Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 3321
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ يَقُولُا رُمِيَ إِلَيْنَا جِرَابٌ فِيهِ طَعَامٌ وَشَحْمٌ يَوْمَ خَيْبَرَ فَوَثَبْتُ لِآخُذَهُ قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ وَلَمْ يَذْكُرْ الطَّعَامَ
[Muhammad bin Basyarrek] esan digu [Bahz bin Asad] esan digu [Syu'bahk] esan didala [Humaid bin Hilal] esan duela; [Abdullah bin Mughaffal] entzun nion esaten, 'Khaibar hiria konkistatu zutenean, janari eta gantzdun larruzko poltsa bat bota ziguten, gero salto egin nuen berehala hartzeko, gero buelta eman eta Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, han ikusi nuen lotsatu arte'. Eta [Muhammad bin Al Mutsannak] esan digu [Abu Dawud] esan digula [Syu'bah] isnad honekin, baina esan zuen, 'Gantzdun larruzko poltsa bat', eta ez zuen esan, 'Janaria'.
Hadith
Imam Muslim : 3322
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ رَافِعٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ مِنْ فِيهِ إِلَى فِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هِرَقْلَ يَعْنِي عَظِيمَ الرُّومِ قَالَ وَكَانَ دَحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى هِرَقْلَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي ثُمَّ دَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ لَهُ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ لَوْلَا مَخَافَةُ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَيَّ الْكَذِبُ لَكَذَبْتُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ وَمَنْ يَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالًا يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَهُ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَدْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالًا يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمْ الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لَا يَغْدِرُ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ قَالَ إِنْ يَكُنْ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَيَّ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ وَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ عِنْدَهُ وَكَثُرَ اللَّغْطُ وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا قَالَ فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ قَالَ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ و حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَقَالَ إِثْمَ الْيَرِيسِيِّينَ وَقَالَ بِدَاعِيَةِ الْإِسْلَامِ
[Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] eta [Ibnu Abu Umarrek], baita [Muhammad bin Rafi'] eta [Abd bin Humaid] ere, esan digute, eta Ibnu Rafi', Ibnu Rafi' eta Ibnu Abu Umarrek egindako lafadz-ek esan dute; esan digu, eta beste biek esan dute; jakinarazi digu [Abdurrazaq-ek] [Ma'marrek] [Az Zuhri]-rengandik [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah]-rengandik [Ibn Abbas]-engandik jakinarazi digu [Abu Sufyan-ek] bere ahotik honako hau kontatu zuela: "Nire eta Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam, arteko bake itunaren garaian, Siriako lurraldera joan nintzen merkataritza egitera". Han nengoela, norbaitek Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en gutun bat bidali zion Heraklio enperadoreari, erromatar agintari handiari, eta honek gutuna, Dihyah Al Kalbi, eraman zion Bushrako funtzionarioei, eta Bushrako funtzionarioek Herakliori eman zioten. Orduan, Herakliok galdetu zuen: "Ba al dago hemen bere klaneko inor Profeta hau - Rasulullah - dela dioena?". "Bai" erantzun zuten. Orduan, Heraklioren aurrean agertzeko deitu ninduten, Quraysh tribuko lagun batzuekin batera. Sartu eta Hiraclioren aurrean eseri ginen. Orduan, Herakliok galdetu zuen: "Zein da zuen artean odolez ahaide estua Profeta dela dioen pertsonarekin?". Abu Sufyanek esan zuen: "Orduan, 'Ni naiz' erantzun nuen. Orduan, aurrean eseri nintzen, nire lagunak atzean eseri ziren bitartean. Gero, bere itzultzaileari deitu eta esan zion: "Esaiezu profeta dela dioen gizonari buruz galdetu diedala. Gezurra esaten badu, esan gezurra esan duela". Abu Sufyanek esan zuen: "Alaren izenean, gezurti deituko nauten beldurrik ez banu, gezurra esango nieke". Orduan, Herakliok bere itzultzaileari esan zion: "Galdetu iezaiozu zein nazionalitatetakoa den zuen artean". Abu Sufyanek esan zuen: "Nik erantzun nion: 'Gure artean noblea da'. Galdetu zidan: 'Erregeen ondorengoa al da?' Nik erantzun nion: 'Ez'. Galdetu zidan: 'Inoiz gezurti deitu zenion profeta bihurtu aurretik?' Nik erantzun nion: 'Ez'. Galdetu zidan: 'Bere jarraitzaileak nobleen artean al dira ala jende xehea bakarrik?' Nik erantzun nion: 'Jende xehea bakarrik'. Galdetu zidan: 'Beti handitzen al da bere jarraitzaile kopurua?' Nik erantzun nion: 'Beti handitzen dira'. Galdetu zidan: "Bere jarraitzaileetako inork apostata egin al zuen garatu zuen erlijioa gorrotatzen zuelako?" Nik erantzun nion: "Ez". Galdetu zidan: "Bere aurka borrokatu al zinen?" Nik erantzun nion: "Bai, egin nuen". Galdetu zidan: "Nola izan zen zure gerra haren aurka?" Nik erantzun nion: "Gure gerrak garaipenaren eta porrotaren artean txandakatzen ziren". Batzuetan garaile izaten ginen eta bera garaitua izaten zen, eta batzuetan gu garaituak izaten ginen eta bera garailea izaten zen". Galdetu zidan: "Inoiz hautsi al zuen bere promesa?" Nik erantzun nion: "Ez, egia esan bake itun batean gaude, ez berari erasotzeko". «Ez dakit zer egingo duen akordio horrekin». Abu Sufyanek orduan esan zuen: «Alaren izenean, ez dugu beste hitzik esateko hori baino». Galdetu zuen: «Ba al zen haren aurretik inor beraren antzeko profeta zela aldarrikatzen zuena?». Nik erantzun nion: «Ez». Orduan, bere itzultzaileari esan zion: «Esaiozu: 'Bere arrazaz galdetu nizun -bere gizarte-mailaz- eta nobleziakoa zela esan zenuen'». Izan ere, horixe zen apostolu guztiekin gertatzen zena; beren herriaren nobleziatik sortuak ziren. Galdetu nizun, halaber, erregeengandik zetorren? «Ez» erantzun zenuen. Bere aita eta aitona erregeak izan balira, susmoak egongo ziren bere arbasoen boterea berreskuratu nahi zuelakoan. Bere jarraitzaileei buruz ere galdetu nizun: jende xehez osatuta zeuden ala handiz? «Jende xehea bakarrik» erantzun zenuen, izan ere, apostoluen jarraitzaileak ziren. Galdetu nizun, halaber, inoiz gezurtia izateaz akusatu al zenuen lehenago? «Ez» erantzun zenuen, badakidalako ez ziela inoiz jendeari gezurrik esango, are gutxiago Jainkoari. Galdetu nizun, bere jarraitzaileren batek... erlijio berria apostatatu edo gorrotatu besarkatu ondoren? "Ez" erantzun zenuen, horrela baita fedea pertsona baten bihotzean landatzen denean. Galdetu nizun, bere jarraitzaileak gutxitu al ziren? "Izan ere, beti handitzen dira" erantzun zenuen, horrela baita fedea perfekziora iritsi arte. Galdetu nizun, halaber, inoiz borrokatu al zinen haren aurka? "Bai, borrokatu ginen, eta borrokak etorri eta joan ziren, batzuetan irabaziz eta batzuetan galduz" esan zenuen. Bai, horrela da; mezulariak beti probatu ziren. Hala ere, azken garaipena beti haien alde zegoen. "Inoiz hautsi al zuen promesarik?" erantzun zenuen. "Inoiz ez" esan zenuen. Izan ere, mezulariek ez dute inoiz promesarik hausten. Galdetu nizun, halaber, "Ba al zen haren aurretik inor haren antzeko profeta zela aldarrikatu zuena?" "Ez" erantzun zenuen. Horrela da. Haren aurretik inork haren antzeko profeta zela aldarrikatu bazuen, agian aurrekoen urratsei jarraitzen ari zen. Orduan galdetu zuen: "Zer agindu zizun?" esan nion. "Otoitz egiteko, zakat ordaintzeko, loturak mantentzeko agindu zigun" ahaidetasuna, eta zaindu gure ohorea". Esan zuen: "Esaten duzuena egia bada, orduan ez dago zalantzarik gizon hau profeta dela. Banekien agertuko zela, baina ez nuen espero zuen artetik agertuko zenik. «Haren ondoan topo egin ahal izango banu, oinak garbituko nizkioke ziur». Eta etorkizunean bere lurraldea nire lurraldera etorriko da». Abu Sufyanek esan zuen: «Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en