Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 5321
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُثْنِي عَلَى رَجُلٍ وَيُطْرِيهِ فِي الْمِدْحَةِ فَقَالَ لَقَدْ أَهْلَكْتُمْ أَوْ قَطَعْتُمْ ظَهْرَ الرَّجُلِ
Esan didatenez, [Abu Ja'far Muhammad bin Ash Shabbah-ek] [Isma'il bin Zakariya-k] [Buraid bin Abdullah-ek] [Abu Burdah-ek] [Abu Musak] esan zuen: Profeta, sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek, norbaitek beste norbait gehiegi goraipatzen entzun zuen eta esan zuen: 'Hil zara -edo: Norbaiti bizkarra hautsi diozu'.
Hadith
Imam Muslim : 5322
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قَامَ رَجُلٌ يُثْنِي عَلَى أَمِيرٍ مِنْ الْأُمَرَاءِ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ يَحْثِي عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْثِيَ فِي وُجُوهِ الْمَدَّاحِينَ التُّرَابَ
Ibn Mahdirengandik dena esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Muhammad bin Al Mutsannak], eta testua Ibn Al Mutsannarena da, biek esan zuten: Esan digu [Abdurrahmanek] [Sufyanetik] [Habibetik] [Mujahidetik] [Abu Ma'marrek] esan zuen: Norbait emirretako bat goraipatuz altxatu zen, eta gero [Al Miqdadek] lurra bota zion gainean eta esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek agindu zigun goraipatzen dutenen aurpegietan lurra botatzeko.
Hadith
Imam Muslim : 5323
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَعَمِدَ الْمِقْدَادُ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَخْمًا فَجَعَلَ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ الْحَصْبَاءَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
[Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Muhammad bin Basyarrek] esan zigun, Al Mutsannaren testuak, biek diote: [Muhammad bin Ja'far]-ek [Mansur-engandik] [Ibraim-engandik] [Hammam bin Al Harith-engandik] esan zigun norbaitek Uthman goraipatu zuela, eta gero [Al Miqdad] hurbildu eta belauniko jarri zela, eta ondoren harea bota ziola aurpegian. Uthmanek esan zion: Zer gertatzen zaizu? Al Miqdadek esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuen: 'Jendea goraipatzen ikusten duzunean, bota lurra aurpegian'. [Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Ibn Basyarrek] esan digute: '[Abdurrahman]-engandik [Sufyan]-engandik [Mansur-engandik] esan digute. Esan digu [Uthman bin Abu Syaibah-ek] [Al Asyja'I Ubaidullah bin Ubaidurrahman] [Sufyan Ats Tsauri]-rengandik [Al A'masy]-tik eta [Mansur] [Ibrahim]-engandik [Hammam]-engandik [Al Miqdaq]-tik, sallallaahu 'alaihi wa Salam Profeta-rengandik horrela esan digu.
Hadith
Imam Muslim : 5324
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا صَخْرٌ يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الْأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الْأَكْبَرِ
[Nashr bin Ali Al Jahdhamik] esan digu [nire aitak] [Shakhr bin Juwairiyah] [Nafi'-rengandik] esan digu [Abdullah bin Umarrek] esan diola Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuela: 'Siwak-arekin amets egin nuen eta bi pertsonek altxatu ninduten, bata bestea baino zaharragoa zen, gero siwak-a gazteenari eman nion, eta gero esan zidaten: '-Eman- zaharrenari'. Gero, zaharrenei eman nien'.
Hadith
Imam Muslim : 5325
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلَاتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ
[Harun bin Ma'ruf]-ek esan zigun [Sufyan bin Uyainah]-ek [Hisyam]-engandik [bere aitak] esan zuela: Abu Hurairah-ek kontatu zuen, esan zuela: Entzun, gelako bizilaguna, entzun, gelako bizilaguna. Bitartean, [Aisyah] otoitz egiten ari zen. Otoitz egin ondoren, Aisyah-ek Urwahi esan zion: Ez al duzu entzun hori eta esan berri duena? Profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek hadith bat besterik ez zuen eman, norbaitek zenbatuko balu, egin ahal izango luke.
Hadith
Imam Muslim : 5326
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَكْتُبُوا عَنِّي وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
[Haddab bin Khalid Al Azdik] kontatu digu [Hammam] [Zaid bin Aslam]-engandik [Atho` bin Yasar]-engandik [Abu Sa'id Al Khudri]-rengandik. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuen: 'Ez idatzi niregandik, Koranaz gain beste norbait niregandik idazten duena ezabatua izan beharko litzateke, eta niregandik kontatu eta ez dago bekaturik. -Nire izenean gezurra esaten duenak- Hammam-ek esan zuen: Uste dut -Zaid-ek- esan zuela: nahita, orduan ez luke bere lekua infernutik prestatu behar'.
