Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith

Hadith

Imam Muslim : 4961

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ هِشَامٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أَسْمَاءَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا شَيْءَ أَغْيَرُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [മുഹമ്മദ് ബിൻ അബൂബക്കർ അൽ മുഖദ്ദമി] ഞങ്ങളോട് [ബിസിർ ബിൻ അൽ മുഫദ്ദൽ] [ഹിസ്യാം] നിന്ന് [യഹ്‌യാ ബിൻ അബു കാത്‌സിറിൽ] നിന്ന് [അബു സലാമ] നിന്ന് [അസ്മയിൽ] നിന്ന് [അസ്മയിൽ] നിന്ന് [അസ്മയിൽ] നിന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹു അസ്സ വ ജല്ലാ' എന്നതിനേക്കാൾ അസൂയയുള്ള മറ്റൊന്നില്ല.

Hadith Corroboration (41)

Hadith

Imam Muslim : 4962

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

'ഒരു വിശ്വാസി അസൂയയുള്ളവനാണ്, എന്നാൽ അല്ലാഹു അതിലും അസൂയയുള്ളവനാണ്' എന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞതായി [ഖുതൈബ ബിൻ സഈദ്] [അൽ 'അലയിൽ നിന്ന്] [അബു ഹുറൈറയിൽ നിന്ന്] [അബ്ദുൽ അസീസ് ബിൻ മുഹമ്മദ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം [മുഹമ്മദ് ബിൻ ജാഫർ] [സിയുബയോട്] പറഞ്ഞതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: [ഈ സനദോടെ [അൽ 'അലയിൽ നിന്ന്] ഞാൻ കേട്ടു.

Hadith Corroboration (41)

Hadith

Imam Muslim : 4963

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ قَالَ فَنَزَلَتْ { أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ أَلِيَ هَذِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ إِمَّا قُبْلَةً أَوْ مَسًّا بِيَدٍ أَوْ شَيْئًا كَأَنَّهُ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ أَصَابَ رَجُلٌ مِنْ امْرَأَةٍ شَيْئًا دُونَ الْفَاحِشَةِ فَأَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ وَالْمُعْتَمِرِ

[ഖുതൈബ ബിൻ സഈദ്], [അബു കാമിൽ ഫുദൈൽ ബിൻ ഹുസൈൻ അൽ ജഹ്ദരി] എന്നിവർക്ക് [യാസിദ് ബിൻ സുറൈ'] യിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട് - ഈ ലഫദ് അബു കാമിൽ- ന്റെതാണ്; [അബു ഉസ്മാൻ] ൽ നിന്ന് [അബ്ദുള്ള ബിൻ മസ്ഊദ്] യിൽ നിന്ന് യാസിദ് [തൈമിയിൽ] പറഞ്ഞു, ഒരിക്കൽ ഒരാൾ ഒരു സ്ത്രീയെ ചുംബിച്ചു, പിന്നീട് അദ്ദേഹം പ്രവാചകൻ (സ) യെ കണ്ടുമുട്ടി, അത് പ്രവാചകൻ (സ) യോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആ വാക്യം അവതരിച്ചു; 'പകലിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങളിലും - രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും - രാത്രിയുടെ തുടക്കത്തിലും പ്രാർത്ഥന നിലനിർത്തുക. വാസ്തവത്തിൽ, സൽകർമ്മങ്ങൾ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെ മായ്ക്കുന്നു. ഓർമ്മിക്കുന്നവർക്ക് ഇത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്'. -QS ഹൂദ്; 114-. അബ്ദുല്ല പറഞ്ഞു; ആ മനുഷ്യൻ ചോദിച്ചു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഈ വാക്യം എനിക്കുള്ളതാണോ?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഈ വാക്യം എന്റെ ഉമ്മത്തിൽ നിന്നുള്ളവർക്കുള്ളതാണ്'. [മുഹമ്മദ് ബിൻ അബ്ദുൽ അഅ്ല] [തന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന്] [മുത്തമിർ] നമ്മോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് [അബു ഉസ്മാൻ] [ഇബ്നു മസ്ഊദ്] നമ്മോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് [അബു ഉസ്മാൻ] ഒരാൾ പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെ കണ്ടുമുട്ടിയതായും, പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനോട് അവളുടെ കഫറയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചതുപോലെ ഒരു ചുംബനത്തിലൂടെയോ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചോ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്പർശിച്ചതായി പറഞ്ഞതായും - ഇറാസർ -. ഇബ്നു മസ്ഊദ് പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ ആ വാക്യം ഇറങ്ങി - യാസിദിന്റെ ഹദീസിലെന്നപോലെ. [ഉസ്മാൻ ബിൻ അബു സൈബ] [സുലൈമാൻ അറ്റ് തൈമിയിൽ] നിന്ന് [ജാരിർ] ഈ സനദോടെ നമ്മോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഒരിക്കൽ ഒരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീക്കെതിരെ ഒരു ചെറിയ പാപം ചെയ്തു, പിന്നീട് ഉമർ ബിൻ ഖത്താബിനെ കണ്ടുമുട്ടി, അതിനാൽ ഉമർ ഒരു വലിയ പാപം ചെയ്തുവെന്ന് കരുതി. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അബൂബക്കറിനെ കണ്ടുമുട്ടി, താൻ ഒരു വലിയ പാപം ചെയ്തുവെന്ന് കരുതി. പിന്നെ അദ്ദേഹം നബി (സ) യുടെ അടുക്കൽ പോയി - അപ്പോൾ ആ കഥാകാരൻ യസീദിന്റെയും മുഅ്തമിറിന്റെയും ഹദീസുകൾ പരാമർശിച്ചു. -

Hadith Corroboration (16)

Hadith

Imam Muslim : 4964

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَوْ سَتَرْتَ نَفْسَكَ قَالَ فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا دَعَاهُ وَتَلَا عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ { أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّةً قَالَ بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعِجْلِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ يُحَدِّثُ عَنْ خَالِهِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الْأَحْوَصِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ مُعَاذٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِهَذَا خَاصَّةً أَوْ لَنَا عَامَّةً قَالَ بَلْ لَكُمْ عَامَّةً

[യഹ്‌യ ബിൻ യഹ്‌യ], [ഖുതൈബ ബിൻ സഈദ്], [അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു - ഈ ലഫദ് യഹ്‌യയുടേതാണ് - യഹ്‌യ പറഞ്ഞു; ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നു; [സിമാക്], [ഇബ്രാഹിം], [അൽഖമ], [അൽ അസ്വദ്] [അബ്ദുള്ള] എന്നിവരിൽ നിന്ന് [അബുൽ അഹ്‌വാഷ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അബ്ദുല്ലയിൽ നിന്ന്, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഒരാൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! മദീനയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശത്തുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുമായി ഞാൻ പ്രണയത്തിലായതിനാൽ ഞാൻ പാപം ചെയ്തു. ലൈംഗിക ബന്ധമല്ലാതെ മറ്റ് പാപങ്ങളും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് ശിക്ഷയും എനിക്ക് നൽകുക. അപ്പോൾ ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: 'നീ നിന്റെ രഹസ്യം മറച്ചുവെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അല്ലാഹു നിന്റെ തെറ്റ് മറച്ചുവെക്കുമായിരുന്നു.' അബ്ദുല്ല പറഞ്ഞു; 'പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഉമറിന്റെ വാക്കുകൾ ഒരു തരത്തിലും നിഷേധിച്ചില്ല'. അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യൻ എഴുന്നേറ്റു പോയി. പിന്നെ നബി (സ) ഒരാളോട് പറഞ്ഞു, അവനെ പിന്തുടരാനും തിരികെ വിളിക്കാനും. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ഈ ആയത്ത് വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു; 'പകലിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങളിലും - രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും - രാത്രിയുടെ തുടക്കത്തിലും നമസ്കാരം നിലനിർത്തുക. തീർച്ചയായും, എല്ലാ സൽകർമ്മങ്ങളും എല്ലാ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളുടെയും പാപങ്ങളെ മായ്ക്കുന്നു. ഓർമ്മിക്കുന്നവർക്കുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണിത്'. -QS ഹൂദ്; 114-. അതിനാൽ സന്നിഹിതരായ ആളുകളിൽ ഒരാളോട് ചോദിക്കുക; 'ഓ നബിയുല്ലാഹ്! ആ ആയത്ത് അദ്ദേഹത്തെ പ്രത്യേകമായി അഭിസംബോധന ചെയ്തതാണോ?' പ്രവാചകൻ (സ) മറുപടി പറഞ്ഞു; 'എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും തുല്യം'. [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന] [സിമാക് ബിൻ ഹർബിൽ നിന്ന്] [സിയുബ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ഇബ്രാഹിം തന്റെ അമ്മാവനായ അൽ അസ്വദിൽ നിന്ന് [അബ്ദുല്ല] പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് ഒരു കഥ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. അതായത്, അദ്ദേഹം തന്റെ ഹദീസിൽ പറഞ്ഞ അബുൽ അഹ്‌വാഷിന്റെ ഹദീസ്; മുആദ്‌സ് ചോദിച്ചു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഈ വാക്യം ആ വ്യക്തിക്കുവേണ്ടിയാണോ അതോ നമുക്കെല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയാണോ? അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയും'.

Hadith Corroboration (16)

Hadith

Imam Muslim : 4965

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ وَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْ فِيَّ كِتَابَ اللَّهِ قَالَ هَلْ حَضَرْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ قَدْ غُفِرَ لَكَ

[അൽ ഹസൻ ബിൻ അലി അൽ ഹുൽവാനി] [അംർ ബിൻ ആഷിം] [ഹമ്മാം] (ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ അബ്ദുല്ല ബിൻ അബു തൽഹ) [അനസ്] ൽ നിന്ന് പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: 'ഒരാൾ നബി (സ) യുടെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: 'അതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം നിയമം ലംഘിച്ചു - എന്നെ ശിക്ഷിക്കണമേ!' അനസ് പറഞ്ഞു; 'നമസ്കാര സമയമായപ്പോൾ, അദ്ദേഹം റസൂലുല്ലാഹി (സ) യുമായി ഒരുമിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. പ്രാർത്ഥന അവസാനിപ്പിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'അതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥം അനുസരിച്ച് ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം നിയമം ലംഘിച്ചു'. പ്രവാചകൻ (സ) ചോദിച്ചു: 'നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം നമസ്കരിച്ചോ?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: 'അതെ!' പ്രവാചകൻ (സ) പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷമിച്ചു'.

Hadith Corroboration (1)

Hadith

Imam Muslim : 4966

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ أَوْ قَالَ ذَنْبَكَ

[നഷ്‌ർ ബിൻ അലി അൽ ജഹ്ദാമി], [സുഹൈർ ബിൻ ഹർബ്] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു - ഈ ലഫദ് സുഹൈറിന്റേതാണെന്ന് - അവർ രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞു; [ഉമർ ബിൻ യൂനുസ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [ഇക്രിമ ബിൻ അമ്മാർ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [സയാദദ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [അബു ഉമാമ] അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പള്ളിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹവുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് ഒരാൾ വന്ന് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ പാപം ചെയ്തു. അതിനാൽ, എനിക്ക് ശിക്ഷ നൽകണമേ!' എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ മൗനം പാലിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ വ്യക്തി തന്റെ വാക്കുകൾ ആവർത്തിച്ചു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ പാപം ചെയ്തു. അതിനാൽ, എനിക്ക് ശിക്ഷ നൽകണമേ'. എന്നാൽ പ്രവാചകൻ മൗനം പാലിച്ചു. അധികം താമസിയാതെ, കൂട്ട പ്രാർത്ഥനകൾ നടന്നു. അബു ഉമാമ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, ആ മനുഷ്യനുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ആ മനുഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നു.' അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) ആ മനുഷ്യന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകി: 'നീ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വുദു ശരിയായ രീതിയിൽ ചെയ്തിരുന്നില്ലേ എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?' ആ മനുഷ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'അതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ.' അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ തന്റെ വാക്കുകൾ തുടർന്നു; 'അതിനുശേഷം, നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ജമാഅത്ത് നമസ്കാരത്തിൽ പങ്കുചേർന്നില്ലേ?' ആ മനുഷ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'അതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ.' അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞു: 'തീർച്ചയായും, അല്ലാഹു നിന്റെ ശിക്ഷ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ പറഞ്ഞു; നിന്റെ പാപങ്ങൾ.'

