Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 621
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْقَارِئُ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ } فَقَالَ مَنْ خَلْفَهُ آمِينَ فَوَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ أَهْلِ السَّمَاءِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Yaqub nevniliga Ibn Abdurrahman] frá [Suhail] frá [faðir sínum] frá [Abu Hurairah ra], at sendiboð Allahs segði: 'Um lesarin sigur: 'Ghairil Maghdhubi walahal av teimum, sum eru villur-' so sigur tann aftanfyri hann: 'Amen' so eru orð hansara í samsvari við orð himmalfólksins, so verða fortíðarsyndir hansara fyrigivnar'.
Hadith
Imam Muslim : 622
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُا سَقَطَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَعُودُهُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ خَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ فَصَلَّى لَنَا قَاعِدًا ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَهُ حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صُرِعَ عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمَا وَزَادَ فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ وَفِيهِ إِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَسٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَقَطَ مِنْ فَرَسِهِ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَيْسَ فِيهِ زِيَادَةُ يُونُسَ وَمَالِكٍ
Hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya], [Qutaibah bin Said], [Abu Bakr bin Abi Syaibah], [Amru an-Naqid], [Zuhair bin Harb] og [Abu Kuraib] øll frásagt frá [Sufyan] [Abu Bakr] segði, hevur sagt okkum [S sagdi; »Eg hoyrdi [Ánas bin Málik] siga; 'Profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam datt av hestinum og húðin á høgru síðu skilið av, so steðgaðu vit á at vitja hann, so var tíð til bøn. So bað hann leiðandi okkum, meðan vit sat, so bóðu vit aftanfyri hann, meðan vit sótu eisini. Tá ið bønin var liðug, segði hann: 'imamurin er gjørdur til leiðara, sum skal fylgjast.' Um hann ger takbir so ger takbir, og um hann bønar so bøna, um hann lyftir so lyfta. Tá hann sigur: 'Samiallahu liman hamidahu - má Allah hoyra tey, sum rósa honum -', so sigur tú: 'Rabbana wa laka al-Hamdu - okkara Rabb og Tú hevur alt rós -', og tá hann biður sitandi, so biðja tit øll sitandi.' Hann hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Laits] - gjøgnum aðrar frásagnarrásir - og hevur sagt okkum [Muhammed bin Rumh] hevur sagt okkum [al-Laits] frá [Ibn Shihab] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Sendibondi Allahs sallallaahu alaihi wasallam datt av hestinum, so skilti húðin av honum, so bað hann til okkum og las síðani eina hadith sum so. Tað hevur verið sagt mær [Harmalah bin Yahya] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] hevur sagt mær [Anas bin Malik] at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi Wasallam datt av hestinum, tá húðin á høgru síðu hansara skallaði. biður standandi so biðja standandi'. Tað hevur verið sagt okkum [Ibn Abi Umar] hevur sagt okkum [Ma'n bin Isa] frá [Malik bin Anas] frá [az-Zuhri] frá [Anas], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var á hesti, so datt hann á ryggin, so húðin á høgru síðu hansara skiltist til handith'. Og í henni: 'Um hann biður standandi, so biður tú standandi'. Tað hevur verið sagt okkum ['Abd bin Humaid] hevur sagt okkum ['Abdurrazzaq] hevur sagt okkum ['Ma'mar] frá [az-Zuhri] hevur sagt mær [Anas] at profeturin datt av hestinum og húðin á høgru síðu hansara skilið av'. Síðani kom hann við hadith, og í henni var einki viðbót av Yunus og Malik.
Hadith
Imam Muslim : 623
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ يَعُودُونَهُ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فَصَلُّوا بِصَلَاتِهِ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَجَلَسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] hevur sagt okkum ['Abdah bin Sulaiman] frá [Hisham] frá [faðir sínum] frá [Aisyah] hann segði; 'Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam klagaði, so vitjaðu nøkur fólk frá fylgisveinum hansara hann at vitja hann, so bað Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, meðan tey sat, so bóðu tey við at fylgja bøn hansara, meðan tey stóðu, so bendi hann teimum á at seta seg niður, so tey settu seg niður. Tá ið bønin var liðug sneri hann sær og mælti; 'Imamurin varð gjørdur til at leiða, um hann boyggur seg, so boyggur tú, og um hann lyftir so lyftir tú, um hann biður sitandi, so biður tú meðan tú situr.' Hevur sagt okkum [Abu ar-Rabi' az-Zahrani] hevur sagt okkum [Hammad, nevniliga Ibn Zaid] -- gjøgnum aðra frásagnarleið -- og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] og [Abu Kuraib] bæði søgdu, hevur sagt okkum [Ibn Numair] av -- til okkum [og Nunur]. sagdi, hefur sagt okkur [fadir minn] allt frasagt fra [Hsyam bin Urwah] med thetta isnad hadith svona.
