Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 3821
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ فَلَقِيتُ عَبْدَ الْمَلِكِ فَحَدَّثَنِي عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَمْأَةُ مِنْ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ
Eta [Yahya bin Hubib Al Haritsik] esan digu [Hammad bin Zaid], Esan digu [Muhammad bin Syabib] esan zuen; Entzun nion [Sahr bin Hausyab]-engandik, gero galdetu nion, erantzun zuen; Entzun nion ['Abdul Malik bin 'Umair]-engandik esan zuen; Abdul Malik ezagutu nuen eta esan zidan; [Amr bin Huraith]-engandik [Sa'id bin Zaid]-engandik esan zuen; Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Al Kam-at - onddoa - mana moteen artean dago - janari mota bat -, bere urak begietako gaixotasunetarako sendabidea dauka'.
Hadith
Imam Muslim : 3822
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ وَنَحْنُ نَجْنِي الْكَبَاثَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكُمْ بِالْأَسْوَدِ مِنْهُ قَالَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ رَعَيْتَ الْغَنَمَ قَالَ نَعَمْ وَهَلْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَقَدْ رَعَاهَا أَوْ نَحْوَ هَذَا مِنْ الْقَوْلِ
Esan dit [Abu At Thahir], Esan digu [Abdullah bin Wahab]-ek [Yunus]-ek [Ibn Shihab]-ek [Abu Salamah bin Abdurrahman]-ek [Jabir bin Abdullah]-ek esan du; Behin Marr Zhahranen geunden, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin, eta arok zuhaitzetik fruta heldua biltzen ari ginela - orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Hartu beltzak'. -Jabir bin Abdullah- esan zuen; Galdetu genion: 'Alaren Mezularia, inoiz ahuntzak artzain izan dituzu?' Esan zuen: 'Bai, ez zegoen profetarik ahuntzak artzain izan ez bazituen!' -Edo esaera honen antzeko zerbait-.
Hadith
Imam Muslim : 3823
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نِعْمَ الْأُدُمُ أَوْ الْإِدَامُ الْخَلُّ و حَدَّثَنَاه مُوسَى بْنُ قُرَيْشِ بْنِ نَافِعٍ التَّمِيمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ الْوُحَاظِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ نِعْمَ الْأُدُمُ وَلَمْ يَشُكَّ
Esan didate [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi], esan didate [Yahya bin Hassan], esan didate guri [Sulaiman bin Bilal], [Hisyam bin 'Urwah]-engandik [bere aita]-rengandik [Aisyah]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Ozpina da alboko platerrik onena. Eta guri ere esan digu [Musa bin Quraish bin Nafi' At Tamimik], esan digula [Yahya bin Salih Al Wuhazhik], esan digula [Sulaiman bin Bilal] sanad honekin, eta esan du: 'Alboko platerrik onenak -zalantzarik gabe-'.
Hadith
Imam Muslim : 3824
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَ أَهْلَهُ الْأُدُمَ فَقَالُوا مَا عِنْدَنَا إِلَّا خَلٌّ فَدَعَا بِهِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ بِهِ وَيَقُولُ نِعْمَ الْأُدُمُ الْخَلُّ نِعْمَ الْأُدُمُ الْخَلُّ
Esan digute [Yahya bin Yahyak] [Abu 'Awanah]-ek [Abu Bisyr-ek] [Abu Sufyan-ek] [Jabir bin Abdullah]-ek esan digula, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak bere emazteei alboko platerei buruz galdetu ziela, eta hauek erantzun zutela: "Ozpina baino ez dugu". Hartzeko agindu zuen eta gero ozpinarekin jan zuen, esanez: "Alboko platerrik onena ozpina da, alboko platerrik onena ozpina da".
Hadith
Imam Muslim : 3825
حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ عَنْ الْمُثَنَّى بْنِ سَعِيدٍ حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى مَنْزِلِهِ فَأَخْرَجَ إِلَيْهِ فِلَقًا مِنْ خُبْزٍ فَقَالَ مَا مِنْ أُدُمٍ فَقَالُوا لَا إِلَّا شَيْءٌ مِنْ خَلٍّ قَالَ فَإِنَّ الْخَلَّ نِعْمَ الْأُدُمُ قَالَ جَابِرٌ فَمَا زِلْتُ أُحِبُّ الْخَلَّ مُنْذُ سَمِعْتُهَا مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و قَالَ طَلْحَةُ مَا زِلْتُ أُحِبُّ الْخَلَّ مُنْذُ سَمِعْتُهَا مِنْ جَابِرٍ حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ نَافِعٍ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِهِ إِلَى مَنْزِلِهِ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ إِلَى قَوْلِهِ فَنِعْمَ الْأُدُمُ الْخَلُّ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ
Esan dit [Ya'qub bin Ibrahim Ad Dauraqi], esan digu [Ismail], hots, Ibn 'Ulayyah-ek [Al Mutsanna bin Sa'id-etik], esan dit [Thalhah bin Nafi'] entzun zuela [Jabir bin Abdullah] esaten: 'Egun batean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere etxera gonbidatu ninduen, eta gero ogi zati bat atera zuen. Bere emazteei galdetu zien: 'Ba al dago guarniziorik?' Erantzun zioten: 'Ezer ez, ozpin pixka bat izan ezik. Orduan esan zuen: 'Egia esan, ozpina da guarniziorik onena'. Jabirrek esan zuen: 'Ozpina maite dut Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik entzun nuenetik. Eta Talhak esan zuen: Ozpina maite dut Jabirrengandik entzun nuenetik. Esan zigun [Nashr bin Ali Al Jahdlamiri] esan zidan [nire aitari], esan zigun [Al Mutsanna bin Sa'id] [Thalhah bin Nafi']-rengandik, esan zigun [Jabir bin Abdullah] Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) bere etxera gonbidatu zuela 'Ulayyah-ren Hadith-ean aipatzen den bezala, harik eta esan zuen arte: 'Ozpina da alboko plater onena'. Horren ondoren beste esaldirik aipatu gabe.
