Imam Muslim : 21
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَاصِمٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
सानु दस्सेया है [उबैदुल्लाह बिन मुअदज] ने सानु दस्सेया है [मेरे पिता] ने सानु [अशिम] - यानी इब्नू मुहम्मद बिन जैद बिन अब्दुल्लाह बिन उमर - [अपने पिता] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या; [अब्दुल्लाह] ने आख्या, 'रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'इस्लाम पंज नींह् उप्पर बणाया गेदा ऐ: अर्थात एह् गवाही जे कोई देवता नेईं ऐ -जिसदी इबादत करने दा अधिकार ऐ- पर अल्लाह, जे मुहम्मद उंदा सेवक ते रसूलुल्लाह ऐ, नमाज स्थापित करदा ऐ, जकात दिंदा ऐ, बैतुल्लाह दी यात्रा करदा ऐ, ते रमजान दे दौरान रोजा रखदा ऐ'।
Imam Muslim : 22
و حَدَّثَنِي ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ يُحَدِّثُ طَاوُسًا أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَلَا تَغْزُو فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْإِسْلَامَ بُنِيَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَيْتِ
ते मिगी दस्सने दे बाद [इब्न नुमैर] ने सानु दस्सेया हा [मेरे पिता] ने सानु [हंझाला] दस्सेया हा, उने आखेआ, 'मैं सुनेया हा [इकरीमा बिन खालिद] ने थाऊस गी हदीस दस्सदे होई इक आदमी ने [अब्दुल्लाह बिन उमर] गी आखेआ हा, 'तुस लड़दे की नेईं करदे? ' उसने जवाब दित्ता, 'वास्तव च मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे सुनेया हा: 'वास्तव च इस्लाम दी नींह् पंज सिद्धांतें उप्पर ही: गवाही ऐ जे अल्लाह दे अलावा इबादत दे काबिल कोई देवता नेईं ऐ, नमाज स्थापित करना, जकात देना, रमजान दे दौरान रोजा करना, ते अल्लाह दे घर दी यात्रा करना''।
Imam Muslim : 23
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَعْمَلُ بِهِ وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ فَقَالَ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ زَادَ خَلَفٌ فِي رِوَايَتِهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً
सानु दस्सेया है [खलाफ बिन हिशाम] ने सानु [हम्मद बिन जैद] गी [अबू जमराह] कोला दस्सेया ऐ उने आख्या, मैं [इब्न अब्बास] सुनेया। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते असेंगी दस्सेआ ऐ [याह्या बिन याह्या] ते एह् लफाज़ उंदा ऐ, असेंगी [अब्बद बिन अब्बाद] गी [अबू जमराह] थमां [इब्न अब्बास] थमां रिपोर्ट कीती ऐ उने आखेआ ऐ, 'अब्दुल कैस' रसूलुल्लाह रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल गेआ ते उनेंगी आखेआ, 'हे रसुलुल्लाह, असल च एह् ग्रां दा हिस्सा ऐ रबियाह कबीले, ते सचमुच मुडलर काफिर साडे ते तुहाडे बीच खड़े होए हन, इस करके असीं हरम महीने दे सिवाय तुहाडे तों सुरक्षित नहीं हो सकदे, इस करके सानू इक हुक्म पूरा करन दा हुक्म देओ ते असीं अपने पिच्छे दे लोकां नू प्रचार कर देंगे'। उहनां ने आख्या: मैं तुहानूं चार गल्लां नाल हुक्म दिंदा हां ते तुहानूं चार चीजां तों मना करदा हां: अर्थात अल्लाह विच इमान, फिर उन्हां वास्ते इसदी व्याख्या कीती ते आख्या: गवाही देओ कि अल्लाह दे सिवाय कोई देवता - इबादत दे काबिल - नहीं है ते मुहम्मद अल्लाह दा रसूलुल्लाह है, नमाज स्थापित करदा है, जकात देंदा है, ते युद्ध दी लूट दा पंजमां हिस्सा चुकांदा है। ते मैं तुहानूं मना करदा हां कि अद-दुबा`, अल-हंतम, नकीर ते अल-मुकयार' विच दबाया शराब नहीं बनाओ। खलाफ ने अपने इतिहास च जोड़ेआ ऐ, 'गवाही ऐ जे अल्लाह दे अलावा कोई देवता - इबादत दे काबिल - नेईं ऐ।' ते इक बारी बन्नी लैओ'।
Imam Muslim : 24
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَيْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ قَالَ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ و قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ مَنْ وَرَاءَكُمْ وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَقَالَ أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ
