Imam Muslim : 21
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَاصِمٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Díxonos [Ubaidullah bin Mu'adz], díxonos [o meu pai], díxonos [Ashim], concretamente Ibnu Muhammad bin Zaid bin Abdullah bin Umar, que [o seu pai] dixo; [Abdullah] dixo: "O profeta, sallallaahu alaihi wasallam, dixo: 'O islam está construído sobre cinco alicerces: concretamente o testemuño de que non hai outro deus, que teña dereito a ser adorado, senón Alá, que Mahoma é o seu servo e mensaxeiro, o establecemento de oracións, o pago do zakat, a peregrinación ao Templo e o xaxún durante o Ramadán'".
Imam Muslim : 22
و حَدَّثَنِي ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ يُحَدِّثُ طَاوُسًا أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَلَا تَغْزُو فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْإِسْلَامَ بُنِيَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَيْتِ
despois de dicirme que [Ibn Numair] nos dixera o que [meu pai] nos dixera [Hanzhalah], dixo: «Escoiteino [Akrimah bin Khalid] dicirlle a Thawus un hadith que un home lle dixo a [Abdullah bin Umar]: "Por que non loitades?". El respondeu: «De feito, escoitei ao Rasulullah, Sallallahu Alaihi Wasallam, dicir: "De feito, o Islam baséase en cinco alicerces: o testemuño de que non hai outro deus digno de adoración que Alá, o establecemento de oracións, o pago do zakat, o xaxún durante o Ramadán e a peregrinación a Baitullah».»
Imam Muslim : 23
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَعْمَلُ بِهِ وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ فَقَالَ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ زَادَ خَلَفٌ فِي رِوَايَتِهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً
Díxonos [Khalaf bin Hisham], díxonos [Hammad bin Zaid] de [Abu Jamrah], dixo: "Eu oín [a Ibn Abbas]". -noutra narración dise- E díxonos [a Yahya bin Yahya] e este lafazh é seu, díxonos [a Abbad bin Abbad] de [Abu Jamrah] de [Ibn Abbas], dixo: "Os mensaxeiros de Abdul Qais enfrontáronse ao Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam mentres dicían: "Oh Mensaxeiro de Alá, de feito esta aldea pertence á tribo Rabi'ah, e de feito os infieis Mudlar interpuxéronse entre nós e vós, polo que non podemos chegar a vós con seguridade excepto durante o mes Haram, así que ordénanos que cumpramos unha orde e predicarémola á xente que está detrás de nós". El dixo: "Ordénovos catro cousas e prohíbovos catro cousas: concretamente a fe en Alá", logo interpretouno para eles, dicindo: "Testemuñade que non hai outro deus digno de adoración que Alá e que Mahoma é o mensaxeiro de Alá, que establece as oracións, paga o zakat e paga unha quinta parte do botín de guerra. E prohíbovos non facer viño prensado en ad-Duba`, al-Hantam, an Naqir e al-Muqayyar". Khalaf engadiu na súa historia: "Testemuñade que non hai outro deus digno de adoración que Alá. E átao unha vez".
