Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 3321
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ يَقُولُا رُمِيَ إِلَيْنَا جِرَابٌ فِيهِ طَعَامٌ وَشَحْمٌ يَوْمَ خَيْبَرَ فَوَثَبْتُ لِآخُذَهُ قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ وَلَمْ يَذْكُرْ الطَّعَامَ
[Mohammed ibn Bashar] heeft ons verteld [Bahz ibn Asad] heeft ons verteld [Syu'bah] heeft mij verteld [Humaid ibn Hilal] zei: Ik hoorde [Abdullah ibn Mughaffal] zeggen: "Toen de stad Khaibar veroverd werd, werd er een leren zak met voedselvoorraden en vet naar ons gegooid. Ik sprong er meteen op af, draaide me om en zag de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) daar staan, tot ik me schaamde." En [Mohammed ibn Al Mutsanna] heeft ons verteld [Abu Dawud] heeft ons verteld [Syu'bah] met deze isnad, maar hij zei: 'Een leren zak met vet', en niet: 'Voedsel'."
Hadith
Imam Muslim : 3322
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ رَافِعٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ مِنْ فِيهِ إِلَى فِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هِرَقْلَ يَعْنِي عَظِيمَ الرُّومِ قَالَ وَكَانَ دَحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى هِرَقْلَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي ثُمَّ دَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ لَهُ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ لَوْلَا مَخَافَةُ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَيَّ الْكَذِبُ لَكَذَبْتُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ وَمَنْ يَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالًا يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَهُ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَدْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالًا يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمْ الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لَا يَغْدِرُ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ قَالَ إِنْ يَكُنْ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَيَّ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ وَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ عِنْدَهُ وَكَثُرَ اللَّغْطُ وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا قَالَ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ قَالَ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ و حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَقَالَ إِثْمَ الْيَرِيسِيِّينَ وَقَالَ بِدَاعِيَةِ الْإِسْلَامِ
Het is ons verteld door [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] en [Ibn Abu Umar], evenals door [Muhammad bin Rafi'] en [Abd bin Humaid], terwijl de lafadz van Ibn Rafi', Ibn Rafi' en Ibn Abu Umar zeiden; het is ons verteld, terwijl de andere twee zeiden; [Abdurrazaq] heeft ons [Ma'mar] verteld, van [Az Zuhri] van [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah] van [Ibn Abbas] dat [Abu Sufyan] uit eigen mond het volgende heeft overgeleverd: "Ten tijde van het vredesverdrag tussen mij en Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ging ik zaken doen in Syrië. Terwijl ik daar was, stuurde iemand een brief van Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam naar keizer Heraclius, de grote Romeinse heerser. Heraclius bracht de brief, Dihyah Al Kalbi, naar de Bushra-functionarissen, die hem vervolgens aan Heraclius overbrachten. Heraclius vroeg toen: 'Is er iemand hier uit zijn volk die beweert deze Profeet (Rasulullah) te zijn?' Zij antwoordden: 'Ja.'" Toen werd ik samen met enkele vrienden van de stam der Quraysh voor Heraclius geroepen. We gingen naar binnen en namen plaats tegenover Heraclius. Heraclius vroeg: "Wie van jullie is nauw verwant aan de persoon die beweert profeet te zijn?" Abu Sufyan zei: "Toen antwoordde ik: 'Ik.' Ik ging vooraan zitten, terwijl mijn vrienden achter me plaatsnamen. Hij riep zijn tolk en zei tegen hem: 'Zeg tegen hen dat ik hen heb gevraagd naar de man die beweert profeet te zijn. Als hij liegt, zeg dan dat hij gelogen heeft.' Abu Sufyan zei: 'Bij Allah, als ik niet bang was geweest om voor leugenaar uitgemaakt te worden, had ik tegen hen gelogen.' Toen zei Heraclius tegen zijn tolk: 'Vraag hem welke nationaliteit die persoon onder jullie heeft.' Abu Sufyan zei: "Ik antwoordde: 'Hij is een edelman onder ons.' Hij vroeg: 'Is hij een afstammeling van de koning?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Heb je hem ooit een leugenaar genoemd voordat hij profeet werd?'" Ik antwoordde: "Nee." Hij vroeg: "Komen zijn volgelingen uit de hogere klassen of alleen uit het gewone volk?" Ik antwoordde: "Alleen uit het gewone volk." Hij vroeg: "Neemt zijn aanhang altijd toe?" Ik antwoordde: "Ze nemen altijd toe." Hij vroeg: "Zijn er volgelingen van hem afgevallen omdat ze de religie die hij predikte haatten?" Ik antwoordde: "Nee." Hij vroeg: "Heb je tegen hem gevochten?" Ik antwoordde: "Ja, dat heb ik." Hij vroeg: "Hoe verliepen je oorlogen tegen hem?" Ik antwoordde: "Onze oorlogen waren een aaneenschakeling van overwinningen en nederlagen. Soms waren wij zegevierend en hij verslagen, en soms waren wij verslagen en hij zegevierend." Hij vroeg: "Heeft hij ooit zijn belofte gebroken?" Ik antwoordde: "Nee, we hebben zelfs een vredesverdrag, dat wil zeggen dat we hem niet zullen aanvallen. Ik weet niet wat hij met die overeenkomst van plan is." Abu Sufyan zei toen: "Bij Allah, daar kunnen we niets anders over zeggen." Hij vroeg: "Was er vóór hem iemand die beweerde een profeet zoals hij te zijn?" Ik antwoordde: "Nee." Toen zei hij tegen zijn tolk: "Zeg hem: 'Ik vroeg je naar zijn afkomst (sociale status), en je zei dat hij van adel was. Dat is inderdaad het geval met alle boodschappers; ze kwamen uit de adel van hun volk. Ik vroeg je ook of hij van koningen afstamde. Je zei 'Nee', want als zijn vader en grootvader koningen waren geweest, zou er verdenking zijn geweest dat hij de macht van zijn voorouders wilde herstellen. Ik vroeg je ook naar zijn volgelingen: bestonden ze uit gewone mensen of uit vooraanstaande personen? Je zei: 'Alleen gewone mensen', want het waren inderdaad de volgelingen van de boodschappers. Ik vroeg je ook of je hem ooit van liegen hebt beschuldigd? Je zei 'Nee', want ik weet dat hij nooit tegen mensen zou liegen, laat staan tegen Allah. Ik vraag je: is er iemand van zijn volgelingen afgevallen of heeft iemand de nieuwe religie gehaat nadat hij die had omarmd? Je antwoordde 'Nee', zo gaat dat nu eenmaal als het geloof in iemands hart is geplant. Ik vroeg je of zijn volgelingen...' Afname? U antwoordde: 'Sterker nog, ze nemen altijd toe', zo is het met geloof totdat het tot volmaaktheid groeit. Ik vroeg u ook: heeft u ooit tegen hem gevochten? U antwoordde: 'Ja, we hebben gevochten, en de veldslagen kwamen en gingen, soms wonnen we en soms verloren we'. Zo is het inderdaad, de apostelen werden altijd op de proef gesteld. De uiteindelijke overwinning was echter altijd aan hun kant. Ik vroeg u ook: heeft hij ooit een belofte gebroken? U antwoordde: 'Nooit', zo is het nu eenmaal, de apostelen konden geen belofte breken. Ik vroeg u ook: was er vóór hem iemand anders die beweerde een profeet zoals hij te zijn? U antwoordde: 'Nee', zo is het nu eenmaal, als er vóór hem iemand was die beweerde een profeet zoals hij te zijn, volgde hij misschien gewoon de mensen vóór hem. Toen vroeg hij: 'Wat heeft hij u opgedragen?' Ik antwoordde: 'Hij heeft ons opgedragen te bidden, de zakat te betalen, de familiebanden te onderhouden en onze eer te bewaren.' Hij zei: "Als alles wat jullie zeggen waar is, dan is er geen twijfel over mogelijk dat deze man een profeet is. Ik wist dat hij zou verschijnen, maar ik had niet verwacht dat hij uit jullie midden zou komen. Als ik hem zou kunnen ontmoeten, zou ik, als ik naast hem stond, zijn voeten wassen. En in de toekomst zal zijn gebied mijn gebied bereiken." Abu Sufyan zei: "Toen vroeg hij om een brief van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) en las die voor. Daarin stond geschreven: 'In de naam van Allah, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle, van Mohammed (vrede zij met hem) aan Heraclius, de Romeinse heerser. Veiligheid voor hen die de instructies opvolgen. Ik nodig jullie uit om je tot de islam te bekeren, de islam te omarmen en jullie zullen zeker gered worden. Omarm de islam en Allah zal jullie zeker dubbel belonen. Als jullie weigeren, zullen jullie de zonden dragen van de mensen van de 'arisyiyun'.'" 