Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 5321
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُثْنِي عَلَى رَجُلٍ وَيُطْرِيهِ فِي الْمِدْحَةِ فَقَالَ لَقَدْ أَهْلَكْتُمْ أَوْ قَطَعْتُمْ ظَهْرَ الرَّجُلِ
Надад [Абу Жафар Мухаммед бин Аш Шабба] бидэнд [Исмаиль бин Закария] [Бурайд бин Абдуллах] Абу Бурдагаас [Абу Муса] хэлсэн нь: Бошиглогч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, хэн нэгнийг хэт магтан сайшааж байхыг сонсоод: "Чи үхсэн, эсвэл та хэн нэгний нурууг хугалж байна" гэж хэлсэн.
Hadith
Imam Muslim : 5322
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قَامَ رَجُلٌ يُثْنِي عَلَى أَمِيرٍ مِنْ الْأُمَرَاءِ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ يَحْثِي عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْثِيَ فِي وُجُوهِ الْمَدَّاحِينَ التُّرَابَ
Бидэнд [Абу Бакр бин Абу Сяйба] болон [Мухаммад бин Аль Муцанна] Ибн Мехдигийн бүх зүйлийг, мөн бичвэр нь Ибн Аль Муцаннагийнх болохыг бидэнд хэлсэн бөгөөд хоёулаа: Бидэнд [Абдуррахман] [Суфян] -аас [Хабиб] -аас [Мужахид] -аас [Абу Ма'мараас] [Абу Ма'мараас] [Абдуррахман] хэлсэн гэж хэлсэн. түүн дээр шороо цацаж, хэлэв: Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д магтдаг хүмүүсийн нүүрэн дээр шороо цацахыг тушаасан.
Hadith
Imam Muslim : 5323
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَعَمِدَ الْمِقْدَادُ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَخْمًا فَجَعَلَ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ الْحَصْبَاءَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Бидэнд [Мухаммад бин Аль Муцанна] болон [Мухаммад бин Басяр] Аль Муцаннагийн бичвэрийг хэлсэн бөгөөд хоёулаа: [Мухаммад бин Жафар] бидэнд [Сю'баг] [Мансур] -аас [Ибраим] -аас [Хамам бин Аль Харитаас] [Сю'ба] хэн нэгэн түүнийг магтсан гэж [Мухаммад бин Аль Харитаас] хэлсэн гэж хэлсэн бөгөөд дараа нь Микденел түүн рүү ойртон иржээ. тэр нүүрэндээ элс цацав. Усман түүнд: Чамд юу болоод байна? Аль Микдад хэлэхдээ: "Расулуллох, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, "Хүмүүсийг магтаж байхыг харвал нүүрэн дээр нь шороо цац" гэж хэлсэн. Бидэнд [Мухаммад бин Аль Муцанна] болон [Ибн Басяр] хоёулаа "Бидэнд [Абдуррахман] [Суфян]-аас [Мансур]-аас хэлсэн гэж хэлсэн. [Усман бин Абу Сяйба] бидэнд [Аль Асижа'И Убайдулла бин Убайдуррахман] [Суфян Ац Цаури]-аас [Аль Амаси]-аас [Мансур] [Ибрахим] [Хамам]-аас [Аль Микдак]-аас Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс хэлсэн гэж хэлсэн.
Hadith
Imam Muslim : 5324
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا صَخْرٌ يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الْأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الْأَكْبَرِ
Бидэнд [Нашр бин Али Аль Жахдхами] бидэнд [Аав] [Нафи]-аас [Шахр бин Жувайрия] [Абдулла бин Умар] түүнд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д хэлэхдээ: "Би сивак мөрөөдөж байсан бөгөөд хоёр хүн намайг өргөв, нөгөө нь тэр үед хоёр нь залуу байсан, би тэр үед хоёр залуу байсан. Дараа нь надад: "Хөгшинд нь өг" гэж хэлсэн. Тэгээд ахмадуудад хүлээлгэж өгсөн”'.
Hadith
Imam Muslim : 5325
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلَاتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ
[Харун бин Маруф] бидэнд [Суфян бин Уяаина] [Хисям]-аас [эцэгийнхээ] хэлсэн нь: Абу Хурайрагийн тухай өгүүлсэн нь: "Тасалгааны оршин суугч, сонсогтун, өрөөнд байгаа хүн, сонс. Энэ хооронд [Аися] залбирч байв. Залбирсны дараа Айсиа Урваад хандан: Чи үүнийг болон түүний хэлсэн зүйлийг сонсоогүй гэж үү? Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- нь зөвхөн хадис дамжуулсан, хэрэв хэн нэгэн үүнийг тоолж үзвэл тэд үүнийг хийх боломжтой болно.
Hadith
Imam Muslim : 5326
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَكْتُبُوا عَنِّي وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Бидэнд [Хаддаб бин Халид Аль Азди] бидэнд [Хаммам] [Зайд бин Аслам] [Атхо бин Ясар] [Абу Саид Аль Худри]-аас өгүүлсэн бөгөөд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Аливаа ва Салам надаас битгий бичээрэй, надаас өөр хэн ч надаас нүгэл үйлдсэн бөгөөд Коран судраас өөр зүйл бичсэн байх ёстой." Миний нэрээр худал хэлэх хүн Хаммам: Миний бодлоор тэр -Заид- санаатайгаар, тэгвэл тэр тамаас байраа бэлдэх ёсгүй гэж хэлсэн.