Hadith
Imam Muslim : 3826
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي زَيْنَبَ حَدَّثَنِي أَبُو سُفْيَانَ طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا فِي دَارِي فَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَى بَعْضَ حُجَرِ نِسَائِهِ فَدَخَلَ ثُمَّ أَذِنَ لِي فَدَخَلْتُ الْحِجَابَ عَلَيْهَا فَقَالَ هَلْ مِنْ غَدَاءٍ فَقَالُوا نَعَمْ فَأُتِيَ بِثَلَاثَةِ أَقْرِصَةٍ فَوُضِعْنَ عَلَى نَبِيٍّ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُرْصًا فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَخَذَ قُرْصًا آخَرَ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيَّ ثُمَّ أَخَذَ الثَّالِثَ فَكَسَرَهُ بِاثْنَيْنِ فَجَعَلَ نِصْفَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَنِصْفَهُ بَيْنَ يَدَيَّ ثُمَّ قَالَ هَلْ مِنْ أُدُمٍ قَالُوا لَا إِلَّا شَيْءٌ مِنْ خَلٍّ قَالَ هَاتُوهُ فَنِعْمَ الْأُدُمُ هُوَ
Eta esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah], esan digu [Yazid bin Harun] esan digu [Hajjaj bin Abu Zainab], esan dit [Abu Sufyan Thalhah bin Nafi'] esan zuen; Entzun nuen [Jabir bin 'Abdullah] radiallahu 'anhu esaten: 'Egun batean nire etxean eserita nengoen, bat-batean Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam pasatu zen. Keinu egin zidan eta zutitu nintzen hari aurre egiteko. Eskua heldu zidan - berarekin joateko gonbidatu ninduen -. Oinez joan ginen bere emazteetako baten etxera iritsi arte. Sartu eta ni ere sartzeko gonbidatu ninduen. Horregatik sartu nintzen barneko gelara. Bere emazteari galdetu zion: 'Prest al zaude janarirako?'. Erantzun zioten: 'Badago!'. Beraz, hiru ogi ekarri eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam aurrean zerbitzatu zituen. Bat hartu eta bere aurrean jarri zuen, gero beste bat hartu eta nire aurrean jarri zuen. Ondoren, hirugarrena hautsi zen, erdia berak hartu zuen eta beste erdia nire aurrean jarri zuen. Orduan galdetu zuen: «Ba al dago guarniziorik?». Haiek erantzun zuten: «Ozpina besterik ez». Hark esan zuen: «Ekarri hona! Guarniziorik onena ozpina da».
Hadith
Imam Muslim : 3827
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ أَكَلَ مِنْهُ وَبَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَيَّ وَإِنَّهُ بَعَثَ إِلَيَّ يَوْمًا بِفَضْلَةٍ لَمْ يَأْكُلْ مِنْهَا لِأَنَّ فِيهَا ثُومًا فَسَأَلْتُهُ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ لَا وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا كَرِهْتَ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ
[Muhammad bin Al Mutsannak] eta [Ibn Basyarrek] Ibn Al Mutsannaren lafazh hau esan zigun; [Muhammad bin Ja'far] esan zigun, [Syu'bah]-engandik [Simak bin Harb]-engandik [Jabir bin Samurah]-engandik [Abu Ayyub Al Ansari]-k esan zuen; Norbaitek janaria eman zionean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek jan egin zuen eta zati bat eman zidan. Egun batean, janaria eman zidan, baina ez zuen jan baratxuria zuelako. Orduan galdetu nion: "Baratxuria debekatuta al dago?". Hark erantzun zuen: "Ez! Baina ez zait gustatzen usainagatik". Abu Ayyubek esan zuen: "Orduan, niri ere ez zait gustatzen zuri gustatzen ez zaizuna". Eta [Muhammad bin Al Mutsannak] esan zigun, [Yahya bin Sa'id]-engandik [Syu'bah]-tik sanad honi buruz.
Hadith
Imam Muslim : 3828
و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ وَاللَّفْظُ مِنْهُمَا قَرِيبٌ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ فِي رِوَايَةِ حَجَّاجِ بْنِ يَزِيدَ أَبُو زَيْدٍ الْأَحْوَلُ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَفْلَحَ مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ عَلَيْهِ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّفْلِ وَأَبُو أَيُّوبَ فِي الْعِلْوِ قَالَ فَانْتَبَهَ أَبُو أَيُّوبَ لَيْلَةً فَقَالَ نَمْشِي فَوْقَ رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَنَحَّوْا فَبَاتُوا فِي جَانِبٍ ثُمَّ قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّفْلُ أَرْفَقُ فَقَالَ لَا أَعْلُو سَقِيفَةً أَنْتَ تَحْتَهَا فَتَحَوَّلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْعُلُوِّ وَأَبُو أَيُّوبَ فِي السُّفْلِ فَكَانَ يَصْنَعُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا فَإِذَا جِيءَ بِهِ إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ مَوْضِعِ أَصَابِعِهِ فَيَتَتَبَّعُ مَوْضِعَ أَصَابِعِهِ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا فِيهِ ثُومٌ فَلَمَّا رُدَّ إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ مَوْضِعِ أَصَابِعِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لَمْ يَأْكُلْ فَفَزِعَ وَصَعِدَ إِلَيْهِ فَقَالَ أَحَرَامٌ هُوَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا تَكْرَهُ أَوْ مَا كَرِهْتَ قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى
Eta esan zidan [Hajjaj bin As Syaa'ir] eta [Ahmad bin Sa'id bin Shakhr] bien lafazh ia berdinak direla. Biek esan zuten; Esan zigun [Abu An Nu'manek], Esan zigun [Tsabitek] Hajjaj bin Yazid Abu Zaid Al Ahwal-en historian, Esan zigun ['Ashim bin Abdullah bin Al Harith] [Aflah] -esklabo- Abu Ayyubek [Abu Ayyubek] Sallalah 'Alaihi Wa Sallam profeta bere etxean gelditu zela. Gero gaua eman eta behean geratu zen, Abu Ayyub Al Ansari goian zegoen bitartean. Gau batean Abu Ayyub Al Ansari esnatu zen, eta -Abu Ayyub Al Ansari- esan zuen; Sallallaahu 'alaihi wa Salam profetaren buruaren gainean ibiltzen gara? Gero mugitu eta bere familiarekin lo egin zuen ondoan. Abu Ayyub Al Ansarik hau aipatu zion Profetari, sallallaahu 'alaihi wa Salam, eta gero Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Behekoa erabilgarriagoa da niretzat'. Abu Ayyub Al Ansarik esan zuen: 'Ez naiz ganbaran biziko zu azpian zauden bitartean'. Orduan, Abu Ayyub Al Ansari behealdera joan zen, eta Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, gora joan zen. Abu Ayyub Al Ansarik ere janaria prestatu zion Profetari, sallallaahu 'alaihi wa Salam. Janaria itzuli ziotenean, Abu Ayyub Al Ansarik galdetu zuen non zeuden Profetaren hatzak, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta gero jan egin zuen Profetaren hatzak zeuden lekuan, sallallaahu 'alaihi wa Salam. Behin, baratxuria zuen janaria ere egin zuen. Bere platera itzuli ziotenean, Profetaren hatzen arrastoak galdetu zituen, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan zioten; «Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek, ez zuen jan». Abu Ayyub Al Ansari harrituta geratu zen eta berehala igo zen goiko solairura, galdetu zuen: «Janari hori debekatuta al dago? Sallallaahu 'alaihi wa Salam Profetak esan zuen: «Ez, ez zait gustatzen». Abu Ayyub Al Ansari-k esan zuen: «Izan ere, nik ere gorroto duzue hori». -Eta garai hartan, sallallaahu 'alaihi wa Salam Profeta maiz bisitatzen zuten aingeruek eta errebelazioek bisitatzen zuten-.
