Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 5321
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُثْنِي عَلَى رَجُلٍ وَيُطْرِيهِ فِي الْمِدْحَةِ فَقَالَ لَقَدْ أَهْلَكْتُمْ أَوْ قَطَعْتُمْ ظَهْرَ الرَّجُلِ
[അബു ജാഫർ മുഹമ്മദ് ബിൻ അഷ് ശബ്ബ] എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് [ഇസ്മാഈൽ ബിൻ സകരിയ] [ബുറൈദ് ബിൻ അബ്ദുല്ല] [അബു ബുർദ] [അബു മൂസ] യിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു: ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ അമിതമായി പുകഴ്ത്തുന്നത് നബി (സ) കേട്ടു, എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'നീ നശിച്ചു - അല്ലെങ്കിൽ; നീ ഒരാളുടെ മുതുകും മുറിച്ചു'.
Hadith
Imam Muslim : 5322
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قَامَ رَجُلٌ يُثْنِي عَلَى أَمِيرٍ مِنْ الْأُمَرَاءِ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ يَحْثِي عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْثِيَ فِي وُجُوهِ الْمَدَّاحِينَ التُّرَابَ
ഇബ്നു മഹ്ദിയിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും [അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] യും [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്നയും] ഇബ്നു അൽ മുത്സന്നയുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [സുഫ്യാൻ] ൽ നിന്നുള്ള [ഹബീബ്] ൽ നിന്നുള്ള [അബൂ മഅ്മർ] ൽ നിന്നുള്ള [അബ്ദുറഹ്മാൻ] പറഞ്ഞു; ഒരാൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് അമീറുമാരിൽ ഒരാളെ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, അപ്പോൾ [അൽ മിഖ്ദാദ്] അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേൽ മണ്ണ് തളിച്ചു പറഞ്ഞു; സ്തുതിക്കുന്നവരുടെ മുഖത്ത് മണ്ണ് വിതറാൻ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഞങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചു.
Hadith
Imam Muslim : 5323
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَعَمِدَ الْمِقْدَادُ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَخْمًا فَجَعَلَ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ الْحَصْبَاءَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
[മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന], [മുഹമ്മദ് ബിൻ ബസ്യാർ] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അൽ മുത്സന്നയുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഇരുവരും പറഞ്ഞു: [മൻസൂർ] (ഇബ്രാഹിം) (ഹമ്മാം ബിൻ അൽ ഹാരിത്ത്) (മുഹമ്മദ് ബിൻ ജാഫർ) [സിയുബ] യിൽ നിന്ന് [മൻസൂർ] ഒരാൾ ഉസ്മാനെ പ്രശംസിച്ചുവെന്ന് [അൽ മിഖ്ദാദ്] അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു, തുടർന്ന് മുട്ടുകുത്തി, തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് മണൽ വിതറി. ഉസ്മാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു: “നിനക്കെന്താണ് പറ്റിയത്?” അൽ മിഖ്ദാദ് പറഞ്ഞു; റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു; 'ആളുകൾ സ്തുതിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, അവരുടെ മുഖത്ത് മണ്ണ് വിതറുക' എന്ന് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന], [ഇബ്നു ബസ്യാർ] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, '[മൻസൂർ] (സുഫ്യാനിൽ] നിന്ന് [അബ്ദുറഹ്മാൻ] ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.' [ഉസ്മാൻ ബിൻ അബു സൈബ] [അൽ അസിജാഇ ഉബൈദുല്ല ബിൻ ഉബൈദുറഹ്മാൻ] [സുഫ്യാൻ അത്സ് ത്സൗരി] [അൽ അമസി] യിൽ നിന്നും [മൻസൂർ] [ഇബ്രാഹിം] ൽ നിന്നും [ഹമ്മാം] [അൽ മിഖ്ദാഖ്] ൽ നിന്നും പ്രവാചകൻ ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്നും പറഞ്ഞതായി തോന്നുന്നു.
Hadith
Imam Muslim : 5324
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا صَخْرٌ يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الْأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الْأَكْبَرِ
[നഷ്ർ ബിൻ അലി അൽ ജഹ്ദാമി] [എന്റെ പിതാവ്] [നഫിയിൽ] നിന്ന് [ഷഖർ ബിൻ ജുവൈരിയ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉമർ] തന്നോട് പറഞ്ഞതായി റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ സിവാക് സ്വപ്നം കണ്ടു, അപ്പോൾ രണ്ടുപേർ എനിക്ക് ഒരു കൈ തന്നു, അവരിൽ ഒരാൾ മറ്റേയാളേക്കാൾ പ്രായമുള്ളവനായിരുന്നു, പിന്നെ ഞാൻ രണ്ടുപേരിൽ ഇളയവന് സിവാക് കൊടുത്തു, പിന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു; '-അത് മൂത്തയാൾക്ക് കൊടുക്കുക' എന്ന്. പിന്നെ ഞാൻ അത് മൂപ്പന്മാർക്ക് കൈമാറി''.
Hadith
Imam Muslim : 5325
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلَاتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ
[ഹാറൂൻ ബിൻ മറൂഫ്] [ഹിസ്യാമിൽ] നിന്ന് [സുഫ്യാൻ ബിൻ ഉയൈന] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അബു ഹുറൈറ നിവേദനം ചെയ്തു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ഓ മുറിയിലെ താമസക്കാരാ, ഓ മുറിയിലെ താമസക്കാരാ, കേൾക്കൂ. അതിനിടയിൽ [ആഇശ] പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം ആയിശ ഉർവയോട് പറഞ്ഞു; നീ അതും അവൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതും കേട്ടില്ലേ? പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഒരു ഹദീസ് മാത്രമേ നൽകിയിട്ടുള്ളൂ, ആരെങ്കിലും അത് എണ്ണിയാൽ അവർക്ക് അത് ചെയ്യാൻ കഴിയും.
Hadith
Imam Muslim : 5326
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَكْتُبُوا عَنِّي وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
[ഹദ്ദാബ് ബിൻ ഖാലിദ് അൽ അസ്ദി] [ഹമ്മാം] [സൈദ് ബിൻ അസ്ലം] [അതോ` ബിൻ യാസറിൽ] [അബു സഈദ് അൽ ഖുദ്രി] യിൽ നിന്ന് [അബു സഈദ് അൽ ഖുദ്രി] റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു: 'എന്നിൽ നിന്ന് എഴുതരുത്, ഖുർആൻ ഒഴികെ മറ്റാരെങ്കിലും എന്നിൽ നിന്ന് എഴുതുകയാണെങ്കിൽ, അത് മായ്ക്കപ്പെടട്ടെ, എന്നിൽ നിന്ന് പറയൂ, പാപമില്ല. എന്റെ പേരിൽ കള്ളം പറയുന്നവൻ - ഹമ്മാം പറയുന്നു; അവൻ - സൈദ് - മനഃപൂർവ്വം പറഞ്ഞതായി ഞാൻ കരുതുന്നു; എങ്കിൽ അവൻ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ഥലം ഒരുക്കട്ടെ'.