Hadith
Imam Muslim : 624
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ وَهُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ تَكْبِيرَهُ فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا فَرَآنَا قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْنَا فَقَعَدْنَا فَصَلَّيْنَا بِصَلَاتِهِ قُعُودًا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ إِنْ كِدْتُمْ آنِفًا لَتَفْعَلُونَ فِعْلَ فَارِسَ وَالرُّومِ يَقُومُونَ عَلَى مُلُوكِهِمْ وَهُمْ قُعُودٌ فَلَا تَفْعَلُوا ائْتَمُّوا بِأَئِمَّتِكُمْ إِنْ صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِنْ صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الرُّؤَاسِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ خَلْفَهُ فَإِذَا كَبَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ أَبُو بَكْرٍ لِيُسْمِعَنَا ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ اللَّيْثِ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Laits] -- gjøgnum aðrar frásagnarrásir -- og hevur sagt okkum [Muhammed bin Rumh] hevur sagt okkum [al-Laits] frá [Abu az-Zubair] frá [Jabir] segði hann; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam klagaði, so bóðu vit aftanfyri hann, meðan hann sat, og Abu Bakr hoyrdi takbir hansara til fólkið. Síðani vendi hann sær til okkara, so hann sá okkum biðja standandi uppi. Síðani bendi hann okkum at seta okkum niður, so bóðu vit við at fylgja bøn hansara, meðan vit sótu. Tá ið hann segði heilsan, segði hann: »Tú hevur bara næstan gjørt tað, sum persarar og rómverjar gjørdu, teir stóðu fyri kongi sínum, meðan teir sótu, so ger tað ikki. Bið saman við tínum imami. Um hann biður standandi, so biður tú standandi, og um hann biður sitandi, so biður tú sitandi." Hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya] hevur sagt okkum [Humaid bin Abdurrahman ar-Ruasi] frá [faðir sínum] frá [Abu az-Zubair okkum] frá [Jabir, bøn Bakr var aftanfyri hann.
Hadith
Imam Muslim : 625
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ يَعْنِي الْحِزَامِيَّ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَلَا تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Tað er sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [al-Mughirah t.e. al-Hizami] frá [Abu az-Zinad] frá [al-A'raj] frá [Abu Hurairah ra], at profeturin segði: 'Imamurin varð gjørdur til at vera ein fyrimynd fyri honum, so ger ikki. Um hann ger takbir, so gert tú takbir, um hann lyftir høvdið so lyftir tú høvdið. Tá ið hann mælti; 'Samiallahu liman hamidahu', sig so 'Allahuma Rabbana laka al-Hamdu'. Um hann leggur seg niður, so leggur tú niður. Um hann biður sitandi, so biðja tit øll sitandi.“ Hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [Hammam bin Munabbih] frá [Abu Hurairah ra] frá profetinum sallallaahu Alaihi Wasallam við líknandi.
Hadith
Imam Muslim : 626
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ خَشْرَمٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا يَقُولُ لَا تُبَادِرُوا الْإِمَامَ إِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ { وَلَا الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ إِلَّا قَوْلَهُ { وَلَا الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ وَزَادَ وَلَا تَرْفَعُوا قَبْلَهُ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] og [Ibn Khasyram] bæði sagt, hevur sagt okkum [Ísa bin Yunus] hevur sagt okkum [al-Amasy] frá [Abu Salih] frá [Abu Hurairah ra] hann segði; 'Sendiboð Allahs lærdi okkum, hann segði: 'Farið ikki framvið imaminum.' Um hann ger takbir, so ger takbir, tá hann sigur: 'Waladhdhallin'. So sig: 'Amen'. Um hann boyggur seg, so boyggur tú teg. Um hann sigur: 'Sami'allahu liman hamidahu', so sig: 'Allahuma Rabbana laka al-Hamdu''. Hevur sagt okkum [Qutaibah] hevur sagt okkum [Abdul Aziz, nevniliga ad-Darawardi] frá [Suhail bin Abi Salih] frá [faðir sínum] frá [Abu Hurairah ra] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam við einum hadith sum tí uttan fyri orðini, 'Waladh sayAllimen'. Og hann legði afturat: "Og lyftið ikki høvdið frammanundan."