Hadith Corroboration (2)

Hadith

Imam Muslim : 4967

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَسَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَاهِبٍ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ لَا فَقَتَلَهُ فَكَمَّلَ بِهِ مِائَةً ثُمَّ سَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَجُلٍ عَالِمٍ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ مِائَةَ نَفْسٍ فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ نَعَمْ وَمَنْ يَحُولُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ التَّوْبَةِ انْطَلِقْ إِلَى أَرْضِ كَذَا وَكَذَا فَإِنَّ بِهَا أُنَاسًا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاعْبُدْ اللَّهَ مَعَهُمْ وَلَا تَرْجِعْ إِلَى أَرْضِكَ فَإِنَّهَا أَرْضُ سَوْءٍ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا نَصَفَ الطَّرِيقَ أَتَاهُ الْمَوْتُ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ جَاءَ تَائِبًا مُقْبِلًا بِقَلْبِهِ إِلَى اللَّهِ وَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الْعَذَابِ إِنَّهُ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ فَأَتَاهُمْ مَلَكٌ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فَجَعَلُوهُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَ الْأَرْضَيْنِ فَإِلَى أَيَّتِهِمَا كَانَ أَدْنَى فَهُوَ لَهُ فَقَاسُوهُ فَوَجَدُوهُ أَدْنَى إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أَرَادَ فَقَبَضَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الْحَسَنُ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ لَمَّا أَتَاهُ الْمَوْتُ نَأَى بِصَدْرِهِ

[മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന], [മുഹമ്മദ് ബിൻ ബസ്സിയർ] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് - ഈ ലഫദ് ഇബ്നുൽ മുത്സന്നയുടേതാണ് - അവർ രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞു; [മുആദ്സ് ബിൻ ഹിഷാം] [എന്റെ പിതാവ്] [ഖത്താദയിൽ] നിന്ന് [അബു സഈദ് അൽ ഖുദ്രി] നിന്ന് [അബു അഷ് ശിദ്ദീഖ്] നിന്ന് [അബു സഈദ് അൽ ഖുദ്രി] എന്നോട് പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; നബിയുള്ളാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഒരിക്കൽ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പത് പേരെ കൊന്ന ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ ആ വ്യക്തി ധാരാളം അറിവുള്ള ഒരു ഭക്തനെ അന്വേഷിച്ചു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം അത് ഒരു സന്യാസിയെ കാണിച്ചു, ഉടനെ അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പത് പേരെ കൊന്നുവെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെടുമോ എന്നും അദ്ദേഹം സന്യാസിയോട് സമ്മതിച്ചു. 'ഇല്ല. നിങ്ങളുടെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെടില്ല' എന്ന് സന്യാസി യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉത്തരം നൽകി. ഒടുവിൽ, ആ മനുഷ്യൻ ഉടൻ തന്നെ സന്യാസിയെ കൊന്നു, ഇതുവരെ അവൻ നൂറ് പേരെ കൊന്നു. പിന്നെ ആ മനുഷ്യൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിവുള്ള മറ്റൊരാളെ അന്വേഷിച്ചു. പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് ധാരാളം അറിവുള്ള ഒരു പണ്ഡിതനെ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. ആ ഭക്തനോട് ആ മനുഷ്യൻ ചോദിച്ചു; 'ഞാൻ നൂറ് പേരെ കൊന്നിട്ടുണ്ട്, എന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെടുമോ?' ആ ഭക്തൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അതെ. നിന്റെ പശ്ചാത്താപത്തിനും നിനക്കും ഇടയിൽ ഒരു തടസ്സവുമില്ല. ഇന്ന ഒരു പ്രദേശത്തേക്ക് പോകൂ, കാരണം അല്ലാഹുവിനെ സുബ്ഹാനഹു വ തഅലയെ ആരാധിക്കുന്ന ധാരാളം ആളുകളുണ്ട്. അതിനുശേഷം, അവരോടൊപ്പം അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുക, നിന്റെ പ്രദേശത്തേക്ക് മടങ്ങരുത്, കാരണം നിന്റെ പ്രദേശം ഒരു മോശം പരിസ്ഥിതിയാണ്.' അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യൻ സൂചിപ്പിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ പോകുന്ന വഴിയിൽ ആ മനുഷ്യൻ മരിച്ചു. അപ്പോൾ കാരുണ്യത്തിന്റെ ദൂതന്മാരും അസബും പരസ്പരം തർക്കിച്ചു. കാരുണ്യത്തിന്റെ ദൂതൻ പറഞ്ഞു; 'ഈ മനുഷ്യൻ ഒരു പ്രദേശത്തേക്ക് പോയി പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു'. വിധിയുടെ ദൂതൻ വാദിച്ചു; 'പക്ഷേ, അവൻ ഒരു നന്മയും ചെയ്തില്ലേ'. ഒടുവിൽ, തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ട് ദൂതന്മാരെ കാണാൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ഒരു ദൂതൻ വന്നു. അങ്ങനെ അവർ രണ്ടുപേരും മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള മാലാഖയോട് ഏറ്റവും നല്ല രീതിയിൽ ഒരു തീരുമാനം ചോദിച്ചു. ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു, "ഈ മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ പുറപ്പെടൽ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള ഏറ്റവും അടുത്ത ദൂരം അളക്കുക. ഏതാണ് ഏറ്റവും അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത്, അതാണ് തീരുമാനം." അവരുടെ അളവുകളുടെ ഫലങ്ങൾ ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തിന് അടുത്താണ് മരിച്ചതെന്ന് തെളിയിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യൻ കാരുണ്യത്തിന്റെ മാലാഖയുടെ കൈകളിലായി. ഖത്താദ പറഞ്ഞു, "ആ മനുഷ്യൻ മുഖം കുനിച്ചു മരിച്ചുവെന്ന് ആരോ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്" എന്ന് അൽ ഹസൻ പറഞ്ഞു.

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Muslim : 4968

حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الصِّدِّيقِ النَّاجِيَّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَجَعَلَ يَسْأَلُ هَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَيْسَتْ لَكَ تَوْبَةٌ فَقَتَلَ الرَّاهِبَ ثُمَّ جَعَلَ يَسْأَلُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَى قَرْيَةٍ فِيهَا قَوْمٌ صَالِحُونَ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَنَأَى بِصَدْرِهِ ثُمَّ مَاتَ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَكَانَ إِلَى الْقَرْيَةِ الصَّالِحَةِ أَقْرَبَ مِنْهَا بِشِبْرٍ فَجُعِلَ مِنْ أَهْلِهَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ مُعَاذٍ وَزَادَ فِيهِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي وَإِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي

['ഉബൈദുള്ള ബിൻ മുആദ് അൽ അൻബാരി] [എന്റെ പിതാവ്] [ഖത്താദയിൽ] നിന്ന് [സിയുബ] പറഞ്ഞതായി [എന്റെ പിതാവ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അബു അഷ് ശിദ്ദീഖ് അൻ നാജി] [അബു സഈദ് അൽ ഖുദ്രി] യിൽ നിന്ന് [അബു സഈദ് അൽ ഖുദ്രി] യിൽ നിന്ന് നബി (സ) യിൽ നിന്ന് കേട്ടതായി എന്നോട് പറഞ്ഞു, എന്നിട്ട് അയാൾക്ക് പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ വാതിൽ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി; 'നിങ്ങൾക്ക് പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ വാതിൽ ഇല്ല'. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം സന്യാസിയെ കൊന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ ഗ്രാമം വിട്ട് നീതിമാന്മാരുള്ള മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് വരെ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ യാത്രയുടെ മധ്യത്തിൽ മരണം അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടി. അദ്ദേഹം ഒരു കുനിഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് മരിച്ചു. തുടർന്ന് കാരുണ്യത്തിന്റെ മാലാഖയും ശിക്ഷയുടെ മാലാഖയും പരസ്പരം മത്സരിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രയുടെ ദൂരം അളന്ന ശേഷം അദ്ദേഹം നല്ല ഗ്രാമത്തോട് ഒരു സ്പാൻ അടുത്താണെന്ന് മനസ്സിലായി, അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ ആ ഗ്രാമത്തിലെ നിവാസിയായി തരംതിരിച്ചു. [മുഹമ്മദ് ബിൻ ബസ്യാർ] [ഇബ്നു അബു അദി] [ഖത്താദയിൽ നിന്ന്] [സിയുബ]യോട് മുആദ്സ് ബിൻ മുആദ്സിന്റെ ഹദീസ് പോലുള്ള ഒരു സനദ് പറഞ്ഞു, അതിൽ ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ ഉണ്ട്: 'അതിനാൽ അല്ലാഹു ഈ ഗ്രാമത്തോട് അകന്നു നിൽക്കാൻ ദിവ്യസന്ദേശം നൽകി, അതേസമയം മറ്റേ ഗ്രാമത്തോട് അടുത്തുവരാൻ കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു'.

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Muslim : 4969

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى كُلِّ مُسْلِمٍ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا فَيَقُولُ هَذَا فِكَاكُكَ مِنْ النَّارِ

[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] [അബൂ ഉസാമ] [തൽഹ ബിൻ യഹ്‌യ] [അബൂ ബുർദ] [അബൂ മൂസ] യിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; 'ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് നാളിൽ, അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ തആല ഓരോ മുസ്ലീമിനും ഒരു ജൂതനെയോ ക്രിസ്ത്യാനിയെയോ ഏൽപ്പിക്കും. അപ്പോൾ അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ തആല പറയും: 'ഇയാൾ നരകശിക്ഷയിൽ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ മോചനം നൽകുന്നവനാണ്.'