Hadith
Imam Muslim : 5327
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ
Бидэнд хэлсэн [Хаддаб бин Халид] бидэнд [Хаммад бин Салама] [Шухайб]-аас [Абдуррахман бин Абу Лайла] [Цабит] бидэнд хэлсэн гэж хэлсэн байдаг Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Өнгөрсөн цагт та нарын өмнө нэгэн хаан байсан, тэр нэгэн илбэчинтэй байсан. надад ид шид зааж өгөөч". Тэгээд нэг залуу түүн дээр ирээд тэр залууд ид шид заажээ. -Зай- илбэчин хаан хоёрын хооронд лам байсан. Залуу лам дээр ирээд түүний үгийг сонсоод, шидтэн дээр ирвэл заавал зодох болно гэж ламын үгэнд ихэд гайхжээ. Залуу энэ тухай ламд гомдоллон өгүүлрүүн: “Хэрвээ илбэчин чамайг цохихыг хүсвэл “Манай гэрийнхэн намайг саатуулж байна” гэж хэл, хэрэв та гэр бүлээсээ айж байвал “Ид шидтэн намайг саатуулж байна” гэж хэл. Ийм үед нэг өдөр хүмүүсийн замыг хааж байсан том амьтанд ойртож ирээд "Өнөөдөр би илбэчин нь дээр үү, тахилч нь дээр үү" гэж хэлэв. Тэр чулуу аваад: "Бурхан минь, хэрэв чи шидтэнийхээс илүү ламын үйл хэрэгт дуртай бол энэ амьтныг алж, хүмүүс хажуугаар өнгөрнө" гэв. Тэр чулууг шидээд алсан тул хүмүүс хажуугаар нь өнгөрч болно. Тэр ламд ингэж хэлэв. Лам: “Хүү минь, чи надаас илүү болж, ажил хэрэг чинь миний харж байгаа шиг боллоо, чи шинжилгээ өгөх болно, шинжилгээтэй бол надад битгий үзүүл” гэв. Тэр залуу хараагүй хүмүүс болон янз бүрийн өвчнийг эмчилж чаддаг байв. Хааны сохор найзуудын нэг нь үүнийг сонсоод тэр залууд олон бэлэг авчирч ирээд: "Намайг эдгээ, миний цуглуулсан зүйлийг энд авна" гэж хэлэв. Залуу: "Би хэнийг ч эдгээгээгүй, цорын ганц эдгээдэг хүн бол Аллах, хэрэв чи түүнд итгэвэл би чамайг эдгээж өгөхийг Түүнд залбирах болно" гэж хэлэв. Хааны найз итгэж, залуу Аллахад залбирч, эдгэрсэн. Дараа нь хааны найз хаанд ирээд дэргэд нь суув. Хаан өгүүлрүүн: “Тийм ээ, чиний нүдийг хэн эдгээв? Тэр хүн: "Эзэн минь" гэж хариулав. Хаан: "Чамд надаас өөр Раб байна уу?" Тэр хүн: "Миний Раб, чиний Раб бол Аллах" гэв. Хаан түүнийг барьж аваад залууд үзүүлтэл эрүүдэн зовоож, дараа нь тэр залууг авчрахад хаан: "Хүү минь, чиний ид шид хараагүй хүмүүсийг эдгээж чадна, үсний засалт, чи энийг хий" гэж хэлэв. Залуу: "Би эдгээдэг хүн биш, зөвхөн Аллах л эдгээдэг" гэж хэлэв. Хаан түүнийг барьж аваад үргэлжлүүлэн тамлаж, ламд үзүүлэв. Хаан лам дээр ирж, ламыг авчирч: "Шашинаа орхи" гэж хэлэв. Лам хүсээгүй тул хаан хөрөө гуйж яг толгойныхоо голд тавиад хажуу талыг нь газар хэвтүүлжээ. Үүний дараа хааны найзыг авчирч, түүнд: "Шашинаа орхи" гэж хэлэв. Лам хүсээгүй тул хаан хөрөө гуйж яг толгойныхоо голд тавиад хажуу талыг нь газар хэвтүүлжээ. Үүний дараа нэг залууг авчирч, "Шашинаа орхи" гэж хэлсэн. Залуу хүсээгүй. Тэгээд хаан түүнийг хэдэн цэрэгт хүлээлгэн өгөхөд хаан: "Түүнийг энэ, энэ ууланд аваач, өргө, шашинаа орхихыг хүсвэл түүнийг зөвшөөр, хэрэв хүсэхгүй бол уулын оройноос шид" гэж хэлэв. Тэд түүнийг уулын оройд аваачсан бөгөөд тэр залуу: "Бурхан минь, тэднээс хүссэнээрээ надад хангалттай" гэж залбирав. Уул тэднийг сэгсэрч, бүгд унав. Хааны өмнө иртэл залуу гэртээ буцаж ирэв. Хаан асуув: “Танай найзуудын биеийн байдал ямар байна? Залуу: "Тэднээс Аллах надад хангалттай" гэж хариулав. Дараа нь хаан түүнийг хэдэн цэрэгт хүлээлгэн өгөхөд хаан: "Түүнийг завинд суулгаж, далайд явуул, хэрэв тэр шашинаа орхихыг хүсвэл түүнийг бас ав. ng- тэгээд тэр орхихгүй бол түүнийг хая." Тэд түүнийг далайн голд аваачсан бөгөөд тэр залуу: "Өө, Аллах минь, тэднээс хүссэнээрээ надад хангалттай" гэж залбирав. Завь хөмөрч, тэд бүгд живсэн байна. Хааны өмнө иртэл залуу гэр лүүгээ явав. Хаан асуув: Найзууд чинь сайн уу? Залуу: "Тэднээс Аллах надад хангалттай" гэж хариулав. Үүний дараа тэрээр хаанд хандан: "Чи миний хэлснийг хийхээс нааш намайг алж чадахгүй" гэв. Хаан асуув: "Чи юу тушаадаг вэ? Залуу: "Бүх хүмүүсийг өргөн газар цуглуулж, дараа нь намайг навчаар гаталж, миний савнаас сум аваад "Энэ залуугийн Эзэн Аллахын нэрээр" гэж хэл. Хэрэв тэгвэл чи намайг ална." Эцэст нь хаан үүнийг хийжээ. Тэр сумаа сумны голд тавиад: "Энэ залуугийн Рабб Аллахын нэрээр" гэж хэлээд харвав. Сумыг залуугийн сүм рүү харвасан бөгөөд дараа нь залуу сум гацсан газарт гараа тавиад нас барав. Хүмүүс: "Бид тэр залуугийн Рабд итгэдэг" гэж хэлэв. Дараа нь тэр түүнийг хаанд авчирч, түүнд хэлэв: "Аллахын андуурч таны санаа зовж байсан зүйл одоо чамд тохиолдсоныг чи мэдэж байна уу? Бүх итгэгчид. Дараа нь хаан гудамжинд суваг шуудуу хийж, дараа нь гал асаахыг тушаажээ. Хаан: "Хэн шүтлэгээсээ татгалздаггүй, түүнд шарж ид" гэж хэлэв. Нэгэн эмэгтэй хүүхдээ дагуулан ирж, галын усан санд унахгүйн тулд ухрах гэж байгаа юм шиг санагдахад нялх хүүхэд: "Ээж минь, тэвчээртэй байгаарай, чи үнэнээс дээгүүр байна" гэж хэлэв.