Hadith
Imam Muslim : 3829
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي مَجْهُودٌ فَأَرْسَلَ إِلَى بَعْضِ نِسَائِهِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عِنْدِي إِلَّا مَاءٌ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى أُخْرَى فَقَالَتْ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى قُلْنَ كُلُّهُنَّ مِثْلَ ذَلِكَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عِنْدِي إِلَّا مَاءٌ فَقَالَ مَنْ يُضِيفُ هَذَا اللَّيْلَةَ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى رَحْلِهِ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ هَلْ عِنْدَكِ شَيْءٌ قَالَتْ لَا إِلَّا قُوتُ صِبْيَانِي قَالَ فَعَلِّلِيهِمْ بِشَيْءٍ فَإِذَا دَخَلَ ضَيْفُنَا فَأَطْفِئْ السِّرَاجَ وَأَرِيهِ أَنَّا نَأْكُلُ فَإِذَا أَهْوَى لِيَأْكُلَ فَقُومِي إِلَى السِّرَاجِ حَتَّى تُطْفِئِيهِ قَالَ فَقَعَدُوا وَأَكَلَ الضَّيْفُ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَدْ عَجِبَ اللَّهُ مِنْ صَنِيعِكُمَا بِضَيْفِكُمَا اللَّيْلَةَ
Esan zidan [Zuhair bin Harbek], esan zigun [Jarir bin Abdul Hamid]-ek [Fudhail bin Ghazawan-ek] [Abu Hazim Al Asyja'i-k] [Abu Hurairah-ek] esan zigun: 'Gizon bat etorri zen Allahren Mezulariarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan zion: 'Arazoetan nago - bizitza zaila eta gose naiz -'. Beraz, gizona bere emazte batzuen etxera eraman zuen, janaririk bazuten galdetuz. Bere emazteek erantzun zuten: 'Egiarekin bidali zaituzten Allahgatik, ez dut ura baino eskuragarri'. Hori izan zen haien erantzuna, bere emazte guztiek erantzun bera eman zuten arte. Orduan, bere lagunei esan zien: 'Gaur gauean gonbidatuak hartzeko prest dagoen edonork, zalantzarik gabe, Allah Ta'alaren errukia izango du'. Beraz, Ansar gizon bat jaiki eta esan zuen: 'Ni, Allahren Mezularia!'. Gero, gizona bere etxera eraman zuen. Bere emazteari galdetu zion: 'Prest al zaude janarirako?'. Bere emazteak erantzun zuen: 'Ezer ez, haurrentzako janaria izan ezik'. Esan zuen; «Edozein gauzarekin distrai itzazu. Eta gure gonbidatua iristen denean, itzali argiak eta erakutsi berarekin jaten ari garela. Horretarako modua da jaten hasten denean, argiaren ondoan jarri eta itzali». Beraz, eseri ziren, eta gonbidatuak jan zuen. Egunsentia igaro ondoren, lagunak sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin egin zuen topo. Orduan esan zuen: «Jainkoa benetan harrituta dago atzo gauean zuen gonbidatuei zerbitzatu zenieketen moduarekin».
Hadith
Imam Muslim : 3830
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ بَاتَ بِهِ ضَيْفٌ فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا قُوتُهُ وَقُوتُ صِبْيَانِهِ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ نَوِّمِي الصِّبْيَةَ وَأَطْفِئْ السِّرَاجَ وَقَرِّبِي لِلضَّيْفِ مَا عِنْدَكِ قَالَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ } و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُضِيفَهُ فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مَا يُضِيفُهُ فَقَالَ أَلَا رَجُلٌ يُضِيفُ هَذَا رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو طَلْحَةَ فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى رَحْلِهِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ جَرِيرٍ وَذَكَرَ فِيهِ نُزُولَ الْآيَةِ كَمَا ذَكَرَهُ وَكِيعٌ
Esan digu [Abu Kuraib Muhammad bin Al 'Allaa'i-k], Esan digu [Waki'-k] [Fudhail bin Ghazawan-engandik] [Abu Hazim-engandik] [Abu Hurairah-engandik]; 'Ansar gizon batek gonbidatuak zituen eta gaua bere etxean eman zuen. Nahiz eta bere seme-alaben janaria ez zuen beste janaririk izan. Beraz, bere emazteari esan zion: 'Sartu haurrak ohera eta itzali argiak. Ondoren, zerbitzatu zure gonbidatuei dagoen bezala'. Abu Hurairah-k esan zuen: 'Gertaera honengatik, bertso hau agerian geratu zen: 'Eta lehentasuna ematen diete gonbidatuei eurei baino gehiago, arazoak izan arren…………' -Al Hasyr 59: 9-'. Eta esan digu [Abu Kuraib-ek], Esan digu [Ibn Fudhail-ek] [bere aitagandik] [Ibn Hazim-engandik] [Abu Hurairah-engandik] esan zuen; Gizon bat Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en etxera etorri zen bisitan, baina hark, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ez zuen ezer hura entretenitzeko. Orduan, bere lagunei esan zien: "Gaur gauean gonbidatuak hartzeko prest dagoen edonork, zalantzarik gabe, Allah Ta'alaren errukia izango du". Beraz, Abu Talhah izeneko Ansar gizon bat jaiki eta esan zuen: "Ni, Allahren Mezularia!". Gero, gizona bere etxera eraman zuen. Ondoren, Ibn Jarir-en Haditharen antzeko Hadith bat aipatu zuen. Eta bertsoaren errebelazioa aipatzen du, Waki-k aipatu bezala.
Hadith
Imam Muslim : 3831
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْمِقْدَادِ قَالَ أَقْبَلْتُ أَنَا وَصَاحِبَانِ لِي وَقَدْ ذَهَبَتْ أَسْمَاعُنَا وَأَبْصَارُنَا مِنْ الْجَهْدِ فَجَعَلْنَا نَعْرِضُ أَنْفُسَنَا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْهُمْ يَقْبَلُنَا فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ بِنَا إِلَى أَهْلِهِ فَإِذَا ثَلَاثَةُ أَعْنُزٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَلِبُوا هَذَا اللَّبَنَ بَيْنَنَا قَالَ فَكُنَّا نَحْتَلِبُ فَيَشْرَبُ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنَّا نَصِيبَهُ وَنَرْفَعُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَصِيبَهُ قَالَ فَيَجِيءُ مِنْ اللَّيْلِ فَيُسَلِّمُ تَسْلِيمًا لَا يُوقِظُ نَائِمًا وَيُسْمِعُ الْيَقْظَانَ قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ فَيُصَلِّي ثُمَّ يَأْتِي شَرَابَهُ فَيَشْرَبُ فَأَتَانِي الشَّيْطَانُ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَقَدْ شَرِبْتُ نَصِيبِي فَقَالَ مُحَمَّدٌ يَأْتِي الْأَنْصَارَ فَيُتْحِفُونَهُ وَيُصِيبُ عِنْدَهُمْ مَا بِهِ حَاجَةٌ إِلَى هَذِهِ الْجُرْعَةِ فَأَتَيْتُهَا فَشَرِبْتُهَا فَلَمَّا أَنْ وَغَلَتْ فِي بَطْنِي وَعَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ إِلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ نَدَّمَنِي الشَّيْطَانُ فَقَالَ وَيْحَكَ مَا صَنَعْتَ أَشَرِبْتَ شَرَابَ مُحَمَّدٍ فَيَجِيءُ فَلَا يَجِدُهُ فَيَدْعُو عَلَيْكَ فَتَهْلِكُ فَتَذْهَبُ دُنْيَاكَ وَآخِرَتُكَ وَعَلَيَّ شَمْلَةٌ إِذَا وَضَعْتُهَا عَلَى قَدَمَيَّ خَرَجَ رَأْسِي وَإِذَا وَضَعْتُهَا عَلَى رَأْسِي خَرَجَ قَدَمَايَ وَجَعَلَ لَا يَجِيئُنِي النَّوْمُ وَأَمَّا صَاحِبَايَ فَنَامَا وَلَمْ يَصْنَعَا مَا صَنَعْتُ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ كَمَا كَانَ يُسَلِّمُ ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثُمَّ أَتَى شَرَابَهُ فَكَشَفَ عَنْهُ فَلَمْ يَجِدْ فِيهِ شَيْئًا فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقُلْتُ الْآنَ يَدْعُو عَلَيَّ فَأَهْلِكُ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَطْعِمْ مَنْ أَطْعَمَنِي وَأَسْقِ مَنْ أَسْقَانِي قَالَ فَعَمَدْتُ إِلَى الشَّمْلَةِ فَشَدَدْتُهَا عَلَيَّ وَأَخَذْتُ الشَّفْرَةَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْأَعْنُزِ أَيُّهَا أَسْمَنُ فَأَذْبَحُهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هِيَ حَافِلَةٌ وَإِذَا هُنَّ حُفَّلٌ كُلُّهُنَّ فَعَمَدْتُ إِلَى إِنَاءٍ لِآلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا كَانُوا يَطْمَعُونَ أَنْ يَحْتَلِبُوا فِيهِ قَالَ فَحَلَبْتُ فِيهِ حَتَّى عَلَتْهُ رَغْوَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَشَرِبْتُمْ شَرَابَكُمْ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَلَمَّا عَرَفْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَوِيَ وَأَصَبْتُ دَعْوَتَهُ ضَحِكْتُ حَتَّى أُلْقِيتُ إِلَى الْأَرْضِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى سَوْآتِكَ يَا مِقْدَادُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِي كَذَا وَكَذَا وَفَعَلْتُ كَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ إِلَّا رَحْمَةٌ مِنْ اللَّهِ أَفَلَا كُنْتَ آذَنْتَنِي فَنُوقِظَ صَاحِبَيْنَا فَيُصِيبَانِ مِنْهَا قَالَ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُبَالِي إِذَا أَصَبْتَهَا وَأَصَبْتُهَا مَعَكَ مَنْ أَصَابَهَا مِنْ النَّاسِ و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; Esan digu [Syababah bin Sawwar]; Esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah] [Tsabitetik] ['Abdurrahman bin Abu Lailatik] [Al Miqdadetik] esan zuen: 'Nire bi lagunak eta biok etorri ginen - garai hartan nire entzumena eta ikusmena ez ziren funtzionatzen izan nuen gaixotasunagatik'. Al Miqdadek esan zuen: 'Geure burua amore ematen hasi ginen -laguntza eske- Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam lagunei, baina inork ez gintuen onartu nahi izan. Azkenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan ginen eta bere familiarengana joateko eskatu zigun. Bere etxean hiru ahuntz zeudela gertatu zen. Orduan esan zuen: 'Jetzi ahuntzaren esnea, elkarrekin edan ahal izateko!'. Al Miqdadek esan zuen: 'Ondoren, ahuntza jetzi genuen eta bakoitzak bere zatia edan genuen. Ondoren, Profetaren zatia zen esnea gorde genuen'. Al Miqdadek esan zuen: «Gauaren zati bat igaro zen, orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak agur bat egin zuen, lo zegoen pertsona esnatu ez zuena, baina esna zegoenak entzun zuena». Al Miqdadek esan zuen: «Sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta meskitara joan zen eta otoitza egin zuen. Ondoren, bere edaria hurbildu zen edatera». Gau hartan, edariaren zatia edan nuenean, bat-batean Satanasen xuxurla batek tentatu ninduen beti nire belarrietan jotzen zuena: «Mahoma Ansarrengana etorri zen eta entretenitu egin zuten. Ondoren, bera -Mahoma- haien artean entretenitu zen, harik eta -Mahoma- bere edariaren gainerakoa behar izan ez zuen arte». Orduan, bere gainerako edaria hurbildu eta berehala edan nuen. Allahren Mezulariaren edaria nire urdailera sartu ondoren, eta noski, ezinezkoa egin zitzaidan berriro ateratzea, Satanasek damua xuxurlatu zidan bihotzean; «Hara, zein