Imam Muslim : 24
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَيْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ قَالَ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ و قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ مَنْ وَرَاءَكُمْ وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَقَالَ أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ
Díxonos que [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Muhammad bin al-Mutsanna] e [Muhammad bin Basysyar] e os seus lafazh están preto un do outro, dixo [Abu Bakr], díxonos [Ghundar] de [Shu'bah] mentres que as outras dúas persoas dixeron, díxonos que [Muhammad bin Ja'far] díxonos [Shu'bah] de [Abu Jamrah] dixo; "Estaba interpretando entre [Ibn Abbas] e a xente, entón unha muller veu e preguntou polo zume de Nabidz, un tipo de viño, que se gardaba nun recipiente de barro, así que respondeu: "De feito, o mensaxeiro de Abd al-Qais veu a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, entón Rasulullah dixo: "Quen é ese mensaxeiro, ou quen é esa xente?". Responderon: "Rabi'ah". El dixo: "Dádelle a benvida á xente, ou ao mensaxeiro, sen necesidade de dúbidas nin arrepentimentos". O narrador dixo; «Eles dixeron: “Oh Mensaxeiro de Alá, de verdade vimos a ti dun lugar afastado. Entre nós e ti hai infieis mudlar, polo que non podemos vir a ti excepto nos meses haram, así que ordénanos que decidamos algo que poidamos dicir á xente que guiamos e pola que poidamos entrar no ceo”. O narrador dixo: “Entón, o Mensaxeiro de Alá ordenoulles catro cousas e prohibiulles catro cousas”. O narrador volveu dicir: “O Mensaxeiro de Alá ordenoulles que cresen só en Alá, dicindo: “Sabedes o que é a fe en Alá?”. Responderon: “Alá e o seu Mensaxeiro saben máis”. El dixo: “Testemuña que non hai máis deus que Alá, e que Mahoma é o mensaxeiro de Alá, realiza as oracións, paga o zakat, xaxúa o Ramadán e paga unha quinta parte do ghanimah, e prohíbevos ad-Duba`, al-Hantam e al-Muzaffat”. Shu'bah dixo:” «Pode que dixese "an-Naqir" e pode que fose "al-Muqayyar", dixo: "Coida del e informa á túa xente". Abu Bakr mencionou na súa narración: "A persoa que levas detrás de ti" sen mencionar "al-Muqayyar". E contouse a min [Ubaidullah bin Mu'adz] que nolo contou [ao meu pai]. -noutra narración menciónase- E díxonos [Nashr bin Ali al-Jahdlami] que dixo, díxonos [ao meu pai] que ambos dixeron, díxonos [Qurrah bin Khalid] de [Abu Jamrah] de [Ibn Abbas] do Profeta, sallallaahu alaihi Wasallam con este hadith semellante ao hadith [Syu'bah], mentres dicía: "Prohíbovos calquera cousa que se diga en ad-Duba`, an-Naqir, al-Hantam e al-Muzaffat".» E [Ibn Mu'adz] engadiu no seu hadith do [seu pai], dixo: "E Rasulullah, Sallallahu Alaihi Wasallam, díxolle a al-Asyyaj Asyajj Abd al-Qais: 'De feito, en ti hai dous carácteres favorecidos por Alá, a paciencia e a precaución'".
Imam Muslim : 25
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ لَقِيَ الْوَفْدَ الَّذِينَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ سَعِيدٌ وَذَكَرَ قَتَادَةُ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي حَدِيثِهِ هَذَا أَنَّ أُنَاسًا مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَأْمُرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْغَنَائِمِ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ بَلَى جِذْعٌ تَنْقُرُونَهُ فَتَقْذِفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ ثُمَّ تَصُبُّونَ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ أَوْ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ كَذَلِكَ قَالَ وَكُنْتُ أَخْبَؤُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ فَفِيمَ نَشْرَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فِي أَسْقِيَةِ الْأَدَمِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا كَثِيرَةُ الْجِرْذَانِ وَلَا تَبْقَى بِهَا أَسْقِيَةُ الْأَدَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ قَالَ وَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ لَخَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ لَقِيَ ذَاكَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ وَتَذِيفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ التَّمْرِ وَالْمَاءِ وَلَمْ يَقُلْ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ
