Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith

Hadith

Imam Muslim : 4961

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ هِشَامٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أَسْمَاءَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا شَيْءَ أَغْيَرُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Eta esan digu [Muhammad bin Abu Bakr Al Muqaddami] [Bisyr bin Al Mufadhdhal] [Hisyam]-tik [Yahya bin Abu Katsir]-tik [Abu Salamah-tik] ['Urwah]-tik [Asma'] Profeta sallallaahu 'alaihi Waallam-ek baino ezer gehiago esan zuen: Jalla'.

Hadith Corroboration (41)

Hadith

Imam Muslim : 4962

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

Qutaibah bin Sa'idek Al 'Ala-tik esan digu bere aita Abu Hurairah-engandik Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esan zuela: 'Sinestun bat jeloskorra da, eta Ala are jeloskorragoa da'. Eta Muhammad bin Al Mutsannak Shu'bah-tik esan digu esan zuela: Al 'Ala entzun nuen transmisio-kate honekin.

Hadith Corroboration (41)

Hadith

Imam Muslim : 4963

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ قَالَ فَنَزَلَتْ { أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ أَلِيَ هَذِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ إِمَّا قُبْلَةً أَوْ مَسًّا بِيَدٍ أَوْ شَيْئًا كَأَنَّهُ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ أَصَابَ رَجُلٌ مِنْ امْرَأَةٍ شَيْئًا دُونَ الْفَاحِشَةِ فَأَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ وَالْمُعْتَمِرِ

Guri [Qutaibah bin Sa'id] eta [Abu Kamil Fudhail bin Husain Al Jahdari] esan digute, biak [Yazid bin Zurai'-rengandik] - eta lafadh hau Abu Kamilena da -; Yazidek [At Taimi] esan digu [Abu 'Uthman]-engandik ['Abdullah bin Mas'ud]-engandik gizon batek emakume bati musu eman ziola behin, gero Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zela eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i jakinarazi ziola. Orduan bertso hau jaitsi zen: 'Eta egin otoitza egunaren bi amaieran - goizean eta arratsaldean - eta gauaren hasieran. Izan ere, egintza onek egintza txarren bekatuak ezabatzen dituzte. Hori abisu bat da gogoratzen dutenentzat'. -QS Hud; 114-. Abdullah-ek esan zuen; gizonak galdetu zuen: 'Alaren Mezularia, bertso hau niretzat al da?' Hark erantzun zuen: 'Bertsoa nire ummah-tik egiten dutenentzat da'. Esan digute [Muhammad bin 'Abdul A'la]-k [Mu'tamirrek] [bere aitak] esan digula [Abu 'Uthmanek] [Ibn Mas'ud-ek] esan digula gizon batek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin zuela eta emakume bat ukitu zuela esan ziola, musu edo eskuarekin ukituz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i bere kafarah -ezabatzailea- galdetu izan balio bezala. Ibn Mas'udek esan zuen; orduan bertsoa jaitsi zen - Yaziden Hadith-ean bezala. Esan digu ['Uthman bin Abu Syaibah-ek] [Jarir-ek] [Sulaiman At Taimi]-rengandik sanad honekin esan digula, esan zuen: 'Gizon batek bekatu txiki bat egin zuen behin emakume baten aurka, gero Umar bin Khaththab ezagutu zuen, eta Umarrek uste zuen bekatu handi bat egin zuela. Gero Abu Bakr ezagutu zuen, eta uste zuen bekatu handi bat egin zuela. Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana etorri zen -orduan narratzaileak Yazid eta Mu'tamirren Haditha aipatu zuen-.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4964

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَوْ سَتَرْتَ نَفْسَكَ قَالَ فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا دَعَاهُ وَتَلَا عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ { أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّةً قَالَ بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعِجْلِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ يُحَدِّثُ عَنْ خَالِهِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الْأَحْوَصِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ مُعَاذٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِهَذَا خَاصَّةً أَوْ لَنَا عَامَّةً قَالَ بَلْ لَكُمْ عَامَّةً

Esan digu [Yahya bin Yahya] eta [Qutaibah bin Sa'id] eta [Abu Bakr bin Abu Syaibah] -eta lafadh hau Yahyarena da- Yahyak esan zuen; esan digu, eta beste batzuek diote; esan digu [Abul Ahwash] [Simak-engandik] [Ibrahim-engandik] ['Alqamah-engandik] eta [Al Aswad] ['Abdullah-engandik] esan zuen; Abdullah-engandik, esan zuen; 'Gizon bat etorri zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana eta esan zuen: 'Alaren Mezularia! Bekatu egin dut, Medina kanpoaldean emakume batekin sexu-harremanak izan ezik, beste bekatu batzuk egin ditut berarekin. Beraz, zigortu nazazu nahi duzun zigorrarekin. Beraz, Umar bin Khaththab-ek esan zion: 'Zure sekretua estali izan bazenu, Ala-k zure akatsa estaliko zuen'. Abdullah-ek esan zuen: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zituen Umar-en hitzak batere gezurtatu'. Beraz, gizona jaiki eta alde egin zuen. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek norbaiti jarraitzeko eta itzultzeko deitzeko agindu zion. Ondoren, bertso hau irakurri zion: 'Eta egin otoitza eguneko bi amaieran - goizean eta arratsaldean - eta gauaren hasieran. Izan ere, egintza on guztiek egintza txar guztien bekatuak ezabatzen dituzte. Hori abisu bat da gogoratzen dutenentzat'. -QS Hud: 114-. Beraz, galdetu bertaratutako norbaiti; 'O Nabiyullah! Bertsoa berari zuzenduta al dago?' Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek erantzun zuen: 'Gizateria osoarentzat ere'. Esan zigun [Muhammad bin Al Mutsannak] esan zigun [Abu An Nu'man Al Hakim bin 'Abdullah Al 'Ijlik] esan zigun [Syu'bah] [Simak bin Harb-engandik] esan zuen; [Ibrahim] bere osaba [Al Aswad]engandik ['Abdullah] sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik ['Al Aswah] istorio bat kontatzen entzun nion, hau da, Abul Ahwash-en haditha bere Hadith-ean esan zuena; Mu'adz-ek esan zuen: Alaren Mezularia, bertso hau pertsona horrentzat ala gure guztientzat da bereziki? Hark erantzun zuen: 'Zuei guztiontzat ere bai'.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4965

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ وَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْ فِيَّ كِتَابَ اللَّهِ قَالَ هَلْ حَضَرْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ قَدْ غُفِرَ لَكَ

Esan digu [Al Hasan bin 'Ali Al Hulwani] esan digu ['Amr bin 'Ashim]-ek [Hammam] [Ishaq bin 'Abdullah bin Abu Talhah-engandik] [Anas-engandik] esan duela: 'Gizon bat etorri zitzaion Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i eta esan zion: 'Bai, Allahren Mezularia! Neure buruaren aurkako legea hautsi dut -zigortu nazazu-!' Anas-ek esan zuen: 'Otoitz egiteko ordua iritsi zenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera otoitz egin zuen. Otoitza amaitu ondoren, berriro esan zion: 'Bai, Allahren Mezularia! Neure buruaren aurkako legea hautsi dut Allahren Liburuaren arabera'. Profetak sallallaahu 'alaihi wasallam galdetu zion: 'Gurekin otoitz egin al duzu?' Hark erantzun zuen: 'Bai!' Profetak sallallaahu 'alaihi wasallam esan zuen: 'Alak barkatu dizu'.

Hadith Corroboration (1)

Hadith

Imam Muslim : 4966

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ أَوْ قَالَ ذَنْبَكَ

Esan zigun [Nashr bin 'Ali Al Jahdhami] eta [Zuhair bin Harb] -eta lafadh hau Zuhairrarena da- biek esan zuten; esan zigun ['Umar bin Yunus] esan zigun ['Ikrimah bin 'Ammar] esan zigun [Syaddad] esan zigun [Abu Umamah] esan zuela: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam meskitan zegoenean, berarekin eserita eta hizketan ari ginela, bat-batean gizon bat etorri zen eta esan zuen: 'Alaren Mezularia, bekatu egin dut. Beraz, zigorra eman iezadazu!'. Baina Ala-ren Mezularia isilik geratu zen. Horren ondoren, pertsonak bere hitzak errepikatu zituen: 'Alaren Mezularia, bekatu egin dut. Beraz, zigorra eman iezadazu'. Baina Profeta isilik geratu zen. Handik gutxira, kongregazio-otoitzak egin ziren. Abu Umamah-ek esan zuen: 'Alaren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) etxera itzuli zenean, gizonak jarraitu egin zion gizonari erantzuna jakiteko'. Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) gizonaren galderari erantzun zion: «Badakizu etxetik irten zinenean, ez zenuela behar bezala garbitu?». Gizonak erantzun zion: «Bai, Ala-ren Mezularia». Orduan, Ala-ren Mezulariak bere hitzekin jarraitu zuen: «Ondoren, ez al zinen gurekin bat egin otoitz kolektiboan?». Gizonak erantzun zion: «Bai, Ala-ren Mezularia». Orduan, Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zuen: «Egia esan, Ala-k barkatu dizu zure zigorra, edo esan zuen, zure bekatuak».