Hadith
Imam Muslim : 627
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى وَهُوَ ابْنُ عَطَاءٍ سَمِعَ أَبَا عَلْقَمَةَ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ فَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِذَا وَافَقَ قَوْلُ أَهْلِ الْأَرْضِ قَوْلَ أَهْلِ السَّمَاءِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basysyar] hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt okkum [Syu'bah] - gjøgnum aðrar frásagnarrásir -, og hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Mu'adz] og lafazh eigur hann, hevur sagt okkum [pápi mín] er hann [Syu'bah] hevur sagt, 'Atha'] hann hoyrdi [Abu 'Alqama], hann hoyrdi [Abu Hurairah] siga; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Imamurin er ein skjøldur, um hann biður, meðan hann situr, so biður tú, meðan tú situr.' Og tá ið hann sigur: 'Sami'allahu liman hamidahu', so sig: 'Allahuma laka al-Hamdu'. So um orðini hjá fólkinum á jørðini passa til orðini hjá fólkinum á himlinum, so verða teirra fortíðarsyndir sanniliga fyrigivnar.“
Hadith
Imam Muslim : 628
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ حَيْوَةَ أَنَّ أَبَا يُونُسَ مَوْلَى أَبِي هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلَّوْا قُعُودًا أَجْمَعُونَ
Tað er sagt mær [Abu Ath-Tahir] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] úr [Haiwah], at [Abu Yunus maula Abu Hurairah ra] hevur sagt honum, hann segði, Eg hoyrdi [Abu Hurairah] Radhiyallahu Anhu siga frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, at hann var made til tú, takbir, tá hann boyggur seg niður, so boyggja tit teg niður. Og tá ið hann sigur: 'Sami'allahu liman hamidahu', so sig: 'Allahuma laka al-Hamdu'. Og um hann biður standandi, so biðja tit standandi, og um tit biðja sitandi, so biðja tit øll sitandi."
Hadith
Imam Muslim : 629
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَلَى ثَقُلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ قُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَصَلَّى النَّاسُ فَقُلْنَا لَا وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ قَالَتْ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلًا رَقِيقًا يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ قَالَتْ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَتَأَخَّرَ وَقَالَ لَهُمَا أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهُوَ قَائِمٌ بِصَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَاتِ فَعَرَضْتُ حَدِيثَهَا عَلَيْهِ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لَا قَالَ هُوَ عَلِيٌّ
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Abdullah bin Yunus] hevur sagt okkum [Zaidah] hevur sagt okkum [Musa bin Abi Aisyah] frá [Ubaidullah bin Abdullah] hann segði; 'Eg vitjaði [Aisyah], so segði eg við hana: 'Vilt tú siga mær frá sjúkuni hjá Rasulullah? » Hann svaraði: »Ja, tað geri eg. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam kendi seg troyttan - tí hann var sjúkur - so segði hann: 'Biðja fólk saman? ' Vit svaraðu: 'Nei, tí tey bíða eftir tær, o Allahs sendiboð'. Hann segði: 'Set vatn til mín í ein ílat'. Síðani gjørdu vit tað, so fór hann í brúsu síðani fór hann at reisa seg, so svímaði hann so fekk vitið aftur, so spurdi hann: 'Hava fólk biðið saman? ' Vit svaraðu: 'Ikki enn, teir bíða eftir tær, o Allahs sendiboð'. Hann segði aftur: 'Set vatn til mín í ílatið'. Síðani gjørdu vit tað, so fór hann í brúsu, so byrjaði hann at vakna, so svímaði hann aftur, so vaknaði hann tilvitaður. Síðani segði hann: ’Hava fólk biðið? ' Vit svaraðu: 'Ikki enn, teir bíða eftir tær, o Allahs sendiboð'. Hann segði aftur: 'Set vatn til mín í ílatið'. Síðani gjørdu vit tað, so fór hann í brúsu, so fór hann at vakna, so doyvdi hann aftur, so vaknaði hann tilvitaður.“ Síðani segði hann: ’Hava fólk biðið? ' Vit svaraðu: 'Ikki enn, teir bíða eftir tær, o Allahs sendiboð'. Hann segði aftur: 'Set vatn til mín í ílatið'. Síðani gjørdu vit tað, so fór hann í brúsu, so fór hann at vakna, so doyvdi hann aftur, so vaknaði hann tilvitaður.“ Aisha segði; 'Fólk savnaðust og bíðaðu eftir Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við moskuna til endaligu 'Isha-bønina'. Aisyah segði aftur: 'Síðani sendi sendiboð Allahs ein sendiboð til Abu Bakr at leiða fólkið í bøn. Síðani kom viðkomandi til Abu Bakr og segði; 'Sendiboð Allahs gav tær boð um at biðja leiðandi fólk'. So segði Abu Bakr - hóast hann var ein veikur maður - sum merkir viðkvæmur -, 'Ó Umar, bið um at leiða fólkið'. Aisha sagdi enn, 'Umar sagdi ok; 'Tú hevur fleiri rættindi enn tað'. Aisyah segði: Síðani bað Abu Bakr leiðandi teir tann dagin, so kendi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam seg stúrin innan í sær sjálvum, so kom hann út leiðdur av tveimum monnum, harav ein var al-Abbas til middagsbønir, meðan Abu Bakr leiðdi fólkið. Tá Abu Bakr sá hann, tók hann seg beinanvegin aftur. Tá gav profeturin honum eitt tekin um ikki at trekkja seg aftur. Og Allahs sendiboð segði við tey bæði fólkini, sum stuðlaðu honum: 'Sit meg við síðuna av honum'. Síðani settust teir báðir við síðuna av Abu Bakr, tá bað Abu Bakr við bøn profetsins, meðan fólkið fór til bøn við bøn Abu Bakr, og profeturin bað, meðan hann sat.“ [Ubaidullah] segði; 'Eg hitti [Abdullah bin Abbas], so segði eg við hann: 'Skal eg greiða tær frá hadisini, sum Aisyah segði mær um sjúkuna hjá rasullah'. Svá mælti hann; 'Sig mær'. Síðani greiddi eg honum frá hadith. So tað vísir seg, at hann als ikki noktaði hadith hjá Aisyah. Tað er bara, at hann spurdi: 'Nevndi Aisyah navnið á manninum, sum stuðlaði profetinum við al-Abbas?' Eg svaraði: "Nei". Hann sigur; „Hann er Ali“.