gutun bat eskatu zuen eta irakurri zuen, bertan idatzita zegoen: «Alaren izenean, Errukitsuenaren, Muhammad Rasulullah-rengandik Heraklio erromatar agintariari. Segurtasuna argibideak jarraitzen dituztenentzat, izan ere, Islamera bihurtzera gonbidatzen zaituztet, Islamera sartzera eta ziur seguru egongo zarete. Islamera bihurtzen bazarete, Ala-k askotan sarituko zaituzte. Uko egiten badiozue, orduan 'arisyiyun-en bekatuak eramango dituzue». Liburuaren jendea, jarrai dezagun esaldi bati -dekretu bati-: ez dagoela gure eta zuen artean eztabaidarik, ez dugula inor gurtuko Ala izan ezik eta ez dugula ezer lotuko Harekin eta inork ez duela beste jainkotzat hartuko Ala izan ezik. Uko egiten badiote, esan iezaiezu: «Hara, Ala-ri men egiten diogunak gara».» -Galderak. Ali Imran: 64- Gutuna irakurri ondoren, bat-batean iskanbila sortu zen inguruan. Irteteko agindu zigun. Kanpora iritsi nintzenean, lagunei esan nien: «Zein aparteko kontua izan zen Ibn Abu Kabsyah - hau da, Alaren Mezularia -, Bani Ashfar-eko erregeak jarraitu zion arte - azal horiko nazio batek -, beraz, beti sinetsi izan dut sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren erlijioak irabaziko zuela zalantzarik gabe, eta azkenean Alak gidaritza islamikoa jarri zidan bihotzean». Eta esan digu [Hasan Al Khulwani] eta [Abd bin Humaid] biek esan zutela; [Ya'qub] - hau da, Ibn Ibrahim bin Sa'd - [nire aitak] [Salih]-etik [Ibn Shihab]-etik kontatu zigun isnad honekin, eta bere hadith-ean gehitu zuen: «Alak pertsiar armada garaitu ondoren haren gainean, Enperadorea Himshatik Iliya`ra joan zen Alaren probagatik esker oneko moduan». Eta hadith horretan ere aipatzen da: «Hortik...» Muhammad, Alaren zerbitzari eta Bere Mezularia'. Eta aipatu zuen, 'Yarisiyinen bekatua'. Eta aipatu zuen, 'Islamaren deiarekin'.
Hadith
Imam Muslim : 3323
حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ الْمَعْنِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى كِسْرَى وَإِلَى قَيْصَرَ وَإِلَى النَّجَاشِيِّ وَإِلَى كُلِّ جَبَّارٍ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرُّزِّيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَقُلْ وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنِيهِ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ وَلَمْ يَذْكُرْ وَلَيْسَ بِالنَّجَاشِيِّ الَّذِي صَلَّى عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan didate [Yusuf bin Hammad Al Ma'nik] [Abdul A'la] esan digula [Sa'id-ek] [Qatadah]-etik [Anas-ek], sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak behin gutunak bidali zizkiela Kisrari -Persiako erregeari-, Qaisharri -erromatarren erregeari-, Najasyiko erregeari eta diktadura-agintari guztiei. Allah Ta'ala-rengan sinestera gonbidatu zituen. Ez al zion inoiz Najasyi erregeari otoitz egin sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak -hil zenean-? Eta esan digu [Muhammad bin Abdullah Ar Ruzzik] esan digula [Abdul Wahhab bin 'Atha] [Sa'id-etik] [Qatadah-etik], esan digula [Anas bin Malik] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-etik, goiko hadith-ean bezala, baina ez du aipatu, 'Eta ez al zion Najasyiko erregeari behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz egin?' ''Eta esan didate [Nashr bin Ali Al Jahdlamik] esan didala [nire aitak] esan didala [Khalid bin Qais] [Qatadah-etik] [Anas], eta ez du aipatu ere, 'Eta ez al zion Najasyiko erregeari behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz egin?''.
Hadith
Imam Muslim : 3324
و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ قَالَ عَبَّاسٌ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَزِمْتُ أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نُفَاثَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ عَبَّاسٌ وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَنْ لَا تُسْرِعَ وَأَبُو سُفْيَانَ آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَبَّاسُ نَادِ أَصْحَابَ السَّمُرَةِ فَقَالَ عَبَّاسٌ وَكَانَ رَجُلًا صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ قَالَ فَاقْتَتَلُوا وَالْكُفَّارَ وَالدَّعْوَةُ فِي الْأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ قُصِرَتْ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَقَالُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى قَالَ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلًا وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَرْوَةُ بْنُ نُعَامَةَ الْجُذَامِيُّ وَقَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ حَتَّى هَزَمَهُمْ اللَّهُ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ و حَدَّثَنَاه ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي كَثِيرُ بْنُ الْعَبَّاسِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ يُونُسَ وَحَدِيثَ مَعْمَرٍ أَكْثَرُ مِنْهُ وَأَتَمُّ
Eta [Abu At Thahir Ahmad bin 'Amru bin Sarh]-ek [Ibnu Wahb]-ek [Yunus] [Ibn Shihab]-engandik esan zidala esan zidala esan zidala esan zuen; [Katsir bin Abbas bin Abdul Mutthalib]-ek esan zidan; [Abbas]-ek esan zuen: 'Behin Hunain gerran parte hartu nuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ekin, beraz, Abu Sufyan bin Harith bin Abdul Mutthalib-ek eta nik beti lagundu genion Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i eta ez ginen inoiz banandu harengandik. Garai hartan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta bere bighal zuriaren gainean zihoan, Farwah bin Nufatsah Al Judzami-ren opari bat. Zuek, musulmanak, eta Kafir armada elkarri aurre egin zenuenean, musulmanak atzerantz atzera egin zuten, beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere hal handia Kufar aldera bultzatu zuen'. Abbasek esan zuen: «Baina bere bighalaren uzdeak eutsi nizkion, azkar korrika egin ez zezan». Bitartean, Abu Sufyanek ere Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en zela eutsi zion, eta gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: «Oi Abbas, deitu Samurah taldea!». Abbasek - ahots ozeneko gizona zen - esan zuen: «Orduan, nire ahots ozenez deitu nien: 'Non dago Samurah taldea...!'». Beraz, Alaren izenean, zein azkar etorri ziren nire deia entzun ondoren, behi ama bat bere txahalaren ahotsa entzuten duenean korrika doan bezala. Orduan esan zuten: «Bai, goaz, goaz». Abbasek esan zuen: «Orduan, sinestunen aurka borrokatu ziren. Orduan, deia Ansarrei joan zitzaien: 'Oi Ansar, oi Ansar!'». Abbasek jarraitu zuen: «Orduan, deia Bani Harith bin Khazraj-i zuzendu zitzaion: 'Oi Bani Al Harith bin Khazraj, oi Bani Al Harith bin Khazraj!'». Orduan, Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) borroka ikusi zuen bere zalditik, tropen borroka-espiritua pizten ariko balitz bezala. Esan zuen: "Horrela doa borroka". Abbasek esan zuen: "Orduan, harri-koskor batzuk hartu eta sinestunei bota zizkien, esanez: 'Mahomaren Jaunaren izenean, garaituak izan zarete...!'". Abbasek esan zuen: "Alaren izenean, borroka ikusi nuen, eta Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) ez zien harri-koskor batzuk baino bota, eta pixkanaka garaituak eta nahaspilan korrika egiten ikusten jarraitu nuen". Eta esan digu [Ishaq bin Ibrahim] eta [Muhammad bin Rafi'] eta [Abd bin Humaid] guztiek [Abdurrazaq]-tik esan digutela [Ma'mar] [Az Zuhri]-tik isnad honekin, baina esan zuen: "Farwah bin Nu'amah Al Judzamik esan zuen: 'Esan zuen: 'Ka'bahko Jaunaren izenean, suntsitu zaitzatela guztiok'". Eta hadith-ean honakoa gehitzen du: «Beraz, Ala-k suntsitzen ditu». Abbasek esan zuen: «Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bere areto handiaren gainetik tropen atzealdeari borroka-espiritua ematen ikusi izan banu bezala izan zen». Eta esan digute [Ibn Abu Umarrek] [Sufyan bin 'Uyainah] [Az Zuhri-k] esan zigula; esan dit [Katsir bin Al Abbasek] [bere aitak] esan zuela: «Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin nengoen Hunain-eko guduan... gero hadith-a jarraitu zuen, baina Yunus-en hadith-ean eta Ma'mar-en hadith-ean luzeagoa eta perfektuagoa da hadith hori baino».