'Zij die zich onderwerpen (aan Allah)' (Qs. Ali Imran: 64) Nadat hij de brief had uitgelezen, ontstond er plotseling commotie om hem heen. Hij beval ons naar buiten te gaan. Toen ik buiten was, zei ik tegen mijn vrienden: "De daden van Ibn Abu Kabsyah (bedoelend Rasulullah) waren werkelijk buitengewoon, totdat hij werd opgevolgd door de koning van de Banu Ashfar (mensen met een gele huidskleur). Daarom heb ik er altijd in geloofd dat de religie van Rasulullah (vrede zij met hem) zeker zou zegevieren, en uiteindelijk heeft Allah de islamitische leiding in mijn hart gelegd." En [Hasan Al Khulwani] en [Abd bin Humaid] hebben ons beiden verteld: Ya'qub – namelijk Ibn Ibrahim bin Sa'd – heeft ons verteld, via Salih van Ibn Shihab, met deze isnad. Hij voegde in zijn hadith toe: "Nadat Allah het Perzische leger over hem had verslagen, liep de keizer van het Himsha-gebied naar Iliya als teken van dankbaarheid voor Allah's beproeving." In de hadith staat ook: "Van Mohammed, een dienaar van Allah en Zijn Boodschapper." Hij noemde ook: "De zonden van de Yarisiyin." En hij zei: "Met de oproep tot de islam."
Hadith
Imam Muslim : 3323
حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ الْمَعْنِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى كِسْرَى وَإِلَى قَيْصَرَ وَإِلَى النَّجَاشِيِّ وَإِلَى كُلِّ جَبَّارٍ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرُّزِّيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَقُلْ وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنِيهِ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ وَلَمْ يَذْكُرْ وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Er is mij verteld [Yusuf bin Hammad Al Ma'ni], wat ons [Abdul A'la] heeft verteld van [Sa'id] van [Qatadah] van [Anas], dat de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam ooit brieven heeft gestuurd naar Kisra (koning van Perzië), Qaishar (Romeinse koning), koning Najasyi en alle dictatoriale heersers. Hij nodigde hen uit om in Allah Ta'ala te geloven. Werd er niet ooit tot koning Najasyi gebeden door de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam (toen hij stierf)? "En het is ons verteld [Muhammad bin Abdullah Ar Ruzzi] heeft het ons verteld [Abdul Wahhab bin 'Atha] van [Sa'id] van [Qatadah], heeft het ons verteld [Anas bin Malik] van de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam, zoals de bovenstaande hadith, maar hij vermeldde niet: 'En werd de koning van Najasyi dan nooit door de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam gebeden?'" En het is mij verteld [Nashr bin Ali Al Jahdlami] heeft het mij verteld [mijn vader] heeft het mij verteld [Khalid bin Qais] van [Qatadah] van [Anas], en ook hij vermeldde niet: 'En werd de koning van Najasyi dan nooit door de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam gebeden?'"
Hadith
Imam Muslim : 3324
و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ قَالَ عَبَّاسٌ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَزِمْتُ أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نُفَاثَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ عَبَّاسٌ وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَنْ لَا تُسْرِعَ وَأَبُو سُفْيَانَ آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَبَّاسُ نَادِ أَصْحَابَ السَّمُرَةِ فَقَالَ عَبَّاسٌ وَكَانَ رَجُلًا صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ قَالَ فَاقْتَتَلُوا وَالْكُفَّارَ وَالدَّعْوَةُ فِي الْأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ قُصِرَتْ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَقَالُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى قَالَ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلًا وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَرْوَةُ بْنُ نُعَامَةَ الْجُذَامِيُّ وَقَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ حَتَّى هَزَمَهُمْ اللَّهُ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ و حَدَّثَنَاه ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي كَثِيرُ بْنُ الْعَبَّاسِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ يُونُسَ وَحَدِيثَ مَعْمَرٍ أَكْثَرُ مِنْهُ وَأَتَمُّ
En nadat hij mij had verteld dat [Abu At Thahir Ahmad bin 'Amru bin Sarh] ons had verteld dat [Ibnu Wahb] mij [Yunus] van [Ibn Shihab] had verteld, zei hij; heeft mij [Katsir bin Abbas bin Abdul Mutthalib] verteld dat hij zei; [Abbas] zei: "Ik heb ooit deelgenomen aan de slag om Hunain met Rasulullah 'alayhi wasallam, dus ik en Abu Sufyan bin Harith bin Abdul Mutthalib vergezelden altijd Rasulullah 'alayhi wasallam en gingen nooit van hem weg. Destijds reed Rasulullah 'alayhie wasallam op zijn witte bighal, een geschenk van Farwah bin Nufatsah Al Judzami. Toen jij Moslims en Kafir-soldaten vochten met hun gezichten tegen elkaar, de moslims trokken zich achteruit terug, daarom spoorde Rasulullah sallAllahu 'alayhi wasallam zijn bighal aan richting de Kufar.' Abbas zei: "Maar ik hield de teugels van zijn bighal vast en hield hem tegen, zodat hij niet te hard rende. Ondertussen hield Abu Sufyan zich ook vast aan het zadel van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem), waarop de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: 'O Abbas, roep het samoerai-team!' Abbas – hij was een man met een luide stem – zei: 'Toen riep ik hen met luide stem: "Waar is het samoerai-team...!" En bij Allah, hoe snel kwamen ze aan nadat ze mijn roep hadden gehoord, als een moederkoe die rent wanneer ze het geluid van haar kalf hoort. Toen zeiden ze: "Ja, we komen eraan, we komen eraan."'" Abbas zei: "Toen vochten ze tegen de ongelovigen. Toen klonk de roep naar de Ansar: 'O Ansar, o Ansar!'" Abbas vervolgde: "Toen richtte de roep zich tot de Bani Harith bin Khazraj: 'O Bani Al Harith bin Khazraj, o Bani Al Harith bin Khazraj!' Toen zag de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) de voortgang van de strijd vanaf boven zijn koepel, alsof het de strijdende troepen moed insprak. Hij zei: 'Zo is het wanneer de strijd woedt.'" Abbas zei: "Toen nam hij een aantal kiezelstenen en gooide die naar de ongelovigen, zeggende: 'Bij Rabb Muhammad, jullie hebben verloren...!'" Abbas zei: "Bij Allah, ik was getuige van het verloop van de strijd, en de Boodschapper van Allah sallallaahu 'alaihi wasallam gooide ze niet, maar slechts een paar kiezelstenen, en ik bleef zien hoe ze geleidelijk aan verloren en in paniek raakten." En [Ishaq bin Ibrahim] en [Muhammad bin Rafi'] en [Abd bin Humaid] hebben ons allen verteld, van [Abdurrazaq] hebben [Ma'mar] van [Az Zuhri] met een dergelijke isnad (keten van overleveraars) gerapporteerd, maar hij vermeldde: "Farwah bin Nu'amah Al Judzami zei: 'Hij zei: "Bij de Heer van de Ka'bah, vernietig jullie allemaal."' 'vrede zij met u wasallam gaf de troepen moed (strijdlust) van bovenaf zijn bighal." En het is ons verteld [Ibn Abu Umar] heeft ons [Sufyan bin 'Uyainah] verteld van [Az Zuhri] dat hij zei; het is mij [Katsir bin Al Abbas] verteld van [zijn vader] dat hij zei: "Ik was bij de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam tijdens de slag bij Hunain... vervolgens vervolgde hij de hadith, maar de hadith van Yunus en Ma'mar is langer en vollediger dan die hadith."