Hadith
Imam Muslim : 630
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ رَافِعٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ أَوَّلُ مَا اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ فَاسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِهَا وَأَذِنَّ لَهُ قَالَتْ فَخَرَجَ وَيَدٌ لَهُ عَلَى الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ وَيَدٌ لَهُ عَلَى رَجُلٍ آخَرَ وَهُوَ يَخُطُّ بِرِجْلَيْهِ فِي الْأَرْضِ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ بِهِ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ الرَّجُلُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ هُوَ عَلِيٌّ
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Rafi'] og ['Abd bin Humaid] og lafazh eigur Ibn Rafi', teir báðir søgdu, hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] hann segði, segði [az-Zuhri], og hevur sagt honum [Ubaidullah bi] sigandi; 'Fyrstu ferð Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam klagaði um at vera sjúkur heima hjá Maimunah, tá bað hann konur sínar um loyvi at vera sjúkur heima hjá Aisyah. Og teir góvu honum loyvi'. Aisha segði; "Síðani kom hann út, ein hond varð stuðlað av al-Fadhl bin Abbas, og hin hondin varð stuðlað av einum øðrum manni, meðan hann ikki var førur fyri at ganga við báðum fótum á jørðini." So segði Ubaidullah; »Síðani segði eg tað við [Ibn Abbas], so hann spurdi: »Veitst tú, hvønn maðurin, sum Aisyah ikki nevndi. Hann er Ali.
Hadith
Imam Muslim : 631
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي فَأَذِنَّ لَهُ فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلَاهُ فِي الْأَرْضِ بَيْنَ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَبَيْنَ رَجُلٍ آخَرَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَأَخْبَرْتُ عَبْدَ اللَّهِ بِالَّذِي قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ هَلْ تَدْرِي مَنْ الرَّجُلُ الْآخَرُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هُوَ عَلِيٌّ
Hevur sagt mær [Abdul Malik bin Syu'aib bin al-Laits] hevur sagt mær [pápi mínum] frá [abba mínum] hann segði, hevur sagt mær [Uqail bin Khalid] [Ibnu Shihab] segði, hevur sagt mær [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'uhud tann [proba] Wasallam mælti; »Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kendi seg tungan, og pínan var álvarslig, bað hann konur sínar um loyvi at líða av sjúku í húsi mínum. Síðan góvu teir honum loyvi, síðan kom hann út á ein sokkel millum tveir menn, tveir føtur hansara kundu ikki ganga á jørðini, nevniliga millum Abbas bin Abdul Muthtalib og ein annan mann'. [Ubaidullah] segði; 'Síðani segði eg Abdullah hadith, sum Aisyah hevði sagt, so [Abdullah bin Abbas] segði við meg: 'Veitst tú, hvør hin maðurin var, hvørs navn Aisyah ikki nevndi'. Frásøgumaðurin segði; »Eg segði; „Nei, eg veit ikki“. Ibn Ábbas segði; „Hann er Ali“.
Hadith
Imam Muslim : 632
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَقَدْ رَاجَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ وَمَا حَمَلَنِي عَلَى كَثْرَةِ مُرَاجَعَتِهِ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَقَعْ فِي قَلْبِي أَنْ يُحِبَّ النَّاسُ بَعْدَهُ رَجُلًا قَامَ مَقَامَهُ أَبَدًا وَإِلَّا أَنِّي كُنْتُ أَرَى أَنَّهُ لَنْ يَقُومَ مَقَامَهُ أَحَدٌ إِلَّا تَشَاءَمَ النَّاسُ بِهِ فَأَرَدْتُ أَنْ يَعْدِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ
Hevur sagt okkum [Abdul Malik bin Syu’aib bin al-Laits] hevur sagt mær [pápi mínum] frá [abba mínum], hevur sagt mær [Uqail bin Khalid] hann segði, segði [Ibn Shihab], hevur sagt mær [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas’ud, at] álai Vasalam segði; »Ja, eg kom aftur at vitja Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tá. Tað er einki, sum førir meg til at vitja Allahs sendiboð ofta, men tí tað kom mær ongantíð í hug, at fólk vildu elska ein leiðara eftir deyða hansara, sum kundi avloysa hansara støðu í allar ævir, og um hetta ikki er so, tí eg havi illgruna um, at eingin fer at avloysa hansara støðu, men fólk fara at kenna seg kedd av honum. So eg vil hava Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at umboða leiðslustólin til Abu Bakr'.