Hadith
Imam Muslim : 5327
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ
Esan digu [Haddab bin Khalid]-ek [Hammad bin Salamah]-ek [Tsabit]-ek [Abdurrahman bin Abu Laila-rengandik] [Shuhaib-engandik] esan digu. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuen: 'Iraganean, zu baino lehen errege bat zegoen, azti bat zuen, aztia zaharra zenean, erregeari esan zion: 'Zaharra naiz, bidali gazte bat magia irakasteko'. Orduan, gazte bat etorri zitzaion, eta magia irakatsi zion gazteari. -Distantzia- magoaren eta erregearen artean monje bat zegoen. Gaztea monjearengana etorri zen eta haren hitzak entzun zituen, harrituta geratu zen monjearen hitzekin, eta magoarengana etorriko balitz, jipoitu egingo zutela. Gazteak monjeari kexatu egin zitzaion, esan zion: 'Magoak jo nahi bazaitu, esan: 'Nire familiak atzera egiten ari nau', eta zure familiaren beldur bazara, esan: 'Magoak atzera egiten ari nau'. Halako batean, egun batean jendearen bidea oztopatzen ari zen animalia handi batera hurbildu zen, eta esan zuen: «Gaur jakingo dut magoa hobea den ala apaiza hobea den». Harri bat hartu eta esan zuen: «Ai Ala, monjearen gauzak aztiarenak baino gehiago gustatzen bazaizkizu, hil animalia hau jendea pasa dadin». Harria bota eta hil egin zuen, jendea pasa dadin. Monjeari esan zion hori. Monjeak esan zuen: «Seme, orain ni baino hobea zara eta zure gauzak nik ikusten ditudan moduan etorri dira, proba bat izango duzu, proba bat baduzu, ez erakutsi». Gazteak itsuak eta hainbat gaixotasun senda zitzakeen. Erregearen lagun itsu batek, orduan, hori entzun zuen, eta opari asko ekarri zizkion gazteari, eta esan zion: «Sendatu nazazu eta hemen bildu dudana lortuko duzu». Gazteak esan zuen: «Ez dut inor sendatu, sendatzen duen bakarra Ala da, harengan sinesten baduzu, senda zaitzan otoitz egingo diot». Erregearen lagunak sinetsi egin zuen eta gazteak Ala-ri otoitz egin zion eta sendatu egin zen. Erregearen laguna erregearengana joan zen eta haren ondoan eseri zen. Erregeak esan zuen: "Ai, halako jauna, nork sendatu dizkizu begiak?" Pertsonak erantzun zuen: "Ene Jauna". Erregeak esan zuen: "Ba al duzu beste Maisurik nirekin batera?" Gizonak esan zuen: "Nire Maisua eta zure Maisua Ala dira". Erregeak harrapatu eta torturatu egin zuen gazteari erakutsi zion arte eta gero gaztea ekarri zuten, erregeak esan zuen: "Ene seme, zure magiak itsuak senda ditzake, ileordea eta hau eta hura egiten duzu". Gazteak esan zuen: "Ez naiz ni sendatzen duena, Ala bakarrik sendatzen du". Erregeak harrapatu eta torturatzen jarraitu zuen eta monjeari erakutsi zion. Erregea monjearengana etorri zen, monjea ekarri zuten eta esan zion: "Utzi zure erlijioa". Monjeak ez zuen nahi izan, beraz, erregeak zerra bat eskatu eta buruaren erdian jarri zion, albo bat lurrean etzanda gera zedin. Ondoren, erregearen laguna ekarri eta esan zion: "Utzi zure erlijioa". Monjeak ez zuen nahi izan, beraz, erregeak zerra bat eskatu eta buruaren erdian jarri zion, alboa lurrean etzanda gera zedin. Ondoren, gazte bat ekarri eta esan zioten: "Utzi zure erlijioa". Gazteak ez zuen nahi izan. Orduan, erregeak bere soldadu talde bati eman zion, erregeak esan zuen: "Eraman ezazu mendi honetara eta honetara, eraman ezazu gora, bere erlijioa utzi nahi badu, utzi ezazu - eta ez badu nahi, bota ezazu mendiaren gailurretik". Mendiaren gailurrera eraman zuten eta gazteak otoitz egin zuen: "Ene Ala, nahikoa zaitzaket haietatik nahi duzun bezala". Geroago, mendiak astindu egin zituen eta denak erori ziren. Gaztea etxera itzuli zen erregearen aurrean iritsi arte. Erregeak galdetu zuen: "Nola dago zure lagunen egoera?". Gazteak erantzun zuen: "Alak nahikoa zaitzaket haietatik". Orduan, erregeak bere soldadu talde bati eman zion, eta erregeak esan zuen: «Eraman txalupa batera eta bidali itsasora; bere erlijioa utzi nahi badu, eraman etxera; eta utzi nahi ez badu, bota». Itsasoaren erdira eraman zuten eta gazteak otoitz egin zuen: «Ene Ala, nahikoa nazazu haietatik nahi duzun bezala». Txalupak irauli egin zen eta denak ito egin ziren. Gaztea etxera joan zen erregearen aurrean iritsi zen arte. Erregeak galdetu zuen: «Zer moduz daude zure lagunak?». Gazteak erantzun zuen: «Alak nahikoa nazazu haietatik». Ondoren, erregeari esan zion: «Ezin izango nauzu hil esaten dizudana egin arte». Erregeak galdetu zuen: «Zer agintzen duzu?». Gazteak esan zuen: «Bildu jende guztia eremu zabal batean, eta gero gurutzatu nazazu hostoan, hartu gezi bat nire gezi-zerrendatik eta esan: «Alaren izenean, gazte honen Jauna». Hala egiten baduzu, hilko nauzu». Azkenean, erregeak egin zuen. Gezia geziaren erdian jarri eta jaurti egin zuen, esanez: "Alaren izenean, gazte honen Jauna". Gezia gaztearen tenplura jaurti zuten, eta gero gazteak eskua sartu zuen gezia jo zuen tokian eta hil egin zen. Jendeak esan zuen: "Gazte horren Jaunarengan sinesten dugu". Gero, erregearengana eraman eta esan zion: "Badakizu, Ala izenean, kezkatzen zintuen zerbait gertatu zaizuela orain. Sinestun guztioi". Erregeak, orduan, lubaki bat zulatzeko agindu zuen kalean eta sua piztu zuen. Erregeak esan zuen: "Bere erlijioa uzten ez duena, erre dadila bertan". Hala egin zuten emakume bat bere haurrarekin etorri zen arte, eta honek atzera egin nahi zuen suzko zuloan ez erortzeko, eta orduan haurrak esan zuen: "Ama, izan pazientzia, egia esan egian zaude".