hondamendia zaren», oihu egin zuen Satanasek. Zer egin duzu? Zergatik edan duzu Mahomaren edari guztia?» Zer gertatuko da, Mahoma etorri eta edari gehiago hartzen ez badu, azkenean istripu bat izan dezazun otoitz egin arte eta mundu honetan eta ondorengo bizitzan kalteak jasan ditzazun? Kasualitatez, garai hartan tunika bat jantzita nuen, eta oinen zolak estaltzen banituen, burua erakutsiko zidaten. Bestalde, burua estaltzen banuen, oinen zolak ikusgai egongo ziren. Beraz, ezin nuen lasai lo egin. Bitartean, nire bi lagunek, badirudi biek lasai lo egin dezaketela, nik egin nuena egin ez zutelako. Al Miqdadek esan zuen: «Laster, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta etorri zen eta ohi bezala agurtu zuen. Ondoren, meskitara joan zen otoitz egitera. Otoitz egin ondoren, berehala joan zen bere edarira edatera. Hala ere, edalontziko edaria agortu zela ikusi zuen. Azkenean, aurpegia zerura altxatu zuen. Nire bihotzak esan zuen: «Agian, Alaren Mezulariak orain istripu bat izan dezan otoitz egingo dit, edaria amaitu duenarentzat bezala». Baina horren ordez, hau otoitz egin zuen: «Ene Ala, eman janaria elikatu nauena eta eman edaten edan didanari». Al Miqdadek esan zuen: «Azkenik, nire jantzia bildu nuen, gero labana bat hartu eta nire ahuntz-kortara joan nintzen. Ahuntz gizenena aukeratu nuen hiltzeko, Ala-ren Mezulariaren janari gisa. Ahuntzak hil nituenean, esne asko zutela ikusi nuen, beraz, berehala ontzi bat maileguan hartu nion Ala-ren Mezulariaren familiari, lehen gutxitan erabiltzen baitzuten ontzirik ahuntzak jezteko. Azkenean, ahuntzak jetzi nituen ontziak bete arte. Ondoren, Ala-ren Mezulariarengana joan nintzen, sallallaahu 'alaihi wasallam. Orduan esan zidan: «Edan al zenuen zure edaria atzo gauean?». Nik esan nion: «Ene Ala-ren Mezularia, mesedez, dastatu ahuntz honen esnea!». Orduan pozik edan zuen. Ondoren, beste edari bat eskatu zuen. Gero, esnea edatera gonbidatu nuen. Beraz, edan zuen eta ondoren gehiago eskatu zuen». Alaren Mezulariak arinduta sentitu zela eta bere eskaera bete ahal izan nuela jakin ondoren, pozik sentitu nintzen lurrera erori arte. Rasulullah-k galdetu zidan: "Aupa Miqdad, zure ekintza txarren bat al dago?". Nik erantzun nion: "Bai, egia esan, bart hau eta hura egin nuen, azkenean hau eta hura egin nuen arte". Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: "Izan ere, hau Alaren bedeinkapena da. Zoritxarrez, zergatik ez zenidan esan gure bi lagunak esnatu eta gurekin edatera etorri arte?". Al Miqdadek esan zuen: "Bidali zaituenaren izenean, ez zait axola esne hau nirekin dastatu baduzu, gero berriro beste lagunekin egon nahi baduzu". Eta esan digu [Ishaq bin Ibrahim], esan digu [An Nadhr bin Syumail], esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah] antzeko sanad batekin.
Hadith
Imam Muslim : 3832
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى جَمِيعًا عَنْ الْمُعْتَمِرِ بْنِ سُلَيْمَانَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ أَبِي عُثْمَانَ وَحَدَّثَ أَيْضًا عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَيْعٌ أَمْ عَطِيَّةٌ أَوْ قَالَ أَمْ هِبَةٌ فَقَالَ لَا بَلْ بَيْعٌ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوَادِ الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنْ الثَّلَاثِينَ وَمِائَةٍ إِلَّا حَزَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُزَّةً حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ قَالَ وَجَعَلَ قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلْنَا مِنْهُمَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَحَمَلْتُهُ عَلَى الْبَعِيرِ أَوْ كَمَا قَالَ
Eta ['Ubaidullah bin Mu'adh Al 'Anbari], [Hamid bin Al Bakrawi] eta [Muhammad bin 'Abdul A'la] guztiek [Al Mu'tamir bin Sulaiman]-engandik kontatu digute eta hitz hau Ibn Mu'adh-ena da; [Al Mu'tamarrek] kontatu digu; [Nire aitak] [Abu 'Uthman]-engandik kontatu digu; eta ['Abdurrahman bin Abu Bakr-ek] ere kontatu digu, esan zuen: 'Ehun eta hogeita hamar pertsona ginen Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin. Orduan galdetu zuen: 'Inork ba al du janaririk?' Lagun bat zegoela gertatu zen, sa' bat janari edo gehiago edo gutxiago sa' bat ekarri zuena. Gero, ore egin zen. Handik gutxira, ahuntz bat eramaten ari zen politeista altu, argal eta nahasi bat zegoen. Beraz, Allahren Mezulariak galdetu zion: 'Ahuntz hau salgai ala opari bat da?' Politeistak erantzun zuen: «Ahuntz hau salgai dago». Azkenean, Profetak ahuntza erosi zion, gero hil egin zuen eta ahuntzaren gibela erretzeko agindu zuen. Abdurrahmanek esan zuen: «Alaren izenean, ehun eta hogeita hamar lagunetako bakoitzak Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en ahuntz errearen zati bat jaso zuen. Kasualitatez pertsona bertan bazegoen, Ala-ren Mezulariak bere zatia gordetzen zuen». Abdurrahmanek esan zuen: «Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ahuntz haragia bi eltzetan banatu zuen eta denok jan genuen ase arte. Gainera, ezin genuen gastatu. Gero, gainerakoa bi eltzetan eraman genuen gameluz. Edo hori esan zuen».
