Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 3361
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتْ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُورِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسَ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ { فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ } قَالَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah]-ek esan digu ['Affan]-ek esan digu [Hammad bin Salamah]-ek [Thabitek] [Anas]-engandik esan duela: 'Behin Abu Talha bizkarrean eraman nuen Khaibar konkistatzeko egunean, nire oinak Allahren Mezulariaren oinak ukitu zituztenean. Anasek esan zuen: 'Eguzkia oraindik agertu ez zenean iritsi ginen. Bizilagunak kepakak eta saskiak eskuetan lanean ari ziren lekura atera zirenean, oihu egin zuten: 'Muhammad eta bere soldaduak etorri dira...!' Anasek esan zuen: 'Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Konkistatu Khaibar, eta herrialde bat okupatzen badugu' -orduan, abisatuak izan zirenek biziko duten goiza oso txarra izango da-' '-Galderak. Ash Syaffat: 177-. Anasek esan zuen: 'Orduan, Allah Azza Wa Jalla-k garaitu ditu'.
Hadith
Imam Muslim : 3362
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَا أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ قَالَ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ { فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }
Esan digute [Ishaq bin Ibrahim] eta [Ishaq bin Mansur] biek esan zutela; jakinarazi digu [An Nadlr bin Syumail]-ek [Syu'bah]-ek [Qatadah]-tik [Anas bin Malik]-ek esan zuela: 'Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, Khaibarrera iritsi zenean, esan zuen: 'Lurralde bat okupatzen badugu', goiza oso txarra izango da abisatuentzat -' -Galdera: Ash Syaffat: 177-'.
Hadith
Imam Muslim : 3363
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ عَبَّادٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمٌ وَهُوَ ابْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَتَسَيَّرْنَا لَيْلًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لِعَامِرِ بْنِ الْأَكْوَعِ أَلَا تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلًا شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا اقْتَفَيْنَا وَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَا وَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَتَيْنَا وَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا السَّائِقُ قَالُوا عَامِرٌ قَالَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْلَا أَمْتَعْتَنَا بِهِ قَالَ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ فَتَحَهَا عَلَيْكُمْ قَالَ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تُوقِدُونَ فَقَالُوا عَلَى لَحْمٍ قَالَ أَيُّ لَحْمٍ قَالُوا لَحْمُ حُمُرِ الْإِنْسِيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوْ يُهْرِيقُوهَا وَيَغْسِلُوهَا فَقَالَ أَوْ ذَاكَ قَالَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ فِيهِ قِصَرٌ فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ رُكْبَةَ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي قَالَ فَلَمَّا رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتًا قَالَ مَا لَكَ قُلْتُ لَهُ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ مَنْ قَالَهُ قُلْتُ فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُ وَخَالَفَ قُتَيْبَةُ مُحَمَّدًا فِي الْحَدِيثِ فِي حَرْفَيْنِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَبَّادٍ وَأَلْقِ سَكِينَةً عَلَيْنَا
[Qutaibah bin Sa'idek] eta [Muhammad bin 'Abbadek] esan digute, eta lafadza Ibn 'Abbadek eman die, biek esan dutenez; [Hatim]-ek -hau da, Ibn Isma'il-ek- [Yazid bin Abu 'Ubaid]-engandik, Salamh bin Al Akwa'-ren esklabo ohi batengandik, [Salamah bin Al Akwa'-rengandik] esan zuen: 'Khaibarrera gerrara joan ginen Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera, beraz, gauez bidaiatu genuen. Armadako kide batek 'Amir bin Al Akwa'-ri esan zion orduan: 'Irakurri iezaguzu zure poemak!' -'Amir poeta bat da, hain zuzen ere-. Gero, gamelua gidatzen ari zela jaitsi zen eta esan zuen: 'Ene Ala, zure gidaritzarik gabe, ez genukeen gidaritzarik jasoko, ez genukeen karitatea emango eta ez genukeen otoitz egingo. Beraz, barka iezaguzu, gure akatsen zure erreskate gisa. Eta sendotu gure jarrera etsaiarekin topo egiten dugunean'. Sartu lasaitasuna gure bihotzetan, oihu egiten badugu etorriko gara. Eta oihuka, oihu egingo digute'. Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: 'Nor da gameluak gidatzen dituen pertsona poesia abesten duen bitartean?', erantzun zuten, 'Amir'. Hark esan zuen: 'Alak errukia eman diezaioke'. Orduan, taldeko kide batek galdetu zuen: 'Egia al da hori, Rasulullah? Polita litzateke entretenitzeko esatea'. Espero dut garai hartan Khaibarrera iritsi ginela, gero jendea inguratu genuen, gure sabelak oso gose sentitzeko, orduan Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) esan zuen: 'Egia esan, Alak lurralde hori konkistatu dizue'. Salamah-ek esan zuen: 'Khaibar konkistatzeko egunean arratsaldea hasi zenean, sua pizten hasi ziren, beraz, Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) galdetu zuen: 'Zer nolako sua da hori? Eta zergatik piztu zuten sua?', erantzun zuten, 'Haragia erretzeko'. Galdetu zuen: «Zer haragi?», erantzun zuten: «Etxeko asto haragia». Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: «Isuri eta hautsi -lapikoa-». Orduan, gizon batek esan zuen: «Isuri eta garbitu». Hark erantzun zuen: «Edo antzeko zerbait». Bi armadak aurrez aurre jarri zirenean, Amirrek ezpata motz bat besterik ez zuela ikusi zen. Ezpatarekin, juduaren txahalean sartu zuen, baina zoritxarrez berarentzat, ezpataren punta irristatzen jarraitu zuen Amiren belaunean jo arte, eta Amirrek erori egin zen horregatik. Salamah-ek esan zuen: «Etxera itzuli zirenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek eskua heldu zidan, isilik nengoela ikusi zuenean». Galdetu zuen: «Zer gertatzen zaizu?». Nik erantzun nion: «Nire aita eta ama zure erreskatea dira», esan zuten, «Amirren saria ezabatuta dago». Galdetu zuen: «Nork esan du hori?» «Hau eta hala, hau eta hala eta Usaid bin Hudlair Al Ansari» erantzun nion. Hark esan zuen: «Hau esan duen pertsonak gezurra esan du, izan ere, sari bikoitza jaso du -hatzekin keinuak egin zituenez-, benetako gerlaria da, eta oso arabiar gutxi dira beraren moduan gerrara joaten direnak».
