Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 1081
و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي فَلَمَّا أَرَدْنَا الْإِقْفَالَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ لَنَا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَذِّنَا ثُمَّ أَقِيمَا وَلْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا و حَدَّثَنَاه أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ قَالَ الْحَذَّاءُ وَكَانَا مُتَقَارِبَيْنِ فِي الْقِرَاءَةِ
Og hevur sagt mær [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] hevur sagt okkum [Abdul Wahhab Ats Tsakafi] frá [Khalid Al Khadza`] frá [Abu Qilabah] frá [Malik bin Huwairit] hann segði; Eg hitti profetin saman við einum vini mínum. Tá vit skuldu heim aftur, segði hann: 'Tá ið bønartíðin er komin, so sigið bønarkallið og framførið bønina, tann, sum hevur rætt til at gerast imamur, er tann mest vaksni tykkara millum'. Og hevur sagt okkum [Abu Said Al Asyajj] hevur sagt okkum [Hafs nevniliga Ibn Ghiyats] hevur sagt okkum [Khalid Al Khadza`] við hesum sanad, hann legði eitt sindur afturat, Al Khadza` segði; teir báðir - nevniliga Malik bin Huwairits og vinmaður hansara - í lestrinum eru næstan teir somu - á sama støði -.
Hadith
Imam Muslim : 1082
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ مِنْ الْقِرَاءَةِ وَيُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ اللَّهُمَّ الْعَنْ لِحْيَانَ وَرِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ثُمَّ بَلَغَنَا أَنَّهُ تَرَكَ ذَلِكَ لَمَّا أُنْزِلَ { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ } و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ
Hevur sagt mær [Abu At Thahir] og [Harmala bin Yahya], søgdu teir báðir; hevur upplýst okkum [Ibnu Wahb] hevur upplýst mær [Yunus bin Yazid] frá [Ibn Shihab] hann segði; hevur upplýst mær [Said bin Musayyab] og [Abu Salama bin Abdurrahman bin 'Auf], teir báðir hoyrdu [Abu Hurairah] siga; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bað morgunbønina, tað vil siga eftir at hava lisið, gjørt takbir og lyft høvdið, las hann 'Sami'allahu Liman Hamidah.' Rabbanaa ella ókal hamdu'. Síðani las hann aftur og hann stóð enn, nevniliga; ALLAAHUMMA ANJI ALWALID BIN WALID WA SALAMAH BIN HISYAM, WA AYYASY BIN ABU RABIAH, WAL MUSTADH'AFIINA MINAL MUL'MINIINA, ALLAAHUMMASY DUD WATH'ATHAKA 'ALAA MUDHAUUSHIASHIAINAA, WA'LIJ'. Ó Allah, bjarga Walid bin Walid, Salamah bin Hisham, Ayyasy bin Abu Rabiah og tey veiku trúgvandi, Ó Allah, styrk tína revsing av teimum eins og Musu famine' Allah, banna Lihyan, Ri'l og Dzakwan, tey, sum hava verið ólýðin Allah og sendiboði hansara'. Síðani komu tíðindi til okkara um, at hann slepti bønini -qunut-, júst tá versið kom niður 'Tað er einki tykkara mál, um Allah fyrigevur teimum ella revsar teir, faktiskt eru teir órættvísir -QS. 128-, Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaiba] og [Amru An Naqid], søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Ibn 'Uyainah] frá [Az Zuhri] frá [Said bin Musayyab] frá [Abu Hurairah] frá profetinum sall. Og setningin nevndi hann ikki eftir hetta.
Hadith
Imam Muslim : 1083
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ بَعْدَ الرَّكْعَةِ فِي صَلَاةٍ شَهْرًا إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ يَقُولُ فِي قُنُوتِهِ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ اللَّهُمَّ نَجِّ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ نَجِّ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ نَجِّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَ الدُّعَاءَ بَعْدُ فَقُلْتُ أُرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَرَكَ الدُّعَاءَ لَهُمْ قَالَ فَقِيلَ وَمَا تُرَاهُمْ قَدْ قَدِمُوا و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُوَ يُصَلِّي الْعِشَاءَ إِذْ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ اللَّهُمَّ نَجِّ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ الْأَوْزَاعِيِّ إِلَى قَوْلِهِ كَسِنِي يُوسُفَ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Mihran Ar Razi] hevur sagt okkum [Al Walid bin Muslim] hevur sagt okkum [Auza'i] frá [Yahya bin Abu Katsir] frá [Abu Salamah], at [Abu Hurairah] segði teimum, at profeturin sallallaahu alaihi Wasallam gjørdi qunut praku'h eftir mánað. Tá ið hann var liðugur at lesa sami'allahu Liman Hamidah, las hann í bøn síni: ALLAAHUMMA ANJI ALWALIIDA BIN ALWALIID, ALLAAHUMMA NAJJI SALMAH BIN HISYAM, ALLAAHUMMA NAJJI AYYASY BIN ABIDHLAHUSMAIFIIAL, MU'MINIINA, ALLAAHUMMAUSYDUD WATH'ATAKA 'ALAA MUDHARR, ALLAAHUMMAJ'ALHAA ALAIHIM INIINA KASIINII YUUSUFA -O Allah, bjarga Walid bin Walid, Ó Allah, bjarga Salmah bin Hisham, Ó Allah, bjarga Salmah bin Hisham, Ó Allah, bjarga, Oh bi Allah the people trúgvandi, Ó Allah, ger tína revsing harðari á Mudharr, Ó Allah, ger tey hava magnleys ár sum magnleys árini hjá Yusuf. Abu Húraira segði; tá sá eg Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fara úr síni qunut bøn. Eg segði; 'So vítt eg veit, fór Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam úr qunut bønini eftir tað'. Abu Húraira segði; 'Tað varð sagt, at teir beinanvegin vórðu oyðilagdir á staðnum'. Og tað hevur verið sagt mær [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Husain bin Muhammad] hevur sagt okkum [Syaiban] frá [Yahya] frá [Abu Salamah], at tað hevur verið sagt teimum [Abu Hurairah], at undir kvøldbønini, segði Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, -O Allah, bjarga Ayyasy bin Abu Rabiah-, so nevndi hann Auza'i hadith til orðini 'Sum hungursárini hjá Yusufi-,' og hann nevndi ikki setningin eftir tað.