Hadith
Imam Muslim : 633
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ رَافِعٍ قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ رَقِيقٌ إِذَا قَرَأَ الْقُرْآنَ لَا يَمْلِكُ دَمْعَهُ فَلَوْ أَمَرْتَ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا بِي إِلَّا كَرَاهِيَةُ أَنْ يَتَشَاءَمَ النَّاسُ بِأَوَّلِ مَنْ يَقُومُ فِي مَقَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فَرَاجَعْتُهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَقَالَ لِيُصَلِّ بِالنَّاسِ أَبُو بَكْرٍ فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ
Hevur sagt okkum [Muhammad bin Rafi'] og ['Abd bin Humaid] og lafazh eigur Ibnu Rafi', segði Abd, hevur sagt okkum meðan Ibn Rafi' segði, hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ma'mar], [az-Zuhldri] sagt [biHadullah], og hevur frá biHadullahmar til]. [Aisyah] sagdi hann; 'Tá ið Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom inn í hús mítt, segði hann: 'Sig við Abu Bakr at leiða bønirnar fyri fólkinum''. Aisha segði; »So segði eg; 'O Allahs sendiboð, sanniliga var Abu Bakr ein veikur maður, tá hann las Koranina kundi hann ikki halda tárunum aftur, um tú skipaði fyri onkrum øðrum enn Abu Bakr - so hevði tað verið betri - ''. Hann segði aftur: 'Við Allah, eg eri bara bangin fyri, at fólk fara at keða seg av fyrsta leiðaranum, sum avloysti støðuna hjá Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam'. Hann segði aftur: »Síðani endurtók eg tað tvær ella tríggjar ferðir. So segði hann: 'Latið fólk biðja undir leiðslu av Abu Bakr, tí tit eru vinir Yusufs - við at vísa tað øvugta av onkrum, sum er í huganum''.
Hadith
Imam Muslim : 634
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ بِلَالٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعْ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعْ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَتْ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَأَمَرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَتْ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ تَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِ قَالَتْ فَلَمَّا دَخَلَ الْمَسْجِدَ سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُمْ مَكَانَكَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ جَالِسًا وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقْتَدِي النَّاسُ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِهِمَا لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَضَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ فَأُتِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أُجْلِسَ إِلَى جَنْبِهِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُهُمْ التَّكْبِيرَ وَفِي حَدِيثِ عِيسَى فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ إِلَى جَنْبِهِ وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] og [Waki'] - gjøgnum aðrar frásagnarrásir - og hevur sagt okkum [Yahya bin Yahya] og lafazh eigur hann, segði hann, hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [al-Amaalmsy frá] [Aisyah] sagdi hann; 'Tá ið Allahs sendiboð kendi seg tungt, kom Bilal at biðja hann biðja, so hann segði: 'Tú gevur Abu Bakr boð um at leiða fólkið í bøn''. So segði Áisa; »Tá segði eg; »Ó Allahs sendiboð, sanniliga var Abu Bakr ein maður, sum var skjótur at gráta, og sanniliga tá hann stóð í tínum stað, hevði hann ikki kunnað gjørt tað kunnugt fyri menniskjum. Um tú bara bílegði Umar. Aisyah segði við hann, segði: 'Tú ert vinur Yusufs - í at vísa zhahir, tað øvugta av hansara innara eg -. Skipa fyri Abu Bakr at biðja leiðandi fólkið'. Aisha segði; 'Tú gevur Abu Bakr boð um at biðja og leiða fólkið'. Aisyah segði aftur: 'Tá ið hann var komin inn í bøn, kendi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam seg bangin fyri honum, so hann stóð stuðlaður millum tveir menn, meðan báðir føturnir ikki kundu traðka á jørðina'. Hann sigur; 'Tá hann kom inn í moskuna, hoyrdi Abu Bakr stig hansara, so hann fór at stíga aftur, so gav Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam honum eitt signal: 'Statt har tú ert'. Síðani kom rasullah og setti seg á vinstru síðu av Abu Bakar'. Aisha segði; 'Sendiboð Allahs leiðdi fólkið í bøn, meðan hann sat, meðan Abu Bakr stóð. Abu Bakr fylgdi bønunum hjá profetinum, meðan fólkið fylgdi bønunum hjá Abu Bakr. Hevur sagt okkum [Minjab bin al-Harits at-Tamimi] hevur sagt okkum [Ibn Mushir] - gjøgnum aðra frásagnarleið - Og hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Isa bin Yunus] báðir teir hava sagt frá [al-Amasy] við hesum sum hadi, at Rahen a hadi, Sallallahu Alaihi Wasallam fekk eina sjúku, sum fekk hann at doyggja inni'. Og í Ibn Mushir varð Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam førdur at sita við síðuna av honum, 'Profeturin Shallallahu Alaihi Wasallam leiðdi fólkið, meðan Abu Bakr hoyrdi takbirin til teirra'. Og í hadithinum hjá Isa, 'So settist Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at biðja, meðan Abu Bakr flutti seg við síðuna av honum, meðan Abu Bakr ljóðaði takbir fyri fólkinum'.