Díxonos [Yahya bin Ayyub], díxonos [Ibn Ulayyah], díxonos [Said bin Abu Arubah] de [Qatadah]: "A persoa que se atopou co mensaxeiro do círculo de Abdul Qais que estaba fronte ao Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam díxonos, [Said] dixo, [Qatadah] mencionou [Abu Dlamrah] de [Abu Said al-Khudri] neste hadith, que xente do círculo de Abdul Qais se achegou ao Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam e dixo: "Oh Profeta de Alá, de feito somos aldeáns da tribo de Rabi'ah, e de feito os infieis Mudlar interpuxéronse entre nós e vós, polo que non podemos achegarnos a vós con seguridade excepto durante o mes Haram, así que ordénanos que cumpramos un mandamento para que poidamos predicalo aos que están detrás de nós para que con el entremos no Paraíso se o cumprimos". El dixo: "Ordénovos catro cousas e prohíbovos catro cousas: a saber, adorar a Alá e non o subtraer con nada, ofrecer oracións, pagar o zakat, xaxuar no Ramadán e dar unha quinta parte do prezo do ghanimah, e prohíbovos facer lagares de viño en ad-Duba`, al-Hantam, al-Muzaffat e an-Naqir". Preguntaron: "Oh Profeta de Alá, cal é o teu coñecemento de an-Naqir?" El dixo: "O tronco dunha árbore está tallado, baleiro, e logo póñenselle dátiles". Said dixo; "Ou dixo: 'da palmeira datileira. Despois póñenlle auga ata que a auga fervendo se calme, logo bébena ata que un de vós, ou un deles, golpee ao seu tío cunha espada', dixo; "E entre esa xente había un home que tamén resultou ferido". El dixo de novo: "Escondino porque me avergoñaba do Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam". Entón preguntei: "Entón, en que recipiente podemos beber, oh Mensaxeiro de Alá?". El respondeu: "Nun recipiente de coiro curtido que tiña a boca pechada". Eles preguntaron: "Oh Mensaxeiro de Alá, de certo a nosa terra está chea de ratas, polo que non queda bebida nos vasos de coiro curtido", entón o Profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, dixo: "E mesmo se o comen as ratas, e mesmo se o comen as ratas, e mesmo se o comen as ratas". O narrador dixo: "E o Profeta de Alá, sallallahu Alaihi Wasallam, díxolle a Asyajj Abdul Qais: "De certo, en ti hai dúas calidades que lle gustan a Alá, a saber: ser paciente e coidadoso". Díxonos que [Muhammad bin al-Mutsanna] e [Ibn Bashyar] dixeron, díxonos que [Ibn Abu Adi] de [Said] de [Qatadah] dixo, díxonos que non só un narrador se atopou co mensaxeiro. E [Abu Nadlrah] mencionou de [Abu Said al-Khudri], que o mensaxeiro Abdul Qais, cando se enfrontou a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cun hadith como [Ibn Ulayyah], só que nel se afirmaba: "E nel mesturas dátiles, ou dátiles e auga", e non dixo: "[Said] dixo; 'ou di; 'con dátiles'".
Imam Muslim : 26
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قَزَعَةَ أَنَّ أَبَا نَضْرَةَ أَخْبَرَهُ وَحَسَنًا أَخْبَرَهُمَا أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ مَاذَا يَصْلُحُ لَنَا مِنْ الْأَشْرِبَةِ فَقَالَ لَا تَشْرَبُوا فِي النَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ أَوَ تَدْرِي مَا النَّقِيرُ قَالَ نَعَمْ الْجِذْعُ يُنْقَرُ وَسَطُهُ وَلَا فِي الدُّبَّاءِ وَلَا فِي الْحَنْتَمَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالْمُوكَى
Díxome [Muhammad bin Bakkar al-Basri], díxonos [Abu Ashim] de [Ibn Juraij]. -noutra narración dise-, E díxonos [Muhammad bin Rafi'] e o lafazh pertencía a el. Díxonos [Abdurrazzaq], díxonos [Ibn Juraij], dixo, díxonos [Abu Qaza'ah] que [Abu Nadlrah] o informou, e al-Hasan informou a ambos os dous, que [Abu Said al-Khudri] lle informou que o mensaxeiro Abdul Qais, cando chegou ao Profeta de Alá, sallallahu Alaihi Wasallam, dixo: "Oh Profeta de Alá, que Alá nos faga o teu rescate, que bebida é boa para nós?". El respondeu: "Non bebas no an-Naqir". Eles preguntaron: "Oh Profeta de Alá, que Alá nos faga o teu rescate, sabes o que é o an-Naqir?". El respondeu: "Si, o tronco dunha árbore ten o medio esculpido, e non debes beber en ad-Duba` nin en al-Hantam, e debes beber bebidas almacenadas en vasos coas cabezas cubertas".