Hadith
Imam Muslim : 1084
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا وَاللَّهِ لَأُقَرِّبَنَّ بِكُمْ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقْنُتُ فِي الظُّهْرِ وَالْعِشَاءِ الْآخِرَةِ وَصَلَاةِ الصُّبْحِ وَيَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَلْعَنُ الْكُفَّارَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] hevur sagt okkum [Mu'adz bin Hisham] hevur sagt mær [pápa mínum] frá [Yahya bin Abu Kathir], segði hann; hevur sagt okkum [Abu Salama bin Abdurrahman], hann hoyrdi [Abu Hurairah] siga; 'Við Allah, eg fari at royna at fáa tykkum nærri bønunum hjá profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam'. Harnæst framdi Abu Hurairah qunut á middegi, Isha' og morgunbønum, bað um góðsku fyri teimum trúgvandi og bannaði tey vantrúgvandi.
Hadith
Imam Muslim : 1085
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الَّذِينَ قَتَلُوا أَصْحَابَ بِئْرِ مَعُونَةَ ثَلَاثِينَ صَبَاحًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَلِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ أَنَسٌ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الَّذِينَ قُتِلُوا بِبِئْرِ مَعُونَةَ قُرْآنًا قَرَأْنَاهُ حَتَّى نُسِخَ بَعْدُ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنْ قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَرَضِينَا عَنْهُ
Og hevur sagt okkum [Jahja bin Yahya], segði hann; Eg las framman fyri [Malik] frá [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] frá [Anas bin Malik], segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bað um vanlukku fyri fólkið, sum hevði dripið fylgisveinarnir í Bi'r Ma'unah í tríati dagar hvønn morgun, hann bað um vanlukku fyri Ri'il, Dzakwan og Lihyan og Ushayyah ættunum, sum høvdu verið ólýðin Allah og Hansara sendiboði'. Anas helt fram; 'Allah Azza wa Jalla hevur avdúkað vers úr Koranini fyri fylgisveinarnir, sum vórðu dripnir í Bi'r Ma'unah sum vit plagdu at lesa, til hesi versini vórðu týdd til mansukh seinni. Versið ljóðar 'ANHU, -Sig fólki okkara, at vit hava hitt Harra okkara, og hann er nøgdur við okkum, og vit eru nøgd við hann-'.
Hadith
Imam Muslim : 1086
و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ لِأَنَسٍ هَلْ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ نَعَمْ بَعْدَ الرُّكُوعِ يَسِيرًا
Og segði mær [Amru An Naqid] og [Zuhair bin Harb], søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Ismail] frá [Ayyub] frá [Muhammed] hann segði; Eg spurdi [Ánas]; »Fór Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam nakrantíð í song um morgunin?« Anas svaraði; ”Tað er rætt, eina løtu eftir at hava boygt seg.”
Hadith
Imam Muslim : 1087
و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى وَاللَّفْظُ لِابْنِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَيَقُولُ عُصَيَّةُ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Og hevur sagt mær ['Ubaidullah bin Mu'adz Al 'Anbari] og [Abu Kuraib] og [Ishaq bin Ibrahim] og [Muhammed bin Abdul A'la] meðan lafadz hansara hoyrir til Muadz, hevur sagt okkum [Mu'tamir bin Sulaiman] frá [Mijfaðir sínum] hann segði frá [Abu bin]s; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam framdi qunut í ein mánað eftir at hava boygt seg í morgunbønini, hann bað um oyðilegging av Ri'il-ættini, Dzakwan, hann segði: 'Ushayyah-ættin hevur sanniliga verið ólýðin Allah og Hansara sendiboði - týdningurin av 'asha bókstaviliga er ólýðin -'.
Hadith
Imam Muslim : 1088
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ يَدْعُو عَلَى بَنِي عُصَيَّةَ
Og tað hevur verið sagt mær [Muhammad bin Hatim] hevur sagt okkum [Bahz bin Asad] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] hevur sagt okkum [Anas bin Sirin] frá [Anas bin Malik], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam einaferð framdi qunut bønina eftir bønina um morgunin í ein mánað. oyðilegging av Bani 'Ushayyah'.