Hadith
Imam Muslim : 3325
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلْبَرَاءِ يَا أَبَا عُمَارَةَ أَفَرَرْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنَّهُ خَرَجَ شُبَّانُ أَصْحَابِهِ وَأَخِفَّاؤُهُمْ حُسَّرًا لَيْسَ عَلَيْهِمْ سِلَاحٌ أَوْ كَثِيرُ سِلَاحٍ فَلَقُوا قَوْمًا رُمَاةً لَا يَكَادُ يَسْقُطُ لَهُمْ سَهْمٌ جَمْعَ هَوَازِنَ وَبَنِي نَصْرٍ فَرَشَقُوهُمْ رَشْقًا مَا يَكَادُونَ يُخْطِئُونَ فَأَقْبَلُوا هُنَاكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَقُودُ بِهِ فَنَزَلَ فَاسْتَنْصَرَ وَقَالَ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ثُمَّ صَفَّهُمْ
Yahya bin Yahya vertelde ons [Abu Khaitsamah] van Abu Ishaq dat hij zei: een man vroeg [Barra]: "O Abu 'Umarah, bent u ooit gevlucht voor de slag bij Hunain?" Hij antwoordde: "Nee, bij Allah, de troepen van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zijn nooit gevlucht, maar destijds trokken hij en enkele jonge mannen uit zijn metgezellen, evenals de mensen die hem vergezelden, halsoverkop ten strijde zonder de juiste wapens en uitrusting. Toevallig kwamen ze een groep boogschutters van de vijand tegen, die vrijwel altijd raak schoten. Het ging om het gecombineerde leger van de Bani Hawazin en Bani Nashr. De boogschutters schoten hen (de moslims) onmiddellijk neer, waardoor ze gedwongen werden zich tot de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) te wenden, terwijl de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) op dat moment op zijn witte bighal zat, en Abu Sufyan bin Harith bin Abdul Mutthalib hem bewaakte en de gelederen ordent."
Hadith
Imam Muslim : 3326
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ زَكَرِيَّاءَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الْبَرَاءِ فَقَالَ أَكُنْتُمْ وَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ يَا أَبَا عُمَارَةَ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا وَلَّى وَلَكِنَّهُ انْطَلَقَ أَخِفَّاءُ مِنْ النَّاسِ وَحُسَّرٌ إِلَى هَذَا الْحَيِّ مِنْ هَوَازِنَ وَهُمْ قَوْمٌ رُمَاةٌ فَرَمَوْهُمْ بِرِشْقٍ مِنْ نَبْلٍ كَأَنَّهَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَانْكَشَفُوا فَأَقْبَلَ الْقَوْمُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ يَقُودُ بِهِ بَغْلَتَهُ فَنَزَلَ وَدَعَا وَاسْتَنْصَرَ وَهُوَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ اللَّهُمَّ نَزِّلْ نَصْرَكَ قَالَ الْبَرَاءُ كُنَّا وَاللَّهِ إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ نَتَّقِي بِهِ وَإِنَّ الشُّجَاعَ مِنَّا لَلَّذِي يُحَاذِي بِهِ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ahmad bin Jannab Al Mishishi heeft ons verteld wat Isa bin Yunus ons vertelde van Zakaria, van Abu Ishaq: "Een man kwam naar Al Barra en vroeg: 'O Abu 'Umarah, bent u ooit gevlucht voor de slag bij Hunain?' Hij antwoordde: 'Ik getuig voor de Profeet van Allah (vrede zij met hem), zijn (leger) vluchtte niet, maar de mensen (die deelnamen) stormden zonder volledige wapens naar het dorp van de Banu Hawazin, hoewel ze een troep boogschutters waren. Toen wierpen de ongelovigen pijlen op hen, alsof ze (de moslims) een zwerm sprinkhanen waren. De moslims raakten in wanorde en werden gedwongen zich tot de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) te wenden, terwijl Abu Sufyan hem bewaakte met zijn bighal.'" Toen daalde hij af en bad om hulp. Hij zei: "Ik ben een profeet, geen leugenaar, ik ben de zoon van Abdul Muttalib. O Allah... zend Uw versterkingen neer." Barra zei: "Bij Allah, in die tijd waren we erg bezorgd vanwege de enorme omvang van de oorlog, en de dapperste persoon was degene die het dichtst bij de oorlog stond, namelijk de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam."
Hadith
Imam Muslim : 3327
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ قَيْسٍ أَفَرَرْتُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَقَالَ الْبَرَاءُ وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَفِرَّ وَكَانَتْ هَوَازِنُ يَوْمَئِذٍ رُمَاةً وَإِنَّا لَمَّا حَمَلْنَا عَلَيْهِمْ انْكَشَفُوا فَأَكْبَبْنَا عَلَى الْغَنَائِمِ فَاسْتَقْبَلُونَا بِالسِّهَامِ وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَإِنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا وَهُوَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عُمَارَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَهُوَ أَقَلُّ مِنْ حَدِيثِهِمْ وَهَؤُلَاءِ أَتَمُّ حَدِيثًا
En [Muhammad bin Al Mutsanna] en [Ibn Basyar] hebben ons verteld, hoewel de bewoordingen van Ibn Mutsanna komen, zeiden beiden: [Muhammad bin Ja'far] heeft ons verteld dat [Syu'bah] van [Abu Ishaq] zei: "Heb ik gehoord?" [Al Barra] werd door een man uit Qais gevraagd: "Bent u ooit weggerend voor de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) tijdens de slag bij Hunain?" Al Barra antwoordde: "De troepen van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) vluchtten niet weg van het slagveld. De Bani Hawazin hadden destijds een groep ervaren boogschutters. Toen we hen aanvielen, raakten ze in paniek, dus we verdrongen ons om de ghanimah (de open plek in het veld) te veroveren. Niet lang daarna sloegen ze terug door pijlen op ons af te vuren. Ik zag de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) op zijn witte bighal (een soort rijdier), terwijl Abu Sufyan bin Harith de teugels vasthield. Hij zei: 'Ik ben een Profeet, geen leugenaar, ik ben de zoon van Abdul Mutthalib.' En hij vertelde mij [Zuhair bin Harb] en [Abu Ishaq] van [Al Barra] dat iemand hem ooit vroeg: 'O Abu 'Umarah...' en toen noemde hij de hadith, terwijl hun hadith perfecter was dan zijn hadith."
