað hevur verið sagt okkum [Ubaidullah bin Mu'adz Al Anbari] og [Yahya bin Habib] bæði søgdu, tað er sagt okkum [Mu'tamir] frá [Isma'il] frá [Qais] frá [Abu Mas'ud], at Rasulullah sallallaahu alaihi Wasallam segði um occurse av sólinum, og ikki ein persón. Men bæði eru tvey vers av versum hjá Allah, so um tú sært -sólarmyrkingina-, so reis teg upp og bið'. Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Waki'] og [Abu Usamah] og [Ibn Numair] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Jarir] og [Waki'] -á annan hátt- Og hevur sagt okkum [Marbuwan hevur] alt frá [Isma'il] við hesum isnadi. Og í hadith Sufyan og Waki' er sagt; Sólarmyrking hendi tann dagin, Ibrahim doyði, so fólk søgdu: 'Sólarmyrkingin hendi orsakað av deyða Ibrahims'.
Imam Muslim : 1518
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْأَشْعَرِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ خَسَفَتْ الشَّمْسُ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ فَزِعًا يَخْشَى أَنْ تَكُونَ السَّاعَةُ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَقَامَ يُصَلِّي بِأَطْوَلِ قِيَامٍ وَرُكُوعٍ وَسُجُودٍ مَا رَأَيْتُهُ يَفْعَلُهُ فِي صَلَاةٍ قَطُّ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْآيَاتِ الَّتِي يُرْسِلُ اللَّهُ لَا تَكُونُ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُرْسِلُهَا يُخَوِّفُ بِهَا عِبَادَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهَا شَيْئًا فَافْزَعُوا إِلَى ذِكْرِهِ وَدُعَائِهِ وَاسْتِغْفَارِهِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ الْعَلَاءِ كَسَفَتْ الشَّمْسُ وَقَالَ يُخَوِّفُ عِبَادَهُ
Hevur sagt okkum [Abu Amir Al Asy'ari Abdullah bin Barrad] og [Muhammed bin Al Ala`] bæði sagt, hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [Buraid] frá [Abu Burdah] frá [Abu Musa] hann segði; Um tíðina hjá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam var sólarmyrking, hann var skelkaður og skundaði sær upp á føturnar, tí hann var bangin fyri, at heimsins endi fór at henda. Inntil hann kom inn í moskuna og framdi bønina við at standa, boyggja seg og bøna í sera langa tíð, hevði eg ongantíð sæð hann leingja lesturin so leingi áður, tá segði hann: 'Ja, øll hesi tekin, sum Allah sendi, vóru ikki orsakað av deyða ella føðing av onkrum, men Allah sendi tey fyri at skelka tænarar sínar. Tí, um tú sært tað, so skunda tær og minst til Allah, biðja til hansara og biðja um fyrigeving hansara’. Í hadithini, sum Ibn Al 'Alaa' sigur frá, stendur: 'Tað var sólarmyrking...' og hann segði; 'At skelka tænarar sínar'.
Imam Muslim : 1519
و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَرْمِي بِأَسْهُمِي فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ انْكَسَفَتْ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهُنَّ وَقُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى مَا يَحْدُثُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي انْكِسَافِ الشَّمْسِ الْيَوْمَ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ يَدْعُو وَيُكَبِّرُ وَيَحْمَدُ وَيُهَلِّلُ حَتَّى جُلِّيَ عَنْ الشَّمْسِ فَقَرَأَ سُورَتَيْنِ وَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ
Hevur sagt mær [Ubaidullah bin Umar Al Qawariri] hevur sagt okkum [Bisyr Al Mufadldlal] hevur sagt okkum [Al Jurairi] frá [Abul Ala` Hayyan bin Umair] frá [Abdurrahman bin Samura] hann segði; 'Einaferð í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá eg spældi dart, hendi knappliga ein sólarmyrking. Síðani kastaði eg alt mítt spæliútgerð. Eg segði; Eg skal síggja hvat profeturin vildi gjørt, um ein sólarmyrking sum tann hendi. Eftir ad eg var komin a stad hans, fann eg hann ad lyfta hendurnar upp i bæn, takbir, tahmid og tahlil thar til solin var bjart aftur. Hann las tvær surur og bað tvær rak'ah.
Imam Muslim : 1520
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُنْتُ أَرْتَمِي بِأَسْهُمٍ لِي بِالْمَدِينَةِ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ كَسَفَتْ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهَا فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى مَا حَدَثَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ قَائِمٌ فِي الصَّلَاةِ رَافِعٌ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يُسَبِّحُ وَيَحْمَدُ وَيُهَلِّلُ وَيُكَبِّرُ وَيَدْعُو حَتَّى حُسِرَ عَنْهَا قَالَ فَلَمَّا حُسِرَ عَنْهَا قَرَأَ سُورَتَيْنِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَتَرَمَّى بِأَسْهُمٍ لِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ خَسَفَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمَا
Hevur sagt okkum [Abu Bakar bin Abu Syaibah] Hevur sagt okkum [Abdul A'la bin Abdul A'la] frá [Al Jurairi] frá [Hayyan bin Umair] frá [Abdurrahman bin Samura] - hann var ein av fylgjarunum hjá Rasulullah - hann segði; Eg var ad spila dart i Medina i tima Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, knapplega var solarmyrking, svo eg kastadi henni strax burt og sagdi; »Við Allah, so skal eg veruliga síggja, hvat Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam vildi gera, tá ið sólarmyrking var. Síðani fór eg til hansara, og tað vísti seg, at hann stóð at fremja bøn við hondum uppi. Hann las tasbih, tahmid, tahlil og takbir og bað, til sólin skein aftur. Eftir at sólin skein aftur, las hann tvær surur og bað tvær rak'ar. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] Hevur sagt okkum [Salim bin Nuh] hevur sagt okkum [Al Jurairi] frá [Hayyan bin Umair] frá [Abdurrahman bin Samura] segði hann; Tá eg kastaði pílar í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, hendi knappliga ein sólarmyrking. Síðani nevndi hann eina hadith, sum líktist aðru hadith.