Hadith
Imam Muslim : 3364
و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَنَسَبَهُ غَيْرُ ابْنِ وَهْبٍ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالًا شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ فِي سِلَاحِهِ وَشَكُّوا فِي بَعْضِ أَمْرِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي أَنْ أَرْجُزَ لَكَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَعْلَمُ مَا تَقُولُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلَا اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقْتَ وَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَا وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا قَالَ فَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ هَذَا قُلْتُ قَالَهُ أَخِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ
Eta esan didate [Abu At Thahir]-ek [Ibnu Wahbek] [Yunusek] [Ibn Shihabek] [Abdurrahmanek] esan didala - Ibnu Wahbek beste pertsona bati egotzi dionaz gain, Ibnu Abdullah bin Ka'ab bin Malikek esan zuen - [Salamah bin Al Akwa'-k] esan zuen: 'Khaibarko gerra gertatu zenean, nire anaiak gogor borrokatu zuen Allahren Mezulariarekin batera, sallallaahu 'alaihi wasallam, baina zoritxarrez berarentzat, erabiltzen ari zen ezpatak buelta eman eta hil arte jo zuen. Beraz, [Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunek] gertakari horri buruz aipatu zuten, pertsona bat hil zela bere ezpatak labankadaz labankada eman ziolako'. Salamahek esan zuen: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Khaibarretik etxera itzuli ondoren, galdetu nion: 'Alaren Mezulari, utzi bertso batzuk errezitatzen zuretzat!'' Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek baimendu zuen, eta gero Umar bin Khattabek esan zuen: "Badakit hobeto zer esango duzun". Salamahk esan zuen: "Orduan esan nuen -poema bat errezitatzen-: 'Alaren izenean, Alarik ez balitz, ez genuke gidaritzarik jasoko, ez genuke karitatea emango eta ez genuke otoitz egingo'. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Zure arrazoia duzu". -Salamahk jarraitu zuen marmar egiten-, "Alak lasaitasuna bidal diezagula eta gure jarrera indartu diezagula etsaiarekin topo egiten badugu... salamahk esan zuen: "poesia honetako hainbat bertso errezitatzen amaitu nuenean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Egia esan, nor ari da bertso hauek kantatzen?' Nik erantzun nion: 'Nire anaia'. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Alak erruki izan diezaioke". Salamah-ek esan zuen: «Beraz, galdetu nuen: «Alaren Mezularia, egia esan, jendeak ez du berarentzat otoitz egiteko gogorik; horren ordez, gizon bat bere ezpataz hil zela diote». Orduan, Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esan zuen: «Mujahid gisa hil da». [Ibn Shihab-ek] esan zuen: «Orduan galdetu nuen».
Hadith
Imam Muslim : 3365
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ يَنْقُلُ مَعَنَا التُّرَابَ وَلَقَدْ وَارَى التُّرَابُ بَيَاضَ بَطْنِهِ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّ الْأُلَى قَدْ أَبَوْا عَلَيْنَا قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ إِنَّ الْمَلَا قَدْ أَبَوْا عَلَيْنَا إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا وَيَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الْأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا
[Muhammad bin Mutsanna] eta [Ibn Basyarrek] kontatu digute, lafadza Ibn Mutsannarengandik datorren bitartean, biek esan zuten; esan digu [Muhammad bin Ja'far]-ek [Syu'bah]-ek [Abu Ishaq]-engandik esan zigula esan zuen; [Al Barra`] entzun nuen esaten, 'Ahzabeko gudua hasi zenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam gurekin batu zen lurra altxatzeko. Bere urdaila zuria zikinkeriaz zikinduta egon arte, marmar egin zuen: 'Ene Ala, zugatik ez balitz, ez genukeen gidaritzarik jasoko, ez genukeen karitatea emango, ezta otoitz egingo ere. Sartu lasaitasuna gure bihotzetan, izan ere, herriko buruzagiek ez gaituzte gustuko'. Al Barra`-k esan zuen: 'Agian berak ere esan zuen: 'Egia esan, agintariek ez gaituzte gustuko, baina firnah egin nahi badute, orduan errezelosoak dira gurekin'. Bere irakurketa gogortzen zuen bitartean'. [Muhammad bin Al Mutsannak] esan digu [Abdurrahman bin Mahdik] [Syu'bahk] [Abu Ishaq-engandik] esan duela; Entzun dut [Al Barra`]... orduan antzeko zerbait aipatu zuen, baina esan zuen: 'Egia esan, agintariak harroputz jokatzen dute gurekin'.
Hadith
Imam Muslim : 3366
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ جَاءَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَحْفِرُ الْخَنْدَقَ وَنَنْقُلُ التُّرَابَ عَلَى أَكْتَافِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْآخِرَةِ فَاغْفِرْ لِلْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ
[Abdullah bin Maslamah Al Qa'nabik] esan zigun [Abdul Aziz bin Abu Hazimek] [bere aitagandik] [Sahl bin Sa'd-engandik] esan zuela: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam guregana etorri zen khandaq -lubakiak- egiten eta lurra sorbalden gainean eramaten ari ginela, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen orduan: 'Oi Ala, ez dago benetako bizitzarik Hurrengoa izan ezik, beraz, barkatu Muhajirinei eta Ansarri'.
Hadith
Imam Muslim : 3367
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ اللَّهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ
Eta esan zigun [Muhammad bin Al Mutsannak] eta [Ibn Basyarrek], Ibn Mutsannaren lafadz-ek, berriz, [Muhammad bin Ja'far-ek] esan zigun [Syu'bah]-ek [Mu'awiyah bin Qurrah-ek] [Anas bin Malik]-ek, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Oi Ala, ez dago benetako bizitzarik Beste Bizitzaz gain, barkatu Ansarri eta Muhajirinei'.
Hadith
Imam Muslim : 3368
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الْآخِرَةِ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ اللَّهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْآخِرَهْ فَأَكْرِمْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ
Esan digu [Muhammad bin Al Mutsannak] eta [Ibn Basyarrek], [bnu Mutsannak] esan zuen, esan digu [Muhammad bin Ja'far-ek] esan digu [Syu'bah-ek] [Qatadah-ek] esan digu [Anas bin Malik]-ek, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak behin esan zuela: 'O Ala, egia esan, benetako bizitza ondorengo bizitza da'. Syu'bah-ek esan zuen: 'Edo, esan zuen: 'O Ala, ez dago benetako bizitzarik ondorengo bizitzaz gain, beraz, goratu Ansar eta Muhajirin'.
Hadith
Imam Muslim : 3369
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا و قَالَ شَيْبَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ كَانُوا يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَهْ فَانْصُرْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ وَفِي حَدِيثِ شَيْبَانَ بَدَلَ فَانْصُرْ فَاغْفِرْ
Eta [Yahya bin Yahya] eta [Syaiban bin Farruh] esan zizkigularik, Yahyak esan zuen; jakinarazi digu, Syaibanek esan zuen bitartean; esan digu [Abdul Warits]-ek [Abu At Tayyah]-ek esan zigularik [Anas bin Malik] esan zuela: 'Lagunak abesten ari ziren Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, haiekin zegoen bitartean, esan zuten: 'Ene Allah, ez dago betiko ongirik hemendik aurrerako ontasunaz gain, beraz, lagundu Ansarri eta Muhajirinei'. Eta Shaibanen hadithean, 'Lagundu, beraz' esaldia 'Barkatu, beraz' esaldiarekin ordezkatzen da.
Hadith
Imam Muslim : 3370
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانُوا يَقُولُونَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدًا عَلَى الْإِسْلَامِ مَا بَقِينَا أَبَدًا أَوْ قَالَ عَلَى الْجِهَادِ شَكَّ حَمَّادٌ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّ الْخَيْرَ خَيْرُ الْآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالمُهَاجِرَهْ
Eta esan didate [Muhammad bin Hatim]-ek [Bahz]-ek [Hammad bin Salamah]-ek [Tsabit]-ek [Anas]-engandik esan digula, Khandaq gerran Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunek behin esan zutela: "Gu gara Islamaren gainean Muhammadi leialtasuna zin egin diogunak, beraz, bizitza oraindik gorputzean dago", edo esan zuen- "jihadan", Hammad zalantzan zegoen. Bitartean, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Oi Ala, benetan ez dago betiko ongirik hemendik aurrerako ona baino, beraz, barkatu Ansarri eta Muhajirinei".
Hadith
Imam Muslim : 3371
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ يَقُولُا خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ بِالْأُولَى وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ قَالَ فَلَقِيَنِي غُلَامٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلَاثَ صَرَخَاتٍ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لَابَتَيِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ بِذِي قَرَدٍ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْقُونَ مِنْ الْمَاءِ فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي وَكُنْتُ رَامِيًا وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً قَالَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ فَابْعَثْ إِلَيْهِمْ السَّاعَةَ فَقَالَ يَا ابْنَ الْأَكْوَعِ مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ قَالَ ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ
Esan digu [Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Hatim] - hain zuzen ere, Ibn Isma'ilek - [Yazid bin Abu 'Ubaid]-engandik esan zuela: [Salamah bin Al Akwa'] entzun nion esaten: 'Hiria utzi nuen otoitzerako lehen deia egin baino lehen, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en gameluak Dzu Qard-en bazkatzen ari ziren bitartean'. Salamah-ek esan zuen: 'Bat-batean Abdurrahman bin Auf-en esklaboa etorri zitzaidan eta esan zidan: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en gameluak lapurtu dituzte'. Beraz, galdetu nion: 'Nork lapurtu zion?', erantzun zuen: 'Bani Ghathafan'. Salamah-ek esan zuen: 'Orduan hiru aldiz oihu egin nuen: 'Lagundu...!''. Salamah-ek esan zuen: «Nire ahotsa Medina hiriko txoko guztietan entzun zen arte, gero Dzu Qard-en haiekin biltzera joan nintzen, ur iturritik edan berri zuten bitartean, gero geziak jaurti nizkien, 'Ibn Al Akwa naiz' abesten nuen bitartean, gaur suntsipenaren eguna da». Oraindik abesten ari naiz bere gameluak berreskuratu eta hogeita hamar burdah oihal hartu arte». Salamah-ek esan zuen: «Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta etorri zen hainbat pertsonekin batera, eta nik esan nuen: 'Oi, Allahren profeta, egia esan, ur iturritik uxatu ditut, oso egarri ziren arren, bidali itzazu orain'. Beraz, esan zuen: 'Oi, Al Akwa, oso ondo egin duzu zerbait'. Gero etxera itzuli ginen sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren atzetik bere gameluan, Medina hirira sartu arte.
Hadith
Imam Muslim : 3372
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan digula [Hasyim Ibnul Qasim-ek]. -beste modu batean esaten da- Esan digu [Ishaq bin Ibrahim-ek] esan digula [Abu Amir Al Aqadi-k] biak [Ikrimah bin Ammar-engandik]. -beste modu batean esaten da- Esan digu [Abdullah bin 'Abdurrahman Ad Darimi] eta hau da haditha. Jakinarazi digute [Abu Ali Al Hanafi Ubaidullah bin Abdul Majid-ek] esan digula [Ikrimah-ek] -hau da, Ibn Ammar-ek- esan dit [Iyas bin Salamah] [bere aitak] esan zuela: 'Behin Allahren Mezulariaren aurka borrokatu ginen Hudaibiyah-ra, garai hartan laurehun ginen, eta berrogeita hamar ahuntz bakarrik ekarri genituen, beraz, ahuntz esne kopuru hori ez zen nahikoa edateko. Ondoren, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, putzuaren ondoan eseri zen otoitz egiten edo gainean tu egiten zuen bitartean. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, ahuntz-esnearen gainean errezitatu zuen otoitzari esker, denok esnea nahi genuen arte edan ahal izan genuen. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zuhaitzaren azpian leialtasuna adieraztera gonbidatu gintuen. Lehenengo taldean Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-i leialtasuna zin egin nion. Gero, une hartan bertan zeuden lagunengandik hastapena jasotzen jarraitu zuen. Erdiko taldera iritsi zenean, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zidan: "Bedeinka zaitzala, Salamah". Nik ere esan nion: "Lehen taldean leialtasuna zin egin dizut, Allahren Mezularia". Baina horren ordez esan zidan: "Portatu zaitez berriro, Salamah". Azkenean, bere eskaera bete nuen. Armarik ez nuela ikusi zuenean, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ezkutu bat eman zidan. Gero, beste hastapen bat jaso zuen azken taldearengandik. Garai hartan, berriro galdetu zidan: 'Zergatik ez didazu leialtasuna hartzen, Salamah?'. Nik erantzun nion: 'Leialtasuna zin egin dizut, Allahren Mezularia, izan ere, bi aldiz zin egin dizut leialtasuna, lehen taldeari eta erdiko taldeari, hain zuzen ere'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Hartu leialtasuna berriro, Salamah!'. Azkenean, hirugarren aldiz zin egin nion leialtasuna. Leialtasun zina egin ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zidan: 'Salamah, non daude eman nizkizun ezkutuak eta babeskiak?'