Hadith
Imam Muslim : 3328
و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا فَلَمَّا وَاجَهْنَا الْعَدُوَّ تَقَدَّمْتُ فَأَعْلُو ثَنِيَّةً فَاسْتَقْبَلَنِي رَجُلٌ مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرْمِيهِ بِسَهْمٍ فَتَوَارَى عَنِّي فَمَا دَرَيْتُ مَا صَنَعَ وَنَظَرْتُ إِلَى الْقَوْمِ فَإِذَا هُمْ قَدْ طَلَعُوا مِنْ ثَنِيَّةٍ أُخْرَى فَالْتَقَوْا هُمْ وَصَحَابَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَلَّى صَحَابَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَرْجِعُ مُنْهَزِمًا وَعَلَيَّ بُرْدَتَانِ مُتَّزِرًا بِإِحْدَاهُمَا مُرْتَدِيًا بِالْأُخْرَى فَاسْتَطْلَقَ إِزَارِي فَجَمَعْتُهُمَا جَمِيعًا وَمَرَرْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْهَزِمًا وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ الشَّهْبَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَى ابْنُ الْأَكْوَعِ فَزَعًا فَلَمَّا غَشُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ عَنْ الْبَغْلَةِ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً مِنْ تُرَابٍ مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ بِهِ وُجُوهَهُمْ فَقَالَ شَاهَتْ الْوُجُوهُ فَمَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْهُمْ إِنْسَانًا إِلَّا مَلَأَ عَيْنَيْهِ تُرَابًا بِتِلْكَ الْقَبْضَةِ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَائِمَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ
Zuhair bin Harb heeft ons verteld, Umar bin Yunus Al Hanafi heeft ons verteld, Ikrimah bin Ammar heeft het mij verteld, Iyas bin Salamah heeft het mij verteld, mijn vader zei: "We hebben eens deelgenomen aan de slag bij Hunain met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Toen we tegenover de vijand stonden, ging ik als eerste vooruit door de heuvel op te klimmen. Plotseling kwam ik een vijand tegen en schoot ik hem met mijn pijl, maar hij verdween plotseling, dus ik wist niet wat hij aan het doen was. Toen ik de vijand zag, bleek dat ze al op een andere heuvel waren. Ze vochten toen met de metgezellen van de Profeet (vrede zij met hem) terwijl hij rende, terwijl hij op zijn witte bighal zat. Rasulullah (vrede zij met hem) zei: 'Blijkbaar heeft Ibn Akwa' iets angstaanjagends gezien.' Toen Rasulullah (vrede zij met hem) omsingeld was, daalde hij af." Vanuit zijn bighal nam hij een handvol aarde en gooide die naar de vijand, terwijl hij zei: "Slechte gezichten!" Allah spaarde niemand van hen, maar hun gezichten werden bedekt met handenvol aarde. Toen renden ze in paniek weg. Allah de Verhevene heeft hen verslagen. Vervolgens deelde de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) ghanimah uit aan de moslims.
Hadith
Imam Muslim : 3329
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الشَّاعِرِ الْأَعْمَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ حَاصَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الطَّائِفِ فَلَمْ يَنَلْ مِنْهُمْ شَيْئًا فَقَالَ إِنَّا قَافِلُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ أَصْحَابُهُ نَرْجِعُ وَلَمْ نَفْتَتِحْهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْدُوا عَلَى الْقِتَالِ فَغَدَوْا عَلَيْهِ فَأَصَابَهُمْ جِرَاحٌ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا قَافِلُونَ غَدًا قَالَ فَأَعْجَبَهُمْ ذَلِكَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Nadat [Abu Bakr bin Abu Syaibah], [Zuhair bin Harb] en [Ibn Numair] ons dit van [Sufyan] hadden verteld, zei [Sufyan bin 'Uyainah], [van [Amru], van [Abu Al Abbas Asy Sya'ir Al A'ma], van [Abdullah bin 'Amru]: "De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) omsingelde eens de mensen van Ta'if, maar hij veroverde niets van hen." Toen zei hij: "Als God het wil, keren we morgen naar huis terug." De vrienden vroegen: "Gaan we terug, ook al hebben we niets veroverd?" De Profeet (vrede zij met hem) zei tegen hen: "Ga dan morgenochtend om tegen hen te vechten." De volgende dag trokken ze ten strijde en velen van hen raakten gewond. Toen zei de Profeet (vrede zij met hem) tegen hen: "Morgen keren we naar huis terug." Abdullah bin 'Amru zei: "Ze waren daardoor verrast. Toen lachte Rasulullah sallAllahu 'alayhi wasallam."
Hadith
Imam Muslim : 3330
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاوَرَ حِينَ بَلَغَهُ إِقْبَالُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ لَفَعَلْنَا قَالَ فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَزَلُوا بَدْرًا وَوَرَدَتْ عَلَيْهِمْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلَامٌ أَسْوَدُ لِبَنِي الْحَجَّاجِ فَأَخَذُوهُ فَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُونَهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ فَيَقُولُ مَا لِي عِلْمٌ بِأَبِي سُفْيَانَ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ ضَرَبُوهُ فَقَالَ نَعَمْ أَنَا أُخْبِرُكُمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ فَقَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فِي النَّاسِ فَإِذَا قَالَ هَذَا أَيْضًا ضَرَبُوهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ انْصَرَفَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَضْرِبُوهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَتْرُكُوهُ إِذَا كَذَبَكُمْ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ قَالَ وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ هَاهُنَا هَاهُنَا قَالَ فَمَا مَاطَ أَحَدُهُمْ عَنْ مَوْضِعِ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Bakr bin Abu Syaibah heeft ons verteld dat Hamad bin Salamah ons heeft verteld, van Thabit, van Anas, dat de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) overleg pleegde toen het nieuws hem bereikte van de aankomst van de karavaan van Abu Sufyan. Anas zei: "Toen sprak Abu Bakr, maar hij schonk er geen aandacht aan. Vervolgens sprak Umar, en ook hij schonk er geen aandacht aan. Toen stond Sa'd bin Ubadah op en zei: 'Wij zijn degenen die U nodig heeft, o Boodschapper van Allah. Bij Allah, in Wiens Hand mijn ziel is, als U ons beveelt de zee over te steken, zullen wij dat zeker doen. En als U ons beveelt naar de uiteinden van de aarde te gaan, zullen wij dat zeker doen.' Anas vervolgde: "Toen nodigde de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) de mensen uit om zich te verzamelen. Daarna vertrokken ze tot ze Badr bereikten. Daar ontmoetten ze waterzoekers voor de Qoeraisj." Onder hen was een zwarte slaaf die toebehoorde aan de Bani Hajjaj, en ze namen hem gevangen. Toen ondervroegen de metgezellen van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) hem over Abu Sufyan en zijn troepen. Hij antwoordde: "Ik weet niets van Abu Sufyan, maar ik weet wel dat Abu Jahal, 'Utbah, Syaibah en Umayyah bin Khalaf er zijn, samen met een groep soldaten." Telkens als hij iets soortgelijks zei, sloegen ze hem, totdat hij zei: "Ja, ik zei het toch, Abu Sufyan is er ook." Toen lieten ze de slaaf gaan. Niet lang daarna vroegen ze hem opnieuw naar Abu Sufyan, waarop hij antwoordde: "Ik weet niet waar Abu Sufyan is, maar er zijn Abu Jahal, 'Utbah, Syaibah en Umayyah bin Khalaf, samen met een groep soldaten." Elke keer dat hij zo antwoordde, sloegen ze de slaaf. Op dat moment stond de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) te bidden. Toen hij klaar was met bidden en het voorval zag, zei hij: "Bij mijn ziel die in Zijn handen is, waarom slaan jullie hem als hij de waarheid spreekt en laten jullie hem gaan als hij liegt?" Verder zei de Profeet Mohammed (vrede zij met hem): "Dat is de plek waar die en die gedood werd - terwijl hij naar een stuk land wees - hier en hier." Anas zei: "En geen van de plaatsen die hij aanwees, lag ver van de plaatsen waar de mensen stierven die door de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) waren aangewezen."