Hadith
Imam Muslim : 3833
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ الْمُعْتَمِرِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا نَاسًا فُقَرَاءَ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرَّةً مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَلَاثَةٍ وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ أَرْبَعَةٍ فَلْيَذْهَبْ بِخَامِسٍ بِسَادِسٍ أَوْ كَمَا قَالَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلَاثَةٍ وَانْطَلَقَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ وَأَبُو بَكْرٍ بِثَلَاثَةٍ قَالَ فَهُوَ وَأَنَا وَأَبِي وَأُمِّي وَلَا أَدْرِي هَلْ قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَ بَيْتِنَا وَبَيْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لَبِثَ حَتَّى صُلِّيَتْ الْعِشَاءُ ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى نَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ بَعْدَمَا مَضَى مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ مَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ قَالَ أَوَ مَا عَشَّيْتِهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ قَدْ عَرَضُوا عَلَيْهِمْ فَغَلَبُوهُمْ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ وَقَالَ يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ كُلُوا لَا هَنِيئًا وَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ أَبَدًا قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلَّا رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرَ مِنْهَا قَالَ حَتَّى شَبِعْنَا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ قَالَ لِامْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لَا وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الْآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلَاثِ مِرَارٍ قَالَ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ قَالَ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ فَمَضَى الْأَجَلُ فَعَرَّفْنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلًا مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ إِلَّا أَنَّهُ بَعَثَ مَعَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ أَوْ كَمَا قَالَ
Esan digute ['Ubaidullah bin Mu'adz Al 'Anbiri], [Hamid bin 'Umar Al Bakrawi] eta [Muhammad bin Abdul A'la Al Qaisi] guztiak [Al Mu'tamir]-ekoak direla eta lafazh hau Ibn Mu'adzena dela; Esan digu [Al Mu'tamar bin Sulaimanek] esan zuela; Dio [Nire Aitak]; Esan digu [Abu 'Uthmanek]; esan ziola ['Abdurrahman bin Abu Bakr] Shuffah-ak, -Nabawi meskitaren izkinan bizi ziren pertsonak-, pobreak zirela. Egun batean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Bi pertsonentzako janaria duenak hiru pertsonekin jan dezala. Lau pertsonentzako janaria duenak, bost edo sei pertsonekin jan dezala'. Edo hori esan zuen behin. Abu Bakr behin hiru pertsonekin etorri zen, eta Muhammad Profeta (bakea eta Allahren bedeinkazioak berarengan izan daitezela) hamar pertsonekin. Bitartean, Abu Bakrrekin zeuden hiru pertsonak ni, nire aita eta nire ama ginen. -Ez dakit aipatu zuen ala ez; nire emaztea eta gure etxeko zerbitzariak eta Abu Bakrren etxekoak-. Abdurrahmanek esan zuen: 'Abu Bakr-ek (Ala pozik egon bedi berarekin) afaldu zuen Ala-ren Mezulariaren etxean (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarekin) eta ez zen itzuli Isha otoitzaren ondoren arte. Badirudi Ala-ren Mezularia logura zuela, beraz, Abu Bakr etxera joan zen eta gauaren zati bat igaro ondoren iritsi zen. Orduan, Abu Bakrri emazteak galdetu zion: 'Ene senarra, zergatik utzi dituzu zure gonbidatuak bakarrik?' Abu Bakr-ek bere emazteari erantzun zion: 'Ez diezu afaririk eman?' Emazteak erantzun zion: 'Uko egin zioten jateari zu etorri aurretik. Izan ere, janaria zerbitzatu zen, baina hala ere uko egin zioten jateari'. Abdurrahmanek esan zuen: 'Orduan irten nintzen isilpean'. Abu Bakr-ek esan zuen: 'Oi Ghuntsar! Antza denez, Abu Bakr-ek esan zuen ez zegoela eroso -ni bilatzen ari zelako- eta bere gonbidatuak gonbidatu zituen; "Mesedez, gozatu gure otordu xumeaz!" Abu Bakr-ek esan zuen; "Alaren izenean, ez dut dastatu". Abdurrahman-ek esan zuen; "Alaren izenean, janariari ziztada bat ematen genion bakoitzean, beti handitzen zen kantitatean, asetuta sentitu arte eta janaria lehen baino gehiago bihurtu arte". Janaria batere gutxitu ez zela edo kantitatean handitu ere egiten zela ikusita, Abu Bakr-ek bere emazteari esan zion: "Bani Firas-en arreba, zer da mirari hau?". Emazteak erantzun zion: "Nire seme maitearen izenean, janaria lehen baino hiru aldiz handitu da". Abdurrahman-ek esan zuen: "Abu Bakr-ek janari pixka bat dastatu zuen bere emazteari zerbait esaten zion bitartean: 'Emaztea, zure zina Satanasengandik dator'. Gertatu zen Abu Bakr-ek janariari ziztada bat bakarrik dastatu zuela. Ondoren, janaria Ala-ren Mezulariarengana eraman zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam, harekin egon arte". Abdurrahman-ek esan zuen; «Itun bat geneukan herri batekin, baina epea igaro zen. Orduan hamabi pertsona gonbidatu genituen jatera, bakoitza hainbat menpekorekin batera. Ala bakarrik daki zenbat menpeko zituen hamabietako bakoitzak». Abdurrahmanek esan zuen: «Bistan denez, pertsona bakoitza hainbat menpekorekin batera zegoen. Gero, denek jan zuten». -Gutxi gorabehera hori esan zuen.
