Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 21
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَاصِمٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
O n’à dito [Ubaidullah bin Mu’adz] o n’à dito [me poæ] o n’à dito [Ashim] – saieiva à dî Ibnu Muhammad bin Zaid bin Abdullah bin Umar – da [seu poæ] o l’à dito; [O Abdullah] o l’à dito: ‘L’Islam o l’é construto in sce çinque fondamenti: Saieiva à dî a testimoniansa che no gh’é nisciun dê – ch’o l’à o drito d’ëse venerou – ma Allah, che o Mahomed o l’é o seu servitô e Messaggê, ch’o stabilisce e preghee, ch’o paga o zakat. O Ramadan'.
Hadith
Imam Muslim : 22
و حَدَّثَنِي ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ يُحَدِّثُ طَاوُسًا أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَلَا تَغْزُو فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْإِسْلَامَ بُنِيَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَيْتِ
E dòppo aveime dito che [o mæ poæ] o n’aiva dito [o mæ poæ] o n’aiva dito [o Hanzhalah] o l’à dito: «Ò sentio [Ikrimah bin Khalid] dî o hadith a-o Thawus che un òmmo o l’à dito à [Abdullah bin Umar]: «Perché no ti combatte? O l'à respòsto: «De fæto, ò sentio o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah in sce de lê) dî: «De fæto, l'Islam o l'é stæto fondou in sce çinque prinçippi: a testimoniansa che no gh'é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah, stabilî e preghee, pagâ o zakat, digiunâ into Ramadan o Housegri à Allah».
Hadith
Imam Muslim : 23
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَعْمَلُ بِهِ وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ فَقَالَ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ زَادَ خَلَفٌ فِي رِوَايَتِهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً
O n'à dito [o Khalaf bin Hisham] o n'à dito [o Hammad bin Zaid] da [Abu Jamrah] o l'à dito, ò sentio [Ibn Abbas]. -inte unn'atra narraçion o l'é affermou- E o n'à dito [Yahya bin Yahya] e sto lafazh o l'é seu, o n'à segnallou [Abbad bin Abbad] da [Abu Jamrah] da [Ibn Abbas] o l'à dito, 'O messaggê de Abdul Qais o l'é anæto a-o Rasulullah e questo o l'à dito o l'ea, parte da tribù Rabi’ah, e de fæto i infedeli Mudlar son stæti tra de nòsci e de ti, donca No poemmo ëse al seguo da ti feua che into mê Haram, donca comandâne de portâ avanti un comando e o preghiemmo à quelli derê à niatri’. O l’à dito: ‘Ve comando con quattro cöse e ve proibisco de quattro cöse: Saieiva à dî a fæ in Allah’, dapeu o l’à interpretou pe loiatri, co-o dî: ‘Testimoniâ che no gh’é nisciun dê – degno de ëse venerou – feua che Allah e che o Mahomed o l’é o messaggê de Allah, ch’o stabilisce e preghee, ch’o paga o zakat do guæra, e o paga o one-fif de guæra. E ve proibisco de no fâ do vin pressou à ad-Duba', al-Hantam, un Naqir e al-Muqayyar'. O Khalaf o l'à azzonto inta seu stöia, 'Testimoniansa che no gh'é nisciun dê – degno de ëse venerou – feua che Allah. E ligâlo unna vòtta'.