ने सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्ना] ते [मुहम्मद बिन बस्स्यार] ते उन्हां दे लफाज़ह इक दूजे दे नेड़े हन, [अबू बकर] ने आख्या है, ने सानु [गुंदर] नू [शुबाह] तों दस्सेया है जबकि बाकी दो लोकां ने आख्या है, सानू दस्सेया है [मुहम्मद बिन जा'फर] ने सानू [शुबाह] तों दस्सेया है [अबू जमराह] ने आख्या, 'मैं [इब्नु अब्बास] ते लोकें दे बीच अनुवादक हा, फिर इक जनानी आई ते नबीज दे रस दे बारे च पुच्छी - इक किस्म दी शराब - जेड़ी मिट्टी दे बर्तन च रखी जंदी ही, इस करी उने जवाब दित्ता, 'वास्तव च, अब्द अल-कायस दा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आया, फिर अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने आख्या: 'ओह दूत कौन है - या ओह लोक कौन है? - उन्होनें जवाब दित्ता, 'रबीआ'। उन्हां आख्या: 'लोक - या दूत दा - बिना कुई हिचक या पछतावे दी जरूरत दे स्वागत करो'। रवीय ने आख्या, 'उन्हें आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, सचमुच असीं दूर-दूर तों तुहाडे कोल आए हां।' साडे ते तुहाडे बीच मुडलर काफिर वी हन तां कि असीं हरम दे महीने नू सिवाय तुहाडे कोल नहीं आ सकदे, इस करके सानू कोई ऐसा फैसला करन दा हुक्म देओ जो असीं उन्हां लोकां नूं दस्स सकां जिन्हां दी असीं अगुवाई करदे हां, जिस नाल असीं स्वर्ग विच दाखल हो सकदे हां'। रवील ने आख्या, 'इस करिए अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने उन्हें चार चीजां दा हुक्म दित्ता ते चार चीजां मना कर दित्ती'। रस्सी ने फिर आख्या, 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने उन्हां नू सिर्फ अल्लाह ते विश्वास करन दा हुक्म दित्ता ते आखया कि तुसीं जानदे हो कि अल्लाह ते इमान क्या है? ' उन्शोंने जवाफ ददमा, 'अल्लाह औय उवका रसूर अचधक जानते शैं'। उन्हां ने आख्या: 'गवाही देओ कि अल्लाह दे सिवाय कोई देवता नहीं है, ते मुहम्मद अल्लाह दा रसूलुल्लाह है, नमाज स्थापित करो, जकात करो, रमदलान दा रोजा करो, ते घनीमा दा पंजवां हिस्सा देओ, ते तुहानूं अद-दुबा`, अल-हंतम ते अल-मुजफ़त तों मना करो'। स्यूबाह ने आख्या, 'शायद उसने 'अन-नकीर' आख्या ते ए 'अल-मुकयार' हो सकदा है, उसने आख्या: 'उसदी निगरानी करो ते अपने लोकें गी सूचित करो'। अबू बकर ने अपनी रिवायत च 'अल-मुकयार'' दा जिक्र कीते बगैर 'जिस व्यक्ति गी तुस अपने पिच्छे लेई जंदे ओ' दा जिक्र कीता ऐ। ते मिगी दस्सेआ गेदा ऐ [उबैदुल्लाह बिन मुअदज] ने असेंगी [मेरे पिता] गी दस्सेआ ऐ। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते उने असेंगी दस्सेआ ऐ [नशर बिन अली अल-जहदलामी] उने आखेआ ऐ, मिगी दस्सेआ ऐ [मेरे पिता] उनेंगी दौंनें आखेआ ऐ, असेंगी [कुर्रह बिन खालिद] गी [अबू जमराह] थमां [इब्न अब्बास] थमां नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला इस हदीस कन्नै दस्सेआ ऐ जेह्ड़ी हदीस [स्यूबाह] कन्नै मिलदी ऐ, जिसलै के आखदा ऐ: 'मैं।' तुसेंगी कुसै बी चीज़ थमां मना करो जेह्ड़ी अद-दुबा`, अन-नकीर, अल-हंतम ते अल-मुजफ्त' च दस्सी गेदी ऐ। ते [इब्न मुअदज] ने [अपने पिता] कोला अपनी हदीस च जोड़ेआ ऐ, 'और रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अल-अस्याज अस्याज अब्द अल-कायस गी आखेआ: 'वास्तव च तुंदे च दो पात्र न जिंदे उप्पर अल्लाह दी इज्जत ऐ, अर्थात धीरज ते सावधानी''।
Imam Muslim : 25
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ لَقِيَ الْوَفْدَ الَّذِينَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ سَعِيدٌ وَذَكَرَ قَتَادَةُ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي حَدِيثِهِ هَذَا أَنَّ أُنَاسًا مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَأْمُرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْغَنَائِمِ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ بَلَى جِذْعٌ تَنْقُرُونَهُ فَتَقْذِفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ ثُمَّ تَصُبُّونَ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ أَوْ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ كَذَلِكَ قَالَ وَكُنْتُ أَخْبَؤُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ فَفِيمَ نَشْرَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فِي أَسْقِيَةِ الْأَدَمِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا كَثِيرَةُ الْجِرْذَانِ وَلَا تَبْقَى بِهَا أَسْقِيَةُ الْأَدَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ قَالَ وَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ لَخَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ لَقِيَ ذَاكَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ وَتَذِيفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ التَّمْرِ وَالْمَاءِ وَلَمْ يَقُلْ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ
सानु दस्सेया है [यह्या बिन अय्यूब] ने सानु दस्सेया है [इब्न उलय्याह] ने सानु दस्सेया है [सैद बिन अबू अरूबा] ने [कतादह] तों दस्सेया है उसने आख्या है, 'जिस व्यक्ति ने अब्दुल कैस दे चक्कर दे रसूलुल्लाह नाल मिलया जो अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे सामने आया सी, [सईद] ने आख्या, [कतदाह] ने [अबू दलाराह] दा जिक्र कीता। इस हदीस विच [अबू सईद अल-खुदरी] तों, कि अब्दुल कैस विचों लोग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आ के आखया, 'हे अल्लाह दे नबी, वाकई असीं रबीआ दे कबीले दे ग्रां दे लोक हां, ते सचमुच मुडलर -काफिर साडे ते तुहाडे बीच खड़े होए हन, तां कि असीं -सुरक्षित तरीके नाल- हरम महीने दे दौरान तुहाडे कोल नहीं जा सकदे, तां सानू हुक्म देना इक हुक्म गी अंजाम देओ तां जे अस अपने पिच्छे दे लोकें गी इसदा प्रचार करी सकचे तां जे इस कन्नै अस जन्नत च दाखल होई सकचे जेकर अस उस पर अडिग रौंह्गे'। उहनां ने आख्या: मैं तुहानूं चार चीजां नाल हुक्म दिंदा हां ते तुहानूं चार चीजां तों मना करदा हां: अर्थात अल्लाह दी इबादत करो, ते उहदी किसे वी चीज़ नाल शिर्क ना करो, नमाज करो, जकात देओ, रमजान विच रोजा करो, ते घनीमा दी कीमत दा पंजवां हिस्सा देओ, ते मैं तुहानूं अद-दुबा`, अल-हंतम, अल-मुजफ्त ते अन-नकीर विच शराब दा प्रेस बनाने तों मना करदा हां। उन्होनें पूछा, 'हे अल्लाह दे नबी, तेरा अन-नकीर दा क्या ज्ञान है? ' उसने आख्या: 'पेड़ दा तने उकेरदा है - खोखला हो जांदा है - फिर तुसीं उस विच खजूर पांदे हो'। सईद ने कहा, 'या उसने कहा: 'खजूर दे पेड़ तों।' फिर तुस उस च पानी उसलै तकर पांदे ओ जिसलै तकर उबलदा पानी शांत नेईं होई जंदा, फिरी तुस उसगी उसलै तकर पींदे ओ जिसलै तकर तुंदे चा कोई - जां उंदे चा कोई - असल च अपने चाचा गी तलवार कन्नै नेईं मारी देग', उ'नें आखेआ, 'ते उस समूह च इक माह्नू ऐ जेह्ड़ा बी घायल होई गेदा ऐ'। उसने फिर आख्या, 'मैं इस करिए छुपाया कि मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला शर्म महसूस कीती ही, फिर मैं पुच्छया, 'तो हे रसूलुल्लाह, अस किस बर्तन च पी सकने आं? ' उसने जवाब दित्ता, 'चमड़े दे चमड़े दे बर्तन च जिसदा मुंह बंद हा'। उन्हां ने पुछया, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, सचमुच साडी जमीन चूहे नाल भरी है, ताकि तनले चमड़े दे बर्तन विच कोई पेय पदार्थ नहीं बचे,' फिर नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'ते भले ही चूहे खांदे होन, ते चूहे खांदे होन, ते चूहे खांदे वी होवे'। रवीय ने आख्या, 'और अल्लाह दे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अस्याज अब्दुल कैस गी आख्या: 'वास्तव च तुंदे च दो गुण न जेह्ड़े अल्लाह गी पसंद न, अर्थात; धैर्य ते सावधान रहो''। सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्ना] ते [इब्न बस्स्यार] दोनों ने आख्या है, सानु दस्सेया है [इब्न अबू आदि] [सईद] से [कताद] से उसने कहा, सानु दस्सेया है कि न सिर्फ इक रवीर रसूले कन्ने मिले। ते [अबू नदलरह] ने [अबू सईद अल-खुदरी] तों ज़िक्र कीता है, कि रसूलुल्लाह अब्दुल कैस ने रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दा सामना करदे वक्त [इब्न उलय्याह] जनेही हदीस नाल, सिर्फ इस विच ही लिख्या सी कि, 'और इस विच तुसीं खजूर, या खजूर ते पानी नाल मिलांदे हो,' ते उन्हां ने नहीं आख्या कि '[सैद] ने आख्या,' या आख्या, 'विद।' तारीखें''।
Imam Muslim : 26
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قَزَعَةَ أَنَّ أَبَا نَضْرَةَ أَخْبَرَهُ وَحَسَنًا أَخْبَرَهُمَا أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ مَاذَا يَصْلُحُ لَنَا مِنْ الْأَشْرِبَةِ فَقَالَ لَا تَشْرَبُوا فِي النَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ أَوَ تَدْرِي مَا النَّقِيرُ قَالَ نَعَمْ الْجِذْعُ يُنْقَرُ وَسَطُهُ وَلَا فِي الدُّبَّاءِ وَلَا فِي الْحَنْتَمَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالْمُوكَى
ने मिगी दस्सेआ ऐ [मुहम्मद बिन बक्कर अल-बसरी] ने [इब्न जुरैज] कोला असेंगी [अबू आशीम] गी दस्सेआ ऐ। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ-, ते उ'नें मिगी [मुहम्मद बिन रफी'] दस्सेआ ते लफाज़ उंदी ही। सानु दस्सेया है [अब्दुरज्जाक] ने सानु दस्सेया है [इब्न जुरैज] उसने आख्या है, सानु दस्सेया है [अबू कज़ाआह] ने [अबू नदलाह] ने इसदी रिपोर्ट कीती है, और अल-हसन ने उन्हें दोनों को रिपोर्ट की है, कि [अबू सैद अल-खुदरी] ने उसे रिपोर्ट की है, कि रसूलुल्लाह अब्दुल कैस ने जदों अल्लाह दे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आए ने आख्या, ‘ओ अल्लाह दे नबी, अल्लाह सानु तुहाडा फिरौती बनान, साडे वास्ते केहड़ा पेय अच्छा है?' उसने जवाब दित्ता: 'अन-नकीर च नेईं पीओ'। उन्होनें पूछा, 'हे अल्लाह दे नबी, अल्लाह सानु तेरा फिरौती बनान, क्या तुहानू पता है कि अन-नकीर क्या है?' उसने जवाब दित्ता: 'हां, बूह्टे दे तने दा बिच्चो-बिच्च उकेरदा ऐ, ते तुसें गी अद-दुबा` च जां अल-हंतम च नेईं पीना चाहिदा, ते तुसें गी -सिर ढकदे बर्तन च संग्रहीत पेय पीना चाहिदा'।
Imam Muslim : 27
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رُبَّمَا قَالَ وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ مُعَاذًا قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا بِمِثْلِ حَدِيثِ وَكِيعٍ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [अबू कुरैब], ते [इशाक बिन इब्राहिम] सारे [वाकी'] तों, [अबू बकर] ने आख्या है, सानु [वाकी'] [जकारिया बिन इशाक] तों दस्सेया है उसने आख्या, मिगी [याह्या बिन अब्दुल्लाह बिन शैफी] [अबू म'बाद] कोला [इब्न अब्बास] कोला दस्सेया ऐ [मुअदज बिन जबल], अबू बकर ने आख्या, 'शायद,' वाकी' ने इब्न अब्बास कोला आख्या, कि मुअदज ने आख्या, 'रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी भेजेया। उसने आख्या: 'सचमुच तुस किताब दे लोकें दे इक लोकें दे कोल औगे, इस करी उनेंगी गवाही देने लेई सद्दो जे अल्लाह दे अलावा कोई परमात्मा - इबादत दे काबिल - नेईं ऐ, ते मैं अल्लाह दा रसूलुल्लाह आं।' जेकर ओह इस मामले च तुंदी गल्ल मनदे न तां उनेंगी दस्सो जे अल्लाह ने उनेंगी हर दिन-रात पंज बारी नमाज पढ़ना अनिवार्य करी दित्ता ऐ। जेकर ओह इस मामले च तुंदी गल्ल मनदे न तां उनेंगी दस्सो जे अल्लाह ने उंदे उप्पर अमीरें कोला लैती गेदी दक्षिणा ते उंदे च गरीबें गी बंडी दित्ती ऐ। जेकर ओह तुंदी इस चाल्ली आज्ञा मनदे न तां तुस उंदे उदात्त खजानें कोला दूर रौहगे। अन्याय करने आलें दी दुआएं थमां डरो, कीजे उंदे ते अल्लाह दे बश्कार कोई बाधा नेईं ऐ''। सानु दस्सेया है [इब्न अबू उमर] ने सानु दस्सेया है [बिसीर बिन अस-सारी] ने सानु [जकारिया' बिन इशाक] दस्सेया है। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते असेंगी दस्सेआ गेदा ऐ जे [अब्द बिन हुमैद] ने असेंगी [अबू आशीम] गी [जकारिया' बिन इशक] थमां [याह्या बिन अब्दुल्लाह बिन शैफी] थमां [अबू मा'बाद] थमां [इब्न अब्बास] थमां दस्सेआ ऐ, जे नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मुअदज़ गी यमन भेजेया ऐ, इस करी उ'नें आखेआ ऐ: 'मैं तुसें गी कंड कीता ऐ।' किसी जनता दे कोल आओ'। जिवें वाकी' दी हदीस विच है।
Imam Muslim : 28
حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِنَّكَ تَقْدَمُ عَلَى قَوْمٍ أَهْلِ كِتَابٍ فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ عِبَادَةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا عَرَفُوا اللَّهَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ فَإِذَا فَعَلُوا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِذَا أَطَاعُوا بِهَا فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ
सानु दस्सेया है [उमय्याह बिन बिस्तम अल-ऐसी] ने सानु दस्सेया है [यजीद बिन ज़ुराई`] ने सानु [रौह] - यानी इब्न अल-कासिम - [इस्माइल बिन उमय्याह] से [याह्या बिन अब्दुल्लाह बिन शैफी] से [अबू म'बाद] से [इब्न अब्बास] से बताया है कि रसुलुल्लाह सल्लल्लाहुअलैहि अल्लाम मुअदज गी यमन भेजदे होई उनें आखेआ: 'वास्तव च तुंदा सामना किताब दे लोकें दे इक लोकें दा सामना करना पवा करदा ऐ, तां पैह्ली मर्जी जे तुस उनेंगी उपदेश देओ तां अल्लाह अज्जा व जल्ला दी इबादत ऐ, जेकर ओह अल्लाह गी जानदे न तां उनेंगी दस्सो जे अल्लाह ने उंदे आस्तै दिन-रात पंज बारी नमाज पढ़ना अनिवार्य करी दित्ता ऐ।' जेकर ओह तुंदी इस चाल्ली आज्ञा मनदे न तां उंदे कोला जकात लैओ ते उंदी शरीफ दौलत कोला डरो'।
Imam Muslim : 29
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ
सानु दस्सेया है [कुतैबा बिन सईद] ने सानू [लैतस बिन सअद] [उकाइल] तों [अज़-ज़ुहरी] तों दस्सेया है उसने आख्या है, सानु दस्सेया है [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह बिन मसूद] [अबू हुरैरा] तों उसने आख्या है, 'जदूं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दी मौत हो गई, ते अबू बकर दी नियुक्ति हो गई खलीफा ने उंदे बाद, ते अरबें चों काफिरें ने कुफर कीता, फिर [उमर बिन अल-खथथब] ने अबू बकर गी आखेआ, 'तुस इंसानें कन्नै किस चाल्ली लड़ सकदे ओ, जदूं के अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आखेआ ऐ: 'मेरे गी इंसानें कन्नै लड़ने दा हुक्म दित्ता गेआ हा, जदूं तकर ओह नेईं आखदे, 'कोई देवता नेईं ऐ - इबादत दे काबिल - पर अल्लाह', इस करी जेह्ड़ा बी आखदा ऐ, 'ओह् ऐ।' कोई देवता - इबादत दे काबिल - सिवाय अल्लाह', फिर सचमुच उसने अपनी संपत्ति ते आत्मा दी रक्षा कीती है - मेरे द्वारा - हमले तों - सिवाय अधिकार दे। इस्लाम, ते उसदी हिसाब अल्लाह उप्पर छडी दित्ती गेई ऐ'। तो [अबू बकर] ने आख्या, 'अल्लाह दी कसम, मैं सचमुच उन लोकां नाल लड़ांगा जो नमाज ते जकात विच फर्क करदे हन, क्योंकि जकात -दावा- संपत्ति दा अधिकार है।' अल्लाह दी कसम, जेकर ओह अपनी अनिच्छा दे कारण मिगी बाधा पांदे न, भले ही उने अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी चुकाया ऐ, तां मैं उंदी अनिच्छा दे कारण उंदे कन्ने लड़ना।' तो [उमर बिन अल-खथथब] ने आख्या, 'अल्लाह दी कसम उह नहीं है पर कि मैं वेख्या कि अल्लाह ने अबू बकर दी छाती खोली है लड़न लई - उन्हां नाल - फिर मैं जान गया कि ओ सच्चाई है''।
Imam Muslim : 30
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ
ते इसनें मिगी [अबू अथ-ताहिर] ते [हरमला बिन यह्या] ते [अहमद बिन ईसा] गी दस्सेआ ऐ, [अहमद] ने आखेआ ऐ, 'इसनें असेंगी दस्सेआ ऐ'। जदके दो होर लोकें ने आखेआ, 'उसने असेंगी आखेआ [इब्न वहब] उ'नें आखेआ, उ'नें मिगी [यूनुस] गी [इब्न शिहाब] थमां दस्सेआ उ'नें आखेआ, उ'नें मिगी [सैद बिन अल-मुसैयब] दस्सेआ जे [अबू हुरैरा] ने उसी दस्सेआ जे अल्लाह दे रसूलुल्लाह (स.अ.व.) ने आखेआ हा: 'मेरे कन्नै लोकें कन्नै लड़ने दा हुक्म दित्ता गेआ हा, जदूं तकर ओह नेईं आखदे, 'कोई रस्ता नेईं ऐ - इबादत दे काबिल - पर अल्लाह', फिर जो कहंदा है, 'कोई देवता नहीं है - इबादत दे काबिल - सिवाय अल्लाह', फिर सचमुच उसने अपनी संपत्ति ते जान दी रक्षा कीती है - मेरे हमले तों - सिवाय इस्लाम दे हक दे, ते उसदा हिसाब अल्लाह दे कोल छड्ड दित्ता जांदा है
Imam Muslim : 31
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ الْعَلَاءِ ح و حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
सानु दस्सेया है [अहमद बिन अब्दाह अदल-दलाब्बी] ने सानु [अब्दुल अजीज] -अर्थात अद-दरावदी- [अल-आला'] तों दस्सेया है। -इक होर रिवायत च इसदा जिक्र ऐ- ते असेंगी दस्सेया ऐ [उमय्याह बिन बिस्तम] ते लफाज़ उंदे दा ऐ, असेंगी दस्सेआ ऐ [यजीद बिन ज़ुराई] ने असेंगी [रौह] गी [अल-अला’ बिन अब्दुररहमान बिन याकूब] थमां [अपने पिता] कोला [अबू हुरैरा] थमां रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम थमां दस्सेआ ऐ, उने आखेआ ऐ: 'मेरे कोल इंसानें कन्ने लड़ने दा हुक्म दित्ता गेदा हा, जदूं तकर ओह गवाही नेईं देंदे जे कोई देवता नेईं ऐ - उसी इबादत करने दा अधिकार ऐ - पर अल्लाह ते मेरे उप्पर ते कुरान उप्पर विश्वास करो जेह्ड़ा मैं लेई आया ऐ, तां जेकर ओह् एह् आखदे न, तां सचमुच उनेंगी अपनी संपत्ति ते आत्मा गी - मेरे हमले थमां - बचाई लेआ ऐ - जदूं तकर एह् इस्लाम दे अधिकारें दे कारण नेईं ऐ।' ते उंदी हिसाब-किताब अल्लाह उप्पर गै छडी दित्ती जंदी ऐ।'
Imam Muslim : 32
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ }
ते सानु दस्सेया गेदा ऐ [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ने सानु [हफश बिन गियात] कोला [अल-अमासी] कोला [अबू सुफियान] कोला [जबीर] कोला [अबू सालिह] कोला [अबू हुरैरा] कोला दस्सेया ऐ, उने दोनों ने आख्या, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'मिगी इबान दी हदीस दे अनुसार लोकें कन्ने लड़ने दा हुक्म दित्ता गेदा हा।' अल मुसैयब अबू हुरैरा से। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते मिगी दस्सेआ गेदा ऐ [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ने असेंगी [वाकी'] दस्सेआ ऐ। -इक होर रिवायत च इसदा जिक्र ऐ- ते मिगी दस्सेआ गेदा ऐ [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्ना] ने असेंगी दस्सेआ ऐ [अब्दुररहमान] -अर्थात बिन महदी- उने दोनों ने आखेआ ऐ, असेंगी [सुफयान] गी [अबू अज़-ज़ुबैर] कोला [जाबीर] कोला दस्सेआ ऐ, उने आखेआ ऐ, 'अल्लाह दे रसूले ने आखेआ: 'मेरे कोल लोकें कन्नै लड़ने दा हुक्म दित्ता गेआ ऐ, जदूं तकर ओह नेईं आखदे, 'कोई रवाना नेईं ऐ -who।' इबादत दा हक है- पर अल्लाह', इस करके उन्हां ने आख्या, 'कोई देवता नहीं है -जिसदी इबादत दा हक है- सिवाय अल्लाह', फिर सचमुच उन्हां ने अपनी संपत्ति ते आत्मा नू -मेरे हमले तों- बचाया है सिवाय इस्लाम दे हक दे। ते उंदी हिसाब-किताब अल्लाह उप्पर गै छडी दित्ती जंदी ऐ। फिर पढ़ेया: '-सचमुच तुस -केवल- चेतावनी देने आले ओ।' तुहाडी उन्हां ते बिल्कुल कोई ताकत नहीं है- ' -Qs. अल घास्सिया: 21-22-।