Hadith
Imam Muslim : 5328
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ غُلَامٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ وَعَلَى غُلَامِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لَا فَخَرَجَ عَلَيَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَيَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لَا أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا قَالَ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قَالَ فَأَتَى بِصَحِيفَتِهِ فَمَحَاهَا بِيَدِهِ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتَ قَضَاءً فَاقْضِنِي وَإِلَّا أَنْتَ فِي حِلٍّ فَأَشْهَدُ بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا أَوْ وَضَعَ عَنْهُ أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا يَا عَمِّ لَوْ أَنَّكَ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلَامِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ وَأَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ فَكَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ يَا ابْنَ أَخِي بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي مَسْجِدِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فَتَخَطَّيْتُ الْقَوْمَ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَتُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَرِدَاؤُكَ إِلَى جَنْبِكَ قَالَ فَقَالَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي هَكَذَا وَفَرَّقَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَقَوَّسَهَا أَرَدْتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيَّ الْأَحْمَقُ مِثْلُكَ فَيَرَانِي كَيْفَ أَصْنَعُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَحَكَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْنَا لَا أَيُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا ثُمَّ طَوَى ثَوْبَهُ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِ فَقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَطْنِ بُوَاطٍ وَهُوَ يَطْلُبُ الْمَجْدِيَّ بْنَ عَمْرٍو الْجُهَنِيَّ وَكَانَ النَّاضِحُ يَعْقُبُهُ مِنَّا الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالسَّبْعَةُ فَدَارَتْ عُقْبَةُ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاضِحٍ لَهُ فَأَنَاخَهُ فَرَكِبَهُ ثُمَّ بَعَثَهُ فَتَلَدَّنَ عَلَيْهِ بَعْضَ التَّلَدُّنِ فَقَالَ لَهُ شَأْ لَعَنَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا اللَّاعِنُ بَعِيرَهُ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلْ عَنْهُ فَلَا تَصْحَبْنَا بِمَلْعُونٍ لَا تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَوْلَادِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَمْوَالِكُمْ لَا تُوَافِقُوا مِنْ اللَّهِ سَاعَةً يُسْأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَسْتَجِيبُ لَكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ عُشَيْشِيَةٌ وَدَنَوْنَا مَاءً مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَتَقَدَّمُنَا فَيَمْدُرُ الْحَوْضَ فَيَشْرَبُ وَيَسْقِينَا قَالَ جَابِرٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ هَذَا رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ مَعَ جَابِرٍ فَقَامَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَانْطَلَقْنَا إِلَى الْبِئْرِ فَنَزَعْنَا فِي الْحَوْضِ سَجْلًا أَوْ سَجْلَيْنِ ثُمَّ مَدَرْنَاهُ ثُمَّ نَزَعْنَا فِيهِ حَتَّى أَفْهَقْنَاهُ فَكَانَ أَوَّلَ طَالِعٍ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَأْذَنَانِ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشْرَعَ نَاقَتَهُ فَشَرِبَتْ شَنَقَ لَهَا فَشَجَتْ فَبَالَتْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا فَأَنَاخَهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَوْضِ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ قُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ مِنْ مُتَوَضَّإِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أَنْ أُخَالِفَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَّسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْنَا جَمِيعًا فَدَفَعَنَا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمُقُنِي وَأَنَا لَا أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ يَعْنِي شُدَّ وَسَطَكَ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا جَابِرُ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حَقْوِكَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قُوتُ كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً فَكَانَ يَمَصُّهَا ثُمَّ يَصُرُّهَا فِي ثَوْبِهِ وَكُنَّا نَخْتَبِطُ بِقِسِيِّنَا وَنَأْكُلُ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَأُقْسِمُ أُخْطِئَهَا رَجُلٌ مِنَّا يَوْمًا فَانْطَلَقْنَا بِهِ نَنْعَشُهُ فَشَهِدْنَا أَنَّهُ لَمْ يُعْطَهَا فَأُعْطِيَهَا فَقَامَ فَأَخَذَهَا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَزَلْنَا وَادِيًا أَفْيَحَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَاتَّبَعْتُهُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا يَسْتَتِرُ بِهِ فَإِذَا شَجَرَتَانِ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَالْبَعِيرِ الْمَخْشُوشِ الَّذِي يُصَانِعُ قَائِدَهُ حَتَّى أَتَى الشَّجَرَةَ الْأُخْرَى فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْمَنْصَفِ مِمَّا بَيْنَهُمَا لَأَمَ بَيْنَهُمَا يَعْنِي جَمَعَهُمَا فَقَالَ الْتَئِمَا عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَالْتَأَمَتَا قَالَ جَابِرٌ فَخَرَجْتُ أُحْضِرُ مَخَافَةَ أَنْ يُحِسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُرْبِي فَيَبْتَعِدَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ فَيَتَبَعَّدَ فَجَلَسْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَحَانَتْ مِنِّي لَفْتَةٌ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا وَإِذَا الشَّجَرَتَانِ قَدْ افْتَرَقَتَا فَقَامَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عَلَى سَاقٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ وَقْفَةً فَقَالَ بِرَأْسِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَبُو إِسْمَعِيلَ بِرَأْسِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا ثُمَّ أَقْبَلَ فَ
