Yumakap sa Islam, mag-click dito
ISLAM AL-HAQ: QURAN AT HADITH
(Ang Tunay na Islam)
Free Download / Libreng download

Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith

Hadith

Imam Muslim : 5321

حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُثْنِي عَلَى رَجُلٍ وَيُطْرِيهِ فِي الْمِدْحَةِ فَقَالَ لَقَدْ أَهْلَكْتُمْ أَوْ قَطَعْتُمْ ظَهْرَ الرَّجُلِ

Nabalitaan ko [Abu Ja'far Muhammad bin Ash Shabbah] na sinabi sa amin [Isma'il bin Zakariya] mula kay [Buraid bin Abdullah] mula kay [Abu Burdah] mula kay [Abu Musa] na nagsabi: Narinig ng Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam ang isang taong labis na pumupuri sa iba at sinabi niya: "Ikaw ay nasawi -o: Nabali mo ang likod ng isang tao."

Hadith

Imam Muslim : 5322

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قَامَ رَجُلٌ يُثْنِي عَلَى أَمِيرٍ مِنْ الْأُمَرَاءِ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ يَحْثِي عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْثِيَ فِي وُجُوهِ الْمَدَّاحِينَ التُّرَابَ

Isinalaysay sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah] at [Muhammad bin Al Mutsanna] ang lahat mula kay Ibn Mahdi at ang teksto ay kay Ibn Al Mutsanna. Parehong nagsabi: Isinalaysay sa amin [Abdurrahman] mula kay [Sufyan] mula kay [Habib] mula kay [Mujahid] mula kay [Abu Ma'mar] ay nagsabi: May tumayo at pinuri ang isa sa mga emir, pagkatapos ay winisikan siya [Al Miqdad] ng lupa at nagsabi: Inutusan kami ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam na iwisik ang lupa sa mga mukha ng mga pumupuri.

Hadith

Imam Muslim : 5323

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَعَمِدَ الْمِقْدَادُ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَخْمًا فَجَعَلَ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ الْحَصْبَاءَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ

Isinalaysay sa amin [Muhammad bin Al Mutsanna] at [Muhammad bin Basyar], ang teksto ng Al Mutsanna, na parehong nagsasabing: Isinalaysay sa amin [Muhammad bin Ja'far] Isinalaysay sa amin [Syu'bah] mula kay [Mansur] mula kay [Ibraim] mula kay [Hammam bin Al Harith] na may pumuri kay Uthman pagkatapos ay lumapit sa kanya [Al Miqdad] at lumuhod sa kanyang mga tuhod, pagkatapos ay nagwisik siya ng buhangin sa kanyang mukha. Sinabi ni Uthman sa kanya: Anong problema mo? Sinabi ni Al Miqdad: Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Kapag nakakita ka ng mga taong pumupuri, iwisik mo ang lupa sa kanilang mga mukha." Isinalaysay niya ito sa amin [Muhammad bin Al Mutsanna] at [Ibn Basyar] ay parehong nagsabing "Isinalaysay niya ito sa amin [Abdurrahman] mula kay [Sufyan] mula kay [Mansur]. Isinalaysay niya ito sa amin [Uthman bin Abu Syaibah] Isinalaysay niya ito sa amin [Al Asyja'I Ubaidullah bin Ubaidurrahman] mula kay [Sufyan Ats Tsauri] mula kay [Al A'masy] at [Mansur] mula kay [Ibrahim] mula kay [Hammam] mula kay [Al Miqdaq] mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam tila ba."

Hadith

Imam Muslim : 5324

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا صَخْرٌ يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الْأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الْأَكْبَرِ

Ibinalita sa amin [Nashr bin Ali Al Jahdhami] Ibinalita sa amin [ang aking ama] Ibinalita sa amin [Shakhr bin Juwairiyah] mula kay [Nafi'] na sinabi sa kanya [Abdullah bin Umar] na sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Nanaginip ako ng siwak at kinuha ako ng dalawang tao, ang isa sa kanila ay mas matanda kaysa sa isa, pagkatapos ay ibinigay ko ang siwak sa nakababata sa dalawa, pagkatapos ay sinabi sa akin: '(Ibigay mo sa) na mas matanda.' Pagkatapos ay ibinigay ko ito sa nakatatanda."

Hadith

Imam Muslim : 5325

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلَاتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ

Ibinalita sa amin [Harun bin Ma'ruf] Ibinalita sa amin [Sufyan bin Uyainah] mula kay [Hisyam] mula sa [kanyang ama] na nagsabi: Isinalaysay ni Abu Hurairah, sinabi niya: Makinig ka, O nakatira sa silid, makinig ka, O nakatira sa silid. Samantala [si Aisyah] ay nananalangin. Pagkatapos manalangin, sinabi ni Aisyah kay Urwah: Hindi mo ba narinig iyon at ang sinabi niya? Ang Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam ay naghatid lamang ng isang hadith, kung may bumilang nito, magagawa nila ito.

Hadith

Imam Muslim : 5326

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَكْتُبُوا عَنِّي وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ

Sinabi sa amin [Haddab bin Khalid Al Azdi] ay sinabi sa amin [Hammam] mula kay [Zaid bin Aslam] mula kay [Atho` bin Yasar] mula kay [Abu Sa'id Al Khudri] Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Huwag kang sumulat mula sa akin, sinumang sumulat mula sa akin maliban sa Qur'an ay dapat burahin, at sabihin mo mula sa akin at walang kasalanan. Sinuman ang magsinungaling sa aking (pangalan) -Hammam ay nagsabi: Sa palagay ko ay sinabi niya (Zaid): sinasadya, kaya hindi siya dapat maghanda ng lugar mula sa impyerno."