Hadith
Imam Muslim : 1089
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ الْقُنُوتِ قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَقَالَ قَبْلَ الرُّكُوعِ قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ نَاسًا يَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَقَالَ إِنَّمَا قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أُنَاسٍ قَتَلُوا أُنَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ يُقَالُ لَهُمْ الْقُرَّاءُ
Og tað er sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib], teir báðir søgdu; hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [Asími] frá [Ánasi], segði Ásimi; Eg spurdi einaferð Anas um qunut bønina, er hon áðrenn ella aftaná at boyggja seg? , svaraði Ánas; 'Áðrenn boyggjast'. Ashim sigur; Eg segði; "Men fólk halda, at Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam gjørdi qunut eftir at hava boygt seg." Anas svaraði; 'Bara Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gjørdi qunut í ein mánað, hann bað um oyðilegging fyri fólkunum, sum dráptu vinir hansara, sum fingu eyknevnið Al Qurra '-Fólkið í Koranini-'.
Hadith
Imam Muslim : 1090
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُا مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ عَلَى سَرِيَّةٍ مَا وَجَدَ عَلَى السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُصِيبُوا يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ كَانُوا يُدْعَوْنَ الْقُرَّاءَ فَمَكَثَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى قَتَلَتِهِمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ وَابْنُ فُضَيْلٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ كُلُّهُمْ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ
Hevur sagt okkum [Ibn Abu Umar] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Ashim] hann segði; Eg hoyrdi [Anas] siga; 'Eg havi ongantíð sæð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam so reiðan orsakað av missinum av sínum hermonnum, sum hann var reiður, tá hann misti sjeyti av sínum fylgisveinum, sum vórðu dripnir undir Bi'ru Ma'unah hendingini, hesir sjeyti fylgisveinarnir vóru kallaðir Qurra` - Ahlul Koranin -, sum tí killeled hann fyri fólkið. Og tað hevur verið sagt okkum [Abu Kuraib] hevur sagt okkum [Hafs] og [Ibn Fudlail] -og tað er frásagt frá aðrari leið- hevur sagt okkum [Ibn Abu Umar] hevur sagt okkum [Marwan] alt frá [Ashim] frá [Anas] frá profetinum sallallaahuds og halaith eins og hetta.
Hadith
Imam Muslim : 1091
و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَلْعَنُ رِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ
Og hevur sagt okkum [Amru An Naqid] hevur sagt okkum [Al Aswad bin Amir] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Qatadah] frá [Anas], at profeturin framdi qunut bønir í ein mánað fyri at banna Ri'il, Dzakwan og 'Ushayssedyah og Hiso'. -'Ashaa merkir bókstaviliga trots -pent-. Og hevur sagt okkum [Amru An Naqid] hevur sagt okkum [Al Aswad bin Amir] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Musa bin Anas] frá [Anas] frá profetinum.
Hadith
Imam Muslim : 1092
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ ثُمَّ تَرَكَهُ
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Al Mutsanna] hevur sagt okkum [Abdurrahman] hevur sagt okkum [Hsyyam] frá [Qatadah] frá [Anas], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam framdi 'qunut' bønina í ein mánað, hann bað um oyðilegging av einum tali av resident arabiskum bygdum, sum hann legði frá sær.
Hadith
Imam Muslim : 1093
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْنُتُ فِي الصُّبْحِ وَالْمَغْرِبِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mutsanna] og [Ibn Basyar], søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja’far] hevur sagt okkum [Syu’bah] frá [Amru bin Murrah], segði hann; »Eg hoyrdi [Ibn Abu Laila] siga; hevur sagt okkum [Al Barra` bin 'Azib], at Rasulullah Shallallah Alaihi Wasallam einaferð framdi qunut í morgun og skýming'.
Hadith
Imam Muslim : 1094
و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ
Og hevur sagt okkum [Ibnu Numair] hevur sagt okkum [faðir mín] hevur sagt okkum [Sufyan] frá [Amru bin Murrah] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Al Barra'] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam framdi einaferð qunut undir morgunroðuni, morgunroðuni og maghribbønunum.
Hadith
Imam Muslim : 1095
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءٍ الْغِفَارِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَرِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ
Og hann segði mær [Abu Táhir Ahmad bin Amru bin Sarh Al Mishri], hann segði; hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] frá [Al Laits] frá [Imran bin Abu Anas] frá [Hanzhala bin Áli] frá [Khufaf bin Ima' Al Ghifari] hann segði; Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam einaferð bønaði, tá ið hann bønaði við ALLAAHUMMAL'AN BANI LIHYAANA WARI'LAN WADZAKWAAN WA'USHAYYATA, -O Allah, banna Bani Lihyan, Ri'il og Bani Dzakwan og 'Ushayyah og 'Ushayyah- fyrigev teimum, og ættini Aslam, má Allah frelsa hann'.