Hadith
Imam Muslim : 5327
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ
[ഹദ്ദാബ് ബിൻ ഖാലിദ്] [ഹംമദ് ബിൻ സലമ] [ത്സാബിത്] [അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ അബു ലൈല] യിൽ നിന്ന് [ശുഹൈബ്] റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു: 'മുമ്പ്, നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ജാലവിദ്യക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു, ആ ജാലവിദ്യക്കാരൻ വൃദ്ധനായപ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വൃദ്ധനായി, എനിക്ക് മാജിക് പഠിപ്പിക്കാൻ ഒരു യുവാവിനെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കുക'. അപ്പോൾ ഒരു യുവാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു, അദ്ദേഹം ആ യുവാവിന് മാജിക് പഠിപ്പിച്ചു. -ആ മാന്ത്രികനും രാജാവും തമ്മിലുള്ള ദൂരം ഒരു സന്യാസിയായിരുന്നു. ആ യുവാവ് സന്യാസിയുടെ അടുക്കൽ വന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സന്യാസിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അദ്ദേഹം അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അതിനാൽ അദ്ദേഹം മാന്ത്രികന്റെ അടുക്കൽ വന്നാൽ തീർച്ചയായും അദ്ദേഹത്തെ അടിക്കും. യുവാവ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് സന്യാസിയോട് പരാതിപ്പെട്ടു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'മന്ത്രവാദി നിങ്ങളെ അടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പറയുക; 'എന്റെ കുടുംബം എന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു', നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, 'മന്ത്രവാദി എന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു' എന്ന് പറയുക. ആ സമയത്ത്, ഒരു ദിവസം ആളുകളുടെ വഴിയിൽ തടസ്സമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു വലിയ മൃഗത്തെ സമീപിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഇന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകും മാന്ത്രികൻ നല്ലവനാണോ അതോ പുരോഹിതൻ നല്ലവനാണോ എന്ന്'. അദ്ദേഹം ഒരു കല്ല് എടുത്ത് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവേ, മന്ത്രവാദിയുടെ കാര്യങ്ങളെക്കാൾ സന്യാസിയുടെ കാര്യങ്ങൾ നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, ആളുകൾക്ക് കടന്നുപോകാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ ഈ മൃഗത്തെ കൊല്ലുക'. അദ്ദേഹം കല്ലെറിഞ്ഞ് ആളുകൾക്ക് കടന്നുപോകാൻ വേണ്ടി അതിനെ കൊന്നു. അദ്ദേഹം ഇത് സന്യാസിയോട് പറഞ്ഞു. സന്യാസി പറഞ്ഞു; 'എന്റെ മകനേ, ഇപ്പോൾ നീ എന്നെക്കാൾ മികച്ചവനാണ്, നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്ന രീതിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു, നിനക്ക് ഒരു പരീക്ഷണം ഉണ്ടാകും, നിനക്ക് ഒരു പരീക്ഷണം ലഭിച്ചാൽ, അത് എനിക്ക് കാണിക്കരുത്'. യുവാവിന് അന്ധരെയും വിവിധ രോഗങ്ങളെയും സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. രാജാവിന്റെ അന്ധനായ ഒരു സുഹൃത്ത് അത് കേട്ടു, അയാൾ യുവാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, ധാരാളം സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'എന്നെ സുഖപ്പെടുത്തൂ, ഞാൻ ഇവിടെ ശേഖരിച്ചത് നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും'. യുവാവ് പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ആരെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല, സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒരേയൊരുവൻ അല്ലാഹു മാത്രമാണ്, നിങ്ങൾ അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ അവനോട് പ്രാർത്ഥിക്കും'. രാജാവിന്റെ സുഹൃത്ത് വിശ്വസിച്ചു, ആ യുവാവ് അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു, അയാൾക്ക് സുഖം ലഭിച്ചു. രാജാവിന്റെ സുഹൃത്ത് രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. രാജാവ് ചോദിച്ചു; 'ഹേയ്, അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ആരാണ് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ സുഖപ്പെടുത്തിയത്?' ആ മനുഷ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'എന്റെ റബ്ബ്'. രാജാവ് ചോദിച്ചു; 'എന്നെ കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു റബ്ബുണ്ടോ?' ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു; 'എന്റെ റബ്ബും നിങ്ങളുടെ റബ്ബും അല്ലാഹുവാണ്'. രാജാവ് അയാളെ പിടികൂടി പീഡിപ്പിച്ചു, അയാൾ യുവാവിനെ കാണിക്കുന്നതുവരെ, തുടർന്ന് യുവാവിനെ കൊണ്ടുവന്നു, രാജാവ് പറഞ്ഞു; 'ഓ എന്റെ മകനേ, നിങ്ങളുടെ മന്ത്രവാദത്തിന് അന്ധരെയും മുടിയിഴകളെയും സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയും, നീ ഇതും അതും ചെയ്യുക'. യുവാവ് പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ സുഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല, അല്ലാഹു മാത്രമേ സുഖപ്പെടുത്തൂ'. രാജാവ് അയാളെ പിടികൂടി പീഡിപ്പിക്കുന്നത് തുടർന്നു, സന്യാസിക്ക് കാണിച്ചു. രാജാവ് സന്യാസിയുടെ അടുക്കൽ വന്നു, സന്യാസിയെ കൊണ്ടുവന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ മതം ഉപേക്ഷിക്കുക'. സന്യാസി ആഗ്രഹിച്ചില്ല, അതിനാൽ രാജാവ് ഒരു വാൾ ചോദിച്ചു, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയുടെ മധ്യത്തിൽ വച്ചു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വശം നിലത്ത് കിടക്കും. അതിനുശേഷം രാജാവിന്റെ സുഹൃത്തിനെ കൊണ്ടുവന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു; 'നിന്റെ മതം ഉപേക്ഷിക്കൂ'. സന്യാസി അതിന് തയ്യാറായില്ല, അതിനാൽ രാജാവ് ഒരു വാൾ ആവശ്യപ്പെടുകയും അത് അവന്റെ തലയുടെ മധ്യത്തിൽ വയ്ക്കുകയും അങ്ങനെ അവന്റെ വശം നിലത്ത് കിടക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ഒരു യുവാവിനെ കൊണ്ടുവന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മതം ഉപേക്ഷിക്കൂ'. യുവാവ് ആഗ്രഹിച്ചില്ല. എന്നിട്ട് രാജാവ് അവനെ തന്റെ ഒരു കൂട്ടം സൈനികർക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു, രാജാവ് പറഞ്ഞു; 'അവനെ ഈ മലയിലേക്കും ഈ മലയിലേക്കും കൊണ്ടുപോകൂ, അവൻ തന്റെ മതം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവനെ ഉയർത്തൂ - അവനെ അനുവദിക്കൂ - അവന് താൽപ്പര്യമില്ലെങ്കിൽ, അവനെ മലയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് എറിയൂ'. അവർ അവനെ മലയുടെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, യുവാവ് പ്രാർത്ഥിച്ചു; 'അല്ലാഹുവേ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ എന്നെ അവരിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കേണമേ'. മല അവരെ കുലുക്കി, എല്ലാവരും വീണു. രാജാവിന്റെ മുമ്പാകെ എത്തുന്നതുവരെ യുവാവ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. രാജാവ് ചോദിച്ചു; 'നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?' യുവാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹു അവരെ എനിക്ക് മതി'. എന്നിട്ട് രാജാവ് അവനെ തന്റെ ഒരു കൂട്ടം സൈനികർക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു, രാജാവ് പറഞ്ഞു; 'അവനെ ഒരു വള്ളത്തിൽ കയറ്റി കടലിലേക്ക് അയയ്ക്കുക, അവൻ തന്റെ മതം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ - അവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുക - അവൻ അത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവനെ എറിയുക'. അവർ അവനെ കടലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, യുവാവ് പ്രാർത്ഥിച്ചു; 'അല്ലാഹുവേ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവരെ എനിക്ക് മതി'. ബോട്ട് മറിഞ്ഞു, എല്ലാവരും മുങ്ങിമരിച്ചു. രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ എത്തുന്നതുവരെ യുവാവ് വീട്ടിലേക്ക് പോയി, രാജാവ് ചോദിച്ചു; നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ എങ്ങനെയുണ്ട്? ' യുവാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹു അവരെ എനിക്ക് മതി'. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നത് ചെയ്യുന്നതുവരെ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല,' രാജാവ് ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങൾ എന്താണ് കൽപ്പിക്കുന്നത്?' യുവാവ് പറഞ്ഞു; 'വിശാലമായ ഭൂമിയിലുള്ള എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുക, എന്നിട്ട് എന്നെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുക, എന്റെ ആവനാഴിയിൽ നിന്ന് ഒരു അമ്പ് എടുത്ത് പറയുക; 'അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ, ഈ യുവാവിന്റെ റബ്ബേ'. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലും'. ഒടുവിൽ രാജാവ് അത് ചെയ്തു. അദ്ദേഹം അമ്പിന്റെ മധ്യത്തിൽ അമ്പ് വച്ച ശേഷം അത് എയ്തു, പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ, ഈ യുവാവിന്റെ റബ്ബേ'. ആ അമ്പ് യുവാവിന്റെ അമ്പലത്തിലേക്ക് എയ്തു, തുടർന്ന് യുവാവ് അമ്പ് തറച്ച സ്ഥലത്ത് കൈ വെച്ചു മരിച്ചു. ആളുകൾ പറയുന്നു; 'ഞങ്ങൾ ആ യുവാവിന്റെ റബ്ബിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു'. എന്നിട്ട് അയാൾ അവനെ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണേ, നീ വിഷമിച്ചിരുന്ന ഒരു കാര്യം ഇപ്പോൾ നിനക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? എല്ലാ വിശ്വാസികളും'. തുടർന്ന് രാജാവ് തെരുവിൽ ഒരു കിടങ്ങ് കുഴിച്ച് തീ കത്തിക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു. രാജാവ് പറഞ്ഞു, "ആരെങ്കിലും തന്റെ മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവനെ അതിൽ പൊരിച്ചെടുക്കട്ടെ." തീയിൽ വീഴാതിരിക്കാൻ പിന്മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായി തോന്നുന്ന ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ കുട്ടിയുമായി വരുന്നത് വരെ അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തു. അപ്പോൾ കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞു, "എന്റെ അമ്മേ, ക്ഷമിക്കൂ, തീർച്ചയായും നീ സത്യത്തിലാണ്."