Hadith Corroboration (2)

Hadith

Imam Muslim : 4967

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَسَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَاهِبٍ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ لَا فَقَتَلَهُ فَكَمَّلَ بِهِ مِائَةً ثُمَّ سَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَجُلٍ عَالِمٍ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ مِائَةَ نَفْسٍ فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ نَعَمْ وَمَنْ يَحُولُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ التَّوْبَةِ انْطَلِقْ إِلَى أَرْضِ كَذَا وَكَذَا فَإِنَّ بِهَا أُنَاسًا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاعْبُدْ اللَّهَ مَعَهُمْ وَلَا تَرْجِعْ إِلَى أَرْضِكَ فَإِنَّهَا أَرْضُ سَوْءٍ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا نَصَفَ الطَّرِيقَ أَتَاهُ الْمَوْتُ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ جَاءَ تَائِبًا مُقْبِلًا بِقَلْبِهِ إِلَى اللَّهِ وَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الْعَذَابِ إِنَّهُ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ فَأَتَاهُمْ مَلَكٌ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فَجَعَلُوهُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَ الْأَرْضَيْنِ فَإِلَى أَيَّتِهِمَا كَانَ أَدْنَى فَهُوَ لَهُ فَقَاسُوهُ فَوَجَدُوهُ أَدْنَى إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أَرَادَ فَقَبَضَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الْحَسَنُ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ لَمَّا أَتَاهُ الْمَوْتُ نَأَى بِصَدْرِهِ

[Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Muhammad bin Basysyarrek] esan digute -eta lafadh hau Ibnul Mutsannarena da- biek esan zuten; esan digu [Mu'adz bin Hisham]-ek [Qatadah-etik] [Abu Ash Shiddiq-etik] [Abu Sa'id Al Khudri-tik] esan didala, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Antzina, laurogeita hemeretzi pertsona hil zituen gizon bat zegoen. Orduan, pertsonak ezagutza handiko pertsona jainkotiar bat bilatu zuen. Gero, monje bati erakutsi zion eta berehala joan zitzaion. Monjeari aitortu zion laurogeita hemeretzi pertsona hil zituela eta bere damua onartuko ote zen? Gero, monjeak erantzun zuen: 'Ez. Zure damua ez da onartuko'. Azkenean, gizonak berehala hil zuen monjea, ehun pertsona hil arte. Orduan, gizonak ezagutza gehien zuen beste norbait bilatu zuen. Gero, ezagutza handiko jakintsu bat erakutsi zioten. Gizon jainkotiarrari, gizonak esan zion; «Ehun pertsona hil ditut eta nire damua onartuko al da?» Gizon jainkotiarrak erantzun zuen: «Bai. Ez dago oztoporik zure damuaren eta zure artean. Zoaz halako edo halako eremura, Allah Subhanahu Wa Ta'ala gurtzen duen jende asko baitago. Ondoren, gurtu Allah haiekin batera eta ez itzuli zure eremura, zure eremua ingurune txarra baita». Beraz, gizona adierazitako eremura joan zen. Bidean, gizona hil zen. Orduan, Errukiaren aingeruak eta Azabek elkarren artean eztabaidatu zuten. Errukiaren Aingeruak esan zuen: «Gizon honek eremu batera joateko asmoa zuen damutzeko eta Allah bihotz-bihotzez gurtzeko». Patuaren Aingeruak eztabaidatu zuen: «Baina, ez al du ezer onik egin?». Azkenean, aingeru bat giza itxuran etorri zen eztabaidan ari ziren bi aingeruekin topo egitera. Beraz, biek giza itxurako aingeruari eskatu zioten erabakirik onena hartzeko. Gizonak esan zuen: «Neurtu hildako pertsona honen abiapuntutik helmugara arteko distantzia hurbilena. Hurbilena dagoena, hori izango da erabakia». Neurketen emaitzek frogatu zuten gizona bere helmugatik gertuago hil zela. Horrela, gizona errukiaren aingeruaren eskuetan zegoen. Qatadah-ek esan zuen: "Al Hasan-ek esan zuen: 'Norbaitek esan digu gizona aurpegia behera erorita hil zela'".

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Muslim : 4968

حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الصِّدِّيقِ النَّاجِيَّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَجَعَلَ يَسْأَلُ هَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَيْسَتْ لَكَ تَوْبَةٌ فَقَتَلَ الرَّاهِبَ ثُمَّ جَعَلَ يَسْأَلُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَى قَرْيَةٍ فِيهَا قَوْمٌ صَالِحُونَ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَنَأَى بِصَدْرِهِ ثُمَّ مَاتَ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَكَانَ إِلَى الْقَرْيَةِ الصَّالِحَةِ أَقْرَبَ مِنْهَا بِشِبْرٍ فَجُعِلَ مِنْ أَهْلِهَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ مُعَاذٍ وَزَادَ فِيهِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي وَإِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي

Esan dit ['Ubaidullah bin Mu'adh Al 'Anbari]-k esan digula [nire aitak] [Syu'bah]-ek [Qatadah]-rengandik esan digula [Abu Ash Shiddiq An Naji]-rengandik [Abu Sa'id Al Khudri] sallallaahu 'alaihi wasallam Profetagandik entzun zuela laurogeita hemeretzi pertsona hil zituen gizon bat zegoela, eta gero galdetu ziola ea oraindik damutzeko aterik ba ote zegoen berarentzat'. Orduan monje batekin topo egin eta galdetu zion. Hark erantzun zion: 'Ez dago damutzeko aterik zuretzat'. Orduan monjea hil zuen. Gero galdetzen jarraitu zuen, bere herrixka utzi eta jende zuzena zegoen beste herrixka batera joan zen arte. Baina bidaiaren erdian zegoela, heriotzak harrapatu zuen. Etzanda hil zen'. Orduan, Errukiaren Aingeruak eta Zigorraren Aingeruak elkarren aurka lehiatu ziren, eta bere bidaiaren distantzia neurtu ondoren, herrixka onetik palmondo bat gertuago zegoela ikusi zuen, beraz, herrixka horretako biztanle gisa sailkatu zuten. Esan digu [Muhammad bin Basysyarrek] esan digu [Ibn Abu 'Adik] esan digu [Syu'bah]-tik [Qatadah] Mu'adz bin Mu'adzen haditharen antzeko sanad honekin, non gehigarri bat dagoen: 'Beraz, Alak herri honi urrun egoteko errebelatu zion, beste herrira hurbiltzeko agindu zitzaion bitartean'.

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Muslim : 4969

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى كُلِّ مُسْلِمٍ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا فَيَقُولُ هَذَا فِكَاكُكَ مِنْ النَّارِ

Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah]-ek [Abu Usamah]-ek [Thalhah bin Yahya]-tik [Abu Burdah]-tik [Abu Musa]-tik esan zuela: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan du: 'Epaiketaren Egunean, Allah Subhanahu wa Ta'alak judu edo kristau bat emango dio musulman bakoitzari. Orduan, Allah Subhanahu wa Ta'alak esango du: 'Hau da zuen salbatzailea infernuko suaren tormentutik'.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4970

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَنَّ عَوْنًا وَسَعِيدَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ حَدَّثَاهُ أَنَّهُمَا شَهِدَا أَبَا بُرْدَةَ يُحَدِّثُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ إِلَّا أَدْخَلَ اللَّهُ مَكَانَهُ النَّارَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا قَالَ فَاسْتَحْلَفَهُ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَحَلَفَ لَهُ قَالَ فَلَمْ يُحَدِّثْنِي سَعِيدٌ أَنَّهُ اسْتَحْلَفَهُ وَلَمْ يُنْكِرْ عَلَى عَوْنٍ قَوْلَهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ عَفَّانَ وَقَالَ عَوْنُ بْنُ عُتْبَةَ

Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah]-ek esan digu ['Affan bin Muslim]-ek esan digu [Hammam]-ek [Qatadah] esan digu ['Aunek] eta [Sa'id bin Abu Burdah]-ek [Qatadah] esan diotela biek [Abu Burdah] ikusi zutela 'Umar bin 'Abdul 'Aziz-i [bere aita] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik esanez: 'Ez da musulmanik hiltzen Ala-k judu edo kristau baten infernua jartzen ez badio bere lekuan'. Qatadah-ek esan zuen: Beraz, Umar bin Abdul Azizek Abu Burdah-i eskatu zion hiru aldiz zin egiteko beste jainkorik ez duen Ala-ren izenean, baldin eta bere aitak Hadith honi buruz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik kontatzen entzun bazion. Qatadah-ek esan zuen: Abu Burdak ere zin egin zion. Qatadah-ek esan zuen: Hala ere, Sa'idek ez zidan esan Umarrek Abu Dardari zin bat eskatu zionik, baina ez zituen Aunen hitzak ukatu ere egin. [Ishaq bin Ibrahim] eta [Muhammad bin Al Mutsannak] ['Abdush Shamad bin 'Abdul Warits]-ek dena esan digu [Hammam]-ek [Qatadah] sanad honekin, 'Affan-en hadith-a bezala, eta 'Aun bin 'Utbah esan du.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4971

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ أَبُو طَلْحَةَ الرَّاسِبِيُّ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَاسٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِذُنُوبٍ أَمْثَالِ الْجِبَالِ فَيَغْفِرُهَا اللَّهُ لَهُمْ وَيَضَعُهَا عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فِيمَا أَحْسِبُ أَنَا قَالَ أَبُو رَوْحٍ لَا أَدْرِي مِمَّنْ الشَّكُّ قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَحَدَّثْتُ بِهِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ أَبُوكَ حَدَّثَكَ هَذَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ نَعَمْ

Esan digu [Muhammad bin 'Amru bin 'Abbad bin Jabalah bin Abu Rawwad]. Esan digu [Harami Ibn 'Umarah]-ek [Syaddad Abu Thalhah Ar Rasibi] [Ghailan bin Jarir-engandik] [Abu Burdah-engandik] [bere aita] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik esan duela: 'Epaiketaren Egunean, musulman talde bat etorriko da mendiak bezain handiak diren bekatuak ekarriz. Orduan, Ala-k bere bekatuak barkatu zizkion, eta gero judu eta kristauengana leporatu zituen'. -Hori da nire susmoa-. Rauh-ek esan zuen: 'Ez dakit norengandik datorren zalantza hau'. Abu Burdah-ek esan zuen: 'Beraz, hau Umar bin Abdul Azizi esan nion. Orduan galdetu zuen: 'Zure aitak hau Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik esan al zuen?' Nik erantzun nuen: 'Bai'.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4972

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِابْنِ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي النَّجْوَى قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ يُدْنَى الْمُؤْمِنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ فَيُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَعْرِفُ قَالَ فَإِنِّي قَدْ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ فَيُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ وَأَمَّا الْكُفَّارُ وَالْمُنَافِقُونَ فَيُنَادَى بِهِمْ عَلَى رُءُوسِ الْخَلَائِقِ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ

[Zuhair bin Harb]-ek esan zigun [Isma'il bin Ibrahim]-ek [Hisyam Ad Dastawa'i-tik] [Qatadah-etik] [Shafwan bin Muhriz-ek] esan zigun: 'Gizon batek Ibn Umar-i galdetu zion: 'Nola entzun zenuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta Alaren adierazpenari buruz xuxurlatzen?' [Ibn Umarrek] erantzun zuen: 'Behin entzun nion sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta esaten: 'Epaiketaren Egunean sinestunak Ala Azza Wa Jalla-rekin aurrez aurre egongo dira oso gertu, haien gorputzak Ala ukitu arte. Horren ondoren, Ala-k bere bekatuak berretsiko ditu. Orduan Ala-k galdetuko dio: 'Ba al dakizu zure bekatua?' Sinestunak erantzun zuen: 'Ai, ene Jainkoa. Badakit nire bekatua. Ala-k dio: Egia esan, ezkutatu dizuet munduan zeunden bitartean eta gaur barkatu dizuet. Orduan, sinestunari bere egintza onen erregistroa ematen zaio. Bitartean, sinesgabeak eta hipokritak ozen oihukatuko dituzte izaki guztien aurrean: 'Hauek dira Ala Azza Wa Jallari gezurra esan dioten pertsonak'.

Hadith Corroboration (18)

Hadith

Imam Muslim : 4973

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلَّا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الْإِسْلَامِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلَا لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمْ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرٌ وَلَا يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْيٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتْ الثِّمَارُ وَالظِّلَالُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَيْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْزُنُنِي أَنِّي لَا أَرَى لِي أُسْوَةً إِلَّا رَجُلًا مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلًا مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنْ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَلَغَ تَبُوكَ فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلًا مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ فَإِذَا هُوَ أَبُو خَيْثَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلًا مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْيٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَيْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَانِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ تَعَالَ فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي مَا خَلَّفَكَ أَلَمْ تَكُنْ قَدْ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلًا وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَيَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَيَّ فِيهِ إِنِّي لَأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لَا تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكَذِّبَ نَفْسِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلَانِ قَالَا مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلَ مَا قِيلَ لَكَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ الرَّبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ قَالَ فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلَامِنَا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ قَالَ فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ وَقَالَ تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الْأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالْأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَايَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلَاةَ وَأَطُوفُ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلَامِ أَمْ لَا ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلَاتِي نَظَرَ إِلَيَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَيَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَفَاضَتْ عَيْنَايَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَيَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَيَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلَا مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضَا مِنْ الْبَلَاءِ فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ ف