Imam Muslim : 27
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رُبَّمَا قَالَ وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ مُعَاذًا قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا بِمِثْلِ حَدِيثِ وَكِيعٍ
Díxonos [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Abu Kuraib], e [Ishaq bin Ibrahim] a todos eles de [Waki'], dixo [Abu Bakr], díxonos [Waki'] de [Zakariya bin Ishaq], dixo, díxonos [Yahya bin Abdullah bin Shaifi] de [Abu Ma'bad] de [Ibn Abbas] de [Mu'adz bin Jabal], dixo Abu Bakr; "Quizais", dixo Waki, de Ibn Abbas, que Mu'adz dixo: "Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam envioume. El dixo: "En realidade, virás a un pobo da Xente do Libro, así que invítaos a testemuñar que non hai outro deus - digno de adoración - excepto Alá, e que eu son o mensaxeiro de Alá. Se che obedecen neste asunto, entón dilles que Alá fixo obrigatorio que recen cinco veces cada día e cada noite". Se che obedecen neste asunto, dilles que Alá lles fixo obrigatorias as esmolas recollidas dos ricos e distribuídas aos pobres entre eles. Se che obedecen deste xeito, manteraste lonxe dos seus nobres tesouros. Temede as oracións daqueles que son prexudicados, porque non hai barreira entre el e Alá'. Díxonos [Ibn Abu Umar], díxonos [Bisyr bin as-Sari], díxonos [Zakariya' bin Ishaq] -noutra narración indícase- E díxonos [Abd bin Humaid], díxonos [Abu Ashim] de [Zakariya' bin Ishaq] de [Yahya bin Abdullah bin Shaifi] de [Abu Ma'bad] de [Ibnu Abbas], que o Profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, enviou a Mu'adz ao Iemen, e dixo: "En verdade chegarás a un pobo". Como no hadith de Waki'.
Imam Muslim : 28
حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِنَّكَ تَقْدَمُ عَلَى قَوْمٍ أَهْلِ كِتَابٍ فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ عِبَادَةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا عَرَفُوا اللَّهَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ فَإِذَا فَعَلُوا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِذَا أَطَاعُوا بِهَا فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ
[Umayyah bin Bistham al-Aisyi] díxonos que [Yazid bin Zura'i`] díxonos [Rauh] - concretamente Ibn al-Qasim - de [Ismail bin Umayyah] de [Yahya bin Abdullah bin Shaifi] de [Abu Ma'bad] de [Ibn Abbas] que Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, ao enviar a Mu'adz ao Iemen, dixo: "En realidade, estades ante un pobo da Xente do Libro, entón a primeira vontade que lles predicades é a adoración de Alá azza wa jalla, se coñecen a Alá, entón dilles que Alá fixo obrigatorio que recen cinco veces ao día e á noite. Se vos obedecen deste xeito, entón tomade o zakat deles e temede a súa nobre riqueza".
Imam Muslim : 29
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ
Díxonos [Qutaibah bin Said], díxonos [Laits bin Sa'ad] de [Uqail] de [az-Zuhri], dixo, díxonos [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] de [Abu Hurairah], dixo: "Cando morreu o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e Abu Bakr foi nomeado califa despois del, e os incrédulos de entre os árabes cometeron kufr, entón [Umar bin al-Khaththab] díxolle a Abu Bakr: "Como é posible que loites contra os humanos?", mentres que o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: "Ordenáronme loitar contra os humanos ata que digan: 'Non hai outro deus digno de adoración que Alá', entón quen diga: 'Non hai outro deus digno de adoración que Alá', entón protexeu a súa propiedade e a súa vida do meu ataque, excepto polo dereito do Islam, e a súa conta déixase a Alá". Así dixo [Abu Bakr]; «Por Alá, loitarei de verdade contra aqueles que diferencian entre a oración e o zakat, porque o zakat é unha reclamación sobre a propiedade. Por Alá, se me impiden por falta de vontade, mesmo despois de que llo pagaran ao Rasulullah, Sallallahu Alaihi Wasallam, aínda loitarei contra eles por falta de vontade». Entón [Umar bin al-Khaththab] dixo: «Por Alá, non foi el, senón que vin que Alá abrira o peito de Abu Bakr para loitar contra eles, entón souben que el era a verdade».