Hadith
Imam Muslim : 3325
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلْبَرَاءِ يَا أَبَا عُمَارَةَ أَفَرَرْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنَّهُ خَرَجَ شُبَّانُ أَصْحَابِهِ وَأَخِفَّاؤُهُمْ حُسَّرًا لَيْسَ عَلَيْهِمْ سِلَاحٌ أَوْ كَثِيرُ سِلَاحٍ فَلَقُوا قَوْمًا رُمَاةً لَا يَكَادُ يَسْقُطُ لَهُمْ سَهْمٌ جَمْعَ هَوَازِنَ وَبَنِي نَصْرٍ فَرَشَقُوهُمْ رَشْقًا مَا يَكَادُونَ يُخْطِئُونَ فَأَقْبَلُوا هُنَاكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَقُودُ بِهِ فَنَزَلَ فَاسْتَنْصَرَ وَقَالَ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ثُمَّ صَفَّهُمْ
Esan digu [Yahya bin Yahyak] [Abu Khaitsamah-k] esan digu [Abu Ishaq-ek] esan zuela; gizon batek galdetu zion [Barrari]: «Abu 'Umarah, ihes egin al duzu inoiz Hunain-eko gudutik?». Hark erantzun zuen: «Ez, Alaren izenean - Alaren Mezulariaren tropek (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) ez zuten inoiz ihes egin, baina garai hartan berak eta bere lagunetako hainbat gaztek, baita berarekin zihoazenek ere, presaka joan ziren gerrara, arma eta ekipamendu osorik ekarri gabe. Kasualitatez, etsaiaren arkulari talde batekin topo egin zuten, eta tiro egin zutenean ia ez zuten helburua huts egin. Hain zuzen ere, Bani Hawazin eta Bani Nashr-en indar konbinatuak». Orduan, arkulariek berehala tiro egin zieten musulmanei, eta, beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-engana jotzera behartuta egon ziren, une hartan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bere bighal zurian zegoen bitartean, eta Abu Sufyan bin Harith bin Abdul Mutthalib zaintzen ari zen. Gero, bere bighaletik jaitsi eta Alahi laguntza eskatu zion, esanez: "Profeta naiz, ez gezurtia, Ibn Abdul Mutthalib-en semea naiz". Ondoren, haien lerroak txukundu zituen.
Hadith
Imam Muslim : 3326
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ زَكَرِيَّاءَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الْبَرَاءِ فَقَالَ أَكُنْتُمْ وَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ يَا أَبَا عُمَارَةَ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا وَلَّى وَلَكِنَّهُ انْطَلَقَ أَخِفَّاءُ مِنْ النَّاسِ وَحُسَّرٌ إِلَى هَذَا الْحَيِّ مِنْ هَوَازِنَ وَهُمْ قَوْمٌ رُمَاةٌ فَرَمَوْهُمْ بِرِشْقٍ مِنْ نَبْلٍ كَأَنَّهَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَانْكَشَفُوا فَأَقْبَلَ الْقَوْمُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ يَقُودُ بِهِ بَغْلَتَهُ فَنَزَلَ وَدَعَا وَاسْتَنْصَرَ وَهُوَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ اللَّهُمَّ نَزِّلْ نَصْرَكَ قَالَ الْبَرَاءُ كُنَّا وَاللَّهِ إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ نَتَّقِي بِهِ وَإِنَّ الشُّجَاعَ مِنَّا لَلَّذِي يُحَاذِي بِهِ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Ahmad bin Jannab Al Mishishik] esan zigun [Isa bin Yunusek] [Zakariatik] [Abu Ishaqek] esan zigun: 'Gizon bat etorri zen [Al Barrara] eta galdetu zigun: 'Abu 'Umarah, ihes egin al duzu inoiz Hunain-eko gudutik?' Orduan erantzun zuen: 'Ala Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i testigantza ematen diot, -bere tropak- ez zirela ihes egin, baina une hartan parte hartu zuten pertsonak arma osorik gabe joan ziren Bani Hawazin herrira, arkulari talde bat izan arren, orduan sinesgabeek geziak jaurti zizkieten, musulmanak matxinsalto multzo bat balira bezala. Beraz, musulmanak nahaspilan zeuden eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana jotzera behartuta egon ziren, bitartean Abu Sufyanek zaintzen zuen bere bighala eusten zuela. Gero jaitsi eta laguntza eske otoitz egin zuen, esanez: «Profeta naiz, ez gezurtia, Abdul Muttalib-en semea naiz. Ai Ala... bidali zure indargarriak». Barrak esan zuen: «Alaren izenean, garai hartan oso kezkatuta geunden gerraren izugarrikeriagatik, eta ausartenak gerratik hurbilen zeudenak ziren, hots, sallallaahu 'alaihi wasallam' profeta».
Hadith
Imam Muslim : 3327
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ قَيْسٍ أَفَرَرْتُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَقَالَ الْبَرَاءُ وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَفِرَّ وَكَانَتْ هَوَازِنُ يَوْمَئِذٍ رُمَاةً وَإِنَّا لَمَّا حَمَلْنَا عَلَيْهِمْ انْكَشَفُوا فَأَكْبَبْنَا عَلَى الْغَنَائِمِ فَاسْتَقْبَلُونَا بِالسِّهَامِ وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَإِنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا وَهُوَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عُمَارَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَهُوَ أَقَلُّ مِنْ حَدِيثِهِمْ وَهَؤُلَاءِ أَتَمُّ حَدِيثًا
Eta [Muhammad bin Al Mutsannak] eta [Ibn Basyarrek] kontatu digute, lafadza Ibn Mutsannarengandik datorren bitartean, biek esan zuten; esan digu [Muhammad bin Ja'far]-ek [Syu'bah]-ek [Abu Ishaq-engandik] esan zigula; entzun al dut? Qais-eko gizon batek [Al Barrari] galdetu zion: "Inoiz ihes egin al zenuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik Hunain-eko guduan?". Al Barrak erantzun zuen: "-Alaren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-en armadak ez zuen gerratik ihes egin, garai hartan Bani Hawazinek arkulari adituen talde bat zuten". Eta eraso genituenean, hankaz gora joan ziren, beraz, ghanimah hartzeko bultzaka joan ginen, eta handik gutxira geziak jaurtiz kontraeraso egin ziguten, hain zuzen ere, une hartan ikusi nuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bere bighal zurian, Abu Sufyan bin Harith-ek bere uzdak eusten zizkion bitartean. Esan zuen: 'Profeta naiz, ez gezurtia, Abdul Muttaliben semea naiz'. Eta esan didate [Zuhair bin Harb] eta [Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Abu Bakr bin Khallad] esan zutela; esan digula [Yahya bin Sa'id] [Sufyan]-engandik esan zuela; esan didala [Abu Ishaq] [Al Barra]-tik esan zuela: 'Behin gizon batek galdetu zion, 'O Abu 'Umarah... orduan hadith hori aipatu zuen, haien haditha bere haditha baino perfektuagoa zen bitartean'.