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4970

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَنَّ عَوْنًا وَسَعِيدَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ حَدَّثَاهُ أَنَّهُمَا شَهِدَا أَبَا بُرْدَةَ يُحَدِّثُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ إِلَّا أَدْخَلَ اللَّهُ مَكَانَهُ النَّارَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا قَالَ فَاسْتَحْلَفَهُ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَحَلَفَ لَهُ قَالَ فَلَمْ يُحَدِّثْنِي سَعِيدٌ أَنَّهُ اسْتَحْلَفَهُ وَلَمْ يُنْكِرْ عَلَى عَوْنٍ قَوْلَهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ عَفَّانَ وَقَالَ عَوْنُ بْنُ عُتْبَةَ

[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അഫ്ഫാൻ ബിൻ മുസ്ലിം] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അൗൻ] ഉമർ ബിൻ അബ്ദുൽ അസീസിനോട് [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] പറയുന്നത് തങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കണ്ടതായി [സഈദ് ബിൻ അബു ബുർദ പറഞ്ഞു, പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഒരു മുസ്ലീമും മരിക്കുന്നത് അല്ലാഹു അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു ജൂതന്റെയോ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെയോ നരകം സ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെയാണ്'. ഖത്താദ പറഞ്ഞു; അതിനാൽ ഉമർ ബിൻ അബ്ദുൽ അസീസ് അബു ബുർദയോട് മൂന്ന് തവണ മറ്റൊരു ദൈവവുമില്ലാത്ത അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ സത്യം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു, പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഹദീസിനെക്കുറിച്ച് തന്റെ പിതാവ് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ. ഖത്താദ പറഞ്ഞു; അബു ബുർദയും അദ്ദേഹത്തോട് സത്യം ചെയ്തു. ഖത്താദ പറഞ്ഞു; എന്നിരുന്നാലും, ഉമർ അബൂദർദയോട് സത്യം ചോദിച്ചതായി സെയ്ദ് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ അദ്ദേഹം ഔനിന്റെ വാക്കുകൾ നിഷേധിച്ചില്ല. ['അബ്ദുഷ് ശമദ് ബിൻ അബ്ദുൽ വാരിത്സ്] മുതൽ എല്ലാം [ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം], [മുഹമ്മദ് ബിൻ അൽ മുത്സന്ന] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് [ഹമ്മാം] 'അഫ്ഫാന്റെ ഹദീസ് പോലെയുള്ള ഈ സനദ് ഉപയോഗിച്ച് [ഖത്താദ] പറഞ്ഞുവെന്നും 'ഔൻ ബിൻ ഉത്ബ' പറഞ്ഞുവെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4971

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ أَبُو طَلْحَةَ الرَّاسِبِيُّ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَاسٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِذُنُوبٍ أَمْثَالِ الْجِبَالِ فَيَغْفِرُهَا اللَّهُ لَهُمْ وَيَضَعُهَا عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فِيمَا أَحْسِبُ أَنَا قَالَ أَبُو رَوْحٍ لَا أَدْرِي مِمَّنْ الشَّكُّ قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَحَدَّثْتُ بِهِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ أَبُوكَ حَدَّثَكَ هَذَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ نَعَمْ

[മുഹമ്മദ് ബിൻ അമ്രു ബിൻ അബ്ബാദ് ബിൻ ജബല ബിൻ അബു റൗവാദ്] [ഹറാമി ഇബ്നു ഉമറ] [സയ്യാദ് അബു ത്വൽഹ അർ റാസിബി] [ഗൈലാൻ ബിൻ ജരീർ] [അബു ബുർദ] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്] പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു: 'അന്ത്യദിനത്തിൽ, ഒരു കൂട്ടം മുസ്ലീങ്ങൾ അവരുടെ പാപങ്ങൾ പർവതങ്ങൾ പോലെ കൊണ്ടുവന്ന് കൊണ്ടുവരും. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അവന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചു, തുടർന്ന് അവൻ അത് ജൂതന്മാരോടും ക്രിസ്ത്യാനികളോടും ചുമത്തി.' -അതാണ് എന്റെ ഊഹം-. റൗഹ് പറഞ്ഞു; 'ഈ സംശയം ആരിൽ നിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല'. അബു ബുർദ പറഞ്ഞു; അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് ഉമർ ബിൻ അബ്ദുൽ അസീസിനോട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇത് പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞതാണോ? ഞാൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു; 'അതെ'.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4972

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِابْنِ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي النَّجْوَى قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ يُدْنَى الْمُؤْمِنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ فَيُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَعْرِفُ قَالَ فَإِنِّي قَدْ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ فَيُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ وَأَمَّا الْكُفَّارُ وَالْمُنَافِقُونَ فَيُنَادَى بِهِمْ عَلَى رُءُوسِ الْخَلَائِقِ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ

[ഖത്താദ]യിൽ നിന്ന് [ഷഫ്‌വാൻ ബിൻ മുഹ്‌രിസിൽ നിന്ന്] [ഹിസ്യാം അദ് ദസ്തവൈ]യിൽ നിന്ന് [ഇസ്മാഈൽ ബിൻ ഇബ്രാഹിം] [സുഹൈർ ബിൻ ഹർബ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഒരാൾ ഇബ്‌നു ഉമറിനോട് ചോദിച്ചു; 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രസ്താവനയെക്കുറിച്ച് ഒരു മന്ത്രിപ്പിൽ പറയുന്നത് നിങ്ങൾ എങ്ങനെ കേട്ടു?' [ഇബ്‌നു ഉമർ] മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഒരിക്കൽ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു; 'ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് നാളിൽ, വിശ്വാസികൾ അവരുടെ ശരീരം അല്ലാഹുവിനെ സ്പർശിക്കുന്നത് വരെ അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്സ വ ജല്ലയെ വളരെ അടുത്ത് അഭിമുഖീകരിക്കും. അതിനുശേഷം, അല്ലാഹു അവന്റെ പാപങ്ങൾ സ്ഥിരീകരിക്കും. അപ്പോൾ അല്ലാഹു ചോദിക്കും; 'നിങ്ങളുടെ പാപം നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?' വിശ്വാസി മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ഓ, എന്റെ ദൈവമേ. എന്റെ പാപം എനിക്കറിയാം. അല്ലാഹു പറയുന്നു; തീർച്ചയായും, ഞാൻ അത് ലോകത്തിൽ വെച്ച് നിനക്കായി മറച്ചുവെച്ചിരുന്നു, ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ വിശ്വാസിക്ക് അവന്റെ സൽകർമ്മങ്ങളുടെ ഒരു രേഖ നൽകപ്പെടും. അവിശ്വാസികളെയും കപടവിശ്വാസികളെയും എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെയും മുമ്പാകെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കും; 'ഇവരാണ് അല്ലാഹു അസ്സ വ ജല്ലാഹുവിനെ നിഷേധിച്ചവർ'.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4973

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلَّا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الْإِسْلَامِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلَا لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمْ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرٌ وَلَا يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْيٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتْ الثِّمَارُ وَالظِّلَالُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَيْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْزُنُنِي أَنِّي لَا أَرَى لِي أُسْوَةً إِلَّا رَجُلًا مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلًا مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنْ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَلَغَ تَبُوكَ فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلًا مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ فَإِذَا هُوَ أَبُو خَيْثَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلًا مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْيٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَيْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَانِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ تَعَالَ فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي مَا خَلَّفَكَ أَلَمْ تَكُنْ قَدْ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلًا وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَيَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَيَّ فِيهِ إِنِّي لَأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لَا تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكَذِّبَ نَفْسِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلَانِ قَالَا مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلَ مَا قِيلَ لَكَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ الرَّبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ قَالَ فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلَامِنَا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ قَالَ فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ وَقَالَ تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الْأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالْأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَايَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلَاةَ وَأَطُوفُ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلَامِ أَمْ لَا ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلَاتِي نَظَرَ إِلَيَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَيَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَفَاضَتْ عَيْنَايَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَيَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَيَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلَا مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضَا مِنْ الْبَلَاءِ فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ ف