Hadith
Imam Muslim : 5328
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ غُلَامٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ وَعَلَى غُلَامِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لَا فَخَرَجَ عَلَيَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَيَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لَا أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا قَالَ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قَالَ فَأَتَى بِصَحِيفَتِهِ فَمَحَاهَا بِيَدِهِ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتَ قَضَاءً فَاقْضِنِي وَإِلَّا أَنْتَ فِي حِلٍّ فَأَشْهَدُ بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا أَوْ وَضَعَ عَنْهُ أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا يَا عَمِّ لَوْ أَنَّكَ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلَامِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ وَأَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ فَكَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ يَا ابْنَ أَخِي بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي مَسْجِدِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فَتَخَطَّيْتُ الْقَوْمَ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَتُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَرِدَاؤُكَ إِلَى جَنْبِكَ قَالَ فَقَالَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي هَكَذَا وَفَرَّقَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَقَوَّسَهَا أَرَدْتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيَّ الْأَحْمَقُ مِثْلُكَ فَيَرَانِي كَيْفَ أَصْنَعُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَحَكَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْنَا لَا أَيُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا ثُمَّ طَوَى ثَوْبَهُ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِ فَقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَطْنِ بُوَاطٍ وَهُوَ يَطْلُبُ الْمَجْدِيَّ بْنَ عَمْرٍو الْجُهَنِيَّ وَكَانَ النَّاضِحُ يَعْقُبُهُ مِنَّا الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالسَّبْعَةُ فَدَارَتْ عُقْبَةُ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاضِحٍ لَهُ فَأَنَاخَهُ فَرَكِبَهُ ثُمَّ بَعَثَهُ فَتَلَدَّنَ عَلَيْهِ بَعْضَ التَّلَدُّنِ فَقَالَ لَهُ شَأْ لَعَنَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا اللَّاعِنُ بَعِيرَهُ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلْ عَنْهُ فَلَا تَصْحَبْنَا بِمَلْعُونٍ لَا تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَوْلَادِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَمْوَالِكُمْ لَا تُوَافِقُوا مِنْ اللَّهِ سَاعَةً يُسْأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَسْتَجِيبُ لَكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ عُشَيْشِيَةٌ وَدَنَوْنَا مَاءً مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَتَقَدَّمُنَا فَيَمْدُرُ الْحَوْضَ فَيَشْرَبُ وَيَسْقِينَا قَالَ جَابِرٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ هَذَا رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ مَعَ جَابِرٍ فَقَامَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَانْطَلَقْنَا إِلَى الْبِئْرِ فَنَزَعْنَا فِي الْحَوْضِ سَجْلًا أَوْ سَجْلَيْنِ ثُمَّ مَدَرْنَاهُ ثُمَّ نَزَعْنَا فِيهِ حَتَّى أَفْهَقْنَاهُ فَكَانَ أَوَّلَ طَالِعٍ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَأْذَنَانِ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشْرَعَ نَاقَتَهُ فَشَرِبَتْ شَنَقَ لَهَا فَشَجَتْ فَبَالَتْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا فَأَنَاخَهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَوْضِ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ قُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ مِنْ مُتَوَضَّإِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أَنْ أُخَالِفَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَّسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْنَا جَمِيعًا فَدَفَعَنَا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمُقُنِي وَأَنَا لَا أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ يَعْنِي شُدَّ وَسَطَكَ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا جَابِرُ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حَقْوِكَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قُوتُ كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً فَكَانَ يَمَصُّهَا ثُمَّ يَصُرُّهَا فِي ثَوْبِهِ وَكُنَّا نَخْتَبِطُ بِقِسِيِّنَا وَنَأْكُلُ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَأُقْسِمُ أُخْطِئَهَا رَجُلٌ مِنَّا يَوْمًا فَانْطَلَقْنَا بِهِ نَنْعَشُهُ فَشَهِدْنَا أَنَّهُ لَمْ يُعْطَهَا فَأُعْطِيَهَا فَقَامَ فَأَخَذَهَا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَزَلْنَا وَادِيًا أَفْيَحَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَاتَّبَعْتُهُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا يَسْتَتِرُ بِهِ فَإِذَا شَجَرَتَانِ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَالْبَعِيرِ الْمَخْشُوشِ الَّذِي يُصَانِعُ قَائِدَهُ حَتَّى أَتَى الشَّجَرَةَ الْأُخْرَى فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْمَنْصَفِ مِمَّا بَيْنَهُمَا لَأَمَ بَيْنَهُمَا يَعْنِي جَمَعَهُمَا فَقَالَ الْتَئِمَا عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَالْتَأَمَتَا قَالَ جَابِرٌ فَخَرَجْتُ أُحْضِرُ مَخَافَةَ أَنْ يُحِسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُرْبِي فَيَبْتَعِدَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ فَيَتَبَعَّدَ فَجَلَسْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَحَانَتْ مِنِّي لَفْتَةٌ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا وَإِذَا الشَّجَرَتَانِ قَدْ افْتَرَقَتَا فَقَامَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عَلَى سَاقٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ وَقْفَةً فَقَالَ بِرَأْسِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَبُو إِسْمَعِيلَ بِرَأْسِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا ثُمَّ أَقْبَلَ فَ