Hadith
Imam Muslim : 3331
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ يَصْنَعُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ الطَّعَامَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعَشِيِّ فَقُلْتُ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ فَقَالَ سَبَقْتَنِي قُلْتُ نَعَمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ ذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ فَقَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَةٍ قَالَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ زَادَ غَيْرُ شَيْبَانَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ قَالَ فَأَطَافُوا بِهِ وَوَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشًا لَهَا وَأَتْبَاعًا فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا شَاءَ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَحَدًا إِلَّا قَتَلَهُ وَمَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا شَيْئًا قَالَ فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ ثُمَّ قَالَ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ الْوَحْيُ لَا يَخْفَى عَلَيْنَا فَإِذَا جَاءَ فَلَيْسَ أَحَدٌ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْيُ فَلَمَّا انْقَضَى الْوَحْيُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ قَالُوا قَدْ كَانَ ذَاكَ قَالَ كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ وَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى دَارِ أَبِي سُفْيَانَ وَأَغْلَقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ وَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ فَأَتَى عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ قَالَ وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْسٌ وَهُوَ آخِذٌ بِسِيَةِ الْقَوْسِ فَلَمَّا أَتَى عَلَى الصَّنَمِ جَعَلَ يَطْعُنُهُ فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَتَى الصَّفَا فَعَلَا عَلَيْهِ حَتَّى نَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَ و حَدَّثَنِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى احْصُدُوهُمْ حَصْدًا وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالُوا قُلْنَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ
Syaiban bin Farruh heeft ons verteld, Sulaiman bin Al Mughirah heeft het ons verteld, Thabit Al Bunani heeft het ons verteld, Abdullah bin Rabbah heeft het ons verteld, Abu Hurairah heeft het ons verteld. Hij zei: "Een delegatie kwam in de maand Ramadan naar Mu'awiyah. Sommigen van ons waren druk bezig met het bereiden van eten voor anderen. Onder hen was Abu Hurairah, die ons vaak bij hem thuis uitnodigde. Toen zei ik tegen hem: 'Is het niet gepast als ik eten klaarmaak en hen uitnodig om bij mij thuis te komen eten?' Toen zei ik tegen mijn familie dat ze ook eten moesten klaarmaken." 's Avonds ontmoette ik Abu Hurairah en zei tegen hem: "Eet nu bij mij thuis." Abu Hurairah antwoordde: "U bent mij voor geweest." Ik zei: "Ja, ik ben u voor geweest en heb hen allemaal uitgenodigd." Daarna zei Abu Hurairah: "Zou u het op prijs stellen als ik u een verhaal over uzelf vertel, o Ansar?" Vervolgens sprak hij over de verovering van de stad Mekka. Hij zei: "In die tijd vertrok de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) totdat hij in Mekka aankwam. Daar stelde hij Zubair aan als leider van de ene vleugel (troepen), Khalid als leider van de andere vleugel, en Abu 'Ubaidah als leider van de troepen die geen wapenrusting droegen. Ze trokken de vallei in, terwijl de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zich in één groep bevond." Abu Hurairah zei: "Toen keek hij me aan en zei: 'O Abu Hurairah.' Ik antwoordde: 'Ja, o Boodschapper van Allah!' Hij zei: 'Laat niemand anders dan de Ansar mij naderen.' - voegde hij eraan toe - 'Behalve Shaiban.' Hij vervolgde: 'Zeg tegen de Ansar dat ze dichterbij moeten komen.' Abu Hurairah vervolgde: "Ze verzamelden zich onmiddellijk om hem heen, terwijl de Quraysh zich ook in verschillende groepen opstelden." De Quraysh zeiden: "Laat ze voor ons uit gaan. Als ze geluk hebben, zullen we met hen meegaan, maar als ze gevaarlijk zijn, zullen we hun geven wat ze vragen." De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: "Kijk naar de troepen van de Quraysh en hun volgelingen!" Vervolgens gebaarde hij met beide handen, de ene boven de andere (wat betekende dat we alert moesten zijn en elkaar moesten beschermen), en zei toen opnieuw: "Tot ziens in Shaffa." Abu Hurairah zei: "We liepen verder en niemand van ons doodde iemand, tenzij een Quraysh iemand doodde." Het bleek dat er geen verzet tegen ons was. Toen kwam Abu Sufyan en zei: "O Boodschapper van Allah, als de Quraysh gedood worden, zullen er na dit alles geen Quraysh meer zijn." (wat betekende: de Quraysh gaven zich zonder bloedvergieten over), en vervolgens zei hij: "Wie het huis van Abu Sufyan binnengaat, zal veilig zijn." De Ansar zeiden tegen elkaar: "Het lijkt erop dat deze man is beïnvloed door verlangen naar zijn geboorteplaats, waardoor er gevoelens van liefde voor zijn familieleden zijn ontstaan." Abu Hurairah zei: "Op dat moment daalde de openbaring neer. Toen de openbaring neerdaalde, keek niemand van ons naar de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) totdat de openbaring was afgelopen. Toen de openbaring was afgelopen, zei de Profeet Mohammed (vrede zij met hem): 'O mensen van de Ansar!' Zij antwoordden: 'Wij, o Boodschapper van Allah?' 'Batul' Hij zei: 'Absoluut niet, ik ben een dienaar van Allah en Zijn Boodschapper.'" "Ik ben naar Allah en naar jullie allen toegekomen, mijn leven en dood zijn ook bij jullie." Nadat ze dat hadden gehoord, kwamen ze huilend naar hem toe en zeiden: "Bij Allah, dat zeggen we niet zomaar, maar we zijn jaloers op Allah en Zijn Boodschapper." Toen zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem): "Voorwaar, Allah en Zijn Boodschapper bevestigen jullie bekentenis en vergeven jullie." Abu Hurairah zei: "Toen kwamen de mensen (inwoners van Mekka) naar het huis van Abu Sufyan en sloten de deuren van hun huizen. Vervolgens liep de Profeet (vrede zij met hem) tot hij bij de Zwarte Steen aankwam en kuste die. Daarna verrichtte hij de Tawaf rond de Kaaba." Abu Hurairah zei: "Hij ging ook naar de afgoden die door de Qoeraisj werden aanbeden en die zich rond de Ka'bah bevonden. Daar stak hij hun ogen door met een boog in zijn hand, terwijl hij zei: 'De waarheid is gekomen en de leugen is verdwenen.' Nadat hij de tawaf had voltooid, ging hij naar de heuvel van Shafa en beklom die. Toen hij boven was, keek hij naar de Ka'bah, hief vervolgens beide handen op terwijl hij Allah prees en het gebed verrichtte dat hij wilde." En [Abdullah bin Hasyim] heeft het ons verteld, [Bahz] heeft het ons verteld, [Sulaiman bin Al Mughirah] heeft het ons verteld met een dergelijke isnad (keten van overleveraars), en in de hadith voegde hij eraan toe: "Toen gaf hij een teken met beide handen, waarbij de ene hand de andere stevig vasthield (beschermde)." En hij vermeldde in zijn hadith: "Zij zeiden: 'Inderdaad, dat hebben wij gezegd, o Boodschapper van Allah.' Hij zei: 'Zijn jullie vergeten wie ik ben? Nooit! Ik ben inderdaad een dienaar van Allah en Zijn Boodschapper.'"