Imam Muslim : 30
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ
despois de dicirmo [Abu ath-Tahir], [Harmalah bin Yahya] e [Ahmad bin Isa], [Ahmad] dixo: "Dixéronnos". Mentres tanto, outras dúas persoas dixeron: "Informáronnos [Ibn Wahb], dixo, informouseme [Yunus] de [Ibn Shihab], dixo, contouseme [Said bin al-Musayyab] que [Abu Hurairah] lle informou que o Mensaxeiro de Alá, sallallaahu alaihi Wasallam, dixo: "Ordenáronme loitar contra a xente ata que digan: 'Non hai outro deus digno de adoración que Alá', entón quen diga: 'Non hai outro deus que teña dereito a ser adorado que Alá', entón protexeu a súa propiedade e a súa alma dos meus ataques, excepto pola lei islámica, e a súa conta déixase a Alá".
Imam Muslim : 31
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ الْعَلَاءِ ح و حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
Díxonos [Ahmad bin Abdah adl-Dlabbi], díxonos [Abdul Aziz] -é dicir, ad-Darawardi- de [al-Ala'] -noutra narración menciónase- e díxonos [Umayyah bin Bistham] e o lafazh pertence a el, díxonos [Yazid bin Zura'i] díxonos [Rauh] de [al-Ala' bin Abdurrahman bin Yaqub] de [o seu pai] de [Abu Hurairah] do Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, dixo: "Ordenáronme loitar contra os humanos ata que testemuñen que ningún deus ten dereito a ser adorado, senón Alá, e crean en min e no Corán que trouxen, entón se din isto, entón de verdade protexeu a súa propiedade e a súa alma dos meus ataques, agás debido aos dereitos do Islam. E a súa responsabilidade queda en mans de Alá".
Imam Muslim : 32
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ }
contáronnos que [Abu Bakr bin Abu Syaibah] nolo dixo [Hafsh bin Ghiyats] de [al-Amasy] de [Abu Sufyan] de [Jabir] de [Abu Shalih] de [Abu Hurairah] ambos dixeron; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: "Ordenáronme loitar contra os humanos" segundo o hadith de Ibn al-Musayyab de Abu Hurairah. -noutra narración dise- E contáronnos que [Abu Bakr bin Abu Syaibah] nolo dixo [Waki']. -noutra narración dise- E contáronnos que [Muhammad bin al-Mutsanna] nolo dixo [Abdurrahman] -é dicir, bin Mahdi- ambos dixeron, díxonos [Sufyan] de [Abu az-Zubair] de [Jabir] dixo; «O Mensaxeiro de Alá dixo: “Ordenáronme loitar contra a xente ata que digan: “Non hai outro deus que teña dereito a ser adorado senón Alá”, e logo din: “Non hai outro deus que teña dereito a ser adorado senón Alá”, e entón protexeron os seus bens e as súas almas do meu ataque, agás polos dereitos do Islam. E a súa responsabilidade queda en mans de Alá. Despois leu: “—En realidade, só es un advertidor. Non tes ningún poder sobre eles—” —Preguntas: Al Ghaasyiyah: 21-22—.
