Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 3301
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرُونَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ عَنْ عُمَرَ قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفْ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ بِخَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ فَكَانَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاصَّةً فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَةٍ وَمَا بَقِيَ يَجْعَلُهُ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلَاحِ عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
Esan zigun [Qutaibah bin Sa'id] eta [Muhammad bin 'Abbad] eta [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Ishaq bin Ibrahim] eta hau da Ibn Abu Syaibah-ren adierazpena, Ishaq-ek esan zuen; jakinarazi digu, beste batzuek diotenez; esan zigun [Sufyan]-ek ['Amru]-tik [Az Zuhri]-tik [Malik bin Aus]-tik [Umar]-ek esan zuen: 'Bani Nadlir-en jabetza fai' da - harrapakina - Ala-k bere Mezulariari eman ziona, musulmanek zaldi edo gamelu bat ere zuzendu beharrik gabe - borrokatzeko -. Hau bereziki Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-ri eman zitzaion, fai' honetatik bere familiari urtebetez eman zion mantenua, gainerakoa jihad fi sabilillah-rako ibilgailuak eta armak prestatzeko eman zuen. Esan zigun ondoren [Yahya bin Yahya]-k esan zuen; jakinarazi digu [Sufyan bin 'Uyainah] [Ma'mar] [Az Zuhri] isnad honekin'.
Hadith
Imam Muslim : 3302
و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ مَالِكَ بْنَ أَوْسٍ حَدَّثَهُ قَالَ أَرْسَلَ إِلَيَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَجِئْتُهُ حِينَ تَعَالَى النَّهَارُ قَالَ فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِهِ جَالِسًا عَلَى سَرِيرٍ مُفْضِيًا إِلَى رُمَالِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ فَقَالَ لِي يَا مَالُ إِنَّهُ قَدْ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ وَقَدْ أَمَرْتُ فِيهِمْ بِرَضْخٍ فَخُذْهُ فَاقْسِمْهُ بَيْنَهُمْ قَالَ قُلْتُ لَوْ أَمَرْتَ بِهَذَا غَيْرِي قَالَ خُذْهُ يَا مَالُ قَالَ فَجَاءَ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ قَالَ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمَا فَقَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا الْكَاذِبِ الْآثِمِ الْغَادِرِ الْخَائِنِ فَقَالَ الْقَوْمُ أَجَلْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَاقْضِ بَيْنَهُمْ وَأَرِحْهُمْ فَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ يُخَيَّلُ إِلَيَّ أَنَّهُمْ قَدْ كَانُوا قَدَّمُوهُمْ لِذَلِكَ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدَا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ أَتَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ صَدَقَةٌ قَالَا نَعَمْ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَاصَّةٍ لَمْ يُخَصِّصْ بِهَا أَحَدًا غَيْرَهُ قَالَ { مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ } مَا أَدْرِي هَلْ قَرَأَ الْآيَةَ الَّتِي قَبْلَهَا أَمْ لَا قَالَ فَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَكُمْ أَمْوَالَ بَنِي النَّضِيرِ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَأْثَرَ عَلَيْكُمْ وَلَا أَخَذَهَا دُونَكُمْ حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْخُذُ مِنْهُ نَفَقَةَ سَنَةٍ ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ أُسْوَةَ الْمَالِ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ نَشَدَ عَبَّاسًا وَعَلِيًّا بِمِثْلِ مَا نَشَدَ بِهِ الْقَوْمَ أَتَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَكَ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ صَدَقَةٌ فَرَأَيْتُمَاهُ كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ وَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ فَرَأَيْتُمَانِي كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ فَوَلِيتُهَا ثُمَّ جِئْتَنِي أَنْتَ وَهَذَا وَأَنْتُمَا جَمِيعٌ وَأَمْرُكُمَا وَاحِدٌ فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ أَنْ تَعْمَلَا فِيهَا بِالَّذِي كَانَ يَعْمَلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُمَاهَا بِذَلِكَ قَالَ أَكَذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ ثُمَّ جِئْتُمَانِي لِأَقْضِيَ بَيْنَكُمَا وَلَا وَاللَّهِ لَا أَقْضِي بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَرُدَّاهَا إِلَيَّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَ أَرْسَلَ إِلَيَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ حَضَرَ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ بِنَحْوِ حَدِيثِ مَالِكٍ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ مِنْهُ سَنَةً وَرُبَّمَا قَالَ مَعْمَرٌ يَحْبِسُ قُوتَ أَهْلِهِ مِنْهُ سَنَةً ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ مِنْهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Eta esan didate [Abdullah bin Muhammad bin Asma Adl dluba'i-k] [Juwairiyah-k] [Malik-engandik] [Az Zuhri-tik] esan digula [Malik bin Aus-ek] esan diola, esanez: '[Umar bin Khattabek] gonbidatu ninduen, gero bero egiten ari zenean joan nintzen harengana'. Malik bin Aus-ek esan zuen: 'Bere etxean aurkitu nuen lurra ukitzen zuen ohe batean eserita, eta larruzko bantas batean etzanda'. Esan zidan: 'Oi Malik, zure jendea eta haien familiak bidaia oso azkar batekin etorri dira. Eta zerbait banatzeko agindu dut, beraz, partekatu -harrapakina- haiekin'. Malik bin Aus-ek esan zuen: 'Esan nuen: 'Hobe da zuretzat ni ez den beste norbait agintzea'. Umarrek esan zuen: 'Hartu, oi Malik'. Malik bin Ausek esan zuen: «Orduan Yarfa etorri zen eta esan zuen: 'Oi Amirul Mukminin, sartu al daitezke [Uthman bin 'Affan], [Abdurrahman bin 