Hadith
Imam Muslim : 3332
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ قَالَ وَفَدْنَا إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَفِينَا أَبُو هُرَيْرَةَ فَكَانَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا يَصْنَعُ طَعَامًا يَوْمًا لِأَصْحَابِهِ فَكَانَتْ نَوْبَتِي فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ الْيَوْمُ نَوْبَتِي فَجَاءُوا إِلَى الْمَنْزِلِ وَلَمْ يُدْرِكْ طَعَامُنَا فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ لَوْ حَدَّثْتَنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُدْرِكَ طَعَامُنَا فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَجَعَلَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْيُمْنَى وَجَعَلَ الزُّبَيْرَ عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْبَيَاذِقَةِ وَبَطْنِ الْوَادِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ادْعُ لِي الْأَنْصَارَ فَدَعَوْتُهُمْ فَجَاءُوا يُهَرْوِلُونَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ هَلْ تَرَوْنَ أَوْبَاشَ قُرَيْشٍ قَالُوا نَعَمْ قَالَ انْظُرُوا إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ غَدًا أَنْ تَحْصُدُوهُمْ حَصْدًا وَأَخْفَى بِيَدِهِ وَوَضَعَ يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ وَقَالَ مَوْعِدُكُمْ الصَّفَا قَالَ فَمَا أَشْرَفَ يَوْمَئِذٍ لَهُمْ أَحَدٌ إِلَّا أَنَامُوهُ قَالَ وَصَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّفَا وَجَاءَتْ الْأَنْصَارُ فَأَطَافُوا بِالصَّفَا فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيدَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ أَلْقَى السِّلَاحَ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ أَمَّا الرَّجُلُ فَقَدْ أَخَذَتْهُ رَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ وَرَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَنَزَلَ الْوَحْيُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَقَدْ أَخَذَتْهُ رَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ وَرَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ أَلَا فَمَا اسْمِي إِذًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنَا مُحَمَّدٌ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ فَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قُلْنَا إِلَّا ضِنًّا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ
[Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] heeft ons verteld [Yahya bin Hasan] heeft ons verteld [Hammad bin Salamah] heeft ons verteld [Thabit] van [Abdullah bin Rabah] zei hij: "We kwamen als delegatie naar Mu'awiyah bin Abu Sufyan, en onder ons was [Abu Hurairah]. We kookten om de beurt een dag. Toen het mijn beurt was om te koken, zei ik: 'O Abu Hurairah, vandaag is het mijn beurt om te koken.' Niet lang daarna kwamen ze bij mij thuis, maar het eten was er nog niet, dus zei ik: 'O Abu Hurairah, het zou goed zijn als je ons iets over Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zou vertellen totdat ons eten geserveerd is!'" Hij vertrok en benoemde Abu 'Ubaidah tot leider van de infanterie in de vallei. Toen zei hij: "O Abu Hurairah, roep de Ansar bij Mij!" Ik riep hen onmiddellijk, zodat ze zich meteen bij hem verzamelden. Toen zei hij: "O mensen van de "Ansar, hebben jullie het leger van de Quraysh gezien?" Ze antwoordden: "Ja." Hij zei: "Let goed op, wanneer jullie ze morgen tegenkomen, maak dan een einde aan hen," terwijl hij met beide handen gebaarde - de rechterhand bovenop de linker -. Toen zei hij: "Tot ziens bij Shafa." Abu Hurairah zei: "En op dat moment kwam niemand hen tegemoet of ze werden gedood." Abu Hurairah vervolgde: "Toen ging de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) de heuvel van Shafa op, en de Ansar kwamen en omsingelden hem op Shafa. Terwijl ze op Shafa waren, kwam Abu Sufyan plotseling en zei: 'O Profeet Mohammed, als alle Quraysh worden uitgeroeid, dan zullen er na dit alles geen Quraysh meer zijn.'" Abu Sufyan zei: "Toen zei de Profeet Mohammed (vrede zij met hem): 'Wie het huis van Abu Sufyan binnengaat, is veilig; wie zijn wapen neerlegt, is veilig; wie de deur sluit, is veilig.' Daarna zeiden dezelfde mensen van de Ansar: 'Het lijkt erop dat deze man (de Profeet Mohammed) zozeer door genegenheid voor zijn familie werd gedreven dat hij liefde voor zijn verwanten voelde.' Toen kwam er een openbaring tot de Profeet Mohammed (vrede zij met hem). Hij zei: 'Ben jij degene die zei: "Is het mogelijk dat deze man zozeer door genegenheid voor zijn familie werd gedreven dat hij liefde voor zijn verwanten voelt?" Ben je ooit vergeten wie ik ben?'" Hij herhaalde het driemaal: "Ik ben Mohammed, een dienaar van Allah en Zijn Boodschapper. Ik ben naar Allah en naar jullie allen geëmigreerd, dus ik leef en sterf met jullie." Ze zeiden toen: "Bij Allah, we zeggen dit alleen maar uit jaloezie jegens Allah en Zijn Boodschapper." Hij antwoordde: "Voorwaar, Allah en Zijn Boodschapper bevestigen wat jullie zeggen en vergeven jullie daden."
Hadith
Imam Muslim : 3333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ وَحَوْلَ الْكَعْبَةِ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَسِتُّونَ نُصُبًا فَجَعَلَ يَطْعُنُهَا بِعُودٍ كَانَ بِيَدِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا } { جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ } زَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ يَوْمَ الْفَتْحِ و حَدَّثَنَاه حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ زَهُوقًا وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَةَ الْأُخْرَى وَقَالَ بَدَلَ نُصُبًا صَنَمًا
Het is ons verteld door [Abu Bakr bin Abu Syaibah] en ['Amru An Naqid] en [Ibn Abu Umar], terwijl de lafadz van Ibn Abu Syaibah komt, zij zeiden: [Sufyan bin 'Uyainah] vertelde ons van [Ibn Abu Najih] van [Mujahid] van [Abu Ma'mar] van [Abdullah] dat hij zei: "Toen de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam Mekka binnenging, stonden er op dat moment driehonderdzestig beelden rond de Kaaba. Toen sloeg hij met zijn stok op de beelden terwijl hij las: 'De waarheid is gekomen en de leugen is verdwenen, voorwaar, de leugen zal zeker verdwijnen...' (Qs. Al Israa: 81) '(De waarheid is gekomen en de leugen zal niet beginnen en zal niet (noch) herhaald worden)' (Qs. Sabaa: 49). Ibn Abu Umar voegde eraan toe: "Toen de dag van de verovering van de stad Mekka aanbrak." En hij heeft ons [Hasan bin Ali Al Khulwani] en [Abd bin Humaid] beiden verteld, van [Abdurrazaq] hebben ons [At Tsauri] van [Ibn Abu Najih] verteld, met deze isnad, tot het punt dat hij zegt: "(en de valsheid) zal zeker verdwijnen." En zonder het andere vers te vermelden, zei hij ook "Standbeeld" in plaats van "Standbeeld."