Hadith
Imam Muslim : 3328
و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا فَلَمَّا وَاجَهْنَا الْعَدُوَّ تَقَدَّمْتُ فَأَعْلُو ثَنِيَّةً فَاسْتَقْبَلَنِي رَجُلٌ مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرْمِيهِ بِسَهْمٍ فَتَوَارَى عَنِّي فَمَا دَرَيْتُ مَا صَنَعَ وَنَظَرْتُ إِلَى الْقَوْمِ فَإِذَا هُمْ قَدْ طَلَعُوا مِنْ ثَنِيَّةٍ أُخْرَى فَالْتَقَوْا هُمْ وَصَحَابَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَلَّى صَحَابَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَرْجِعُ مُنْهَزِمًا وَعَلَيَّ بُرْدَتَانِ مُتَّزِرًا بِإِحْدَاهُمَا مُرْتَدِيًا بِالْأُخْرَى فَاسْتَطْلَقَ إِزَارِي فَجَمَعْتُهُمَا جَمِيعًا وَمَرَرْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْهَزِمًا وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ الشَّهْبَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَى ابْنُ الْأَكْوَعِ فَزَعًا فَلَمَّا غَشُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ عَنْ الْبَغْلَةِ ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَةً مِنْ تُرَابٍ مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ بِهِ وُجُوهَهُمْ فَقَالَ شَاهَتْ الْوُجُوهُ فَمَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْهُمْ إِنْسَانًا إِلَّا مَلَأَ عَيْنَيْهِ تُرَابًا بِتِلْكَ الْقَبْضَةِ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَائِمَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ
[Zuhair bin Harb]-ek esan digu ['Umar bin Yunus Al Hanafi]-ek esan digu [Ikrimah bin 'Ammar]-ek esan digula [Iyas bin Salamah]-ek esan didala [nire aitak] esan duela: 'Behin Hunain-eko guduan parte hartu genuen Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin. Etsaiari aurre egin behar genionean, lehenik muinoa igoz aurrera egin nuen, bat-batean etsai batekin topo egin nuen eta gero nire geziarekin tiro egin nion, baina berehala desagertu zen, beraz, ez nekien zer egiten ari zen. Etsaia ikusi nuenean, beste muino batean zeudela konturatu nintzen. Gero, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren lagunekin borrokatu ziren. Lagunak erretiratu ziren eta ni ere nahaspilan erretiratu nintzen. Une hartan bi burdah oihal neramatzan, bata pareo gisa eta bestea sorbaldan. Bat-batean nire pareoa kendu zitzaidan, eta gero bi oihal zatiak lotu nituen. Korrika zihoala, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en aurretik pasa nintzen, bere bighal zuriaren gainean zihoala, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Antza denez, Ibn Akwa-k zerbait beldurgarria ikusi zuen". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam inguratuta zegoenean, bere bighal-etik jaitsi zen, gero lur zati bat hartu eta etsaiari bota zion, esanez: "Aurpegi txarrak". Beraz, Alah-k ez zien inori barkatu, baina aurpegiak lurrez beteta zituzten. Gero, korrika egin zuten. Ala Azza Wa Jalla-k garaitu egin zituen. Orduan, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek ghanimah banatu zien musulmanei.
Hadith
Imam Muslim : 3329
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الشَّاعِرِ الْأَعْمَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ حَاصَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الطَّائِفِ فَلَمْ يَنَلْ مِنْهُمْ شَيْئًا فَقَالَ إِنَّا قَافِلُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ أَصْحَابُهُ نَرْجِعُ وَلَمْ نَفْتَتِحْهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْدُوا عَلَى الْقِتَالِ فَغَدَوْا عَلَيْهِ فَأَصَابَهُمْ جِرَاحٌ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا قَافِلُونَ غَدًا قَالَ فَأَعْجَبَهُمْ ذَلِكَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah], [Zuhair bin Harb] eta [Ibnu Numair] [Sufyan]-engandik esan zigularik, [Zuhair]-ek esan zuen; [Sufyan bin 'Uyainah] ['Amru]-tik [Abu Al Abbas Asy Sya'ir Al A'ma]-tik [Abdullah bin 'Amru]-tik esan zigula esan zuen: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek behin Tha`if-eko jendea inguratu zuen, baina ez zuen ezer lortu haiengandik'. Orduan esan zuen: 'Jainkoak nahi badu, bihar etxera itzuliko gara'. Lagunek galdetu zuten: 'Itzuliko al gara ezer konkistatu ez badugu ere?' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zien: 'Orduan, zoazte bihar goizean haiekin borrokatzera'. Hurrengo egunean gerrara joan ziren, beraz, asko zauritu ziren. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zien: 'Bihar etxera itzuliko gara'. Abdullah bin 'Amru-k esan zuen: "Harritu egin ziren honek. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam barre egin zuen.
Hadith
Imam Muslim : 3330
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاوَرَ حِينَ بَلَغَهُ إِقْبَالُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ إِيَّانَا تُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبَحْرَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بَرْكِ الْغِمَادِ لَفَعَلْنَا قَالَ فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَزَلُوا بَدْرًا وَوَرَدَتْ عَلَيْهِمْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلَامٌ أَسْوَدُ لِبَنِي الْحَجَّاجِ فَأَخَذُوهُ فَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُونَهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ فَيَقُولُ مَا لِي عِلْمٌ بِأَبِي سُفْيَانَ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ ضَرَبُوهُ فَقَالَ نَعَمْ أَنَا أُخْبِرُكُمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ فَقَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فِي النَّاسِ فَإِذَا قَالَ هَذَا أَيْضًا ضَرَبُوهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ انْصَرَفَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَضْرِبُوهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَتْرُكُوهُ إِذَا كَذَبَكُمْ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا مَصْرَعُ فُلَانٍ قَالَ وَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ هَاهُنَا هَاهُنَا قَالَ فَمَا مَاطَ أَحَدُهُمْ عَنْ مَوْضِعِ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] ['Affan-ek] [Hammad bin Salamah] [Thabit-etik] [Anas-etik] esan digu, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) kontsulta bat egin zuela Abu Sufyanen karabanaren etorreraren berri izan zuenean. Anasek esan zuen: «Orduan Abu Bakr-ek hitz egin zuen, baina ez zion jaramonik egin, gero Umarrek hitz egin zuen, eta ez zion jaramonik egin, orduan Sa'd bin Ubadah zutitu eta esan zuen: «Gu gara nahi dituzunak, Alaren Mezularia, nire arima duen Alaren izenean, itsasoa zeharkatzeko agintzen badiguzu, ziur nabigatuko dugu, eta lurraren muturreraino joateko agintzen badiguzu, zalantzarik gabe joango gara». Anasek jarraitu zuen: «Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek jendea biltzera gonbidatu zuen, eta ondoren Badr-era iritsi ziren. Han Quraish herriarentzako ur-eskatzaileekin elkartu ziren». Haien artean Bani Hajjaj-eko esklabo beltz bat zegoen, eta harrapatu egin zuten. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunek Abu Sufyan eta bere tropei buruz galdetu zioten. Hark erantzun zuen: "Ez dakit Abu Sufyan-i buruz, baina badakit Abu Jahal, Utbah, Syaibah eta Umayyah bin Khalaf direla, jende talde batekin -soldaduak-". Antzeko zerbait esaten zuen bakoitzean, jipoitu egiten zuten, harik eta esan zuen arte: "Bai, esan dizuet, Abu Sufyan ere han dago". Gero, esklaboa askatu zuten, eta handik gutxira berriro galdetu zioten Abu Sufyan-i buruz, eta hark erantzun zuen: "Ez dakit non dagoen Abu Sufyan, hor daude Abu Jahal, Utbah, Syaibah eta Umayyah bin Khalaf, jende talde batekin -soldaduak-". Horrela erantzuten zuen bakoitzean, esklaboa jipoitu egiten zuten". Une hartan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, otoitzean zegoen zutik, eta otoitza amaitu eta gertaera ikusi zuenean, esan zuen: "Bere eskuetan dagoen nire arimaren izenean, zergatik jotzen duzu egia esaten badu, eta bakean uzten duzu gezurra esaten badu?". Gainera, Rasulullah, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: "Hori da halako bat hil zuten lekua -lurrera seinalatuz- hemen eta hemen". Anasek esan zuen: "Eta adierazi zituen lekuetatik bat ere ez zegoen urrun jendea hil zen lekuetatik, sallallaahu 'alaihi wasallam-en eskuek adierazitakoetatik".