'Auf], [Zubair bin 'Awwam] eta [Sa'd]?' Umarrek erantzun zuen: «Bai, gonbidatu itzazu barrura». Gero sartu ziren, eta ondoren Yarfa berriro etorri zen eta esan zuen: «Sar al daitezke [Ali] eta [Abbas]?' Umarrek erantzun zuen: «Bai, sartu zaitezkete». Biei sartzen utzi zitzaien. Orduan Abbasek esan zuen: «Oi Amirul Mukminin, eman erabaki legal bat nire eta gezurti, traidore eta bekatari honen artean». Beraz, batzuek esan zuten: «Hori da, Amirul Mukminin, hartu erabaki bat beraren inguruan eta konpondu bere gaiak». Malik bin Ausek esan zuen: «Susmoa dut taldea zuzentzen zuten Abbas eta Ali etorri zirela». Umarrek esan zuen: «Lasai, biok, ontasuna eskatzen diot Ala-ri, zeinaren baimenarekin zeru eta lurra egon baitziren. Badakizue Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin esan zuela: 'Ez dugu ezer oinordetzan jasotzen, eta uzten duguna limosna besterik ez da'. Haiek erantzun zuten: «Hori da». Orduan Umarrek Ali eta Abbas-engana jo eta esan zuen: «Ontasuna eskatzen diot Ala-ri, zeinaren baimenarekin zeru eta lurra egon baitziren. Badakizue Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin esan zuela: 'Ez dugu ezer oinordetzan jasotzen, eta uzten duguna limosna besterik ez da'. Abbas-ek eta Ali-k esan zuten: «Bai, hori da». Umarrek orduan esan zuen: «Izan ere, Ala Azza Wa Jalla-k pribilegio bereziak eman zizkion Bere Mezulariari, sallallaahu 'alaihi wasallam, beste pertsonei eman ez zitzaizkienak. Ala-k esan zuen: 'Eta Ala-k bere Mezulariari eman dion edozein hondamendi, altxor horiek Ala-rentzat eta Bere Mezulariarentzat dira...» -Galderak. Al Hasyr: 7- -Ez dakit Umarrek aurreko bertsoa irakurri zuen ala ez-, Umarrek esan zuen: 'Orduan, Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, Bani Nadlir-en aberastasuna banatu zuen zuen artean. Ala-ren izenean, ez zuen beretzat egin zuek gabe, beraz, batzuk geratu ziren. Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, bere familia mantentzeko hartu zuen urtebetez, eta gainerakoa altxor gisa egin zuen onura publikorako'. Orduan Umarrek esan zuen: 'Galdetzen dizuet guztioi, Ala-ren baimenarekin, zeinaren baimenarekin dauden zeruak eta lurrak, badakizue hori?'. 'Bai, noski', erantzun zuten. Gero, Abbas eta Alirengana biratu zen, jende taldeari esan zion bezala: 'Badakizue hori biok?'. 'Bai, noski', erantzun zuten. Umarrek jarraitu zuen: «Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam hil zenean, [Abu Bakr] esan zuen: «Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en oinordekoa naiz, orduan bakoitzak bere oinordetza eskatu zion zuen osabaren semeari, eta honek -Alik- bere emaztearen oinordetza eskatu zion bere aitari, orduan Abu Bakr-ek esan zuen: «Ez al zuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan: 'Ez dugu ezer oinordetzan jasotzen, limosna moduan uzten duguna izan ezik'. Biok ikusten al duzue gezurtia, bekataria eta traidorea dela? Allahren izenean, badaki Abu Bakr pertsona zintzoa, ona, zentzuzkoa eta egiarekiko obedientea zela, Abu Bakr hil ondoren, ni izan nintzen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en oinordekoa eta Abu Bakr-en oinordekoa, beraz, biok ikusten nauzue gezurtia, bekataria eta traidoretzat! Allahren izenean, hobeto daki egiari jarraitzen dion pertsona zintzoa, ona eta zentzuzkoa naizela, baina biok aldendu zineten niregandik». Orduan etorri zitzaizkidan, zuek biak eta hau eta dena etorri zen zuen kasua bakarra zen bitartean. Biok galdetu zenidaten, eta nik erantzun nien: 'Zati hau zuekin partekatzea nahi baduzu, orduan erabili behar duzue Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) egin zuenaren arabera, eta hartu zati hori dagoen akordioaren arabera. Hala ere, orain etorri zarete niregana, zuen bien artean erabaki bat har dezadan akordioarekin bat ez datorren erabaki batekin. Alaren izenean, ez dut akordioaren araberakoa ez den beste erabakirik hartuko Judizioaren Egunera arte. Baldintza hauek betetzeko gai ez bazarete, itzuli zatia niri'. Esan digute [Ishaq bin Ibrahim] eta [Muhammad bin Rafi'] eta [Abd bin Humaid], esan zuen [Ibn Rafi']; esan digu, beste biek esan zuten bitartean; [Abdurrazaq]-ek [Ma'marrek] [Az Zuhri-tik] [Malik bin Aus bin Al Haddatsan]-etik jakinarazi digu: 'Umar bin Khattabek esan zidan: 'Egia esan, zure herriko hainbat familietako jendea... Maliken hadith-ean bezala, baina hadith-ean honakoa dio: 'Harekin urtebetez mantentzen du bere familia'. Eta badirudi Ma'marrek esan zuela: 'Urtebetez eman zion bizibidea bere familiari, eta gero gainerako aberastasuna Allah Azza Wa Jalla-ren jabetza bihurtu zuen'.
Hadith
Imam Muslim : 3303
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَدْنَ أَنْ يَبْعَثْنَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَيَسْأَلْنَهُ مِيرَاثَهُنَّ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ عَائِشَةُ لَهُنَّ أَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا فَهُوَ صَدَقَةٌ
Guri [Yahya bin Yahya] esan ondoren, esan zuen: Aurretik [Malik] irakurri nuen; [Ibn Shihab]-engandik ['Urwah]-engandik ['Aisyah-engandik] esan zuela: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam hil ondoren, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteek behin Uthman bin Affan bidali nahi izan zuten Abu Bakr-ekin biltzera eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en herentziaren zati bat eskatzeko, beraz, 'Aisyah-ek esan zien: 'Ez al zuen behin Rasulullah shallallahu 'alaihi Wasallam-ek esan: 'Ez dugu herentziarik uzten limosna gisa bakarrik ez bada'.