Hadith
Imam Muslim : 5328
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ غُلَامٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ وَعَلَى غُلَامِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لَا فَخَرَجَ عَلَيَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَيَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لَا أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا قَالَ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قَالَ فَأَتَى بِصَحِيفَتِهِ فَمَحَاهَا بِيَدِهِ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتَ قَضَاءً فَاقْضِنِي وَإِلَّا أَنْتَ فِي حِلٍّ فَأَشْهَدُ بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا أَوْ وَضَعَ عَنْهُ أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا يَا عَمِّ لَوْ أَنَّكَ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلَامِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ وَأَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ فَكَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ يَا ابْنَ أَخِي بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي مَسْجِدِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فَتَخَطَّيْتُ الْقَوْمَ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَتُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَرِدَاؤُكَ إِلَى جَنْبِكَ قَالَ فَقَالَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي هَكَذَا وَفَرَّقَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَقَوَّسَهَا أَرَدْتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيَّ الْأَحْمَقُ مِثْلُكَ فَيَرَانِي كَيْفَ أَصْنَعُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَحَكَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْنَا لَا أَيُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا ثُمَّ طَوَى ثَوْبَهُ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِ فَقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَطْنِ بُوَاطٍ وَهُوَ يَطْلُبُ الْمَجْدِيَّ بْنَ عَمْرٍو الْجُهَنِيَّ وَكَانَ النَّاضِحُ يَعْقُبُهُ مِنَّا الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالسَّبْعَةُ فَدَارَتْ عُقْبَةُ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاضِحٍ لَهُ فَأَنَاخَهُ فَرَكِبَهُ ثُمَّ بَعَثَهُ فَتَلَدَّنَ عَلَيْهِ بَعْضَ التَّلَدُّنِ فَقَالَ لَهُ شَأْ لَعَنَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا اللَّاعِنُ بَعِيرَهُ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلْ عَنْهُ فَلَا تَصْحَبْنَا بِمَلْعُونٍ لَا تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَوْلَادِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَمْوَالِكُمْ لَا تُوَافِقُوا مِنْ اللَّهِ سَاعَةً يُسْأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَسْتَجِيبُ لَكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ عُشَيْشِيَةٌ وَدَنَوْنَا مَاءً مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَتَقَدَّمُنَا فَيَمْدُرُ الْحَوْضَ فَيَشْرَبُ وَيَسْقِينَا قَالَ جَابِرٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ هَذَا رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ مَعَ جَابِرٍ فَقَامَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَانْطَلَقْنَا إِلَى الْبِئْرِ فَنَزَعْنَا فِي الْحَوْضِ سَجْلًا أَوْ سَجْلَيْنِ ثُمَّ مَدَرْنَاهُ ثُمَّ نَزَعْنَا فِيهِ حَتَّى أَفْهَقْنَاهُ فَكَانَ أَوَّلَ طَالِعٍ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَأْذَنَانِ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشْرَعَ نَاقَتَهُ فَشَرِبَتْ شَنَقَ لَهَا فَشَجَتْ فَبَالَتْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا فَأَنَاخَهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَوْضِ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ قُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ مِنْ مُتَوَضَّإِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أَنْ أُخَالِفَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَّسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْنَا جَمِيعًا فَدَفَعَنَا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمُقُنِي وَأَنَا لَا أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ يَعْنِي شُدَّ وَسَطَكَ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا جَابِرُ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حَقْوِكَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قُوتُ كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً فَكَانَ يَمَصُّهَا ثُمَّ يَصُرُّهَا فِي ثَوْبِهِ وَكُنَّا نَخْتَبِطُ بِقِسِيِّنَا وَنَأْكُلُ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَأُقْسِمُ أُخْطِئَهَا رَجُلٌ مِنَّا يَوْمًا فَانْطَلَقْنَا بِهِ نَنْعَشُهُ فَشَهِدْنَا أَنَّهُ لَمْ يُعْطَهَا فَأُعْطِيَهَا فَقَامَ فَأَخَذَهَا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَزَلْنَا وَادِيًا أَفْيَحَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَاتَّبَعْتُهُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا يَسْتَتِرُ بِهِ فَإِذَا شَجَرَتَانِ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَالْبَعِيرِ الْمَخْشُوشِ الَّذِي يُصَانِعُ قَائِدَهُ حَتَّى أَتَى الشَّجَرَةَ الْأُخْرَى فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْمَنْصَفِ مِمَّا بَيْنَهُمَا لَأَمَ بَيْنَهُمَا يَعْنِي جَمَعَهُمَا فَقَالَ الْتَئِمَا عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَالْتَأَمَتَا قَالَ جَابِرٌ فَخَرَجْتُ أُحْضِرُ مَخَافَةَ أَنْ يُحِسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُرْبِي فَيَبْتَعِدَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ فَيَتَبَعَّدَ فَجَلَسْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَحَانَتْ مِنِّي لَفْتَةٌ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا وَإِذَا الشَّجَرَتَانِ قَدْ افْتَرَقَتَا فَقَامَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عَلَى سَاقٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ وَقْفَةً فَقَالَ بِرَأْسِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَبُو إِسْمَعِيلَ بِرَأْسِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا ثُمَّ أَقْبَلَ فَ
[ഹാറൂൺ ബിൻ മഅ്റൂഫ്] ഉം [മുഹമ്മദ് ബിൻ അബ്ബാദ്] ഉം ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്, രണ്ടിന്റെയും ഹദീസ് ഏതാണ്ട് ഒന്നുതന്നെയാണ്, മഅ്താന്റെ ഇനിപ്പറയുന്ന വിശദീകരണം ഹാറൂന്റേതാണ്, ഇരുവരും പറഞ്ഞു; [ഉബാദ ബിൻ അൽ വാലിദ് ബിൻ ഉബാദ ബിൻ അഷ് ഷാമിത്] ൽ നിന്നുള്ള [യാക്കൂബ് ബിൻ മുജാഹിദ് അബു ഹസ്ര] യിൽ നിന്നുള്ള [ഹാതിം ബിൻ ഇസ്മാഈൽ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; എന്റെ പിതാവും ഞാനും മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഈ അൻസാർ ഗ്രാമത്തിൽ പഠിക്കാൻ പോയി. ഞങ്ങൾ ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടിയത് [അബു അൽ യാസർ] ആയിരുന്നു, റസൂലുല്ലാഹി ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ സുഹൃത്ത്, അവൻ തന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഒരു അടിമയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൻ ഒരു കൂട്ടം ഷീറ്റുകൾ വഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, അബു അൽ യാസർ ഒരു മഅ്ഫിരി പുതപ്പ് ധരിച്ചിരുന്നു, അവന്റെ അടിമയും ഒരു മഅ്ഫിരി പുതപ്പ് ധരിച്ചിരുന്നു. എന്റെ പിതാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു; ഹായ് എന്റെ അമ്മാവൻ, നിങ്ങളുടെ മുഖത്ത് കോപത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ശരി. ഫുലാൻ ബിൻ സായിക്ക് എന്നോട് ഒരു കടമുണ്ട്, ഞാൻ അവന്റെ കുടുംബത്തിലേക്ക് പോയി, ഞാൻ ഹലോ പറഞ്ഞു, പിന്നെ ഞാൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, അവർ പറഞ്ഞു; ഇല്ല. അപ്പോൾ ഒരു കുടുബമുള്ള കുട്ടി പുറത്തുവന്നു, ഞാൻ ചോദിച്ചു; നിങ്ങളുടെ അച്ഛൻ എവിടെ? അവൻ പറഞ്ഞു; അവൻ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. അപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ അരീക്ക അകത്തേക്ക് വന്നു, ഞാൻ പറഞ്ഞു; പുറത്തുവരൂ, നിങ്ങൾ എവിടെയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാൻ ചോദിച്ചു; നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടുന്നത്? അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; ഞാൻ, അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നിങ്ങളോട് പറയും, ഞാൻ കള്ളം പറയുന്നില്ല, അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നിങ്ങളോട് പറയാൻ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു, എന്നിട്ട് ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു, ഞാൻ നിങ്ങളോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, എന്നിട്ട് ഞാൻ അത് ലംഘിച്ചു. നീ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ (സ) കൂട്ടുകാരനാണ്, ഞാൻ, അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ബുദ്ധിമുട്ടിലാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു. അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു. ഞാൻ പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു. അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു. ഞാൻ പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു. അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു. പിന്നെ അവൻ ഒരു ഷീറ്റ് എടുത്ത് കൈകൊണ്ട് തുടച്ചു, അവൻ പറഞ്ഞു; നിങ്ങളുടെ പക്കൽ പണമുണ്ടെങ്കിൽ അത് അടയ്ക്കുക, നിങ്ങളുടെ പക്കലില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ സ്വതന്ത്രനാണ്. എന്റെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നു - അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് വച്ചു - എന്റെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നു, എന്റെ ഹൃദയം മനസ്സിലാക്കുന്നു - അവൻ തന്റെ ഹൃദയം എവിടെയാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു - അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞു: 'ആരെങ്കിലും ഒരു പ്രയാസമുള്ള വ്യക്തിയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുകയോ അവന്റെ കടങ്ങളിൽ നിന്ന് അവനെ മോചിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അല്ലാഹു അവന്റെ നിഴലിൽ അവനെ സംരക്ഷിക്കും'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു; ഓ അമ്മാവൻ, നീ നിന്റെ അടിമയുടെ പുതപ്പ് എടുത്താൽ, നീ നിന്റെ മാഫിരി അടിമയെ എടുത്തു, നീ അവന്റെ മാഫിരി പുതപ്പ് എടുത്തു, നീ അവന്റെ പുതപ്പ് അവന്റെ മേൽ ഇട്ടു, തീർച്ചയായും നീ ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കും, അവൻ ആഭരണങ്ങളും ധരിക്കും. അദ്ദേഹം എന്റെ തലയിൽ തടവി പ്രാർത്ഥിച്ചു; ഓ അല്ലാഹുവേ, അവനെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ഓ എന്റെ അനന്തരവൻ, എന്റെ രണ്ട് കണ്ണുകളുടെ കാഴ്ച - അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് വച്ചു - എന്റെ രണ്ട് ചെവികളുടെ കേൾവിയും എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ധാരണയും - അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി - പ്രവാചകൻ (സ) പറയുന്നത് കണ്ടു; 'നീ കഴിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുക, നീ ധരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവർക്ക് വസ്ത്രം നൽകുക', പുനരുത്ഥാന ദിനത്തിൽ എന്റെ നല്ല വസ്തുക്കൾ അവൻ എടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ എനിക്ക് ഭാരം കുറഞ്ഞ ഈ ലോകത്തിലെ വസ്തുക്കൾ ഞാൻ അവന് നൽകുന്നു. [ജാബിർ ബിൻ അബ്ദുല്ല] യുടെ പള്ളിയിൽ എത്തുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ പോയി. അദ്ദേഹം സ്വയം മറച്ച ഒരു ഷർട്ട് ധരിച്ച് നമസ്കരിച്ചു. ജാബിറിനും ഖിബ്ലയ്ക്കും ഇടയിൽ ഇരിക്കുന്നതുവരെ ഞാൻ ആളുകളുടെ മേൽ ചവിട്ടി. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: അല്ലാഹു നിങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കട്ടെ, എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ ഒരു ഷർട്ട് ധരിച്ച് ഒരു സ്കാർഫ് വശത്തേക്ക് വച്ചുകൊണ്ട് നമസ്കരിക്കുന്നത്? അദ്ദേഹം എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈ വെച്ച് ഇങ്ങനെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു - അദ്ദേഹം വിരലുകൾ വിടർത്തി അവയെ ചുരുട്ടി, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നിങ്ങളെപ്പോലുള്ള ഒരു വിഡ്ഢി എന്നെ കാണുകയും ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാണുകയും അങ്ങനെ അയാൾക്ക് അത് പകർത്താൻ കഴിയുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഒരിക്കൽ ഞങ്ങളുടെ പള്ളിയിൽ ഇബ്നു താബിന്റെ ഒരു ശാഖയുമായി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, പള്ളിയുടെ ദിശയിൽ കഫം ഉണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടു, തുടർന്ന് ശാഖ ഉപയോഗിച്ച് അത് ചുരണ്ടി, അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങളിൽ ആരാണ് അല്ലാഹു തന്നെ അകറ്റാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ഞങ്ങൾ കുനിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങളിൽ ആരാണ് അല്ലാഹു തന്നെ അകറ്റാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?' ഞങ്ങൾ ഉത്തരം നൽകുന്നു; ഇല്ല, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; "തീർച്ചയായും, നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, അല്ലാഹു തബാറക വ തഅല അവന്റെ മുന്നിലുണ്ട്, അതിനാൽ അവന്റെ മുഖത്തേക്കോ വലതുവശത്തേക്കോ തുപ്പരുത്, പകരം ഇടതു കാലിനടിയിൽ, ഇടതുവശത്തേക്ക് തുപ്പുക. അയാൾക്ക് തുപ്പുകയോ മൂക്ക് തുപ്പുകയോ ചെയ്യുന്നതുവരെ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇതുപോലെ അത് ചെയ്യട്ടെ" അദ്ദേഹം തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് മടക്കിവെച്ച് പറഞ്ഞു: "സഫറാൻ എണ്ണ എനിക്ക് കാണിക്കൂ". അപ്പോൾ ഗോത്രത്തിലെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഓടിക്കയറി കൈയിൽ എണ്ണയുടെ മിശ്രിതവുമായി വന്നു, അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അത് എടുത്ത് മധ്യഞരമ്പിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പുരട്ടി ബാക്കിയുള്ള കഫത്തിൽ പുരട്ടി. ജാബിർ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ പള്ളിയിലെ സുഗന്ധദ്രവ്യം അവിടെയാണ് നിങ്ങൾ നൽകുന്നത്. ബുവാത്ത് യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം നടന്നു, അദ്ദേഹം അൽ മജ്ദി ബിൻ അംറു അൽ ജുഹാദിയെ അന്വേഷിച്ചു. വെള്ളം കൊടുക്കുന്ന ഒട്ടകത്തിന് അഞ്ചും ആറും ഏഴും പേർ കാവൽ നിന്നു. അൻസാറുകളിൽ നിന്നുള്ള ഒട്ടക ഓടിക്കുന്നവരിൽ ഒരാൾ ഒട്ടകത്തെ വളഞ്ഞു. അതിനുശേഷം ഒട്ടകം ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. പിന്നെ അവൻ കയറി. അവൻ ഒട്ടകത്തെ കളിയാക്കി, പക്ഷേ അത് നിശബ്ദമായി, അവൻ ഒട്ടകത്തോട് പറഞ്ഞു: ഹൂസ്, അല്ലാഹു നിന്നെ ശപിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ചോദിച്ചു; 'ആരാണ് ഒട്ടകത്തെ ശപിച്ചത്?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; ഞാൻ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ. റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു; 'ഇറങ്ങിവരൂ, ശപിക്കപ്പെട്ട ഒന്നിലും പങ്കുചേരരുത്. നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ദോഷങ്ങൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കരുത്, നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി ദോഷങ്ങൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കരുത്, നിങ്ങളുടെ സമ്പത്തിന് വേണ്ടി ദോഷങ്ങൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കരുത്, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുമ്പോൾ അനുസരിക്കരുത്, അപ്പോൾ അവൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അത് നൽകും'. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് വരെ ഞങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം നടന്നു. ഞങ്ങൾ അറേബ്യൻ ജലാശയങ്ങളിലൊന്നിനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു: 'നമ്മുടെ മുൻപിൽ പോയി കിണർ നന്നാക്കാൻ ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അതിനുശേഷം അവൻ കുടിക്കുകയും ഞങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാൻ തരുകയും ചെയ്യും' ജാബിർ പറഞ്ഞു; ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞു; ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനാണ്. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു; 'ജാബിറിനൊപ്പം മറ്റാരുണ്ട്?' ജബ്ബാർ ബിൻ ശഖ്ർ എഴുന്നേറ്റു. ഞങ്ങൾ കിണറിനടുത്തേക്ക് പോയി, തുടർന്ന് കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഒന്നോ രണ്ടോ ബക്കറ്റുകൾ പുറത്തെടുത്തു. ഞങ്ങൾ അത് താഴ്ത്തി, വെള്ളം നിറയുന്നതുവരെ അത് വലിച്ചു. ഞങ്ങളെ ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടിയത് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അത് അനുവദിക്കുമോ?' ഞങ്ങൾ ഉത്തരം നൽകുന്നു; അതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ. അദ്ദേഹം ഒട്ടകത്തിന്റെ തല താഴ്ത്തി, ഒട്ടകം പിന്നീട് കുടിച്ചു, അവൻ അതിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിച്ചു, തുടർന്ന് ഒട്ടകം കാലുകൾ വിടർത്തി മൂത്രമൊഴിച്ചു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം അത് തിരിച്ചും അലറിയും. പിന്നീട് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം കിണറ്റിൽ പോയി വുദു ചെയ്തു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ബാക്കി വുദു വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് വുദു ചെയ്തു. ജബ്ബാർ ബിൻ ശഖ്ർ സ്വയം സുഖപ്പെടുത്താൻ പോയി, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പ്രാർത്ഥിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ ഒരു പുതപ്പ് ധരിച്ചു, അത് വിരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ അത് എത്തിയില്ല. പുതപ്പിന് ഒരു അറ്റമുണ്ടായിരുന്നു, പിന്നീട് അത് മറിച്ചു, അതിനുശേഷം ഞാൻ അത് രണ്ട് അറ്റങ്ങൾക്കിടയിൽ നീട്ടി കഴുത്തിൽ ഞെരിച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ വന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഇടതുവശത്ത് നിന്നു. അദ്ദേഹം എന്റെ കൈ പിടിച്ച് എന്നെ തന്റെ വലതുവശത്ത് വയ്ക്കാൻ തിരിച്ചു. അതിനുശേഷം ജബ്ബാർ ബിൻ ശഖ്ർ എത്തി. അദ്ദേഹം വുദു ചെയ്തു, തുടർന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഇടതുവശത്ത് വന്നു, തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു, ഞങ്ങളെ പിന്നിൽ നിർത്തി. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം എന്നെ കണ്ടു, പക്ഷേ എനിക്ക് അത് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല, അതിനുശേഷം എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അദ്ദേഹം കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു, നിങ്ങളുടെ മധ്യഭാഗം കെട്ടാൻ അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചു. നമസ്കാരത്തിനു ശേഷം റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു; 'ഹായ് ജാബിർ!' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; ശരി, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'വസ്ത്രം വീതിയുള്ളതാണെങ്കിൽ, അത് രണ്ട് അറ്റങ്ങൾക്കിടയിൽ വിരിക്കുക, അത് ഇടുങ്ങിയതാണെങ്കിൽ, അത് നിങ്ങളുടെ അരക്കെട്ടിന് മുകളിൽ കെട്ടുക'. ഞങ്ങൾ ഒരിക്കൽ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം നടന്നു, ഞങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും എല്ലാ ദിവസവും ഒരു ഈത്തപ്പഴം കഴിച്ചു. അദ്ദേഹം അത് നക്കി കുടിച്ചു, തുടർന്ന് വസ്ത്രത്തിൽ ഇട്ടു, ഇലകൾ വീഴുന്ന തരത്തിൽ മരം മാറ്റി, തുടർന്ന് ഞങ്ങളുടെ വായയുടെ കോണുകൾ വേദനിക്കുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ അത് കഴിച്ചു. ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളിൽ ഒരാൾ അപ്രത്യക്ഷനായി എന്ന് ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ അത് അന്വേഷിച്ചു പോയി, പിന്നീട് ഞങ്ങൾ അത് എടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു നിശ്ചിത ഈത്തപ്പഴം നൽകിയിട്ടില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി, തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അത് നൽകി. അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് അത് എടുത്തു. ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം നടന്നു, വിശാലമായ ഒരു താഴ്വരയിൽ ഞങ്ങൾ നിർത്തി. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം തന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ പോയി, ഞാൻ ഒരു ബക്കറ്റ് വെള്ളവുമായി പിന്നിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നു. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ചുറ്റും നോക്കി, മറയ്ക്കാൻ ഒന്നും കണ്ടില്ല. താഴ്വരയുടെ അരികിൽ രണ്ട് മരങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അവയിലൊന്നിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി അതിന്റെ ചില ശാഖകളിൽ പിടിച്ചു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയോടെ എനിക്ക് വേണ്ടി കുനിയുക'. ഒരു ഒട്ടകത്തിന്റെ മൂക്ക് അതിന്റെ കൈകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതുപോലെ ആ ശാഖ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം കുനിഞ്ഞു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹം മറ്റൊരു മരത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അതിന്റെ ഒരു ശാഖയിൽ പിടിച്ചു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയോടെ എനിക്ക് വേണ്ടി കുനിയുക'. ശാഖയും കുനിഞ്ഞു. രണ്ടിനുമിടയിൽ അദ്ദേഹം ഇരുവരെയും ഒന്നിപ്പിച്ചു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയോടെ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നിക്കുക'. രണ്ടും ഒന്നായി. ജാബിർ പറഞ്ഞു; റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം എന്റെ സാന്നിധ്യം അവന്റെ അടുത്ത് അനുഭവപ്പെടുമെന്നും അങ്ങനെ അവൻ അകന്നുപോകുമെന്നും ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടതിനാൽ ഞാൻ വേഗത്തിൽ ഓടി. മുഹമ്മദ് ബിൻ അബ്ബാദിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം നടന്നു പോയി, ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ വശത്തേക്ക് നോക്കി, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അരികിലേക്ക് വരുന്നതായി തോന്നി, രണ്ട് മരങ്ങളും അതിന്റെ തൂണിൽ നിൽക്കുന്നതായി തോന്നി. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, അദ്ദേഹം തലകൊണ്ട് ഇതുപോലെ ഒരു ആംഗ്യം കാണിച്ചു - അബു ഇസ്മാഈൽ തല വലത്തോട്ടും ഇടത്തോട്ടും വെച്ചു ആംഗ്യം കാണിച്ചു - അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം വന്നു. അദ്ദേഹം എന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ചോദിച്ചു; 'ഹേ ജാബിർ, ഞാൻ എവിടെയാണ് നിൽക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കാണാമോ?' ഞാൻ മറുപടി നൽകി; അതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'രണ്ട് മരങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവയിൽ നിന്ന് ഓരോ ശാഖയും മുറിച്ച് ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ഞാൻ നിൽക്കുന്നിടത്ത് നിങ്ങൾ നിൽക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ വലതുവശത്ത് നിന്ന് ഒരു ശാഖയും ഇടതുവശത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു ശാഖയും നീക്കം ചെയ്യുക.' ജാബിർ പറഞ്ഞു; ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് ഒരു കല്ല് എടുത്തു, അത് ഒടിച്ചു, അത് മൂർച്ചയുള്ളതാകുന്നതുവരെ മൂർച്ച കൂട്ടി, രണ്ട് മരങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയ ശേഷം, രണ്ട് മരങ്ങളുടെയും ഓരോ ശാഖയും ഞാൻ മുറിച്ചു. ഞാൻ അവനെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം നിൽക്കുന്നിടത്ത് നിൽക്കുന്നത് വരെ തിരിച്ചു. എന്റെ വലതുവശത്ത് നിന്ന് ഒരു ശാഖയും ഇടതുവശത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു ശാഖയും ഞാൻ നീക്കം ചെയ്തു, അതിനുശേഷം ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെ കണ്ടുമുട്ടി, ഞാൻ ചോദിച്ചു; അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ അത് ചെയ്തു, പിന്നെ എന്തിനാണ് അത്? അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് ഖബ്റുകളുടെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോയി, എന്റെ ശുപാർശയാൽ, അവയുടെ ശാഖകൾ ഇപ്പോഴും നനഞ്ഞിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം അവരുടെ ഭാരം ലഘൂകരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.' പിന്നെ ഞങ്ങൾ സൈന്യത്തിലേക്ക് പോയി, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞു; 'ഓ ജാബിർ, വുദു വെള്ളം വിളിക്കൂ!' ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'വുദു വെള്ളം, വുദു വെള്ളം, വുദു വെള്ളം.' ഞാൻ പറഞ്ഞു; അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, യാത്രാസംഘത്തിൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. അൻസാറുകളിൽ നിന്നുള്ള ഒരാൾ പാത്രത്തിന്റെ മരത്തടികളിൽ തന്റെ ഉണങ്ങിയ പാത്രത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന് (സ) വേണ്ടി വെള്ളം തണുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു, അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഇന്നത്തെ ബിൻ ഇന്നത്താൻ അൽ അൻസാരിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവന്റെ പാത്രത്തിൽ വെള്ളമുണ്ടോ എന്ന് നോക്കൂ.' ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി അവന്റെ പാത്രം നോക്കി, പാത്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം മാത്രമേ എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ, ഞാൻ അത് ഒഴിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അത് വറ്റിപ്പോയേനെ. അതിനുശേഷം ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) യുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, പാത്രത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം മാത്രമേ ഞാൻ കണ്ടുള്ളൂ, ഞാൻ അത് ഒഴിച്ചാൽ അത് വറ്റിപ്പോയേനെ. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'പോയി ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക'. ഞാൻ അത് എടുത്തു, അവൻ അത് കൈകൊണ്ട് എടുത്തു. അവ എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാത്ത വാക്കുകൾ അവൻ പറഞ്ഞു, തുടർന്ന് അവൻ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും അവയെ തൊട്ടു, അതിനുശേഷം അവൻ അവ എനിക്ക് തന്നു, അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഓ ജാബിർ, വലിയ പാത്രം വിളിക്കൂ'. ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; വലിയ പാത്രം, ഓ യാത്രാസംഘം. പിന്നെ ഞാൻ അതെടുത്ത് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു, അദ്ദേഹം കൈകൊണ്ട് പാത്രത്തിലേക്ക് ആംഗ്യം കാണിച്ചു - ജാബിർ തന്റെ കൈ നീട്ടി വിരലുകൾ നീട്ടി പാത്രത്തിന്റെ അടിയിൽ വച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഓ ജാബിർ, അത് എടുത്ത് എന്റെ മേൽ ഒഴിക്കുക, 'ബിസ്മില്ലാഹ്' എന്ന് പറയുക. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ഒഴിച്ചു, ഞാൻ പറഞ്ഞു; ബിസ്മില്ലാഹ്. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, തുടർന്ന് വലിയ പാത്രം വെള്ളം സ്രവിച്ചു, അത് നിറയുന്നതുവരെ തിരിഞ്ഞു, അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഹേ ജാബിർ, വെള്ളം ആവശ്യമുള്ളവരെ വിളിക്കൂ'. ജാബിർ പറഞ്ഞു; ആളുകൾ വന്ന് തൃപ്തരാകുന്നതുവരെ കുടിക്കുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു: ആർക്കെങ്കിലും ഇപ്പോഴും വെള്ളം ആവശ്യമുണ്ടോ? അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം വെള്ളം നിറഞ്ഞ വലിയ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് കൈ ഉയർത്തി. ആളുകൾ വിശപ്പിനെക്കുറിച്ച് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനോട് പരാതിപ്പെട്ടു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകട്ടെ'. പിന്നെ ഞങ്ങൾ ബീച്ചിലേക്ക് പോയി, വേലിയേറ്റം ഉയർന്നു, ഒരു മീൻ കയറി, അതിനടുത്തായി ഒരു തീ കത്തിച്ചു, അത് പാകം ചെയ്ത് ഗ്രിൽ ചെയ്തു, പിന്നെ വയറു നിറയുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു. ജാബിർ പറഞ്ഞു; ഞാൻ, അങ്ങനെ അങ്ങനെ അങ്ങനെ അങ്ങനെ - അവൻ അഞ്ച് പേരുടെ എണ്ണം വരെ എണ്ണി - അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ തടങ്ങളിൽ കയറി, ഞങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നതുവരെ ആരും ഞങ്ങളെ കണ്ടില്ല. ഞങ്ങൾ അവന്റെ പുരികങ്ങളിൽ ഒന്ന് എടുത്തു, പിന്നെ ഞങ്ങൾ അത് വളച്ചു, അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ കാരവാനിലെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യക്തിയെയും, കാരവാനിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒട്ടകത്തെയും, കാരവാനിലെ ഏറ്റവും വലിയ പിൻസീറ്റിനെയും വിളിച്ചു, അവൻ തല കുനിക്കാതെ അതിനടിയിലേക്ക് കയറി.