Hadith

Imam Muslim : 5327

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ

Ibinalita sa amin [si Haddab bin Khalid] ay ibinalita sa amin [si Hammad bin Salamah] ay ibinalita sa amin [si Tsabit] mula kay [si Abdurrahman bin Abu Laila] mula kay [si Shuhaib] ay nagsabi: "Noong nakaraan, bago kayo ay may isang hari, mayroon siyang isang salamangkero, nang matanda na ang salamangkero, sinabi niya sa hari: 'Ako ay matanda na, magpadala kayo ng isang binata sa akin upang turuan ako ng mahika.' Pagkatapos ay may isang binata na lumapit sa kanya, tinuruan niya ng mahika ang binata. (Distansya) sa pagitan ng salamangkero at ng hari ay may isang monghe. Lumapit ang binata sa monghe at narinig ang kanyang mga salita, siya ay namangha sa mga salita ng monghe kaya kung pupunta siya sa salamangkero ay tiyak na siya ay mabubugbog. Nagreklamo ang binata tungkol dito sa monghe, sinabi niya: 'Kung gusto kang saktan ng salamangkero, sabihin mo: 'Pinipigilan ako ng aking pamilya,' at kung natatakot ka sa iyong pamilya, sabihin mo: 'Pinipigilan ako ng salamangkero.' Sa ganitong pagkakataon, isang araw ay lumapit siya sa isang malaking hayop na nakaharang sa daanan ng mga tao, at sinabi niya, 'Ngayon ay malalaman ko kung ang salamangkero ang mas mahusay o ang pari.' Kumuha siya ng bato at sinabi: 'O Allah, kung mas gusto mo ang mga gawain ng monghe kaysa sa mangkukulam, patayin mo ang hayop na ito upang makadaan ang mga tao.' Inihagis niya ang bato at pinatay ito, upang makadaan ang mga tao. Sinabi niya ito sa monghe. Sinabi ng monghe: 'Anak ko, ngayon ay mas mabuti ka na kaysa sa akin at ang iyong mga gawain ay umabot na sa paraang nakikita ko, magkakaroon ka ng pagsubok, kung mayroon kang pagsubok, huwag mo itong ipakita sa akin.' Ang binata ay nakapagpapagaling ng mga bulag at iba't ibang sakit. Narinig ito ng isa sa mga kaibigan ng hari na bulag, lumapit siya sa binata dala ang maraming regalo, at sinabi niya: 'Pagalingin mo ako at makukuha mo ang aking nakolekta rito.' Sinabi ng binata: 'Wala akong pinagaling, ang tanging nagpapagaling ay si Allah, kung maniniwala ka sa Kanya, mananalangin ako sa Kanya na pagalingin ka.' Naniwala ang kaibigan ng hari at nanalangin ang binata kay Allah at siya ay gumaling. Pagkatapos ay lumapit ang kaibigan ng hari sa hari at umupo malapit sa kanya. Sinabi ng hari: 'O ganito at ganito, sino ang nagpagaling ng iyong mga mata?' Sumagot ang lalaki: 'Aking Rabb.' Sinabi ng hari: 'Mayroon ka bang ibang Rabb bukod sa akin?' Sinabi ng lalaki: 'Ang aking Rabb at ang iyong Rabb ay si Allah.' Hinuli siya ng hari at pinahirapan hanggang sa ipinakita niya sa binata at pagkatapos ay dinala ang binata, sinabi ng hari: 'O anak ko, ang iyong mahika ay kayang magpagaling ng mga bulag, hairpiece at ginagawa mo ito at iyon.' Sinabi ng binata: 'Hindi ako ang nagpapagaling, tanging si Allah lamang ang nagpapagaling.' Hinuli siya ng hari at patuloy na pinahirapan at ipinakita sa monghe. Lumapit ang hari sa monghe, dinala ang monghe at sinabi sa kanya: 'Iwan mo ang iyong relihiyon.' Ayaw ng monghe, kaya humingi ang hari ng lagari at inilagay ito sa gitna ng kanyang ulo upang ang kanyang tagiliran ay nakahiga sa lupa. Pagkatapos noon, dinala ang kaibigan ng hari at sinabihan: 'Iwanan mo ang iyong relihiyon.' Ayaw ng monghe, kaya humingi ang hari ng lagari at inilagay ito sa gitna ng kanyang ulo upang ang kanyang tagiliran ay nakahiga sa lupa. Pagkatapos noon, dinala ang isang binata at sinabihan: 'Iwanan mo ang iyong relihiyon.' Ayaw ng binata. Pagkatapos ay ibinigay siya ng hari sa isang grupo ng kanyang mga sundalo, sinabi ng hari: 'Dalhin mo siya sa bundok na ito, dalhin mo siya pataas, kung gusto niyang iwanan ang kanyang relihiyon (hayaan mo siya) at kung ayaw niya, itapon mo siya mula sa tuktok ng bundok.' Dinala nila siya sa tuktok ng bundok at nanalangin ang binata: 'O Allah, sapat na po ako sa kanila ayon sa nais Mo.' Lumalabas na niyanig sila ng bundok at lahat sila ay natumba. Umuwi ang binata hanggang sa makarating siya sa harap ng hari. Nagtanong ang hari: 'Kumusta ang kalagayan ng iyong mga kaibigan?' Sumagot ang binata: 'Sapat na sa akin si Allah mula sa kanila.' Pagkatapos ay ibinigay siya ng hari sa isang grupo ng kanyang mga sundalo, sinabi ng hari: 'Dalhin siya sa isang bangka at ipadala siya sa dagat, kung gusto niyang iwanan ang kanyang relihiyon (iuwi siya) at kung ayaw niyang umalis dito, itapon siya.' Dinala nila siya sa gitna ng dagat at nanalangin ang binata: 'O Allah, sapat na sa akin mula sa kanila ayon sa Iyong nais.' Ngunit tumaob ang bangka at lahat sila ay nalunod. Umuwi ang binata hanggang sa makarating siya sa harap ng hari, na nagtanong sa kanya: 'Kumusta ang iyong mga kaibigan?' Sumagot ang binata: 'Sapat na sa akin si Allah mula sa kanila.' Pagkatapos noon ay sinabi niya sa hari: 'Hindi mo ako mapapatay hangga't hindi mo ginagawa ang iniuutos ko sa iyo.' Nagtanong ang hari: 'Ano ang iniuutos mo sa akin?' Sinabi ng binata: 'Tipunin ninyo ang lahat ng tao sa isang malawak na lugar at ipako ako sa krus sa isang dahon ng palma, kumuha ng palaso mula sa aking lalagyan at sabihin: 'Sa ngalan ni Allah, Panginoon ng binata na ito.' Kung gagawin mo ito, papatayin mo ako.' Sa wakas ay ginawa ito ng hari. Inilagay niya ang palaso sa gitna ng palaso at pinana ito habang sinasabing: 'Sa ngalan ni Allah, Panginoon ng binata na ito.' Ang palaso ay pinana sa sentido ng binata, pagkatapos ay inilagay ng binata ang kanyang kamay kung saan tumusok ang palaso at namatay. Sinabi ng mga tao: 'Naniniwala kami sa Panginoon ng binata na ito.' Pagkatapos ay dinala niya siya sa hari at sinabi sa kanya: 'Alam mo ba na may isang bagay na iyong ikinababahala, sa ngalan ni Allah, ang nangyari na ngayon sa iyo. Lahat ng mananampalataya.' Pagkatapos ay nag-utos ang hari na gumawa ng kanal sa kalye at pagkatapos ay sindihan. Sinabi ng hari: 'Sinumang hindi talikuran ang kanyang relihiyon, ay ihawin doon.' Ginawa nila ito hanggang sa dumating ang isang babae kasama ang kanyang anak, tila ba umatras na siya upang hindi mahulog sa isang lawa ng apoy, pagkatapos ay sinabi ng sanggol: 'Ina ko, magtiis ka, tunay na ikaw ay nasa ibabaw ng katotohanan.'