Hadith
Imam Muslim : 3304
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ أَخْبَرَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمْسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ قَالَ فَهَجَرَتْهُ فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ لَيْلًا وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنْ النَّاسِ وِجْهَةٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ وَلَمْ يَكُنْ بَايَعَ تِلْكَ الْأَشْهُرَ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ ائْتِنَا وَلَا يَأْتِنَا مَعَكَ أَحَدٌ كَرَاهِيَةَ مَحْضَرِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ وَاللَّهِ لَا تَدْخُلْ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَاهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي إِنِّي وَاللَّهِ لَآتِيَنَّهُمْ فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ فَتَشَهَّدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَضِيلَتَكَ وَمَا أَعْطَاكَ اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالْأَمْرِ وَكُنَّا نَحْنُ نَرَى لَنَا حَقًّا لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَزَلْ يُكَلِّمُ أَبَا بَكْرٍ حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَمْوَالِ فَإِنِّي لَمْ آلُ فِيهَا عَنْ الْحَقِّ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ فَقَالَ عَلِيٌّ لِأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةُ لِلْبَيْعَةِ فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ صَلَاةَ الظُّهْرِ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ وَتَخَلُّفَهُ عَنْ الْبَيْعَةِ وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَتَشَهَّدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ وَأَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَلَا إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ وَلَكِنَّا كُنَّا نَرَى لَنَا فِي الْأَمْرِ نَصِيبًا فَاسْتُبِدَّ عَلَيْنَا بِهِ فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا حِينَ رَاجَعَ الْأَمْرَ الْمَعْرُوفَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكٍ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ قَامَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ مِنْ حَقِّ أَبِي بَكْرٍ وَذَكَرَ فَضِيلَتَهُ وَسَابِقَتَهُ ثُمَّ مَضَى إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَبَايَعَهُ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى عَلِيٍّ فَقَالُوا أَصَبْتَ وَأَحْسَنْتَ فَكَانَ النَّاسُ قَرِيبًا إِلَى عَلِيٍّ حِينَ قَارَبَ الْأَمْرَ الْمَعْرُوفَ
Esan dit [Muhammad bin Rafi'k] esan digula [Hujainek] esan digula [Laits] ['Uqil]-etik [Ibn Shihab]-etik ['Urwah bin Zubair]-etik ['Aisyah]-etik, Fatimah bint Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek norbait bidali zuela [Abu Bakr]-ekin biltzera, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en herentziaren zati bat Medina eta Fadak hirietan eta Khaibar gerrako harrapakinen bosten bat emateko eskatu ziola. Beraz, Abu Bakr-ek erantzun zuen: 'Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek behin esan zuen: 'Egia esan, gure herentzia ezin da heredatu, atzean uzten duguna limosna baino ez da, eta Muhammad sallallahu 'alaihi wasallam-en familiak limosna hori bakarrik goza dezake'. Ala izenean, ez naiz ausartzen Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) erabaki duen karitatea apur bat ere aldatzen, Alaren Mezulariaren garaian (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) zegoen bezala mantenduko dut, eta Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) egindakoa betetzen jarraituko dut. Gertatu zen Abu Bakr-ek Fatimah-ren eskaera ukatu zuela oraindik, beraz, Fatimah oso haserre eta haserre zegoen Abu Bakr-en ekintzekin gai horren inguruan'. Urwah-ek jarraitu zuen: 'Hainbeste non Fatimah-k ez zuen agurtu nahi izan - ez zuen hitz egiteko gonbidatu - heriotzak eraman zuen arte, Alaren Mezulariaren (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) heriotzatik sei hilabetera. Fatimah hil zenean, bere gorpua bere senarrak, Ali bin Abu Talibek, lurperatu zuen gauez, lehenik Abu Bakr-i jakinarazi gabe. Horren ondoren, Alik ere Fatimah-ren gorpuaren alde otoitz egin zuen. Fatimah bizirik zegoenean, jende askok Ali errespetatzen zuen, baina hori aldatzen hasi zen Fatimah hil ondoren. Orduan hasi zen pentsatzen Abu Bakrrekin berehala bakeak egitea eta leialtasuna hartzea, hainbat hilabetez ez baitzuen denborarik izan harekin elkartzeko eta leialtasuna zin egiteko. Horren ondoren, Alik gutun bat idatzi zion Abu Bakrri, eta bertan esan zuen: "Gonbidatzen zaitut ni ikustera etortzera, baina ez utzi inor zurekin topo egiten". -Badirudi Aliri ez zitzaiola gustatu Abu Bakr Umar bin Khattabek lagunduta egotea- Umarrek Abu Bakrri esan zion orduan: "Alaren izenean, ez topo egin bakarrik harekin". Abu Bakrrek erantzun zion: "Ziur nago, Alik ez didalako ezer egingo, Ala izenean, oraindik ere harekin topo egingo dut". Fedez beteta, Abu Bakr azkenean Alirekin topo egitera joan zen, eta topo egin zuenean, Ali bin Abu Talibek berehala deklaratu zion - hau da, leialtasuna zin egin zion - esanez: "Oi Abu Bakr, egia esan, badakit jada Alak eman dizkizun bertute eta ontasun guztiak, eta ez dut jeloskortasunik edo inbidiarik sentitzen Alak eman dizkizun oparien aurrean". Hala ere, nire ustez, arbitrarioki tratatu nauzu, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren senide hurbilena naizen aldetik, bere herentzia jasotzeko eskubidea izan beharko nuke'. Aliren hitzak hain ozenak izan ziren Abu Bakarrentzat, ezen Abu Bakarrek ez baitzuen negarrik ere egin. Emozioz, Abu Bakr-ek azaldu zion, esanez: 'Nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, hain zuzen ere, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren familia eta senideak askoz gehiago maite ditut nire familia baino. Gaur egun eztabaidatzen ari garen herentziari dagokionez, egia esan, beti saiatzen naiz bidezkoa eta jakintsua izaten eta egian oinarrituta. Eta ez dut alde batera utziko sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak behin egin zuena, izan ere, mantenduko dut'. Beraz, Alik Abu Bakrri esan zion: 'Hala ere, leialtasuna adieraziko dizut arratsalde honetan'. Eguerdiko otoitza egin ondoren, Abu Bakr berehala igo zen pulpitura, shahada irakurri ondoren, une hartan bertan zeuden musulmanei Aliren leialtasuna hartzeko atzerapenaren arazoa eta horren arrazoiak azaltzen saiatu zen, eta gero istighfar irakurri zuen. Ondoren, Aliren txanda izan zen Abu Bakrren jarrera deklaratzeko eta errespetatzeko. Alik adierazi zuen ez zuela batere jeloskor edo inbidiarik sentitzen Alah-ek Abu Bakrri eman zizkion bertute eta abantailak direla eta, hala ere - jarraitu zuen Alik -, 'Gu, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en familia hurbilenak, ikusi genuen gure familia bidegabeki tratatu zuela, batez ere Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek utzitako gerrako harrapakinei dagokienez, beraz, gure eskubidea da eskubide hau eskatzea'. Une hartan bertan zineten musulman gehienok pozik zineten Aliren adierazpena entzutean, esan zuten: 'Esan duzuna egia da'. Azkenean, Ali musulmanengana hurbildu zen gai hau agerian uzteko ausardia izan ondoren. [Ishaq bin Ibrahim] eta [Muhammad bin Rafi'] eta [Abd bin Humaid] esan digute, Ibn Rafi'k esan zuen; esan digu, eta biek esan zuten; esan digu [Abdurrazaqek] esan digu [Ma'marrek] [Az Zuhri]tik ['Urwah]tik ['Aisha]tik Fatimah eta Abbas behin [Abu Bakr]gana joan zirela Allahren Mezulariaren herentziaren zati bat eskatzera, sallallaahu 'alaihi wasallam, garai hartan biek Fadak lurraldea itzultzea eta Khaibarren herentziaren zati bat eskatu zuten. Beraz, Abu Bakr-ek biei esan zien: «Egia esan, entzun dut Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam... gero hadith-a jarraitu zuen Az Zuhri-ko 'Uqail hadith-aren esanahiaren arabera, baina aipatu zuen: «Orduan Ali jaiki eta Abu Bakr-en eskubideak errespetatu zituen, bere bertuteak eta abantailak ere aipatu zituen, ondoren Abu Bakr-ekin elkartu eta leialtasuna eman zion, garai hartan jendeak Ali pozik hartu zuen, esan zioten: 'Banar zara eta adeitasun bat egin duzu'. Garai hartan jendea Alirengana hurbildu zen gai hau agerian uzteko ausardia izan ondoren».