Hadith
Imam Muslim : 3834
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ الْعَطَّارُ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ نَزَلَ عَلَيْنَا أَضْيَافٌ لَنَا قَالَ وَكَانَ أَبِي يَتَحَدَّثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَ فَانْطَلَقَ وَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ افْرُغْ مِنْ أَضْيَافِكَ قَالَ فَلَمَّا أَمْسَيْتُ جِئْنَا بِقِرَاهُمْ قَالَ فَأَبَوْا فَقَالُوا حَتَّى يَجِيءَ أَبُو مَنْزِلِنَا فَيَطْعَمَ مَعَنَا قَالَ فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّهُ رَجُلٌ حَدِيدٌ وَإِنَّكُمْ إِنْ لَمْ تَفْعَلُوا خِفْتُ أَنْ يُصِيبَنِي مِنْهُ أَذًى قَالَ فَأَبَوْا فَلَمَّا جَاءَ لَمْ يَبْدَأْ بِشَيْءٍ أَوَّلَ مِنْهُمْ فَقَالَ أَفَرَغْتُمْ مِنْ أَضْيَافِكُمْ قَالَ قَالُوا لَا وَاللَّهِ مَا فَرَغْنَا قَالَ أَلَمْ آمُرْ عَبْدَ الرَّحْمَنِ قَالَ وَتَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ قَالَ فَتَنَحَّيْتُ قَالَ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَوْتِي إِلَّا جِئْتَ قَالَ فَجِئْتُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ مَا لِي ذَنْبٌ هَؤُلَاءِ أَضْيَافُكَ فَسَلْهُمْ قَدْ أَتَيْتُهُمْ بِقِرَاهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يَطْعَمُوا حَتَّى تَجِيءَ قَالَ فَقَالَ مَا لَكُمْ أَنْ لَا تَقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَوَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ قَالَ فَقَالُوا فَوَاللَّهِ لَا نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ قَالَ فَمَا رَأَيْتُ كَالشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ قَطُّ وَيْلَكُمْ مَا لَكُمْ أَنْ لَا تَقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا الْأُولَى فَمِنْ الشَّيْطَانِ هَلُمُّوا قِرَاكُمْ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَسَمَّى فَأَكَلَ وَأَكَلُوا قَالَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَرُّوا وَحَنِثْتُ قَالَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ بَلْ أَنْتَ أَبَرُّهُمْ وَأَخْيَرُهُمْ قَالَ وَلَمْ تَبْلُغْنِي كَفَّارَةٌ
Esan zigun [Muhammad bin Al Mutsannak]; Esan zigun [Salim bin Nuh Al 'Aththar] [Al Jurairi]-rengandik [Abu 'Uthman]-engandik ['Abdurrahman bin Abu Bakr]-ek esan zuen: 'Gure gonbidatu batzuk gure etxean gelditu ziren'. Abdurrahmanek esan zuen: 'Bitartean, gau hartan nire aitak hitzordua zuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin hitz egiteko. Beraz, Abu Bakr joan zen, esanez: 'Oi Abdurrahman, zerbitzatu ondo zure gonbidatuak!'. Abdurrahmanek esan zuen: 'Arratsaldean, gonbidatuei platerak zerbitzatuz zerbitzatu nien, baina uko egin zioten, esanez: 'Itxaron, etxe honetako nagusia etorri arte, gurekin afaldu arte'. Abdurrahmanek esan zuen: 'Beraz, esan nien: 'Pertsona zorrotza da, zerbitzatzen dudana jaten ez baduzue, beldur naiz nire aitak errieta egingo didala'. Abdurrahmanek esan zuen: 'Baina hala ere uko egin zioten'. Abu Bakr etorri zenean, inork ez zuen ukitu ere egin. Abu Bakr-ek galdetu zien: "Amaitu al duzue gure otordua?" Abdurrahmanek esan zuen; eta haiek erantzun zuten: "Alaren izenean, oraindik ez". Abu Bakr-ek esan zuen: "Ez al nion esan Abdurrahmani?" Abdurrahmanek esan zuen: "Beraz, Abu Bakrrengandik aldendu nintzen, baina berehala deitu zidan: "Abdurrahman!" Abdurrahmanek esan zuen; "baina saihesten jarraitu nuen". Orduan Abu Bakr-ek deitu zidan: "Guntsar!" -errieta bat- "Zin egiten dizut nire ahotsa entzuten baduzu, zatoz!" Abdurrahmanek esan zuen; Beraz, etorri eta esan nuen: "Alaren izenean, errugabea naiz, nire aitaren gonbidatuak dira, beraz, galdetu iezaiezu. Zerbitzatu eta entretenitu egin ditut, baina uko egin diote otordua jateari ni etorri arte". Abdurrahmanek esan zuen; Beraz, Abu Bakr-ek galdetu zuen: "Zergatik ez duzue eman dizuegun janaria jan nahi?" Abdurrahmanek esan zuen; Beraz, Abu Bakr-ek esan zuen: "Alaren izenean, ez dut gaur gauean jango!" Abdurrahmanek esan zuen; orduan haiek esan zuten: «Alaren izenean, ez dugu jango zuek jan arte». Abu Bakr-ek esan zuen: «Ez dut inoiz gaur gauean gertatu dena bezain gauza txarrik ikusi». Ai zuei, zergatik ez duzue gure platera onartzen? Abdurrahmanek esan zuen; orduan Abu Bakr-ek esan zuen: «Aurreko zina Satanarrengandik etorri zen, zatozte, jan zuen otordua». Beraz, janaria eskaini zitzaien. Abu Bakr-ek lehenik otoitz egin zuen, gero jan egin zuen, eta gero haiek ere jan zuten. Abdurrahmanek esan zuen: «Goizean Abu Bakr-ek Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin elkartu zen eta esan zuen: «Alaren Mezularia, nire gonbidatuek ongi egin dute zina betez. Bitartean, nik nire zina hautsi dut». Abdurrahmanek esan zuen; Abu Bakr-ek atzo gaueko gertakaria kontatu zion Rasulullah-ri, eta orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: «Ez, egia esan zu zara onena eta haiek baino garrantzitsuagoa». Abdurrahmanek esan zuen: «Ez dut entzun zin horrentzako inolako kafarah -berreskurapenik-».