Hadith

Imam Muslim : 5328

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ غُلَامٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ وَعَلَى غُلَامِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لَا فَخَرَجَ عَلَيَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَيَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لَا أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا قَالَ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قَالَ فَأَتَى بِصَحِيفَتِهِ فَمَحَاهَا بِيَدِهِ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتَ قَضَاءً فَاقْضِنِي وَإِلَّا أَنْتَ فِي حِلٍّ فَأَشْهَدُ بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا أَوْ وَضَعَ عَنْهُ أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا يَا عَمِّ لَوْ أَنَّكَ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلَامِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ وَأَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ فَكَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ يَا ابْنَ أَخِي بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي مَسْجِدِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فَتَخَطَّيْتُ الْقَوْمَ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَتُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَرِدَاؤُكَ إِلَى جَنْبِكَ قَالَ فَقَالَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي هَكَذَا وَفَرَّقَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَقَوَّسَهَا أَرَدْتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيَّ الْأَحْمَقُ مِثْلُكَ فَيَرَانِي كَيْفَ أَصْنَعُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَحَكَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْنَا لَا أَيُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا ثُمَّ طَوَى ثَوْبَهُ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِ فَقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَطْنِ بُوَاطٍ وَهُوَ يَطْلُبُ الْمَجْدِيَّ بْنَ عَمْرٍو الْجُهَنِيَّ وَكَانَ النَّاضِحُ يَعْقُبُهُ مِنَّا الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالسَّبْعَةُ فَدَارَتْ عُقْبَةُ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاضِحٍ لَهُ فَأَنَاخَهُ فَرَكِبَهُ ثُمَّ بَعَثَهُ فَتَلَدَّنَ عَلَيْهِ بَعْضَ التَّلَدُّنِ فَقَالَ لَهُ شَأْ لَعَنَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا اللَّاعِنُ بَعِيرَهُ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلْ عَنْهُ فَلَا تَصْحَبْنَا بِمَلْعُونٍ لَا تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَوْلَادِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَمْوَالِكُمْ لَا تُوَافِقُوا مِنْ اللَّهِ سَاعَةً يُسْأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَسْتَجِيبُ لَكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ عُشَيْشِيَةٌ وَدَنَوْنَا مَاءً مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَتَقَدَّمُنَا فَيَمْدُرُ الْحَوْضَ فَيَشْرَبُ وَيَسْقِينَا قَالَ جَابِرٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ هَذَا رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ مَعَ جَابِرٍ فَقَامَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَانْطَلَقْنَا إِلَى الْبِئْرِ فَنَزَعْنَا فِي الْحَوْضِ سَجْلًا أَوْ سَجْلَيْنِ ثُمَّ مَدَرْنَاهُ ثُمَّ نَزَعْنَا فِيهِ حَتَّى أَفْهَقْنَاهُ فَكَانَ أَوَّلَ طَالِعٍ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَأْذَنَانِ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشْرَعَ نَاقَتَهُ فَشَرِبَتْ شَنَقَ لَهَا فَشَجَتْ فَبَالَتْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا فَأَنَاخَهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَوْضِ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ قُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ مِنْ مُتَوَضَّإِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أَنْ أُخَالِفَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَّسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْنَا جَمِيعًا فَدَفَعَنَا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمُقُنِي وَأَنَا لَا أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ يَعْنِي شُدَّ وَسَطَكَ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا جَابِرُ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حَقْوِكَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قُوتُ كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً فَكَانَ يَمَصُّهَا ثُمَّ يَصُرُّهَا فِي ثَوْبِهِ وَكُنَّا نَخْتَبِطُ بِقِسِيِّنَا وَنَأْكُلُ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَأُقْسِمُ أُخْطِئَهَا رَجُلٌ مِنَّا يَوْمًا فَانْطَلَقْنَا بِهِ نَنْعَشُهُ فَشَهِدْنَا أَنَّهُ لَمْ يُعْطَهَا فَأُعْطِيَهَا فَقَامَ فَأَخَذَهَا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَزَلْنَا وَادِيًا أَفْيَحَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَاتَّبَعْتُهُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا يَسْتَتِرُ بِهِ فَإِذَا شَجَرَتَانِ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَالْبَعِيرِ الْمَخْشُوشِ الَّذِي يُصَانِعُ قَائِدَهُ حَتَّى أَتَى الشَّجَرَةَ الْأُخْرَى فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْمَنْصَفِ مِمَّا بَيْنَهُمَا لَأَمَ بَيْنَهُمَا يَعْنِي جَمَعَهُمَا فَقَالَ الْتَئِمَا عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَالْتَأَمَتَا قَالَ جَابِرٌ فَخَرَجْتُ أُحْضِرُ مَخَافَةَ أَنْ يُحِسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُرْبِي فَيَبْتَعِدَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ فَيَتَبَعَّدَ فَجَلَسْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَحَانَتْ مِنِّي لَفْتَةٌ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا وَإِذَا الشَّجَرَتَانِ قَدْ افْتَرَقَتَا فَقَامَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عَلَى سَاقٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ وَقْفَةً فَقَالَ بِرَأْسِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَبُو إِسْمَعِيلَ بِرَأْسِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا ثُمَّ أَقْبَلَ فَ