ഉമയ്യദ് വംശജരുടെ അടിമയായ [അബു അഥ് താഹിർ അഹമ്മദ് ബിൻ അംറു ബിൻ അബ്ദുല്ല ബിൻ അംറു ബിൻ സർഹ്] എന്നോട് പറഞ്ഞു [ഇബ്നു വഹ്ബ്] [യൂനുസ്] [ഇബ്നു ശിഹാബിൽ നിന്ന്] എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഒരിക്കൽ സിറിയയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളായ റോമാക്കാരെയും അറബികളെയും നേരിടാൻ തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിന് പോയി'. ഇബ്നു ശിഹാബ് പറഞ്ഞു; '[അബ്ദുൾ റഹ്മാൻ ബിൻ അബ്ദുല്ല ബിൻ കഅബ് ബിൻ മാലിക്] എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അബ്ദുല്ല ബിൻ കഅബ് ബിൻ മാലിക് - കഅബ് അന്ധനായിരുന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പോയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അബ്ദുല്ല ബിൻ കഅബ് - അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; '[കഅബ് ബിൻ മാലിക്] തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനൊപ്പം പങ്കെടുത്തപ്പോൾ തന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു സംഭവം പറയുന്നത് ഞാൻ ഒരിക്കൽ കേട്ടു'. കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'തബൂക്ക് യുദ്ധം ഒഴികെ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പങ്കെടുത്ത യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും പിന്നോക്കം പോയിട്ടില്ല, പക്ഷേ ബദർ യുദ്ധത്തിലും ഞാൻ പിന്നോക്കം പോയി. ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്ത ഒരു മുസ്ലീമിനെ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഒരിക്കലും വിമർശിച്ചിട്ടില്ല, കാരണം റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമും മുസ്ലീങ്ങളും - ബദർ യുദ്ധത്തിൽ - ഒട്ടകപ്പുറത്ത് യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ഖുറൈശി അവിശ്വാസികളെ ആക്രമിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രാരംഭ ലക്ഷ്യം, മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച സമയമില്ലാതെ അല്ലാഹു മുസ്ലീങ്ങളെ അവരുടെ ശത്രുക്കളുമായി ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതുവരെ. ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിരോധിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത അഖബ രാത്രിയിൽ ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹിയുമായി പങ്കെടുത്തു. എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ബദർ യുദ്ധം മിക്ക ആളുകൾക്കും കൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലാണെങ്കിലും, അഖബ രാത്രിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിന് തുല്യമല്ല ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്. തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ റസൂലുല്ലാഹിയുമായി ഞാൻ പങ്കെടുക്കാത്ത കഥകളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു: 'ഞാൻ പൂർണ്ണമായും നിസ്സഹായനായിരുന്നു, തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്തപ്പോൾ എന്നെക്കാൾ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റാർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.' അല്ലാഹുവാണ സത്യം, മുമ്പ് ഞാൻ വിവിധ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് രണ്ട് കുതിരസവാരി മൃഗങ്ങളെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഈ തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ, ഞാൻ രണ്ട് കുതിരസവാരി മൃഗങ്ങളെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. ഒടുവിൽ, കാലാവസ്ഥ വളരെ ചൂടുള്ളപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലം തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിന് പോയി. അദ്ദേഹം വളരെ ദൂരം സഞ്ചരിച്ചുവെന്നും അപകടസാധ്യതകൾ നിറഞ്ഞവനായിരുന്നുവെന്നും ധാരാളം ശത്രുക്കളെ നേരിട്ടുവെന്നും പറയാം. തുടർന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലം മുസ്ലീങ്ങൾക്ക് തന്നോട് എന്ത് നേരിടേണ്ടിവരുമെന്ന് വിശദീകരിച്ചു. അതിനാൽ, മതിയായ യുദ്ധസാമഗ്രികൾ തയ്യാറാക്കാൻ അദ്ദേഹം മുസ്ലീങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചു. ആ സമയത്ത്, നിരവധി മുസ്ലീങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നിയോഗിക്കപ്പെടാതെ പോയി. കഅബ് പറഞ്ഞു; 'യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനാൽ വരാത്ത ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അല്ലാഹു അസ്സ വ ജല്ലയിൽ നിന്ന് ഒരു വെളിപ്പെടുത്തലും വരാത്തിടത്തോളം - തന്റെ അനുസരണക്കേട് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലമിന് അറിയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം സംശയിച്ചു. തബൂക്കിൽ യുദ്ധത്തിന് പോയപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം വിളവെടുപ്പ് വളരെ തൃപ്തികരമായിരുന്നു, അതിനാൽ എനിക്ക് വിളവെടുപ്പിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ മാറ്റേണ്ടി വന്നു. റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമും പങ്കെടുത്ത മുസ്ലീങ്ങളും തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു, ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ അവരോടൊപ്പം സാധനങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ പോയി. പിന്നെ ഞാൻ ഒരു സാധനവും വാങ്ങാതെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ എന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു; 'എനിക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സാധനങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാം. ആളുകൾ കൂടുതൽ തയ്യാറാകുന്നതുവരെ ഞാൻ എപ്പോഴും അതെ, ഇല്ല എന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്. റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം മുസ്ലീങ്ങളോടൊപ്പം പോയി, ഞാൻ ഒരു സാധനവും തയ്യാറാക്കിയിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ ഞാൻ പോയി, പിന്നെ ഒന്നും തയ്യാറാക്കാതെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് എപ്പോഴും സംശയമുണ്ടായിരുന്നു, മുസ്ലീം സൈന്യം പാഞ്ഞുപോയി യുദ്ധം ഇതിനകം തന്നെ കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ചേരാൻ ആഗ്രഹിച്ചു - പക്ഷേ അത് വെറും ഒരു മോഹം മാത്രമായിരുന്നു - ഒടുവിൽ ഞാൻ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ചേരേണ്ടതില്ലെന്ന് വിധിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് (സ) തബൂക്ക് യുദ്ധക്കളത്തിലേക്ക് പോയതിനുശേഷം, സങ്കടം എന്നെ കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങി. ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹത്തിനിടയിലേക്ക് ഞാൻ പോയപ്പോൾ, കപടവിശ്വാസികളായ ആളുകളെയോ അല്ലാഹു അസ്സ വ ജല്ലയുടെ ഒഴികഴിവുകൾ പറഞ്ഞ ദുർബലരായ ആളുകളെയോ മാത്രമേ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയൂ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതേസമയം, മുഹമ്മദ് നബി (സ) തബൂക്കിൽ എത്തുന്നതുവരെ എന്നെ ഓർമ്മിച്ചില്ല. തുടർന്ന്, തന്റെ കൂട്ടാളികൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: 'കഅബ് ബിൻ മാലിക് എന്തുകൊണ്ട് നമ്മോടൊപ്പം ചേർന്നില്ല?' ബനീ സലിമയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കൂട്ടുകാരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഈ പോരാട്ടത്തേക്കാൾ കഅബ് ബിൻ മാലിക് തന്നെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആശങ്കാകുലനാണെന്ന് തോന്നുന്നു?' കൂട്ടുകാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മുആദ് ബിൻ ജബൽ പറഞ്ഞു: 'ഓ സുഹൃത്തേ, എന്തൊരു മോശം വാക്കാണ് നിങ്ങളുടെ വാക്ക്! അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, കഅബ് ബിൻ മാലിക് ഒരു നല്ല വ്യക്തിയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.' അപ്പോൾ മുഹമ്മദ് നബി (സ) നിശബ്ദനായി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം നിശബ്ദനായപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് ഇരുമ്പ് ഹെൽമെറ്റ് ധരിച്ച ഒരാളെ അദ്ദേഹം കണ്ടു, അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു: 'നീ അബു ഖൈത്സമ ആയിരിക്കണം?' ' ഈ വ്യക്തി യഥാർത്ഥത്തിൽ അബൂഖൈത്സാമ അൽ അൻസാരി ആണെന്ന് മനസ്സിലായി, ഒരിക്കൽ കപടവിശ്വാസികളുടെ ശകാരത്തിന് ഇരയായപ്പോൾ ഒരു ഷഡ്ഢി ഈത്തപ്പഴം ദാനം ചെയ്തിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത്. കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലം തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങാൻ ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു. പിന്നെ ഞാൻ കള്ളം പറയാൻ ഒഴികഴിവുകൾ കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചു; 'പ്രവാചകന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ എന്ത് കാരണമാണുള്ളത്?' ഇത് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ, ഉപദേശം നൽകാൻ കഴിയുന്ന എന്റെ കുടുംബത്തോട് ഞാൻ സഹായം ചോദിച്ചു. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലം മദീന നഗരത്തിൽ എത്താറായെന്ന് ആരോ എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, കള്ളം പറയാനുള്ള കാരണം എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. ഒടുവിൽ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലമിനോട് എനിക്ക് കള്ളം പറയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതിനാൽ, എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് സത്യം പറയേണ്ടിവന്നു. അധികം താമസിയാതെ, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹി അലൈഹി വസല്ലം മദീന നഗരത്തിൽ എത്തി. പതിവുപോലെ, അദ്ദേഹം നേരെ പള്ളിയിലേക്ക് പോയി - ഒരു പ്രദേശത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്ത് എത്തുമ്പോഴെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിവ് പോലെ - പ്രാർത്ഥനകൾ നടത്തി. സുന്നത്ത് നമസ്കാരം നിർവഹിച്ചതിനുശേഷം, റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഉടൻ തന്നെ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുമായി സംസാരിച്ചു. അതിനുശേഷം, മുസ്ലീങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ സമയമില്ലാത്ത നിരവധി സുഹൃത്തുക്കൾ എത്തി, സത്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് വിവിധ കാരണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോട് അറിയിച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്ത എൺപതിലധികം പേർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്തവരുടെ സത്യസന്ധത പ്രവാചകൻ സ്വീകരിച്ചു, അവരോട് വിശ്വസ്തത പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു, അവർക്കുവേണ്ടി ക്ഷമ ചോദിച്ചു, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചത് അല്ലാഹുവിന് കൈമാറി. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെ കാണാൻ വന്നു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത ശേഷം, അദ്ദേഹം ഒരു കോപാകുലന്റെ പുഞ്ചിരി പോലെ പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഇവിടെ വരൂ!' പിന്നെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. അതിനുശേഷം റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ചോദിച്ചു; 'ഓ കഅബ്, നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വന്നാലോ?' നിങ്ങളുടെ ശരീരവും ആത്മാവും ഇസ്ലാമിന് സമർപ്പിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടില്ലേ? ' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, അല്ലാഹുവാണ, ഞാൻ നിങ്ങളല്ലാത്ത ഒരാളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നാൽ, ഞാൻ അവതരിപ്പിച്ച കാരണങ്ങളും വാദങ്ങളും കാരണം അവന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മുക്തനാകുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. എന്നാൽ, അല്ലാഹുവാണ, നിങ്ങൾ കോപിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ നുണകൾ നിറഞ്ഞ കാരണങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയാൽ, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നിങ്ങളെ എന്നോട് കോപിപ്പിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. അല്ലാഹുവാണ, എന്റെ ശരിയായതും സത്യസന്ധവുമായ കാരണങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയും, എന്നിട്ട് ആ കാരണങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ശകാരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ഞാൻ അത് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും. എന്റെ സത്യസന്ധമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അല്ലാഹു എന്നെ ശിക്ഷിക്കട്ടെ. അല്ലാഹുവാണ, യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് എന്നെ തടയാൻ ഒരു പ്രായവുമില്ല. അല്ലാഹുവാണ, മുസ്ലീങ്ങളോടൊപ്പം പോരാട്ടത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എനിക്ക് വളരെ പരിമിതമായ അവസരമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഞാൻ ആ സമയത്ത് പൂർണ്ണമായും നിസ്സഹായനായിരുന്നു. ഈ ആത്മാർത്ഥമായ ഏറ്റുപറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ പറഞ്ഞു; 'ഈ വ്യക്തി സത്യസന്ധമായും ശരിയായിട്ടാണ് സംസാരിച്ചത്. അതിനാൽ അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഒരു തീരുമാനം നൽകുന്നതുവരെ നിൽക്കൂ'. ഒടുവിൽ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അരികിൽ നിന്ന് മാറി. അധികം താമസിയാതെ, ബനീ സലിമയിൽ നിന്നുള്ള നിരവധി ആളുകൾ എന്നെ പിന്തുടർന്ന് പറഞ്ഞു: 'ഓ കഅബ്, അല്ലാഹുവാണ സത്യം, നീ ഒരു തെറ്റ്/പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. യുദ്ധത്തിന് പോകാത്ത മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കൾ മുന്നോട്ടുവച്ച കാരണങ്ങൾ പോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന് കാരണങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നില്ല നീ. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായ്ക്കുന്നത്'. അതിനുശേഷം കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണ സത്യം, ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വരെ അവർ എപ്പോഴും എന്നെ അപമാനിക്കും, തുടർന്ന് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ കള്ളം പറയും'. കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'എന്നെപ്പോലെ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമയുടെ മുമ്പാകെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട മറ്റാരെങ്കിലുമുണ്ടോ?' ബനീ സലിമയിലെ ആളുകൾ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അതെ. നിന്നെപ്പോലെ രണ്ട് പേർ കൂടിയുണ്ട്. നീ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനോട് പറഞ്ഞു, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ നിനക്ക് ഉത്തരം നൽകിയതുപോലെ അവർക്ക് മറുപടി നൽകി. കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'ഓ സഹചാരികളേ, ഈ രണ്ടുപേർ ആരാണ്?' ബനൂ സലിമ എന്ന അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഈ രണ്ടുപേർ മുറാറ ബിൻ റബിയ അൽ അമീൻ, ഹിലാൽ ബിൻ ഉമ്മയ്യ അൽ വാഖിഫി എന്നിവരാണ്.' കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അവർ ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത രണ്ട് നീതിമാനായ കൂട്ടാളികളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചു, ഇരുവരും നല്ല മാതൃകകളാകാൻ യോഗ്യരാണ്. അതിനുശേഷം, അവർ ഈ രണ്ട് പുരുഷന്മാരെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പോയി.' കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്ത ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരോടും സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മുസ്ലീങ്ങളെ വിലക്കി. അതിനുശേഷം, മുസ്ലീങ്ങൾ സ്വയം അകലം പാലിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഈ ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് അപരിചിതമായി തോന്നുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരോടുള്ള അവരുടെ മനോഭാവം മാറ്റി. ഈ ഭൂമി ഞാൻ മുമ്പ് താമസിച്ചിരുന്നതും അമ്പത് രാത്രികൾ നീണ്ടുനിന്നതുമായ ഭൂമിയല്ലായിരുന്നുവെന്ന് തോന്നി.' തബൂക്ക് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാത്ത എന്റെ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഇപ്പോൾ അവരുടെ വീട്ടിൽ സങ്കടത്തോടെ മുട്ടുകുത്തി കരയുകയാണ്, അതേസമയം ഞാൻ ഒരു കഠിനനും കടുപ്പമുള്ളതുമായ യുവാവാണ്. ഞാൻ സാധാരണപോലെ പെരുമാറുകയും പതിവ് പോലെ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി, മറ്റ് മുസ്ലീങ്ങളോടൊപ്പം ജമാഅത്ത് പ്രാർത്ഥനകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പള്ളിയിൽ പോയി, ആരും എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിലും മാർക്കറ്റിൽ ചുറ്റിനടന്നു. ഒരു ദിവസം ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെ സമീപിച്ച് അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം ഇരിപ്പിടത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചു; 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അഭിവാദ്യത്തിന് മറുപടി നൽകാൻ ചുണ്ടുകൾ ചലിപ്പിക്കുമോ ഇല്ലയോ? പിന്നെ ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹം എന്നിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ മാറ്റി.' മുസ്ലീം സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് വളരെക്കാലം ഒറ്റപ്പെട്ടതിനുശേഷം, അബു ഖതാദയുടെ പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ വേലിയിലെത്തുന്നതുവരെ ഞാൻ നടക്കാൻ പോയി. അബു ഖതാദ എന്റെ അമ്മാവന്റെ മകനാണ് - എന്റെ കസിൻ - എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട വ്യക്തിയാണ് അദ്ദേഹം. ഞാൻ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ഹലോ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അല്ലാഹുവാണ, അദ്ദേഹം എന്റെ ആശംസയ്ക്ക് ഒട്ടും ഉത്തരം നൽകിയില്ല. ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടു; 'ഓ അബൂ ഖതാദ, അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ നിന്നോട് സത്യം ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും ശരിക്കും സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?' അബൂ ഖതാദ മൗനത്തിലായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലായി. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു, ആദ്യത്തേതുപോലെ സത്യം ചെയ്തു. പക്ഷേ അവൻ മൗനം പാലിച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിനും അവന്റെ ദൂതനും ഇതിനെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയാം'. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു, പൂന്തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ഞാൻ മദീന മാർക്കറ്റിൽ നടക്കുമ്പോൾ, മദീന നഗരത്തിൽ ഭക്ഷണം വിൽക്കുന്ന സിറിയൻ ദേശത്തുനിന്നുള്ള ഒരാൾ ചോദിച്ചു; 'കഅബ് ബിൻ മാലിക് എവിടെയാണെന്ന് ആർക്കാണ് എനിക്ക് കാണിച്ചുതരാൻ കഴിയുക?' പിന്നെ ആ വ്യക്തി എന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് ഗസ്സാൻ രാജാവിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കത്ത് എനിക്ക് കൈമാറുന്നതുവരെ ആളുകൾ എന്നെ കാണിച്ചു. എനിക്ക് വായിക്കാനും എഴുതാനും അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ, കത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു: 'നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് - അതായത് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (അല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും) - നിങ്ങളെ പൊതുബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെടുത്തിയെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു, അതേസമയം നിങ്ങളുടെ നാഥൻ തന്നെ നിങ്ങളെ അങ്ങനെ പാഴാക്കിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരൂ, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.' കത്ത് വായിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഈ കത്തും എനിക്ക് ഒരു ദുരന്തമാണ്.' പിന്നെ ഞാൻ അത് തീയിൽ ഇട്ടു നശിപ്പിക്കുന്നതുവരെ കത്തിച്ചു. നാൽപ്പത് ദിവസത്തെ പരസ്യമായ ഒറ്റപ്പെടലിനുശേഷം, ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാട് ഇറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. ഒരു ദിവസം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (അല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും) എന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് ഒരു സന്ദേശം നൽകി: 'ഓ കഅബ്, തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (അല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും) നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയെ ഒഴിവാക്കാൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കുന്നു.' ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ അവളെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യണോ അതോ മറ്റെന്താണ്?' ' ദൂതൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'നീ വിവാഹമോചനം ചെയ്യേണ്ടതില്ല. പക്ഷേ, അത് ഒഴിവാക്കുക, അതിലേക്ക് അടുക്കരുത്.' എന്നിട്ട് ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു; 'അല്ലയോ ചേച്ചി, നീ ആദ്യം നിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകണം, അല്ലാഹു ഈ കാര്യത്തിൽ വ്യക്തമായ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുന്നതുവരെ അവരോടൊപ്പം താമസിക്കണം'. കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'അതിനുശേഷം അധികം താമസിയാതെ, ഹിലാൽ ബിൻ ഉമയ്യയുടെ ഭാര്യ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് ചോദിച്ചു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഹിലാൽ ബിൻ ഉമയ്യ വൃദ്ധനും ദുർബലനുമാണ്, ദാസന്മാരുമില്ല. അതിനാൽ, ഞാൻ അവനെ പരിപാലിക്കട്ടെ'. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമും മറുപടി പറഞ്ഞു; 'വേണ്ട. നീ ആദ്യം അവനെ അനുഗമിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്, കുറച്ചു നേരം അവൻ നിന്റെ അടുത്ത് ഉണ്ടാകരുത്'. ഹിലാലിന്റെ ഭാര്യ ഉറച്ചുനിന്നു പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഇപ്പോൾ അവന് ജീവിതത്തിൽ ഒരു ഉത്സാഹവുമില്ല. ഈ പ്രശ്നം നേരിട്ടതുമുതൽ അവൻ എപ്പോഴും കരയുന്നു.' കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'എന്റെ കുടുംബത്തിലെ ചിലർ പറഞ്ഞു; 'നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ ഈ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ആദ്യം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനോട് അനുവാദം ചോദിക്കണം.' കാരണം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) തന്നെ ഹിലാൽ ബിൻ ഉമയ്യയ്ക്ക് ഭർത്താവിനെ പരിപാലിക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.' കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'എന്റെ ഭാര്യയുടെ ഈ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനോട് (സ) അനുവാദം ചോദിക്കില്ല. കാരണം, ഞാൻ ചെറുപ്പമായിരിക്കുമ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനോട് അനുവാദം ചോദിച്ചാൽ അവർ എങ്ങനെ ഉത്തരം നൽകുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.' കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'ഇത് പത്ത് രാത്രികൾ നീണ്ടുനിന്നു, അതിനാൽ മുസ്ലീങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്നത് വിലക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇത് പൂർണ്ണമായും അമ്പത് രാത്രികളായിരുന്നു.' കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അമ്പതാം രാത്രിയിൽ ഞാൻ വീടിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് വെച്ച് പ്രഭാത നമസ്കാരം നിർവഹിച്ചു. ഞാൻ നമസ്കാരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് ഖേദവും സങ്കടവും തോന്നി. ഈ വിശാലമായ ഭൂമി എനിക്ക് ഇടുങ്ങിയതായി തോന്നുന്നു. പെട്ടെന്ന് ചക്രവാളത്തിന് കുറുകെ ആരോ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു; 'ഓ കഅബ് ബിൻ മാലിക്, സന്തോഷിക്കൂ!' അങ്ങനെ ഞാൻ സാഷ്ടാംഗം വീണു, എന്റെ പ്രശ്‌നത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മുക്തനായെന്ന് മനസ്സിലായി. കഅബ് ബിൻ മാലിക് പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം മുസ്ലീങ്ങളോട് അത് അവസാനിച്ചുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.'