Hadith
Imam Muslim : 635
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فِي مَرَضِهِ فَكَانَ يُصَلِّي بِهِمْ قَالَ عُرْوَةُ فَوَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ وَإِذَا أَبُو بَكْرٍ يَؤُمُّ النَّاسَ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ اسْتَأْخَرَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ كَمَا أَنْتَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِذَاءَ أَبِي بَكْرٍ إِلَى جَنْبِهِ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] og [Abu Kuraib] bæði sagt, hevur sagt okkum [Ibn Numair] frá [Hsyam] - gjøgnum aðra frásagnarleið - og hevur sagt okkum [Ibnu Numair] meðan teirra lafazh er tætt, segði hann, hevur sagt okkum, hevur sagt [faðir hansara fráH]. [Aisyah ra] sagdi hann; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gav Abu Bakr boð um at biðja fyri fólki, tá tey vóru sjúk, so bað hann fyri teimum.' Urwah segði; 'Síðani føldi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam stúrin fyri sær sjálvum, so kom hann út, tað vísti seg, at Abu Bakr var á odda fyri fólkinum, tá Abu Bakr sá hann, steig hann aftur, so gav Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam eitt signal til hann: 'Ver niðri har tú ert, the Sala Rasullah ne Bakr parallelur. Abu Bakr bað eftir bønini hjá Rasulullah, meðan menniskju bóðu eftir bønini hjá Abu Bakr.
Hadith
Imam Muslim : 636
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَحَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنِي وَقَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ و حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يُصَلِّي لَهُمْ فِي وَجَعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الِاثْنَيْنِ وَهُمْ صُفُوفٌ فِي الصَّلَاةِ كَشَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتْرَ الْحُجْرَةِ فَنَظَرَ إِلَيْنَا وَهُوَ قَائِمٌ كَأَنَّ وَجْهَهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ ثُمَّ تَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَاحِكًا قَالَ فَبُهِتْنَا وَنَحْنُ فِي الصَّلَاةِ مِنْ فَرَحٍ بِخُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ الصَّفَّ وَظَنَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَارِجٌ لِلصَّلَاةِ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ أَنْ أَتِمُّوا صَلَاتَكُمْ قَالَ ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْخَى السِّتْرَ قَالَ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ يَوْمِهِ ذَلِكَ و حَدَّثَنِيهِ عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَ آخِرُ نَظْرَةٍ نَظَرْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَشَفَ السِّتَارَةَ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ وَحَدِيثُ صَالِحٍ أَتَمُّ وَأَشْبَعُ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ الِاثْنَيْنِ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمَا
Hevur sagt mær [Amru an-Naqid] og [Hasan al-Hulwani] og ['Abd bin Humaid] 'Abd segði, hann hevur sagt mær, meðan hini bæði fólkini søgdu, hann hevur sagt okkum [Yaqub], og hann er Ibn Ibrahim bin Sa'ad og hevur sagt mær [faðir mín] frá [IbAld hevur sagt]. bin Malik] at Abu Bakr leiðir teir í bøn. Undir sjúkuni hjá Rasullah Shallallahu Alaihi Wasallam sum førdi til deyða hansara, til mánadagin, meðan teir stóðu í kø til bøn, opnaði Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam gardinurnar í kamarinum, hugdi síðani at okkum, sum stóðu, sum um andlitið á honum var eitt blað av mushaf og ljómandi hvíta. flenndi.“ Frásøgumaðurin segði; 'So vóru vit ørkymlað, forvirrað, og vit vóru í bøn, tí vit vóru nøgd við útgongdina hjá rasullah, og Abu Bakr trekti seg aftur fyri at náa røðini, og hann hevði illgruna um, at rasul var komin út at biðja. Síðani bendi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam teimum við hondini at klára bøn teirra'. Frásøgumaðurin segði; 'Síðani kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam inn, og lækkaði síðani gardinuna'. Frásøgumaðurin segði; 'Síðani doyði Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam tann dagin'. Og tað hevur verið sagt mær [Amru an-Naqid] og [Zuhair bin Harb] bæði sagt, hevur sagt okkum [Sufyan bin Uyainah] frá [az-Zuhri] frá [Anas] hann segði; 'Seinasta sjónin eg sá av Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam var tá hann lyfti slørið mánadagin við hesi søguni'. Og hadith Salih er meira fullkomin og meira fullfíggjað. Og hevur sagt mær [Muhammed bin Rafi'] og ['Abd bin Humaid] alt frásagt frá [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ma'mar] frá [az-Zuhri] hann segði, hevur sagt mær [Anas bin Malik] hann segði; 'Tá mánadagin' við dømum um seinnu hadith.