Esan dit [Abu Ath Thahir Ahmad bin 'Amru bin 'Abdullah bin 'Amru bin Sarh] omeiatarren esklaboak esan dit [Ibnu Wahbek] esan didala [Ibn Shihabek] esan didala: 'Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, behin Tabuk-eko gudura joan zela Siriako kristauak ziren erromatar eta arabiarrei aurre egitera'. Ibn Shihabek esan zuen: '[Abdul Rahman bin Abdullah bin Ka'ab bin Malikek] esan dit Abdullah bin Ka'ab bin Malik - Abdullah bin Ka'ab Ka'aben semeetako bat izan zen, Ka'abekin batera joan zena itsu zegoenean - esan zuen: 'Behin entzun nion [Ka'ab bin Malik] bere buruari buruzko gertakari bat kontatzen, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin batu zenean Tabuk-eko gudura'. Ka'ab bin Malikek esan zuen; «Inoiz ez nintzen atzean utzi Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera parte hartu zuen gerretan, Tabuk gerra izan ezik, baina Badr gerran ere atzean utzi ninduten. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ez zuen inoiz kritikatu Badr gerran parte hartu ez zuen musulman bat, hau izan zen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam eta musulmanak - Badr gerran - hasierako helburua gameluetan bidaiatzen ari ziren Quraish infidelak erasotzea zelako, Alah-k musulmanak etsaiekin elkartu zituen arte, aldez aurretik adostu gabe. Garai hartan Rasulullah-rekin parte hartu nuen 'Aqabah gauean, Islama defendatzeko promesa egin genuenean. Nire ustez, Badr gerran parte hartzea ez da Aqabah gauean parte hartzearekin konparagarria, nahiz eta Badr gerra jende gehienarentzat ezagunagoa izan. Tabuk gerran Rasulullah-rekin parte hartu ez nueneko istorioen artean hauek daude: 'Erabat babesgabe nengoen eta inork ez zuen ni baino askatasun gehiago izan Tabuk gerran parte hartu ez nuenean'». Ala izenean, lehenago ez nituen bi zaldizko prestatu hainbat gudutarako. Baina Tabuk gerra honetan, bi zaldizko prestatu nituen. Azkenean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Tabuk-eko gudura joan zen eguraldi oso beroa zenean. Esan daiteke distantzia luzea egin zuela eta arriskuz beteta zegoela eta etsai kopuru handi bati aurre egin ziola. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek musulmanei azaldu zien zer egingo zioten aurre. Horregatik, musulmanei agindu zien gerra hornigai nahikoa prestatzeko. Garai hartan, musulman askok lagundu zioten Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i, borrokatzeko izendatu gabe. Ka'abek esan zuen: 'Gizon bat ez zen agertu gerratik kanpo egon nahi zuelako. Susmatzen zuen bere ez-betetzea ez zuela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ezagutuko - Allah Azza Wa Jalla-rengandik berari buruzko errebelaziorik jaisten ez bazen behintzat -. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Tabuk-era joan zen gerrara, fruta uzta hain asegarria zenean, ezen nire arreta uztatik aldendu behar izan nuen. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam eta parte hartu zuten musulmanak prestatzen ari ziren eta berehala joan nintzen haiekin hornigaiak bilatzera. Gero etxera joan nintzen hornigairik gabe. Neure buruari esan nion: 'Edozein unetan prestatu ditzaket hornigaiak. Beti nago bai eta ez zalantzan, jendea prestatuago egon arte'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam musulmanekin joan zen, nik ez nuen hornigairik prestatu. Azkenean alde egin nuen, gero etxera joan nintzen ezer prestatu gabe. Beti zalantzan egon nintzen gerran parte hartu ala ez, tropa musulmanak alde egin eta gerra jada gori-gori zegoen arte. Orduan, gudu-zelaira batu nahi izan nuen - baina hori amets hutsa zen - eta azkenean gudu-zelaira ez batzera kondenatuta nengoen. Ala-ren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) Tabuk-eko gudu-zelaira joan ondoren, tristurak gainezka egin zidan. Inguruko komunitatearen erdira irten nintzenean, konturatu nintzen ez nuela inor topatuko hipokrisia zuten pertsonak edo Ala Azza Wa Jalla-k aitzakiak eman zizkien pertsona ahulak izan ezik. Bitartean, Ala-ren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) ez zen nirekin gogoratu Tabuk-era iritsi zen arte. Orduan, bere lagunen artean eserita zegoela, bat-batean galdetu zuen: "Zergatik ez zen Ka'ab bin Malik gurekin batu?". Bani Salimah-ko lagun batek erantzun zuen: "Alaren Mezularia, badirudi Ka'ab bin Malik borroka honetaz baino gehiago kezkatzen dela bere buruarekin?". Lagunaren hitzak entzunda, Muadh bin Jabal-ek esan zuen: "Lagun, zein hitz txarra duzun! Ala-ren izenean, Ala-ren Mezularia, badakit Ka'ab bin Malik pertsona ona dela". Orduan, Ala-ren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) isilik geratu zen. Horrela isilik zegoenean, bat-batean burdinazko kaskoa zeraman gizon bat ikusi zuen, zaila zena ezagutzeko. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Abu Khaitsamah izan behar duzu?". Pertsona hori benetan Abu Khaitsamah Al Ansari zela gertatu zen, behin hipokrita batzuek iraindu zutenean datil mordoa eman zuen lagun bat. Ka'ab bin Malik-ek esan zuen: "Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Tabuk-eko gudutik itzultzeko prestatzen ari zela entzun nuenean, tristuraz bete nintzen. Orduan, gezurra esateko aitzakiak asmatzen hasi nintzen. Neure buruari esan nion: "Zein arrazoik salba nazake Profetaren haserretik?". Horri aurre egiteko, aholkuak eman zizkidaten familiari laguntza eskatu nien. Norbaitek esan zidanean Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam ia Medina hirira iritsi zela, gezurraren arrazoia desagertu egin zen nire burutik. Azkenean konturatu nintzen ezin niola Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i gezurrik esan". Beraz, egia esan behar izan nion. Handik gutxira, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam Medina hirira iritsi zen. Ohi bezala, meskitara joan zen zuzenean - bere ohitura zen bezala, eremu batera bidaiatu ondoren itzultzen zen bakoitzean - otoitzak egitera. Sunnah otoitza egin ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam berehala hitz egin zuen bere lagunekin. Horren ondoren, musulmanekin borrokan parte hartzeko denborarik ez zuten hainbat lagun etorri ziren eta hainbat arrazoi azaldu zizkioten zin eginez. Kalkulatzen da laurogei pertsona baino gehiago izan zirela borrokan parte hartu ez zutenak. Gertatzen da Profetak gerran parte hartu ez zutenen zintzotasuna onartu zuela, leialtasuna zin egin ziela, barkamena eskatu ziela eta bihotzean ezkutatzen zutena Alahi eman ziola. Une batzuk geroago, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ikustera joan nintzen. Agurtu ondoren, pertsona haserre baten irribarrea bezala irribarre egin zuen. Gero esan zuen: "Zatoz hona!". ' Orduan, hurbildu egin nintzen haren aurrean eseri arte. Ondoren, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, galdetu zidan: 'Zergatik ez zara gurekin borrokan sartzen, Ka'ab? Ez al zenuen agindu zure gorputza eta arima Islamari emateko?' Nik erantzun nion: 'Alaren Mezularia, Alaren izenean, zu ez den norbaiten ondoan eseri banintz, ziur nago haren haserretik libre egongo nintzatekeela aurkeztu ditudan arrazoi eta argudioengatik. Baina, Alaren izenean, badakit orain gezurrez betetako arrazoiak ematen badizkizuet haserretu ez zaitezen, ziur aski Ala izango dela nirekin haserretuko zaituena. Nire arrazoi zuzenak eta zintzoak aurkezten badizkizut, Alaaren Mezularia, eta gero arrazoi horiengatik errieta egiten badidazu, orduan atsegin handiz onartuko dut. Utzi Ala-k nire hitz zintzoekin zigortzen. Alaren izenean, ez dago gerran parte hartzea eragotziko didan adinik. Alaren izenean, guztiz babesgabe nengoen garai hartan, musulmanekin borrokan sartzeko aukera oso mugatua izan arren. Aitorpen zintzo hau entzunda, Alaren Mezulariak esan zuen: "Pertsona honek zintzotasunez eta zuzen hitz egin du. Beraz, egon zutik Alak erabaki bat eman arte". Azkenean zutitu eta haren ondotik mugitu nintzen. Handik gutxira, Bani Salimahko hainbat pertsona jarraitu zidaten eta esan zuten: "Oi Ka'ab, Alaren izenean, lehenago ez genekien akats/bekatu bat egin zenuenik. Benetan ez zenizkion arrazoiak azaldu Alaren Mezulariari, gerrara joan ez ziren beste lagunek aurkeztutako arrazoien antzera. Izan ere, Alaren Mezulariaren istighfar-ak bakarrik ezabatzen ditu zure bekatuak". Ka'ab bin Malikek ondoren esan zuen: "Alaren izenean, beti iraintzen naute Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-era itzuli nahi izan arte eta gero neure buruari gezurra esaten diot". Ka'ab bin Malikek esan zuen: "Ba al dago beste inor Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurrean agertu denik ni bezala?". Bani Salimahko jendeak erantzun zuen: "Bai. Zu bezalako beste bi pertsona daude". Bi gizonek Alaren Mezulariaren esan zioten zuk esandakoa, eta Alaren Mezulariak zuri erantzun zizun bezala erantzun zien. Ka'ab bin Malikek esan zuen: «Orduan galdetu nuen: 'Nor dira bi gizon hauek, lagunok?' Haiek, Banu Salimah-ek, erantzun zuten: 'Bi gizon hauek Murarah bin Rabi'ah Al Amin eta Hilal bin Ummayah Al Waqifi dira'. Ka'ab bin Malikek esan zuen: «Orduan, Badr-eko guduan parte hartu zuten bi lagun zintzo aipatu zituzten, eta biak eredu onak izateko modukoak dira. Horren ondoren, alde egin nuen bi gizon hauek aipatu zizkidatenean». Ka'ab bin Malikek esan zuen: «Egun batzuk geroago, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) musulmanei debekatu zien Tabuk-eko guduan parte hartu ez genuen hiruroi hitz egitea. Ordutik, musulmanak urruntzen hasi ziren eta hiruroiekiko jarrera aldatu zuten, lur hau arraroa iruditu zitzaigun arte. Badirudi lur hau ez zela inoiz bizi izan nuen lurra, eta hori berrogeita hamar gauz jarraitu zuen». Tabuk-eko gerran parte hartu ez zuten bi lagunek orain etxean belauniko daude negarrez, eta ni, berriz, gazte gogorra eta gogorra naiz. Normaltasunez jokatzen jarraitzen dut eta eguneroko jarduerak ohi bezala egiten ditut. Etxetik irteten nintzen, meskitara joaten nintzen beste musulmanekin batera otoitz egitera, eta merkatuan zehar ibiltzen nintzen inork ez nirekin hitz egin nahi izan arren. Egun batean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana hurbildu eta agurtu nuen otoitz egin ondoren bere eserlekuan zegoenean. Neure buruari galdetu nion: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ezpainak mugituko al ditu agurrari erantzuteko ala ez? Orduan, Allah-ren Mezulariaren ondoan otoitz egin nuen, begirada lapurrez begiratzen nion bitartean. Otoitz egiteko prestatzen ari nintzela, begiratu zidan. Eta harengana biratu nintzenean, begiak kendu zizkidan'. Denbora luzez gizarte musulmanetik isolatuta egon ondoren, paseatzera joan nintzen Abu Qatadah-ren lorategiko hesira iritsi arte. Abu Qatadah nire osabaren semea da - nire lehengusua - eta gustatzen zaidan pertsona da. Hara iritsi nintzenean, kaixo esan nion. Baina, Alaren izenean, ez zidan nire agurrari batere erantzun. Azkenean, ausardia bildu nuen galdetzeko: 'Abu Qatadah, Alaren izenean zin egiten dizut, ez al dakizu benetan maite ditudala Ala eta bere Mezularia?'. Abu Qatadah isilik zegoela gertatu zen. Orduan, nire hitzak berriro errepikatu nituen, lehen aldian bezala zin eginez. Baina isilik jarraitu zuen. Orduan, esandakoa errepikatu nuen eta erantzun zidan: 'Egia esan, Ala eta bere Mezularia hobeto dakite honi buruz'. Bere hitzak entzutean, malkoak bete zitzaizkidan begietan eta etxera itzuli nintzen lorategian zehar paseatzen. Medina merkatuan nindoala, Siriako lurraldeko gizon batek, Medina hirian janaria saltzen ari zenak, galdetu zidan: 'Nork erakutsi diezaidake non dagoen Ka'ab bin Malik?'. Orduan, jendeak erakutsi zidan, pertsona hori etorri eta Ghassango erregearen gutun bat eman zidan arte. Irakurtzen eta idazten nekienez, gutunaren edukia ulertu nuen. Gutunaren edukia honako hau zela jakin zen: «Entzun dugu zure lagunak —hau da, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam— harreman publikoetatik isolatu zaituela, eta zure Jaunak berak ez zaitu horrela alferrik galtzen. Beraz, batu zaitez gurekin, ziur lagunduko dizugula». Gutuna irakurri ondoren, esan nuen: «Egia esan, gutun hau hondamendia da niretzat ere». Gero, sutan sartu eta erre egin nuen suntsitu arte. Berrogei eguneko isolamendu publikoaren ondoren, Jainkoaren errebelazioa ez zela iritsi konturatu zen. Egun batean, Allahren Mezulariaren mezulari bat etorri zitzaidan mezu batekin: «Oi Ka'b, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, zure emaztea saihesteko agindu dizu». Galdetu nion: «Dibortziatu behar al dut ala zer?». Mezulariak erantzun zuen: «Ez duzu dibortziatu beharrik. Baina, saihestu eta ez hurbildu». Orduan, emazteari esan nion; «Ahizpa, lehenik zure gurasoengana joan eta haiekin egon beharko zenuke Ala-k gai honi buruzko erabaki argi bat eman arte». Ka'ab bin Malikek esan zuen: «Handik gutxira, Hilal bin Umayyah-ren emaztea Ala-ren Mezulariarengana joan zen eta galdetu zion: «Alaren Mezularia, Hilal bin Umayyah zaharra eta ahula da eta ez du zerbitzaririk. Beraz, utzi niri zaintzen». Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, erantzun zuen: «Ez. Hobe da lehenik ez laguntzea eta ez egotea zure ondoan denbora batez». Hilalen emaztea irmo mantendu zen eta esan zuen: «Alaren izenean, Ala-ren Mezularia, orain ez du bizitzarako gogorik. Beti negar egin du, arazo hau izan zuenetik orain arte». Ka'ab bin Malikek esan zuen; Nire familiako batzuek esan zuten: "Lehenik eta behin, baimena eskatu beharko zenioke Ala-ren Mezulariarengana zure emaztearentzat. Ala-ren Mezulariak berak eman zion Hilal bin Umayyahi bere senarra zaintzeko baimena". Ka'ab bin Malikek esan zuen: "Ez diot baimenik eskatuko Ala-ren Mezulariarengana, bakea eta bedeinkapena berarengana, nire emaztearentzat. Azken finean, ez dakit nola erantzungo didan Ala-ren Mezulariak gaztea naizen bitartean baimena eskatzen badiot". Ka'ab bin Malikek esan zuen: "Hamar gauz iraun zuen honek, beraz, berrogeita hamar gau izan ziren guretzat musulmanei gurekin hitz egitea debekatu zitzaienetik hasita". Ka'ab bin Malikek esan zuen: "Orduan, berrogeita hamargarren gauean egunsentiko otoitza egin nuen etxearen atzealdean. Otoitzean eserita nengoela, damuz eta tristuraz bete nintzen. Lur zabal hau estua iruditzen zait. Bat-batean, norbait ozen oihuka entzun nuen horizontean: 'Oi Ka'ab bin Malik, poztu!'. Beraz, lurrera erori nintzen eta jakin nuen nire arazotik libre nengoela". Ka'ab bin Malikek esan zuen: "Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek musulmanei iragarri zien amaitu zela".