Hadith Corroboration (10)

Hadith

Imam Muslim : 4974

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَالسِّيَاقُ حَدِيثُ مَعْمَرٍ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدٍ وَابْنِ رَافِعٍ قَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ مِنْ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِيَ الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ وَكَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبَّلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا وَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَتَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَادَّلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ الْحِجَابُ عَلَيَّ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا يُكَلِّمُنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِيَ الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَ مَا نَقَهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا ابْنَةُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوْ لَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَتْ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَ أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي بِشَيْءٍ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و

[ഹിബ്ബാൻ ബിൻ മൂസ] [അബ്ദുല്ല ബിൻ അൽ മുബാറക്] [യൂനുസ് ബിൻ യാസിദ് അൽ ഐലി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ ഇത് മറ്റൊരു വഴിയിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, [ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം അൽ ഹൻസലി], [മുഹമ്മദ് ബിൻ റാഫി], ['അബാദ് ബിൻ ഹുമൈദ്] എന്നിവരോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇബ്നു റാഫി പറഞ്ഞു; [ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ; [അബ്ദുറസാഖ്] [അബ്ദുർറസാഖ്] ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു [മഅ്മർ], അവരുടെ ഹദീസ് വരി 'അബ്ദും ഇബ്നു റാഫി' എന്നിവരുടെ ചരിത്രമാണ്. യൂനുസും മഅ്മറും പറഞ്ഞു; [അസ് സുഹ്‌രി] യിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി എനിക്ക് [സഈദ് ബിൻ അൽ മുസയ്യബ്], [ഉർവ ബിൻ സുബൈർ], [അൽഖമ ബിൻ വഖാഷ്], [ഉബൈദുള്ള ബിൻ അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉത്ബ ബിൻ മസ്ഊദ്] എന്നിവർ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഭാര്യയായ [ഐസിയ] യുടെ ഹദീസിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് - തെറ്റായ കിംവദന്തികൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ആളുകൾ അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ എന്ത് വേണമെങ്കിലും പറയുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അല്ലാഹു ആരോപണത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ വിശുദ്ധിയെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ ചിലർക്ക് മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് സംഭവത്തിന്റെ കഥ ലഭിച്ചു, അങ്ങനെ കഥ ശക്തമായിരുന്നു, അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞ എല്ലാ വാക്കുകളും ഞാൻ മനഃപാഠമാക്കുന്നതുവരെ, ചില കഥകൾ മറ്റുള്ളവയെ സ്ഥിരീകരിച്ചു. ഉർവയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം എനിക്ക് പറഞ്ഞു, പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഭാര്യയായ ആയിസിയയിൽ നിന്ന്; നബി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം യാത്ര ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് നറുക്കെടുത്തു. ലോട്ടറിയെടുക്കുന്നവൻ ആരായാലും അവൻ തന്നെയാണ് നബി (സ) യുടെ കൂടെ പോകുന്നത്. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അദ്ദേഹം ഒരു യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നറുക്കെടുത്തു, എന്റെ അമ്പുകൾ നറുക്കെടുത്തു, അങ്ങനെ ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) യുടെ കൂടെ പോയി. ഹിജാബിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആയത്ത് അവതരിച്ചതിന് ശേഷമാണ് ഈ സംഭവം നടന്നത്. പിന്നീട് എന്നെ എന്റെ രണ്ടാമത്തെ യുദ്ധത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി. യാത്രയുടെ മധ്യത്തിൽ, പ്രവാചകൻ (സ) ഒരു യുദ്ധം പൂർത്തിയാക്കി മദീനയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതുവരെ ഞാൻ താഴേക്ക് പോയി. ഒരു വൈകുന്നേരം ഞാൻ ഒരു കൂട്ടം മുസ്ലീങ്ങളോടൊപ്പമായിരുന്നു. അവർ ഉറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ, ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ മുന്നിലെത്തുന്നതുവരെ നടന്നു. എന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ മുസ്ലീം സംഘത്തോടൊപ്പം ചേർന്നു. എന്റെ നെഞ്ച് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ, യെമനിലെ സഫറിൽ നിന്ന് വന്ന എന്റെ മാല പൊട്ടിയതായി മനസ്സിലായി. അങ്ങനെ ഞാൻ തിരികെ പോയി എന്റെ മാല തിരഞ്ഞു, തിരച്ചിൽ എന്നെ വൈകി. എന്റെ ജീവരക്തം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആളുകളുടെ സംഘം പോയി, ഞാൻ സാധാരണയായി സവാരി ചെയ്യുന്ന എന്റെ ഒട്ടകത്തിൽ എന്റെ ജീവരക്തം വച്ചുകൊണ്ട് അവർ നടന്നു. "അന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യമാർ മെലിഞ്ഞും ഭാരം കുറഞ്ഞവരുമായിരുന്നു, കാരണം അവർ ഒരിക്കലും മാംസം കഴിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, അവർ ലഘുവായ ഭക്ഷണം മാത്രമേ കഴിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ, അവർ നടന്ന് അത് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ആ മിന്നലിന്റെ ഭാരം ആരും സംശയിക്കില്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, ആ സമയത്ത് ഞാൻ ഇപ്പോഴും ചെറുതായിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവർ അവരുടെ ഒട്ടകങ്ങളെ എടുത്ത് നടന്നു - യാത്ര തുടർന്നു - സൈന്യം കടന്നുപോയപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ മാല ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ, ഞാൻ അവരുടെ സീറ്റിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ആരും വിളിച്ചില്ല, ആരും ഉത്തരം നൽകിയില്ല. പിന്നെ ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി. മുസ്ലീം സൈന്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ആരെങ്കിലും എന്നെ കണ്ടെത്തി എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, എനിക്ക് ഉറക്കം തോന്നി, ഉറങ്ങിപ്പോയി. അതേസമയം, ഷഫ്‌വാൻ ബിൻ മുഅത്തൽ അസ്സുലാമിയും ദസാക്വാന്റെയും ആളുകൾ സൈന്യത്തിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നു - ആരെങ്കിലും പിന്നിലുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു -. അവർ വൈകുന്നേരം നേരത്തെ നടന്നു, രാവിലെ അവർ എന്റെ സീറ്റിൽ എത്തി. ഷഫ്‌വാൻ ബിൻ അൽ മുഅത്തൽ അസ്സുലമി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടു, അവൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കാരണം, എന്റെ മേൽ ഹിജാബ് ധരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവൻ എന്നെ കണ്ടിരുന്നു. ഉടനെ ഞാൻ ഉണർന്നു, ഇന്നാ ലില്ലാഹി വ ഇന്നാ ഇലൈഹി റാജിഉൻ എന്ന് അവൻ വിശ്രമിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. ഉടനെ ഞാൻ എന്റെ ഹിജാബ് കൊണ്ട് മുഖം മൂടി. അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, അവൻ ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല, അവന്റെ ഇസ്തിർജ ഒഴികെ ഒരു വാക്കും ഞാൻ കേട്ടില്ല. ഒടുവിൽ അവൻ തന്റെ ഒട്ടകത്തെ താഴെയിറക്കി, ഞാൻ അതിൽ കയറി. പിന്നെ അവൻ പോയി ഞാൻ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ഒട്ടകത്തെ നയിച്ചു - അസ്സരിയ്യ കടൽത്തീരത്ത് അവർ വിശ്രമിച്ചതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ മുസ്ലീം സൈന്യത്തെ പിടികൂടുന്നതുവരെ. എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ മുൻവിധിയോടെ പെരുമാറിയവർക്ക് നാശം. ആ സമയത്ത്, ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രകടമായ അഹങ്കാരം പ്രകടമായ വ്യക്തി അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉബയ് ബിൻ സലൂൽ ആയിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഞാൻ മദീനയിൽ എത്തി. ഞങ്ങൾ എത്തിയതിനുശേഷം, ഒരു മാസത്തോളം എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് അസുഖം വന്നു, ആളുകൾ എനിക്കെതിരെയുള്ള ആരോപണങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു, എനിക്ക് അതിൽ അൽപ്പം പോലും കുറ്റബോധം തോന്നിയില്ലെങ്കിലും. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം എന്റെ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് സംശയിച്ചു. മുമ്പ് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിൽ കണ്ടിരുന്ന പ്രവാചകന്റെ (സ) സൗമ്യത എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് അസുഖം വന്നപ്പോൾ, പ്രവാചകൻ (സ) വന്ന് എന്നെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് ചോദിച്ചു, "സുഖമാണോ?" അദ്ദേഹം എന്നെ സംശയിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു, ഞാൻ എന്തെങ്കിലും മോശം ചെയ്തതായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. എനിക്ക് സുഖം പ്രാപിച്ചുവെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ, ഞാൻ ഉമ്മു മിസ്തയോടൊപ്പം സ്വയം ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. രാത്രിയിൽ ഒഴികെ രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഈ സ്വകാര്യ സ്ഥലം ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾക്ക് സമീപമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളുടെ കാര്യങ്ങൾ പോലെയായിരുന്നു; വീട്ടിൽ വിശ്രമിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാനും ഉമ്മു മിസ്തയും - അവർ അബൂ റുഹ്മി ബിൻ അൽ മുത്തല്ലിബ് ബിൻ അബ്ദി മനാഫിന്റെ മകളാണ്, അവരുടെ അമ്മ ശഖ്ർ ബിൻ ആമിറിന്റെ മകളാണ്, അബൂബക്കർ ഷിദിഖ് എന്നയാളുടെ അമ്മായിയും അവരുടെ മകൻ മിസ്തഹ് ബിൻ ഉത്സബ ബിൻ അബ്ബദ് ബിൻ അൽ മുത്തല്ലിബ് - ഞങ്ങളുടെ ജോലി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ആ സമയത്ത്, ഉമ്മു മിസ്തഹ് അവളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ ചവിട്ടി അല്ലെങ്കിൽ കുടുങ്ങിയതിനാൽ വഴുതി വീണു. ആ സമയത്ത് അവൾ പറഞ്ഞു: 'മിസ്തഹിന് കഷ്ടം!' ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു: 'നീ പറഞ്ഞത് എത്ര മോശമാണ്, ബദർ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ഒരാളെ നീ വിമർശിച്ചു?'. അവൾ പറഞ്ഞു: 'അതെ, അവൻ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടില്ലേ?' ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'അവൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?' പിന്നെ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയവരുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൾ എന്നെ അറിയിച്ചു. ആ സമയത്ത് എനിക്ക് അസുഖം വന്നു, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) എന്നെ കണ്ടുമുട്ടി എന്നെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: 'സുഖമാണോ?' ' ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ നിങ്ങൾ എന്നെ അനുവദിക്കുമോ?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ആ സമയത്ത് ഞാൻ അവരിൽ നിന്ന് വാർത്ത സ്ഥിരീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒടുവിൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) എന്നെയും അനുവദിച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി, ഞാൻ എന്റെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു: 'ഓ എന്റെ അമ്മേ, ആളുകൾ എന്താണ് സംസാരിക്കുന്നത്?' അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഓ എന്റെ മകളേ, നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കട്ടെ, അല്ലാഹു നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കട്ടെ, അവൾക്ക് മറ്റ് ഭാര്യമാരുള്ളപ്പോൾ ഭർത്താവ് അവളെ വ്യക്തമായി സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയും ഇല്ല - ഭർത്താവിന്റെ മറ്റ് ഭാര്യമാർ - അവർക്കെതിരെയുള്ള ആരോപണങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കും.' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹു പരിശുദ്ധൻ, ആളുകൾ ഇതിനെക്കുറിച്ചാണോ സംസാരിക്കുന്നത്?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ആ രാത്രി ഞാൻ കരഞ്ഞു, രാവിലെ വരെ എന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം അവർ ക്ഷീണിതരായിരുന്നു, ഞാൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ കോൾ ധരിക്കില്ല. രാവിലെ ഞാൻ കരഞ്ഞു. ആ സമയത്ത്, പ്രവാചകൻ (സ) അലി ബിൻ അബീ താലിബിനെയും ഉസാമ ബിൻ സൈദിനെയും വിളിച്ചുവരുത്തി, അവരുടെ ഭാര്യമാരെ വേർപെടുത്തുന്നതിനായി ഇരുവരെയും ചർച്ച ചെയ്യാൻ ക്ഷണിച്ചു, അത് ഇതുവരെ വെളിപാട് വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'ഉസാമ ബിൻ സൈദിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, തന്റെ ഭാര്യ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് അകലം പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്നും തന്നോടുള്ള അവളുടെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചും തനിക്ക് അറിയാമെന്നും അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ)ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. ഉസാമ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! അവർ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരാണ്, നന്മയല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല'. അലി ബിൻ അബീ താലിബിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹു അസ്സ വജല്ല നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് നൽകില്ല, അദ്ദേഹത്തെ കൂടാതെ ഇനിയും ധാരാളം സ്ത്രീകളുണ്ട്.' "തീർച്ചയായും, നിങ്ങളുടെ അടിമയോട് ചോദിച്ചാൽ അവൻ തീർച്ചയായും സത്യസന്ധനായിരിക്കും." ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം ബരീറയെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു; 'ഓ ബരീറ! ആയിഷയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് സംശയമുള്ള എന്തെങ്കിലും നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ?' ബരീറ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'സത്യവുമായി നിങ്ങളെ അയച്ചവൻ സത്യം, ഞാൻ അവനിൽ മറ്റൊന്നും കുറഞ്ഞതായി കാണുന്നില്ല. അവൻ കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, തന്റെ കുടുംബത്തിൽ മാവ് പ്രതീക്ഷിച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോയി, തുടർന്ന് ഒരു മെരുക്കിയ മൃഗം മാവ് തിന്നു.' അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി അലൈഹി വ സല്ലം എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് അബ്ദുല്ലാഹി ബിൻ ഉബായി ബിൻ സലൂൽ എന്ന വ്യക്തിയോട് ഒരു വാദം ചോദിച്ചു. റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി അലൈഹി വ സല്ലം മിമ്പറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, റസൂലുല്ലാഹി സ്വല്ലാഹി അലൈഹി വ സല്ലം പറഞ്ഞു: 'എല്ലാ മുസ്ലീങ്ങളേ, എന്റെ കുടുംബത്തെ വേദനിപ്പിച്ച ഒരാളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് വാദങ്ങൾ നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരേ. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, എന്റെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് നന്മയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. നന്മയല്ലാതെ എനിക്ക് അറിയാത്ത ഒരു മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ ഭാര്യയെ അവൾ എന്റെ കൂടെയില്ലെങ്കിൽ ആരും കണ്ടുമുട്ടില്ല'. സഅദ് ബിൻ മുആദ് അൽ അൻസാരി പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഞാൻ അതിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. ബനീ ഔസിൽ നിന്നുള്ള ആരുടെയെങ്കിലും കഴുത്ത് ഛേദിക്കപ്പെട്ടാൽ, ബനീ ഖസ്‌റജിലെ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചാൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ കൽപ്പനകൾ നടപ്പിലാക്കും'. ഉടനെ, സഅദ് ബിൻ ഉബാദ - അദ്ദേഹം ബനീ ഖസ്‌റജിന്റെ നേതാവായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ഒരു നീതിമാനായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോഴും ഒരു മതഭ്രാന്തൻ മനോഭാവമുണ്ടായിരുന്നു - അദ്ദേഹം സഅദ് ബിൻ മുആദിനോട് പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണ സത്യം, നിനക്ക് അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല, കൊല്ലാനും കഴിയില്ല'. അപ്പോൾ ഉസൈദ് ബിൻ ഹുദ്‌ലൈർ എഴുന്നേറ്റു, അവൻ സഅദ് ബിൻ മുആദസിന്റെ അനന്തരവനായിരുന്നു, അവൻ സഅദ് ബിൻ ഉബാദയോട് പറഞ്ഞു; 'നീ കള്ളം പറയുകയാണ്, നീ കപടവിശ്വാസികളുമായി തർക്കിക്കുന്ന ഒരു കപടവിശ്വാസിയായതിനാൽ ഞങ്ങൾ അവനെ കൊല്ലും'. ഔസ്, ഖസ്‌റജ് മക്കൾക്കിടയിൽ സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളായി, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) മിമ്പറിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവർ പരസ്പരം കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു, അവർ നിശബ്ദരായി. അന്ന്, എന്റെ കണ്ണുനീർ വറ്റുന്നതുവരെ ഞാൻ കരഞ്ഞു, ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ഐലൈനർ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. പിറ്റേന്ന് രാത്രി, എന്റെ കണ്ണുനീർ വറ്റുന്നതുവരെ ഞാൻ കരഞ്ഞു, ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ഐലൈനർ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. എന്റെ കരച്ചിൽ എന്റെ ഹൃദയം പിളരുമെന്ന് എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ കരുതി. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും അവിടെ ഇരുന്നു. എന്റെ അരികിൽ ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, ഒരു അൻസാർ സ്ത്രീ എന്നെ കാണാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചു, ഞാൻ അവളെ അനുവദിച്ചു. അവൻ ഇരുന്നു എന്നോടൊപ്പം കരഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ അത്തരമൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നപ്പോൾ, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം ഞങ്ങളെ കാണാൻ വന്നു, അദ്ദേഹം ഹലോ പറഞ്ഞു, തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ഇരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'എന്റെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് വെളിപാട് വെളിപ്പെടുത്താത്തതിനാൽ ഒരു മാസമായി അദ്ദേഹം എന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നില്ല'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലമും ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആശംസകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അമ്മ ബാദ്, ഓ ആയിഷാ, തീർച്ചയായും ഇതുപോലുള്ള വാർത്തകൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്, തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ അത് ചെയ്യാത്തതിനാൽ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല നിങ്ങളെ അകറ്റി നിർത്തട്ടെ. നിങ്ങൾ ഈ പാപം ചെയ്താൽ, അല്ലാഹുവിനോട് പാപമോചനം തേടുകയും അവനോട് പശ്ചാത്തപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ദാസൻ, തന്റെ പാപങ്ങൾ സമ്മതിച്ച് പശ്ചാത്തപിക്കുന്നെങ്കിൽ, അല്ലാഹു അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കും'. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ കണ്ണുനീർ കൂടുതൽ ഒഴുകി. "കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുന്നത് വരെ വേഗത്തിൽ." ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു; "അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിന് ഉത്തരം നൽകുക. എന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞു; "എനിക്കറിയില്ല, അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം" എന്ന്. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു; "അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിന് ഉത്തരം നൽകുക!" എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു; "അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം" എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല." ആയിഷ പറഞ്ഞു; ഞാൻ പറഞ്ഞു; "ഞാൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ്, ഞാൻ ഖുർആൻ അധികം വായിക്കാറില്ല. അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നീ ഇത് കേട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം, അതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുകയും അതിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യും." ഞാൻ നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ; "തീർച്ചയായും, ഞാൻ ഈ പ്രവൃത്തികളിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണ്, ഞാൻ ഈ പ്രവൃത്തികളിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്. അതിനാൽ, നീയും അത് വിശ്വസിക്കില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, ഞാൻ അത് ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം, നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും എന്നെ വിശ്വസിക്കും. അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, എനിക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ മറ്റൊരു വാക്കുമില്ല; ക്ഷമ നല്ലതാണ്, നിങ്ങൾ ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യത്തിൽ സഹായം ചോദിക്കാനുള്ള സ്ഥലം അല്ലാഹുവാണ്'. -QS. യൂസുഫ് 18- ' ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ നിലപാട് മാറ്റി, ഞാൻ എന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ' അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, ആ സമയത്ത് ഞാൻ ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, ആ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ വളരെ അകലെയായിരുന്നതിനാൽ അല്ലാഹു അസ്വാസല്ല എന്നെ അകറ്റി നിർത്തും. എന്നിരുന്നാലും, അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, എന്റെ കാര്യത്തിൽ ആ വെളിപാട് വരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അല്ലാഹു അസ്വാസല്ല വായിച്ച വെളിപാട് ഉപയോഗിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ വളരെ നിസ്സാരമാണ് എന്റെ കാര്യം. പ്രവാചകൻ സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലമിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ അല്ലാഹു അസ്വാസല്ല എന്നെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു ആ സമയത്ത് എന്റെ പ്രതീക്ഷ. ആയിഷ പറഞ്ഞു; ' അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം സല്ലം തന്റെ സദസ്സിനെ വിട്ടുപോയില്ല, അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല തന്റെ പ്രവാചകന് ഒരു വെളിപാട് ഇറക്കുന്നതുവരെ ആരും വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയില്ല. അതിനാൽ, വെളിപാട് വരുമ്പോൾ സാധാരണയായി മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ മാറി, ശൈത്യകാലമായിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയർപ്പ് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് അവതരിച്ച വചനത്തിന്റെ ഭാരം വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'നബി (സ) സന്തോഷവാർത്ത ലഭിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചിരിച്ചു, ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ ആദ്യ വാചകം; 'സന്തോഷവാർത്ത, ഓ ഐസ്യ! അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല നിങ്ങളെ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തി' എന്നായിരുന്നു. അപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു; 'അവനെ നേരിടുക'. ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, ഞാൻ അവനെതിരെ നിൽക്കില്ല, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം സ്തുതിക്കില്ല, ഞാൻ എത്ര അകലെയാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന വെളിപാടുകൾ ഇറക്കിയവൻ അവനാണ്. അല്ലാഹു അസ്സവാജല്ല ഒരു വാക്യം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, അതായത്; തീർച്ചയായും, തെറ്റായ വാർത്തകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ആളുകൾ നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ളവരാണ്, പത്ത് വാക്യങ്ങൾ വരെ - QS. അന്നൂർ 1-11-. അല്ലാഹു ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ എത്രത്തോളം അകലെയാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന നിരവധി വാക്യങ്ങൾ അസ്സാവജല്ല അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.' ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'മിസ്തഹ് തന്റെ ബന്ധുവും ദരിദ്രനുമായിരുന്നു എന്നതിനാൽ അബൂബക്കർ അദ്ദേഹത്തിന് ദാനം നൽകിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണ, ഐസ്യയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതിന് ശേഷം ഞാൻ ഒരിക്കലും അവനെ സഹായിക്കില്ല.' അപ്പോൾ അല്ലാഹു അസ്സാവജല്ല ഒരു വെളിപാട് അവതരിപ്പിച്ചു, അതായത്: 'അവന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചവർ - അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ' - ചോദ്യം. അന്നൂർ 22-. ഹിബ്ബാൻ ബിൻ മൂസ പറഞ്ഞു, അബ്ദുല്ല ബിൻ മുബാറക് പറഞ്ഞു; "ഈ വാക്യം അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന വാക്യമാണ്. അപ്പോൾ അബൂബക്കർ പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവാണ, അല്ലാഹു എനിക്ക് പൊറുത്തുതന്നാൽ ഞാൻ കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കും.' പിന്നെ അദ്ദേഹം പതിവ് പോലെ മിസ്തഹിന് സഹായം നൽകുന്നതിലേക്ക് മടങ്ങി. അബൂബക്കർ പറഞ്ഞു; 'സത്യമായും, ഞാൻ സഹായം എന്നെന്നേക്കുമായി നിർത്തുകയില്ല'. ആയിഷ പറഞ്ഞു; എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം നബി (സ) യുടെ ഭാര്യ സൈനബ് ബിൻത് ജഹ്‌സിയോട് ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങൾ എന്തറിയാം, നിങ്ങൾ എന്താണ് കണ്ടത്, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് വാർത്ത ലഭിച്ചു?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഞാൻ എപ്പോഴും എന്റെ കേൾവിയും കാഴ്ചയും സൂക്ഷിക്കുന്നു, നല്ലതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കറിയില്ല'. ആയിഷ പറഞ്ഞു; 'സൈനബ് എന്റെ മുന്നിൽ എപ്പോഴും സ്വയം വീമ്പിളക്കുന്ന ഭാര്യയാണെങ്കിലും,