Үүнийг [Харун бин Маруф], [Мухаммад бин Аббад] хоёр бидэнд хэлсэн бөгөөд хоёулангийнх нь хадис бараг ижил бөгөөд матантай холбоотой дараах тайлбар нь Харуных бөгөөд хоёулаа: Үүнийг [Хатим бин Исмаил] [Яъкуб бин Мужахид Абу Хазра]-аас [Яъкуб бин Мужахид Абу Хазра] бидэнд хэлсэн бөгөөд [Убадах бин Алиш] эцэг Бин Убад бин Альшаас ирсэн. нас барахаасаа өмнө энэ Ансар тосгонд суралцсан. Бидний уулзсан хамгийн анхны хүн бол Расулуллах Саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн найз [Абу Аль Ясар] байсан бөгөөд тэрээр өөрийн эзэмшдэг боолтой хамт байсан бөгөөд тэрээр олон даавуу авч явсан, Абу Аль Ясар Маафири хөнжил, түүний боол нь мөн Маафири хөнжил өмссөн байв. Аав түүнд: Ай авга ах аа, үнэхээр би чиний царайнаас уур хилэнг харж байна. Тэр: Тийм шүү. Тэгээд ийм бин надад өртэй байсан, би гэрийнх нь дээр очоод сайн байна уу гэтэл би тэр үгийг хэлчихээд: Үгүй ээ, тэгсэн нэг тогоотой хүүхэд гараад ирлээ, би: Аав чинь хаана байна? Тэр: Тэр чиний дууг сонссон. Дараа нь манай ээж Арика орж ирэхэд би: Наашаа гараад ир, би чамайг хаана байгааг мэдэж байна. Би: Чи яагаад надаас нуугаад байгаа юм бэ? Тэр хариуд нь: Аллахаар би чамд хэлэх болно, би худал хэлэхгүй байна, Аллахын төлөө, би чамд хэлэхээс айж, худал хэлж, чамд амлаж, дараа нь би үүнийг зөрчсөн. Та бол Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн найз бөгөөд би Аллахын өмнөөс гай зовлонд байна. Би: Аллах. Тэр хариулав: Аллах. Би: Аллах. Тэр хариулав: Аллах. Би: Аллах. Тэр хариулав: Аллах. Тэгээд тэр даавууг аваад гараараа арчаад: Мөнгөтэй бол төл, байхгүй бол үнэгүй гэсэн. Миний хоёр нүдийг харах нь - тэр хуруугаа нүд рүү нь тавиад - миний хоёр чихийг сонсож, зүрх сэтгэлийг минь ойлгоход - тэр зүрхнийхээ газар руу заав - Аллахын Элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ын: "Хэн хүнд хэцүү хүнийг түдгэлзүүлж, өрнөөс нь чөлөөлвөл Аллах түүнийг сүүдэрт нь хамгаалах болно" гэж хэлэхийг харав. Тэр хэлэв: Тэгэхээр би түүнд хэлэв: Ай авга ах, хэрэв та боолынхоо хөнжлийг авбал маафири боолоо аваад, түүний мафири хөнжлийг авч, хөнжлөө түүн дээр тавиад, мэдээж чи гоёл чимэглэл зүүх болно, тэр ч бас гоёл зүүх болно. Тэр миний толгойг илээд: Бурхан минь, түүнийг адислаарай. Ай миний зээ хүү, миний хоёр нүдийг харах нь - тэр хуруугаа нүд рүү нь тавив - миний хоёр чихийг сонсож, зүрх сэтгэлийг минь ойлгов - зүрхнийхээ газар руу зааж - Аллахын Элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Идсэн зүйлээсээ тэдэнд хоол өгч, өмссөн хувцаснаасаа тэдэнд хувцас өг" гэж гэрчилсэн. амилалтын өдөр. Бид [Жабир бин Абдулла] сүмд нь ирэх хүртлээ явлаа, тэр нөмрөг өмссөн цамц өмсөн залбирч байв. Би Жабир болон Кибла хоёрын хооронд суух хүртлээ хүмүүсийн дээгүүр алхлаа. Би түүнд: Аллах чамайг өршөөх болтугай, чи яагаад ганц цамц өмсөж, алчуураа хажуу тийш нь бариад залбирч байгаа юм бэ? Тэр миний цээж рүү гараараа дохин ингээд - хуруугаа дэлгээд буржийв: Чам шиг тэнэг хүн над дээр ирээд миний юу хийж байгааг хараасай гэж хүсэж байна. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- нэг удаа манай лалын сүмд Ибн Табын салбарыг үүрч явахдаа бидэн дээр ирж, сүмийн зүг цэр гарч байгааг хараад, түүнийг мөчрөөр нь хусаад, бидэн рүү эргэж хараад: "Та нарын хэн нь Аллахыг өөрөөсөө эргүүлээсэй гэж хүсэж байна?" гэж асуув. тэр: Бид бөхийж байна. Тэр дахин асуув: "Та нарын хэн нь Аллахыг өөрөөсөө эргүүлээсэй гэж хүсдэг вэ?" Бид хариулав: Үгүй ээ, Аллахын Элч. Тэрээр: "Үнэхээр та нарын хэн нэг нь залбирах үед Аллах Табарака ва Таала түүний өмнө байдаг тул нулимж болохгүй. h нүүр рүү нь эсвэл баруун тийшээ, зүүн тийшээ нулимж, зүүн хөлнийх нь доор. Тэгээд шүлсээ гоожуулж, шүлсээ гоожтол биеэ барьж чадахгүй бол хувцсаа эвхээд, дараа нь: Зафаран тосыг үзүүлээч гэв. Тэгтэл тэр овгийн нэгэн залуу гэр лүүгээ яаран гүйж ирээд гартаа хольсон тос барьтал Расулуллах саллаллаху алейхи уасаллам түүнийг авч хаяад, салам иббээр ивэв. Үлдсэн цэр нь Жабир хэлэхдээ: Та нар сүмүүддээ анхилуун үнэртэй ус цацаж байсан юм. Бид нэг удаа Буватын тулалдаанд аль Мажди бин Амру аль-Жухадийг хайж байсан бөгөөд тэр үед түүний нэг жолооч иржээ. Тэгээд тэр тэмээгээ үрсэн боловч чимээгүй байтал тэр тэмээ рүүгээ: "Хус, Аллах чамайг хараах болтугай" гэж асуув: "Тэмээг хэн хараасан?" Тэр хариулав: Би бол, Ай Аллахын Элч. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Бууж яв, хараагдсан зүйлд бүү нэгд. Өөрийнхөө төлөө муу юм бүү залбир, үр хүүхдүүдийнхээ төлөө бүү залбир, эд хөрөнгөө бүү залбир, Аллахын залбирал биелэх үед бүү дуулгавартай бай. Бид үдээс хойш болтол Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй хамт явлаа. Бид Арабын усны нэгэнд ойртоход Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Хэн биднээс түрүүлж худаг засахыг хүсч байвал тэр ууж, дараа нь бидэнд уух юм өгнө" гэж Жабир хэлэв: Би босоод: Ай Аллахын Элч, би байна. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Жабиртай хамт өөр хэн байна?" Жаббар бин Шахр бослоо. Бид худаг руугаа яваад дараа нь худгаас ганц хоёр хувин татсан. Бид үүнийг буулгаж, дараа нь усаар дүүртэл нь татсан. Бидэнтэй хамгийн түрүүнд уулзсан хүн бол Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Та хоёр зөвшөөрч байна уу?" гэж асуув. Бид хариулав: Тийм ээ, Аллахын Элч. тэр тэмээнийхээ толгойг доошлуулж, тэмээ нь ууж, жолоогоо барьж, тэмээ нь хөлөө дэлгэж, шээв. Үүний дараа тэр үүнийг эргүүлж, архирав. Дараа нь Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- худаг руу очиж, биеэ засав. Би босож, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс ирсэн уснаас үлдсэн усаар биеэ заслаа. Дараа нь Жаббар бин Шахр өөрийгөө тайвшруулахаар явсан бөгөөд Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д залбирахаар бослоо. Хөнжил нөмрүүлчихээд дэлгэчихмээр санагдаад ирсэнгүй. Хөнжил нь төгсгөлтэй, дараа нь эргүүлж, дараа нь би хоёр үзүүрийг хооронд нь сунгаж, хүзүүгээр нь шахаж байсан. Дараа нь би ирж, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн зүүн талд зогсов. Тэр гарнаас минь атгаад эргүүлээд баруун гар талд минь хэвтүүлэв. Үүний дараа Жаббар бин Шахр ирэв. Тэр биеэ барьж, дараа нь ирж, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн зүүн талд зогсож, дараа нь тэр бидний гарыг атган, бид түүний ард байрлуулсан. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм намайг харсан ч би үүнийг мэдэрсэнгүй, дараа нь би ойлгосон, дараа нь тэр гараараа дохиж, тэр чиний дунд хэсгийг боох гэсэн үг юм. Залбирлын дараа Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Ай Жабир!" Би: Тийм ээ, Аллахын Элч. Тэрээр: "Цамц өргөн бол хоёр захын хооронд дэлгэж, нарийхан бол бүсэлхийнээс дээш уя" гэж хэлэв. Бид нэг удаа Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй хамт алхаж, хүн бүр өдөр бүр нэг огноо иддэг байсан. Тэр үүнийг хөхөж, дараа нь хувцсандаа өмсөж, бид модыг навчис унахын тулд хөдөлгөв Бид амныхаа буланг өвдтөл идсэн. Тангараглая, нэг өдөр бидний дунд хэн нэгэн ор сураггүй алга болсон. Тэгээд бид хайж яваад дараа нь авсан. Түүнд болзоо олгох квот өгөөгүй гэж бид гэрчилж, дараа нь түүнд өгсөн. Тэр босоод үүнийг авав. Бид нэг удаа Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй хамт өргөн хөндийд зогсох хүртлээ алхав. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- даалгавраа дуусгахаар явахад би хувинтай ус барин араас нь дагалаа. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм эргэн тойрноо харвал нуух юу ч олдсонгүй. Энэ хөндийн захад хоёр мод байгаа юм байна. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, тэдний нэгэнд очоод мөчрийг нь шүүрэн аваад: "Аллахын зөвшөөрлөөр миний төлөө бөхий" гэж хэлэв. Тэр мөчир нь хянагчаараа хийсэн хамартай тэмээ шиг бөхийж, өөр модны дэргэд ирэн түүний нэг мөчрийг шүүрэн автал тэр: "Аллахын зөвшөөрлөөр миний төлөө бөхий" гэж хэлэв. Салбар ч бас бөхийв. Тэр хоёрын дунд орсны дараа тэрээр тэднийг нэгтгэж, "Аллахын зөвшөөрлөөр миний төлөө нэгдээрэй" гэж хэлэв. Энэ хоёр эв нэгдэлтэй. Жабир хэлэхдээ: Би Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ий дэргэд миний оршихуйг мэдрээд холдох вий гэж санаа зовж байсан тул хурдан гүйлээ. Мухаммед бин Аббад түүхэндээ: Тэр холдсон, би өөртэйгөө ярилцаж суув. Би хажуу тийшээ харвал Бошиглогч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн хажууд ирж, хоёр мод гэрэлтэж байв. Тэд тус бүр өөрийн шон дээр зогсож байна. Би Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн зогсож байхыг харсан бөгөөд тэр толгойгоо ингэж дохиод - Абу Исмаил толгойгоо баруун, зүүн тийш дохиод - дараа нь тэр ирэв. Тэр миний урд ирэнгүүтээ: "Хөөе Жабир, чи намайг хаана зогсож байгааг харж байна уу?" Би: Тийм ээ, Аллахын Элч гэж хариулав. Тэрээр: «Хоёр модны дэргэд очиж, тус бүрээс нь нэг мөчрийг тасдаж аваад наашаа авчир. Чи миний зогсож байгаа газарт байхдаа баруун талаасаа нэг мөчрийг, зүүнээсээ өөр мөчрийг салга." Жабир өгүүлрүүн: Би босоод чулуу аваад, хугалаад, хурц болтол нь хурцалж, хоёр модны дэргэд очсоны дараа хоёр модны мөчрийг таслав. Би Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн зогсож байсан газар хүртэл түүнийг чирсээр буцаж ирэв. Би баруун талаасаа нэг мөчрийг, зүүн талаас чинь өөр нэг мөчрийг салгасны дараа Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д очоод би: Ай Аллахын Элч, би үүнийг хийчихлээ, тэгвэл энэ юуны тулд вэ? Тэрээр: "Би оршин суугчид нь шийтгүүлж байсан хоёр булшны дэргэдүүр өнгөрч, хоёр мөчир нь норсон хэвээр байх үед би өмгөөллийн тусламжтайгаар хоёуланг нь гэрэлтүүлэхийг хүссэн" гэж хариулав. Дараа нь бид цэрэгт ирсэн бөгөөд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Ай Жабир аа, ариун цэврийн ус дууд!" Би: "Бэсэлгээний ус, ариун ус, ариун ус" гэж хэлсэн. Би: Ай Аллахын Элч, би тэргэнцэрт ганц ч дусал ус олсонгүй. Хуурай саванд өлгөөтэй модон саван дээр Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи васаллам-ын Ансарын хөргөлтийн ус байсан бөгөөд тэр надад: "Тийм ийм хогийн сав Аль Ансари руу очиж, саванд бага зэрэг ус байгаа эсэхийг хар" гэж хэлэв. Би түүн дээр очоод сав руугаа хартал савны үзүүрт дусал уснаас өөр зүйл олдсонгүй, асгавал хатах нь гарцаагүй. Үүний дараа би Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д очиж: Ай Аллахын Элч, би савны төгсгөлд дусал уснаас өөр юу ч олсонгүй, хэрэв би үүнийг асгавал тэр мэдээж хатах болно. Тэр: "Яв, наашаа авчир" гэв. Би аваад, тэр гараараа авав. Тэр буруу үг хэлсэн Би юу болохыг нь мэдээд тэр хоёр гараараа хүрч, дараа нь надад өгөөд: "Ай Жабир аа, том хөлөг онгоц дууд" гэж хэлэв. Би дуудаж байна: Агуу хөлөг онгоц аа, карван. Дараа нь би үүнийг аваад, Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн өмнө тавив, тэр гараараа сав руу дохив - Жабир гараа дэлгэж, хуруугаа сунгаж, дараа нь савны ёроолд тавив. Тэрээр: "Ай Жабир аа, ав, дараа нь над дээр асгаж, "Бисмиллах" гэж хэл. Би түүнд асгаж өгөөд: Бисмиллаа. Би Аллахын Элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн хурууны завсраас ус урсаж байхыг харсан, дараа нь том савнаас ус ялгарч, дүүртэл эргэлдсэний дараа тэрээр: "Ай Жабир аа, хэнд ус хэрэгтэйг дууд" гэж хэлэв. Жабир хэлэхдээ: Хүмүүс ирж цадтал уудаг. Дараа нь би: Хэн нэгэнд ус хэрэгтэй хэвээр байна уу? Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, усаар дүүрсэн том савнаас гараа өргөв. Хүмүүс Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д өлсөж буйгаа гомдоллоход тэр: "Аллах чамд хоол өгөх болтугай" гэж хэлэв. Тэгээд бид нар далайн эрэг дээр очоод далайн түрлэг ихсэж, загас үсэрч, бид хажууд нь гал түлж, чанаж, шарж, дараа нь цадтал идэв. Жабир хэлэхдээ: Би, тийм, тийм, тийм, тэр таван хүртэл хүн тоолоо - нүднийхээ нүхэнд орсон, биднийг гарч иртэл хэн ч хараагүй. Бид хоёр хөмсөгнийх нь нэгийг авчихаад нум сумлаад, тэгээд тэрний хамгийн том хүн, хамгийн том тэмээ, хамгийн том унадаг хүн гээд толгойгоо доошлуулалгүй дор нь орсон.