. Bere galdera azaltzen saiatu nintzen: 'Alaren Mezularia, lehenago nire osaba Amir ezagutu nuen, eta azkenean ez du armarik, beraz, ezkutua eman nion'. Azalpen hau entzunda, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek irribarre egin eta esan zuen: "Egia esan, antzinakoek esan zutenaren antzekoa zara: 'O Ala, o ene Maisu, eman iezadazu neure burua baino gehiago maite dudan maitale bat'". Egun batzuk geroago, Mushrikinek bakea egitera gonbidatu gintuen, lehenik mezulari bat bidaliz. Prozesu luzea egin ondoren, azkenean bakea egitea adostu genuen. Aurretik, Talhah bin Ubaidillahren morroia nintzen, nire lana zaldiei ura ematea eta bainatzea zen. Bere zerbitzuaren sari gisa, janaria jaso nuen berarengandik. Nire familia eta aberastasuna uztea erabaki nuen Ala eta bere Mezulariaren bidean emigratzeko. Meka herriaren eta gure arteko bake akordioa ezarri zenean, elkarren artean nahastu ahal izateko, egun batean zuhaitzetara joan nintzen haien azpian atseden hartzera. Zuhaitz horren azpian etzanda nengoela, bat-batean Mekako lau politeista etorri ziren eta Alaren Mezulariaren (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean) inguruan txutxu-mutxuka ari ziren, harik eta haiekin haserretu nintzen arte. Orduan, beste zuhaitz-enbor batera joan nintzen armak zintzilikatzen ikusten nituen bitartean eta gero lokartu egin ziren. Une horretan, bat-batean ahots bat entzun nuen amildegiaren hondotik oihuka: 'Oi Muhajirun, Ibn Zunaim hil dute'. Berehala atera eta lo zeuden lau politeistengana joan nintzen, eta haien armak hartu nituen'. Salamahk jarraitu zuen: 'Ondoren, esan nien: 'Mahomaren aurpegia glorifikatu duenaren izenean, zuen artean burua altxatzen ausartzen den edonork lepoa jo diezaioket'. Azkenean, lau Qurashi infidelak Alaren Mezulariaren (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean) aurrera eraman nituen. Aldi berean, Amir, nire osaba, ikusi nuen. Mikraz izeneko Quraish gizon bat ere eramaten ari zela gertatu zen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren aurrera eramateko. Mikraz izeneko Quraysh gizonari zaldi gainean ibiltzen utzi zioten, eta, azkenean, bere gizonen artean hogeita hamar bat politeista zebiltzan atzetik. Une batez, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak begiratu eta esan zien: "Utzi bakean, hasieratik amaierara jasango baitute beren injustizia". Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek barkatu egin zien, eta gero Alak bertso hau agerian utzi zuen: "-Eta Hark eragotzi zien haien eskuak zuek suntsitzea, eta zuen eskuak Meka hiriaren erdian suntsitzea eragotzi zizkiena, Alak haien gainetik irabazi ondoren-" -Galdera Al Fath: 24-. Gertakari horren ondoren, elkarrekin itzuli ginen Medina hirira garaipenarekin. Baina lehenik, nonbait gelditu ginen. Bitartean, garai hartan Bani Lihyanen eta gure arteko distantzia mendi batek bakarrik bereizten zuen, eta dakidanez, Bani Lihyanak ere politeisten artean zeuden. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen gauez mendira igotzen zen edonori barkatuko ziola. Izan ere, aurrean zuten mendiak erronka egiten ziola zirudien Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta une hartan bertan zeuden lagunei. Gau berean, bi edo hiru aldiz igotzea lortu nuen mendira. Azkenean, Medina hirira iritsi ginen. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, Rabbah bidali zuen -bere morroia- zama nahiko handia zeraman gamelua eskoltatzera, eta gero, nik ere lagundu nion Rabbahri Talhah-ren zaldian. Hurrengo egunean, Abdurrahman Al Fazarik gure taldea atzemango zuela entzun nuen. Informazioa egia zela gertatu zen, Abdurrahmanek Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-en gamelua eta bere zama harrapatzea lortu zuen. Gameluan zihoan pertsona hiltzea ere lortu zuela entzun genuen. Garai hartan Rabbahi esan nion: «Oi Rabbah, hartu zaldi hau eta eman Talhah bin Ubaidullah-ri, ez ahaztu, jakinarazi Allahren Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam, politeistek bidalitako gamelu taldea harrapatu dutela». Ondoren, muinora igo nintzen, Medina hiriari begira, eta ozen oihu egin nuen: «Oi jendea!». Hiru aldiz jarraian. Gero, muinotik jaitsi nintzen etsaien helburuetara geziak jaurtitzen jarraituz, eta, aldi berean, bihotza kontsolatzeko, marmar egin nuen: «Al Akwaren semea naiz», gaur suntsipenaren eguna da!». Etsaia harrapatzera nindoala, politeistetako gizon batekin topo egin nuen. Orduan, geziak jaurtitzen hasi nintzen. Handik gutxira, gezi bat sartu nion sorbaldan, eta urrutitik esan nion: «Dastatu gezi hori, Al Akwaren semea naiz», gaur suntsipenaren eguna da». Salamah-ek esan zuen: «Alaren izenean, etsaiei geziak jaurtitzen jarraitu diet». Bat-batean, zaldi gainean zihoan etsai bat niregana zetorrela ikusi nuen. Orduan, zuhaitz lodi baten atzean ezkutatu nintzen. Zaldi gainean zegoen etsaia pasa bezain laster, berehala jaurti nuen gezia eta zauritzea lortu nuen. Handik gutxira, beste hainbat etsai tropa etorri ziren. Baina lehen bezala, berehala igo nintzen muinora. Muinoaren gailurretik haien aurrerapena geldiarazten saiatu nintzen harriak botaz, eta arrakasta izan nuen. Modu ordenatuan atzera egin zuten eta haien atzetik jarraitzen utzi zidaten. Zeramaten zamarekin astun sentitzen zirenez, azkenean hornigai gehienak Alaren Mezulariaren gamelutik (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan) bota zituzten, arinagoa izan zedin eta beren ibilgailuarekin ihes egin ahal izateko. Geziak jaurtitzen jarraitu nien. Errepideetan arrastoak ere egin nituen harriekin, Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan) eta bere lagunek jakin zezaten zer egin nien etsaiei. Tropa politeistak elkarrekin estututa zeuden, muinoa bide estu batetik jaisten saiatuz. Zorionez, Fulan bin Badri Al Fazari prest zegoen laguntzeko. Gero, atseden hartzeko eseri ziren, nekatuta zeudelako, eta ni, berriz, muinoan eserita nengoen. Muinoaren gailurretik, Al Fazarik muinotik jaitsi berri ziren bere lagunei galdetzen entzun nien: «Zer da hau? Zer gertatu zaizue?». Haiek erantzun zuten: «Nekea jasan dugu, Alaren izenean, ez dugu gauaren amaierara arte iritsi, baina etengabe geziekin zaparrada egin digute, beraz, gure hornigai gehienak bota ditugu». Orduan, Al Fazarik lau pertsonetara begira jartzeko agindu zien, eta azkenean laurak muinora igo ziren korrika niri begira egoteko. Nire eta haien arteko distantzia nahikoa zenean nire ahotsa entzuteko, orduan oihu egin nuen: «Zuek laurok, ezagutzen nauzue?». Haiek erantzun zuten: «Ez, ez zaituztegu ezagutzen, nor zarete benetan?». Nik erantzun nien: «Salamah bin Al Akwa naiz», Muhammaden aurpegia goraipatu zuenaren izenean, ez zaituztet bizitzen utziko, agian zuek ere ez nauzue bizitzen utziko». Orduan, lau pertsonetatik batek esan bezala erantzuten entzun nuen. Mugitu baino lehen, bat-batean, Allahren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) hainbat lagun ikusi nituen, zaldi gainean, zuhaitzen zuhaixken atzetik ni nengoen lekura ateratzen. Salamahek esan zuen: «Ikusi nuen lehenengo gauza Akhram Al Asadi izan zen, eta ondoren Abu Qatadah Al Ansari. Ondoren, Miqdad bin Aswad Al Kindi agertu zen». Salamahek jarraitu zuen: «Orduan, Akhram-en zaldiaren uzdeak hartu nituen, eta