Hadith
Imam Muslim : 1096
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ خُفَافٍ أَنَّهُ قَالَ قَالَ خُفَافُ بْنُ إِيمَاءٍ رَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَعُصَيَّةُ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَالْعَنْ رِعْلًا وَذَكْوَانَ ثُمَّ وَقَعَ سَاجِدًا قَالَ خُفَافٌ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ وَأَخْبَرَنِيهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَرْمَلَةَ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْأَسْقَعِ عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءٍ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَقُلْ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ
Og hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] og [Qutaiba] og [Ibn Hujr]. Sagdi [Ibn Ájúb]; hevur sagt okkum [Ismaili], segði hann; hevur greitt mær [Muhammed nevniliga Ibn Amru] frá [Khalid bin Abdullah bin Harmalah] frá [Al Harith bin Khifaf], segði hann; [Khufaf bin Ima'] sagdi; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam boygdi seg niður, lyfti síðani høvdið, so segði hann; 'Ghifar, má Allah fyrigeva honum, Aslam, má Allah frelsa hann, 'Ushayyah, teir hava verið ólýðin Allahi og hansara sendiboði. O Allah, banna Banu Lihyan, og banna Ri'il, og Dzakwan, 'Síðani datt hann niður'. [Kúfaf] segði; 'Hann gjørdi eina banning á tey vantrúgvandi orsakað av tí'. Hevur sagt okkum [Yahya bin Ayyub] hevur sagt okkum [Ismail] hann segði; og hevur upplýst mær [Abdurrahman bin Harmalah] viðvíkjandi hadisini frá [Hanzhala bin Áli bin Al Asqa`] frá [Khufaf bin Ima'] eins og hadisin omanfyri, bara hann segði ikki; 'Síðani gjørdist tað ein banning fyri tey vantrúgvandi orsakað av tí'.
Hadith
Imam Muslim : 1097
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ سَارَ لَيْلَهُ حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ فَصَلَّى بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلَالٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمْ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْ بِلَالُ فَقَالَ بِلَالٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ بِنَفْسِكَ قَالَ اقْتَادُوا فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ { أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي } قَالَ يُونُسُ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا لِلذِّكْرَى
[Harmalah bin Yahya Á Tujibi] hevur sagt mær [Ibnu Wahb] hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] frá [Said bin Musayyab] frá [Abu Hurairah], at tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom aftur úr Khaibar-stríðnum, helt hann fram at ganga á Khaibar-stríðnum. Hann segði við Bilal 'Tú skalt ansa eftir okkara svøvni í kvøld!'. Bilal bað eftir besta førimuni, meðan Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam svav. Somuleiðis við vinum hansara. Tá morgunin nærkaðist, hallaði Bilal seg á kamelin, eftir øllum at døma kendust eyguni hjá Bilal tung og hann sovnaði, hallaði seg móti kamelinum. Um morgunin var Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ikki vaknaður enn, heldur ikki Bilal, og eingin av fylgisveinum hansara var vaknaður, fyrr enn teir vóru vaknir av brennandi sólargeislunum. Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam var loksins tann fyrsti at vakna. Rasulullah var skelkaður og rópti: 'Hey Bilal!' Bilal Svarar; 'Ó Allahs sendiboð, lív mítt varð hildið av tí, sum heldur lív títt, fyri pápa og móður míns skuld sum loysigjald títt! Hann segði so: 'Kom og leið tíni reiðdýr'. Felagarnir førdu eisini síni reiðdýr, løtu seinni gjørdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ablutión. Hann bað síðani Bilal siga bønina iqamat. Eptir þat leiddi hann morgunbæn med þeim. Eftir at hava klárað bønina, segði hann: 'Tann, sum gloymir at biðja, ger tað, tá tú minnist, tí Allah Ta'ala sigur: 'Raðfest bønina fyri at minnast Meg'. QS. Tóha 14. Jónas mælti; meðan Ibnu Syihab las tað við lidzdzikraa.
Hadith
Imam Muslim : 1098
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ يَحْيَى قَالَ ابْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ عَرَّسْنَا مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْخُذْ كُلُّ رَجُلٍ بِرَأْسِ رَاحِلَتِهِ فَإِنَّ هَذَا مَنْزِلٌ حَضَرَنَا فِيهِ الشَّيْطَانُ قَالَ فَفَعَلْنَا ثُمَّ دَعَا بِالْمَاءِ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَقَالَ يَعْقُوبُ ثُمَّ صَلَّى سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى الْغَدَاةَ
Og segði mær frá [Muhammed bin Hatim] og [Jákub bin Ibrahim Ad Dauraqi], báðir frá [Yahya]. [Ibn Hatím] segði; hevur sagt okkum [Yahya bin Said] hevur sagt okkum [Yazid bin Kisan] hevur sagt okkum [Abu Hazim] frá [Abu Hurairah] hann segði; Vit steðgaðu einaferð á ferð við profetinum. Vit vaknaðu ikki fyrr enn sólin reis. Sjálvfylgjandi segði profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Hvør av tykkum skal leiða høvdið á sínum egna reiðdjóri, tí hetta steðgistaðið hevur fingið vitjan av Satan'. Abu Húraira segði; Vit gjørdu tað, sum hann segði, so bað hann um vatn, eftir at hann hevði gjørt ablutión, gjørdi hann bønarrak'una. Ja'kub segði; Síðani gjørdi hann tvær bønir. Eftir at iqamat av bønini varð sagt, framdi hann beinanvegin morgunbønina.