Hadith Corroboration (12)

Hadith

Imam Muslim : 4974

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَالسِّيَاقُ حَدِيثُ مَعْمَرٍ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدٍ وَابْنِ رَافِعٍ قَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ مِنْ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِيَ الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ وَكَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبَّلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا وَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَتَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَادَّلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ الْحِجَابُ عَلَيَّ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا يُكَلِّمُنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِيَ الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَ مَا نَقَهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا ابْنَةُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوْ لَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَتْ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَ أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي بِشَيْءٍ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و

Esan digu [Hibban bin Musak] Esan digu [Abdullah bin Al Mubarak] Esan digu [Yunus bin Yazid Al Aili] Era berean, beste bide batetik kontatzen da, Esan digu [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] eta [Muhammad bin Rafi'] eta ['Abad bin Humaid]. Ibn Rafik'-k esan zuen; Esan digu. Beste batzuek esan zuten bitartean; Jakinarazi digu [Abdurrazaq] Jakinarazi digu [Ma'mar], zeinaren Hadith lerroa 'Abd eta Ibnu Rafi'-ren historia den. Yunus eta Ma'marrek esan zuten; Osorik [Az Zuhri-tik] jakinarazi dit [Sa'id bin Al Musayyab] eta [Urwah bin Zubair], [AlQamah bin Waqqash], [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] Hadith-etik [Aisyah] - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en emaztea- zurrumurru faltsuak zabaltzen dituzten pertsonek nahi dutena esaten dutenean esaten dutenarekin, Orduan Ala-k akusazio horien garbitasuna azaltzen du. Gertakari honen berri eman zidan pertsona talde bat zegoen, batzuek gertakariaren istorioa besteengandik jaso zuten, beraz, istorioa sendoa zirudien, esan zidaten guztiaren hitzak memorizatu nituen arte eta istorio batzuek beste batzuk berretsi zituzten arte. Urwah-tik esan zidan Aisyah-rengandik, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak esan zuen: Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallam-ek bidaiatu nahi zuenean, zozketa egin zuen bere emazteen artean. Loteria ateratzen duenak, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-ekin joaten da. Aishak esan zuen: 'Orduan, zozketa egin zuen gure artean gudu batean eta nire geziak zozketan atera ziren, beraz, Allahren Mezulariaren sallaallahu 'alaihi wa sallam-ekin joan nintzen. Gertakari hau hijabaren inguruko bertsoaren errebelazioaren ondoren gertatu zen. Orduan, bigarrenean hartu ninduten. Bidaiaren erdian, behera joan nintzen Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek gerra bat amaitu eta Medinara itzuli zen arte. Arratsalde batean musulman talde batekin nengoen. Lokartu zirenean, jaiki eta haien aurretik egon arte ibili nintzen. Nire negozioa amaitu ondoren, musulman taldearekin bat egitera itzuli nintzen. Bularra ukitu nuenean, nire lepokoa, Yemengo Zhafar-etik zetorrena, hautsita zegoela ikusi nuen. Beraz, itzuli eta nire lepokoa bilatu nuen, bilaketak berandu egin ninduen. Eta, nire bizi-odola zeramaten pertsona taldea joan zen, nire bizi-odola normalean ibiltzen naizen gameluan jarriz ibili ziren. «Uste zuten dagoeneko barruan nengoela». Aishak esan zuen: «Garai hartan, bere emazteak argalak eta arinak ziren, inoiz ez baitzuten haragirik jaten. Hala ere, janari arina bakarrik jaten dute. Beraz, inork ez zuen susmatuko keinu horren pisua, hurbildu eta altxatu zutenean. Gainera, garai hartan oraindik txikia nintzen. Azkenean, gameluak hartu eta oinez joan ziren -bidaia jarraitu zuten-. Nire lepokoa armada igaro zenean lortu nuen. Beraz, haien eserlekura joan nintzenean, inork ez zidan deitu eta inork ez zuen erantzun. Gero, eserita nengoen lekura itzuli nintzen. Espero dut norbaitek -musulman armadako- aurkituko nauela eta jasotzera etorriko dela. Nire eserlekuan eseri nintzenean, logura sentitu nuen eta loak hartu ninduen». Bitartean, Shafwan bin Mu'atthal Assulami eta Dzakwanen jendea tropen atzean geratu ziren -ea inor atzean geratzen zen egiaztatzen-. Arratsaldean goiz ibili ziren eta goizean nire eserlekura iritsi ziren». Shafwan bin al Mu'atthal Assulamik norbait lotan ikusi zuen, beraz, niregana etorri zen eta ni ikustean ezagutu ninduen. Hau izan zen, ni baino lehen ikusi ninduelako hijaba jantzi behar izan zidaten gainean. Berehala esnatu nintzen eta entzun nion atseden hartzen —inna lillahi wa inna ilaihi raaji'un esaten— ni ezagutu zuenean. Berehala estali nuen aurpegia hijabarekin. Alaren izenean, ez zuen hitzik esan eta ez nuen hitz bakar bat ere entzun, bere istirja' izan ezik. Azkenean, bere gamelua jaitsi zuen eta ni igo nintzen gainean. Gero joan eta gamelua gidatu zuen —ni gainean nindoala— Azhzhariah hondartzan atseden hartu ondoren tropa musulmanak harrapatu genituen arte. Ai ene, nire gaietan kalte egin dutenak! Garai hartan, harrokeria gehien ikusten zuen pertsona Abdullah bin Ubay bin Salul zen. Azkenean, Medinara iritsi nintzen. Iritsi ondoren, bat-batean gaixotu nintzen ia hilabetez, jendeak nire aurkako salaketak eztabaidatzen jarraitu zuen bitartean, nahiz eta nik ez nuen errudun sentitu ere. Beraz, nire gaixotasunaz susmagarri bihurtu zen. Ez nuen ezagutzen lehenago berarengan ikusi nuen Profetaren (bakea eta bedeinkapenak haren gainean) leuntasun hori. Gaixorik nengoenean, Profeta (bakea eta bedeinkapenak haren gainean) sartu eta agurtu ninduen eta galdetu zidan: "Zer moduz zaude?". Zalantzan jartzen ari zitzaidan bezala zen, nik ez nuen ezer txarrik egin nuenik sentitzen. Hobeto nengoela sentitu ondoren, Umm Mistahrekin leku pribatu batera joan nintzen neure beharrak egitera. Ez ginen inoiz irteten gauez izan ezik, ilunabarra arte. Leku pribatu hau gure etxeen ondoan eraiki zen. Gure gaiak gure aurreko arabiarren antzekoak ziren; etxean leku pribatu bat izaten genuen gure beharrak egiteko. Orduan, Umm Mistah eta biok - Abu Ruhmi bin al Muthallib bin Abdi Manafen alaba da eta bere ama Shakhr bin Amiren alaba da, Abu Bakr Shidiq-en izeba eta bere semea Mistah bin Utsabah bin Abbad bin al Muthallib - nire etxera itzuli ginen gure negozioa amaitu ondoren. Garai hartan, Umm Mistah irrist egin zen bere oihalaren gainean zapaldu edo bertan harrapatuta geratu zelako. Orduan esan zuen: "Ai Mistah!". Galdetu nion: "Zenbateraino da txarra esan duzuna, Badr-eko guduan parte hartu duen gizon bat kritikatu duzu?". Hark esan zuen: "Bai, ez al duzu entzun zer esan duen?". Nik galdetu nion: "Zer esan du?". Orduan, ni salatu nindutenen hitzekin jakinarazi zidan. Garai hartan gaixotu egin nintzen eta etxera itzuli nintzenean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa sallam, topatu ninduen eta agurtu ninduen. Orduan esan zidan: "Zer moduz zaude?". Nik galdetu nion: "Utziko al didazu nire gurasoengana joaten?", esan zuen; "Une hartan bien berri hori baieztatu nahi nuen". Azkenean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa sallam, ere baimendu zidan. Gero, nire gurasoengana joan nintzen eta amari galdetu nion: "Ama, zertaz ari da jendea hizketan?". ' erantzun zuen: 'Ene alaba, erraztu bedi zure kontuak, Alaren izenean, ez dago senarrak argi eta garbi maite duen emakumerik, beste emazte batzuk dituen bitartean - senarrak -, baina haiek - bere senarraren beste emazteek - areagotuko dituzte haren aurkako salaketak'. esan zuen; 'Aintza Ala, hau al da jendeak hitz egiten duena?' esan zuen; 'Gau hartan negar egin nuen, goizean nire malkoak ezin izan ziren arte, nekatuta nengoelako eta ez bainuen makillajerik jarri lo egin nuenean. Goizean, negar egin nuen. Eta, une hartan, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek Ali bin Abi Talib eta Usamah bin Zaid deitu zituen biak kontsultatzera gonbidatzeko, beren emazteak bereizteko, errebelazioa oraindik iritsi ez zen bitartean. Aishak esan zuen: 'Usamah bin Zaidi dagokionez, Ala-ren Mezularia sallaallahu 'alaihi wa sallam-i erakutsi zion bere emaztearen ekintza honetatik distantziari buruz zekiena eta berarekiko maitasunari buruz zekiena'. Usamah-ek esan zuen: 'Alaren Mezularia! "Zuen emazteak dira, ontasuna baino ez dakigu". Ali bin Abi Talibi dagokionez, esan zuen: "Allah 'azza wajallak ez dizu zailtasunik emango, oraindik emakume asko daude berataz gain. Eta, hain zuzen ere, zure esklaboari galdetzen badiozu, ziur aski zintzoa izango da". Aishak esan zuen: "Orduan, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallamek Barirah deitu zuen, galdetu zuen: 'Oi Barirah! Aisharen inguruan zalantzan jartzen zaituen ezer ikusten al duzu?' Barirahek erantzun zuen: "Egiarekin bidali zaituenaren izenean, ez dut ezer gutxiago ikusten beragan. Haurra zenean, loak hartu zuen bere familiako irina zain eta gero animalia otzan batek irina jan zuen". Orduan, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam zutitu eta Abdullah bin Ubai bin Salul izeneko gizon bati argudio bat eskatu zion. Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam predikatu zenean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek esan zuen: "Musulman guztiok, nire familiari min egin dion gizon baten argudio bat eman nahi didazue? Egia esan, Ala izenean, ez dakit ezer nire familiatik ontasunaz gain. Ontasunaz gain ez nekien gizon bati buruz esan zidaten. Eta inork ez du nire emaztea ezagutzen nirekin ez badago". Sa'ad bin Mu'adz al Ansarik esan zuen: "Alaren Mezularia! Lagunduko dizut horretatik. Bani Aus-eko norbaiti lepoa moztuta badago, baita Bani Khazraj-eko gure anaiak ere, zuk aginduz gero, zure aginduak beteko ditugu". Berehala, Sa'ad bin Ubadah - Bani Khazraj-eko buruzagia zen, gizon zuzena zen. Hala ere, oraindik jarrera fanatikoa zuen - esan zion... Sa'ad bin Mu'ad; 'Alaren izenean, ezin izango duzu hil eta ezin izango duzu hil'. Beraz, Usaid bin Hudlair zutitu zen eta Sa'ad bin Mu'adzen iloba zen, Sa'ad bin Ubadah-i esan zion: 'Gezurra esaten ari zara, benetan hilko dugu hipokrita bat zarelako eta hipokritekin eztabaidatzen duzun hipokrita bat zarelako'. Egoera gero eta beroagoa bihurtu zen Aus eta Khazraj haurren artean, elkar hil nahi izan zuten punturaino, Alaren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) oraindik pulpituan zutik zegoen bitartean. Orduan, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek lasaitu zituen, isildu arte eta bera isildu zen arte. Egun hartan, negar egin nuen malkoak amaitu arte eta ez nuen eyeliner-ik erabili lo egin nuenean. Hurrengo gauean, negar egin nuen oraindik malkoak amaitu arte eta ez nuen eyeliner-ik erabili lo egin nuenean. Nire gurasoek uste zuten nire negarrak bihotza zatituko zidala. Aisyah-ek esan zuen: 'Orduan biak nire ondoan eseri ziren, nik negarrez jarraitzen nuen bitartean'. Garai hartan, Ansar emakume bat zegoen nirekin elkartzeko baimena eskatu zidana, eta nik baimena eman nion. Eseri eta nirekin negar egin zuen. Egoera horretan geundela, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam etorri zitzaigun biltzera, kaixo esan zigun eta gero eseri zen. Esan zuen: 'Ez da nire ondoan eseri hilabetez, nire gaiei buruzko errebelazioa ez baitzaio eman'. Esan zuen: 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek ere deklaratu zuen, agurra esanez eserita zegoela. Esan zuen: 'Amma ba'd, Aisyah, egia esan, berri hau eta beste batzuk iritsi zaizkit, egia esan, ihes egiten baduzu egiten ez duzulako, Ala Azzawajallak urrundu zaitzala. Bekatu hau egiten baduzu, eskatu barkamena Alairi eta damutu zaitez Hari. Izan ere, bere bekatuak onartzen eta gero damutzen den zerbitzari batek, Alai bere damua onartuko du'. Aishak esan zuen: 'Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallamek hitz egitea amaitu zuenean, nire malkoak gero eta azkarrago isuri ziren, harik eta... Ez ditut malkoak gehiago sentitzen'. Aitari esan nion: 'Erantzun Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) nire inguruan esandakoari'. Aitak esan zuen: 'Ez dakit, Allahren izenean, ez diot Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam'-ri hitz egingo'. Orduan amari esan nion: 'Erantzun Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) nire inguruan esandakoari!', esan zuen amak; 'Alaren izenean, ez dakit zer esan Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam'-ri'. Aishak esan zuen; Nik esan nuen: 'Neska gaztea naiz, ez dut Korana asko irakurtzen. Allahren izenean, badakit hau entzun duzula, konfiantza izan dezazun eta sinets dezazun. Eta zurekin hitz egiten dudanean: 'Egia esan, ekintza hauetatik urrun nago eta Allah Azzawajalla Guztia Jakituna da ni ekintza hauetatik urrun nagoenean. Beraz, zuk ere ez duzu sinetsiko. Zerbait aitortzen badizut, Ala Azzawajallak ondoen daki hori egitetik urrun nagoela, baina zalantzarik gabe sinetsiko didazu. Ala izendatzen dudanez, ez dago zure eta nire arteko hitzik Abu Yusufek esandakoa izan ezik; Pazientzia ona da eta Ala da laguntza eskatzeko lekua leporatzen dizutenarekin'. -QS. Yusuf 18- ' Aishak esan zuen: 'Orduan nire posizioa aldatu nuen, ohean etzan nintzen'. Esan zuen: 'Alaren izendapenaz, une hartan banekien ekintza horretatik urrun nengoela, eta Ala Azzawajallak urrun mantenduko nau ekintza horretatik urrun nengoelako. Hala ere, Ala izendatzen dudanez, ez nuen espero errebelazio hori nire kasuan etorriko zenik. Eta, hain zuzen ere, nire kontua Ala Azza wa jallak irakurri zuen errebelazioarekin esan zidana baino askoz ere hutsalagoa da. Garai hartan nire itxaropena Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-en ametsean Ala Azzawajallak ekintza honetatik urrunduko ninduela erakustea zen'. Aishak esan zuen: 'Alaren izendapenaz, Ala-ren Mezulariak shallaallahu 'alaihi wa sallam egin zuen'. ez zuen bere batzarra utzi, eta inork ez zuen etxea utzi Allah Azzawajallak bere Profetari errebelazio bat bidali arte. Beraz, bere egoera aldatu egin zen, errebelazioa iristen denean aldaketak gertatzen diren bezala, izerdia isurtzen jarraitu zuen negua izan arren. Hau gertatu zen berari errebelatu zitzaion hitzaren pisua hain astuna zelako'. Aishak esan zuen: 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek berri ona jaso zuenean, barre egin zuen eta une hartan esan zuen lehen esaldia hau izan zen: 'Berri onak, Aisyah! Allah Azza wa jallak ekintza honetatik urrun mantendu zaitu'. Orduan nire amak esan zidan: 'Aurkeztu iezaiozu'. Nik esan nuen: 'Alaren izenean, ez naiz haren aurka egongo eta ez dut goraipatuko Allah Azza wa jalla izan ezik, bera da nire urruntasuna azaltzen duten errebelazioak bidali dituena. Allah Azzawajallak bertso bat errebelatu du, eta horrek esan nahi du: Izan ere, berri faltsuak dakartzatenak zure taldekoak dira, hamar bertso arte -QS. Annuur 1-11-. Allah Azzawajallak hainbat bertso bidali ditu Azaldu zenbateraino nagoen ekintza honetatik'. Aishak esan zuen; 'Abu Bakr-ek dohaintzak ematen zizkion Misthahi, bere senidea zelako eta gizon pobrea zelako. Esan zuen: 'Alaren izenean, ez diot inoiz lagunduko Aisyah salatu ondoren'. Orduan, Ala Azzawajallak errebelazio bat bidali zuen, eta honek esan nahi du: Eta ez al duzue nahi izan duzuenok -Bere hitza bete arte- Ala-k barkamena ematea' -QS. Annur 22-. Hibban bin Musak esan zuen, Abdullah bin Mubarok-ek esan zuen: "Bertso hau da Alaren Liburuan gehien espero den bertsoa. Beraz, Abu Bakr-ek esan zuen: 'Alaren izenean, zoriontsuago izango nintzateke Ala-k barkatuko balit'. Gero, Misthahi laguntza ematera itzuli zen, ohi bezala. Abu Bakr-ek esan zuen: "Egia esan, ez dut laguntza betiko etengo". Aishak esan zuen; Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek Zainab bint Jahsy-ri, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-en emazteari, galdetu zion niri gertatutakoari buruz: "Zer dakizu, zer ikusi duzu edo zer berri iritsi zaizu?". Hark erantzun zuen: "Alaren Mezularia! Beti zaintzen ditut nire entzumena eta ikusmena, eta ez dakit ezer ona baino". Aisyah-ek esan zuen: "Zaenab bere emaztea den arren, nire aurrean beti bere buruaz harrotzen delako ezaguna dena,