Hadith
Imam Muslim : 24
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَيْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ قَالَ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ و قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ مَنْ وَرَاءَكُمْ وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَقَالَ أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ
O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [O Muhammad bin al-Mutsanna] e [O Muhammad bin Basyyar] e i seu lafazh son vexin l’un à l’atro, [Abu Bakr] o l’à dito, o n’à dito [Ghundar] da [Shu’bah] tanto che e atre doe persoñe an dito, an dito [Muham’far] [Abu Jamrah] o l’à dito: ‘Mi l’ea o traduttô tra [Ibnu Abbas] e o pòpolo, dapeu unna dònna a l’é vegnua e a l’à domandou in sciô succo de Nabidz – unna meña de vin – ch’o l’ea conservou inte un vaso de terracotta, coscì ch’a l’à respòsto: ‘De fæto, o messaggê de Abd al-Qais o l’ea vegnuo a-o Messaggê, Allah o l’à dito: ‘Chi l’é quello messaggê – ò chi l’é quello pòpolo? - gh'an respòsto: «Rabi'ah». O l'à dito: «Benvenuo o pòpolo – ò o messaggê – sensa nisciuña neçescitæ d'esitaçion ò de pentimento». O narratô o l’à dito: «An dito: «O Messaggê de Allah, de fæto semmo vegnui da ti da un pòsto lontan». Tra de nòsci e ti gh’é di infedeli Mudlar de mòddo che no poemmo vegnî da ti feua che inti meixi haram, donca ordina che deçiddemmo quarcösa che poemmo dî a-e gente che guiddemmo da-o quæ poemmo intrâ into çê». O narratô o l'à dito: «Donca o Messaggê de Allah o gh'à commandou quattro cöse e o gh'à proibio quattro cöse». O narratô o l’à dito torna: «O Messaggê de Allah o gh’à ordenou de credde solo che inte Allah, co-o dî: «Saieiva cös’a l’é a fæ inte Allah? ' An respòsto: 'Allah e o seu Messaggê san megio'. O l’à dito: «Testimoniâ che no gh’é nisciun dê feua che Allah, e che o Mahomed o l’é o messaggê de Allah, stabilî e preghee, pagâ o zakat, digiunâ o Ramadlan, e pagâ un quinto da ghanimah, e proibive de ad-Duba`, al-Hantam e al-Muzaffat». O Syu'bah o l'à dito, 'fòscia o l'à dito 'an-Naqir' e o peu ëse 'al-Muqayyar', o l'à dito: 'Guardâlo e informâ o seu pòpolo'. O Abu Bakr o l'à mensunou inta seu narraçion, 'A persoña che ti pòrti derê à ti' sensa mensonâ 'al-Muqayyar''. E m'é stæto dito che [o Ubaidullah bin Mu'adz] o l'à dito à niatri [me poæ]. -inte unn'atra narraçion o l'é affermou- E o n'à dito [Nashr bin Ali al-Jahdlami] o l'à dito, o m'à dito [o mæ poæ] tutti doî an dito, o n'à dito [Qurrah bin Khalid] da [Abu Jamrah] da [Ibn Abbas] da-o Profeta sallallahu mentre sto chì o l'ea dixendo: «Ve proibisco de quæ se segge cösa ch’a segge stæta deciarâ inte l’Duba, l’Naqir, l’Hantam e o Muzaffat». E [Ibn Mu'adz] o l'à azzonto into seu hadith da [seu poæ], ch'o l'à dito: «E o Rasulullah o l'à dito à l'Asyyaj Asyaj Abd al-Qais: «De fæto inte ti gh'é doî caratteri che son favorii da Allah, saieiva à dî a paçiensa e l'attençion».
Hadith
Imam Muslim : 25
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ لَقِيَ الْوَفْدَ الَّذِينَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ سَعِيدٌ وَذَكَرَ قَتَادَةُ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي حَدِيثِهِ هَذَا أَنَّ أُنَاسًا مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَأْمُرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْغَنَائِمِ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ بَلَى جِذْعٌ تَنْقُرُونَهُ فَتَقْذِفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ ثُمَّ تَصُبُّونَ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ أَوْ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ كَذَلِكَ قَالَ وَكُنْتُ أَخْبَؤُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ فَفِيمَ نَشْرَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فِي أَسْقِيَةِ الْأَدَمِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا كَثِيرَةُ الْجِرْذَانِ وَلَا تَبْقَى بِهَا أَسْقِيَةُ الْأَدَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ قَالَ وَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ لَخَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ لَقِيَ ذَاكَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ وَتَذِيفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ التَّمْرِ وَالْمَاءِ وَلَمْ يَقُلْ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ
O n’à dito [Yahya bin Ayyub] o n’à dito [Ibn Ulayyah] o n’à dito [Sa’id bin Abu Arubah] da [Qatadah] o l’à dito, ‘A persoña ch’a l’à incontrou o messaggeo da-o çercio de Abdul Qais ch’o l’é vegnuo avanti do Messaggê de Allah o n’à dito, [Sa’id] [Abu Sa'id al-Khudri] inte sto hadith, che e gente da-o Abdul Qais se son avvixinæ a-o Rasulullah e an dito: «O Profeta de Allah, de fæto semmo di paisen da tribù de Rabi'ah, e de fæto i Mudlar -infedeli son stæti tra de nòsci e ti, coscì che pòscimo- noi pe portâ avanti un comando coscì che pòscimo pregâlo a-o pòpolo ch’o l’é derê à niatri coscì che con lê pòscimo intrâ into paradiso se ghe tegnemmo’. O l’à dito: «Ve comando con quattro cöse e ve proibisco de quattro cöse: saieiva à dî, adorâ Allah, e no schivâlo con ninte, offrî de preghee, pagâ o zakat, digiunâ into Ramadan, e dâ un quinto do prexo do ghanimah, e ve proibisco de fâ de presse de vin inte ad-Dubaffaam al-. An domandou: «O Profeta de Allah, quæ a l’é a vòstra conoscensa de l’an-Naqir? ' O l'à dito: 'O tronco de un erbo o l'é scorpio – cavou – dapeu ghe metti de dæte'. O Sa'id o l'à dito: 'O o l'à dito: 'da un datto. Dapeu ghe metti l'ægua fin à quande l'ægua bollente a s'é calmâ, dapeu a beive fin à quande un de voscià – ò un de loiatri – o l'à effettivamente colpio o seu tio con unna spada», o l'à dito, «E inte quello gruppo gh'é un òmmo ch'o l'é ascì ferio». O l’à dito torna: «L’ò ascoso perché m’ea vergognoso do Messaggê de Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam, dapeu ò domandou: «Donca inte che contegnitô poemmo beive, o Messaggê de Allah? «O l'à respòsto: «Inte un contegnuo de pelle abbronzâ ch'o l'aiva a bocca serrâ». Domandavan: «O Messaggê de Allah, de fæto a nòstra tæra a l’é pinna de ratti, coscì che no gh’é ciù nisciuña bevanda inti vaxi de pelle abbronzâ», alloa o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à dito: «E anche se o l’é mangiou da-i ratti, e anche se o l’é mangiou da-i ratti o l’é, e anche se o l’é mangiou». O narratô o l’à dito: «E o Profeta de Allah o l’à dito a-o Asyajj Abdul Qais: «De fæto inte ti gh’é doe qualitæ che ghe piaxe à Allah, saieiva à dî; stæ paçienti e attenti''. O n’à dito [o Muhammad bin al-Mutsanna] e o [Ibn Basyyar] o l’à dito tutti doî, o n’à dito [o Ibn Abu Adi] da-o [Sa’id] da-a [Qatadah] o l’à dito, o n’à dito che no solo un narratô o l’à incontrou o messaggê. E [Abu Nadlrah] o l'à mensunou da [Abu Sa'id al-Khudri], che o messaggê Abdul Qais, quande o s'é affrontou o Rasulullah con un hadith comme [Ibn Ulayyah], solo che inte quello gh'ea stæto dito: «E inte quello ti mescciæ co-e dæte, ò e dæte e l'ægua no dixe», e o l'à dito «ò o l'à dito». dæte''.
Hadith
Imam Muslim : 26
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قَزَعَةَ أَنَّ أَبَا نَضْرَةَ أَخْبَرَهُ وَحَسَنًا أَخْبَرَهُمَا أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ مَاذَا يَصْلُحُ لَنَا مِنْ الْأَشْرِبَةِ فَقَالَ لَا تَشْرَبُوا فِي النَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ أَوَ تَدْرِي مَا النَّقِيرُ قَالَ نَعَمْ الْجِذْعُ يُنْقَرُ وَسَطُهُ وَلَا فِي الدُّبَّاءِ وَلَا فِي الْحَنْتَمَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالْمُوكَى
O m’à dito [o Muhammad bin Bakkar al-Basri] o n’à dito [Abu Ashim] da [Ibn Juraij]. -inte unn'atra narraçion o l'é affermou-, E o m'à dito [o Muhammad bin Rafi'] e o lafazh o gh'appartegniva. O n’à dito [O Abdurrazzaq] o n’à dito [Ibn Juraij] o l’à dito, o n’à dito [Abu Qaza’ah] che [Abu Qaza’ah] o l’à segnallou, e o Hasan o l’à segnallou à tutti doî, che [Abu Sa’id al-Khudri] o gh’à segnallou, che o messaggê Abdul Qais quande o l’à dito — O Profeta de Allah, che Allah o ne fasse comme o seu rescatto, che bevanda a l’é boña pe niatri? O l'à respòsto: «No beive à an-Naqir». An domandou: «O Profeta de Allah, che Allah o ne fasse o seu rescatto, saiæ cös'o l'é an-Naqir?» O l'à respòsto: «Sì, o tronco de un erbo o l'à o seu mezo scorpio, e no devi beive à ad-Duba` ò à al-Hantam, e ti dovieivi -beive de bevande conservæ inte di vaxi co-e teste coverte».