laguntzera joan ziren korrika. Berehala esan nien: «Oi Akhram, kontuz ibili haiekin, ez utzi minik egiten edo kalterik egiten, Allahren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) eta beste lagunen errefortzuak etorri arte». Hark erantzun zuen: «Oi Salamah, benetan Allahrengan, Allahrengan eta Judizioaren Egunean sinesten baduzu, eta zerua eta infernua egiazkoak direla ziur bazaude, ez eragotzi martirioa lortzea». Salamah-ek esan zuen: «Orduan, aurrera egiten utzi nion aurrez aurre borrokatzeko, eta gero Abdurrahman aurrera egin zuen Akhram-i aurre egiteko. Hasieran, Abdurrahmanen zaldia zauritu ahal izan zuen, baina azkenean, Abdurrahmanek Akhram labankadaz jo ahal izan zuen erori arte. Abdurrahmanek bere zaldira igo zen. Ondoren, Abu Qatadah - Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-en zaldizko soldadu bat - aurrera egin zuen Abdurrahman-i aurre egiteko. Orduan, Abu Qatadah-ek Abdurrahman labankadaz jo eta hil ahal izan zuen, Muhammad, sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurpegia goratu zuenaren mesedetan. Oinez jarraitu nien Muhammad, sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunik ikusi ez nuen arte, eta ezta haien hautsa ere. Ilunabarrean, muinoan zegoen errepidera joan ziren, non Dzu Qard izeneko iturri bat zegoen, egarri zirelako edateko». Salamah-ek esan zuen: «Orduan, haien atzetik korrika nindoala ikusi ninduten, eta lakutik urrundu nituen ur tanta bat ere edan ez zezaten». Salamah-ek esan zuen: «Orduan, lekutik alde egin eta mendi-magalean borrokatu ziren». Salamah-ek jarraitu zuen: «Orduan korrika egin eta haietako batekin topo egin nuen, eta gero gezi batekin sorbalda-hezurraren puntan sartu nion». Salamah-ek jarraitu zuen: «Orduan, iseka-tonuan esan nion: 'Saiatu sartu nizun gezia ateratzen, Al Akwaren semea naiz', gaur suntsipenaren eguna da». Etsaiak esan zuen: «Zein goiz zorte txarrekoa, benetan Akwa al zara?». Nik erantzun nion: «Hori da, Alaren etsaia, ni Akwa naiz, goizaldean zorte txarra ekartzen dizuna». Akwa-k jarraitu zuen: «Etsaiak bere bi zaldi zauritu zituen mendi-magalean. Biak eraman nituen Profetarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam. Amirrek jarraitu zidan bi poltsiko zituen larruzko geriba bat zeramala, bata esne nahasiarekin eta bestea ur garbiarekin». Abluzioa egin eta edan nuen, gero Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin nuen, etsaiari edatea eragotzi nion ur iturrian zegoena. Gertatu zen Ala-ren Mezulariak gamelu guztiak eta politeisten tropetatik salbatu nuen guztia hartu zuela, baita lantza eta burdah oihalak ere. Garai hartan, Bilalek mushrikiarrengandik erreskatatu nituen gamelu bat hil zuen, gero gibela eta konkorra hartu eta erre egin zituen, eta ondoren Ala-ren Mezulariari eskaini zizkion. Salamah-ek jarraitu zuen: «Esan nuen: “Alaren Mezularia, utzi ehun gizon aukeratzen etsaien armadatik, eta gero jarraituko diet inork gure posizioaren berri eman arte, nik haien lepoa moztu izan ezik”. Salamah-ek esan zuen: “Beraz, Ala-ren Mezulariak irribarre egin zuen egun hartan bere haginak argi eta garbi ikusten ziren arte. Gero galdetu zuen: “Oi Salamah, prest al zaude egingo duzun horretarako?” 'Bai, zu ohoratu zaituenaren izenean erantzun nion'. Orduan esan zuen: 'Jakin ezazu, Salamah, Ghatafan herriaren lurraldean daudela orain'. Salamah-ek esan zuen: 'Orduan, gizon bat etorri zen Ghatafanetik eta esan zuen: 'Honek gamelu bat hil die, eta larrua kentzen ari zirela, bat-batean hautsa ikusi zuten, eta izututa ihes egin zuten'. Hurrengo egunean, Ala-ren Mezulariak (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) esan zuen: "Gaur egungo zaldizko onena Abu Qatadah da, eta oinezko soldadu onena Salamah". Salamah-ek jarraitu zuen: "Orduan, Ala-ren Mezulariak (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) bi lantza eman zizkidan, bat zaldizkoentzat eta bestea oinezko soldaduentzat, eta nik batu nituen. Gero Medinara itzuli ginen, eta Ala-ren Mezulariaren atzetik joan nintzen (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak beraren gainean izan daitezela) Adzban". Salamah-k esan zuen: «Bidean gindoazela, -esan zuen Salamah-, Ansar-en lagun batek lasterketa azkar batera gonbidatu gintuen. Salamah-k esan zuen: «Orduan, Ansar-en lagunak galdetu zuen: "Ez al dago inor Medinara lasterketa egin nahi duenik?", eta hainbat aldiz errepikatu zuen hori». Salamah-k jarraitu zuen: «Entzun ondoren, galdetu nion: "Pertsona noble bat ohoratu nahi duzu, ala pertsona ospetsu baten aurrean ospea lortu nahi duzu?"». Hark erantzun zuen: «Ez, baina Ala-ren Mezulariarentzat, sallallaahu 'alaihi wasallam'». Salamah-ek jarraitu zuen: «Nik esan nuen: «Alaren Mezularia, nire aita eta amaren izenean, onartu gizonaren arraza erronka!». Hark erantzun zuen: «Mesedez, nahi baduzu». Salamah-ek esan zuen: «Has gaitezen». Orduan, oinekin korrika egin nuen, nahita utzi nion muino bat edo bi igotzen, energiarik gabe geratuko ote zen beldur bainintzen, gero bere urratsen aurretik korrika egin nuen eta hala ere muino bat edo bi igotzen utzi nion. Orduan, ahal nuen azkarren korrika egin nuen, harekin topo egin arte». Salamah-ek esan zuen: «Orduan, sorbalden artean laztandu nuen». Salamah-ek jarraitu zuen: «Esan nion: 'Alaren izenean, aurretik joan zaituzte'». - Iyasy-k esan zuen; uste dut Salamah-ek esan zuela- «Aurretik joan naiz Medinara». Salamah-ek jarraitu zuen: «Alaren izenean, ginenean...»
Hadith
Imam Muslim : 3373
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ ثَمَانِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ جَبَلِ التَّنْعِيمِ مُتَسَلِّحِينَ يُرِيدُونَ غِرَّةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ فَأَخَذَهُمْ سِلْمًا فَاسْتَحْيَاهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ }
Esan didate [Amru bin Muhammad An Naqidek] [Yazid bin Harunek] [Hammad bin Salamah] [Thabitetik] [Anas bin Maliketik] esan digula, Mekako laurogei pertsona Tan'im muinotik jaitsi zirela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana arma osoekin. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta bere lagunak eraso nahi zituzten, haren aurkako etsaitasunagatik. Baina azkenean amore eman zuten eta bizirik utzi zituen, orduan Allah Azza Wa Jallak bere bertsoa errebelatu zuen: '-Eta Hark geldiarazi zituen haien eskuak zuek suntsitzeaz eta zuen eskuak Meka hiriaren erdian suntsitzeaz, Allahk haien gainetik irabazi ondoren-' -Galdera Al Fath: 24-.