Hadith
Imam Muslim : 637
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمْ يَخْرُجْ إِلَيْنَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَقَدَّمُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحِجَابِ فَرَفَعَهُ فَلَمَّا وَضَحَ لَنَا وَجْهُ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نَظَرْنَا مَنْظَرًا قَطُّ كَانَ أَعْجَبَ إِلَيْنَا مِنْ وَجْهِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ وَضَحَ لَنَا قَالَ فَأَوْمَأَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَتَقَدَّمَ وَأَرْخَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحِجَابَ فَلَمْ نَقْدِرْ عَلَيْهِ حَتَّى مَاتَ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin al-Mutsanna] og [Harun bin Abdullah] bæði sagt, hevur sagt okkum [Abdushshamad] hann segði; 'Eg hoyrdi [pápa mín] siga søguna, segði hann, hann segði okkum [Abdul Aziz] frá [Anas] hann segði; 'Profeturin Allah subhanahu wata'ala kom ikki út at leiða okkum í tríggjar dagar, so vórðu bønir bidnar, so fór Abu Bakr at ganga fram. So segði profeturin aftanfyri hijab, lyfti hann síðani. Tá andlitið á profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam var greitt fyri okkum, sóu vit ongantíð eina sjón yvirhøvur, sum var meira undrunarverd fyri okkum enn andlitið á profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam, tá tað kom fram fyri okkum'. Frásøgumaðurin segði; 'Síðani gav profeturin Shallallahu Alaihi Wasallam eitt signal við hondini til Abu Bakr um at koma fram, og profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam læt gardinuna aftur, og vit kundu ikki síggja hann aftur fyrr enn hann doyði'.
Hadith
Imam Muslim : 638
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَدَّ مَرَضُهُ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ رَقِيقٌ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ مُرِي أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ قَالَ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ حَيَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abi Syaibah] hevur sagt okkum [Húsain bin Ali] frá [Zaidah] frá [Abdul Malik bin Umair] frá [Abu Burdah] frá [Abu Músa] hann segði; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam var sjúkur, tá gjørdist sjúka hansara álvarslig, so hann segði: 'Tú skipar Abu Bakr soleiðis, at hann biður um at leiða fólkið'. So segði Áisa; 'Ó Allahs sendiboð, faktiskt var Abu Bakr ein veikur - viðkvæmur - maður, tá hann tók tína støðu, so mundi hann sanniliga ikki kunna biðja fyri fólki'. So segði hann: 'Tú gevur Abu Bakr boð um at biðja fyri at leiða fólk, tú ert júst sum kona Yusufs - tað vil siga, at um tú hevur ambitión ella ynski, so er tað ringt at forða fyri tí -''. Frásøgumaðurin segði; 'Síðani bað Abu Bakr, og førdi teir til lívið hjá rasullah'.
Hadith
Imam Muslim : 639
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ أَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَأُقِيمُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فِي الصَّلَاةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ التَّصْفِيقَ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَازِمٍ وَقَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَفِي حَدِيثِهِمَا فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ ذَهَبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْلِحُ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ وَزَادَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَقَ الصُّفُوفَ حَتَّى قَامَ عِنْدَ الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ وَفِيهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجَعَ الْقَهْقَرَى
Hann segði við meg [Yahya bin Yahya] hann segði, eg las í nærveru [Maliks] frá [Abu Hazim] frá [Sahl bin Sa'd as-Saidi], at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór til Bani Amru bin Auf at gera frið teirra millum, so kom tíðin til bøn, og tú kom. fara at biðja leiðandi fólk, soleiðis at eg kann úttala iqamat? »Hann svaraði: «Ja». Hann sigur; 'Síðani bað Abu Bakr, so kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, meðan fólkið bað, so gekk hann til hann steðgaði í røðini, so klappaði fólkið hendur.' Og Abu Bakr vendi sær ikki í bøn. Men tá fólk hildu á við at klappa honum, vendi hann høvdinum, so sá hann Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, so gav Rasulullah honum eitt signal um at tiga og vera har tú ert'. Síðani lyfti Abu Bakr báðar hendur, rósti síðani Allahi eftir tí, sum Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam bað honum frá hesum. Síðani steig Abu Bakr aftur, til hann var beint á røðini, og profeturin sallallaahu alaihi Wasallam fór fram og bað. Síðani - eftir at hava verið liðugur - vendi hann sær og segði; »Ó Abu Bakr, hvat forðaði tær í at vera har, tú vart, tá eg bað teg? ' Abu Bakr svaraði: 'Tað er ikki hóskandi hjá Ibn Abi Quhafah at biðja framman fyri rasullah'. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Hví síggi eg teg klappa meira og meira, tann, sum minnist okkurt í bøn síni, lat hann gera tasbih, tí tann, sum ger tasbih, verður hann heilt sikkurt hugdur at, meðan klappan er fyri kvinnur'. Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Abdul Aziz, nevniliga Ibn Abi Hazim], og [Qutaibah] segði, hevur sagt okkum [Yaqub, nevniliga Ibn Abdurrahman al-Qari] bæði frásagt frá [Abu Hazim] frá [Sahl bin Madi Sa'd í seinni, sum] hadith er tað funnið, 'Síðani lyfti Abu Bakr hendurnar upp, síðani rósti hann Allah, og hann kom aftur aftan á honum. til hann stóð á -makmum-' rók. Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Bazi'] hevur sagt okkum [Abdul 'A'la] hevur sagt okkum [Ubaidullah] frá [Abu Hazim] frá [Sahl bin Sa'd as-Saidi] hann segði; 'Profeturin fór at gera frið millum Bani Amru bin Auf' sambært teirra hadith. Og hann legði afturat, 'Síðani kom Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, síðani skilti hann - brast ígjøgnum - røðirnar til hann stóð við síðuna av fremstu røð'. Og í henni eru upplýsingar um, at Abu Bakr hevur lagt frá sær aftur.