Hadith
Imam Muslim : 1099
و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَسِيرُونَ عَشِيَّتَكُمْ وَلَيْلَتَكُمْ وَتَأْتُونَ الْمَاءَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ غَدًا فَانْطَلَقَ النَّاسُ لَا يَلْوِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ قَالَ فَنَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى تَهَوَّرَ اللَّيْلُ مَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ قَالَ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ السَّحَرِ مَالَ مَيْلَةً هِيَ أَشَدُّ مِنْ الْمَيْلَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ حَتَّى كَادَ يَنْجَفِلُ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ مَتَى كَانَ هَذَا مَسِيرَكَ مِنِّي قُلْتُ مَا زَالَ هَذَا مَسِيرِي مُنْذُ اللَّيْلَةِ قَالَ حَفِظَكَ اللَّهُ بِمَا حَفِظْتَ بِهِ نَبِيَّهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَانَا نَخْفَى عَلَى النَّاسِ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَى مِنْ أَحَدٍ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ ثُمَّ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ آخَرُ حَتَّى اجْتَمَعْنَا فَكُنَّا سَبْعَةَ رَكْبٍ قَالَ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الطَّرِيقِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالشَّمْسُ فِي ظَهْرِهِ قَالَ فَقُمْنَا فَزِعِينَ ثُمَّ قَالَ ارْكَبُوا فَرَكِبْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ نَزَلَ ثُمَّ دَعَا بِمِيضَأَةٍ كَانَتْ مَعِي فِيهَا شَيْءٌ مَنْ مَاءٍ قَالَ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا وُضُوءًا دُونَ وُضُوءٍ قَالَ وَبَقِيَ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ قَالَ لِأَبِي قَتَادَةَ احْفَظْ عَلَيْنَا مِيضَأَتَكَ فَسَيَكُونُ لَهَا نَبَأٌ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ فَصَنَعَ كَمَا كَانَ يَصْنَعُ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبْنَا مَعَهُ قَالَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَهْمِسُ إِلَى بَعْضٍ مَا كَفَّارَةُ مَا صَنَعْنَا بِتَفْرِيطِنَا فِي صَلَاتِنَا ثُمَّ قَالَ أَمَا لَكُمْ فِيَّ أُسْوَةٌ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ عَلَى مَنْ لَمْ يُصَلِّ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجِيءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَلْيُصَلِّهَا حِينَ يَنْتَبِهُ لَهَا فَإِذَا كَانَ الْغَدُ فَلْيُصَلِّهَا عِنْدَ وَقْتِهَا ثُمَّ قَالَ مَا تَرَوْنَ النَّاسَ صَنَعُوا قَالَ ثُمَّ قَالَ أَصْبَحَ النَّاسُ فَقَدُوا نَبِيَّهُمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَكُمْ لَمْ يَكُنْ لِيُخَلِّفَكُمْ وَقَالَ النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ فَإِنْ يُطِيعُوا أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ يَرْشُدُوا قَالَ فَانْتَهَيْنَا إِلَى النَّاسِ حِينَ امْتَدَّ النَّهَارُ وَحَمِيَ كُلُّ شَيْءٍ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا عَطِشْنَا فَقَالَ لَا هُلْكَ عَلَيْكُمْ ثُمَّ قَالَ أَطْلِقُوا لِي غُمَرِي قَالَ وَدَعَا بِالْمِيضَأَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَبُو قَتَادَةَ يَسْقِيهِمْ فَلَمْ يَعْدُ أَنْ رَأَى النَّاسُ مَاءً فِي الْمِيضَأَةِ تَكَابُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنُوا الْمَلَأَ كُلُّكُمْ سَيَرْوَى قَالَ فَفَعَلُوا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَسْقِيهِمْ حَتَّى مَا بَقِيَ غَيْرِي وَغَيْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ صَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي اشْرَبْ فَقُلْتُ لَا أَشْرَبُ حَتَّى تَشْرَبَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ سَاقِيَ الْقَوْمِ آخِرُهُمْ شُرْبًا قَالَ فَشَرِبْتُ وَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَى النَّاسُ الْمَاءَ جَامِّينَ رِوَاءً قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ إِنِّي لَأُحَدِّثُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي مَسْجِدِ الْجَامِعِ إِذْ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ انْظُرْ أَيُّهَا الْفَتَى كَيْفَ تُحَدِّثُ فَإِنِّي أَحَدُ الرَّكْبِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ فَأَنْتَ أَعْلَمُ بِالْحَدِيثِ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ حَدِّثْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ بِحَدِيثِكُمْ قَالَ فَحَدَّثْتُ الْقَوْمَ فَقَالَ عِمْرَانُ لَقَدْ شَهِدْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَمَا شَعَرْتُ أَنَّ أَحَدًا حَفِظَهُ كَمَا حَفِظْتُهُ
Og hevur sagt okkum [Syaiban bin Farukh] hevur sagt okkum [Súlaiman nevniliga Ibn Al Mughirah], hevur sagt okkum [Thabit] frá [Abdullah bin Rabah] frá [Abu Qatadah] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helt einaferð eina røðu fyri okkum, segði hann; »Minst til, at tú nú fert at sigla seinnapartin og kvøldið, og tú kemur til várið í morgin, um Gud vil.« Sidan foru vinmenninir og enginn af vinunum var ad rida med vinum sinum. Abu Katadah segði; 'Tá ið Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam fór avstað á miðjari nátt, - tá var eg við síðuna av honum - vísti tað seg, at Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam fór at verða álopin av svøvnloysi, soleiðis at kroppurin tyktist sveiggja úr akfarinum. So fór eg til hansara, rættaði kroppin og stuðlaði honum undir honum í vón um ikki at vekja hann, fyrr enn hann sat á akfarinum vanliga.“ Abu Katadah helt fram; Eftir tað fór hann avstað, tá ið tað mesta av náttini var farið, vippaði kroppurin aftur í akfarinum, og eg rættaði kroppin aftur við at stuðla honum niðanfrá, fyri ikki at vekja hann. Hann helt fram eftir ferðini, tá ið tíðin til sahur - tíðin fyri morgun - kom, sveiggjaði kroppurin nógv harðligari enn fyrsta og seinna sveiggj, til hann næstan datt. Síðani fór eg til hansara, fekk hann at sova og stuðlaði honum undir honum. Løtu seinni lyfti hann høvdið og spurdi: »Hvør er hetta?« Eg svaraði; »Eg eri Abu Qatadah,« spurdi hann: »Síðani nær hevur tú hugt eftir mær á ferð míni?« Eg svaraði; »Síðani í gjárkvøldið,« segði hann: »Má Allah altíð verja teg, tí tú vardi profet hansara.« Síðani spurdi hann: »Heldur tú, at vit eru ósjónlig fyri øðrum menniskjum?« síðan spurdi hann enn: »Sást tú nakað annað?' Eg svaraði; »Her er ein reiðari,« segði eg aftur; 'Her kom ein annar reiðari,' til vit savnaðust saman og tað vóru sjey reiðfólk'. Abu Katadah segði; Eftir øllum at døma royndi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at venda frá vegnum, meðan hann hallaði høvdinum, so segði hann: 'Vinarliga varðveit okkara bønir!' Og tann fyrsti, sum vaknaði, var Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá sólarljósið kom fram á ryggin á honum. Abu Katadah segði; vit vaknaðu so skelkað. Hann segði: »Farið upp øll tit«. Vid heldum svo afram ferd okkar medan vid ridum i okkar akfari, thegar solin var eitthvad hægri, kom hann nidur og baud um skip sem innihelt eitthvad vatn sem eg kom med til ablution, Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam framdi lika ablution med wudlu' ekki eins og vanalega, en thad var enn left eitthvad vatn. Eftir tað ráddi hann Abu Qatadah: »Ansa eftir tínum ablutiónsskipi, tí einaferð verður skip títt ein legend!« Bilal gav síðani bønarkallið fyri bøn. Eftir tað bað Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tvær rak'ah, og helt fram við morgunbønini, hann gjørdi tað sum hann ger hvønn dag'. Abu Katadah helt fram; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam reið síðani og vit riðu við honum, tá vit hvíslaðu við hvønn annan; »Hvat er okkara kaffarat fyri at enda bønina til rætta tíð?« Hann segði tá: »Eri eg ikki tykkara fyrimynd?« Tá segði hann: »Tað sigst ikki at enda - at undirmeta - bønina vegna yvirsvøvn, bert at undirmeta - bønina - fyri teimum, sum ikki fremja bønina, fyrr enn tíð er til eina aðra bøn. Tí skal tann, sum ger hetta, biðja, tá hann er tilvitaður. Og í morgin skal hann gera so nógv sum gjørligt til tíðina'. Tá spurdi Abdullah: »Hvat heldur tú, at vinirnir gjørdu?« Abu Katadah svaraði; 'Eftir f)at mistu felagar sinn profet .' reka'. Abu Bakr og Umar róptu tá; »Rasulullah er aftanfyri teg, og hann hevur ikki slept tær!« Faktiskt siga nakrir vinir; 'Nei, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam er framman fyri tykkum'. Um teir høvdu lýtt Abu Bakr og Umar, høvdu teir ikki farið av vegnum. Abu Katadah helt fram; »Síðani kundu vit fáa fatur á øllum vinum, tá ið sólin var sera heit og alt var heitt, tá klagaðu teir; 'Ó Allahs sendiboð, tað er synd, at vit eru tyst'. Hann svarar: 'Nei, ekki verdur ydr mein!' Hann segði tá: »Gev mær mín lítla ílat!« þa bað hann um ker til ablutiónir. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helti síðani vatn, meðan Abu Qatadah gav vinunum drekka. Tá ið fylgjararnir sóu vatn verða hellað úr skipinum, skumpaðu teir saman, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: 'Gerið gott, tí tit skulu øll drekka, til tit eru mett'. Teir framdu loksins boð hansara, meðan Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helt fram at hella vatn meðan Abu Qatadah býtti út drekkamunn til vinfólkini til eingin var eftir uttan eg og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Síðani helt Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tað út, meðan hann segði við meg: 'Vinarliga drekk tað'. Eg svaraði; 'Eg drekki ikki, fyrr enn tú drekkur, o sendiboð Allahs!'. Hann segði: 'Tann, sum gevur drekka, skal vera tann seinasti at drekka'. Abu Katadah segði; 'So drakk eg og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam drakk eisini'. Abu Katadah helt fram; »Síðani komu vinmenninir til vatnið og teir vóru nøgdir, tí teir vóru fullir av drekka.« Abdulláh bin Rabah segði; »Eg skal sanniliga bera hesa hadith fram í stóru moskuni. Knappliga segði [Imran bin Hushain]; »Granska fyrst, ungur maður, hvussu tú skalt miðla tað, tí eg var ein av reiðfólkunum hetta kvøldið.« Abdulláh bin Rabah segði; »Eg spurdi; 'Síðani veitst tú meira um hesa hadith'. spurdi Imran; 'Hvaðani er tú?' Eg svaraði; 'Frá ansunum'. Imran segði; 'Okey, miðla hadith, tí tú veitst betur við tínari hadith'. Abdullah segði; 'Eftir tað miðlaði eg hadith til fólkið'. Imran segði: 'Eg var vitni til hendingarnar hetta kvøldið, og eingin kann minnast tær betur enn eg minnist tær'.