Hadith
Imam Muslim : 3374
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ اتَّخَذَتْ يَوْمَ حُنَيْنٍ خِنْجَرًا فَكَانَ مَعَهَا فَرَآهَا أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعَهَا خِنْجَرٌ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذَا الْخِنْجَرُ قَالَتْ اتَّخَذْتُهُ إِنْ دَنَا مِنِّي أَحَدٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بَقَرْتُ بِهِ بَطْنَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضْحَكُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْتُلْ مَنْ بَعْدَنَا مِنْ الطُّلَقَاءِ انْهَزَمُوا بِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ إِنَّ اللَّهَ قَدْ كَفَى وَأَحْسَنَ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي قِصَّةِ أُمِّ سُلَيْمٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ حَدِيثِ ثَابِتٍ
Esan digute [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] [Yazid bin Harunek] [Hammad bin Salamah-ek] [Thabit-etik] [Anas-etik] esan digula Umm Sulaimek beti matxetea eramaten zuela Hunain gerran, gero Abu Talhah-ek ikusi zuen eta kexatu egin zen, 'Alaren Mezularia, Umm Sulaimek beti eramaten du matxetea'. Ondoren, Umm Sulaimi galdetu zion: 'Zertarako eramaten duzu beti matxetea?' Umm Sulaimek erantzun zuen: 'Mushrikiar bat niregana hurbiltzen bada, sabela irekiko diot'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek barre egin zuen honekin. Umm Sulaimek esan zuen: 'Alaren Mezularia, hil Meka hiria konkistatzeko egunean askatu zenuen jendea, orain zuregandik ihesi joan dira'. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Umm Sulaim, egia esan, Alak eman eta zuzendu du'. Eta esan dit [Muhammad bin Hatim]-ek esan digula [Bahz]-ek esan digula [Hammad bin Salamah]-ek esan digula [Ishaq bin Abdullah bin Abu Thalhah] [Anas bin Malik]-ek Umm Sulaim-en istorioari buruz, sallallaahu Profeta 'alaihi wasallam'-engandik, Tsabiten hadith-aren antzekoa.
Hadith
Imam Muslim : 3375
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْزُو بِأُمِّ سُلَيْمٍ وَنِسْوَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ مَعَهُ إِذَا غَزَا فَيَسْقِينَ الْمَاءَ وَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى
[Yahya bin Yahyak] [Ja'far bin Sulaiman] kontatu digu [Tsabit]-engandik [Anas bin Malik]-engandik: «Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, behin Umm Sulaim eta Ansarreko emakume batzuekin borrokatu zen, eta borroka gogortu zenean, ura eman eta zauritutako soldaduak artatu zituzten».
Hadith
Imam Muslim : 3376
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو وَهُوَ أَبُو مَعْمَرٍ الْمِنْقَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْهَزَمَ نَاسٌ مِنْ النَّاسِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُجَوِّبٌ عَلَيْهِ بِحَجَفَةٍ قَالَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ رَجُلًا رَامِيًا شَدِيدَ النَّزْعِ وَكَسَرَ يَوْمَئِذٍ قَوْسَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ فَكَانَ الرَّجُلُ يَمُرُّ مَعَهُ الْجَعْبَةُ مِنْ النَّبْلِ فَيَقُولُ انْثُرْهَا لِأَبِي طَلْحَةَ قَالَ وَيُشْرِفُ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ إِلَى الْقَوْمِ فَيَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي لَا تُشْرِفْ لَا يُصِبْكَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ الْقَوْمِ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ قَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا تَنْقُلَانِ الْقِرَبَ عَلَى مُتُونِهِمَا ثُمَّ تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِهِمْ ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلَآَنِهَا ثُمَّ تَجِيئَانِ تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ وَلَقَدْ وَقَعَ السَّيْفُ مِنْ يَدَيْ أَبِي طَلْحَةَ إِمَّا مَرَّتَيْنِ وَإِمَّا ثَلَاثًا مِنْ النُّعَاسِ
Kontatu digute [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] - hau da, Abu Ma'mar Al Minqari - kontatu digu [Abdul Warith] - kontatu digu [Abdul Aziz] - hau da, Ibn Shuhaib - [Anas bin Malik]-ek esan duela: "Uhud-eko gudua gori-gori zegoenean, musulman armadako pertsona batzuk ihes egin zuten Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamengandik, Abu Talhah arkulari trebea zen bitartean. Egun hartan, bi edo hiru arku hautsi zituen". Anasek esan zuen: "Une hartan, gizon bat pasa zen bere lagunaren aurretik gezi batekin, eta bere lagunak esan zuen: 'Eman iezaiozu Abu Talhahi!'". Anasek jarraitu zuen: "Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bera zuzen gelditu zen armada osoari begira". Orduan Abu Talhah-ek esan zuen: «Alaren Profeta, nire aita eta amaren sakrifizioarengatik, otoitz egiten dizut ez zutik egoteko etsaiaren geziek jo ez zaitzaten, utzi nire lepoa jo dezatela zurea ez bada». Anas-ek ondoren esan zuen: «Egia esan, Aisha bint Abu Bakr eta Umm Sulaim ikusi nituen, biak arropak altxatzen, nik orkatilako lepokoak ikus nitzakeen, biak ur botilak bizkarrean zeramatzatela, eta gero musulmanen ahoetan isurtzen. Ondoren, berriro joan ziren ur botilak betetzera eta berriro etorri ziren tropen ahoetan isurtzera. Batailaren ondoren, Abu Talhah-en ezpata bi edo hiru aldiz erori zen, oso logura zuelako».