Isinalaysay sa amin nina [Harun bin Ma'ruf] at [Muhammad bin Abbad], ang teksto ng kanilang hadith ay halos pareho at ang sumusunod na teksto ni Harun ay magkakaugnay, pareho silang nagsabi: Isinalaysay sa amin ni [Hatim bin Isma'il] mula kay [Ya'qub bin Mujahid Abu Hazrah] mula kay [Ubadah bin Al Walid bin Ubadah bin Ash Shamit] na nagsabi: Ako at ang aking ama ay naghanap ng kaalaman sa nayong ito ng mga Ansar bago sila namatay. Ang unang taong aming nakilala ay si [Abu Al Yasar], isang kasama ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah), kasama niya ang isang alipin niya, may dalang isang bungkos ng mga kumot, si Abu Al Yasar ay nakasuot ng kumot na Ma'afiri at ang kanyang alipin ay nakasuot din ng kumot na Ma'afiri. Sinabi ng aking ama sa kanya: O aking tiyuhin, tunay ngang nakikita ko ang mga bakas ng galit sa iyong mukha. Sinabi niya: Oo. Si ganito bin ganito ay may utang sa akin, pumunta ako sa kanyang pamilya, binati ko siya pagkatapos ay sinabi ko ang mga salita at sinabi niya: Hindi. Pagkatapos ay lumabas ang isang batang may tiyan, tinanong ko: Nasaan ang iyong ama? Sinabi niya: Narinig niya ang iyong boses. Sumunod ay pumasok ang aking ina, si Arikah, at sinabi ko: Lumabas ka rito, alam ko na kung nasaan ka. Tinanong ko: Bakit ka nagtatago sa akin? Sumagot siya: Sasabihin ko sa iyo, sa ngalan ng Allah, hindi ako nagsisinungaling, sa ngalan ng Allah, natakot akong sabihin sa iyo at pagkatapos ay nagsinungaling ako at nangako ako sa iyo at pagkatapos ay sinira ko ito. Ikaw ay isang kaibigan ng Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam at ako, sa ngalan ng Allah, ay nasa problema. Sinasabi ko: Allah. Sumagot siya: Allah. Sinasabi ko: Allah. Sumagot siya: Allah. Sinasabi ko: Allah. Sumagot siya: Allah. Pagkatapos ay kinuha niya ang kumot at pinunasan ito gamit ang kanyang kamay, sinabi niya: Kung mayroon kang pera, bayaran mo ito at kung wala ka nito ay malaya ka na. Ang nakita ng aking dalawang mata - idinikit niya ang kanyang mga daliri sa kanyang mga mata - ang pandinig ng aking dalawang tainga at ang pang-unawa ng aking puso - itinuro niya ang lugar ng kanyang puso - nakita ang Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam na nagsasabing: "Sinumang suspindihin ang isang mahirap na tao o palayain siya mula sa kanyang (utang), itatago siya ni Allah sa Kanyang anino." Sabi niya: Kaya sinabi ko sa kanya: O tiyuhin, kung kinuha mo ang kumot ng iyong alipin, kinuha mo ang iyong aliping ma'afiri, kinuha mo ang kanyang kumot na ma'firi at inilagay mo ang iyong kumot sa kanya, siyempre magsusuot ka ng alahas at magsusuot din siya ng alahas. Hinaplos niya ang aking ulo saka nanalangin: O Allah, pagpalain mo siya. O aking pamangkin, ang nakita ng aking dalawang mata - inilagay niya ang kanyang mga daliri sa kanyang mga mata - ang pandinig ng aking dalawang tainga at ang pang-unawa ng aking puso - itinuro niya ang lugar ng kanyang puso - nakita ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam na nagsasabing: "Bigyan mo sila ng pagkain mula sa iyong kinakain at bigyan mo sila ng damit mula sa iyong isinusuot, "Binigyan ko siya ng mga kayamanan sa mundong ito na mas magaan para sa akin kaysa sa pagkuha niya ng aking kabutihan sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli. Nagpunta kami hanggang sa makarating kami kay [Jabir bin Abdullah] sa kanyang moske, siya ay nananalangin na suot ang isang damit na tinakpan niya. Lumagpas ako sa mga tao hanggang sa umupo ako sa pagitan ni Jabir at ng Qibla. Sinabi ko sa kanya: Kaawaan ka nawa ng Allah, bakit ka nananalangin nang nakasuot ng isang damit at ang iyong shawl ay nasa gilid? Itinuro niya gamit ang kanyang kamay ang aking dibdib nang ganito - ibinuka niya ang kanyang mga daliri at kinulot ang mga ito, sinabi niya: Gusto kong lumapit sa akin ang isang hangal na tulad mo at tingnan kung ano ang gagawin ko upang gayahin niya ito. Minsan ay dumating sa amin ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam sa aming moske habang may dala siyang sanga na pagmamay-ari ni Ibn Tab, nakita niya na may plema sa direksyon ng moske, pagkatapos ay kinuskos niya ito gamit ang sanga, pagkatapos ay humarap siya sa amin at nagtanong: "Sino sa inyo ang gustong talikuran siya ni Allah?" sabi niya: Kami ay nakayuko. Muli siyang nagtanong: "Sino sa inyo ang gustong talikuran siya ni Allah?" Sumagot kami: Hindi, O Sugo ni Allah. Sinabi niya: "Katotohanan, kapag ang isa sa inyo ay nagdarasal, si Allah Tabaraka wa Ta'ala ay nasa harap niya, kaya't huwag kayong dumura patungo sa Kanyang mukha o sa kanyang kanan, hayaan siyang dumura sa kaliwa, sa ilalim ng kanyang kaliwang paa. At kung hindi niya mapigilan ang kanyang sarili hanggang sa mauna ito sa pagdura o pag-ubo, gawin niya ito sa kanyang damit nang ganito" itinupi niya ang kanyang damit sa ibabaw ng isa pa pagkatapos ay sinabi: "Ipakita mo sa akin ang langis ng za'faran." Pagkatapos, isang binata mula sa tribo ang mabilis na sumugod sa kanyang pamilya at dumating na may dalang pinaghalong langis sa kanyang kamay, pagkatapos ay kinuha ito ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam at ipinahid sa dulo ng midrib at pagkatapos ay ipinahid sa natitirang plema. Sinabi ni Jabir: Doon ninyo binibigyan ng pabango ang inyong mga moske. Minsan ay naglakad kami kasama ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam sa labanan sa Buwath, hinahanap niya si Al Majdi bin Amru al Juhadi. Ang kamelyong binibigyan ng tubig ay binabantayan ng lima, anim at pitong tao, pagkatapos ay pinalibutan ng isa sa mga tagapagpatakbo ng kamelyo mula sa Ansar ang kanyang kamelyo, pagkatapos noon ay kinaluskos ang kamelyo at pagkatapos ay sumakay siya. Hinaplos niya ang kanyang kamelyo ngunit nanatiling tahimik ito, pagkatapos ay sinabi niya sa kanyang kamelyo: Hus, sumpain ka nawa ng Allah. Pagkatapos ay nagtanong ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Sino ang sumumpa sa kamelyo?" Sumagot siya: Ako nga, O Sugo ng Allah. Sinabi ni Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam: "Bumaba kayo, huwag kayong makiisa sa anumang isinumpa. Huwag kayong manalangin para sa kasamaan sa inyong sarili, huwag kayong manalangin para sa kasamaan sa inyong mga anak, huwag kayong manalangin para sa kasamaan sa inyong mga ari-arian, huwag kayong sumunod kapag ang isang panalangin ay sinagot ni Allah at pagkatapos ay ipagkakaloob Niya ito sa inyo." Naglakad kami kasama ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam hanggang sa hapon. Lumapit kami sa isa sa mga katubigan ng Arabia at sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Sino ang gustong mauna sa amin at kumpunihin ang balon, pagkatapos niyan ay iinom siya at pagkatapos ay bibigyan kami ng maiinom" Sinabi ni Jabir: Tumayo ako at nagsabi: Ako ay O Rasulullah. Sinabi ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Sino pa ang kasama ni Jabir?" Tumayo si Jabbar bin Shakhr. Pumunta kami sa balon at pagkatapos ay humila kami ng isa o dalawang balde mula sa balon. Ibinaba namin ito at pagkatapos ay hinila namin ito hanggang sa mapuno ito ng tubig. Ang unang taong sumalubong sa amin ay si Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, nagtanong siya: "Pinahihintulutan ba ninyong dalawa ito?" Sumagot kami: Opo, O Sugo ng Allah. Ibinaba niya ang ulo ng kanyang kamelyo, pagkatapos ay uminom ang kanyang kamelyo, hinawakan niya ang renda at ibinuka ng kanyang kamelyo ang mga binti nito at umihi. Pagkatapos noon ay pinaikot niya ito at umungol. Pagkatapos ay pumunta ang Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam sa balon at nag-ablution. Tumayo ako at nag-ablution gamit ang natitirang tubig ng ablution mula sa Rasulullah sallallahu 'alaihi wa Salam. Pagkatapos ay pumunta si Jabbar bin