[Harun bin Ma'ruf] eta [Muhammad bin Abbad]-ek esan digute, haien hadith-aren testua ia berdina da eta Harunen ondorengo testua erlazionatuta dago, biek esan zuten: [Hatim bin Isma'ilek] [Ya'qub bin Mujahid Abu Hazrah-engandik] esan digu [Ubadah bin Al Walid bin Ubadah bin Ash Shamit]-engandik: Nire aita eta biok Ansar-en herrixka honetara joan ginen ezagutza bilatzera hil aurretik. Ezagutu genuen lehenengo pertsona [Abu Al Yasar] izan zen, Allahren Mezulariaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) lagun bat, bere esklabo batekin zegoen, maindire sorta bat zeraman, Abu Al Yasarrek Ma'afiri manta bat zeraman eta bere esklaboak ere Ma'afiri manta bat zeraman. Nire aitak esan zion: Ai ene osaba, egia esan haserrearen markak ikusten ditut zure aurpegian. Esan zuen: Bai. Honek bin honek-ek zor bat dauka nirekin, bere familiarengana joan nintzen, agurtu nuen eta gero hitzak esan nizkion eta hark esan zuen: Ez. Orduan, haur sabeldun bat atera zen, galdetu nion: Non dago zure aita? Esan zuen: Entzun zuen zure ahotsa. Ondoren, nire ama, Arikah, sartu zen eta esan nion: Zatoz hona, badakit non zauden. Galdetu nion: Zergatik ezkutatzen zara niregandik? Erantzun zuen: Allahgatik, esango dizut, ez dut gezurrik esaten, Allahgatik, beldur nintzen esateko eta gero gezurra esan nuen eta promes egin nizun eta gero hautsi nuen. Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam-en laguna zara eta ni, Allahgatik, arazoak ditut. Nik diot: Allah. Hark erantzun zuen: Allah. Nik diot: Allah. Hark erantzun zuen: Allah. Nik diot: Allah. Hark erantzun zuen: Allah. Gero, maindirea hartu eta eskuarekin garbitu zuen, esan zuen: Dirua baduzu, ordaindu eta ez baduzu libre zaude. Nire bi begien ikuspegia - hatzak begietara eraman zituen - nire bi belarrien entzumena eta nire bihotzaren ulermena - bere bihotzaren lekura seinalatu zuen - Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wa Salam, esanez ikusi zuen: 'Pertsona zail bat esekitzen edo bere zorretik askatzen duen edonor, Allahk bere itzalean babestuko du'. Esan zuen: Beraz, esan nion: Osaba, zure esklaboaren manta hartu baduzu, zure ma'afiri esklaboa hartu baduzu, bere ma'firi manta hartu baduzu eta zure manta jarri badiozu, noski bitxiak jantziko zenituzke eta berak ere bitxiak jantziko zituen. Burua igurtzi zidan eta gero otoitz egin zuen: Ai Allah, bedeinka ezazu. Ai ene iloba, nire bi begien ikusmena - hatzak begietara eraman zituen - nire bi belarrien entzumena eta nire bihotzaren ulermena - bere bihotzaren lekura seinalatu zuen - Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek, esan zuen lekuko izan zen: 'Eman janaria jaten duzunetik eta eman arropa janzten duzunetik'. Mundu honetako ondasunak eman nizkion, niretzat arinagoak direnak Piztuera Egunean nire ontasuna hartzea baino. Joan ginen [Jabir bin Abdullah] bere meskitara iritsi arte, otoitz egiten ari zen estalita zuen alkandora batekin. Jendearen gainetik pasa nintzen Jabir eta Qibla artean eseri arte. Esan nion: Ala erruki izan dezala zurekin, zergatik ari zara otoitz egiten alkandora batekin eta xala albo batera eramanda? Eskuarekin keinu egin zidan bularrean horrela - hatzak zabaldu eta kizkurtu zituen, esan zuen: Zu bezalako ergela bat nahi dut niregana etortzea eta zer egiten dudan ikustea, kopiatu dezan. Behin, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam gure meskitara etorri zen guregana, Ibn Tab-en adar bat zeramala. Meskitaren norabidean flema bat zegoela ikusi zuen eta adarrarekin kendu zuen. Ondoren, guregana biratu eta galdetu zigun: "Zuetako zeinek nahi du Ala-k alde egitea?", esan zuen: "Makurtu gara". Berriro galdetu zigun: "Zuetako zeinek nahi du Ala-k alde egitea?". Guk erantzun genion: "Ez, Ala-ren Mezularia". Esan zuen: "Egia esan, zuetako batek otoitz egiten duenean, Ala Tabaraka wa Ta'ala bere aurrean dago, beraz, ez tu egin bere aurpegira edo eskuinera, baizik eta ezkerrera tu egin, ezkerreko oinaren azpian". Eta ezin badu bere burua kontrolatu txu edo mokoa bota arte, honela egin beharko luke bere arroparekin". Arropak tolestu eta gero esan zuen: "Erakutsi za'faran olioa". Orduan, tribuko gizon gazte bat azkar joan zen bere familiarengana eta eskuan olio nahasketa batekin etorri zen, orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek hartu eta erdiko saihetsaren puntan igurtzi zuen eta gero geratzen zen fleman igurtzi zuen. Jabirrek esan zuen: Hor ematen diezue zuen meskitei lurrina. Behin Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamekin ibili ginen Buwath-eko guduan, Al Majdi bin Amru al Juhadi bilatzen ari zen. Ura ematen ari zen gamelua bost, sei eta zazpi pertsonek zaintzen zuten, orduan Ansarreko gamelu-gidari batek bere gamelua inguratu zuen, ondoren gamelua zurrumurruz mugitu zen eta gero igo zen. Bere gamelua igurtzi zuen baina isilik geratu zen, gero bere gameluari esan zion: Hus, Ala madarikatu zaitzala. Orduan Rasulullah-k Sallallaahu 'alaihi wa Salamek galdetu zuen: "Nork madarikatu zuen gamelua?" Hark erantzun zuen: Ni naiz, Alaren Mezularia. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek esan zuen: "Jaitsi, ez sartu madarikatutako ezertan. Ez otoitz egin gauza txarren alde zeuretzat, ez otoitz egin gauza txarren alde zure seme-alabentzat, ez otoitz egin gauza txarren alde zure aberastasunerako, ez obeditu Alaren otoitzak erantzuten direnean eta orduan emango dizkizu". Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamekin ibili ginen arratsaldera arte. Arabiar uretara hurbildu ginen eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek esan zuen: "Nork nahi du gure aurretik joan eta putzua konpondu, ondoren edan eta gero zerbait ematen digu edateko". Jabirrek esan zuen: Zutik jarri nintzen eta esan nuen: Ni naiz, Alaren Mezularia. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek esan zuen: "Nor gehiago dago Jabirrekin?" Jabbar bin Shakhr zutitu zen. Putzura joan ginen eta gero ontzi bat edo bi atera genituen putzutik. Jaitsi egin genuen eta gero urez bete arte tira egin genuen. Gurekin topo egin zuen lehenengo pertsona Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam izan zen, galdetu zigun: "Baimentzen al duzue zuek biok?" Erantzun genuen: Bai, Allahren Mezularia. Gameluaren burua makurtu zuen, gameluak edan egin zuen, uzdeak heldu eta gameluak hankak zabaldu eta pixa egin zuen. Ondoren, buelta eman eta orro egin zion. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wa Salam, putzura joan eta abluzioa egin zuen. Zutik jarri eta nire abluzioa egin nuen Rasulullah, Sallallahu 'alaihi wa Salam-en gainerako abluzio-ura erabiliz. Jabbar bin Shakhr bere beharrak egitera joan zen eta Profeta, sallallaahu 'alaihi wa Salam, otoitz egitera jaiki zen. Manta bat jarri nuen, zabaldu nahi nuen baina ez zen iritsi. Mantak mutur bat zuen eta gero buelta eman nion, ondoren bi muturren artean luzatu eta lepoarekin estutu nuen. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wa Salam-en ezkerrean jarri nintzen. Eskua hartu eta buelta eman zidan bere eskuinean jartzeko. Ondoren, Jabbar bin Shakhr iritsi zen. Abluzioa egin zuen, gero etorri eta ezkerrean jarri zen... Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, gero eskuak hartu zizkigun eta atzean jarri gintuzten. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek ikusi ninduen baina ez nuen sentitu, horren ondoren ulertu nuen eta eskuarekin keinu egin zuen, erdiko aldea lotu esan nahi zuen. Otoitzaren ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuen: "O Jabir!" Nik erantzun nion: Bai, Alaren Mezularia. Esan zuen: 'Alkandora zabala bada, zabaldu bi muturren artean eta estua bada, lotu gerriaren gainetik'. Behin, sallallaahu 'alaihi wa Salam Profetarekin ibili ginen eta bakoitzak egunero datila bat jaten zuen. Zurrupatu egiten zuen eta gero bere arroparen gainean jartzen zuen, eta zuhaitza mugitu genuen hostoak erortzeko eta gero aho-ertzak mindu arte jan genuen. Zin egiten dut, gure artean norbait desagertu egin zen egun batean. Orduan bila joan ginen eta gero jaso genuen. Berarentzat deklaratu genuen ez ziotela datila kuotarik eman eta gero eman zizkioten. Zutitu eta hartu egin zuen. Behin, sallallaahu 'alaihi wa Salam Profetarekin ibili ginen haran zabal batean gelditu arte. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam bere misioa betetzera joan zen, nik atzetik jarraitu nion ur ontzi bat eramanez. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam ingurura begiratu zuen, ez zuen ezer estaltzeko ikusi. Bi zuhaitz daudela dirudi. haranaren ertzean. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam haietako batengana joan zen eta adar bat hartu zuen, esan zuen: 'Makurtu niretzat, Allahren baimenarekin'. Adarra berarekin makurtu zen gamelu bat bezala, bere kontrolatzaileak egindako sudurra duena, beste zuhaitz batera iritsi eta bere adar bat hartu zuen arte, esan zuen: 'Makurtu niretzat, Allahren baimenarekin'. Adarra ere makurtu zen. Bien artean erdian egon ondoren, batu egin zituen, esan zuen: 'Batu niretzat, Allahren baimenarekin'. Biak batuta daude. Jabirrek esan zuen: Azkar ihes egin nuen, Allahren Mezulariak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) nire presentzia bere ondoan sumatuko zuelako eta alde egingo zuelako beldur bainintzen. Muhammad bin Abbadek bere narrazioan esan zuen: Alde egin zuen eta gero neure buruarekin hizketan eseri nintzen. Albo batera begiratu nuen eta Allahren Mezulariak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) hurbiltzen ari zela ikusi nuen eta bi zuhaitzak jada kimatu zirela ikusi nuen, bakoitza bere zutoinean zutik. Nik Ala-ren Mezularia (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) zutik eta buruarekin keinuak egiten ikusi nuen honela - Abu Isma'ilek buruarekin eskuinera eta ezkerrera keinuak egin zituen - eta ondoren etorri zen. Niregana iritsi zenean, galdetu zidan: 'Jabir, ikusten al duzu non nagoen zutik?' Nik erantzun nion: 'Bai, Ala-ren Mezularia'. Esan zuen: 'Zoaz bi zuhaitzetara eta moztu adar bana eta ekarri hona. Ni zutik nagoen tokian zaudenean, kendu adar bat eskuinetik eta beste bat ezkerretik'. Jabirrek esan zuen: Zutik jarri eta harri bat hartu nuen, hautsi eta gero zorroztu egin nuen zorrotz egon arte, bi zuhaitzetara joan ondoren, adar bana moztu nien. Arrastaka itzuli nintzen Alaren Mezularia (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana) zegoen tokian egon arte. Adar bat kendu nion eskuinetik eta beste bat zure ezkerretik, ondoren Alaren Mezulariagana joan nintzen (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana) eta esan nion: Egin dut, Alaren Mezularia, zertarako izan zen hori? Hark erantzun zuen: Zigortzen ari ziren biztanleak bi hilobiren ondotik pasa nintzen, nire bitartekaritzaren bidez, haien zama arindu nahi nuen haien adarrak oraindik bustita zeudenean. Gero armadara joan ginen eta Alaren Mezularia (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana) esan zuen: Jabir, eskatu abluzioa! Esan nuen: Abluzioa, abluzioa, abluzioa. Esan nuen: Alaren Mezularia, ez dut ur tanta bat ere aurkitzen karabanan. Ansarreko (Ansarreko) gizon batek ura hoztu zuen Alaren Mezulariarentzat (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana). izan bedi haren gainean) bere ontzian, ontziaren egurrezko esekigailuetan lehortu baitzen, eta esan zidan: "Zoaz halakoarengana, halakoaren semea, Al-Ansari, eta ikusi ea urik dagoen bere ontzian". Joan nintzen harengana eta bere ontzia begiratu nuen. Ez nuen ezer aurkitu ur tanta bat baino ez muturrean; isuriko banu, lehortuko zen. Orduan, Ala-ren Mezulariarengana joan nintzen (Alaren bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) eta esan nion: "Alaren Mezularia, ez dut ezer aurkitu ur tanta bat baino ez ontziaren muturrean; isuriko banu, lehortuko zen". Esan zuen: "Zoaz eta ekarri iezadazu". Ekarri nion eta eskuan hartu zuen. Ez nekien zerbait esan zuen, gero eskuekin ukitu zuen, eta gero eman zidan eta esan zidan: "Jabir, eskatu ontzi handia". Deitu nion: "Ontzi handia, karabana". Orduan hartu eta Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wa Salam-en, aurrean jarri nuen. Eskuarekin ontziari keinu egin zion honela: Jabirrek eskua zabaldu, hatzak luzatu eta ontziaren hondoan jarri zituen. Esan zuen: 'Hartu, Jabir, eta bota nire gainean eta esan: 'Bismillaah'. Bota nion eta esan nion: Bismillaah. Ura ikusi nuen Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wa Salam-en, hatzen artean ateratzen. Ondoren, ontzi handiak ura isuri eta buelta eman zuen bete arte. Horren ondoren, esan zuen: 'Jabir, deitu ura behar duenari'. Jabirrek esan zuen: Jendea etorri eta edaten du ase arte. Orduan, galdetu nuen: Norbaitek behar al du oraindik ura? Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek, eskua altxatu zuen urez betetako ontzi handitik. Jendeak goseaz kexatu zitzaion Allahren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wa Salam-i, eta esan zuen: 'Ala-k janaria eman diezazula'. Gero, kostaldera joan ginen. Itsasgora zegoen eta arrain bat bota genuen eta gero sua piztu genuen ondoan, egosi eta plantxan erre genuen eta gero ase arte jan genuen. Jabirrek esan zuen: Ni, hau eta hau eta hau -bost pertsona zenbatu zituen- begi-zuloan sartu ginen, inork ez gintuen ikusi atera arte. Bekain bat hartu genion eta gero arkukatu egin genuen, ondoren karabanako gizon handiena, karabanako gamelu handiena eta karabanako atzeko bidaiari handiena deitu genituen, burua makurtu gabe sartu zen azpian.