Hadith
Imam Muslim : 3334
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَوَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ لَا يُقْتَلُ قُرَشِيٌّ صَبْرًا بَعْدَ هَذَا الْيَوْمِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ قَالَ وَلَمْ يَكُنْ أَسْلَمَ أَحَدٌ مِنْ عُصَاةِ قُرَيْشٍ غَيْرَ مُطِيعٍ كَانَ اسْمُهُ الْعَاصِي فَسَمَّاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُطِيعًا
Abu Bakr bin Abu Syaibah heeft ons verteld, Ali bin Mushir en Waki' hebben het ons verteld, van Zakaria, van As Sha'bi. Hij heeft mij [Abdullah bin Muthi'] verteld, van zijn vader, dat hij zei: "Ik hoorde de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam zeggen tijdens de verovering van Mekka: 'De mensen van de Qoeraisj zullen niet gedood worden door vastgebonden en gestenigd te worden, vanaf vandaag tot de Dag der Opstanding.'" Ibn Numair heeft ons verteld, mijn vader heeft het ons verteld, Zakaria heeft het ons verteld met deze isnad, met de toevoeging: "En niet: 'Er was niemand van de Qoeraisj die overleefde die sterke vijandigheid jegens hem koesterde, behalve Muthi', en de oorsprong van zijn naam was Al 'Ashi (immoreel persoon), toen noemde Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam hem Muthi' (gehoorzaam persoon)'"
Hadith
Imam Muslim : 3335
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ الصُّلْحَ بَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ فَكَتَبَ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالُوا لَا تَكْتُبْ رَسُولُ اللَّهِ فَلَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَمْ نُقَاتِلْكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ امْحُهُ فَقَالَ مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ فَمَحَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ قَالَ وَكَانَ فِيمَا اشْتَرَطُوا أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ فَيُقِيمُوا بِهَا ثَلَاثًا وَلَا يَدْخُلُهَا بِسِلَاحٍ إِلَّا جُلُبَّانَ السِّلَاحِ قُلْتُ لِأَبِي إِسْحَقَ وَمَا جُلُبَّانُ السِّلَاحِ قَالَ الْقِرَابُ وَمَا فِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ كَتَبَ عَلِيٌّ كِتَابًا بَيْنَهُمْ قَالَ فَكَتَبَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ ذَكَرَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مُعَاذٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ
'Ubaidullah bin Mua'd Al 'Anbari heeft mij verteld dat [mijn vader] ons heeft verteld dat [Syu'bah] het ons heeft verteld van [Abu Ishaq], hij zei: Ik hoorde [Al Barra bin 'Azzib] zeggen: "Ali bin Abu Talib schreef ooit een vredesverdrag tussen de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en de Mushrik-bevolking (Mekka) tijdens de Hudaibiyyah-overeenkomst. Ali schreef: 'Dit is een verdrag geschreven door Mohammed Rasulullah.' Toen zeiden ze: 'Als we hadden geweten dat u de Boodschapper van Allah was, zouden we natuurlijk niet tegen u hebben gevochten.' Dus zei de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam tegen Ali: 'Wis die woorden (de woorden 'Rasulullah') uit.' Ali antwoordde: 'Ik wil ze niet uitwissen.' Al Barra' zei: "De inhoud van het verdrag bepaalt onder andere dat moslims de stad Mekka mogen betreden en er drie dagen mogen verblijven." Het is hen niet toegestaan wapens te dragen, tenzij ze in een holster zitten." Ik vroeg Abu Ishaq: "Wat wordt er bedoeld met een zwaardschede?" Hij antwoordde: "Namelijk de schede en iets wat erin zit." Ons is verteld dat [Muhammad bin Al Mutsanna] en [Ibn Basyar] beiden zeiden; [Muhammad bin Ja'far] heeft ons verteld [Syu'bah] van [Abu Ishaq] dat hij zei; ik hoorde [Al Barra` bin 'Azib] zeggen: "De Boodschapper van Allah sallallaahu 'alaihi wasallam sloot eens een Hudaibiyyah-overeenkomst, waarna Ali een briefje tussen hen schreef." Al Barra` zei: "Toen schreef hij: Mohammed Rasulullah... toen noemde hij iets als de hadith van Mu'adz, maar in zijn hadith vermeldde hij niet: 'Dit is een overeenkomst die door hem is geschreven.'"
Hadith
Imam Muslim : 3336
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ جَمِيعًا عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَاللَّفْظُ لِإِسْحَقَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ لَمَّا أُحْصِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الْبَيْتِ صَالَحَهُ أَهْلُ مَكَّةَ عَلَى أَنْ يَدْخُلَهَا فَيُقِيمَ بِهَا ثَلَاثًا وَلَا يَدْخُلَهَا إِلَّا بِجُلُبَّانِ السِّلَاحِ السَّيْفِ وَقِرَابِهِ وَلَا يَخْرُجَ بِأَحَدٍ مَعَهُ مِنْ أَهْلِهَا وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا يَمْكُثُ بِهَا مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ قَالَ لِعَلِيٍّ اكْتُبْ الشَّرْطَ بَيْنَنَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ الْمُشْرِكُونَ لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ تَابَعْنَاكَ وَلَكِنْ اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَأَمَرَ عَلِيًّا أَنْ يَمْحَاهَا فَقَالَ عَلِيٌّ لَا وَاللَّهِ لَا أَمْحَاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرِنِي مَكَانَهَا فَأَرَاهُ مَكَانَهَا فَمَحَاهَا وَكَتَبَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَأَقَامَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ قَالُوا لِعَلِيٍّ هَذَا آخِرُ يَوْمٍ مِنْ شَرْطِ صَاحِبِكَ فَأْمُرْهُ فَلْيَخْرُجْ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ فَخَرَجَ و قَالَ ابْنُ جَنَابٍ فِي رِوَايَتِهِ مَكَانَ تَابَعْنَاكَ بَايَعْنَاكَ
Hij heeft ons [Ishaq bin Ibrahim Al Hamzhali] en [Ahmad bin Janab Al Mishishi] alles verteld van [Isa bin Yunus], terwijl de lafadz van Ishaq komt. Hij heeft ons [Isa bin Yunus] verteld, die het ons [Zakaria] van [Abu Ishaq] van [Al Barra`] heeft verteld. Hij zei: "Toen de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam werd verboden de Hadj te verrichten, sloten de inwoners van Mekka een vredesverdrag, zodat hij Mekka slechts drie dagen mocht betreden, zonder Mekka binnen te gaan, maar met zijn zwaard nog in de schede. Niemand van zijn volk mocht met hem meegaan, maar ze stonden wel toe dat zijn vrienden die met hen mee wilden gaan (in Mekka bleven). Toen zei hij tegen Ali: 'Schrijf de voorwaarden tussen ons en hen op met Bismillahirrahmanirrahim, dit is het resultaat van de beslissing van Mohammed Rasulullah.' Wetende dat u Rasulullah bent, zullen wij u zeker volgen." "Jij, maar schrijf Mohammed bin Abdullah." Toen zei hij tegen Ali dat hij het moest uitwissen, maar Ali zei: "Bij Allah, ik zal het niet uitwissen." De Quraysh zeiden tegen Ali: "Dit is de laatste dag volgens de voorwaarden die je broer heeft gesteld, dus zeg hem dat hij (Mekka) moet verlaten." Toen zei Ali het hem, en uiteindelijk vertrok hij (uit Mekka). En in de geschiedenis van Ibn Janab staat: "Wij zullen u zeker volgen en u trouw zweren."