Hadith
Imam Muslim : 3305
و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالَ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِ إِلَّا عَمِلْتُ بِهِ إِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الْأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ
Eta [Ibnu Numair]-ek esan digu [Ya'qub bin Ibrahim]-ek esan digula [nire aitari]. -beste modu batean adierazi da- Esan digute [Zuhair bin Harb]-ek eta [Al Hasan bin Ali Al Khulwani]-k biek esan zutela; esan digu [Ya'qub]-ek -hau da, Ibn Ibrahim-ek- esan digula [nire aitak] [Salih-ek]-ek [Ibn Shihab]-ek esan didala ['Urwah bin Zubair]-ek ['Aisyah] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak jakinarazi diola Fatimah bint Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin [Abu Bakr]-i bere aitaren herentziaren zati bat eskatu ziola, hau hil ondoren. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Abu Bakr-ek erantzun zuen: «Egia esan, Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) esan zuen: «Utzi dudan ondarea ezin da heredatu, karitatea besterik ez da». Urwah-ek esan zuen: «Fatimah sei hilabetez bizi izan zen Alaren Mezulariaren heriotzaren ondoren (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean), beti eskatzen zion Abu Bakrri Alaren Mezulariaren ondarearen zati bat (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) Khaibar eremuan, hau da, Fadak-en eta Medina hirian, geratu ziren gerrako harrapakinetatik. Baina Abu Bakr-ek oraindik uko egin zion eta esan zuen: «Ez naiz ausartzen Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) dekretatu duen ezer aldatzen, eta berak egin duen bezala egiten jarraituko dut. Izan ere, beldur naiz bere aginduak betetzen ez baditut, akatsetara joko dudala». Medinako limosnei dagokienez, Umarrek Ali eta Abbasen aurka defendatu zituen, baita Fadak lurraldea ere, esan zuen: "Biak dira sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren limosnak, eta haren eskubideak bete behar dira, hots, beharrean dauden pertsonei emandako limosnak. Bitartean, biek horrela jarraitzen dute gaur egun arte".
Hadith
Imam Muslim : 3306
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقْتَسِمُ وَرَثَتِي دِينَارًا مَا تَرَكْتُ بَعْدَ نَفَقَةِ نِسَائِي وَمَئُونَةِ عَامِلِي فَهُوَ صَدَقَةٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
Guri [Yahya bin Yahya] esan ondoren, esan zuen: "[Malik]-i irakurri nion; [Abu Az Zinad]-engandik [Al A'raj]-engandik [Abu Hurairah]-engandik, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: 'Nire herentzia ezin da dinar bakar batez banatu. Atzean uzten dudan aberastasuna, nire emazteak mantentzeaz eta langileei soldatak emateaz gain, limosna da". Esan digu [Muhammad bin Yahya bin Abu Umar Al Makki-k] esan digu [Sufyan]-engandik [Abu Az Zinad] honelako isnad batekin".
Hadith
Imam Muslim : 3307
و حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ
Eta esan didate [Ibn Abu Khalaf]-ek [Zakaria bin 'Adi-k] [Ibn Mubarak-ek] [Yunus-ek] [Az Zuhri-k] [Al A'raj-ek] [Abu Hurairah-ek], sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak, esan zuela: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, atzean uzten duguna karitatea da'.
Hadith
Imam Muslim : 3308
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ كِلَاهُمَا عَنْ سُلَيْمٍ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسَمَ فِي النَّفَلِ لِلْفَرَسِ سَهْمَيْنِ وَلِلرَّجُلِ سَهْمًا و حَدَّثَنَاه ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي النَّفَلِ
Yahya bin Yahyak eta Abu Kamil Fudlail bin Husaynek Sulaimetik kontatu ziguten, Yahyak esan zuen: Sulaim bin Akhdarrek Ubaidullah bin Umarrengandik kontatu zigun, Nafik Abdullah bin Umarrengandik kontatu zigun, Alaren Mezulariak (bakea eta Ala-ren bedeinkazioak berarengan izan daitezela) gerrako harrapakinak banatu zizkien zaldizkoei bi zatitan eta oinezkoei zati batean. Eta Ibn Numayrrek [nire aitak] Ubaidullahri isnad batekin kontatu zigun, baina ez zuen Nafl aipatu - harrapakinak.