Hadith
Imam Muslim : 3835
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامُ الِاثْنَيْنِ كَافِي الثَّلَاثَةِ وَطَعَامُ الثَّلَاثَةِ كَافِي الْأَرْبَعَةِ
[Yahya bin Yahya]-ri esan ondoren, esan zuen; [Malik]-engandik [Abu Az Zinad]-engandik [Al A'raj]-engandik [Abu Hurairah]-engandik irakurri nuen Haditha eta esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Bi pertsonentzako janaria nahikoa da hirurentzat, eta hiru pertsonentzako janaria nahikoa da lau pertsonentzat'.
Hadith
Imam Muslim : 3836
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ح و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ طَعَامُ الْوَاحِدِ يَكْفِي الِاثْنَيْنِ وَطَعَامُ الِاثْنَيْنِ يَكْفِي الْأَرْبَعَةَ وَطَعَامُ الْأَرْبَعَةِ يَكْفِي الثَّمَانِيَةَ وَفِي رِوَايَةِ إِسْحَقَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَذْكُرْ سَمِعْتُ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ
Esan digu [Ishaq bin Ibrahim]; predikatu digu [Rauh 'Ubadah]; Era berean, beste bide batetik narratu da; Esan dit [Yahya bin Habib]; Esan dit [Rauh]; Esan dit [Ibn Juraij]; Jakinarazi dit [Abu Az Zubair]; Entzun zuela [Jabir bin 'Abdullah] esaten: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam entzun nuen esaten: 'Pertsona batentzako janaria nahikoa da bi pertsonentzat, bi pertsonentzako janaria nahikoa da lau pertsonentzat, eta lau pertsonentzako janaria nahikoa da zortzi pertsonentzat'. Eta Ishaq-en historian, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: ... -'hitza aipatu gabe entzun dut Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam'...-. Esan digu [Ibnu Numair], esan digu [nire aitari], esan digu [Sufyan]. Era berean, beste bide batetik kontatua da, eta niri [Muhammad bin Al Mutsannari] kontatu didate, guri [Abdurrahman]-i [Sufyan]-i [Abu Zubair]-i [Jabir]-i, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-ri esan digu, Ibn Juraij-ek kontatutako Hadith-a bezala.
Hadith
Imam Muslim : 3837
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامُ الْوَاحِدِ يَكْفِي الِاثْنَيْنِ وَطَعَامُ الِاثْنَيْنِ يَكْفِي الْأَرْبَعَةَ
[Yahya bin Yahya], [Abu Bakr bin Abu Syaibah], [Abu Kuraib] eta [Ishaq bin Ibrahim]-ek esan digute. [Abu Bakr] eta [Abu Kuraib]-ek esan zuten: "Esan digute". Beste batzuek, berriz, esan zuten: "[Abu Mu'awiyah]-ri [Al A'Masy]-ri [Abu Sufyan]-i [Jabir]-i [informazioa eman ondoren, esan zuen: Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Pertsona baten janaria nahikoa da bi pertsonentzat, eta bi pertsonentzako janaria nahikoa da lau pertsonentzat'".
Hadith
Imam Muslim : 3838
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ طَعَامُ الرَّجُلِ يَكْفِي رَجُلَيْنِ وَطَعَامُ رَجُلَيْنِ يَكْفِي أَرْبَعَةً وَطَعَامُ أَرْبَعَةٍ يَكْفِي ثَمَانِيَةً
Esan digute [Qutaibah bin Sa'id] eta [Uthman bin Abu Syaibah] biek esan zutela: Hau esan digute [Jarir]-ek [Al A'masy-rengandik] [Abu Sufyan-engandik] [Jabir-engandik] Shallallah 'Alaihi Wa Sallam profetarengandik: 'Pertsona baten janaria nahikoa da bi pertsonentzat, eta bi pertsonentzat nahikoa da lau pertsonentzat, eta lau pertsonentzat nahikoa da zortzi pertsonentzat'.
Hadith
Imam Muslim : 3839
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ قَالُوا أَخْبَرَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ وَالْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ كِلَاهُمَا عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Esan digute [Zuhair bin Harb], [Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Ubaidullah bin Sa'id]; jakinarazi digu [Yahya], hots, Al Qaththanek [Ubaidullah]-ek jakinarazi dit [Nafi']-k [Ibn Umar]-ek, sallalah 'Alaihi Wa Sallam-ek, esan duela: 'Sinesgaitzek zazpi hesteekin jaten dute -urdaila-, eta sinestunek heste bakarrarekin -urdaila-'. Eta esan digute [Muhammad bin Abdullah bin Numair], esan digute [Nire Aitari], beste bide batetik ere kontatu den bezala, esan digute [Abu Bakr bin Abu Syaibah], esan digute [Abu Usamah] eta [Ibnu Numair] biek esan dute; Guri [Ubaidullah] esan digute, era berean beste bide batetik narratu da, eta niri [Muhammad bin Rafi'] eta [Abad bin Humaid] kontatu didate, [Abdur Razak]-engandik esan zuen; jakinarazi digu [Ma'marrek] [Ayyub]-engandik, biak [Nafi'-rengandik], [Ibn Umar]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarengandik, antzeko Haditharekin.
Hadith
Imam Muslim : 3840
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ سَمِعَ نَافِعًا قَالَ رَأَى ابْنُ عُمَرَ مِسْكِينًا فَجَعَلَ يَضَعُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَيَضَعُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ فَجَعَلَ يَأْكُلُ أَكْلًا كَثِيرًا قَالَ فَقَالَ لَا يُدْخَلَنَّ هَذَا عَلَيَّ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْكَافِرَ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
Eta esan digu [Abu Bakr bin Khallad Al Bahili]; esan digu [Muhammad bin Jabir'far]; esan digu [Syu'bah-ek] [Waqid bin Muhammad bin Zaid]-engandik [Nafi'-k] esaten entzun zuela: 'Ibn Umarrek gizon pobre bat ikusi zuen, gero janaria eman zion, gero berriro eman zion, gizonak asko jan zuen, eta gero [Ibn Umarrek] esan zuen: 'Pertsona hau ez litzateke niregana etorri behar, Allahren Mezulariak (Allahren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esan zuelako: 'Egia esan, sinesgabeek zazpi hesteekin jaten dute'.