Imam Muslim : 33
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِىُّ مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
सानु दस्सेया है [अबू गस्सन अल-मिस्माई मलिक बिन अब्दुल वाहिद] ने सानु [अब्दुल मलिक बिन ऐश-शब्बह] से [स्यूबाह] से [वकीद बिन मुहम्मद बिन जैद बिन अब्दुल्लाह बिन उमर] से [अपने पिता] से [अब्दुल्लाह बिन उमर] से बताया है उसने कहा: 'मेरे कोलों लड़ने दा हुक्म दित्ता गया, जब तक कि ओह गवाही नहीं देंदे कि कोई भगवान नहीं - इबादत दे लायक - पर अल्लाह ते कि मुहम्मद अल्लाह दा रसूलुल्लाह है, उन्हां ने नमाज स्थापित कीती, ते जकात देना। तो अगर ओ ऐह करदे हन तां सचमुच उन्हां ने अपनी संपत्ति ते आत्मा नू -मेरे हमले- तों बचाया है, सिवाय इस्लामी अधिकारां दे। ते उंदी हिसाब-किताब अल्लाह उप्पर गै छडी दित्ती जंदी ऐ।'
Imam Muslim : 34
و حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ
ते सानू [सुवैद बिन सईद] ते [इब्न अबू उमर] दोनों ने आख्या है, सानु दस्सेया है [मरवान] दोनों दा मतलब मरवान अल-फजरी सी, [अबू मलिक] से [उसके पिता] से उसने कहा, 'मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे सुनेया: 'जेड़ा आखदा ऐ कि कोई परमात्मा नेईं ऐ -जिसदी इबादत करने दा हक ऐ- पर।' अल्लाह, ते अल्लाह दे अलावा किसे वी चीज़ दी बदनामी करदा है, तां उसदी दौलत ते खून हरम है, ते उन्हां दा इनाम अल्लाह दे कोल है'। ते सानु दस्सेया गेदा ऐ [अबू बकर बिन अबू सियाबाह] ने सानु [अबू खालिद अल अहमर] दस्सेया ऐ। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते उ’नें इस बारै च मिगी दस्सेआ ऐ [ज़ुहैर बिन हरब] ने असेंगी [यजीद बिन हारून] [अबू मलिक] ते [उंदे पिता] दोनों गी दस्सेआ ऐ जे उने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ ऐ: 'जेह्ड़ा बी अल्लाह उप्पर भरोसा करदा ऐ,' फिर इस चाल्ली दी कुसै गल्लै दा जिक्र करदा ऐ
Imam Muslim : 35
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَاللَّهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ صَالِحٍ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَتَيْنِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ وَيَعُودَانِ فِي تِلْكَ الْمَقَالَةِ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ مَكَانَ هَذِهِ الْكَلِمَةِ فَلَمْ يَزَالَا بِهِ
ते उने मिगी दस्सेआ [हरमलाह बिन याह्या अत-तुजीबी] ने मिगी दस्सेआ [अब्दुल्लाह बिन वहब] उने आखेआ, उने मिगी [यूनुस] गी [इब्न शिहाब] कोला दस्सेआ उने आखेआ, उने मिगी दस्सेआ [उंदे पिता] कोला [सैद बिन अल-मुसैयब] उने आखेआ, 'रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उस समें च अबू तालिब दा दौरा लाया हा जिसलै उनेंगी मौत दा सामना करना पवा करदा हा।' उने अबू जहल ते अब्दुल्ला बिन अबू उमैया बिन अल मुगीरा गी बी उत्थें पाया। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: चाचा! मत दे दो वाक्य कहो, मैं अल्लाह दे सामने तुहाडा गवाह होवांगा'। फिर अबू जहल ते अब्दुल्ला बिन अबू उमय्या ने आख्या, 'हे अबू तालिब, क्या तुस अब्दुल मुथतालिब दा धर्म त्यागने च समर्थ हो? ' रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने हार नहीं मानी ते बल्कि उसी दो कलीमा पंथ दा पाठ करना सिखांदे रेह ते कई वार दोहरांदे रेह। तो अबू तालिब ने उन्शें अऩनी आखखयी फात के रूऩ भें जवाफ ददमा, कक वह अब्दुल मुतालिब के धभय के साथ यशते शैं, औय कालीमा शहादत का उचारण कयने से ऩयहेज कय यहे हैं। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने ए बी आख्या: 'अल्लाह दी कसम मैं तुंदे लेई अल्लाह कोला माफी मंगना,' इस करी अल्लाह ने ए आयत जारी कीती: '-नबी ते विश्वास करने आलें लेई माफी मंगना जरुरी नेईं ऐ, भले ही ओ उंदे अपने रिश्तेदार होन, इसदे बाद उनेंगी साफ होई गेआ ऐ जे शिर्क नरक च माहिर न-' -Qs. तौबाह पर: 113-। फिर अल्लाह ने अबू तालिब दी घटना दे बारे च अपनी गल्ल भेजी: 'वास्तव च, तुस, हे मुहम्मद, तुंदे कोल इस शक्ति नेईं ऐ जे तुस जिसी बी प्यार करदे ओ, उसी हिदायत देई सकदे ओ तां जे ओ इस्लाम गी स्वीकार करी लै, पर अल्लाह ओह गै ऐ जिसदे कोल उनें लोकें गी मार्गदर्शन देने दी शक्ति ऐ जिनेंगी ओह् चांह्दा ऐ, ते ओह् गै ऐ जेह्ड़ा सब्भनें शा बेहतर जानदा ऐ जे ओह् लोक न जेह्ड़े इस्लाम गी अपनाने लेई मार्गदर्शन पाने लेई -इच्छुक- न।' -प्रश्न। अल कशश: 56- ऐ। और सानु दस्सेया है [इशाक बिन इब्राहिम] ते [अब्द बिन हुमैद] दोनों ने कहा, सानु दस्सेया है [अब्दुर्रज्जाक] ने सानु [मा'मर] दस्सेया है। - इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते असेंगी दस्सेआ ऐ [हसन अल-हुलवानी] ते [अब्द बिन हुमैद] दोनों ने आखेआ ऐ, असेंगी दस्सेआ ऐ [या'कुब] -अर्थात इब्न इब्राहिम बिन स'अद- उ'नें आखेआ ऐ, असेंगी [मेरे पिता] गी [सालिह] थमां दवैं [अज-ज़ुहरी] थमां इस सनाद कन्नै दस्सेआ ऐ उदाहरण दे तौर पर। बस इह ही है कि सालीह हदीस दा अंत इह शबदां नाल होंदा है, 'फिर अल्लाह ने उस दे बारे विच आपणा वचन भेज दित्ता' ते ओ इन्हां दो आयतां दा जिक्र नहीं करदा। ते उन्हां ने अपनी हदीस विच ज़िक्र कीता है कि 'और दोनों ने इह शबद दोहर दित्ते, हदीस विच मा'मर इस वाक्य दा विकल्प है। ते ओह़ दवैं इसदे कन् ने गै रक् खेदे रौंदे ह़न'।
Imam Muslim : 36
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ عَنْ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ عِنْدَ الْمَوْتِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } الْآيَةَ
ने सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अब्बाद] ते [इब्न अबू उमर] दोनों ने आख्या, सानु [मरवान] [यजीद] से -अर्थात इब्न कैसान- [अबू हाज़िम] से [अबू हुरैरा] से बताया है उसने कहा, 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अपने चाचा गी उस वक्त आख्या, जब ओह मरने आले हे: 'कहना, 'कोई रस्ता नेईं ऐ - अल्लाह दे अलावा होर इबादत दे काबिल' मैं कयामत दे दिन तुहाडे वास्ते इन्हां शब्दां नाल गवाही जरूर देगा'। पर उसने मना कर दित्ता, फिर अल्लाह ने खुलासा कीता: '-वास्तव च तुस उन लोकें गी मार्गदर्शन नेईं करी सकगे जिंदे कन्ने तुस प्यार करदे ओ-' -Qs. अल कशश: 56- ऐ।
Imam Muslim : 37
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ يَقُولُونَ إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }
सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन हातिम बिन मैमुन] ने सानु दस्सेया है [याह्या बिन सईद] ने सानु दस्सेया है [यजीद बिन कैसन] ने [अबू हाज़िम अल-असीजाई] से [अबू हुरैरा] से बताया है, उसने कहा, 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने अपने चाचा गी उस वक्त आख्या हा, जदूं ओह मरने आले हे: 'कहना, 'कोई रस्ता नेईं ऐ - अल्लाह दे अलावा होर इबादत दे काबिल' मैं कयामत दे दिन तुहाडे वास्ते इन्हां शब्दां नाल गवाही जरूर देगा'। उसने जवाब दित्ता, 'अगर कुरैश ने अपनी कहावत नाल मेरी निंदा नहीं करदे कि 'उसने ऐसा इस करिए कीता कि ओ बेचैन सी' तां मैं तुहाडी अक्खां नाल उस वाक्य नाल सहमत हो जांदा'। फिर अल्लाह ने खुलासा कीता: '-वास्तव च तुस उन लोकें गी मार्गदर्शन नेईं करी सकगे जिंदे कन्नै तुस प्यार करदे ओ, पर मैं उन लोकें दा मार्गदर्शन करगा जिनेंगी ओह् चांह्दा ऐ-' -Qs. अल कशश: 56- ऐ।
Imam Muslim : 38
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حُمْرَانَ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ الْوَلِيدِ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِثْلَهُ سَوَاءً
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [जुहैर बिन हरब] दोनों [इस्माइल बिन इब्राहिम] से, [अबू बकर] ने कहा, सानु [इब्न उलाय्याह] ने [खालिद] से बताया है उसने कहा, सानु [अल-वालिद बिन मुस्लिम] [हुमरान] से [उस्मान] से बताया है उसने कहा, 'रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि ने आख्या: 'जो कोई मरदा है, जबकि ओ जानदा है कि अल्लाह दे सिवा कोई देवता - इबादत दे काबिल - नहीं है, ओ जरूर स्वर्ग विच दाखल हो जावेगा'। सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अबू बकर अल-मुकद्दमी] ने सानु दस्सेया है [बिसीर बिन अल-मुफददलाल] ने सानु [खालिद अल-हदज़्ज़ा'] [अल-वालिद अबू बिसीर] तों दस्सेया है उसने आख्या, मैं [हुमरान] नू कहंदे सुनेया, मैं [उस्मान] नू कहंदे सुनेया, मैं रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू वी इह ही आखदे सुनेया बात'।
Imam Muslim : 39