Hadith
Imam Muslim : 5329
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ فَحَمَلْتُهُ وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ فَلَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ الشَّعَرِ وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ لِي فِي قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَشْرَبَ مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَا فَرَجَعَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَاهُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ و قَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَيَّ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Надад хэлсэн [Салама бин Сябиб] бидэнд хэлсэн [Аль Хасан бин А'ян] бидэнд [Зухайр] бидэнд [Абу Исхак] хэлсэн гэж хэлсэн: Би [Аль Бара` бин Азиб] хэлэхдээ: Абу Бакр Аш Шиддик миний эцэгт ирж, Абу Бакр морьтон амьтан худалдаж аваад, дараа нь тэр хүү Азибийг миний гэрт авчирч өг гэж хэлэв. Аав надад: Үүнийг авчир. Төлбөрийг нь төлөхийн тулд би түүнийг аавтайгаа хамт дагуулж гарсан. Аав маань түүнд: Хөөе [Абу Бакр], надад хэлээч, та хоёр Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн хамт явж байхдаа шөнө юу хийж байсан бэ? Абу Бакр: Тийм ээ. Бид үд дунд хүртэл шөнөжин алхсан. Гудамж нам гүм байсан бөгөөд бидний төлөө том чулууг өргөх хүртэл хэн ч өнгөрдөггүй, энэ нь сүүдэрлэж, нарны туяанд өртөхгүй байв. Бид ойролцоо зогсоод дараа нь хаданд ойртлоо. Би гараараа Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн чулуун сүүдэрт унтах газрыг тэгшлээд, дээр нь амьтны үсээр хийсэн хувцас дэлгээд: Унт, Ай Аллахын Элч, би чиний төлөө чамайг хамгаална. Тэр унтаад дараа нь би эргэн тойрноо харахаар явлаа. Нэг том хаданд ямаагаа дагуулаад ирсэн ямаачин байсан юм байна, яг манайх шиг хоргодох газар хүссэн. Би: Боол чи хэнийх вэ? Тэр хариулав: Энэ нь Мадинагийн хүмүүсийн хэн нэгнийх юм. Би: Ямаанд чинь сүү байгаа юу? Тэр хариулав: Тийм ээ. Би: Чи миний өмнөөс улайх уу? Тэр хариулав: Тийм ээ. Тэр ямаа аваад сүүний уутыг үс, шороо, шорооноос цэвэрлэв -Тэр -Абу Исхак- хэлэхдээ: Би Аль Бара цэвэрлэгээ хийж байхдаа гараа нөгөө гараараа цохиж байхыг харсан - дараа нь тэр надад бага зэрэг сүүтэй шилэн аяганд сааж өгсөн. Абу Бакр хэлэв: Би Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн ууж, биеэ зассан савыг авчирсан. Тэрээр: Дараа нь би Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д очиж, түүнийг сэрээсэнгүй, гэвч тэр яг тэр мөчид сэрээд, сүүн дээр нь ёроолыг нь хөргөх хүртэл ус хийж, дараа нь би: Ай Аллахын Элч, энэ сүүг уу. Тэр намайг баярлах хүртэл уусан. Үүний дараа тэрээр: "Явах цаг болоогүй гэж үү" гэж хэлэв. Би хариуд нь: Тийм шүү. Дараа нь нар баруун тийш хазайсны дараа бид хөдөлсөн бөгөөд энэ хооронд Сурака бин Малик биднийг үржил шимгүй газар байхад нь дагалаа. Би: Ай Аллахын элч, биднийг зочиллоо. Тэр: "Бүү гунигтай бай, үнэхээр Аллах бидэнтэй хамт байна" гэж хэлэв. Дараа нь Аллахын элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, түүний морь гэдэс хүртэл шаварт унах хүртэл түүний төлөө муу залбирч, дараа нь тэр хэлэв: Би та нар хоёулаа миний төлөө бузар муугийн төлөө залбирдаг гэдгийг би мэднэ, одоо миний төлөө Аллахаас залбираарай, Аллахаар би та хоёрын хүсэлтийг биелүүлэх болно. Дараа нь Аллах залбирч, Сурака эсэн мэнд буцаж ирэв. Тэр хэнтэй ч уулзаагүй боловч: Би чамд хангалттай юм байна, тэр - Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- энд байхгүй байна. Тэр хэнтэй ч уулзаагүй, харин буцааж өгсөн. Абу Бакр: Тэр бидэнд амласан амлалтаа биелүүлсэн. Үүнийг надад хэлсэн [Зухайр бин Харб] бидэнд [Усман бин Умар] хэлсэн. Бидэнд [Ишак бин Ибрахим] [Исрайл бин Абу Исхак] хоёулаа [Аль-Бара]-аас [Надр бин Сумайл] хэлэв: Абу Бакр миний эцгээс арван гурван дирхамаар морьтон амьтан худалдаж авсан бөгөөд тэрээр өөрийн Абу Бин Умартид бичсэн Зухайр хадисын утгыг агуулсан нэгэн хадис дурджээ. Сурака бин Малик дөхөж очиход Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм түүний төлөө залбирч, морь нь гэдсэнд нь хүртэл живж, Сурака үсрэн босоод: Ай Мухаммед, би үүнийг чиний хийж байгаа зүйл гэдгийг мэдэж байна, миний туулсан зүйлээс намайг аврахын төлөө Аллахаас залбираарай. Би цаад хүнийхээ нүдийг сохлох болно. Энэ бол миний сум, нэг сумыг ав, учир нь та миний тэмээ, миний боолуудыг энэ газар гатлах тул хэрэгтэй зүйлээ аваарай. Тэр: "Таны тэмээ надад хэрэггүй" гэв. Бид гурав шөнө Мадинад байсан бөгөөд дараа нь тэд Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийг хэн зогсоох вэ гэж маргалдсан. Тэрээр: "Абдул Муталлибын авга ах Нажжарын хүүхдүүдтэй хамт байгаарай, би тэднийг алдаршуулж байна" гэж хэлэв. Эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс байшингийн орой дээр гарч, хүүхдүүд, зарц нар гудамжинд тархаж, тэд: Ай Мухаммед, Аллахын элч, Мухаммед, Аллахын элч.
Hadith
Imam Muslim : 5330
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ يُغْفَرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا الْبَابَ يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ
Бидэнд хэлсэн [Мухаммад бин Рафи'] бидэнд [Абдурраззак] бидэнд [Ма'мар] [Хаммам бин Мунаббих] хэлэхдээ: Энэ бол [Абу Хурайра] бидэнд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-аас хэлсэн зүйл бөгөөд дараа нь тэр тэдний заримыг дурдав: Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн хүүхдүүд Израилийн үүдэнд ингэж хэлэв: мөргөж: "Хиттах" - таны нүглийг уучлаач - Тэр чиний алдааг өршөөх нь гарцаагүй бөгөөд тэд өгзөг дээрээ мөлхөж байхдаа солигдоод хаалга руу ороход: "Гурил дахь Хабба - үр" гэж хэлдэг.