Hadith
Imam Muslim : 3331
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ يَصْنَعُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ الطَّعَامَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعَشِيِّ فَقُلْتُ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ فَقَالَ سَبَقْتَنِي قُلْتُ نَعَمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ ذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ فَقَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَةٍ قَالَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ زَادَ غَيْرُ شَيْبَانَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ قَالَ فَأَطَافُوا بِهِ وَوَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشًا لَهَا وَأَتْبَاعًا فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا شَاءَ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَحَدًا إِلَّا قَتَلَهُ وَمَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا شَيْئًا قَالَ فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ ثُمَّ قَالَ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ الْوَحْيُ لَا يَخْفَى عَلَيْنَا فَإِذَا جَاءَ فَلَيْسَ أَحَدٌ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْيُ فَلَمَّا انْقَضَى الْوَحْيُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ قَالُوا قَدْ كَانَ ذَاكَ قَالَ كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ وَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى دَارِ أَبِي سُفْيَانَ وَأَغْلَقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ وَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ فَأَتَى عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ قَالَ وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْسٌ وَهُوَ آخِذٌ بِسِيَةِ الْقَوْسِ فَلَمَّا أَتَى عَلَى الصَّنَمِ جَعَلَ يَطْعُنُهُ فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَتَى الصَّفَا فَعَلَا عَلَيْهِ حَتَّى نَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَ و حَدَّثَنِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى احْصُدُوهُمْ حَصْدًا وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالُوا قُلْنَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ
Esan digu [Syaiban bin Farruh-ek] [Slaiman bin Al Mughirah-ek] [Thabit Al Bunani-k] [Abdullah bin Rabbah-ek] [Abu Hurairah-ek] esan digu: «Ordezkaritza bat etorri zen Mu'awiyah-ra Ramadan hilabetean, beraz, batzuk beste batzuentzat janaria prestatzen ari ginen, horien artean Abu Hurairah zegoen, askotan bere etxera gonbidatzen gintuena, orduan esan nion: 'Ez, merezi al du janaria prestatzea eta gero nire etxean jatera gonbidatzea?'. Orduan esan nion -nire familiari- janaria prestatzeko». Arratsaldean, Abu Hurairah ezagutu nuen, eta esan nion: «Orain afaldu nire etxean». Abu Hurairah-ek erantzun zuen: «Aurretik zatozte». Nik esan nion: «Bai, zuen aurretik joan nintzen, eta denak ere gonbidatu nituen». Ondoren, Abu Hurairah-ek esan zuen: «Nahiko al zenukete zuen inguruko gertakari bat kontatzea, Ansar-eko jendea?» gero, Meka hiriaren konkista aipatu zuen, esan zuen: «Garai hartan, Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, Mekara iritsi zen arte joan zen. Ondoren, Zubair izendatu zuen hegal baten buru -armada-, Khalid beste hegalerako, eta Abu 'Ubaidah izendatu zuen armadurarik gabeko tropen buru. Haranean sartu ziren, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta talde batean zegoen bitartean. Abu Hurairah-ek esan zuen: «Orduan, niri begiratu eta esan zidan: 'O Abu Hurairah'. Nik erantzun nion: 'Bai, Alaren Mezularia!'. Esan zuen: 'Ez utzi inor niregana hurbiltzen Ansarrak izan ezik'. -gaineratu zuen- «Syaiban izan ezik». Jarraitu zuen: «Esan Ansarri niregana hurbiltzeko». Abu Hurairah-ek jarraitu zuen: «Berehala bildu ziren haren inguruan, Quraysh herriak ere hainbat tropatan lerrokatu ziren bitartean». Qurayshek esan zuten: «Utzi itzazu gure aurretik joaten, zortea badute, haiekin egongo gara, baina arriskutsuak badira, eskatzen dutena emango diegu». Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: «Begira itzazu Quraysh tropak eta haien jarraitzaileak!». Ondoren, bi eskuekin keinu bat egin zuen, bata bestearen gainean - erne egoteko eta elkar babesteko esan nahi zuen -, eta berriro esan zuen: «Shaffan ikusiko dugu elkar». Abu Hurairahek esan zuen: «Ibiltzen jarraitu genuen, eta inor ez zen hil, Quraysh bat hil ez bazen behintzat». Gertatu zen ez zegoela erresistentziarik gure aurka. Orduan Abu Sufyan etorri zen eta esan zuen: «Alaren Mezularia, Qurayshak hiltzen badira, ez da Quraysh gehiago egongo honen ondoren». -Horrek esan nahi du; Qurayshek odol isuririk gabe amore eman zuten, beraz, esan zuen: «Abu Sufyanen etxean sartzen dena seguru egongo da». Beraz, Ansar herriak elkarri esan zioten: "Badirudi gizon hau bere jaioterriarekiko irrika sentimenduek eraginda egon dela, eta, beraz, bere senideekiko maitasun sentimenduak sortu dira". Abu Hurairah-ek esan zuen: "Errebelazio hori etorri zenean, errebelazioa etorriko balitz, inork ez genuke Alaren Mezulariari begiratuko (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) errebelazioa amaitu arte". Errebelazioa amaitu zenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Oi Ansar herria!". Haiek erantzun zuten: "Gu, Alaren Mezularia?". Hark esan zuen: "Zu al zara esan duzuna gizon hau etxe-minaren sentimenduek eraginda egon dela dirudiena?". Haiek erantzun zuten: "Batul". Hark esan zuen: "Inola ere ez, Alaren eta Bere Mezularia naiz. Alarengana eta zuek guztiengana migratu dut, nire bizitza eta heriotza ere zuekin daude". Hori entzun ondoren, harengana joan ziren negarrez eta esanez: "Alaren izenean, ez dugu hori esaten, baina Alaren eta Bere Mezulariaz jeloskor gaude". Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, Ala-k eta bere Mezulariak zure aitorpena berresten dute eta barkatzen dizute". Abu Hurairah-ek esan zuen: "Orduan, jendea - Mekako biztanleak - Abu Sufyan-en etxera etorri zen, eta etxeko ateak itxi zituzten. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Harri Beltzera iritsi eta musu eman zion arte ibili zen, eta ondoren Kaabaren inguruan Tawaf egin zuen. Abu Hurairah-ek esan zuen: "Quraish herriak Kaabaren inguruan gurtzen zituen idoloetara ere joan zen, eta gero eskuan arku batekin begiak zulatu zizkien, esanez: 'Egia etorri da, eta gezurra desagertu da'. Tawaf amaitu ondoren, Shafa muinora joan zen eta gero gailurrera igo zen. Gailurrera iritsita, Kaaba begiratu zuen, eta gero bi eskuak altxatu zituen Ala goraipatzen eta nahi zuen otoitza egiten zuen bitartean". Eta esan dit [Abdullah bin Hasyim] esan digula [Bahz-ek] esan digula [Sulaiman bin Al Mughirah] honelako isnad batekin, eta hadithean gaineratu zuen: 'orduan bi eskuekin keinu egin zuen, bata bestearekin estutuz -babestuz-'. Eta bere hadithean aipatu zuen: 'Esan zuten: 'Egia esan, hori esan dugu, Allahren Mezularia'. Esan zuen: 'Ahaztu al duzue nor naizen? Inoiz ez naiz, egia esan, Allahren eta Bere Mezularia naiz'.