Hadith
Imam Muslim : 5329
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ فَحَمَلْتُهُ وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ فَلَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ الشَّعَرِ وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ لِي فِي قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَشْرَبَ مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَا فَرَجَعَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَاهُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ و قَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَيَّ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Esan dit [Salamah bin Syabib]-ek esan digula [Al Hasan bin A'yan]-ek esan digula [Zuhair]-ek esan digula [Abu Ishaq]-ek esan duela: Entzun dut [Al Bara` bin Azib] esaten: Abu Bakr Ash Shiddiq nire aitagana etorri zen bere etxera, eta gero Abu Bakr-ek zaldiz ibiltzeko abere bat erosi zuen, eta gero Azibi esan zion: Bidali zure semea nirekin nire etxera ekartzeko. Nire aitak esan zidan: Ekarri ezazu. Nire aita eta bera berarekin eraman nituen prezioa ordaintzeko. Nire aitak esan zion: Aupa [Abu Bakr], esadazu, zer egiten zenuten gauez Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ekin paseatzen ari zinetela? Abu Bakr-ek esan zuen: Bai. Gau osoan ibili ginen eguerdira arte. Kalea isilik zegoen eta inor ez zen pasatzen harri handi bat altxatu ziguten arte, itzala ematen zuen eta ez zegoen ondoren eguzki izpien eraginpean. Gertu gelditu ginen eta gero harrira hurbildu ginen. Eskuekin, Profetak (bakea eta bedeinkapena berarengana) harkaitzaren itzalean lo egiteko leku bat berdindu nuen, gero larruzko jantzi bat zabaldu nuen gainean, eta esan nion: Lo egin, Allahren Mezularia, zainduko zaitut. Lo egin zuen, eta gero nik zaintzera joan nintzen. Gertatu zen ahuntz-zain bat bere ahuntzekin harkaitz handi batera etorri zela, gu bezala aterpe hartu nahi zuela. Galdetu nion: Norena zara, esklabo? Erantzun zidan: Medinako jendearen norbaitena. Galdetu nion: Esnea al duzu zure ahuntzek? Erantzun zidan: Bai. Galdetu nion: Jetziko al didazu? Erantzun zidan: Bai. Ahuntz bat hartu eta esne-zakuak garbitu zituen artiletik, zikinkeriatik eta lurretatik. Hark - Abu Ishaq - esan zuen: Al Bara`k eskua beste eskuaren kontra jotzen ikusi nuen garbitzen ari zela - gero esne pixka bat zuen edalontzi batean jetzi zidan. Abu Bakr-ek esan zuen: Profetak (bakea eta bedeinkapena berarengana) edan zuen ontzia ekarri eta abluzioa egin nuen. Esan zuen: Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam-engana joan nintzen eta ez nuen esnatu, baina une horretan esnatu zen, orduan ura jarri nion esneari hondoa hoztu arte, eta gero esan nion: O Ala-ren Mezularia, edan esne hau. Edan zuen pozik egon arte. Horren ondoren esan zuen: 'Ez al da joateko ordua'. Nik erantzun nion: Hori da. Gero, eguzkia mendebaldera okertu ondoren alde egin genuen, bitartean Suraqah bin Malik-ek jarraitu zigun lur antzuan geundela. Esan nion: O Ala-ren Mezularia, bisitatu gaituzte. Esan zuen: 'Ez egon triste, egia esan, Ala gurekin dago'. Orduan, Ala-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek gaizkia otoitz egin zion, bere zaldia lokatzetan erori zen arte sabeleraino, eta gero esan zuen: Badakit biok gaizkia otoitz egiten didazula niretzat, orain otoitz egin Ala-ri niretzat, Ala-ren izenean bi eskaerak emango ditut. Orduan Ala-k otoitz egin zuen eta Suraqah onik zegoen eta itzuli zen. Ez zuen inorekin topo egin, baina esan zuen: Nahikoa daukat zuentzat, bera - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam - ez dago hemen. Ez zuen inorekin topo egin, baina itzuli egin zituen. Abu Bakr-ek esan zuen: Guri egindako promesa bete zuen. Niri esan dit [Zuhair bin Harb-ek] guri esan digu [Uthman bin Umar]. Esan digute [Ishaq bin Ibrahim]-ek [An Nadhr bin Syumail] biek [Isra`il bin Abu Ishaq]-ek [Al Bara`-k] esan zuela: Abu Bakr-ek zaldizko bat erosi zion nire aitari hamahiru dirhamen truke, Abu Ishaq-en Zuhair hadith-aren esanahia duen hadith bat aipatu zuen, eta Rasulullah Uthman bin Umar-en bere hadith-ean aipatu zuen: Suraqah bin Malik hurbildu zenean, Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam-ek berarentzat otoitz egin zuen, eta zaldia lurrera hondoratu zen sabeleraino, eta Suraqah jauzi egin eta esan zuen: O Muhammad, badakit hau zure lana dela, otoitz egin Ala-ri bizi izan dudanetik libratzeko, eta zuretzat itsutuko dut atzean dudan pertsona. Hau da nire gezi-zorroa, hartu gezi bat, nire gamelua eta nire esklaboak gurutzatuko dituzulako leku honetan eta hau, mesedez, hartu behar duzuna. Esan zuen: 'Ez ditut zure gameluak behar'. Gauez Medinan geunden hirurok, eta gero borrokatu egin ginen nork geldituko zuen sallallaahu 'alaihi wa Salam Profeta. Hark esan zuen: 'Geratu Najjarren seme-alabekin, Abdul Muthallib-en osabekin, horregatik goraipatzen ditut'. Gizon-emakumeak etxeen gainera igo ziren, haurrak eta zerbitzariak kaleetan barreiatuta, oihuka: O Muhammad, O Alaren Mezularia, O Muhammad, O Alaren Mezularia.