Hadith
Imam Muslim : 27
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رُبَّمَا قَالَ وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ مُعَاذًا قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا بِمِثْلِ حَدِيثِ وَكِيعٍ
O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Abu Kuraib], e [Ishaq bin Ibrahim] tutti da [Waki’], [Abu Bakr] o l’à dito, o n’à dito [Waki’] da [Zakaria bin Ishaq] o l’à dito, o m’à dito [Yahya bin Abdullah bin Shai] da [Mu'adz bin Jabal], o Abu Bakr o l'à dito: «Fòscia», o Waki' o l'à dito, da-o Ibn Abbas, che o Mu'adz o l'à dito: «O Rasulullah o m'à mandou». O l’à dito: «De fæto, ti vegniæ à un pòpolo do Pòpolo do Libbro, donca invitâli à testimoniâ che no gh’é nisciun dê – degno de venerâ – feua che Allah, e che son o messaggê de Allah. Se ti obbediscian inte sta costion, aloa dighe che Allah o l’à reiso obrigatöio pe loiatri de pregâ çinque vòtte tutti i giorni e a neutte. Se ti obbediscian inte sta costion, aloa dighe che Allah o l’à reiso obrigatöio in sce de loiatri l’elemosina piggiâ da-i ricchi e distribuia a-i pövei tra de loiatri. Se ti obbediscian inte sta mainea, aloa ti tegniæ lontan da-i seu nòbili tesori. Tegnî paû de preghee de quelli che son offeisi, perché no gh'é nisciuña barriera tra de lê e Allah''. O n’à dito [o Ibn Abu Umar] o n’à dito [o Bisyr bin as-Sari] o n’à dito [o Zakariya’ bin Ishaq]. -inte unn'atra narraçion o l'é affermou- E ne l'é stæto dito [o Abd bin Humaid] o ne l'à dito [Abu Ashim] da [Zakaria' bin Ishaq] da [Yahya bin Abdullah bin Shaifi] da [Abu Ma'bad] da [Ibn Abbas], che a-o 'Profeta Mudzlam o l'ea so'. o l’à dito: ‘De fæto ti vegniæ à un pòpolo’. Comme into hadith de Waki'.
Hadith
Imam Muslim : 28
حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِنَّكَ تَقْدَمُ عَلَى قَوْمٍ أَهْلِ كِتَابٍ فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ عِبَادَةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا عَرَفُوا اللَّهَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ فَإِذَا فَعَلُوا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِذَا أَطَاعُوا بِهَا فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ
O n’à dito [O Mayyah bin Bistham al-Aisyi] o n’à dito [o Yazid bin Zura’i`] o n’à dito [o Rauh] – saieiva à dî o Ibn al-Qasim – da [Ismail bin Umayyah] da [Yahya bin Abdullah bin Shaifi] da [Abu Ma’bad] o l’ea] da [Ibn. quande o l’à mandou o Mu’adz into Yemen, o l’à dito: ‘De fæto ti t’affronti à un pòpolo do Pòpolo do Libbro, aloa a primma voentæ che ghe preghi a l’é o culto de Allah azza wa jalla, se conoscian Allah, aloa dighe che Allah o l’à reiso obrigatöio pe loiatri de pregâ çinque vòtte pe giorno e pe neutte. Se ti obbediscian à sta mainea, aloa piggiâghe o zakat e tegnî paû da seu nòbile ricchessa».