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ قَالَ فَنَفِدَتْ أَزْوَادُ الْقَوْمِ قَالَ حَتَّى هَمَّ بِنَحْرِ بَعْضِ حَمَائِلِهِمْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَمَعْتَ مَا بَقِيَ مِنْ أَزْوَادِ الْقَوْمِ فَدَعَوْتَ اللَّهَ عَلَيْهَا قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَجَاءَ ذُو الْبُرِّ بِبُرِّهِ وَذُو التَّمْرِ بِتَمْرِهِ قَالَ وَقَالَ مُجَاهِدٌ وَذُو النَّوَاةِ بِنَوَاهُ قُلْتُ وَمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ بِالنَّوَى قَالَ كَانُوا يَمُصُّونَهُ وَيَشْرَبُونَ عَلَيْهِ الْمَاءَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهَا حَتَّى مَلَأَ الْقَوْمُ أَزْوِدَتَهُمْ قَالَ فَقَالَ عِنْدَ ذَلِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فِيهِمَا إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ
सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अन-नदलर बिन अबू अन-नदलर] उसने कहा, सानु दस्सेया है [अबू अन-नदलर हसीम बिन अल-कासिम] ने सानु [उबैदुल्लाह अल-असीजाई] [मलिक बिन मिघवाल] कोला [थल्हाह बिन मुशर्रिफ] कोला [अबू सालिह] कोला [अबू हुरैरा] कोला दस्सेया ऐ, 'अस दे कन्ने आं।' नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इक सफर पर'। फिर उसने आख्या, 'फिर उस लोकां दा रस खत्म हो गया'। अगले दिन उसने आख्या, 'जदूं तकर ओह अपने किश जानवरें गी मारना चांह्दे न'। रवीन ने आख्या, 'फिर उमर ने आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, जे तुसीं लोकां दी कुछ रस्स इकट्ठा करो ते फिर इस बारे च अल्लाह कोला दुआ करो - तां पक्का अच्छा होवेगा -'। कथानक ने आख्या, 'फिर उसने कीता'। कथानक ने आख्या, 'फिर कणक दा मालिक अपनी कणक नाल आया, खजूर दा मालिक अपनी खजूर नाल आया'। कथानक ने आख्या, 'और मुजाहिद ने आख्या, 'और अनाज मालिक अपने अनाज दे नाल'। मैं आख्या कि अनाज नाल की कर रहे ने? उसने जवाब दित्ता, 'उसने उसी पानी चूसया ते पीया'। उसने आख्या, 'फिर अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने इन्हां नू बुलाया, जब तक कि ओह अपने बर्तन च रजत भरी नहीं सकदे'। रवील ने आख्या, 'इस करिए अल्लाह दे रसूलुल्लाह ने उस वक्त दुआ कीती: 'मैं गवाही दिंदा हां कि अल्लाह दे सिवा कोई देवता - इबादत दे काबिल - नहीं है ते मैं अल्लाह दा रसूलुल्लाह हां, कोई बी नौकर अल्लाह नाल बिना किसे शक दे मजबूती नाल पकड़ के मिलदा नहीं, ओ जन्नत विच जरूर दाखल होवेगा''।
Imam Muslim : 40
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ
सानु [सहल बिन उस्मान] ते [अबू कुरैब मुहम्मद बिन अल-अला'] ने [अबू मुअवियाह] कोला सब किश दस्सेया ऐ। मुसलमानें गी बड़ी भूख लगी, उने आखेआ, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या तुस असेंगी अपने ऊंट गी कत्ल करने दी अनुमति देगे, तां जे अस उंदा मांस खाइयै उंदी चरबी गी तेल दे रूप च इस्तेमाल करी सकचे - चमड़ी गी ढकने आस्तै, उसी तपदी गर्मी थमां बचाने आस्तै -? ' रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने जवाब दित्ता: 'करो'। अबू हुरैरा ने आख्या, 'फिर उमर आया ते आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, जे तुसीं ऐसा करो तां ऊंट दी पीठ खत्म हो जावेगी - वाहन -! पर बेहतर होग जे तुस उंदे बाकी खाना मंगदे ओ ते फिर दुआ करदे ओ, अल्लाह उसी बरकत देन।" रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने फिर आख्या: 'ठीक ऐ'। फिर उने इक फैलाव मंगया - चमड़े दा बने दा -, फैलाने दे बाद उने उंदे बचे दे खाने दे अवशेष मंगे।' अबू हुरैरा ने आख्या, 'फिर इक आदमी हा जेड़ा मुट्ठी मकई लेइयै आया हा, दूआ मुट्ठी खजूर लेइयै आया हा, ते होर बी हे जेह्ड़े खाने दे टुकड़ें कन्नै आए हे, जि'यां रोटी, तां जे खोल उप्पर थोह् ड़ा-थोह् ड़ा खाना इकट्ठा होई जंदा हा।' अबू हुरैरा ने आख्या, 'फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने खाने पर बरकत दी दुआ कीती, जिसदे बाद उने आख्या: 'अपने खाने दे बर्तन लेई जाओ ते भरो'। अबू हुरैरा ने आख्या, 'उन्हें फिर अपनी खाने दी जगह भरी, ताकि इक भी फौजी नहीं बल्कि उंदी खाने दी जगह भरी गई'। अबू हुरैरा ने आख्या, 'उसदे बाद ओह् भरोचे जाने तकर खांदे हे, ते अजें बी किश खाना बचे दा हा'। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने फिर आख्या: 'मैं गवाही दिंदा हां कि अल्लाह दे सिवा कोई इबादत दे काबिल देवता नहीं है ते मैं अल्लाह दा रसूलुल्लाह हां, कोई बी नौकर अल्लाह नाल नहीं मिलदा, उस नू इस वाक्य ते शक नहीं होंदा ते फिर स्वर्ग विच दाखल होण तों रोक दित्ता जांदा है'।