Hadith
Imam Muslim : 5330
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ يُغْفَرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا الْبَابَ يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ
Esan zigun [Muhammad bin Rafi'-k] esan zigun [Abdurrazzaq]-ek [Ma'marrek] [Hammam bin Munabbih-ek] esan zuela: Hau da [Abu Hurairah]-ek esan ziguna Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-engandik, eta gero batzuk aipatu zituen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuen: 'Israelgo seme-alabei esan zitzaien: 'Sartu atetik ahuspeztuta eta esan: 'Hitthah' - barkatu zuen bekatuak - Zalantzarik gabe barkatuko dizkizu zuen akatsak gero aldatu eta atetik sartzen dira ipurmasailetan arakatzen diren bitartean eta esaten dute: 'Habbah -hazia- irinetan''.
Hadith
Imam Muslim : 5331
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan dit [Amru bin Muhammad bin Bukair An Naqid], [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] eta [Abdu bin Humaid]-ek esan dute: Abduk esan dit, eta beste batzuek esan dute: Esan digu [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad]-ek esan digu [nire aita] [Salih bin Kaisan]-ek esan digula [Ibn Shihab]-ek esan du: Esan dit [Anas bin Malik] Ala 'azza wajalla-k osatzen duela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-en errebelazioa hil aurretik.
Hadith
Imam Muslim : 5332
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي }
Niri [Abu Khaitsamah bin Harb] eta [Muhammad bin Al Mutsanna] Ibn Al Mutsannaren testua esan didate, biek diotena: Esan digute [Abdurrahman bin Mahdik] [Sufyan]-ek [Qais bin Muslim]-engandik [Thariq bin Shihab]-engandik esan digula, juduak [Umar]-i esan zioten: Egia esan, bertso bat irakurri duzu, eta guri errebelatu izan balitzaigu, egun hori jaiegun bihurtuko genuke: 'Egiaz badakit noiz errebelatu zen bertsoa, zein egunetan errebelatu zen bertsoa eta non zegoen sallallaahu 'alaihi wa Salam Profeta bertsoa errebelatu zenean. Bertso hau Arafah-en jaitsi zen, sallallaahu 'alaihi wa Salam wuquf Profetak Arafah-en egin zuenean. Sufyanek esan zuen: Zalantzan nago ostirala den ala ez, hau da: 'Egun honetan zure erlijioa hobetu dut zuretzat eta nire bedeinkazioak bete ditut zuretzat'. -Al Maa`idah: 3-
Hadith
Imam Muslim : 5333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَتْ الْيَهُودُ لِعُمَرَ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ يَهُودَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } نَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَقَدْ عَلِمْتُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ وَالسَّاعَةَ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَتْ نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Abu Kuraib] Abu Bakr-en testua kontatu zigun, esan zuen: [Abdullah bin Idris] kontatu zigun [bere aita]gandik [Qais bin Muslim]gandik [Thariq bin Shihab]-ek esan zuen: Juduek [Umarri] esan zioten: Guk, juduok, bertso hau bidali izan bagenu: 'Gaur perfekzionatu dut zuen erlijioa, eta nahikoa ditut zuentzat Nire bedeinkazioak, eta onartu dut Islama zuen erlijio bihurtu dela'. -Al Maa`idah: 3- Badakigu bertsoa agerian utzi zen egunean, egun hori jaiegun bihurtuko genuela. Umarrek esan zuen: Badakit bertsoa agerian utzi zen eguna eta ordua eta non zegoen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bertsoa agerian utzi zenean, bertsoa gure bileraren gauean jaitsi zen, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ekin geundenean Arafah-en.
Hadith
Imam Muslim : 5334
و حَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا نَزَلَتْ مَعْشَرَ الْيَهُودِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ قَالَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ
Esan didatenez, [Abdu bin Humaid]-ek [Ja'far bin Aun]-ek [Abu Umais]-ek [Qais bin Muslim]-ek [Thariq bin Shihab]-ek esan zuen: Judu bat etorri zitzaion [Umar]-i eta esan zion: O Amirul Mu'minin, badago zure liburuan irakurri duzun bertso bat, bertso hori guregana, juduengana iritsi izan balitz, egun hori egun bihurtuko genukeen. Umarrek galdetu zuen: Zein bertso? Hark erantzun zuen: 'Gaur zure erlijioa hobetu dut zuretzat, eta nire bedeinkazioak bete ditut zuregan, eta onartu dut Islama zuretzat erlijio izatea'. -Al Maa`idah: 3- Umarrek esan zuen: Egia esan, badakit bertso hau errebelatu zen eguna eta lekua, bertsoa Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wa Salam, errebelatu zitzaion Arafah-en ostiralean.