Hadith
Imam Muslim : 5331
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Надад [Амру бин Мухаммад бин Букайр Ан Накид], [Аль Хасан бин Али Аль Хулвани] болон [Абду бин Хумайд] Абду: надад хэлсэн гэж хэлсэн бол бусад нь: Бидэнд [Яъкуб бин Ибрахим бин Саад] бидэнд [миний аав] [Салих бин Кайсан] -аас [Ибн Хасан]аас [Ибн Хасабаас] хэлсэн гэж хэлсэн гэж хэлсэн [Абду бин Хумайд] [Ибн Хазаас] гэж хэлсэн. важалла нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн илчлэлтийг нас барахаас нь өмнө дуусгасан.
Hadith
Imam Muslim : 5332
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي }
Надад [Абу Хайтсама бин Харб] болон [Мухаммад бин Аль Муцанна] Ибн Аль Муцаннагийн бичвэрт хэлсэн бөгөөд хоёулаа: Энэ нь [Абдуррахман бин Махди] бидэнд [Суфиан] [Каис бин Муслим] -аас [Тарик бин Шихаб]-аас [Суфиан] хэлсэн бөгөөд [Тарик бин Шихаб] иудейчүүд үүнийг [Умард] бидэнд илчилсэн: Бид тэр өдрийг баярын өдөр болгох байсан: 'Үнэхээр би шүлэг хэзээ илчлэгдсэн, ямар өдөр шүлэг илэрсэн, шүлэг илчлэгдэх үед Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн хаана байсныг би мэднэ. Энэ шүлэг Арафа хотод Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн үед бууж ирсэн. Суфян хэлэхдээ: Баасан гариг мөн үү, үгүй юу гэдэгт би эргэлзэж байна, өөрөөр хэлбэл: "Энэ өдөр би чиний шашныг төгс болгож, та нарын төлөө Өөрийн ерөөлийг гүйцэлдүүлсэн" гэсэн утгатай. -Аль Мааида: 3-
Hadith
Imam Muslim : 5333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَتْ الْيَهُودُ لِعُمَرَ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ يَهُودَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } نَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَقَدْ عَلِمْتُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ وَالسَّاعَةَ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَتْ نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ
Бидэнд [Абу Бакр бин Абу Сяйба] болон [Абу Курайб] Абу Бакрын бичвэрийг өгүүлсэн бөгөөд тэрээр: Бидэнд [Абдулла бин Идрис] [түүний эцэг] [Каис бин Муслим] [Тарик бин Шихаб]-аас өгүүлсэн: Иудейчүүд [Умарт]: "Хэрвээ бид иудейчүүд энэ өдөр та нарын шашныг төгс болгож чадсан бол би чамд хангалттай байсан." Та миний ерөөл, би Исламыг та нарын хувьд шашин болсныг батлав. -Аль Мааида: 3- Энэ шүлэг илчлэгдсэн өдөр бид тэр өдрийг заавал амралтын өдөр болгох болно гэдгийг бид мэднэ. Умар хэлэхдээ: Би шүлэг илэрсэн өдөр, цагийг мэдэж байна, мөн ишлэл илчлэгдэх үед Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ий хаана байсныг, бидний цугларсан шөнө, Арафа хотод Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй хамт байх үед энэ шүлэг бууж ирсэн.
Hadith
Imam Muslim : 5334
و حَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا نَزَلَتْ مَعْشَرَ الْيَهُودِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ قَالَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ
Надад [Абду бин Хумайд] бидэнд хэлсэн [Жафар бин Аун] бидэнд [Абу Умайс] [Каис бин Муслим]-аас [Тарик бин Шихаб] хэлэхдээ: Нэг еврей [Умар] дээр ирээд: Ай Амирул Му'минин, таны номонд уншсан нэг ишлэл бий, хэрэв тэр шүлэг иудейчүүд бидэнд ирэх өдөр ирэх байсан бол гэж хэлсэн. Умар асуув: Ямар шүлэг? Тэрээр: "Өнөөдөр би чиний шашныг төгс болгож, та нарын дээр Өөрийн ерөөлийг биелүүлж, Исламыг та нарын хувьд шашин болохыг зөвшөөрлөө" гэж хариулав. -Аль Мааида: 3- Умар хэлэхдээ: "Үнэхээр би энэ ишлэл илчлэгдсэн өдөр, газрыг мэднэ, энэ шүлэг Баасан гарагт Арафад Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д илчлэгдсэнийг мэднэ.
Hadith
Imam Muslim : 5335
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا و قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنْ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ { يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ } الْآيَةُ الْأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الْآيَةِ الْأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلَّا بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فِي آخِرِهِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلَاتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ
Надад [Абу Ат Тахир Ахмад бин Амру бин Сарх] хэлсэн бөгөөд [Хармалах бин Яхья Ат Тужиби] Абу Ат Тахир: Бидэнд хэлсэн гэж хэлсэн бол Хармала хэлэхдээ: [Ибну Вахаб] надад [Юнус] [Ибну Шихаб] -аас надад хэлсэн [Урва бин Зубайр] та Аллахын тухай асуусан гэж хэлсэн. Өнчин хүүхдийн асуудалд шударга хандахгүй гэж санаа зовоод хоёр, гурав, дөрвөн өөрт тустай хүүхэнтэй гэрлээрэй. -Ан Нисаа`: 3- Айся хэлэхдээ: Ай дүү охин минь, энэ нь асран хамгаалагчийн хяналтан дор байгаа өнчин охиныг хэлнэ - тэр өөрийн өмчийг эзэмшдэг, дараа нь асран хамгаалагч нь өнчин хүүхдийн эд баялаг, гоо үзэсгэлэнг гайхшруулж, асран хамгаалагч нь түүнтэй гэрлэхийг хүсч байна - өөрт нь шударга бус зүйл өгөх санаатай. Дараа нь тэдэнд шударга ёсыг үйлдэхээс бусад нь тэдэнтэй гэрлэхийг хориглож, илүү өндөр инж өгөхийг хориглож, өнчин хүүхдүүдээс гадна өөрсдөдөө сайн байсан эмэгтэйчүүдтэй гэрлэхийг тушаажээ. Урва хэлэхдээ: Айся хэлэхдээ: Дараа нь хүмүүс Аллахын Элчээс (Аллахын адислал