Hadith
Imam Muslim : 3309
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ح و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي أَبُو زُمَيْلٍ هُوَ سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ وَهُمْ أَلْفٌ وَأَصْحَابُهُ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَتِسْعَةَ عَشَرَ رَجُلًا فَاسْتَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ آتِ مَا وَعَدْتَنِي اللَّهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ فَمَا زَالَ يَهْتِفُ بِرَبِّهِ مَادًّا يَدَيْهِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ حَتَّى سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ مَنْكِبَيْهِ فَأَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأَلْقَاهُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ الْتَزَمَهُ مِنْ وَرَائِهِ وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ كَفَاكَ مُنَاشَدَتُكَ رَبَّكَ فَإِنَّهُ سَيُنْجِزُ لَكَ مَا وَعَدَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنْ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ } فَأَمَدَّهُ اللَّهُ بِالْمَلَائِكَةِ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ فَحَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَوْمَئِذٍ يَشْتَدُّ فِي أَثَرِ رَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ أَمَامَهُ إِذْ سَمِعَ ضَرْبَةً بِالسَّوْطِ فَوْقَهُ وَصَوْتَ الْفَارِسِ يَقُولُ أَقْدِمْ حَيْزُومُ فَنَظَرَ إِلَى الْمُشْرِكِ أَمَامَهُ فَخَرَّ مُسْتَلْقِيًا فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ قَدْ خُطِمَ أَنْفُهُ وَشُقَّ وَجْهُهُ كَضَرْبَةِ السَّوْطِ فَاخْضَرَّ ذَلِكَ أَجْمَعُ فَجَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَحَدَّثَ بِذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَدَقْتَ ذَلِكَ مِنْ مَدَدِ السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ فَقَتَلُوا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ وَأَسَرُوا سَبْعِينَ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا أَسَرُوا الْأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ مَا تَرَوْنَ فِي هَؤُلَاءِ الْأُسَارَى فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هُمْ بَنُو الْعَمِّ وَالْعَشِيرَةِ أَرَى أَنْ تَأْخُذَ مِنْهُمْ فِدْيَةً فَتَكُونُ لَنَا قُوَّةً عَلَى الْكُفَّارِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُمْ لِلْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَرَى يَا ابْنَ الْخَطَّابِ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى الَّذِي رَأَى أَبُو بَكْرٍ وَلَكِنِّي أَرَى أَنْ تُمَكِّنَّا فَنَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَتُمَكِّنَ عَلِيًّا مِنْ عَقِيلٍ فَيَضْرِبَ عُنُقَهُ وَتُمَكِّنِّي مِنْ فُلَانٍ نَسِيبًا لِعُمَرَ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَإِنَّ هَؤُلَاءِ أَئِمَّةُ الْكُفْرِ وَصَنَادِيدُهَا فَهَوِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَلَمْ يَهْوَ مَا قُلْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ قَاعِدَيْنِ يَبْكِيَانِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَبْكِي أَنْتَ وَصَاحِبُكَ فَإِنْ وَجَدْتُ بُكَاءً بَكَيْتُ وَإِنْ لَمْ أَجِدْ بُكَاءً تَبَاكَيْتُ لِبُكَائِكُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْكِي لِلَّذِي عَرَضَ عَلَيَّ أَصْحَابُكَ مِنْ أَخْذِهِمْ الْفِدَاءَ لَقَدْ عُرِضَ عَلَيَّ عَذَابُهُمْ أَدْنَى مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ شَجَرَةٍ قَرِيبَةٍ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ إِلَى قَوْلِهِ فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا } فَأَحَلَّ اللَّهُ الْغَنِيمَةَ لَهُمْ
Esan digu [Hannad bin Sari]-k esan digu [Ibn Al Mubarak]-ek [Ikrimah bin Ammar-ek] esan didala [Simak Al Hanafi]-ri esan diola; [Ibn Abbas] entzun dut esaten; esan didala [Umar bin Khattab-ek] esan du: 'Badr-eko gudua noiz'. -beste modu batean aipatzen da- Esan digu [Zuhair bin Harb]-ek eta hau da bere hitzak, esan digu [Umar bin Yunus Al Hanafi]-k esan didala [Ikrimah bin 'Ammar-ek] esan didala [Abu Zumail] - hain zuzen ere, Simak Al Hanafi-k esan didala [Abdullah bin Abbas] esan du; esan didala [Umar bin Khattab-ek] esan du: 'Badr-eko gudua gertatu zenean, Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, politeisten tropak mila soldadu zirela ikusi zuen, bere lagunek hirurehun eta hemeretzi pertsona baino ez zituzten bitartean. Orduan, Ala-ren Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, aurpegia Qiblarantz jiratu zuen, eskuak altxatuz, eta honela otoitz egin zuen: «ALLAHUMMA ANJIS LII MAA WA'ADTANI, ALLAHUMMA AATI MAA WA'ADTANI, ALLAHUMMA IN TUHLIK HAADZIHIL 'ISHAABAH MIN AHLIL ISLAM LA TU'BAD FIL ARDLI» -O Ala, bete niri egindako promesa. O Ala, eman iezadazu agindu didazun hori. O Ala, armada islamiar txiki hau suntsitzen bada, ez da inor izango Zu gurtuko lur honen gainean». Horrela, beti otoitz egiten zion bere Jaunari Qiblarantz begira eskuak altxatuz, xala sorbaldetatik erortzeko moduan. Abu Bakr etorri zitzaion, xal bat hartu eta sorbalden gainean jarri zion, eta beti atzean estaltzen zuen». Abu Bakr-ek esan zuen orduan: «O Ala-ren Profeta, nahikoa da zuretzat Ala-ri otoitz egitea, zeren eta berak beteko baitu zureganako promesa». Orduan, Ala-k bertso hau errebelatu zuen: «--gogoratu-, zure Jaunari laguntza eskatu zenionean, orduan baimendu zizun: 'Egia esan, mila aingerurekin errefortzuak ekarriko dizkizut, bata bestearen atzetik etorriko direnak-' -Galdera Al Anfaal: 9-, Ala-k aingeru armada batekin lagundu zion orduan». Abu Zumailek esan zuen: «Ibn Abbasek esan zidan, esan zuen: 'Egun hartan, soldadu islamiar bat aurrean zuen Mushrikin armada baten atzetik zihoala, bat-batean zigor baten soinua entzun zuen Mushrikin baten buruan, eta zaldizko baten ahotsa esanez: 'Aurrera, Haizum!'. Ustekabean, aurrean zuen musulman bat hil egin zen, sudurra puztuta, aurpegia zigor bat bezala zatituta eta gorputz osoa berde bihurtuta. Orduan, soldadu musulmana gertatu berri zuen gertakariaren berri ematera etorri zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i, eta esan zuen: 'Zure arrazoia da, Ala-ren laguntza izan zen hirugarren zerutik'. Egun hartan, musulman armadak hirurogeita hamar Mushrikin soldadu hiltzea lortu zuen, eta hirurogeita hamar preso harrapatzea lortu zuen'. Abu Zumailek jarraitu zuen, 'Ibn Abbasek esan zuen, 'Presoak atxilotu zituztenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek Abu Bakr eta Umarri galdetu zien: 'Zer iruditzen zaizue preso hauei buruz?' Abu Bakr-ek erantzun zuen, 'Alaren Profeta, osabaren seme-alabak dira eta oraindik gure senideak dira, uste dut hobe litzatekeela erreskatea kobratzea. Horrela, indartsuak izango gara sinesgabeen aurka, Ala-k gidatu ditzala Islamera bihurtzera'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Zer iruditzen zaizue, Ibnul Khattab?' Nik erantzun nion, 'Ez, Ala-ren izenean, Ala-ren Mezularia, ez nago ados Abu Bakr-en iritziarekin. Nire ustez, eman iezadazu aukera haien lepoak mozteko, eman iezadazu Aliri aukera Uqailen lepoa mozteko, eta eman iezadazu aukera halakoaren lepoa mozteko -hau da, bere anaia-, infidelen buruzagiak eta haien duintasunezkoak direlako. Hala ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Abu Bakr-en iritziarekin bat egin zuen eta ez zuen nirearekin bat egin. Hurrengo egunean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek topatu nuen, Abu Bakr-ekin batera negarrez eserita aurkitu nuen, orduan esan nion: 'Esadazu, zergatik ari zarete negarrez biok? Negar egin badezaket, negar egingo dut, ezin badut, negar egiten dudala itxuratuko dut zuengatik'. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Negar egiten ari naiz zure lagunak gatibuengatik kobratu zuen erreskatea egur honen prezioa baino merkeagoa delako'. -hau da, Ala-ren Profetaren ondoan zegoen egurra, sallallaahu 'alaihi wasallam-. Orduan, Ala Azza wa jalla-k bertso hau errebelatu zuen: '...Ez da egokia Profeta batek preso bat edukitzea lur honen gainean dituen etsaiak paralizatu aurretik...-Bere hitza eman arte- beraz, jan ezazue zuekin harrapakin batzuk-' -Galderak. Al Nafaal: 67-69-. Horregatik egin zituen Ala-k harrapakinak zilegi haientzat'.