Hadith
Imam Muslim : 29
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ
O n’à dito [o Qutaibah bin Sa’id] o n’à dito [o Laits bin Sa’ad] da [Uqail] da [az-Zuhri] o l’à dito, o n’à dito [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas’ud] da [Abu Hurairah] o l’à dito, ‘Quande o Rasulullah o l’é stæto indicou dòppo de lê, e i increduli da-i arabi an fæto incredulitæ, alloa [Omar bin al-Khaththab] o l’à dito à Abu Bakr, ‘Come ti peu combatte co-i umoen, quande o Messaggê de Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam o l’à dito: ‘M’é stæto ordenou de combatte co-i umoen fin à quande no dixan, ‘No gh’é o veneraçion de Allah, ‘No gh’é un dê – degno de venerâ – che Allah’, alloa de fæto o l’à guardou a seu propietæ e a seu anima da – attacchi da parte de mi – feua che pe drito. L'Islam, e o seu carcolo o l'é lasciou à Allah'. Coscì [Abu Bakr] o l'à dito: «Pe Allah, combattiò pe in davei quelli che differençian tra preghea e zakat, perché o zakat o l'é -unna revendicaçion- un drito a-a propietæ. Pe Allah, se m’impediscian pe caxon da seu mancansa de voentæ, ascì ben ch’o l’an pagou a-o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allaah in sce de lê), mi ghe combattiò ancon pe caxon da seu mancansa de voentæ.» Coscì [Omar bin al-Khaththab] o l'à dito: «Pe Allah o no l'é lê ma che ò visto che Allah o l'aiva averto o peto de Abu Bakr pe scombatte – loiatri – aloa ò capio ch'o l'ea a veitæ».
Hadith
Imam Muslim : 30
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ
E o m’à dito [Abu Ath-Tahir] e [Ahmalah bin Yahya] e [Ahmad bin Isa], [Ahmad] o l’à dito: ‘O n’à dito’. Mentre doe atre persoñe dixan, 'O ne l'à dito [Ibn Wahb] o l'à dito, o m'à dito [Yunus] da [Ibn Shihab] o l'à dito, o m'à dito [Sa'id bin al-Musayyab] che [Abu Hurairah] o gh'à dito che o Messaggê de Allah (paxe e benediçioin de Allah o l'é, no dixan o pòpolo in sce de lê) o l'à dito: dio – degno de veneraçion – ma Allah’, aloa chi se segge ch’o dixe, ‘No gh’é divin – degno de veneraçion – ma Allah’, aloa de fæto o l’à protetto e seu propietæ e a seu vitta da – o mæ attacco – feua che pe-o drito de l’Islam, e o seu conto o l’é lasciou à Allah’.
Hadith
Imam Muslim : 31
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ الْعَلَاءِ ح و حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
O n’à dito [o Ahmad bin Abdah adl-Dlabbi] o n’à dito [o Abdul Aziz] – saieiva à dî ad-Darawardi – da [al-Ala’]. -inte unn’atra narraçion o l’é mensunou- E o n’à dito [Umayyah bin Bistham] e o lafazh o gh’appartëgne, o n’à dito [Yazid bin Zura’i] o n’à dito [Rauh] da [al-Ala’ bin Abdurrahman bin Ya’qub] da [seu poæ] da [Abu Huraillahi o l’à dito: «M’é stæto ordenou de scombatte co-i umoen fin à quande no testimonian che no gh’é nisciun dê – an o drito d’ëse veneræ – ma Allah e creddan inte mi e into Coran ch’ò portou, aloa se dixan questo, aloa de fæto an protetto a seu propietæ e a seu anima da – o mæ attacco – feua ch’o no segge dovuo a-i driti de l’Islam. E o seu carcolo o l'é lasciou à Allah'.
Hadith
Imam Muslim : 32
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ }
E ne l’é stæto dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Hafsh bin Ghiyats] da [al-A’masy] da [Abu Sufyan] da [Jabir] da [Abu Salih] da [Abu Hurairah] tutti doî an dito: Ibn al-Musayyab da Abu Hurairah. -inte unn'atra narraçion o l'é dito- E m'é stæto dito che [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n'à dito [Waki']. -inte unn'atra narraçion o l'é mensunou- E o m'é stæto dito [o Muhammad bin al-Mutsanna] o n'à dito [Abdurrahman] -saieiva à dî o bin Mahdi- tutti doî an dito, an dito à niatri [Sufyan] da [Abu az-Zubair] da [Jabir] o l'à dito, 'O Messaggê o l'ea à l'ordine de I no l’é nisciun dê -ch’o l’à o drito d’ëse venerou- ma Allah’, donca an dito, ‘No gh’é nisciun dê -ch’o l’à o drito ëse venerou- ma Allah’, aloa de fæto an protetto e seu propietæ e e seu anime da-i mæ attacchi- feua che pe caxon di driti de l’Islam. E o seu carcolo o l’é lasciou à Allah. Dapeu o l'à lezzuo: '-De fæto ti l'é -solo- un avvertitô. No gh'æ assolutamente nisciun poei in sce de loiatri- ' -Qs. Al-Gaassiyah: 21-22-.