Imam Muslim : 33
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِىُّ مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
[Abu Ghassan al-Misma'i Malik bin Abdul Wahid] díxonos que [Abdul Malik bin ash-Shabbah] de [Syu'bah] de [Waqid bin Muhammad bin Zaid bin Abdullah bin Umar] de [o seu pai] de [Abdullah bin Umar] dixo: "Ordenáronme loitar contra a xente ata que testemuñasen que non hai outro deus digno de adoración que Alá e que Mahoma é o mensaxeiro de Alá, estableceron a oración e pagan o zakat. Entón, se fan isto, entón protexeron as súas propiedades e almas dos meus ataques, agás polos dereitos islámicos. E a súa responsabilidade queda en mans de Alá".
Imam Muslim : 34
و حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ
díxonos [Suwaid bin Said] e [Ibn Abu Umar] ambos dixeron, díxonos [Marwan] que ambos queren dicir Marwan al-Fazari, de [Abu Malik] do [seu pai] dixo: "Escoitei ao Profeta, sallallahu Alaihi Wasallam, dicir: 'Quen diga que non hai outro deus -que teña dereito a ser adorado- senón Alá, e glorifique calquera cousa que sexa adorada ademais de Alá, entón a súa riqueza e o seu sangue son haram, e a súa recompensa está con Alá'. E díxonos [Abu Bakr bin Abu Syaibah] díxonos [Abu Khalid al-Ahmar]. -noutra narración indícase- E contoume diso [Zuhair bin Harb] díxonos [Yazid bin Harun] ambos de [Abu Malik] do [seu pai] que escoitou ao Profeta, sallallahu Alaihi Wasallam, dicir: 'Quen deposita a súa confianza en Alá', entón menciona algo así".
Imam Muslim : 35
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَاللَّهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ صَالِحٍ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَتَيْنِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ وَيَعُودَانِ فِي تِلْكَ الْمَقَالَةِ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ مَكَانَ هَذِهِ الْكَلِمَةِ فَلَمْ يَزَالَا بِهِ
díxome [Harmalah bin Yahya at-Tujibi] díxome [Abdullah bin Wahb], dixo, díxome [Yunus] de [Ibn Shihab], dixo, díxome [Said bin al-Musayyab] de [o seu pai], dixo: "O Profeta, sallallaahu alaihi wasallam, visitou a Abu Talib cando estaba a piques de morrer. Atopou alí tamén a Abu Jahl e a Abdullah bin Abu Umaiyyah bin al-Mughirah. O Profeta, sallallahu Alaihi Wasallam, dixo: "Tío! Di as dúas frases do Credo e serei a túa testemuña ante Alá". Entón Abu Jahl e Abdullah bin Abu Umayyah dixeron: "Oh, Abu Talib, es capaz de abandonar a relixión de Abdul Muthtalib?". O Profeta, sallallahu Alaihi Wasallam, non se rendeu e, no seu lugar, continuou a ensinarlle a recitar o Credo das Dous Kalimah e repetiuno moitas veces. Entón, Abu Talib respondeu como últimas palabras para eles, que permanecía coa relixión de Abdul MuTalib e que era reticente a pronunciar a Kalimah Shahadat. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tamén dixo: "Por Alá, pedirei perdón a Alá para vós", entón Alá revelou o verso: "-Non está permitido para o Profeta nin para os crentes pedir perdón polos que se desentenden, mesmo se son os seus propios parentes despois de que lles quede claro que eses shirks son expertos no Inferno-" -Preguntas na Taubah: 113-. Entón Alá enviou as súas palabras sobre o incidente de Abu Talib: "De verdade, ti, oh Muhammad, non tes o poder de guiar a alguén que amas para que acepte o Islam, pero Alá é quen ten o poder de guiar a aqueles a quen El quere, e El é quen sabe mellor quen son as persoas que están -dispostas- a recibir orientación para abrazar o Islam-". -Preguntas na Al Qashash: 56-. E díxonos [Ishaq bin Ibrahim] e [Abd bin Humaid] ambos dixeron, díxonos [Abdurrazzaq] díxonos [Ma'mar]. -noutra narración indícase- E díxonos [Hasan al-Hulwani] e [Abd bin Humaid] ambos dixeron, díxonos [Yaqub] -é dicir, Ibn Ibrahim bin Sa'ad- dixo, díxonos [o meu pai] de [Salih] ambos de [az-Zuhri] con este sanad por exemplo. Non obstante, o hadith de Salih remata coas palabras: "Entón Alá revelou a súa palabra sobre el", e non menciona estes dous versos. Tamén menciona no seu hadith: "E ambos repetiron as mesmas palabras", no hadith de Ma'mar, que é un substituto desta frase. E ambos adheríronse a ela".