Hadith
Imam Muslim : 1100
و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ الْعُطَارِدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَأَدْلَجْنَا لَيْلَتَنَا حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَجْهِ الصُّبْحِ عَرَّسْنَا فَغَلَبَتْنَا أَعْيُنُنَا حَتَّى بَزَغَتْ الشَّمْسُ قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ مِنَّا أَبُو بَكْرٍ وَكُنَّا لَا نُوقِظُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَنَامِهِ إِذَا نَامَ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَامَ عِنْدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ وَرَأَى الشَّمْسَ قَدْ بَزَغَتْ قَالَ ارْتَحِلُوا فَسَارَ بِنَا حَتَّى إِذَا ابْيَضَّتْ الشَّمْسُ نَزَلَ فَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا فُلَانُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ فَصَلَّى ثُمَّ عَجَّلَنِي فِي رَكْبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ نَطْلُبُ الْمَاءَ وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ أَيْهَاهْ أَيْهَاهْ لَا مَاءَ لَكُمْ قُلْنَا فَكَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ قَالَتْ مَسِيرَةُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ قُلْنَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَمَا رَسُولُ اللَّهِ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا شَيْئًا حَتَّى انْطَلَقْنَا بِهَا فَاسْتَقْبَلْنَا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهَا فَأَخْبَرَتْهُ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَتْنَا وَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا مُوتِمَةٌ لَهَا صِبْيَانٌ أَيْتَامٌ فَأَمَرَ بِرَاوِيَتِهَا فَأُنِيخَتْ فَمَجَّ فِي الْعَزْلَاوَيْنِ الْعُلْيَاوَيْنِ ثُمَّ بَعَثَ بِرَاوِيَتِهَا فَشَرِبْنَا وَنَحْنُ أَرْبَعُونَ رَجُلًا عِطَاشٌ حَتَّى رَوِينَا وَمَلَأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ وَغَسَّلْنَا صَاحِبَنَا غَيْرَ أَنَّا لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهِيَ تَكَادُ تَنْضَرِجُ مِنْ الْمَاءِ يَعْنِي الْمَزَادَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ هَاتُوا مَا كَانَ عِنْدَكُمْ فَجَمَعْنَا لَهَا مِنْ كِسَرٍ وَتَمْرٍ وَصَرَّ لَهَا صُرَّةً فَقَالَ لَهَا اذْهَبِي فَأَطْعِمِي هَذَا عِيَالَكِ وَاعْلَمِي أَنَّا لَمْ نَرْزَأْ مِنْ مَائِكِ فَلَمَّا أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ لَقَدْ لَقِيتُ أَسْحَرَ الْبَشَرِ أَوْ إِنَّهُ لَنَبِيٌّ كَمَا زَعَمَ كَانَ مِنْ أَمْرِهِ ذَيْتَ وَذَيْتَ فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا عَوْفُ بْنُ أَبِي جَمِيلَةَ الْأَعْرَابِيُّ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَسَرَيْنَا لَيْلَةً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ قُبَيْلَ الصُّبْحِ وَقَعْنَا تِلْكَ الْوَقْعَةَ الَّتِي لَا وَقْعَةَ عِنْدَ الْمُسَافِرِ أَحْلَى مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سَلْمِ بْنِ زَرِيرٍ وَزَادَ وَنَقَصَ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ أَجْوَفَ جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِشِدَّةِ صَوْتِهِ بِالتَّكْبِيرِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا ضَيْرَ ارْتَحِلُوا وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ
Og hevur sagt mær [Ahmad bin Said bin Sakhr Ad Darimi] hevur sagt okkum ['Ubaidullah bin Abdul Majid], hevur sagt okkum [Salam bin Zarir Al 'Utharidi], segði hann; Eg hoyrdi [Abu Raja' Al 'Utharidi] frá [Imran bin Hushain] siga; Eg var saman við profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam á ferð, til vit komu inn í okkara nátt. Móti morgunroðnum steðgaðu vit á leiðini, eftir øllum at døma kundu vit ikki halda troyttu eygunum aftur -sovnandi - fyrr enn sólin reis'. Imran helt fram; »Og tann fyrsti, sum vaknaði, var Abu Bakr. Og vit vaktu ongantíð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam úr svøvni, fyrr enn hann vaknaði sjálvur. Eftir thad vaknadi Umar, stod hann vid hlidina a profetinum og sagdi takbir medan hann lyfti roddina til ad profeturinn vaknadi. Tá hann lyfti høvdið, sá hann, at sólin var komin upp, segði hann so: 'Tit fara'. So helt hann ferðina fram við okkum, eftir at sólin bleiv hvít, steðgaði hann á og bað morgunbønina saman við okkum. Tað vísir seg, at tað var onkur, sum isoleraði seg frá vinfólkunum. Hann kom ikki at biðja saman við okkum. Eftir bønina spurdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vinmannin: »Ó Fulan, hvat forðar tær í at biðja saman við okkum?