Hadith
Imam Muslim : 33
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِىُّ مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
O n'à dito [Abu Ghassan al-Misma'i Malik bin Abdul Wahid] o n'à dito [Abdul Malik bin Ash-Shabbah] da [Syu'bah] da [Waqid bin Muhammad bin Zaid bin Abdullah bin Umar] da [seu poæ] da [I Abdullah o l'à dito che l'ea o pòpolo fightil à] no gh'é un dê – degno de venerâ – ma Allah e che o Muhammad o l'é o messaggê de Allah, an stabilio pregâ, e pagâ o zakat. Donca se fan questo, aloa de fæto an protetto e seu propietæ e e seu anime da-i mæ attacchi-, feua che pe caxon di driti islamichi. E o seu carcolo o l'é lasciou à Allah'.
Hadith
Imam Muslim : 34
و حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ
E o l’é stæto dito à niatri [Suwaid bin Sa’id] e [Ibn Abu Umar] tutti doî an dito, o n’à dito [Marwan] tutti doî voeiva dî Marwan al-Fazari, da [Abu Malik] da [seu poæ] o l’à dito: ‘Ò sentio o Messaggê de Allah venerou – ma Allah, e o descredita quæ se segge cösa ch’a segge venerâ feua che Allah, aloa a seu ricchessa e o seu sangue son haram, e a seu compensaçion a l’é con Allah’. E o n’é stæto dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Abu Khalid al-Ahmar]. -inte unn'atra narraçion o l'é affermou- E o m'à dito de quello [Zuhair bin Harb] o n'à dito [Yazid bin Harun] segge de [Abu Malik] che de [seu poæ] ch'o l'à sentio o Profeta dî: 'Chi mette a seu confiansa inte Allah quarcösa comme quello,' aloa o mensuña.
Hadith
Imam Muslim : 35
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَاللَّهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ صَالِحٍ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَتَيْنِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ وَيَعُودَانِ فِي تِلْكَ الْمَقَالَةِ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ مَكَانَ هَذِهِ الْكَلِمَةِ فَلَمْ يَزَالَا بِهِ
E o m’à dito [Harmalah bin Yahya at-Tujibi] o m’à dito [Abdullah bin Wahb] o m’à dito, o m’à dito [Yunus] da [Ibn Shihab] o l’à dito, o m’à dito [O l’à dito bin al-Musayyab] da [seu poæ] o l’à dito, ‘O Rasulullah o l’ea in vixita quande o l’ea. O l'à attrovou o Abu Jahl e o Abdullah bin Abu Umayyah bin al-Mughirah ascì lì. O Rasulullah o l'à dito: «Tio! Di e doe frase do Credo, saiò o teu testimònio davanti à Allah’. Dapeu, o Abu Jahl e o Abdullah bin Abu Umayyah an dito: «O Abu Talib, ti riesci à abbandonâ a religion do Abdul Muthtalib? ' O Rasulullah o no s'é arreiso e in cangio o l'à continuou à mostrâghe à reçitâ i Doî Credi do Kalimah e o î à repetui ben ben de vòtte. Coscì o Abu Talib o gh'à respòsto comme seu urtime poule, ch'o l'ea arrestou co-a religion do Abdul MuTalib, e o l'ea reluttante à prononçiâ o Kalimah Shahadat. O Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam o l'à dito ascì: 'Pe Allah, domandiò o perdono da Allah pe ti,' coscì Allah o l'à revelou o verscio: '-No l'é permisso pe-o Profeta e pe quelli che creddan de domandâ o perdono pe quelli che sciortan, anche se son i seu mæximi parenti dòppo ch'o l'é vegnuo ciæo pe loiatri che o -Qs shirk-'. A-a Taba: 113-. Dapeu Allah o l’à mandou zu e seu poule à propòxito de l’inçidente de Abu Talib: «De fæto, ti, o Muhammad, no t’æ o poei de dâ unna guidda à chi se segge ch’o l’ammi de mòddo ch’o l’açette l’Islam, ma Allah o l’é quello ch’o l’à o poei de dâ unna guidda à quelli ch’o veu, e o l’é quello ch’o sa megio ch’o l’abbrassa chi l’é o pòpolo». -Qs. Al-Qascia: 56-. E o n’à dito [Ishaq bin Ibrahim] e [O Abd bin Humaid] tutti doî an dito, o n’à dito [O Abdurrazzaq] o n’à dito [Ma’mar]. -inte unn’atra narraçion o l’é affermou- E o n’à dito [Hasan al-Hulwani] e [Abd bin Humaid] tutti doî an dito, o n’à dito [Ya’qub] -saieiva à dî Ibn Ibrahim bin Sa’ad- o l’à dito, o n’à dito [me poæ] da [Salih] tutti doî da [sto sanad pe exempio con]. L’é solo che o hadith Salih o finisce co-e poule, ‘alloa Allah o l’à mandou zu a seu paròlla in sce de lê’, e o no mensuña sti doî versci. E o l’à mensunou into seu hadith, ‘E tutti doî an repetio ste poule’, into hadith Ma’mar o l’é un sostituto de sta frase. E tutti doî restan guiddæ da lê».