Hadith
Imam Muslim : 3310
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْلًا قِبَلَ نَجْدٍ فَجَاءَتْ بِرَجُلٍ مِنْ بَنِي حَنِيفَةَ يُقَالُ لَهُ ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ سَيِّدُ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَرَبَطُوهُ بِسَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ فَقَالَ عِنْدِي يَا مُحَمَّدُ خَيْرٌ إِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ فَتَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى كَانَ بَعْدَ الْغَدِ فَقَالَ مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ قَالَ مَا قُلْتُ لَكَ إِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ فَتَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى كَانَ مِنْ الْغَدِ فَقَالَ مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ فَقَالَ عِنْدِي مَا قُلْتُ لَكَ إِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ فَانْطَلَقَ إِلَى نَخْلٍ قَرِيبٍ مِنْ الْمَسْجِدِ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ مَا كَانَ عَلَى الْأَرْضِ وَجْهٌ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْ وَجْهِكَ فَقَدْ أَصْبَحَ وَجْهُكَ أَحَبَّ الْوُجُوهِ كُلِّهَا إِلَيَّ وَاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ دِينٍ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْ دِينِكَ فَأَصْبَحَ دِينُكَ أَحَبَّ الدِّينِ كُلِّهِ إِلَيَّ وَاللَّهِ مَا كَانَ مِنْ بَلَدٍ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْ بَلَدِكَ فَأَصْبَحَ بَلَدُكَ أَحَبَّ الْبِلَادِ كُلِّهَا إِلَيَّ وَإِنَّ خَيْلَكَ أَخَذَتْنِي وَأَنَا أُرِيدُ الْعُمْرَةَ فَمَاذَا تَرَى فَبَشَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَهُ أَنْ يَعْتَمِرَ فَلَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ قَالَ لَهُ قَائِلٌ أَصَبَوْتَ فَقَالَ لَا وَلَكِنِّي أَسْلَمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا وَاللَّهِ لَا يَأْتِيكُمْ مِنْ الْيَمَامَةِ حَبَّةُ حِنْطَةٍ حَتَّى يَأْذَنَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْلًا لَهُ نَحْوَ أَرْضِ نَجْدٍ فَجَاءَتْ بِرَجُلٍ يُقَالُ لَهُ ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ الْحَنَفِيُّ سَيِّدُ أَهْلِ الْيَمَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ اللَّيْثِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ إِنْ تَقْتُلْنِي تَقْتُلْ ذَا دَمٍ
[Qutaibah bin Sa'idek] esan digu [Sa'id bin Abu Sa'idek] behin [Abu Hurairah] entzun zuela esaten: «Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek zaldizkoak bidali zituen Najd lurraldera, eta gero Banu Hanifahko gizon bat harrapatu eta eramatea lortu zuten, Tsumamah bin Utsal izenekoa, Yamamahko biztanle ospetsua. Presoa meskitaren zutabe bati lotu zioten, eta orduan Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, hurbildu zitzaion eta esan zion: «Zer moduz, Tsumamah?». Hark erantzun zion: «Ondo nago, Muhammad. Hiltzen banauzu odola isuri duzula esan nahi du, baina askatzen banauzu, esker oneko pertsona bat askatu duzula esan nahi du. Aberastasuna nahi baduzu, esan besterik ez duzu egin behar, eta nahi duzuna emango dizut». Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek alde egin zuen. Hurrengo egunean, berriro galdetu zion: «Zer moduz, Tsumamah?». Hark erantzun zuen: «Nire berriak esan dizudan bezalakoak dira, hiltzen banauzu odola isuri duzu, baina askatzen banauzu pertsona esker oneko bat askatu duzu. Aberastasuna nahi baduzu, esadazu, nahi duzun guztia emango dizut». Orduan, Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena berarengan izan daitezela) alde egin zuen. Hurrengo egunean, berriro galdetu zion: «Zer moduz zaude, Thumamah?». Hark erantzun zuen: «Nire berriak esan dizudan bezalakoak dira, hiltzen banauzu odola isuri duzu, baina askatzen banauzu pertsona esker oneko bat askatu duzu. Aberastasuna nahi baduzu, esadazu, nahi duzun guztia emango dizut». Orduan, Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena berarengan izan daitezela) esan zuen: «Askatu Thumamah!». Gero, meskitatik gertu zegoen palmondo batera joan zen, gero bainu bat hartu eta meskitara sartu zen esanez: «Lekukotzat hartzen dut ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala ez dena eta lekukotzat hartzen dut Mahoma bere zerbitzari eta mezularia dela». Oi Muhammad, Alaren izenean, lehen ez zegoen lur honen aurpegian zurea baino gehiago gorrotatzen nuen aurpegirik, baina orain zure aurpegia da aurpegi guztien artean gehien maite dudana. Alaren izenean, lehen ez zegoen zurea baino gehiago gorrotatzen nuen erlijiorik, baina orain zure erlijioa da erlijio guztien artean gehien maite dudana. Lehen ez zegoen zurea baino gehiago gorrotatzen nuen herrialderik, baina orain ez dago herrialde hau baino gehiago maite dudan herrialderik. Zalditeriak harrapatu ninduenean, Umrah egitera joateko asmoa nuen, orain zer iruditzen zaizu?' Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berri ona eman zion, eta ondoren Umrah egitera joateko esan zion. Mekara iritsi zenean, jendeak galdetu zion: 'Erlijioa aldatu al duzu?'. Hark erantzun zuen: 'Ez, baina Islama besarkatu nuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera. Alaren izenean, ez itxaron, gari ale bat ere ez zaizu Yamamah-etik etorriko Alaren Mezulariaren baimena jaso arte, sallallaahu 'alaihi wasallam'-engandik. Esan digu [Muhammad bin Mutsannak] esan digu [Abu Bakr Al Hanafik] esan didala [Abdul Hamid bin Ja'far] esan didala [Sa'id bin Abu Sa'id Al Maqburi] entzun zuela [Abu Hurairah] esaten: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek behin zalditeria-eskuadroi bat bidali zuen Najd aldera, eta gero armadak Tsumamah bin Utsal Al Hanafi izeneko gizon bat ekarri zuen, Yamamah-ko biztanle nabarmena... gero haditha jarraitu zuen Laits-ek kontatutako haditharen antzera, baina esan zuen: 'Hiltzen banauzu, odola isuri duzula esan nahi du'.