Hadith

Imam Muslim : 4975

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا كَانَ يُتَّهَمُ بِأُمِّ وَلَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ اذْهَبْ فَاضْرِبْ عُنُقَهُ فَأَتَاهُ عَلِيٌّ فَإِذَا هُوَ فِي رَكِيٍّ يَتَبَرَّدُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ اخْرُجْ فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَأَخْرَجَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَكَفَّ عَلِيٌّ عَنْهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَهُ ذَكَرٌ

എന്നോട് പറഞ്ഞു [സുഹൈർ ബിൻ ഹർബ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [അഫാൻ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [ഹംമദ് ബിൻ സലമ] [അനസിൽ] നിന്ന് [ഥാബിത്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു പ്രവാചകൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഭാര്യയുമായി വ്യഭിചാരം ചെയ്തതായി ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന്. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അലിയോട് പറഞ്ഞു; പോയി അവന്റെ കഴുത്ത് മുറിക്കുക - അവന്റെ കപടത കാരണം -. അപ്പോൾ അലി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, അവൻ ഒരു ചെറിയ കിണറ്റിൽ തണുക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി, അലി അവനോട് പറഞ്ഞു; പുറത്തുവരൂ! അപ്പോൾ അലി അവന്റെ കൈ വലിച്ചപ്പോൾ അവൻ ജനനേന്ദ്രിയം മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനാണെന്ന് മനസ്സിലായി, അതിനാൽ അലി അവനെ കൊന്നില്ല. പിന്നെ അലി റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, വാസ്തവത്തിൽ അദ്ദേഹം ജനനേന്ദ്രിയം മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനാണ് - അദ്ദേഹത്തിന് ജനനേന്ദ്രിയമില്ല -.

Hadith

Imam Muslim : 4976

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ يَقُولُا خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ لِأَصْحَابِهِ { لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا } مِنْ حَوْلِهِ قَالَ زُهَيْرٌ وَهِيَ قِرَاءَةُ مَنْ خَفَضَ حَوْلَهُ وَقَالَ { لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ } قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَسَأَلَهُ فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ فَقَالَ كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوهُ شِدَّةٌ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقِي { إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ } قَالَ ثُمَّ دَعَاهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قَالَ فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ و قَوْله { كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ } وَقَالَ كَانُوا رِجَالًا أَجْمَلَ شَيْءٍ

[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അൽ ഹസൻ ബിൻ മൂസ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [സുഹൈർ ബിൻ മുആവിയ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അബൂ ഇസ്ഹാഖ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അബൂ ഇസ്ഹാഖ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [സൈദ് ബിൻ അർഖാം] ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് കേട്ടു: 'ഒരിക്കൽ, ഞങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമോടൊപ്പം ഒരു നീണ്ട യാത്ര പോയി, ആ സമയത്ത് ഞങ്ങളുടെ നിരവധി സുഹൃത്തുക്കൾ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അനുഭവിച്ചു. അപ്പോൾ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ് തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്റെ പക്ഷത്തുള്ളവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനെ വിട്ടുപോകാൻ പണം നൽകരുത്'. സുഹൈർ പറഞ്ഞു; 'ഹൗലിഹി' - ലാം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ കസ്ര ഉള്ളത് - ആണ് ഏറ്റവും കൃത്യമായ വായന. അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ് പറഞ്ഞു; 'തീർച്ചയായും, ഞങ്ങൾ മദീനയിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ, ശക്തരായ ആളുകൾക്ക് ദുർബലരായ ആളുകളെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു'. -ചോദ്യങ്ങൾ. അൽ മുനാഫിഖൂൻ -63-; 8-. സൈദ് ബിൻ അർഖാം പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ ഞാൻ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ് തന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യം പറയാൻ പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അടുക്കലേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ്യോട് ഒരാളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ അയച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ് അങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്തതായി തോന്നുന്നു! അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'സൈദ് റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനോട് കള്ളം പറഞ്ഞു'. സൈദ് ബിൻ അർഖം പറഞ്ഞു; 'തീർച്ചയായും, കപടവിശ്വാസികളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി, അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ ത'ആല എന്റെ മനോഭാവത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്ന ഒരു വാക്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുവരെ, 'കപടവിശ്വാസികൾ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വന്നാൽ... - ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ. അൽ മുനാഫിഖൂൻ -63-; 1-'. സൈദ് ബിൻ അർഖം പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം കപടവിശ്വാസികളായ അവരെ അല്ലാഹുവിനോട് പാപമോചനം തേടാൻ വിളിച്ചു, പക്ഷേ അവർ തിരിഞ്ഞുനോക്കി'. അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ ത'ആല പറയുന്നു; 'കപടവിശ്വാസികൾ ചാരിയിരിക്കുന്ന മരം പോലെയാണ്...' -അൽ മുനാഫിഖൂൻ -63-; 4-. സൈദ് ബിൻ അർഖം പറഞ്ഞു; 'അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആകർഷകമായി കാണപ്പെടുന്ന ആളുകളാണ്'.