Hadith
Imam Muslim : 36
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ عَنْ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ عِنْدَ الْمَوْتِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } الْآيَةَ
O n’à dito [o Muhammad bin Abbad] e o [Ibn Abu Umar] tutti doî an dito, o n’à dito [o Marwan] da-o [Yazid] –saieiva à dî o Ibn Kaisan- da-o [Abu Hazim] da-o [Abu Hurairah] ch’o l’à dito: «O Messaggê de Allah o l’à dito a-o seu tio, degno d’ëse veneræ atro che Allah’ Testimoniò de seguo pe ti con ste poule into Giorno da Resurreçion’. Ma o l’à refuou, dapeu Allah o l’à revelou: ‘-De fæto no saiæ bon de guiddâ quelli che ami-’ -Qs. Al-Qascia: 56-.
Hadith
Imam Muslim : 37
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ يَقُولُونَ إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }
O n’à dito [o Muhammad bin Hatim bin Maimun] o n’à dito [o Yahya bin Sa’id] o n’à dito [o Yazid bin Kaisan] da [Abu Hazim al-Asyja’i] da [Abu Hurairah] o l’à dito, ‘O Messaggê de Allah o l’à dito à seu tio quande o l’à dito a-o seu tio. de ëse veneræ atro che Allah’ Testimoniò de seguo pe ti con ste poule into Giorno da Resurreçion’. O l’à respòsto: «Se no fïsan stæti pe-i Quraysh che m’aivan reprovâ co-o seu dito: «O l’à fæto sto fæto perché o l’ea anxioso», saieivia stæto d’accòrdio con quella frase co-i vòstri euggi». Allora Allah o l'à revelou: '-De fæto no saiæ bon de guiddâ quelli che ami, ma mi guiddiò quelli ch'o veu-' -Qs. Al-Qascia: 56-.
Hadith
Imam Muslim : 38
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حُمْرَانَ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ الْوَلِيدِ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِثْلَهُ سَوَاءً
O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Zuhair bin Harb] tutti doî da [Ismail bin Ibrahim], [Abu Bakr] o l’à dito, o n’à dito [Ibn Ulayyah] da [Khalid] o l’à dito, o n’à dito [al-Walid bin Muslim] da [Humran] o l’à dito [U. wasallam o l’à dito: ‘Chi moî tanto ch’o sa che no gh’é nisciun dê – degno de ëse venerou – feua che Allah, o l’intrâ de seguo into çê’. O n’à dito [o Muhammad bin Abu Bakr al-Muqaddami] o n’à dito [o Bisyr bin al-Mufadldlal] o n’à dito [o Khalid al-Hadzdza’] da [o al-Walid Abu Bisyr] o l’à dito, ò sentio [Humran] dî, ò sentio [Uthman] dî, ò sentio [Uthman] dî, ò sentio cösa'.