Hadith
Imam Muslim : 5329
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ فَحَمَلْتُهُ وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ فَلَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ الشَّعَرِ وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ لِي فِي قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَشْرَبَ مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَا فَرَجَعَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَاهُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ و قَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَيَّ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
സലാമ ബിൻ സ്യാബിബ് (റ) എന്നോട് പറഞ്ഞു [അൽ ഹസൻ ബിൻ അയാൻ (റ) ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [സുഹൈർ] (അബു ഇസ്ഹാഖ്) ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബൂബക്കർ അഷ് ഷിദ്ദീഖ് എന്റെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസതിയിൽ വന്നപ്പോൾ അബൂബക്കർ ഒരു കുതിരസവാരി മൃഗത്തെ വാങ്ങി, എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ആസിബിനോട് പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ മകനെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ എന്നോടൊപ്പം അയയ്ക്കുക. എന്റെ പിതാവ് എന്നോട് പറഞ്ഞു: അത് കൊണ്ടുവരിക. വില നൽകാൻ ഞാൻ അവനെയും എന്റെ പിതാവിനെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോയി. എന്റെ പിതാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു; ഹായ് [അബൂബക്കർ], പറയൂ, നിങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം നടന്നപ്പോൾ രാത്രിയിൽ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്താണ് ചെയ്തത്? അബൂബക്കർ പറഞ്ഞു; അതെ. ഞങ്ങൾ രാത്രി മുഴുവൻ ഉച്ചവരെ നടന്നു. തെരുവ് നിശബ്ദമായിരുന്നു, ഒരു വലിയ പാറ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഉയർത്തിയതുവരെ ആരും കടന്നുപോയില്ല, അത് തണൽ നൽകി, പിന്നീട് സൂര്യരശ്മികൾ അതിൽ പതിച്ചില്ല. ഞങ്ങൾ സമീപത്ത് നിർത്തി പാറയെ സമീപിച്ചു. എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട്, നബി (സ)ക്ക് പാറയുടെ തണലിൽ ഉറങ്ങാൻ ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ നിരത്തി, എന്നിട്ട് അതിൽ ഒരു രോമക്കുപ്പായം വിരിച്ചു, ഞാൻ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഉറങ്ങൂ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി നിങ്ങളെ കാവൽ നിൽക്കും. അവൻ ഉറങ്ങി, പിന്നെ ഞാൻ അവനെ കാവൽ നിൽക്കാൻ പോയി. ഒരു ആട് മേയ്ക്കുന്നയാൾ തന്റെ ആടുകളുമായി ഒരു വലിയ പാറയിലേക്ക് വന്നു, അവൻ നമ്മളെപ്പോലെ അഭയം തേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാൻ ചോദിച്ചു: ഓ അടിമ, നീ ആരുടേതാണ്? അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: മദീനയിലെ ഒരാളോട്. ഞാൻ ചോദിച്ചു: നിങ്ങളുടെ ആടുകളിൽ പാലുണ്ടോ? അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: അതെ. ഞാൻ ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ എനിക്ക് അത് പാൽ നൽകുമോ? അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: അതെ. അവൻ ഒരു ആടിനെ എടുത്ത് കമ്പിളി, മണ്ണ്, മണ്ണ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് പാൽ സഞ്ചികൾ വൃത്തിയാക്കി - അവൻ - അബു ഇഷാഖ് - പറഞ്ഞു: അൽ ബറാ` തന്റെ മറ്റേ കൈ വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്റെ കൈ മറ്റേ കൈയിൽ അടിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു - എന്നിട്ട് അല്പം പാൽ ഉള്ള ഒരു ഗ്ലാസിൽ അവൻ എനിക്ക് വേണ്ടി അത് പാൽ കൊടുത്തു. അബൂബക്കർ (റ) പറഞ്ഞു: നബി (സ) കുടിക്കുകയും വുദു ചെയ്യുകയും ചെയ്ത പാത്രം ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: പിന്നെ ഞാൻ നബി (സ) യുടെ അടുക്കൽ ചെന്നപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ ഉണർത്തിയില്ല, പക്ഷേ ആ നിമിഷം അദ്ദേഹം ഉണർന്നു, തുടർന്ന് പാലിന്റെ അടിഭാഗം തണുക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ അതിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചു, എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഈ പാൽ കുടിക്കൂ. ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നത് വരെ അദ്ദേഹം കുടിച്ചു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'പോകാൻ സമയമായില്ലേ'. ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: അത് ശരിയാണ്. സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ചരിഞ്ഞതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ പോയി, അതേസമയം ഞങ്ങൾ തരിശുഭൂമിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ സൂറഖ ബിൻ മാലിക് ഞങ്ങളെ പിന്തുടർന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞങ്ങളെ സന്ദർശിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ദുഃഖിക്കേണ്ട, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ഞങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്'. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി (സ) അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുതിര വയറ്റിൽ വരെ ചെളിയിൽ വീഴുന്നതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ദു:ഖം പ്രാർത്ഥിച്ചു, എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എനിക്ക് വേണ്ടി ദുആ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് ദുആ ചെയ്യുക, അല്ലാഹുവാണെ, നിങ്ങളുടെ രണ്ട് അപേക്ഷകളും ഞാൻ നിറവേറ്റിത്തരാം. അപ്പോൾ അല്ലാഹു ദുആ ചെയ്തു, സുറഖ സുരക്ഷിതയായി തിരിച്ചെത്തി. അദ്ദേഹം ആരെയും കണ്ടില്ല, പക്ഷേ പറഞ്ഞു: എനിക്ക് നിങ്ങൾക്ക് മതി, അദ്ദേഹം - റസൂലുല്ലാഹ് ശല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം - ഇവിടെയില്ല. അദ്ദേഹം ആരെയും കണ്ടില്ല, പക്ഷേ അവരെ തിരികെ നൽകി. അബൂബക്കർ പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോടുള്ള വാഗ്ദാനം പാലിച്ചു. അത് എന്നോട് പറഞ്ഞു [സുഹൈർ ബിൻ ഹർബ്] അത് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [ഉസ്മാൻ ബിൻ ഉമർ]. [ഇസ്രായേൽ ബിൻ അബു ഇസ്ഹാഖ്] രണ്ടുപേരും [അൻ നദ്ർ ബിൻ സിയുമൈൽ] പറഞ്ഞു [അൽ ബറാഅ്] യിൽ നിന്നുള്ള [ഇസ്രായേൽ ബിൻ അബു ഇസ്ഹാഖ്] പറഞ്ഞു; അബൂബക്കർ എന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് പതിമൂന്ന് ദിർഹത്തിന് ഒരു കുതിരസവാരി മൃഗത്തെ വാങ്ങി, അബൂ ഇസ്ഹാഖിൽ നിന്ന് സുഹൈർ ഹദീസിന്റെ അർത്ഥമുള്ള ഒരു ഹദീസ് അദ്ദേഹം പരാമർശിച്ചു, റസൂലുല്ലാഹ് ഉസ്മാൻ ബിൻ ഉമറിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ ഹദീസിൽ പരാമർശിച്ചു; സുരഖ ബിൻ മാലിക് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു, തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുതിര വയറുവരെ നിലത്ത് വീണു. അപ്പോൾ സുരഖ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് പറഞ്ഞു: ഹായ് മുഹമ്മദ്, ഇത് നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം, ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കാൻ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക, നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ പിന്നിലുള്ള വ്യക്തിയെ അന്ധനാക്കും. ഇത് എന്റെ അമ്പടയാളമാണ്, ഒരു അമ്പെടുക്കൂ, കാരണം നിങ്ങൾ എന്റെ ഒട്ടകത്തെയും അടിമകളെയും ഈ സ്ഥലത്ത് മറികടക്കും, ഇത്, നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് എടുക്കുക. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഒട്ടകത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല'. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും രാത്രിയിൽ മദീനയിലായിരുന്നു, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെ ആരാണ് തടയുക എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവർ വഴക്കിട്ടു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അബ്ദുൽ മുത്തലിബിന്റെ അമ്മാവന്മാരായ ബനൂ നജ്ജാറിൽ നിർത്തുക, അതിനായി ഞാൻ അവരെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു'. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും വീടുകൾക്ക് മുകളിൽ എഴുന്നേറ്റു, കുട്ടികളും ദാസന്മാരും തെരുവുകളിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു, അവർ വിളിച്ചുപറയുന്നു: ഓ മുഹമ്മദ്, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഓ മുഹമ്മദ്, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ.