Imam Muslim : 36
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ عَنْ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ عِنْدَ الْمَوْتِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } الْآيَةَ
Díxonos [Muhammad bin Abbad] e [Ibn Abu Umar], díxonos [Marwan] de [Yazid] -é dicir, Ibn Kaisan- de [Abu Hazim] de [Abu Hurairah] que dixo: «O profeta, sallallaahu alaihi wasallam, díxolle ao seu tío cando estaba a piques de morrer: 'Di: 'Non hai outro deus digno de adoración que Alá'. Seguramente testemuñarei por ti con esa sentenza no Día da Resurrección'. Pero el negouse, entón Alá revelou: '-De verdade non serás capaz de guiar aos que amas-' -Qs. Al Qashash: 56-.
Imam Muslim : 37
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ يَقُولُونَ إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }
Díxonos [Muhammad bin Hatim bin Maimun] que [Yahya bin Said] díxonos [Yazid bin Kaisan] de [Abu Hazim al-Ashja'i] de [Abu Hurairah] que dixo: «O profeta, sallallaahu alaihi wasallam, díxolle ao seu tío cando estaba a piques de morrer: 'Di: 'Non hai outro deus digno de adoración que Alá'. Seguramente testemuñarei por vós con esa sentenza no Día da Resurrección'». El respondeu: «Se non fose polos quraysh que me reprocharon dicindo: 'Fixo isto porque estaba ansioso', tería estado de acordo con esa sentenza cos vosos ollos». Entón Alá revelou: «-De verdade non serás capaz de guiar aos que amas, pero eu guiarei aos que El quere-» -Qs. Al Qashash: 56-.
Imam Muslim : 38
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حُمْرَانَ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ الْوَلِيدِ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِثْلَهُ سَوَاءً
Díxonos [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Zuhair bin Harb] ambos de [Ismail bin Ibrahim], dixo [Abu Bakr], díxonos [Ibn Ulayyah] de [Khalid], dixo, díxonos [al-Walid bin Muslim] de [Humran] de [Uthman], dixo: "O Profeta, sallallaahu alaihi wasallam, dixo: 'Quen morra sabendo que non hai outro deus digno de adoración excepto Alá, seguramente entrará no ceo'. Díxonos [Muhammad bin Abu Bakr al-Muqaddami] díxonos [Bisyr bin al-Mufadldlal] díxonos [Khalid al-Hadzdza'] de [al-Walid Abu Bisyr], dixo: Escoitei [Humran] dicir, escoitei [Uthman] dicir; escoitei a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dicir o mesmo".