Hadith
Imam Muslim : 39
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ قَالَ فَنَفِدَتْ أَزْوَادُ الْقَوْمِ قَالَ حَتَّى هَمَّ بِنَحْرِ بَعْضِ حَمَائِلِهِمْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَمَعْتَ مَا بَقِيَ مِنْ أَزْوَادِ الْقَوْمِ فَدَعَوْتَ اللَّهَ عَلَيْهَا قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَجَاءَ ذُو الْبُرِّ بِبُرِّهِ وَذُو التَّمْرِ بِتَمْرِهِ قَالَ وَقَالَ مُجَاهِدٌ وَذُو النَّوَاةِ بِنَوَاهُ قُلْتُ وَمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ بِالنَّوَى قَالَ كَانُوا يَمُصُّونَهُ وَيَشْرَبُونَ عَلَيْهِ الْمَاءَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهَا حَتَّى مَلَأَ الْقَوْمُ أَزْوِدَتَهُمْ قَالَ فَقَالَ عِنْدَ ذَلِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فِيهِمَا إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ
O n'à dito [Abu Bakr bin Nadlar bin Abu an-Nadlar] o l'à dito, o n'à dito [Abu an-Nadlar Hasyim bin al-Qasim] o n'à dito [Ubaidullah al-Asyja'i] da [Malik bin Mighwal] da [Thalhah bin Musharrif] da [A, o Profeta sallallahu 'alaihi wasallam in sce un viægio'. Dapeu o l'à dito, «aloa e provixoin de quello pòpolo son finie». Dapeu o l’à dito: «Fin a-o momento che no veuan massacrâ quarcheduña de seu bestie». O narratô o l'à dito: «Donca o Umar o l'à dito: «O Messaggê de Allah, se ti arrecheugge quarcheduña de provixoin do pòpolo e dapeu ti preghi Allah pe quello – de seguo o saià bon –». O narratô o l'à dito: «Dòppo o l'à fæto». O narratô o l'à dito: «Alloa o propietäio do gran o l'é vegnuo co-o seu gran, o propietäio de dæte o l'é vegnuo co-e seu dæte». O narratô o l'à dito: «E o Mujahid o l'à dito: «E i propietäi do gran co-o seu gran». Mi ò dito: «Cose fan co-o gran?» o gh’à respòsto: «Ghe succavan e beveivan l’ægua». O l'à dito: «Dòppo o Messaggê de Allah o î à ciammæ fin à quande no poeivan impî i seu contegnui de provixoin». O narratô o l'à dito: «Donca o Messaggê de Allah o l'à pregou à quello momento: «Testimonio che no gh'é nisciun dê – degno de ëse venerou – feua che Allah e che son o messaggê de Allah, nisciun servitô o l'incontra Allah con tegnîse fermamente à Lê sensa nisciun dubio, o l'intrâ de seguo into Paradiso».
Hadith
Imam Muslim : 40
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ
O n’à dito [o Sahl bin Othman] e [o Abu Kuraib Mahomed bin al-Ala’] tutto quello che o [Abu Muawiyah] o l’à dito. I mossulmen se sentivan ben ben famme, dixan: ‘O Messaggê de Allah, ti ne permettiæ de massacrâ o nòstro cammello, coscì che poescimo mangiâ a seu carne e deuviâ o seu grasso comme euio – pe covertî a pelle, pe protezila da-o cado ch’o l’arde –? ' O Rasulullah o l'à respòsto: 'Fâlo'. O Abu Hurairah o l'à dito: «Donca o Umar o l'é vegnuo e o l'à dito: «O Messaggê de Allah, se ti fai quello, aloa a scheña do cammello a saià finia – o veicolo –! Ma o saieiva megio se ti domandi o resto do seu mangiâ e dapeu preghe, che Allah o gh'agge de benediçioin." O Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam o l'à dito dapeu: 'D'accòrdio'. Dapeu o l'à domandou unna spantega – fæta de pelle –, dòppo aveila spantegâ, o l'à domandou i resti do seu mangiâ ch'o l'arrestava.' O Abu Hurairah o l’à continuou: ‘Dòppo gh’ea un òmmo ch’o l’ea vegnuo con unna magnâ de mais, un atro o l’ea vegnuo con unna magnâ de datteri, e gh’ea di atri che vegnivan con de briciole de mangiâ, comme o pan, coscì che un pittin de mangiâ o s’arrecuggeiva in sciâ scheuggioa. O Abu Hurairah o l'à dito: «Dòppo o Rasulullah o l'à pregou pe-e benediçioin in sciô mangiâ, dòppo ch'o l'à dito: «Piggiâ e impî i vòstri contegnui de mangiâ». O Abu Hurairah o l'à continuou, 'An donca impio i seu pòsti de mangiâ, coscì che nisciun sordatto ma i seu pòsti de mangiâ ean pin'. O Abu Hurairah o l'à continuou, 'Dapeu an mangiou fin à quande son stæti pin, e gh'ea ancon do mangiâ ch'o l'arrestava'. O Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam o l’à dito donca: ‘Testimonio che no gh’é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah e son o messaggeo de Allah, nisciun servitô o s’incontra con Allah, o no mette in dubio sta frase e dapeu o l’é impedio d’intrâ into çê’.