Hadith
Imam Muslim : 3377
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ أَنَّ نَجْدَةَ كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ خَمْسِ خِلَالٍ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَوْلَا أَنْ أَكْتُمَ عِلْمًا مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ كَتَبَ إِلَيْهِ نَجْدَةُ أَمَّا بَعْدُ فَأَخْبِرْنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَهَلْ كَانَ يَضْرِبُ لَهُنَّ بِسَهْمٍ وَهَلْ كَانَ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ وَمَتَى يَنْقَضِي يُتْمُ الْيَتِيمِ وَعَنْ الْخُمْسِ لِمَنْ هُوَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ ابْنُ عَبَّاسٍ كَتَبْتَ تَسْأَلُنِي هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْزُو بِالنِّسَاءِ وَقَدْ كَانَ يَغْزُو بِهِنَّ فَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى وَيُحْذَيْنَ مِنْ الْغَنِيمَةِ وَأَمَّا بِسَهْمٍ فَلَمْ يَضْرِبْ لَهُنَّ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ فَلَا تَقْتُلْ الصِّبْيَانَ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُ الْيَتِيمِ فَلَعَمْرِي إِنَّ الرَّجُلَ لَتَنْبُتُ لِحْيَتُهُ وَإِنَّهُ لَضَعِيفُ الْأَخْذِ لِنَفْسِهِ ضَعِيفُ الْعَطَاءِ مِنْهَا فَإِذَا أَخَذَ لِنَفْسِهِ مِنْ صَالِحِ مَا يَأْخُذُ النَّاسُ فَقَدْ ذَهَبَ عَنْهُ الْيُتْمُ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ الْخُمْسِ لِمَنْ هُوَ وَإِنَّا كُنَّا نَقُولُ هُوَ لَنَا فَأَبَى عَلَيْنَا قَوْمُنَا ذَاكَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ كِلَاهُمَا عَنْ حَاتِمِ بْنِ إِسْمَعِيلَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ أَنَّ نَجْدَةَ كَتَبَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ خِلَالٍ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ حَاتِمٍ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ الصِّبْيَانَ فَلَا تَقْتُلْ الصِّبْيَانَ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنْ الصَّبِيِّ الَّذِي قَتَلَ وَزَادَ إِسْحَقُ فِي حَدِيثِهِ عَنْ حَاتِمٍ وَتُمَيِّزَ الْمُؤْمِنَ فَتَقْتُلَ الْكَافِرَ وَتَدَعَ الْمُؤْمِنَ
Esan digu [Abdullah bin Maslamah bin Qa'nabek] esan digu [Sulaimanek] - hain zuzen ere, Ibnu Bilal-ek - [Ja'far bin Muhammadek] [bere aita]gandik [Yazid bin Hurmuz]gandik Najdahk behin gutun bat idatzi ziola [Ibnu Abbasi] eta bost arazori buruz galdetu ziola. Ibn Abbasek esan zuen: "Ezagutza ezkutatzen ari nintzela ikusiko ote nuen kezkatuta ez banengo, ez nioke gutunari erantzungo". -'Abdahren gutuna -ed-: "Amma Ba'd, mesedez, esadazu, ba al zegoen emakumerik gerran joan zenik Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin? Ghanimah ere ematen al zaie? Haurrak hil al zituen? Noiz ez da haur bat umezurtz kontsideratzen? Eta nori eman zitzaion Ghanimaren aberastasunaren bostena?" Ibn Abbasek bere gutunari erantzun zion: "Galdetu didazu, emakumeek borrokatu al zuten Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera?" Hori da, emakumeekin batera joan zen gerrara. Zauritutako tropak artatzeaz arduratu ziren, eta aberastasun xumea eman zitzaien, baina ez zieten kopuru zehatzik eman. Eta, egia esan, ez zituen inoiz haurrak hil, beraz, saihestu haurrak hiltzea. Galdetu zenidan, noiz amaitzen da umezurztasuna? Nire bizitza luzatzen duenaren izenean, badira bizarra hazi zaien pertsonak, baina oraindik ahulak dira beren burua zaintzeko, ahulak beren buruarengandik hartzeko edo beren buruari emateko. Beraz, bere burua zaintzeko gai bada, hartu beretzat ona dena, beste pertsonek bezala. Beraz, garai hartan amaitu zitzaion fedearen epea. Eta galdetu zenuen, halaber, norentzat den Ghanimaren aberastasunaren bostena? Egia esan, behin esan genuen guretzat zela - Bani Hashimentzat -, baina gure familiak aurka egin zigun. Esan digute guri [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Ishaq bin Ibrahim] biei [Hatim bin Isma'il]-engandik [Ja'far bin Muhammad]-engandik [bere aita]-engandik [Yazid bin Hurmuz]-engandik Najdah-ek behin gutun bat idatzi ziola [Ibn Abbasi] horri buruz galdetzeko Sulaiman bin Bilalen hadith-aren arabera, baina Hatim-en hadith-ean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ez zuela inoiz haurrak hil, zeren eta "Ez hil haurrak, haur bat gerran parte hartzen ari dela jakin ezean". Eta Ishaq-ek Hatim-engandik jasotako bere hadith-ean aipatu zuen: "Sinestunen artean bereiz dezakezu, gero sinestunak hil eta sinestunei bakean utzi".
Hadith
Imam Muslim : 3378
و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ بْنُ عَامِرٍ الْحَرُورِيُّ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ الْعَبْدِ وَالْمَرْأَةِ يَحْضُرَانِ الْمَغْنَمَ هَلْ يُقْسَمُ لَهُمَا وَعَنْ قَتْلِ الْوِلْدَانِ وَعَنْ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَطِعُ عَنْهُ الْيُتْمُ وَعَنْ ذَوِي الْقُرْبَى مَنْ هُمْ فَقَالَ لِيَزِيدَ اكْتُبْ إِلَيْهِ فَلَوْلَا أَنْ يَقَعَ فِي أُحْمُوقَةٍ مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ اكْتُبْ إِنَّكَ كَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ الْمَرْأَةِ وَالْعَبْدِ يَحْضُرَانِ الْمَغْنَمَ هَلْ يُقْسَمُ لَهُمَا شَيْءٌ وَإِنَّهُ لَيْسَ لَهُمَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يُحْذَيَا وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ قَتْلِ الْوِلْدَانِ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَقْتُلْهُمْ وَأَنْتَ فَلَا تَقْتُلْهُمْ إِلَّا أَنْ تَعْلَمَ مِنْهُمْ مَا عَلِمَ صَاحِبُ مُوسَى مِنْ الْغُلَامِ الَّذِي قَتَلَهُ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَطِعُ عَنْهُ اسْمُ الْيُتْمِ وَإِنَّهُ لَا يَنْقَطِعُ عَنْهُ اسْمُ الْيُتْمِ حَتَّى يَبْلُغَ وَيُؤْنَسَ مِنْهُ رُشْدٌ وَكَتَبْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ ذَوِي الْقُرْبَى مَنْ هُمْ وَإِنَّا زَعَمْنَا أَنَّا هُمْ فَأَبَى ذَلِكَ عَلَيْنَا قَوْمُنَا و حَدَّثَنَاه عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بِهَذَا الْحَدِيثِ بِطُولِهِ
Eta esan digu [Ibn Abu Umarrek] [Sufyanek] esan digu [Isma'il bin Umayyah-rengandik] [Sa'id Al Maqbiri-rengandik] [Yazid bin Hurmuz-engandik] esan zuela: 'Najdah bin 'Amirrek behin gutun bat idatzi zion [Ibn Abbasi], gerran parte hartu zuten esklabo eta emakume bati buruz galdetu zion, ea zati berezirik eman zitzaien. Eta haurrak hiltzeari, umezurtz baten fedearen iraungitzeari eta dzawil qurba-ri buruz, nor dira?' orduan Ibn Abbasek Yazidi esan zion: 'Erantzun bere gutunari, ergela naizela irudikatzen ari nintzela pentsatuko ote zuen kezkatuta ez banengo, ez nioke bere gutunari erantzungo, idatzi: 'Izan ere, ghanimah biltzen parte hartu zuten emakume eta esklabo bati buruz galdetu didazu, zati berezirik jaso al zuen? Ez zuen zati jakin bat jaso, baina kopuru xume bat eman zitzaion'. Eta haurrak hiltzeari buruz galdetuz, egia esan, Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean) ez zituen haurrak hil, beraz, ez hil haurrak, bere lagun Musak (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean) zer egin zuen badakizuen izan ezik, haur bat hil zuenak. Eta umezurtz baten mugei buruz galdetzeko idatzi zenidan, noiz amaitzen da bere leialtasuna? Leialtasun hori ez da amaitzen umezurtz batetik pubertarora iritsi eta mentalki heldua izan arte - bere burua zaintzeko gai izan arte. Dzawil qurba-ri buruz galdetzeko idatzi zenidan, nor diren benetan? Uste nuen haietako bat nintzela, baina nire jendeak aurka egin zigun. Eta [Abdurrahman bin Bisyr Al 'Abdik] esan zigula [Sufyanek] [Isma'il bin Umayyahk] [Sa'id bin Abu Sa'id-engandik] [Yazid bin Hurmuz]-engandik esan zigun: 'Najdahk behin gutun bat idatzi zion [Ibn Abbasi]... gero hadith-a jarraitu zuen goiko hadith-a bezala'. Abu Ihsaq-ek esan zuen; esan dit Abdurrahman bin Bisyrrek Sufyanek hadith oso luze honekin eman digula.