Hadith
Imam Muslim : 3311
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ انْطَلِقُوا إِلَى يَهُودَ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْنَاهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَاهُمْ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ يَهُودَ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ أُرِيدُ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ أُرِيدُ فَقَالَ لَهُمْ الثَّالِثَةَ فَقَالَ اعْلَمُوا أَنَّمَا الْأَرْضُ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنِّي أُرِيدُ أَنْ أُجْلِيَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَرْضِ فَمَنْ وَجَدَ مِنْكُمْ بِمَالِهِ شَيْئًا فَلْيَبِعْهُ وَإِلَّا فَاعْلَمُوا أَنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ
[Qutaibah bin Sa'idek] [Sa'id bin Abu Sa'idek] [bere aita]gandik [Abu Hurairah]gandik esan zigun [Laits] esan zigunak esan zuela: 'Meskitan geundela, bat-batean Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, atera zen eta esan zuen: 'Goazen juduen kokagunera'. Gero, berarekin joan ginen, eta haien kokagunera iritsi ondoren, Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, haien aurrean jarri zen eta oihu egin zuen: 'Juduok, bihurtu zaitezte Islamera eta ziur salbatuko zarete'. Orduan erantzun zuten: 'Abu Qasim, zuk esan duzu hori'. Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam, erantzun zuen: 'Hori da nahi dudana. Sartu Islamera eta seguru egongo zara'. Erantzun zuten: 'Zuek esan duzue hori, Abu Qasim'. Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Hori da nahi duguna'. Hiru aldiz errepikatu zuen dei hau. Ondoren, esan zuen: "Jakizue lurra Ala-rena eta Bere Mezulariarena dela, horregatik kanporatzen zaituztet lurralde honetatik. Zuen artean oraindik ondasunik duenak, sal dezala, bestela, jakin ezazue lurra Ala-rena eta Bere Mezulariarena dela".
Hadith
Imam Muslim : 3312
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ يَهُودَ بَنِي النَّضِيرِ وَقُرَيْظَةَ حَارَبُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَنِي النَّضِيرِ وَأَقَرَّ قُرَيْظَةَ وَمَنَّ عَلَيْهِمْ حَتَّى حَارَبَتْ قُرَيْظَةُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَتَلَ رِجَالَهُمْ وَقَسَمَ نِسَاءَهُمْ وَأَوْلَادَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا أَنَّ بَعْضَهُمْ لَحِقُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَآمَنَهُمْ وَأَسْلَمُوا وَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَهُودَ الْمَدِينَةِ كُلَّهُمْ بَنِي قَيْنُقَاعَ وَهُمْ قَوْمُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ وَيَهُودَ بَنِي حَارِثَةَ وَكُلَّ يَهُودِيٍّ كَانَ بِالْمَدِينَةِ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ مُوسَى بِهَذَا الْإِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثَ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ أَكْثَرُ وَأَتَمُّ
Esan dit [Muhammad bin Rafi'] eta [Ishaq bin Mansur], [Ibn Rafi'] esan zuen; esan digu, [Ishaq] bitartean; esan digu [Abdurrazaq] [Ibn Juraij] [Musa bin 'Uqbah] [Nafi'-tik [Ibn Umar]-etik [Ibn Juraij]-tik [Ibn Umar]-etik, Bani Nadlir eta Bani Quraidzah-ko juduek Allah-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam-aren aurka borrokatu nahi zutela. Beraz, Bani Nadlir kanporatu zuen eta Bani Quraidzah utzi zuen -Medina-pent-en geratu zen-, azkenean, sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren aurka borrokatu zuten arte. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak bere gizonak hil zituen, gero emakumeak, haurrak eta ondasunak banatu zituen musulmanen artean. Hala ere, horietako batzuk sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta ezagutu zuten segurtasun bermeak eskatzeko eta Islamera bihurtzeko. Eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam'-ek Medinako judu guztiak kanporatu zituen, Banu Qainuqa barne, Abdullah bin Salamen jarraitzaileak, Bani Harithah eta Medinako judu guztiak salbuespenik gabe. Eta esan didate [Abu At Thahir]-ek esan zigula [Abdullah bin Wahb]-ek esan zidala [Hafsh bin Maisarah] [Musa]-tik honekin batera sanad berarekin. Hadith hau eta Ibn Juraij-en haditha ere ugariagoak eta osoagoak dira.
Hadith
Imam Muslim : 3313
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ حَتَّى لَا أَدَعَ إِلَّا مُسْلِمًا و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ ح و حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ وَهُوَ ابْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
Eta esan didate [Zuhair bin Harbek] [Ad Dlahak bin Makhlad] [Ibn Juraij-engandik] esan zigula. -beste modu batean adierazi da- Esan dit [Muhammad bin Rafi'] eta hau berarengandik lafadz bat da, esan dit [Abdurrazaq] esan dit [Ibnu Juraij-ek] esan dit [Abu Az Zubair] behin entzun ziola [Jabir bin Abdullah] esaten; esan dit [Umar bin Khattab] behin entzun ziola sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta esaten: 'Egia esan, juduak eta kristauak kanporatuko ditut Arabiar penintsulatik, musulmanak izan ezik ezer geratu arte'. Eta esan dit [Zuhair bin Harbek] esan digula [Rauh bin 'Ubadah] esan digula [Sufyan At tsauri]. -beste modu batean adierazten da- Esan didate [Salamah bin Syabibek] esan digula [Al Hasan bin A'yanek] esan digula [Ma'qilek] -hau da, Ibn 'Ubadillah- biak [Abu Az Zubair-ekoak] bezalako isnad-ekin'.