Hadith
Imam Muslim : 3337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ قُرَيْشًا صَالَحُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ اكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قَالَ سُهَيْلٌ أَمَّا بِاسْمِ اللَّهِ فَمَا نَدْرِي مَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَلَكِنْ اكْتُبْ مَا نَعْرِفُ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ فَقَالَ اكْتُبْ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ قَالُوا لَوْ عَلِمْنَا أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَاتَّبَعْنَاكَ وَلَكِنْ اكْتُبْ اسْمَكَ وَاسْمَ أَبِيكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبْ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَاشْتَرَطُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَنْ جَاءَ مِنْكُمْ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكُمْ وَمَنْ جَاءَكُمْ مِنَّا رَدَدْتُمُوهُ عَلَيْنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَكْتُبُ هَذَا قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ مَنْ ذَهَبَ مِنَّا إِلَيْهِمْ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ جَاءَنَا مِنْهُمْ سَيَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ فَرَجًا وَمَخْرَجًا
Abu Bakr bin Abu Syaibah heeft ons verteld [Affan] heeft ons verteld [Hammad bin Salamah] van [Thabit] van [Anas] dat het volk van de Quraysh ooit een vredesverdrag sloot met de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam. Onder hen was Suhail bin 'Amru. Toen zei de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam tegen Ali: "Tulsilah Bismillahirrahmanirrahim." Suhail zei: "Ik weet niet wat Bismillahirrahmanirrahim is, maar schrijf zoals wij het weten, namelijk 'Bismikallahumma'." Hij zei: "Schrijf van Mohammed Rasulullah." Zij zeiden: "Als we wisten dat u de Boodschapper van Allah was, zouden we u zeker volgen, maar schrijf uw naam en de naam van uw vader." Toen zei de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam: "Schrijf van Mohammed bin Abdullah." Toen stelden ze de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam een aantal voorwaarden, waaronder: "Iedereen die van jullie komt, zullen wij niet aan jullie teruggeven, maar als iemand van ons naar jullie komt, moeten jullie hem aan ons teruggeven." De metgezellen vroegen: "O Boodschapper van Allah, moeten we deze voorwaarden opschrijven?" Hij antwoordde: "Ja, want als onze mensen naar hen toe gaan, zal Allah hen (van Zijn barmhartigheid) verwijderen, maar als iemand van hen naar ons komt, zal Allah wellicht een uitweg bieden."
Hadith
Imam Muslim : 3338
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ سِيَاهٍ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَامَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَوْمَ صِفِّينَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ لَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَلَوْ نَرَى قِتَالًا لَقَاتَلْنَا وَذَلِكَ فِي الصُّلْحِ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى قَالَ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي اللَّهُ أَبَدًا قَالَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ فَلَمْ يَصْبِرْ مُتَغَيِّظًا فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى قَالَ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَعَلَامَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا قَالَ فَنَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْفَتْحِ فَأَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهُ إِيَّاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ فَتْحٌ هُوَ قَالَ نَعَمْ فَطَابَتْ نَفْسُهُ وَرَجَعَ
Heeft ons verteld [Abu Bakr bin Abu Syaibah] heeft ons verteld [Abdullah bin Numair]. (op een andere manier wordt het vermeld) Heeft ons verteld [Ibnu Numair] terwijl de lafadz dicht bij elkaar zijn, heeft ons verteld [mijn vader] heeft ons verteld [Abdul Aziz bin Siyah] heeft ons verteld [Habib bin Abu Thabit] van [Abu Wa'il] hij zei: "[Sahal bin Hunaif] stond eens op toen de Shifin-oorlog plaatsvond, hij riep: 'O mensen, corrigeer ieder van jullie. Toen de Hudaibiyyah-overeenkomst plaatsvond, waren we samen met de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam. Als we toen moord hadden gezien, zouden we in oorlog zijn geweest. Dit gebeurde toen er een vredesverdrag was tussen de Profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en de polytheïsten.'" Umar ibn Khatthab kwam naar de Profeet (vrede zij met hem) en zei: "O Boodschapper van Allah, zijn wij niet in de waarheid en zij in de leugen?" Hij antwoordde: "Ja." Hij zei: "Is het niet waar dat als wij gedood worden, wij naar de hemel gaan? Terwijl als zij gedood worden, zij naar de hel gaan?" Hij antwoordde: "Ja, dat klopt." Umar vroeg: "Waarom zouden wij ons geloof opgeven en naar huis gaan? Terwijl Allah nog geen oordeel over ons en hen heeft geveld?" Hij antwoordde: "O Ibnul Khatthab, ik ben inderdaad de Boodschapper van Allah, en Allah zal mij nooit voor eeuwig laten verdwijnen." Abu Wa'il vertelde: "Umar vertrok ontevreden, zelfs boos. Hij ging naar Abu Bakr en zei: 'O Abu Bakr, staan wij niet boven het goede en zij in de leugen?' Hij antwoordde: 'Ja, dat klopt.' Umar vroeg: 'Is het niet zo dat als wij gedood worden, wij naar de hemel gaan, terwijl als zij gedood worden, zij naar de hel gaan?' Abu Bakr antwoordde: 'Ja, dat klopt.' Umar vroeg opnieuw: 'Waarom zouden wij ons geloof opgeven en zo naar huis gaan? Rechtvaardig? Terwijl Allah nog geen oordeel over ons en hen heeft geveld?' Abu Bakr zei: 'O Ibnul Khattab, hij is inderdaad de Boodschapper van Allah, en Allah zal hem nooit voor eeuwig laten verdwijnen.' Suhail vertelde: "Toen werd een vers uit de Koran geopenbaard aan de Boodschapper van Allah, namelijk Soera Al Fath. Hij gaf iemand opdracht het aan Umar voor te lezen en vroeg toen: 'O Boodschapper van Allah, wat wordt er bedoeld met overwinning?'" Hij zei: "Ja, dat klopt." Pas toen kreeg hij spijt en keerde terug.
Hadith
Imam Muslim : 3339
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ يَقُولُا بِصِفِّينَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَنِّي أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَرَدَدْتُهُ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ قَطُّ إِلَّا أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ إِلَّا أَمْرَكُمْ هَذَا لَمْ يَذْكُرْ ابْنُ نُمَيْرٍ إِلَى أَمْرٍ قَطُّ و حَدَّثَنَاه عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِهِمَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا
Ons is verteld dat [Abu Kuraib Muhammad bin Al 'Ala] en [Muhammad bin Abdullah bin Numair] beiden zeiden; [Abu Mu'awiyah] heeft ons verteld van [Al A'masy] van [Syaqiq] dat hij zei; ik hoorde [Sahal bin Hunaif] zeggen toen hij in Shifin was: "O mensen, verbeter jullie eigen gedrag, in naam van Allah. Ik heb zelf ervaren tijdens het incident met Abu Jandal dat als ik het bevel van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had kunnen weigeren, ik dat had geweigerd (om niet te vechten). Bij Allah, destijds vochten we helemaal niet, maar Allah maakte de zaken voor ons gemakkelijker, heel anders dan wat jullie nu overkomt!" Ibn Numair zei niet: "Totdat er iets zorgwekkends gebeurde." En [Uthman bin Abu Syaibah] en [Ishaq] hebben ons alles verteld van [Jarir]. En het is via een andere route overgeleverd, het is mij verteld [Abu Sa'id Al Asyaj] heeft het ons [Waki'] verteld, zowel van [Al A'masy] met isnad erin, als in de tweede hadith staat: "Totdat een verschrikkelijke gebeurtenis plaatsvindt."
Hadith
Imam Muslim : 3340
و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ بِصِفِّينَ يَقُولُا اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا فَتَحْنَا مِنْهُ فِي خُصْمٍ إِلَّا انْفَجَرَ عَلَيْنَا مِنْهُ خُصْمٌ
En [Ibrahim bin Sa'id Al Jauhari] heeft mij [Abu Usamah] verteld, van [Malik bin Mighwal] van [Abu Hashin] van [Abu Wa`il], dat hij zei: Ik hoorde [Sahl bin Hunaif] zeggen, terwijl hij in Sifin was: "Let op jezelf, dan zul je zeker de zaak van je religie begrijpen. Ik heb namelijk het incident met Abu Jandal gezien. Als ik het bevel van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had kunnen weigeren, dan zouden we zeker geen uitweg uit die vijandschap hebben gevonden, maar zou die vijandschap altijd blijven bestaan."