Shakhr upang mag-ihi at tumayo ang Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam upang magdasal. Naglagay ako ng kumot, gusto ko sanang ilatag ito ngunit hindi ito dumating. Ang kumot ay may dulo at pagkatapos ay binaligtad ito, pagkatapos noon ay iniunat ko ito sa pagitan ng dalawang dulo at pagkatapos ay pinisil ito gamit ang aking leeg. Pagkatapos ay lumapit ako at tumayo sa kaliwa ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam. Hinawakan niya ang aking kamay at inikot ako upang mailagay ako sa kanyang kanan. Pagkatapos noon ay dumating si Jabbar bin Shakhr. Nag-ablution siya pagkatapos ay lumapit at tumayo sa kaliwa ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, pagkatapos ay hinawakan niya ang aming mga kamay at inilagay kami sa likuran niya. Nakita ako ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam ngunit hindi ko ito naramdaman, pagkatapos noon ay naunawaan ko na saka niya iminuwestra gamit ang kanyang kamay, ang ibig niyang sabihin ay itali ang iyong gitnang bahagi. Pagkatapos ng panalangin, sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "O Jabir!" Sumagot ako: Opo, O Sugo ng Allah. Sinabi niya: "Kung malapad (ang mga damit), ikalat ang mga ito sa pagitan ng dalawang dulo at kung makitid ang mga ito, itali ang mga ito sa itaas ng iyong baywang." Minsan kaming naglakad kasama ang Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam at bawat isa sa amin ay kumain ng isang datiles araw-araw. Sinipsip niya ito pagkatapos ay inilagay sa kanyang mga damit, at inilipat namin ang puno upang mahulog ang mga dahon at pagkatapos ay kinain namin ito hanggang sa sumakit ang mga sulok ng aming mga bibig. Sumusumpa ako, may isang taong nawala sa amin isang araw. Pagkatapos ay hinanap namin ito at pagkatapos ay pinulot namin ito. Nagpatotoo kami para sa kanya na hindi siya nabigyan (ng quota ng mga datiles) kaya ibinigay ito sa kanya. Tumayo siya at kinuha ito. Minsan kaming naglakad kasama ang Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam hanggang sa huminto kami sa isang malawak na lambak. Ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam ay nagtungo upang tapusin ang kanyang misyon, sinundan ko siya mula sa likuran dala ang isang balde ng tubig. Luminga-linga ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, wala siyang nakitang matatakpan. Lumabas na may dalawang puno sa gilid ng lambak. Lumapit ang Rasulullah sa isa sa mga ito at hinawakan ang bahagi ng sanga nito, at sinabi: "Yumuko kayo para sa akin, sa pahintulot ng Allah." Ang sanga ay yumuko kasama niya na parang isang kamelyo na may ilong na gawa ng may-hawak nito, hanggang sa makarating siya sa isa pang puno at hinawakan ang isa sa mga sanga nito, at sinabi: "Yumuko kayo para sa akin, sa pahintulot ng Allah." Yumuko rin ang sanga. Nang nasa gitna na siya ng dalawa, pinag-isa niya sila, at sinabi: "Magkaisa kayo para sa akin, sa pahintulot ng Allah." Silang dalawa ay naging isa. Sinabi ni Jabir: Mabilis akong tumakbo palayo dahil natatakot ako na baka maramdaman ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ang aking presensya malapit sa kanya at lumayo. Sinabi ni Muhammad bin Abbad sa kanyang salaysay: Lumayo siya at pagkatapos ay umupo akong nakikipag-usap sa aking sarili. Sumulyap ako sa gilid at nakita ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) na paparating sa akin at lumabas na ang dalawang puno ay sumibol. Bawat isa sa kanila ay nakatayo sa sarili nitong poste. Nakita ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) na nakatayo at iminuwestra ang kanyang ulo nang ganito - iminuwestra ni Abu Isma'il ang kanyang ulo sa kanan at sa kaliwa - pagkatapos noon ay lumapit siya. Nang makarating siya sa harap ko, nagtanong siya: "O Jabir, nakikita mo ba kung saan ako nakatayo?" Sumagot ako: "Opo, O Sugo ng Allah." Sabi niya: "Pumunta ka sa dalawang puno at pumutol ng isang sanga mula sa bawat isa sa kanila at dalhin mo rito. Kapag nasa kinatatayuan ko na kayo, tanggalin ang isang sanga mula sa iyong kanan at isa pang sanga mula sa iyong kaliwa." Sabi ni Jabir: Tumayo ako pagkatapos ay kumuha ako ng isang bato, binali ko ito pagkatapos ay hinasa ko ito hanggang sa ito ay maging matalas, pagkatapos kong pumunta sa dalawang puno, pinutol ko ang isang sanga mula sa bawat isa sa dalawang puno. Bumalik ako at hinila sila hanggang sa tumayo ako kung saan nakatayo ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam. Tinanggal ko ang isang sanga mula sa aking kanan at ang isa pang sanga mula sa iyong kaliwa, pagkatapos noon. Nang makilala ko ang Sugo ng Allah sallallahu 'alaihi wa Salam, sinabi ko: Nagawa ko na, O Sugo ng Allah, kung gayon para saan iyon? Sumagot siya: "Nadaanan ko ang dalawang libingan na ang (mga naninirahan) ay pinarurusahan, sa aking pamamagitan, nais kong pagaanin ang dalawa habang basa pa ang dalawang sanga." "Ablution, tubig ng ablution, tubig ng ablution." Sabi ko: O Sugo ng Allah, wala akong nakitang kahit isang patak ng tubig sa karaban. Isang lalaki mula sa Ansar ang nagpapalamig ng tubig para sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) sa kanyang sisidlan na natuyo sa mga kahoy na sabitan ng sisidlan, pagkatapos ay sinabi niya sa akin: "Pumunta ka kay ganito at ganoon bin ganito at ganito Al Ansari at tingnan mo kung may tubig sa kanyang sisidlan." Lumapit ako sa kanya at tiningnan ang kanyang sisidlan, wala akong nakitang anuman maliban sa isang patak ng tubig sa dulo ng sisidlan, kung ibuhos ko ito ay tiyak na matutuyo ito. Pagkatapos noon ay pumunta ako sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) at sinabi: O Sugo ng Allah, wala akong nakitang anuman maliban sa isang patak ng tubig sa dulo ng sisidlan, kung ibuhos ko ito ay tiyak na matutuyo ito. Sinabi niya: "Humayo ka at dalhin mo rito." Dinala ko ito at hinawakan niya ito sa kanyang kamay. Nagsabi siya ng mga salitang hindi ko alam kung ano ang mga ito, pagkatapos ay hinipo niya ito gamit ang kanyang mga kamay, pagkatapos ay Ibinigay niya ito sa akin, at sinabi niya: "O Jabir, tawagin mo ang malaking sisidlan." Sumigaw ako: Malaking sisidlan, O karaban. Pagkatapos ay dinala ko ito at inilagay ko ito sa harap ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam, itinuro niya ang sisidlan gamit ang kanyang kamay nang ganito - Ibinuka ni Jabir ang kanyang kamay pagkatapos ay iniunat ang kanyang mga daliri at inilagay ang mga ito sa ilalim ng sisidlan. Sinabi niya: "Kunin mo, O Jabir pagkatapos ay ibuhos mo sa akin at sabihin: 'Bismillaah.' Binuhos ko ito para sa kanya at sinabi ko: Bismillaah. Nakita ko ang tubig na dumaloy sa pagitan ng mga daliri ni Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam pagkatapos ay nagbuga ang malaking sisidlan ng tubig at inikot hanggang sa mapuno ito, pagkatapos ay sinabi niya: "O Jabir, tawagin mo kung sino ang nangangailangan ng tubig." Sinabi ni Jabir: Dumating ang mga tao at uminom hanggang sa sila ay mabusog. Pagkatapos ay sinabi ko: Mayroon bang sinuman na nangangailangan ng tubig? 'alaihi wa Salam pagkatapos ay sinabi niya: "Nawa'y pakainin ka ng Allah." Pagkatapos ay pumunta kami sa baybayin, mataas ang tubig at naghagis kami ng isda at pagkatapos ay nagsindi kami ng apoy sa tabi nito, niluto namin ito at inihaw at pagkatapos Kumain kami hanggang sa mabusog kami. Sabi ni Jabir: Ako, si ganito at si ganito - binilang niya ang hanggang limang tao - pumasok sa butas ng mata, walang nakakita sa amin hanggang sa lumabas kami. Kinuha namin ang isa sa kanyang mga kilay pagkatapos ay kinurot namin ito, pagkatapos noon ay tinawag namin ang pinakamalaking lalaki sa karaban, ang pinakamalaking kamelyo sa karaban at ang pinakamalaking angkas sa karaban, pumasok siya sa ilalim nito nang hindi iniyuyuko ang kanyang ulo.