Hadith
Imam Muslim : 3379
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ قَيْسًا يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ بْنُ عَامِرٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ فَشَهِدْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ حِينَ قَرَأَ كِتَابَهُ وَحِينَ كَتَبَ جَوَابَهُ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَاللَّهِ لَوْلَا أَنْ أَرُدَّهُ عَنْ نَتْنٍ يَقَعُ فِيهِ مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ وَلَا نُعْمَةَ عَيْنٍ قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ سَهْمِ ذِي الْقُرْبَى الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ مَنْ هُمْ وَإِنَّا كُنَّا نَرَى أَنَّ قَرَابَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُمْ نَحْنُ فَأَبَى ذَلِكَ عَلَيْنَا قَوْمُنَا وَسَأَلْتَ عَنْ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُهُ وَإِنَّهُ إِذَا بَلَغَ النِّكَاحَ وَأُونِسَ مِنْهُ رُشْدٌ وَدُفِعَ إِلَيْهِ مَالُهُ فَقَدْ انْقَضَى يُتْمُهُ وَسَأَلْتَ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْتُلُ مِنْ صِبْيَانِ الْمُشْرِكِينَ أَحَدًا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ مِنْهُمْ أَحَدًا وَأَنْتَ فَلَا تَقْتُلْ مِنْهُمْ أَحَدًا إِلَّا أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مِنْهُمْ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنْ الْغُلَامِ حِينَ قَتَلَهُ وَسَأَلْتَ عَنْ الْمَرْأَةِ وَالْعَبْدِ هَلْ كَانَ لَهُمَا سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِذَا حَضَرُوا الْبَأْسَ فَإِنَّهُمْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِلَّا أَنْ يُحْذَيَا مِنْ غَنَائِمِ الْقَوْمِ و حَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَذَكَرَ بَعْضَ الْحَدِيثِ وَلَمْ يُتِمَّ الْقِصَّةَ كَإِتْمَامِ مَنْ ذَكَرْنَا حَدِيثَهُمْ
Esan digu [Ishaq bin Ibrahim]-ek esan digu [Wahb bin Jarir bin Hazim]-ek esan didala [nire aitari] esan diola; [Qias]-ek [Yazid bin Hurmuz-engandik] kontatzen entzun nion. -beste modu batean esaten da- Esan zidan [Muhammad bin Hatim] lafadza berarengandik zetorrela, esan zuen; esan digu [Bahz]-ek esan digu [Jarir bin Hazim]-ek [Qais bin Sa'd]-ek [Yazid bin Hurmuz-engandik] esan diola, 'Najdah bin 'Amirrek behin gutun bat bidali zion [Ibn Abbasi]'. Yazid bin Hurmuz-ek esan zuen: 'Ibn Abbas ikusi nuen bere gutuna irakurri zuenean eta bere gutunari erantzun zionean, Ibn Abbas-ek esan zuen: 'Allahren izenean, gaizki begiratuko zidalako kezkatuta ez banengo, ez nioke bere gutunari erantzungo eta baita goraipatuko ere'. Yazidek esan zuen: «Orduan, Ibn Abbasek bere gutunari erantzun zion: «Egia esan, Alak aipatutako Dzawil Qurbari buruz galdetu duzu, nor dira benetan? Izan ere, uste dugu Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam,aren senideak gu garela, baina gure jendeak aurka egiten digu. Galdetzen duzu noiz amaituko den fedea? Izan ere, fedearen haustura da pertsona bat ezkonduta badago eta bere adimena heldu badu -bere burua zaindu dezake- eta bere aberastasuna behar bezala erabili dezake, orduan fedea moztu zaiola. Eta galdetzen duzu ea Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, inoiz musulmanen seme-alabak hil zituen? Izan ere, Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam, ez zituen inoiz haien seme-alabak hil, beraz, ez hil haurrak, Khidzirrek bazekien bezala haur txiki bat nork hil zuen haietatik jakin ezean. Esklabo bati eta emakume bati buruz galdetzen duzu, biek zati jakin bat jasotzen al dute gerran parte hartzen badute?» Izan ere, ez dute zati jakin bat jasotzen, baizik eta Ghanimah-ren aberastasunaren zati xume bat jasotzen dute'. Eta esan didate [Abu Kuraibek] esan digula [Abu Usamahk] esan digula [Za`idahk] esan digula [Sulaiman, Al A'masyk] [Al Mukhtar bin Shaifi-rengandik] [Yazid bin Hurmuz-engandik] esan duela: 'Najdah-k behin gutun bat bidali zion [Ibn Abbasi]... orduan hadith-aren zati bat aipatu zuen, baina ez perfekziora arte, haien hadith-etik aipatu dugun haditha perfektua baita'.
Hadith
Imam Muslim : 3380
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ الْأَنْصَارِيَّةِ قَالَتْ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَ غَزَوَاتٍ أَخْلُفُهُمْ فِي رِحَالِهِمْ فَأَصْنَعُ لَهُمْ الطَّعَامَ وَأُدَاوِي الْجَرْحَى وَأَقُومُ عَلَى الْمَرْضَى و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan digu [Abdurrahim bin Sulaiman-ek] [Hisyam-etik] [Hafshah bint Sirin-etik] [Ummu 'Athiyah Al Anshariyah-etik] esan zuela: 'Behin zazpi aldiz borrokatu nintzen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin, haien kanpalekuan bizi izan nintzen, janaria prestatu nien, zaurituak artatu eta gaixoak zaindu nituen'. Eta esan digu ['Amru An Naqid-ek] esan digu [Yazid bin Harun-ek] esan digu [Hisyam bin Hasan] honelako isnad batekin'.