Imam Muslim : 39
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ قَالَ فَنَفِدَتْ أَزْوَادُ الْقَوْمِ قَالَ حَتَّى هَمَّ بِنَحْرِ بَعْضِ حَمَائِلِهِمْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَمَعْتَ مَا بَقِيَ مِنْ أَزْوَادِ الْقَوْمِ فَدَعَوْتَ اللَّهَ عَلَيْهَا قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَجَاءَ ذُو الْبُرِّ بِبُرِّهِ وَذُو التَّمْرِ بِتَمْرِهِ قَالَ وَقَالَ مُجَاهِدٌ وَذُو النَّوَاةِ بِنَوَاهُ قُلْتُ وَمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ بِالنَّوَى قَالَ كَانُوا يَمُصُّونَهُ وَيَشْرَبُونَ عَلَيْهِ الْمَاءَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهَا حَتَّى مَلَأَ الْقَوْمُ أَزْوِدَتَهُمْ قَالَ فَقَالَ عِنْدَ ذَلِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فِيهِمَا إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ
Díxonos [Abu Bakr bin an-Nadlar bin Abu an-Nadlar], dixo, díxonos [Abu an-Nadlar Hashim bin al-Qasim] díxonos [Ubaidullah al-Ashja'i] de [Malik bin Mighwal] de [Thalhah bin Musharrif] de [Abu Salih] de [Abu Hurairah], dixo: "Estábamos co Profeta, sallallaahu alaihi wasallam, nunha viaxe". Entón dixo: "entón as provisións da xente esgotáronse". Despois dixo: "Ata que quixeron sacrificar algúns dos seus animais". O narrador dixo: "Entón Umar dixo: 'Oh Mensaxeiro de Alá, se recolleras algunhas das provisións da xente e lle rezases a Alá por iso, tería sido bo-'. O narrador dixo: "Entón fíxoo". O narrador dixo: "Entón o dono do trigo veu co seu trigo, o dono dos dátiles veu cos seus dátiles". O narrador dixo; E Mujahid dixo: "E os donos do gran co seu gran". Eu dixen: "Que fan co gran?" El respondeu: "Chuchan e beben auga del". El dixo: "Entón o Mensaxeiro de Alá chamounos ata que puideron encher as súas provisións". O narrador dixo: "Entón o Mensaxeiro de Alá rezou nese momento: 'Dou testemuño de que non hai ningún deus - digno de adoración - excepto Alá e que eu son o Mensaxeiro de Alá, ningún servo que se atope con Alá aferrándose a El sen ningunha dúbida entrará no Paraíso".
Imam Muslim : 40
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ
Díxonos [Sahl bin Uthman] e [Abu Kuraib Muhammad bin al-Ala'] todo de [Abu Muawiyah] dixo [Abu Kuraib] díxonos [Abu Muawiyah] de [al-Amasy] de [Abu Shalih] de [Abu Hurairah] ou -de [Abu Said], al-Amasy dubidou- Abu Hurairah dixo: "Durante a guerra de Tabuk, as tropas -os musulmáns- experimentaron unha gran fame, dixeron; 'Oh Mensaxeiro de Alá, permitiríasnos sacrificar os nosos camelos, para que poidamos comer a súa carne e usar a súa graxa como aceite -para cubrir a pel, para protexer contra a calor abrasadora-?" Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam respondeu: "Faino". Abu Hurairah dixo: "Entón Umar veu e dixo: 'Oh Mensaxeiro de Alá, se fas iso, entón o lombo do camelo acabará -o vehículo-!" Pero sería mellor que pideses o resto da súa comida e despois receses, que Alá o bendiga". Entón, o Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam, dixo: "De acordo". Despois pediu unha colmada, feita de coiro, e despois de estendela, pediu os restos da comida que lles quedaba. Abu Hurairah continuou: «Entón houbo un home que veu cun puñado de millo, outro veu cun puñado de dátiles e houbo outros que viñeron con migallas de comida, como pan, de xeito que un pouco de comida se acumulou na cuncha». Abu Hurairah dixo: «Entón, o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam rezou por bendicións sobre a comida, despois do cal dixo: "Collede e enchede os vosos recipientes de comida". Abu Hurairah continuou: «Entón encheron os seus lugares de comida, de xeito que non un só soldado, senón os seus lugares de comida, estaban cheos». Abu Hurairah continuou: «Entón comeron ata que estiveron cheos, e aínda quedaba algo de comida». O Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo entón: «Dou testemuño de que non hai ningún deus digno de adoración excepto Alá e eu son un mensaxeiro de Alá, ningún servo se atopa con Alá, non dubida desta sentenza e entón impídeselle entrar no ceo».