Hadith
Imam Muslim : 3332
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ قَالَ وَفَدْنَا إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَفِينَا أَبُو هُرَيْرَةَ فَكَانَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا يَصْنَعُ طَعَامًا يَوْمًا لِأَصْحَابِهِ فَكَانَتْ نَوْبَتِي فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ الْيَوْمُ نَوْبَتِي فَجَاءُوا إِلَى الْمَنْزِلِ وَلَمْ يُدْرِكْ طَعَامُنَا فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ لَوْ حَدَّثْتَنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُدْرِكَ طَعَامُنَا فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَجَعَلَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْيُمْنَى وَجَعَلَ الزُّبَيْرَ عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْبَيَاذِقَةِ وَبَطْنِ الْوَادِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ادْعُ لِي الْأَنْصَارَ فَدَعَوْتُهُمْ فَجَاءُوا يُهَرْوِلُونَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ هَلْ تَرَوْنَ أَوْبَاشَ قُرَيْشٍ قَالُوا نَعَمْ قَالَ انْظُرُوا إِذَا لَقِيتُمُوهُمْ غَدًا أَنْ تَحْصُدُوهُمْ حَصْدًا وَأَخْفَى بِيَدِهِ وَوَضَعَ يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ وَقَالَ مَوْعِدُكُمْ الصَّفَا قَالَ فَمَا أَشْرَفَ يَوْمَئِذٍ لَهُمْ أَحَدٌ إِلَّا أَنَامُوهُ قَالَ وَصَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّفَا وَجَاءَتْ الْأَنْصَارُ فَأَطَافُوا بِالصَّفَا فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيدَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ أَلْقَى السِّلَاحَ فَهُوَ آمِنٌ وَمَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ أَمَّا الرَّجُلُ فَقَدْ أَخَذَتْهُ رَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ وَرَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَنَزَلَ الْوَحْيُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَقَدْ أَخَذَتْهُ رَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ وَرَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ أَلَا فَمَا اسْمِي إِذًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنَا مُحَمَّدٌ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ فَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قُلْنَا إِلَّا ضِنًّا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ
Esan dit [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi]-k esan digula [Yahya bin Hasan]-ek esan digula [Hammad bin Salamah]-ek esan digula [Thabit]-ek [Abdullah bin Rabah-engandik] esan duela: 'Ordezkaritza gisa etorri ginen Mu'awiyah bin Abu Sufyan-era, eta gure artean [Abu Hurairah] zegoen. Txandaka prestatzen genuen egunero otordu bana. Nire txanda iritsi zenean, esan nuen: 'Oi Abu Hurairah, gaur nire txanda da sukaldatzeko'. Handik gutxira etorri ziren nire etxera, baina janaria oraindik ez zegoen eskuragarri, beraz, esan nuen: 'Oi Abu Hurairah, ona litzateke Allahren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) berri emango bazenigu, gure janaria zerbitzatu arte!' Esan zuen: «Behin joan ginen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamekin Meka hiria konkistaren egunean, Khalid bin Walid izendatu zuen eskuineko tropen komandante, eta Zubair ezkerreko tropen komandante, eta Abu 'Ubaidah izendatu zuen haranean kokatuta zeuden oinezko tropen buru. Orduan esan zuen: 'Oi Abu Hurairah, deitu Ansar herria niregana hurbiltzeko!' Berehala deitu nituen, berehala haren ondoan bildu zitezen, orduan esan zuen: 'Oi Ansar herria, ikusi al duzue Quraysh armada?' erantzun zuten: 'Bai'. Esan zuen: 'Adi egon, bihar haiekin topo egiten duzunean, eta gero akabatu itzazu'. bi eskuekin keinuak egiten zituen bitartean -eskuinekoa ezkerrekoaren gainean jarriz-. Gero esan zuen: 'Shafan ikusiko dugu elkar'. Abu Hurairah-ek esan zuen: 'Eta garai hartan inork ez zien hurbildu, baina hil egin zituzten'. Abu Hurairah-ek jarraitu zuen: «Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Shafa muinora igo zen, eta Ansar herria etorri eta inguratu egin zuen Shafan, Shafan zeudela, bat-batean Abu Sufyan etorri eta esan zuen: «Oi Rasulullah, Quraysh herri guztia suntsitzen bada, ez da Quraysh jende gehiago egongo honen ondoren». Abu Sufyan-ek esan zuen: «Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Abu Sufyan-en etxean sartzen dena seguru dago, arma uzten duena seguru dago, atea ixten duena seguru dago'». Ondoren, Ansar herri berak esan zuen: «Badirudi gizon hau - Rasulullah - bere familiarenganako maitasun sentimenduek eraginda egon dela, bere senideenganako maitasuna sentitzen duen punturaino». Beraz, errebelazio bat etorri zitzaion sallallaahu 'alaihi wasallam profetari, esan zuen: "Zu al zara esan zuena: 'Badirudi gizon hau bere familiarenganako maitasun sentimenduek eraginda egon dela, bere senideenganako maitasun sentimenduak garatu dituen punturaino? Ahaztu al zaizu inoiz nor naizen? -hiru aldiz esan zuen- Muhammad naiz, Alaren zerbitzaria eta Bere Mezularia, Alarengana eta zuek guztiengana emigratu dut, beraz, nire bizitza eta heriotza zuekin daude". Orduan esan zuten: "Alaren izenean, ez dugu hau esaten Alaren eta Bere Mezulariaren jeloskortasunagatik ez bada". Esan zuen: "Egia esan, Alak eta Bere Mezulariak baieztatzen dute esaten duzuna eta barkatzen dizkizute zure ekintzak".
Hadith
Imam Muslim : 3333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ وَحَوْلَ الْكَعْبَةِ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَسِتُّونَ نُصُبًا فَجَعَلَ يَطْعُنُهَا بِعُودٍ كَانَ بِيَدِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا } { جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ } زَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ يَوْمَ الْفَتْحِ و حَدَّثَنَاه حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ زَهُوقًا وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَةَ الْأُخْرَى وَقَالَ بَدَلَ نُصُبًا صَنَمًا
[Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta ['Amru An Naqid] eta [Ibnu Abu Umarrek] kontatu digute, lafadza Ibn Abu Syaibahrengandik datorren bitartean, esan dute; [Sufyan bin 'Uyainahk] [Ibn Abu Najihrengandik] [Mujahid]rengandik [Abu Ma'marrengandik] [Abdullah]-engandik esan digu: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Mekara sartu zenean, garai hartan hirurehun eta hirurogei estatua zeuden Kaabaren inguruan. Orduan, bere makilarekin estatua jo zuen irakurtzen zuen bitartean: 'Egia etorri da eta gezurra desagertu da, hain zuzen ere, gezurra ziur aski desagertuko da...-' -Galdera Al Israa: 81- '-Egia etorri da eta gezurra ez da hasiko eta ez da -ezta- errepikatuko-' -Galdera Sabaa: 49-. Ibn Abu Umarrek gaineratu zuen: 'Meka hiria konkistatzeko eguna iristen denean'. Eta esan digute [Hasan bin Ali Al Khulwani] eta [Abd bin Humaid] biek [Abdurrazaq-etik] esan digutela [At Tsauri]-tik [Ibn Abu Najih-engandik] isnad honekin, '-eta gezurra- ziur aski desagertuko da' esanez. Eta beste bertsoa aipatu gabe, 'Estatua' esan zuen 'Estatua'-ren ordez.