Hadith

Imam Muslim : 5329

حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ فَحَمَلْتُهُ وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ فَلَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ الشَّعَرِ وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ لِي فِي قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَشْرَبَ مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَا فَرَجَعَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَاهُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ و قَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَيَّ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ

Sinabi sa akin [Si Salamah bin Syabib] ay sinabi sa amin [Si Al Hasan bin A'yan] ay sinabi sa amin [Si Zuhair] ay nagsabi sa amin [Si Abu Ishaq] ay nagsabi: Narinig ko [Si Al Bara` bin Azib] na nagsabi: Dumating si Abu Bakr Ash Shiddiq sa aking ama sa kanyang tahanan pagkatapos ay bumili si Abu Bakr ng isang hayop na pangsakyan, pagkatapos ay sinabi niya kay Azib: Ipadala mo ang iyong anak kasama ko upang dalhin siya sa aking bahay. Sinabi sa akin ng aking ama: Dalhin mo ito. Isinama ko siya at ang aking ama kasama niya upang bayaran ang halaga. Sinabi ng aking ama sa kanya: Hoy [Si Abu Bakr], sabihin mo sa akin, ano ang ginagawa ninyong dalawa noong gabing naglalakad kayo kasama ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam? Sinabi ni Abu Bakr: Oo. Naglakad kami buong gabi hanggang tanghali. Tahimik ang kalye at walang dumaan hanggang sa isang malaking bato ang itinaas para sa amin, ang bato ay nagbigay ng lilim at hindi nalantad sa araw pagkatapos. Huminto kami sa malapit at pagkatapos ay lumapit kami sa bato. Gamit ang aking mga kamay, pinatag ko ang isang lugar para sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) upang matulog sa ilalim ng lilim ng bato, pagkatapos ay naglatag ako ng isang damit na gawa sa balahibo, sinabi ko: Matulog ka, O Sugo ng Allah, babantayan kita para sa iyo. Natulog siya, pagkatapos ay pinuntahan ko siya upang bantayan. Lumabas na isang pastol ang dumating kasama ang kanyang mga kambing sa isang malaking bato, gusto niyang sumilong tulad namin. Tinanong ko: Kanino ka nabibilang, O alipin? Sumagot siya: Sa isang tao mula sa mga tao ng Medina. Tinanong ko: May gatas ka ba sa iyong mga kambing? Sumagot siya: Oo. Tinanong ko: Gagatasan mo ba ito para sa akin? Sumagot siya: Oo. Kumuha siya ng isang kambing at nilinis ang mga supot ng gatas ng lana, dumi, at dumi - Sinabi niya (Abu Ishaq): Nakita ko si Al Bara` na hinahampas ang kanyang kamay sa kabilang kamay habang nililinis ito - pagkatapos ay ginatasan niya ito para sa akin sa isang baso na may kaunting gatas. Sinabi ni Abu Bakr: Dinala ko ang sisidlan kung saan uminom ang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) at nag-ablution. Sinabi niya: Pagkatapos ay pumunta ako sa Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam at hindi ko siya ginising, ngunit lumabas na nagising siya sa sandaling iyon, pagkatapos ay nilagyan ko ng tubig ang gatas hanggang sa lumamig ang ilalim, pagkatapos ay sinabi ko: O Sugo ng Allah, inumin mo ang gatas na ito. Uminom siya hanggang sa ako ay sumaya. Pagkatapos noon ay sinabi niya: "Hindi pa ba oras para umalis?" Sumagot ako: Tama. Pagkatapos ay umalis kami pagkatapos na ang araw ay tumagilid sa kanluran, samantala ay sinundan kami ni Suraqah bin Malik habang kami ay nasa tigang na lupain. Sinabi ko: O Sugo ng Allah, kami ay dinalaw. Sinabi niya: "Huwag kayong malungkot, tunay na si Allah ay kasama natin." Pagkatapos ay nanalangin ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam ng kasamaan para sa kanya hanggang sa ang kanyang kabayo ay nahulog sa putik hanggang sa tiyan nito, pagkatapos ay sinabi niya: Alam kong pareho kayong nananalangin ng kasamaan para sa akin, ngayon ay manalangin kayo kay Allah para sa akin, sa ngalan ng Allah ay ipagkakaloob ko ang inyong dalawa sa mga kahilingan. Pagkatapos ay nanalangin si Allah at ligtas si Suraqah at nakabalik. Wala siyang nakilalang sinuman ngunit sinabi niya: Sapat na ang akin para sa iyo, wala siya (Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam) rito. Wala siyang nakilalang sinuman ngunit ibinalik niya ang mga ito. Sinabi ni Abu Bakr: Tinupad niya ang kanyang pangako sa amin. Sinabi niya ito sa akin [Zuhair bin Harb] at sinabi rin niya ito sa amin [Uthman bin Umar]. Nabalitaan sa amin [Ishaq bin Ibrahim] na sinabi sa amin [An Nadhr bin Syumail] kapwa ni [Isra`il bin Abu Ishaq] mula kay [Al Bara`] na nagsabi: Bumili si Abu Bakr ng isang hayop na pangsakyan mula sa aking ama sa halagang labintatlong dirham, binanggit niya ang isang hadith na may kahulugan ng hadith ni Zuhair mula kay Abu Ishaq, at binanggit niya sa kanyang hadith mula kay Rasulullah Uthman bin Umar: Nang lumapit si Suraqah bin Malik, ipinagdasal siya ni Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam pagkatapos ay lumubog ang kabayo sa lupa hanggang sa tiyan nito pagkatapos ay tumalon si Suraqah at nagsabi: O Muhammad, alam kong kagagawan mo ito, manalangin ka kay Allah na iligtas ako mula sa aking naranasan, at para sa iyo ay bubulagin ko ang taong nasa likuran ko. Ito ang aking lalagyan ng palaso, kumuha ka ng isang palaso dahil tatawid ka sa aking kamelyo at sa aking mga alipin sa lugar na ito at ito, pakisuyong kunin ang iyong kailangan. Sinabi niya: "Hindi ko kailangan ang iyong mga kamelyo." Nasa Medina kaming tatlo noong gabi at pagkatapos ay nag-away sila kung sino ang pipigil sa Propeta sallallaahu 'alaihi wa Salam. Sinabi niya: "Manatili kayo kasama ang Bani Najjar, ang mga tiyuhin ni Abdul Muthallib, niluluwalhati ko sila dahil diyan." Umakyat ang mga lalaki at babae sa ibabaw ng mga bahay, ang mga bata at mga katulong ay nakakalat sa mga lansangan, at sumigaw sila: O Muhammad, O Sugo ng Allah, O Muhammad, O Sugo ng Allah.

Hadith

Imam Muslim : 5330

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ يُغْفَرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا الْبَابَ يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ

Ibinalita sa amin [Muhammad bin Rafi'] ay ibinalita sa amin [Abdurrazzaq] ay ibinalita sa amin [Ma'mar] mula kay [Hammam bin Munabbih] na nagsabi: Ito ang sinabi sa amin [Abu Hurairah] mula sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, pagkatapos ay binanggit niya ang ilan sa mga ito: Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam: "Sinabi sa mga Anak ni Israel: 'Pumasok kayo sa pinto nang magpatirapa at sabihin: 'Hitthah' (patawarin ang inyong mga kasalanan) Tiyak na patatawarin Niya ang inyong mga pagkakamali pagkatapos ay magbabago sila at papasok sa pinto habang gumagapang sila sa kanilang puwitan at sasabihin nila: 'Habbah (buto) sa harina'."

Hadith

Imam Muslim : 5331

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Sinabi sa akin [Amru bin Muhammad bin Bukair An Naqid], [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] at [Abdu bin Humaid] ay nagsabi: Sinabi sa akin ni Abdu, habang ang iba ay nagsabi: Sinabi sa amin [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad] ay nagsabi sa amin [aking ama] mula kay [Salih bin Kaisan] mula kay [Ibn Shihab] ay nagsabi: Sinabi sa akin [Anas bin Malik] na kinukumpleto ni Allah 'azza wajalla ang paghahayag ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam bago siya namatay

Hadith

Imam Muslim : 5332

حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي }

Isinalaysay sa akin nina [Abu Khaitsamah bin Harb] at [Muhammad bin Al Mutsanna], isang teksto na pagmamay-ari ni Ibn Al Mutsanna, na parehong nagsasabing: Isinalaysay sa amin [Abdurrahman bin Mahdi] ay isinaysay sa amin [Sufyan] mula kay [Qais bin Muslim] mula kay [Thariq bin Shihab], sinabi ng mga Hudyo kay [Umar]: Katotohanan, nabasa mo ang isang talata na, kung ito ay ipinahayag sa amin, ay gagawin sana naming pista opisyal ang araw na iyon: "Tunay ngang alam ko kung kailan bumaba ang talata, anong araw bumaba ang talata at nasaan si Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam nang bumaba ang talata sa Arafah nang sinabi ni Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam wuquf sa Arafah: Nagdududa ako kung Biyernes ba o hindi, ibig sabihin: "Sa araw na ito ay pinasimple Ko ang inyong relihiyon para sa inyo at tinupad Ko ang Aking mga biyaya para sa inyo (Al Maa`idah: 3)"

Hadith

Imam Muslim : 5333

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَتْ الْيَهُودُ لِعُمَرَ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ يَهُودَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } نَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَقَدْ عَلِمْتُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ وَالسَّاعَةَ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَتْ نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ

Matapos ikwento sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah] at [Abu Kuraib] ang teksto ni Abu Bakr, sinabi niya: Matapos ikwento sa amin [Abdullah bin Idris] mula sa [kanyang ama] mula kay [Qais bin Muslim] mula kay [Thariq bin Shihab] ay nagsabi: Sinabi ng mga Hudyo kay [Umar]: Kung kami, ang mga Hudyo, ay nagpadala ng talatang ito: "Sa araw na ito ay ginawa kong ganap para sa inyo ang inyong relihiyon, at sapat na para sa inyo ang Aking mga biyaya, at pinagpala Ko ang Islam upang maging isang relihiyon para sa inyo." (Al Maa`idah: 3) Alam namin na sa araw na ipinahayag ang talata, tiyak na gagawin naming pista opisyal ang araw na iyon. Sinabi ni Umar: Alam ko ang araw at oras na ipinahayag ang talata at kung saan naroon ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam nang ipinahayag ang talata, ang talata ay bumaba sa gabi ng aming pagtitipon noong kami ay kasama ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam sa Arafah.

Hadith

Imam Muslim : 5334

و حَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا نَزَلَتْ مَعْشَرَ الْيَهُودِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ قَالَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ

Nabalitaan ko [Abdu bin Humaid] na nagsabi sa amin [Ja'far bin Aun] na nagsabi sa amin [Abu Umais] mula kay [Qais bin Muslim] mula kay [Thariq bin Shihab] na nagsabi: Isang Hudyo ang lumapit kay [Umar] at nagsabi: O Amirul Mu'minin, may isang talata sa iyong aklat na nabasa mo, kung ang talatang iyon ay dumating sa amin na mga Hudyo, gagawin sana naming araw ang araw na iyon. Nagtanong si Umar: Anong talata? Sumagot siya: "Ngayon ay pinagbuti Ko ang iyong relihiyon para sa iyo, at tinupad Ko ang Aking mga biyaya sa iyo, at sinang-ayunan Ko na ang Islam ay maging isang relihiyon para sa iyo." (Al Maa`idah: 3) Sinabi ni Umar: Katotohanan, alam ko ang araw at lugar na ipinahayag ang talatang ito, ang talata ay ipinahayag sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam sa Arafah noong Biyernes.

Hadith

Imam Muslim : 5335

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا و قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنْ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ { يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ } الْآيَةُ الْأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الْآيَةِ الْأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلَّا بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فِي آخِرِهِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلَاتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ

Sinabi sa akin [Abu Ath Thahir Ahmad bin Amru bin Sarh] at [Harmalah bin Yahya At Tujibi] ay nagsabi: Sinabi sa amin ni Abu Ath Thahir, habang sinabi ni Harmalah: Sinabi sa amin ni [Ibnu Wahab] ay sinabi sa akin [Yunus] mula kay [Ibnu Shihab] ay sinabi sa akin [Urwah bin Zubair] na tinanong niya [Aisyah] ang tungkol sa salita ni Allah: "At kung nag-aalala kayo na hindi kayo magiging patas sa usapin ng mga ulila, kung gayon ay magpakasal kayo (sa mga babaeng) mabubuti sa inyo, dalawa, o tatlo, o apat." (An Nisaa`: 3) Sinabi ni Aisha: O aking pamangkin, ang ibig sabihin niyan ay isang ulilang babae na nasa ilalim ng pangangasiwa ng kanyang tagapag-alaga (at) siya ay nakikibahagi (sa responsibilidad) sa kayamanan ng ulila at pagkatapos ay namangha siya sa kayamanan at kagandahan ng ulila at pagkatapos ay nais niya itong pakasalan nang may (intensyong) maging hindi patas sa kanyang dote kaya't binigyan niya ito ng katulad ng ibinibigay sa iba, pagkatapos ay ipinagbabawal silang pakasalan sila maliban sa pagiging patas sa kanila at upang magbigay sila ng mas mataas na dote at inutusan silang mag-asawa ng mga babaeng mabuti para sa kanila maliban sa mga ulila. Sinabi ni Urwah: Sinabi ni Aisyah: Pagkatapos ay humingi ang mga tao sa Sugo ng Allah (kapayapaan at mga pagpapala ng Allah ay mapasakanya) ng isang fatwa pagkatapos ng talatang ito tungkol sa kanila (mga ulilang babae) pagkatapos ay ipinahayag ni Allah 'azza wajalla ang talata: "At humingi sila sa iyo ng isang fatwa tungkol sa mga babae, na nagsasabing: 'Si Allah ang nagbigay sa iyo ng fatwa tungkol sa kanila at kung ano ang binigkas sa iyo sa Aklat tungkol sa mga ulilang babae na hindi mo sila binigyan ng itinakda para sa kanila habang gusto mo silang pakasalan." (An Nisaa`: 127) Sinabi ni Aisyah: At ang binanggit ni Allah Ta'ala ay ang binasa sa inyo sa Qur'an sa nakaraang talata na bumabanggit sa mga salita ni Allah: "At kung kayo ay nag-aalala tungkol sa hindi paggawa ng katarungan sa usapin ng mga ulila, kung gayon ay magpakasal kayo sa mga babaeng mabuti para sa inyo." (An Nisaa`: 3) Sinabi ni Aisha: At ang salita ni Allah sa isa pang talata: "Habang nais ninyo silang pakasalan," (An Nisaa`: 127) ay ang pagkamuhi ng isa sa inyo sa mga ulilang babae na nasa ilalim ng inyong pangangalaga habang siya ay maliit sa kayamanan at hindi maganda. Samakatuwid, ipinagbabawal sa kanila ang mag-asawa dahil sa kung ano ang kanilang nagustuhan sa kayamanan at kagandahan ng mga ulilang babae maliban sa may katarungan dahil sa kanilang pagkamuhi sa mga ulilang babae. Ibinalita sa amin [Al Hasan Al Hulwani] at [Abdu bin Humaid] lahat mula kay [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad] ay ibinalita sa amin [ang aking ama] mula kay [Salih] mula kay [Ibn Syihab] ay ipinaalam sa akin [Urwah] na tinanong niya [Aisha] ang tungkol sa mga salita ng Allah: "At kung natatakot kayo na hindi kayo makikitungo nang makatarungan sa mga ulila," (An Nisaa`: 3) binanggit niya ang hadith tulad ng hadith ni Yunus mula kay Az Zuhri at idinagdag niya sa huli: Dahil sa kanilang pagkamuhi sa mga ulila kung sila ay maliit sa kayamanan at hindi gaanong maganda.

Hadith

Imam Muslim : 5336

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلَا يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا

Sinabi sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah] at [Abu Kuraib] na parehong nagsabi: Sinabi sa amin [Abu Usamah] na sinabi sa amin [Hisham] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisha] tungkol sa salita ni Allah: "At kung kayo ay nag-aalala tungkol sa hindi pagbibigay ng hustisya sa mga ulilang babae," (An Nisaa`: 3) Sinabi niya: (Ang talatang ito) ay ipinahayag tungkol sa isang tao, siya ay may isang ulilang babae, siya ang kanyang tagapag-alaga at tagapagmana. Ang ulilang babae ay may kayamanan, wala siyang ibang makakalaban bukod sa kanya. Hindi niya siya pinakasalan dahil sa kanyang kayamanan kaya't makakasama ito sa kanya at magpapalala sa kanyang pangangalaga. Pagkatapos ay sinabi niya: "At kung kayo ay nag-aalala tungkol sa hindi pagbibigay ng hustisya sa usapin ng mga ulila, magpakasal kayo sa mga babaeng mabuti para sa inyo." (An Nisaa`: 3) Sinabi niya: Hindi ko ginawang legal para sa inyo na iwanan ang babaeng ito na mapanganib dahil dito.

Hadith

Imam Muslim : 5337

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْيَتِيمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا فَلَا يَتَزَوَّجُهَا وَلَا يُزَوِّجُهَا غَيْرَهُ

Sinabi sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ay sinabi sa amin [Abdah bin Sulayman] mula kay [Hisham] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisyah] tungkol sa Kanyang mga salita: "At kung ano ang binigkas sa inyo sa Koran: 354 (ipinag-utos din) tungkol sa mga ulilang babae na hindi ninyo sila binigyan ng itinakda para sa kanila, samantalang nais ninyo silang pakasalan." (An Nisaa`: 127) Sinabi ni Aisyah: (Ang talatang ito) ay ipinahayag kaugnay ng isang ulilang babae. Isinama siya ng ulilang babae sa kanyang ari-arian at pagkatapos ay nais niya itong pakasalan. Ayaw niyang magpakasal ang ulilang babae sa ibang lalaki at mapabilang sa kanyang ari-arian, kaya pinahirapan niya ito sa pamamagitan ng hindi pagpapakasal sa kanya at hindi pagpapakasal sa kanya sa ibang lalaki.

Hadith

Imam Muslim : 5338

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } الْآيَةَ قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ حَتَّى فِي الْعَذْقِ فَيَرْغَبُ يَعْنِي أَنْ يَنْكِحَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُنْكِحَهَا رَجُلًا فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا

Isinalaysay sa amin [Abu Kuraib] Isinalaysay sa amin [Abu Usamah] Isinalaysay sa amin [Hisham] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisyah] ang tungkol sa Kanyang mga salita: "At humihingi sila sa iyo ng fatwa tungkol sa mga kababaihan. Sabihin: "Si Allah ay nagbibigay sa iyo ng fatwa tungkol sa kanila." (An Nisaa`: 127) Sinabi ni Aisyah: Siya ay isang ulilang babae na may kasamang isang tao, marahil ay isinasama niya ang lalaki sa kanyang kayamanan hanggang sa mga kumpol ng ubas, pagkatapos ay nais niya itong pakasalan, ayaw niyang ipakasal siya sa ibang lalaki upang ito ay maisama sa kanyang kayamanan at pagkatapos ay magdulot siya ng gulo para sa kanya.

Hadith

Imam Muslim : 5339

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَالِي مَالِ الْيَتِيمِ الَّذِي يَقُومُ عَلَيْهِ وَيُصْلِحُهُ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ

Isinalaysay sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ay isinalaysay sa amin [Abdah bin Sulayman] mula kay [Hisyam] mula sa [kanyang ama] [Aisha] tungkol sa Kanyang mga salita: "At sinumang mahirap, ay maaaring kumain mula sa kanyang kayamanan ayon sa nararapat." (An Nisaa`: 6) Sinabi ni Aisyah: (ang talatang ito) ay tungkol sa tagapangalaga ng kanyang ari-arian, isang ulila na nag-aalaga at nagkukumpuni nito, maaari siyang kumain mula rito kung kinakailangan niya ito.

Hadith

Imam Muslim : 5340

و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

Ibinalita sa amin [Abu Kuraib] Ibinalita sa amin [Abu Usamah] Ibinalita sa amin [Hisyam] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisha] ang tungkol sa Kanyang mga salita: "Sinuman (sa mga tagapag-alaga) ang may kakayahan, ay dapat siyang umiwas (sa pagkain ng kayamanan ng ulila) at sinumang mahirap, ay maaari niyang kainin ang kayamanan ayon sa nararapat." (An Nisaa`: 6) Sinabi ni Aisyah: Ipinahayag tungkol sa tagapag-alaga ng isang ulila, na maaari niyang gamitin ang kanyang pera kung kailangan niya ang halaga ng kanyang kayamanan sa angkop na paraan. Ibinalita sa amin [Abu Kuraib] Ibinalita sa amin [Ibn Numair] Ibinalita sa amin [Hisham] gamit ang sanad na ito.