Hadith
Imam Muslim : 5335
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا و قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنْ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ { يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ } الْآيَةُ الْأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الْآيَةِ الْأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلَّا بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فِي آخِرِهِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلَاتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ
Esan dit [Abu Ath Thahir Ahmad bin Amru bin Sarh] eta [Harmalah bin Yahya At Tujibik] Abu Ath Thahirrek esan zuen: Esan digu, Harmalahek, berriz, esan zuen: Esan digu [Ibnu Wahab]ek esan dit [Yunus]ek [Ibnu Shihab]ek esan dit [Urwah bin Zubair]ek esan dit [Aisyah]ri galdetu ziola Alaren hitzari buruz: "Eta umezurtzekin bidezkoa ez izateaz kezkatuta bazaude, ezkondu zaitez zuretzat onak diren bi, hiru edo lau emakume". -An Nisaa`: 3- Aishak esan zuen: Ai ene iloba, horrek esan nahi du bere tutorearen gainbegiratzeapean dagoen umezurtz neska bat dela -eta- bere aberastasunaren arduraduna dena-, orduan umezurtzaren aberastasun eta edertasunak harritzen du, eta gero harekin ezkondu nahi du bere dotean bidegabea izateko asmoz, besteei ematen zaienaren antzeko zerbait emateko, orduan debekatuta dago haiekin ezkontzea, haiekin bidezkoak izan ezean eta dote handiagoa eman dezaten, eta umezurtzetatik aparteko emakume onekin ezkontzeko agindua ematen zaie. Urwahek esan zuen: Aisyahek esan zuen: Orduan, jendeak Ala-ren Mezulariaren (bakea eta Ala-ren bedeinkazioak berarengan izan daitezela) fatwa bat eskatu zion haiei buruzko bertso honen ondoren -emakume umezurtzak- eta orduan Ala 'azza wajalla-k bertso hau agerian utzi zuen: 'Eta emakumeei buruzko fatwa bat eskatu zizuten, esanez: 'Ala da haiei buruzko fatwa bat eman dizuena eta Liburuan umezurtz emakumeei buruz irakurri zaizuna, ez zenien eman haientzat agindutakoa haiekin ezkondu nahi zenuenean'. -An Nisaa`: 127- Aisyah-k esan zuen: Eta Allah Ta'alak aipatu zuena aurreko bertsoan Koranean irakurri zitzaizuna da, eta bertan Allah-ren hitzak aipatzen dira: 'Eta umezurtzen inguruan justizia ez egiteaz kezkatzen bazarete, ezkondu zaitezte zuentzat onak diren emakumeekin'. -An Nisaa`: 3- Aishak esan zuen: Eta Allah-ren hitza beste bertso batean: 'Haiekin ezkondu nahi duzun bitartean', -An Nisaa`: 127- zuetako inork zuen zaintzapean dauden emakume umezurtzekiko duen gorrotoa da, aberastasun gutxikoak eta ederrak ez diren bitartean. Beraz, debekatuta dago umezurtz emakumeen aberastasunean eta edertasunean gustatzen zaienagatik ezkontzea, justiziarekin izan ezik, emakume umezurtzekiko duten gorrotoagatik. [Al Hasan Al Hulwani] eta [Abdu bin Humaid] esan dizkigu [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad-ek] esan dizkigu [nire aitak] [Salih-ek] esan dizkigu [Ibn Shihab-ek] esan dit [Urwah-ek] galdetu ziola [Aishari] Alaren hitzei buruz: 'Eta umezurtzekin bidegabe jokatuko ez duzulako beldur bazara' -An Nisaa`: 3- haditha aipatu zuen Yunus-en haditha bezala Az Zuhri-tik eta amaieran gehitu zuen: Umezurtzekiko duten gorrotoagatik, aberastasun gutxikoak eta edertasun gutxiagokoak badira.
Hadith
Imam Muslim : 5336
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلَا يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا
[Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Abu Kuraib] biek esan ziguten: [Abu Usamah]-k [bere aitagandik] [Aishagandik] esan zigun Alaren hitzari buruz: 'Eta umezurtz emakumeei justizia ez egiteaz kezkatzen bazarete', -An Nisaa`: 3- Esan zuen: -Bertso hau- norbaiti buruz jaitsi zen, emakume umezurtz bat zuen, bere tutorea eta oinordekoa zen. Umezurtz emakumeak aberastasuna zuen, ez zuen beste inor lehiatzeko harekin izan ezik. Ez zuen harekin ezkondu bere aberastasunagatik, kalte egingo zion eta bere zaintza okerrera egingo zuen. Gero esan zuen: 'Eta umezurtzekin justizia ez egiteaz kezkatzen bazarete, ezkondu zuretzat onak diren emakumeekin'. -An Nisaa`: 3- Esan zuen: Ez dizuet zilegi egiten eta emakume hau uzten dut horregatik arriskutsua dena.
Hadith
Imam Muslim : 5337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْيَتِيمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا فَلَا يَتَزَوَّجُهَا وَلَا يُزَوِّجُهَا غَيْرَهُ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan digu [Abdah bin Sulaiman-ek] [Hisham-engandik] [bere aita]-rengandik [Aisyah-engandik] bere hitzei buruz: 'Eta Koranean errezitatu zitzaizuna: 354 -baita fatwa bat ere- umezurtzei buruz, ez zenietela eman haientzat agindutakoa, haiekin ezkondu nahi zenituzten bitartean'. -An Nisaa`: 127- Aisyah-ek esan zuen: -Bertso hau- norbaiten umezurtz geratu zen emakumearekin lotuta agertu zen. Umezurtz emakumeak bere ondasunen artean sartu zuen eta gero harekin ezkondu nahi izan zuen. Ez zuen nahi umezurtz emakumea beste gizon batekin ezkondu eta bere ondasunen artean sartzea, beraz, gauzak zaildu zizkion harekin ez ezkonduz eta ez beste gizon batekin ezkonduz.
Hadith
Imam Muslim : 5338
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } الْآيَةَ قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ حَتَّى فِي الْعَذْقِ فَيَرْغَبُ يَعْنِي أَنْ يَنْكِحَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُنْكِحَهَا رَجُلًا فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا
[Abu Kuraib]-ek esan digu [Abu Usamah-ek] [bere aitagandik] [Aishagandik] esan digula bere hitzei buruz: 'Eta emakumeei buruzko fatwa bat eskatzen dizuete. Esan: 'Alak fatwa bat ematen dizue haiei buruzkoa'. -An Nisaa`: 127- Aisyah-ek esan zuen: Umezurtz emakume bat da, norbaitekin dagoena, agian gizona bere aberastasunean sartzen du mahats-mordoetaraino, gero harekin ezkondu nahi du, ez du beste gizon batekin ezkondu nahi, bere aberastasunean sartzeko eta gero arazoak emateko.
Hadith
Imam Muslim : 5339
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَالِي مَالِ الْيَتِيمِ الَّذِي يَقُومُ عَلَيْهِ وَيُصْلِحُهُ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] [Abdah bin Sulayman-ek] [Hisyam-engandik] [bere aita] [Aisha]-rengandik esan digu bere hitzei buruz: 'Eta pobrea denak, egokia dena jan dezake'. -An Nisaa`: 6- Aisyah-ek esan zuen: -bertso hau- bere ondasunen zaindari bati buruz agertu zen, zaintzen eta konpontzen dituen umezurtz bati buruz, behar izanez gero jan dezakeena.
Hadith
Imam Muslim : 5340
و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
[Abu Kuraibek] esan digu [Abu Usamahk] [Hisyamek] [bere aitagandik] [Aishagandik] esan digu: 'Zaindarien artean gai denak, saihestu dezala umezurtzaren aberastasuna jatea, eta pobrea denak, jan dezala aberastasuna dagokion moduan'. -An Nisaa`: 6- Aisyahk esan zuen: Umezurtz baten zaindariari buruz errebelatu zen, bere dirua erabil dezakeela bere aberastasunaren kopurua behar izanez gero, modu egokian. Esan digu [Abu Kuraibek] esan digu [Ibn Numair] esan digu [Hisham] sanad honekin.