« Hann svarar; 'Ó Nabiyullah, eg eri í Junub'. Síðani gav rasullah honum boð um at gera tayammum á yvirflatuni á jørðini. Eptir {)at bad hann. Síðani bað hann meg beinanvegin fara inn í akfarið at leita eftir vatni. Tá kendu vit okkum tyst. Meðan vit gingu, rætti ein kona knappliga føturnar út millum mizadah, sum er ein stigvísur vatntangi. Vit søgdu við konuna; »Hvar er vatn?« konan svarar; »Ja, ja, tit hava ikki vatn?« vit svara; »Hvussu langt er millum tína familju og várið?« hann svarar; 'Ein náttartúrur'. Vit søgdu; 'Far til Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam!' Hann svarar; »Hvør er sendiboð Allahs?« Vit megnaðu ikki at stýra viðurskiftunum hjá kvinnuni, fyrr enn vit bjóðaðu henni og konfronteraðu hana við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Síðani spurdi hann konuna, so segði konan okkum, hvaðani hon kom sum hon segði okkum. Hon segði honum, at hon var umsjónarmaður hjá fleiri einkjum. Síðan bað hann, at kamelin, sum bar vatnið, skuldi verða harraður. Við munninum sproytaði hann síðani vatnið, sum rann út úr teimum báðum ovaru skinnunum á geribanum, síðani býtti hann tað út til vatnberandi kamelarnar. Tá skundaðu vit okkum at drekka, tá vóru vit fjøruti, sum øll vóru tyst, til vit vóru mett, vit tímdu eisini at fylla hvørja av okkara geriba og jerrydósum -við hesum vatninum-, vit sluppu eisini at baða okkara vinir. Bara vit góvu ikki okkara kamelum vatn, tí teir vóru um at bróta. Vit meina vatnið, sum kemur úr teimum báðum mizadahunum. Síðan segði hann: »Savna tær lutirnar, sum tú komst við!« So savnaðu vit proviant, sum vit komu við sum gávur til konuna, nevniliga dadlur, reip og kjøt. Hann segði so við konuna: »Far heim og brúka hesa amboð til familju tína, vitandi at vit als ikki hava minkað um vatnið, tú komst við!« Tá konan møtti familjuni, segði hon; »Hevur hann sanniliga funnið tann mest magiska mannin á jørðini, ella er hann ein profetur, sum hann sigur seg? Millum søgurnar eru slíkar og slíkar'. Eftir øllum at døma gav Allah bygdarfólkinum vegleiðing gjøgnum kvinnuna, soleiðis at hon umvendi seg til islam, og tey umvendu seg eisini til islam'. Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] hevur sagt okkum [Ein Nadlr bin Syumail] hevur sagt okkum [Auf bin Abu Jamilah Al A'rabi] frá [Abu Raja' Al 'Atharidi] frá [Imran bin Hushain], k atan; Vit vóru einaferð saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam á ferð. Eitt kvøldið, vit gingu eftir vegnum til seint um náttina, eitt sindur áðrenn morgunmatin, steðgaðu vit á. Og tað er eingin steðgur -hvíld- hjá einum ferðandi, sum er hugnaligari enn steðgur -hvíldin- tá. Tá var einki at vekja okkum uttan heitu sólarstrálurnar'. Síðani legði hann fram hadithina sambært hadisini hjá Salam bin Zarir við tilskotum og frádráttum. Hann segði í hadith síni; »Tá ið Umar bin Khattab vaknaði, uppdagaði hann vanlukkuna, sum hevði rakt vinir hansara. Hann var ein persónur við stórum og sterkum kroppi, hann rópti beinanvegin takbir til Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam vaknaði orsakað av harða ljóðinum av takbiri hansara. Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vaknaði, klagaðu vinir hansara til hansara um okkurt, sum teir høvdu upplivað. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði bara: 'Eingin trupulleiki, halt fram við ferðini...' so segði frásøgumaðurin hadith'ina'.