ба адислалууд) тэдний тухай - өнчин эмэгтэй хүүхдүүдийн тухай фатва өгөхийг хүссэний дараа Аллах Азза важалла: "Тэд чамаас эмэгтэйчүүдийн тухай фатва гуйж, "Аллах та нарт эмэгтэйчүүдийн тухай фатва өгөхийг хүсэв. Та тэдэнтэй гэрлэхийг хүссэн үедээ тэдэнд заасан зүйлийг бүү өг". -Ан Нисаа`: 127- Аисия хэлэхдээ: Аллах Таалагийн дурдсан зүйл бол Куран сударт Аллахын үгсийг дурдсан өмнөх ишлэлд уншсан зүйл юм: "Хэрэв чи өнчин хүүхдүүдийн асуудалд шударга бус хандана гэж санаа зовж байгаа бол өөрт тустай эмэгтэйчүүдтэй гэрлээрэй". -Ан Нисаа`: 3- Аися хэлэхдээ: Мөн Аллах өөр нэг ишлэлд: "Чи тэдэнтэй гэрлэхийг хүсч байхад" -Ан Нисаа': 127- та нарын хэн нэг нь таны асрамжинд байгаа өнчин эмэгтэйд хөрөнгө багатай, үзэсгэлэнтэй биш учраас дургүйцэх явдал юм. Тиймээс тэд өнчин эмэгтэйд дургүй байдаг тул шударга ёсыг эс тооцвол өнчин эмэгтэйчүүдийн эд баялаг, гоо үзэсгэлэнгээс өөрт таалагдсан зүйлээр гэрлэхийг хориглодог. [Аль Хасан Аль Хулвани] болон [Абду бин Хумайд] бидэнд [Яъкуб бин Ибрахим бин Саад] [миний аав] Салихаас [Ибн Шихаб] надад хэлсэн [Аисягаас] Аллахын үгийн талаар асуусан гэж [Урва] хэлсэн тухай бүх зүйлийг бидэнд хэлсэн: "Хэрэв та нар санаа зовохгүй байгаа бол: -" 3- тэр Хадисыг Аз Зухригийн Юнусийн хадис гэж дурссан бөгөөд төгсгөлд нь нэмж хэлэв: Эд хөрөнгө багатай, хангалттай үзэсгэлэнтэй бус өнчин эмэгтэйчүүдэд дургүй байдаг тул
Hadith
Imam Muslim : 5336
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلَا يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا
Бидэнд [Абу Бакр бин Абу Сяйба], [Абу Курайб] хоёулаа хэлэв: "Хэрэв та өнчин эмэгтэйчүүдэд шударга хандахгүй гэж санаа зовж байгаа бол" гэсэн Аллахын үгийн талаар [Абу Усама] [Аиша] ааваасаа [Хишам] бидэнд хэлсэн тухай бидэнд хэлсэн гэж Нисаа хэлэв: өнчин эмэгтэй, тэр түүний асран хамгаалагч, өв залгамжлагч байсан. Өнчин эмэгтэйд эд хөрөнгө байсан, өөрөөсөө өөр өрсөлдөх хүн байхгүй. Тэрээр эд баялагийн төлөө түүнтэй гэрлээгүй тул энэ нь түүнд хор хөнөөл учруулж, халамжийг нь улам дордуулах болно. Тэгээд тэр: "Хэрэв чи өнчин хүүхдүүдийн асуудалд шударга хандахгүй гэж санаа зовж байгаа бол өөрт тохирсон эмэгтэйчүүдтэй гэрлээрэй" гэж хэлэв. -Ан Нисаа`: 3- Тэр: Би чамд үүнийг хуульчлахгүй, үүнээс болж аюултай энэ эмэгтэйг орхи.
Hadith
Imam Muslim : 5337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْيَتِيمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا فَلَا يَتَزَوَّجُهَا وَلَا يُزَوِّجُهَا غَيْرَهُ
Бидэнд [Абу Бакр бин Абу Сяйба] бидэнд хэлсэн [Абдах бин Сулайман] [Хишам] [түүний эцэг] [Аися]-аас: "Өнчин эмэгтэйчүүдийн талаар та нарт Коран сударт уншсан зүйл: 354 -бас фатва- та тэдэнд зааж өгсөн зүйлийг тэдэнд өгөөгүй." -Ан Нисаа`: 127- Айсиа: -Энэ шүлэг- хэн нэгний өнчирсөн эмэгтэйтэй холбоотой илэрсэн. Өнчин эмэгтэй түүнийг өөрийн өмчид оруулсан бөгөөд дараа нь тэр түүнтэй гэрлэхийг хүссэн. Өнчин эмэгтэйг өөр хүнтэй гэрлүүлж, өмч хөрөнгөнд нь оруулахыг хүсээгүй тул өөр хүнтэй гэрлүүлэхгүй, өөр хүнтэй гэрлүүлэхгүй байх зэргээр хүнд байдалд оруулсан.
Hadith
Imam Muslim : 5338
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } الْآيَةَ قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ حَتَّى فِي الْعَذْقِ فَيَرْغَبُ يَعْنِي أَنْ يَنْكِحَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُنْكِحَهَا رَجُلًا فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا
Бидэнд хэлсэн [Абу Курайб] бидэнд хэлсэн [Абу Усама] бидэнд [Хишам] [ааваасаа] [Аиша] хэлсэн үгийнхээ талаар: "Тэд чамаас эмэгтэйчүүдийн талаар фатва гуйж байна. "Аллах та нарт тэдний талаар фатва өгсөн" гэж хэлээрэй. -Ан Нисаа`: 127- Айсиа: Тэр бол хэн нэгэнтэй хамт байгаа өнчин эмэгтэй, магадгүй тэр эрийг өөрийн хөрөнгөнд усан үзмийн боодол хүртэл багтаасан байж магадгүй, дараа нь тэр түүнтэй гэрлэхийг хүсч, түүнийг өөр хүнтэй гэрлэхийг хүсэхгүй байгаа бөгөөд энэ нь түүний эд баялагт багтах бөгөөд дараа нь түүнд зовлон учруулдаг.
Hadith
Imam Muslim : 5339
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَالِي مَالِ الْيَتِيمِ الَّذِي يَقُومُ عَلَيْهِ وَيُصْلِحُهُ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ
Бидэнд [Абу Бакр бин Абу Сяйба] [Абдах бин Сулайман] [Хисям]-аас [аав] [Аиша]-аас: "Хэн ядуу бол тэр зохих ёсоор нь идэж болно" гэсэн үгсийн талаар бидэнд хэлсэн. -Ан Нисаа`: 6- Аисия хэлэхдээ: -Энэ шүлэг нь түүний өмч хөрөнгийг асран хамгаалагч, түүнийг харж, засдаг өнчин хүүхдийн тухай, хэрэв түүнд хэрэгтэй бол түүнээс идэж болно гэж хэлсэн.
Hadith
Imam Muslim : 5340
و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
Бидэнд [Абу Курайб] [Абу Усама] [Хисям] [Аиша]-аас [Аиша]-аас [Хисямаас] хэлсэн тухайгаа хэлсэн бөгөөд: "Хэрэв асран хамгаалагчдын дотроос хэн нь чадвартай бол өнчин хүүхдийн эд хөрөнгийг идэхийг цээрлэ, мөн хэн нь ядуу байвал зохих ёсоор нь идэж болно." -Ан Нисаа`: 6- Аисия хэлэхдээ: Өнчин хүүхдийн асран хамгаалагчийн талаар илчлэгдсэн бөгөөд хэрэв түүнд эд хөрөнгийнхөө хэмжээг зохих ёсоор нь хэрэгтэй бол тэр мөнгөө ашиглаж болно. [Абу Курайб] бидэнд хэлсэн [Ибн Нумайр] бидэнд [Хишам] энэ санааг хэлсэн гэж хэлсэн.