Hadith
Imam Muslim : 3334
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَوَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ لَا يُقْتَلُ قُرَشِيٌّ صَبْرًا بَعْدَ هَذَا الْيَوْمِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ قَالَ وَلَمْ يَكُنْ أَسْلَمَ أَحَدٌ مِنْ عُصَاةِ قُرَيْشٍ غَيْرَ مُطِيعٍ كَانَ اسْمُهُ الْعَاصِي فَسَمَّاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُطِيعًا
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] [Ali bin Mushir] eta [Waki'-k] [Zakaria]-tik [As Sha'bi]-tik esan duela; [Abdullah bin Muthi'-ri] jakinarazi zidan [bere aita]-rengandik esan zuela: 'Entzun nion Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i Meka hiria konkistatu zuenean esaten: 'Quraysh-ak ez dira lotuta eta harrikatuta hilko, gaurtik Piztuera Egunera arte'. Esan digute [Ibn Numair-ek] esan digu [nire aitak] esan digu [Zakaria] isnad honekin, eta gaineratu du: 'Eta ez zen Quraish-en herritik bizirik iraun haren aurkako etsaitasun handia zuen inor, Muthi izan ezik', eta bere izenaren jatorria Al 'Ashi zen -immoralitatearen egilea-, orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Muthi' izendatu zuen -obeditzen duena-'.
Hadith
Imam Muslim : 3335
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا كَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ الصُّلْحَ بَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ فَكَتَبَ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالُوا لَا تَكْتُبْ رَسُولُ اللَّهِ فَلَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَمْ نُقَاتِلْكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ امْحُهُ فَقَالَ مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ فَمَحَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ قَالَ وَكَانَ فِيمَا اشْتَرَطُوا أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ فَيُقِيمُوا بِهَا ثَلَاثًا وَلَا يَدْخُلُهَا بِسِلَاحٍ إِلَّا جُلُبَّانَ السِّلَاحِ قُلْتُ لِأَبِي إِسْحَقَ وَمَا جُلُبَّانُ السِّلَاحِ قَالَ الْقِرَابُ وَمَا فِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ كَتَبَ عَلِيٌّ كِتَابًا بَيْنَهُمْ قَالَ فَكَتَبَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ ذَكَرَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مُعَاذٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ هَذَا مَا كَاتَبَ عَلَيْهِ
Esan dit ['Ubaidullah bin Mua'd Al 'Anbari]-k esan digula [nire aitak] [Syu'bah] esan digula [Abu Ishaq-engandik] esan duela; [Al Barra bin 'Azzib] entzun nion esaten, 'Ali bin Abu Talib-ek behin idatzi zuen bake akordioa Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam eta Mushrik herriaren -Makkah- artekoa Hudaibiyyah akordioan zehar. Alik idatzi zuen: 'Hau Muhammad Rasulullah-k idatzitako akordioa da'. Orduan esan zuten: 'Alaren Mezularia zinela jakin izan bagenu, ez ginateke zurekin borrokatuko'. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Aliri esan zion: 'Ezabatu hitz horiek - 'Rasulullah' hitzak -'. Alik erantzun zuen: 'Ez dut ezabatu nahi'. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere eskuekin kendu zuen'. Al Barra`-k esan zuen: «Akordioaren edukiak, besteak beste, zehazten du musulmanak Meka hirian sartu eta bertan egon daitezkeela hiru egunez. Ezin da armarik eraman zorroan ez bada». Abu Ishaqi galdetu nion: «Zer esan nahi du ezpata-zorro batek?», erantzun zidan: «Hau da, ezpataren zorroa eta barruan dagoen zerbait». Esan digute [Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Ibn Basyarrek] esan zutela; esan zigula [Muhammad bin Ja'far]-ek [Syu'bah]-ek [Abu Ishaq-engandik] esan zigula; [Al Barra` bin 'Azib]-ek esaten entzun nuen: «Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin Hudaibiyyah akordio bat sinatu zuen, eta gero Alik ohar bat idatzi zuen bien artean». Al Barra`-k esan zuen: «Orduan idatzi zuen; Muhammad Rasulullah... gero Mu'adzen hadith-aren antzeko zerbait aipatu zuen, baina bere hadith-ean ez zuen esan: «Hau berak idatzitako akordio bat da».
Hadith
Imam Muslim : 3336
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ جَمِيعًا عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَاللَّفْظُ لِإِسْحَقَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ لَمَّا أُحْصِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الْبَيْتِ صَالَحَهُ أَهْلُ مَكَّةَ عَلَى أَنْ يَدْخُلَهَا فَيُقِيمَ بِهَا ثَلَاثًا وَلَا يَدْخُلَهَا إِلَّا بِجُلُبَّانِ السِّلَاحِ السَّيْفِ وَقِرَابِهِ وَلَا يَخْرُجَ بِأَحَدٍ مَعَهُ مِنْ أَهْلِهَا وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا يَمْكُثُ بِهَا مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ قَالَ لِعَلِيٍّ اكْتُبْ الشَّرْطَ بَيْنَنَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ الْمُشْرِكُونَ لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ تَابَعْنَاكَ وَلَكِنْ اكْتُبْ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَأَمَرَ عَلِيًّا أَنْ يَمْحَاهَا فَقَالَ عَلِيٌّ لَا وَاللَّهِ لَا أَمْحَاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرِنِي مَكَانَهَا فَأَرَاهُ مَكَانَهَا فَمَحَاهَا وَكَتَبَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَأَقَامَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا أَنْ كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ قَالُوا لِعَلِيٍّ هَذَا آخِرُ يَوْمٍ مِنْ شَرْطِ صَاحِبِكَ فَأْمُرْهُ فَلْيَخْرُجْ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَقَالَ نَعَمْ فَخَرَجَ و قَالَ ابْنُ جَنَابٍ فِي رِوَايَتِهِ مَكَانَ تَابَعْنَاكَ بَايَعْنَاكَ
[Isaq bin Ibrahim Al Hamzhali] eta [Ahmad bin Janab Al Mishishi] esan dizkigu [Isa bin Yunus]-engandik dena, lafadza Ishaq-etik datorren bitartean, [Isa bin Yunus]-ek esan dizkigu [Zakaria]-k [Abu Ishaq]-engandik [Al Barra`]-tik esan digun bezala: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i Hajj egitea debekatu ziotenean, Mekako jendeak bake akordio bat sinatu zuen, hots; beraz, sartu eta hiru egun bakarrik egon zen, Mekara sartu gabe, baina bere ezpata zorroan zuela, bere herriko inori ez zitzaion berarekin irteten uzten, baina aitzitik, haiekin etorri nahi zuten bere lagunei Mekan geratzen utzi zieten. Orduan, Aliri esan zion: 'Idatzi gure eta haien arteko baldintzak Bismillahirrahmanirrahim-ekin, hau da Muhammad Rasulullah-k hartutako erabakiaren emaitza'. Beraz, mushrikiarrek esan zioten: «Alaren Mezularia zinela jakin izan bagenu, jarraituko genizukeen, baina idatzi Muhammad bin Abdullah». Orduan, Aliri ezabatzeko esan zion, baina Alik esan zuen: «Alaren izenean, ez dut ezabatuko». Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: «Esadazu idatzi duzun lekua». Beraz, Alik lekua esan zion, gero berak ezabatu zuen, eta Ibn Abdullah-ekin ordezkatu zuen. Hiru egunez egon zen, hirugarren egunean, Quraysh-ek Aliri esan zioten: «Hau da azken eguna zure anaiak jarritako baldintzen arabera, beraz, esan iezaiozu Mekatik alde egiteko». Orduan, Alik Belau-ri esan zion azkenean Meka utzi zuela. Eta Ibn Janaben historian honako hau dio: «Ziur jarraituko dizugu eta leialtasuna zin egingo dizugu».