Hadith
Imam Muslim : 5330
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ يُغْفَرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا الْبَابَ يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ
[മുഹമ്മദ് ബിൻ റാഫി'] [അബ്ദുറസ്സാഖ്] [മഅ്മർ] [ഹമ്മാം ബിൻ മുനബ്ബീഹിൽ] നിന്ന് പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; [അബു ഹുറൈറ] റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞതാണിത്, തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അവയിൽ പലതും പരാമർശിച്ചു; റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു; 'ഇസ്രായേൽ മക്കളോട് പറയപ്പെട്ടു: 'വാതിലിൽ സുജൂദിൽ പ്രവേശിച്ച് 'ഹിത്ത' എന്ന് പറയുക - നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുക - തീർച്ചയായും അവൻ നിങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കും, അപ്പോൾ അവർ മാറുകയും വാതിലിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ അവർ നിതംബത്തിൽ ഇഴഞ്ഞു നടക്കുകയും 'ഹബ്ബത്ത് - വിത്ത് - മാവിൽ' എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യും.'
Hadith
Imam Muslim : 5331
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[അംറു ബിൻ മുഹമ്മദ് ബിൻ ബുകൈർ അൻ നഖീദ്], [അൽ ഹസൻ ബിൻ അലി അൽ ഹുൽവാനി], [അബ്ദു ബിൻ ഹുമൈദ്] എന്നിവർ എന്നോട് പറഞ്ഞു അബ്ദു; മറ്റുള്ളവർ പറയുമ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു; [യഅഖൂബ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം ബിൻ സഅദ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [എന്റെ പിതാവ്] [സാലിഹ് ബിൻ കൈസാൻ] [ഇബ്നു ശിഹാബ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; [അനസ് ബിൻ മാലിക്] എനിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് അല്ലാഹു പ്രവാചകൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വെളിപാട് പൂർത്തീകരിച്ചു.
Hadith
Imam Muslim : 5332
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي }
[അബൂഖൈത്സാമ ബിൻ ഹർബ്], [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന] എന്നിവർ ഇബ്നു അൽ മുത്സന്നയുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു, ഇരുവരും പറഞ്ഞു; [താരിഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] ൽ നിന്ന് [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] ൽ നിന്ന് [സുഫ്യാൻ] [അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ മഹ്ദി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [ഉമർ] ജൂതന്മാർ പറഞ്ഞു; വാസ്തവത്തിൽ, നിങ്ങൾ ഒരു വാക്യം വായിച്ചു, അത് ഞങ്ങൾക്ക് അവതരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ആ ദിവസത്തെ ഒരു അവധിക്കാലമാക്കുമായിരുന്നു; 'തീർച്ചയായും, ആ വാക്യം എപ്പോൾ അവതരിച്ചെന്നും, ഏത് ദിവസത്തിലാണ് അവതരിച്ചതെന്നും, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ആ വാക്യം അവതരിച്ചപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നുവെന്നും എനിക്കറിയാം. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അറഫയിൽ വുഖൂഫ് ചെയ്തപ്പോൾ ഈ വാക്യം അറഫയിൽ അവതരിച്ചതാണ്. സുഫ്യാൻ പറഞ്ഞു; വെള്ളിയാഴ്ചയോ അല്ലയോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല, അതിനർത്ഥം; 'ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മതം പൂർത്തീകരിച്ചു, നിങ്ങളുടെ മേൽ എന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയിരിക്കുന്നു'. -അൽ മാഇദ; 3-
Hadith
Imam Muslim : 5333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَتْ الْيَهُودُ لِعُمَرَ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ يَهُودَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } نَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَقَدْ عَلِمْتُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ وَالسَّاعَةَ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَتْ نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ
[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ], [അബൂ കുറൈബ്] അബൂബക്കർ എന്നിവരുടെ വാചകം ഞങ്ങളുമായി വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [താരിഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] എന്നിവർ [അബ്ദുല്ല ബിൻ ഇദ്രിസ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; ജൂതന്മാർ [ഉമറിനോട്] പറഞ്ഞു; ഞങ്ങൾ ജൂതന്മാരാണ് ഈ വാക്യം ഇറക്കപ്പെട്ടതെന്ന് കരുതുക; 'ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മതം പൂർത്തിയാക്കി, എന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് നിറവേറ്റി, ഇസ്ലാം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മതമായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ അംഗീകരിച്ചു'. -അൽ മാഇദ; 3- ആ വാക്യം അവതരിച്ച ദിവസം, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ ആ ദിവസത്തെ ഒരു അവധിക്കാലമാക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. ഉമർ പറഞ്ഞു; ആ വാക്യം അവതരിച്ച ദിവസവും സമയവും റസൂലുല്ലാഹി ശല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം എവിടെയായിരുന്നുവെന്നും ആ വാക്യം അവതരിച്ച ദിവസം എനിക്കറിയാം, ഞങ്ങൾ അറഫയിൽ റസൂലുല്ലാഹി ശല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒത്തുകൂടിയ രാത്രിയിലാണ് ആ വാക്യം അവതരിച്ചതെന്ന്.
Hadith
Imam Muslim : 5334
و حَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا نَزَلَتْ مَعْشَرَ الْيَهُودِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ قَالَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ
[അബ്ദു ബിൻ ഹുമൈദ്] [ജാഫർ ബിൻ ഔൻ] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [അബു ഉമൈസ്] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [ജാഫർ ബിൻ ഔൻ] [അബു ഉമൈസ്] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [അബു ഉമൈസ്] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [താരീഖ് ബിൻ മുഹമ്മദ് നബി] [അബൂ ഉമൈസ്] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [താരീഖ് ബിൻ മുഹമ്മദ് നബി] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം മുസ്ലിം] [താരീഖ് ബിൻ ശിഹാബ്] [ഖൈസ് ബിൻ മുസ്ലിം
Hadith
Imam Muslim : 5335
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا و قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنْ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ { يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ } الْآيَةُ الْأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الْآيَةِ الْأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلَّا بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فِي آخِرِهِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلَاتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ
[അബു അത്ത് ത്വാഹിർ അഹമ്മദ് ബിൻ അംറു ബിൻ സർഹ്], [ഹർമല ബിൻ യഹ്യ അത്ത് തുജിബി] എന്നിവർ എന്നോട് പറഞ്ഞു; ഹർമല പറഞ്ഞതുപോലെ അബു അത്ത് ത്വാഹിർ പറഞ്ഞു; [ഇബ്നു വഹാബ്] ഞങ്ങൾക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് [യൂനുസ്] [ഇബ്നു ശിഹാബ്] ൽ നിന്ന് [ഉർവ ബിൻ സുബൈർ] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ച് [ഐസ്യ]യോട് ചോദിച്ചതായി എനിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; 'അനാഥരുടെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ നീതി പുലർത്തുന്നില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ രണ്ടോ മൂന്നോ നാലോ സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിക്കുക'. -അൻ നിസാഅ്`; 3- ആയിഷ പറഞ്ഞു; എന്റെ അനന്തിരവൾ, അതായത് ഒരു അനാഥ പെൺകുട്ടി, അവൾ തന്റെ രക്ഷാധികാരിയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ - അവന്റെ സ്വത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ - പങ്കുചേരുന്നു - അപ്പോൾ രക്ഷാധികാരി അനാഥയുടെ സമ്പത്തും സൗന്ദര്യവും കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോകുന്നു, തുടർന്ന് രക്ഷാധികാരി അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു - അവളുടെ സ്ത്രീധനത്തിൽ അന്യായം കാണിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ - അങ്ങനെ അയാൾക്ക് അല്ലാത്തവർക്ക് നൽകിയതിന് സമാനമായ എന്തെങ്കിലും അയാൾ അവൾക്ക് നൽകുക, തുടർന്ന് അവരോട് നീതി പുലർത്തുക, അങ്ങനെ അവർ ഉയർന്ന സ്ത്രീധനം നൽകുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ, അവരെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് അവർക്ക് നിഷിദ്ധമാണ്, അനാഥരായ കുട്ടികൾ ഒഴികെ അവർക്ക് നല്ല സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അവർ കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഉർവ പറഞ്ഞു; ആയിശ പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ ആളുകൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനോട് ഈ ആയത്തിന് ശേഷം ഫത്വ ചോദിച്ചു - സ്ത്രീ അനാഥകൾ - അപ്പോൾ അല്ലാഹു അസ്സ വജല്ല ഈ ആയത്ത് അവതരിപ്പിച്ചു; 'അവർ നിങ്ങളോട് സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് ഒരു ഫത്വ ചോദിക്കുന്നു പറയുക; 'അവരെക്കുറിച്ചും അനാഥ സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഫത്വ നൽകിയതും അല്ലാഹുവാണ്, നിങ്ങൾ അവരെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ അവർക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല'. -അൻ നിസാഅ്`; 127- ആയിശ പറഞ്ഞു; അല്ലാഹു തആല പറഞ്ഞ കാര്യം ഖുർആനിൽ മുമ്പത്തെ വാക്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഓതികേൾപിക്കപ്പെട്ടതാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വചനത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു; 'അനാഥരുടെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ നീതി പുലർത്തുകയില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് നല്ല സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിക്കുക'. -അൻ നിസാഅ്; 3- ആയിഷ പറഞ്ഞു; മറ്റൊരു വാക്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനം; 'നിങ്ങൾ അവരെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ' -അൻ നിസാഅ്`; 127- നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണയിലുള്ള ഒരു അനാഥ സ്ത്രീയോട് നിങ്ങളിൽ ഒരാൾക്ക് അനിഷ്ടം; അവൾ ധനികയും സൗന്ദര്യമില്ലാത്തവളുമായിരിക്കെ. അതിനാൽ, അനാഥ സ്ത്രീകളുടെ സമ്പത്തിലും സൗന്ദര്യത്തിലും അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ പേരിൽ, നീതിയോടെയല്ലാതെ, അനാഥ സ്ത്രീകളോടുള്ള അവരുടെ അനിഷ്ടം കാരണം അവർ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് നിഷിദ്ധമാണ്. [അൽ ഹസൻ അൽ ഹുൽവാനി] യും [അബ്ദു ബിൻ ഹുമൈദ്] യും [യഖൂബ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം ബിൻ സഅദ്] യും [എന്റെ പിതാവ്] [സാലിഹ്] യിൽ നിന്ന് [ഇബ്നു ശിഹാബ്] യിൽ നിന്ന് [ഉർവ] എന്നോട് പറഞ്ഞു, അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം [ആയിഷ] യോട് ചോദിച്ചതായി; 'അനാഥ സ്ത്രീകളോട് നീതി പുലർത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ,' -അൻ നിസാഅ്`; 3- അദ്ദേഹം അസ് സുഹ്രിയിൽ നിന്നുള്ള യൂനുസിന്റെ ഹദീസ് പോലെ ഹദീസിനെ പരാമർശിക്കുകയും അവസാനം കൂട്ടിച്ചേർത്തു: 'അനാഥ സ്ത്രീകൾ കുറവും സൗന്ദര്യം കുറഞ്ഞവരുമായിരുന്നിട്ടും അവരോടുള്ള അവരുടെ വെറുപ്പ് കാരണം'
Hadith
Imam Muslim : 5336
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلَا يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا
[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ], [അബൂ കുറൈബ്] എന്നിവർ പറഞ്ഞു: [അബൂ ഉസാമ] [അയാളുടെ പിതാവ്] [ആയിഷ] യിൽ നിന്ന് [ഹിഷാമിനോട്] അല്ലാഹുവിന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; 'അനാഥ സ്ത്രീകൾക്ക് നീതി പാലിക്കാത്തതിൽ നിങ്ങൾ വിഷമിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,' -അൻ നിസാഅ`; 3- അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; -ഈ വാക്യം- ഒരാളെക്കുറിച്ചാണ് ഇറങ്ങിയത്, അയാൾക്ക് ഒരു അനാഥ സ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൻ അവളുടെ രക്ഷാധികാരിയും അവകാശിയുമായിരുന്നു. അനാഥ സ്ത്രീക്ക് സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നു, അവൾക്ക് അവളല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ സമ്പത്ത് നിമിത്തം അവൻ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല, അതിനാൽ അത് അവൾക്ക് ദോഷം വരുത്തുകയും അവളുടെ പരിചരണം മോശമാക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അനാഥരുടെ കാര്യത്തിൽ നീതി പാലിക്കാത്തതിൽ നിങ്ങൾ വിഷമിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് നല്ല സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിക്കുക'. -അൻ നിസാഅ`; 3- അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇത് നിയമവിധേയമാക്കുന്നില്ല, അതുമൂലം അപകടകാരിയായ ഈ സ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
Hadith
Imam Muslim : 5337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْيَتِيمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا فَلَا يَتَزَوَّجُهَا وَلَا يُزَوِّجُهَا غَيْرَهُ
[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] [ഹിഷാമിൽ നിന്ന്] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] [ആയിഷയിൽ നിന്ന്] [അബ്ദ ബിൻ സുലൈമാൻ] തന്റെ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; 'ഖുർആനിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഓതികേൾപിക്കപ്പെടുന്നതും; 354 - ഒരു ഫത്വയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു - അനാഥ സ്ത്രീകളെ കുറിച്ച്, നിങ്ങൾ അവരെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അവർക്ക് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടത് നിങ്ങൾ അവർക്ക് നൽകരുത്'. -അൻ നിസാ`; 127- ആയിഷ പറഞ്ഞു; -ഈ വാക്യം- ഒരാളുടെ അനാഥ സ്ത്രീയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അവതരിച്ചതാണ്. അനാഥ സ്ത്രീ അവനെ തന്റെ സ്വത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി, തുടർന്ന് അവൻ അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അനാഥ സ്ത്രീ മറ്റൊരു പുരുഷനെ വിവാഹം കഴിച്ച് തന്റെ സ്വത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല, അതിനാൽ അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാതിരിക്കുകയും മറ്റൊരു പുരുഷന് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൻ അവൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടാക്കി.
Hadith
Imam Muslim : 5338
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } الْآيَةَ قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ حَتَّى فِي الْعَذْقِ فَيَرْغَبُ يَعْنِي أَنْ يَنْكِحَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُنْكِحَهَا رَجُلًا فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا
[അബു കുറൈബ്] [അബു ഉസാമ] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] [ആയിശ] യിൽ നിന്ന് [ഹിഷാമിനോട്] തന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; 'സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച് അവർ നിങ്ങളോട് ഒരു ഫത്വ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. 'അല്ലാഹു അവരുടെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഫത്വ നൽകുന്നു' എന്ന് പറയുക. -അൻ നിസാ`; 127- ആയിഷ പറഞ്ഞു; അവൾ ഒരാളുടെ കൂടെയുള്ള ഒരു അനാഥ സ്ത്രീയാണ്, ഒരുപക്ഷേ അവൾ പുരുഷനെ തന്റെ സമ്പത്തിൽ മുന്തിരിക്കുല വരെ ഉൾപ്പെടുത്തിയേക്കാം, പിന്നെ അവൾ അവനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അത് അവന്റെ സമ്പത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ അവൾ അവനെ മറ്റൊരു പുരുഷന് വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, തുടർന്ന് അവൾ അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
Hadith
Imam Muslim : 5339
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَالِي مَالِ الْيَتِيمِ الَّذِي يَقُومُ عَلَيْهِ وَيُصْلِحُهُ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ
[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] [ഹിഷാമിൽ] നിന്ന് [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] ആയിഷയിൽ നിന്ന് [അബ്ദ ബിൻ സുലൈമാൻ] തന്റെ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് നമ്മോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; 'ആർക്കെങ്കിലും ദരിദ്രനാണെങ്കിൽ, അവന് തന്റെ സമ്പത്ത് ഉചിതമായ രീതിയിൽ ഭക്ഷിക്കാം'. -അൻ നിസാഅ്`; 6- ആയിഷ പറഞ്ഞു; -ഈ വാക്യം- തന്റെ സ്വത്തിന്റെ സംരക്ഷകനെക്കുറിച്ചാണ്, അത് പരിപാലിക്കുകയും നന്നാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അനാഥനെക്കുറിച്ചാണ്, അവന് അത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ നിന്ന് കഴിക്കാം.
Hadith
Imam Muslim : 5340
و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
"രക്ഷാധികാരികളിൽ ആർക്കെങ്കിലും കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ അനാഥന്റെ സമ്പത്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം - ദരിദ്രനായ ഒരാൾക്ക് ഉചിതമായ രീതിയിൽ സമ്പത്ത് ഭക്ഷിക്കാം". -അൻ നിസാഅ്; 6- ആയിഷ പറഞ്ഞു; ഒരു അനാഥയുടെ രക്ഷാധികാരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്, ആവശ്യമെങ്കിൽ അയാൾക്ക് തന്റെ സ്വത്ത് അനുസരിച്ച് ഉചിതമായ രീതിയിൽ തന്റെ പണം ഉപയോഗിക്കാമെന്നാണ്. [അബു കുറൈബ്] [ഇബ്നു നുമൈർ] ഈ സനദിലൂടെ [ഹിഷാമിനോട്] പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