Hadith Corroboration (25)

Hadith

Imam Muslim : 4975

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا كَانَ يُتَّهَمُ بِأُمِّ وَلَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ اذْهَبْ فَاضْرِبْ عُنُقَهُ فَأَتَاهُ عَلِيٌّ فَإِذَا هُوَ فِي رَكِيٍّ يَتَبَرَّدُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ اخْرُجْ فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَأَخْرَجَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَكَفَّ عَلِيٌّ عَنْهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَهُ ذَكَرٌ

Esan dit [Zuhair bin Harb-ek] Esan digu [Affan-ek] Esan digu [Hammad bin Salamah-ek] Esan digu [Thabit-ek] [Anas-engandik] gizon bat zegoela Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emaztearekin adulterioa egiteaz akusatua. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Aliri esan zion: zoaz eta moztu iezaiozu lepoa -bere hipokrisia dela eta-. Orduan, Ali etorri zitzaion eta putzu txiki batean hozten ari zela ikusi zuen, Alik esan zion: Atera! Orduan, Alik eskua atera zion eta genitalak moztuta zituen gizon bat zela ikusi zuen, beraz, Alik ez zuen hil. Orduan, Ali Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen eta esan zion: Allahren Mezularia, egia esan, genitalak moztu dizkioten gizon bat da -ez du genitalik-.

Hadith

Imam Muslim : 4976

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ يَقُولُا خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ لِأَصْحَابِهِ { لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا } مِنْ حَوْلِهِ قَالَ زُهَيْرٌ وَهِيَ قِرَاءَةُ مَنْ خَفَضَ حَوْلَهُ وَقَالَ { لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ } قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَسَأَلَهُ فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ فَقَالَ كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوهُ شِدَّةٌ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقِي { إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ } قَالَ ثُمَّ دَعَاهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قَالَ فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ و قَوْله { كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ } وَقَالَ كَانُوا رِجَالًا أَجْمَلَ شَيْءٍ

[Abu Bakr bin Abu Syaibah]-ek esan digu [Al Hasan bin Musa]-ek esan digu [Zuhair bin Mu'awiyah]-ek esan digu [Abu Ishaq]-ek [Zaid bin Arqam] esaten entzun zuela: "Behin batean, bidaia luze batean joan ginen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin, eta gure lagun askok zailtasunak izan zituzten. Orduan, Abdullah bin Ubay-ek bere lagunei esan zien: "Ez eman dirurik Alaren Mezulariaren alde daudenei, Alaren Mezularia uzteko". Zuhair-ek esan zuen: "Haulihi" hitza - lam letraren gainean kasrah duena - da irakurketa zehatzena. Abdullah bin Ubay-ek esan zuen: "Izan ere, Medinara itzuli izan bagina, jende indartsuak benetan gai izango lirateke jende ahula kanporatzeko". -Galderak. Al Munaafiquun -63-: 8-. Zaid bin Arqam-ek esan zuen; «Orduan, Muhammad Profetarengana joan nintzen Abdullah bin Ubay-k esandakoa kontatzeko. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek norbait bidali zion Abdullah bin Ubay-ri galdekatzeko. Hala ere, Abdullah bin Ubay-k zin egin zuen ez zuela inoiz horrelakorik esan! Eta esan zuen: «Zaidek gezurra esan dio Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i». Zaid bin Arqam-ek esan zuen: «Noski, hipokriten hitzek bihotza haserretu zidaten, harik eta Allah Subhanahu wa Ta'alak nire jarrera justifikatzen zuen bertso bat agerian utzi zuen arte, hau zioen: «Hipokritak zuregana etortzen badira... -Galdera Al Munaafiquun -63-: 1-». Zaid bin Arqam-ek esan zuen: «Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek hipokritak deitu zituen Allah-ri barkamena eskatzera, baina alde batera begiratu zuten». Allah Subhanahu wa Ta'alak esan zuen: 'Hipokritak egur makurtua bezalakoak dira...' -Al Munaafiquun -63-: 4-. Zaid bin Arqamek esan zuen: 'Benetan xarmagarriak diren pertsonak dira'.