Hadith
Imam Muslim : 3337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ قُرَيْشًا صَالَحُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ اكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قَالَ سُهَيْلٌ أَمَّا بِاسْمِ اللَّهِ فَمَا نَدْرِي مَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَلَكِنْ اكْتُبْ مَا نَعْرِفُ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ فَقَالَ اكْتُبْ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ قَالُوا لَوْ عَلِمْنَا أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ لَاتَّبَعْنَاكَ وَلَكِنْ اكْتُبْ اسْمَكَ وَاسْمَ أَبِيكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبْ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَاشْتَرَطُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَنْ جَاءَ مِنْكُمْ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكُمْ وَمَنْ جَاءَكُمْ مِنَّا رَدَدْتُمُوهُ عَلَيْنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَكْتُبُ هَذَا قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ مَنْ ذَهَبَ مِنَّا إِلَيْهِمْ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ جَاءَنَا مِنْهُمْ سَيَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ فَرَجًا وَمَخْرَجًا
[Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan digu [Affan-ek] [Hammad bin Salamah] [Thabit-etik] [Anas-etik] esan digu Quraysh herriak bake itun bat sinatu zuela behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin. Bitartean, haien artean Suhail bin 'Amru zegoen. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Aliri esan zion: 'Tulsilah Bismillahirrahmanirrahim'. Suhail-ek esan zuen: 'Ez dakit zer den Bismillahirrahmanirrahim, baina idatzi dakigun bezala, hots, 'Bismikallahumma''. Esan zuen: 'Idatzi Muhammad Rasulullah-rengandik'. Esan zuten: 'Alaren Mezularia zarela jakingo bagenu, jarraituko genizuke, baina idatzi zure izena eta zure aitaren izena'. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Idatzi Muhammad bin Abdullah-rengandik'. Ondoren, baldintzak jarri zizkioten sallallaahu 'alaihi wasallam Profetari, horien artean hau zegoen: zuengandik datorren inor ez dugula itzuliko, baina guregandik norbait zuengandik etortzen bada, guri itzuli behar diguzue'. Beraz, lagunek galdetu zuten: 'Alaren Mezularia, baldintza hauek idatzi beharko genituzke?' Hark erantzun zuen: 'Bai, gure jendea haiengana joaten bada, Alak bere errukitik urrunduko dituelako, baina haietako bat guregana etortzen bada, agian Alak irtenbide bat emango digu'.
Hadith
Imam Muslim : 3338
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ سِيَاهٍ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَامَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَوْمَ صِفِّينَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ لَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَلَوْ نَرَى قِتَالًا لَقَاتَلْنَا وَذَلِكَ فِي الصُّلْحِ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى قَالَ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي اللَّهُ أَبَدًا قَالَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ فَلَمْ يَصْبِرْ مُتَغَيِّظًا فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى قَالَ أَلَيْسَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى قَالَ فَعَلَامَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا قَالَ فَنَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْفَتْحِ فَأَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهُ إِيَّاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ فَتْحٌ هُوَ قَالَ نَعَمْ فَطَابَتْ نَفْسُهُ وَرَجَعَ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] esan digu [Abdullah bin Numair-ek]. -beste modu batean aipatzen da- Esan digu [Ibnu Numair-ek] lafadz-ak elkarrengandik gertu dauden bitartean, esan digu [nire aitak] esan digu [Abdul Aziz bin Siyah-ek] esan digu [Habib bin Abu Thabit-ek] [Abu Wa`il-ek] esan zuela: '[Sahal bin Hunaif] behin Shifin gerra gertatu zenean zutitu zela, oihu egin zuen: 'Jendeok, zuzendu zaitezte bakoitza. Hudaibiyyah akordioa gertatu zenean, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin geunden. Garai hartan hilketa ikusi izan bagenu, gerran egongo ginateke. Hori gertatu zen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren eta Mushrik herriaren artean bake akordio bat zegoenean. Beraz, Umar bin Khatthab Profetarengana joan zen, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan zion: "Oi, Alaren Mezularia, ez al gaude egiazkoak eta haiek gezurretan daude?". Hark erantzun zuen: "Bai". Hark esan zuen: "Ez al gara zerura joango hiltzen bagaituzte? Hiltzen badituzte, berriz, infernura joango dira?". Hark erantzun zuen: "Bai, hala da". Umarrek galdetu zuen: "Zergatik utzi behar dugu gure erlijioa eta etxera joan? Ala-k ez badu ere erabakirik hartu gure eta haien artean?". Hark erantzun zuen: "Oi, Ibnul Khattab, benetan naiz Alaren Mezularia, eta Ala-k ez nau inoiz betiko alferrik galduko". Abu Wa'ilek esan zuen: "Orduan, Umar atsekabetuta joan zen, haserre itxura ere bazuen. Gero, Abu Bakrrengana joan zen eta esan zion: "Oi, Abu Bakr, ez al gaude zuzenaren gainetik eta haiek gezurretan daude?". Hark erantzun zuen: "Bai, hala da". Umarrek galdetu zuen: «Ez al da egia gu hiltzen bagaituzte, zerura joango garela, eta haiek hiltzen badituzte, infernura?». Abu Bakrrek erantzun zuen: «Bai, hala da». Umarrek berriro galdetu zuen: «Zergatik utzi behar dugu gure erlijioa eta etxera joan? Ala-k ez badu ere erabakirik hartu gure eta haien artean?». Beraz, Abu Bakrrek esan zuen: «Oi, Ibnul Khattab, egia esan, bera da Ala-ren Mezularia, eta Ala-k ez du inoiz betiko galduko». Suhailek esan zuen: «Orduan, Koranaren bertso bat iritsi zitzaion Ala-ren Mezulariari, Al Fath sura hain zuzen ere. Beraz, norbaiti Umarri irakurtzeko agindu zion, eta gero galdetu zuen: «Oi, Ala-ren Mezularia, zer esan nahi du garaipenak?». Hark erantzun zuen: «Bai, hala da». Orduan bakarrik damutu eta itzuli zen».
Hadith
Imam Muslim : 3339
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ يَقُولُا بِصِفِّينَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَنِّي أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَرَدَدْتُهُ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ قَطُّ إِلَّا أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ إِلَّا أَمْرَكُمْ هَذَا لَمْ يَذْكُرْ ابْنُ نُمَيْرٍ إِلَى أَمْرٍ قَطُّ و حَدَّثَنَاه عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِهِمَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا
Esan digute [Abu Kuraib Muhammad bin Al 'Ala] eta [Muhammad bin Abdullah bin Numair] biek esan zutela; esan zigun [Abu Mu'awiyah]-ek [Al A'masy]-tik [Syaqiq]-etik esan zigun; [Sahal bin Hunaif] entzun nion esaten Shifinen zegoela: 'Jendeok, zuzendu zaitezte, Alaren izenean, neuk bizi izan dut Abu Jandal gertakarian, Ala-ren Mezulariaren agindua ukatzeko gai izan banintz, uko egingo nioke -ez borrokatzea-. Ala-ren izenean, garai hartan ez genuen batere borrokatu, baina Ala-k gauzak erraztu zizkigun, oso bestelakoa orain gertatzen ari zaizuenarekin alderatuta!' Ibn Numair-ek ez zuen esan, 'Zerbait kezkagarria izan arte'. Eta esan zigun [Uthman bin Abu Syaibah] eta [Ishaq] dena [Jarir]-etik. Eta beste bide batetik kontatu da, esan didatenez [Abu Sa'id Al Asyaj-ek] [Waki'-k] esan zigun [Al A'masy-tik] isnad-ekin, eta bigarren hadith-ean honako hau esaten da: 'Gertaera izugarri bat gertatu arte'.
Hadith
Imam Muslim : 3340
و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ بِصِفِّينَ يَقُولُا اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا فَتَحْنَا مِنْهُ فِي خُصْمٍ إِلَّا انْفَجَرَ عَلَيْنَا مِنْهُ خُصْمٌ
Eta [Ibrahim bin Sa'id Al Jauhari]-k [Abu Usamah] kontatu dit [Malik bin Mighwal-engandik] [Abu Hashin-engandik] [Abu Wa`il-engandik] esanez: [Sahl bin Hunaif] Sifinen nengoela esan zuen: 'Arreta jarri zeuen buruari, ziur jakingo duzue zuen erlijioaren kontua, egia esan Abu Jandalen gertakaria ikusi dut, Allahren Mezulariaren agindua ukatzeko gai izango banintz, ziur aski ez litzaiguke etsaitasun horretatik ateratzeko biderik emango, baina etsaitasun hori beti egongo da'.