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Muslim : 4977

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُا أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْرَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَأَخْرَجَهُ مِنْ قَبْرِهِ فَوَضَعَهُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَنَفَثَ عَلَيْهِ مِنْ رِيقِهِ وَأَلْبَسَهُ قَمِيصَهُ فَاللَّهُ أَعْلَمُ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ بَعْدَ مَا أُدْخِلَ حُفْرَتَهُ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُفْيَانَ

[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ], [സുഹൈർ ബിൻ ഹർബ്], [അഹ്മദ് ബിൻ അബ്ദ അദ് ദബ്ബി] എന്നിവർ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു - ഈ ലഫദ് ഇബ്നു അബു സൈബയുടേതാണ് - ഇബ്നു അബ്ദ പറഞ്ഞു; ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, മറ്റൊരാളോട് പറഞ്ഞു; [അമ്രു] ൽ നിന്ന് [സുഫ്യാൻ ബിൻ ഉയൈന] പറയുന്നത് താൻ കേട്ടതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; നബി (സ) അബ്ദുല്ല ബിൻ ഉബ്ബായിയെ ഖബറിൽ ഇട്ടതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖബറിലേക്ക് പോയി, പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ പുറത്തെടുക്കാൻ കൽപ്പിച്ചു, മുട്ടുകുത്തി, തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേൽ അല്പം ഉമിനീർ ഊതി വസ്ത്രം ധരിച്ചു. വല്ലാഹു ആലം. [അഹ്മദ് ബിൻ യൂസുഫ് അൽ അസ്ദി] എന്നോട് പറഞ്ഞു [അഹ്മദ് ബിൻ യൂസുഫ് അൽ അസ്ദി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു [അമ്രു ബിൻ ദിനാർ] എന്നോട് പറഞ്ഞു; [ജാബിർ ബിൻ അബ്ദുല്ല] പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു; അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു ഉബ്ബായിയെ മറവ് ചെയ്തതിനു ശേഷം നബി (സ) അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖബർ സന്ദർശിച്ചു. - സുഫ്‌യാന്റെ ഹദീസിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു.

Hadith

Imam Muslim : 4978

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ يُكَفِّنُ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ اللَّهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا خَيَّرَنِي اللَّهُ فَقَالَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً } وَسَأَزِيدُهُ عَلَى سَبْعِينَ قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَزَادَ قَالَ فَتَرَكَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِمْ

[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി [അബൂ ഉസാമ] ['ഉബൈദുള്ളാഹ് ബിൻ ഉമർ] [ഇബ്നു ഉമറിൽ നിന്ന്] [നാഫിയിൽ നിന്ന്] അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ് ബിൻ സലൂൽ മരിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ് തന്റെ പിതാവിന്റെ കഫന് പകരം തന്റെ മേലങ്കി ആവശ്യപ്പെട്ട് റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. പ്രവാചകൻ തന്റെ മകന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റി. തുടർന്ന് പ്രവാചകൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ ശരീരത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്നും അഭ്യർത്ഥിച്ചു. മൃതദേഹം നമസ്കരിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് പെട്ടെന്ന് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറി പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുമോ? അത് കത്തിക്കുന്നത് അല്ലാഹു വിലക്കിയിട്ടില്ലേ?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നമസ്കരിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ മാത്രമേ അല്ലാഹു എനിക്ക് അവസരം നൽകിയിട്ടുള്ളൂ'. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആയത്ത് വായിച്ചു; നീ അവര്‍ക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടുകയോ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് - ഒരുപോലെയാണ്-; നീ അവര്‍ക്കുവേണ്ടി എഴുപത് തവണ പാപമോചനം തേടിയാലും...'. -QS. തൗബയില്‍ -9-; 80-. ഞാന്‍ എഴുപത് തവണ കവിയും'. ഉമര്‍ പറഞ്ഞു; 'പക്ഷേ അയാള്‍ ഒരു കപടവിശ്വാസിയാണ്!' എന്നാല്‍ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഇപ്പോഴും അത് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. അപ്പോള്‍ അല്ലാഹു തആല ഈ വാക്യം അവതരിപ്പിച്ചു; 'അവരുടെ മരിച്ചവരുടെ മൃതദേഹത്തിന് മേല്‍ ഒരിക്കലും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കരുത്, അവന്റെ ഖബറിടത്തില്‍ നില്‍ക്കരുത്...'. -QS. തൗബയില്‍ -9-; 84-. [മുഹമ്മദ് ബിന്‍ അല്‍ മുത്സന്ന] യും [ഉബൈദുള്ള ബിന്‍ സഈദ്] യും ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; ['ഉബൈദുള്ള] യില്‍ നിന്നുള്ള [യഹ്‌യ അല്‍ ഖത്താന്‍] ഈ സനദ് സമാനമായ ഹദീസുകള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; പിന്നീട് അദ്ദേഹം കപടവിശ്വാസികള്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന ഉപേക്ഷിച്ചു.

Hadith Corroboration (7)

Hadith

Imam Muslim : 4979

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ اجْتَمَعَ عِنْدَ الْبَيْتِ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ قُرَشِيَّانِ وَثَقَفِيٌّ أَوْ ثَقَفِيَّانِ وَقُرَشِيٌّ قَلِيلٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ كَثِيرٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَوْنَ اللَّهَ يَسْمَعُ مَا نَقُولُ وَقَالَ الْآخَرُ يَسْمَعُ إِنْ جَهَرْنَا وَلَا يَسْمَعُ إِنْ أَخْفَيْنَا وَقَالَ الْآخَرُ إِنْ كَانَ يَسْمَعُ إِذَا جَهَرْنَا فَهُوَ يَسْمَعُ إِذَا أَخْفَيْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ } الْآيَةَ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ح و قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بِنَحْوِهِ

[മുഹമ്മദ് ബിൻ അബൂ ഉമർ അൽ മക്കി] ഞങ്ങളോട് (സുഫ്യാൻ) [മൻസൂർ] [മുജാഹിദ്] [അബു മഅ്മർ] [ഇബ്നു മസ്ഊദ്] നിന്ന് വിവരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'കഅബയുടെ സമീപം മൂന്ന് പുരുഷന്മാർ ഒത്തുകൂടി, അവരിൽ രണ്ട് പേർ ഖുറൈഷ് ഗോത്രത്തിൽ നിന്നും ഒരാൾ തഖാഫി ഗോത്രത്തിൽ നിന്നോ അല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചും. മൂവരും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്തവരായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർ തടിച്ചവരായിരുന്നു. അവരിൽ ഒരാൾ തന്റെ സുഹൃത്തിനോട് ചോദിച്ചു; 'അല്ലാഹു നമ്മൾ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?' മറ്റൊരാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'നമ്മൾ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൻ കേൾക്കുന്നു, മൃദുവായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൻ കേൾക്കുന്നില്ല'. മൂന്നാമൻ പറഞ്ഞു; 'നമ്മൾ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൻ കേൾക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മൃദുവായി സംസാരിക്കുമ്പോഴും അവൻ കേൾക്കുന്നു'. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അസ്സാ വ ജല്ല ഈ വാക്യം അവതരിപ്പിച്ചു; 'നിങ്ങളുടെ കേൾവി, കാഴ്ച, ചർമ്മം എന്നിവയുടെ സാക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മറയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല...'. -QS. ഫുഷിലത്ത് -41-; 22-. [അബൂബക്കർ ബിൻ ഖല്ലാദ് അൽ ബഹിലി] എന്നോട് പറഞ്ഞതായി എനിക്ക് പറഞ്ഞു, [യഹ്‌യ ബിൻ സഈദ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, [സുഫ്‌യാൻ] [ഉമറ ബിൻ ഉമൈറിൽ നിന്ന്] [വഹ്ബ് ബിൻ റബിയയിൽ നിന്ന്] [അബ്ദുള്ളയിൽ നിന്ന്] [സുലൈമാൻ] എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അതുപോലെ തന്നെ ഇത് മറ്റൊരു വഴിയിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; [യഹ്‌യ] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, [മുജാഹിദിൽ നിന്ന്] [അബു മഅ്മർ] [അബ്ദുള്ളയിൽ നിന്ന്] [മുജാഹിദിൽ നിന്ന്] [മൻസൂറിനെ] എനിക്ക് സമാനമായ ഒരു ഹദീസ് പറഞ്ഞു.

Hadith Corroboration (2)

Hadith

Imam Muslim : 4980

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيٍّ وَهُوَ ابْنُ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى أُحُدٍ فَرَجَعَ نَاسٌ مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ فَكَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ فِرْقَتَيْنِ قَالَ بَعْضُهُمْ نَقْتُلُهُمْ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا فَنَزَلَتْ { فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ } و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ كِلَاهُمَا عَنْ شُعْبَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

[ഉബൈദുള്ളാഹ് ബിൻ മുആദ്‌സ് അൽ അൻബാരി] [എന്റെ പിതാവ്] [സിയുബയോട്] [ആദി ബിൻ സാബിത്തിൽ] നിന്ന് പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; [അബ്ദുള്ളാഹ് ബിൻ യാസിദ്] [സൈദ് ബിൻ സാബിത്തിൽ] നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു, പ്രവാചകൻ ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ഉഹദ് യുദ്ധക്കളത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പോയവരിൽ ചിലർ വഴിമധ്യേ തിരിച്ചെത്തി. ഇക്കാരണത്താൽ, പ്രവാചകൻ ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അനുയായികൾ അവരെ രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി വിഭജിച്ചു; ചിലർ അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യണമെന്നും ചിലർ അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യരുതെന്നും പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടാണ്, 'കപടവിശ്വാസികളെ നേരിടുന്നതിൽ നിങ്ങൾ രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്...' എന്ന വാക്യം അവതരിച്ചത്. -QS. ഒരു നിസാ -4-; 88-. (സുഹൈർ ബിൻ ഹർബ്) എന്നോട് (യഹ്‌യ ബിൻ സഈദ്) പറഞ്ഞതായി എനിക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ ഇത് മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെയാണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. (അബൂബക്കർ ബിൻ നാഫി) ഈ സനദിലൂടെ (സുഅബയിൽ നിന്ന്) സമാനമായ ഒരു ഹദീസോടെ [ഗുന്ദറിനെ] ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതന്നിട്ടുണ്ട്.

Hadith Corroboration (3)