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Muslim : 4977

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُا أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْرَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَأَخْرَجَهُ مِنْ قَبْرِهِ فَوَضَعَهُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَنَفَثَ عَلَيْهِ مِنْ رِيقِهِ وَأَلْبَسَهُ قَمِيصَهُ فَاللَّهُ أَعْلَمُ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ بَعْدَ مَا أُدْخِلَ حُفْرَتَهُ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُفْيَانَ

Esan zigun [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Zuhair bin Harb] eta [Ahmad bin 'Abdah Adh Dhabbi] -eta lafadh hau Ibn Abu Syaibahrena da- Ibnu Abdah-ek esan zuen; Esan zigun, eta beste bat esan zuen; esan zigun [Sufyan bin 'Uyainah] ['Amru]-rengandik entzun zuela [Jabir] esaten; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Abdullah bin Ubbay-ren hilobira joan zen, hilobian jarri ondoren, gero ateratzeko agindu zuen, eta belauniko jarri zuen, gero listu pixka bat putz egin zion gainean eta arropak jantzi zizkion'. Wallahu A'lam. Esan zidan [Ahmad bin Yusuf Al Azdik] esan zigun ['Abdurrazzaq] esan zigun [Ibnu Juraijek] esan zidan ['Amru bin Dinar] esan zuela; Entzun nuen [Jabir bin 'Abdullah] esaten; Profetak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) Abdullah bin Ubbayren hilobia bisitatu zuen lurperatu ondoren. - Sufyanen Hadith-ak kontatzen duen bezala.

Hadith

Imam Muslim : 4978

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ يُكَفِّنُ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ اللَّهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا خَيَّرَنِي اللَّهُ فَقَالَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً } وَسَأَزِيدُهُ عَلَى سَبْعِينَ قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَزَادَ قَالَ فَتَرَكَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِمْ

[Abu Bakr bin Abu Syaibah]-ek esan digu [Abu Usamah]-ek ['Ubaidullah bin 'Umar]-ek [Nafi'-tik] esan digu [Ibn 'Umar]-ek esan duela: 'Abdullah bin 'Ubay bin Salul hil zenean, bere seme Abdullah bin Abdullah -bin Ubay- Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen bere aitaren hil-oihalerako jantzia eskatzera. Profetak bere semearen eskaera bete zuen. Gero, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i ere eskatu zitzaion bere aitaren gorpuaren alde egiteko. Gorpua otoitz egiteko zutitu zenean, Umarrek -bin Khaththab-ek bat-batean arropak kendu eta esan zion: 'Alaren Mezularia! Otoitz egingo al duzu berarentzat? Ez al dizu Ala-k debekatu piztea?'. Hark erantzun zuen: 'Ala Subhanahu Wa Ta'alak aukera eman zidan otoitz egitearen eta ez egitearen artean'. Ondoren, bertso hau irakurri zuen: Barkamena eskatzen diezun ala ez haientzat barkamenik eskatzen ez baduzu ere -berdin da-; barkamena eskatzen baduzu ere hirurogeita hamar aldiz...'. -QS. Taubah-n -9-: 80-. Eta hirurogeita hamar aldiz gehiago egingo dut'. Umarrek esan zuen: 'Baina hipokrita bat da!'. Baina Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ere otoitz egin zuen. Orduan, Ala Ta'alak bertso hau errebelatu zuen: 'Eta ez otoitz egin inoiz hiltzen direnen gorpuagatik, ezta egon haren hilobiaren ondoan...'. -QS. Taubah-n -9-: 84-. Esan zigun [Muhammad bin Al Mutsanna] eta ['Ubaidullah bin Sa'id-ek] biek esan zutela; kontatu zigun [Yahya Al Qaththan]-ek ['Ubaidullah-etik] sanad honekin, antzeko Hadithekin eta gehigarriekin; gero, hipokritentzako otoitza utzi zuen.

Hadith Corroboration (7)

Hadith

Imam Muslim : 4979

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ اجْتَمَعَ عِنْدَ الْبَيْتِ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ قُرَشِيَّانِ وَثَقَفِيٌّ أَوْ ثَقَفِيَّانِ وَقُرَشِيٌّ قَلِيلٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ كَثِيرٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَوْنَ اللَّهَ يَسْمَعُ مَا نَقُولُ وَقَالَ الْآخَرُ يَسْمَعُ إِنْ جَهَرْنَا وَلَا يَسْمَعُ إِنْ أَخْفَيْنَا وَقَالَ الْآخَرُ إِنْ كَانَ يَسْمَعُ إِذَا جَهَرْنَا فَهُوَ يَسْمَعُ إِذَا أَخْفَيْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ } الْآيَةَ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ح و قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بِنَحْوِهِ

[Muhammad bin Abu 'Umar Al Makki-k] [Sufyan]-ek [Mansur]-engandik [Mujahid]-engandik [Abu Ma'mar]-engandik [Ibn Mas'ud]-engandik kontatu zigun, eta hauek esan zuten: 'Hiru gizon bildu ziren Ka'bah-ren ondoan, bi Quraysh leinukoak eta bat Thaqafi leinukoa edo alderantziz. Hirurak ez ziren heziak, baina lodiak ziren. Horietako batek bere lagunari galdetu zion: 'Badakizu Ala-k entzuten duela esaten duguna?' Besteak erantzun zion: 'Entzuten du ozen hitz egiten dugunean, eta ez du entzuten leunki hitz egiten dugunean'. Hirugarrenak esan zuen: 'Ozen hitz egiten dugunean entzuten badu, zalantzarik gabe entzuten du leunki hitz egiten dugunean'. Orduan, Ala Azza wa Jalla-k bertso hau agerian utzi zuen: 'Ezin duzue ezkutatu zuen entzumenaren, zuen ikusmenaren eta zuen larruazalaren testigantzatik...' -QS. Fushilat -41-: 22-. Eta esan didate [Abu Bakr bin Khallad Al Bahilik] esan digula [Yahya bin Sa'idek] esan digula [Sufyanek] esan didala [Sulaimanek] ['Umarah bin 'Umair]-engandik [Wahb bin Rabi'ah]-engandik ['Abdullah]-engandik. Era berean, beste bide batetik narratu zen, eta esan zuen; esan digu [Yahya]k esan digula [Sufyanek] esan didala [Mansur] [Mujahid]-engandik [Abu Ma'mar]-engandik ['Abdullah]-engandik antzeko Hadith batekin.

Hadith Corroboration (2)

Hadith

Imam Muslim : 4980

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيٍّ وَهُوَ ابْنُ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى أُحُدٍ فَرَجَعَ نَاسٌ مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ فَكَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ فِرْقَتَيْنِ قَالَ بَعْضُهُمْ نَقْتُلُهُمْ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا فَنَزَلَتْ { فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ } و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ كِلَاهُمَا عَنْ شُعْبَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

Kontatu digu ['Ubaidullah bin Mu'adz Al 'Anbari-k] kontatu digu [nire aitak] [Syu'bah-k] ['Adi bin Thabit-ek] kontatu digula esan du; Entzun dut ['Abdullah bin Yazid]-ek [Zaid bin Thabit-ek] kontatzen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta Uhud-eko gudu-zelaira abiatu zenean, berarekin abiatu ziren pertsona batzuk bide erdian itzuli zirela. Horregatik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagunek eztabaida izan zuten haien inguruan eta bi talde sortu ziren: Batzuek esan zuten borrokatu behar zirela haien aurka eta beste batzuek ez zela borrokatu behar. Horregatik, bertso hau agerian utzi zen: 'Zergatik zaudete bi taldetan hipokriten aurka...' -QS. An Nisaa -4-: 88-. Eta esan didate [Zuhair bin Harb-ek] esan digula [Yahya bin Sa'id-ek]. Era berean, beste bide batetik kontatu da, eta esan didate [Abu Bakr bin Nafi'-k] biak [Syu'bah-etik] esan digula [Ghundar-ek] sanad honen bidez, antzeko Hadith batekin.

Hadith Corroboration (3)