Hadith
Imam Muslim : 640
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ حَدِيثِ عَبَّادِ بْنِ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَبُوكَ قَالَ الْمُغِيرَةُ فَتَبَرَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ الْغَائِطِ فَحَمَلْتُ مَعَهُ إِدَاوَةً قَبْلَ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيَّ أَخَذْتُ أُهَرِيقُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ وَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يُخْرِجُ جُبَّتَهُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي الْجُبَّةِ حَتَّى أَخْرَجَ ذِرَاعَيْهِ مِنْ أَسْفَلِ الْجُبَّةِ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ قَالَ الْمُغِيرَةُ فَأَقْبَلْتُ مَعَهُ حَتَّى نَجِدُ النَّاسَ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى لَهُمْ فَأَدْرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى الرَّكْعَتَيْنِ فَصَلَّى مَعَ النَّاسِ الرَّكْعَةَ الْآخِرَةَ فَلَمَّا سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُتِمُّ صَلَاتَهُ فَأَفْزَعَ ذَلِكَ الْمُسْلِمِينَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ أَقْبَلَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ أَحْسَنْتُمْ أَوْ قَالَ قَدْ أَصَبْتُمْ يَغْبِطُهُمْ أَنْ صَلَّوْا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَالْحُلْوَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ نَحْوَ حَدِيثِ عَبَّادٍ قَالَ الْمُغِيرَةُ فَأَرَدْتُ تَأْخِيرَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُ
Hevur sagt mær [Muhammed bin Rafi'] og [Hasan bin Ali al-Hulwani] allir frásagdir frá [Abdurrazzaq] [Ibnu Rafi'] sagt, hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] hevur sagt okkum [Ibnu Juraij] hevur sagt mær [Ibn Shihab] frá hadithinum hjá [Mughiya al-'A] bin Shu'bah] hevur upplýst honum, at [al-Mughirah bin Syu'bah] hevði upplýst honum 'At hann bardist við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam í bardaganum í Tabuk'. Al-Mugirah segði; 'Síðani sló Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam á wc'inum, so kom eg við vatni áðrenn morgunbønina.' Tá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam kom aftur til mín, byrjaði eg at dousing hendur hansara við vatni úr spannini, so vaskaði hann hendurnar tríggjar ferðir, vaskaði síðani andlitið, byrjaði síðani at taka armarnar úr kápuni, so vóru ermarnar á kápuni smalar, so hann legði hendurnar upp í kápuna ar kápuna út. til albogarnar, framdi síðani ablutión í sínum báðum khuf síðani aftur til fremstu'. Al-Mugirah segði; 'Síðan fór eg við honum til eg fann mannin, sum hevði boðið Abdurrahman bin Auf at koma fram og hann leiddi teir. Síðani fann Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam eina av teimum báðum rak'unum, síðani bað hann saman við fólkinum í seinasta rak'uni. Tá Abdurrahman bin Auf segði sínar heilsanir, reistist Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at klára bønina, tá vakti hetta ans hjá muslimunum, so teir øktu um bønarperlurnar. Tá profeturin sallallaahu alaihi wasallam var liðugur við bønina, møtti hann teimum og segði: 'Tit hava gjørt gott' ella hann segði: 'Tit hava havt rætt, og gjørdi tey motiverað at biðja til tíðina'. Hann hevur sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] og [al-Hulwani] hann segði, hann hevur sagt okkum [Abdurrazzaq] frá [Ibn Juraij] og sagt mær [Ibn Shihab] frá [Ismail bin Muhammed bin Said] frá [Hamzah bin al-Mughirah] av Abbadi. [Al-Mugirah] segði; 'Síðani ætlaði eg at enda Abdurrahman, so profeturin segði: 'Lat hann vera'.