Hadith
Imam Muslim : 3314
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ بْنَ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ نَزَلَ أَهْلُ قُرَيْظَةَ عَلَى حُكْمِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى سَعْدٍ فَأَتَاهُ عَلَى حِمَارٍ فَلَمَّا دَنَا قَرِيبًا مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ قُومُوا إِلَى سَيِّدِكُمْ أَوْ خَيْرِكُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَؤُلَاءِ نَزَلُوا عَلَى حُكْمِكَ قَالَ تَقْتُلُ مُقَاتِلَتَهُمْ وَتَسْبِي ذُرِّيَّتَهُمْ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَيْتَ بِحُكْمِ اللَّهِ وَرُبَّمَا قَالَ قَضَيْتَ بِحُكْمِ الْمَلِكِ وَلَمْ يَذْكُرْ ابْنُ الْمُثَنَّى وَرُبَّمَا قَالَ قَضَيْتَ بِحُكْمِ الْمَلِكِ و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ وَقَالَ مَرَّةً لَقَدْ حَكَمْتَ بِحُكْمِ الْمَلِكِ
Eta esan zigun [Abu Bakar bin Abu Syaibah] eta [Muhammad bin Al Mutsanna] eta [Ibn Basyar] beren lafadz elkarrengandik gertu zeudenean, [Abu Bakr] esan zuen; esan zigun [Ghundar] [Shu'bah]-tik, bi pertsonek esan zuten bitartean; esan zigun [Muhammad bin Ja'far]-ek esan zigun [Syu'bah]-tik [Sa'd bin Ibrahim] esan zigun; Behin entzun nion [Abu Umamah bin Sahl bin Hanif] esaten; behin entzun nion [Abu Sa'id Al Khudri] esaten, 'Bani Quraizhah-ko jendeak Sa'd bin Mu'adzen legea bete zuen, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek norbait bidali zuen Sa'd-ekin topo egitera - berarekin topo egitera etortzeko -, beraz, Sad asto baten gainean etorri zitzaion topo egitera. Sa'd meskitaren ondoan zegoenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Ansarri dei egin zien: "Altxa zaitezte zuen buruzagien alde". Edo esan: "Zuen pertsona onenaren alde". Orduan esan zuen: "Egia esan, denak zure erabakiaren zain daude". Orduan Sa'dek esan zuen: "Egia esan, gerran parte hartu zuten guztiak hiltzea eta haien seme-alabak gatibu eramatea erabaki dut". Abu Sa'idek esan zuen: "Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek orduan esan zuen: 'Egia esan, Alaren legearekin erabaki duzue'. Edo esan zuen: 'Alaren Erregearen legearen arabera erabaki duzue'. Hala ere, Ibn Mutsannak ez zuen aipatu 'Edo esan zuen: 'Alaren Erregearen legearen arabera erabaki duzue'' esaldia. Eta [Zuhair bin Harb-ek] esan zigun [Abdurrahman bin Mahdi-k] [Syu'bah-etik] isnad honekin, eta bere hadith-ean aipatu zuen: 'Orduan, Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Egia esan, Ala-ren legearekin epaitu duzue haien artean'. Eta noizean behin esaten zuen: 'Egia esan, Erregearen -Alaren- legearen arabera epaitu duzue'.
Hadith
Imam Muslim : 3315
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ نُمَيْرٍ قَالَ ابْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْعَرِقَةِ رَمَاهُ فِي الْأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ يَعُودُهُ مِنْ قَرِيبٍ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلَاحَ فَاغْتَسَلَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنْ الْغُبَارِ فَقَالَ وَضَعْتَ السِّلَاحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْنَاهُ اخْرُجْ إِلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ فَقَاتَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُكْمَ فِيهِمْ إِلَى سَعْدٍ قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ وَتُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ قَالَ أَبِي فَأَخْبَرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Esan digute [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Muhammad bin Al 'Ala Al Hamdani] biak [Ibnu Numair-etik], [Ibnu 'Alak] esan zuela; esan digu [Ibn Numair-ek] [bere aitak] ['Aisyah-etik] esan zigula esan zuela: 'Gerran, Khandaq Sa'd Ibn 'Ariqah izeneko Quraish gizon batek gezi batekin jo zuen, eta gezi batek zainetan jo zuen. Azkenean, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, denda bat jarri zion meskitaren ondoan, edozein unetan bisitatu ahal izateko. Khandaq-eko gerratik itzultzean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berehala utzi zituen armak, eta gorputza bainatzen eta garbitzen ari zela, Jibril etorri eta buruko hautsa kendu zion. Jibrilek galdetu zion: 'Utzi al zenituen armak -bakea egiteko-?' Ala izenean, ez ditugu armak utzi behar, irten eta borrokatu haien aurka'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: 'Nora irten behar dut?' Jibrilek Bani Quraizhah juduen herrira joateko seinalea eman zion. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek, musulmanekin batera, borrokatu zituen haiekin. Azkenean, amore eman eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en erabakiari men egin zioten, baina Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek erabakia Sa'di eman zion. Orduan, Sa'dek esan zuen: 'Egia esan, gerran parte hartu zuten guztiak hiltzea, haurrak eta emakumeak gatibu hartzea eta haien ondasunak banatzea erabaki dut'. Esan zigun [Abu Kuraib] esan zigun [Ibn Numair] esan zigun [Hisham] esan zuen; [Nire aitak] esan zuen: «Orduan, jakinarazi nion Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: 'Egia esan, Ala-ren legearen arabera epaitu duzu haien kasua'».
Hadith
Imam Muslim : 3316
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ سَعْدًا قَالَ وَتَحَجَّرَ كَلْمُهُ لِلْبُرْءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيَّ أَنْ أُجَاهِدَ فِيكَ مِنْ قَوْمٍ كَذَّبُوا رَسُولَكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخْرَجُوهُ اللَّهُمَّ فَإِنْ كَانَ بَقِيَ مِنْ حَرْبِ قُرَيْشٍ شَيْءٌ فَأَبْقِنِي أُجَاهِدْهُمْ فِيكَ اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّكَ قَدْ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَإِنْ كُنْتَ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَافْجُرْهَا وَاجْعَلْ مَوْتِي فِيهَا فَانْفَجَرَتْ مِنْ لَبَّتِهِ فَلَمْ يَرُعْهُمْ وَفِي الْمَسْجِدِ مَعَهُ خَيْمَةٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ إِلَّا وَالدَّمُ يَسِيلُ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا يَا أَهْلَ الْخَيْمَةِ مَا هَذَا الَّذِي يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَإِذَا سَعْدٌ جُرْحُهُ يَغِذُّ دَمًا فَمَاتَ مِنْهَا و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ سُلَيْمَانَ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَانْفَجَرَ مِنْ لَيْلَتِهِ فَمَا زَالَ يَسِيلُ حَتَّى مَاتَ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَقُولُ الشَّاعِرُ أَلَا يَا سَعْدُ سَعْدَ بَنِي مُعَاذٍ فَمَا فَعَلَتْ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ لَعَمْرُكَ إِنَّ سَعْدَ بَنِي مُعَاذٍ غَدَاةَ تَحَمَّلُوا لَهُوَ الصَّبُورُ تَرَكْتُمْ قِدْرَكُمْ لَا شَيْءَ فِيهَا وَقِدْرُ الْقَوْمِ حَامِيَةٌ تَفُورُ وَقَدْ قَالَ الْكَرِيمُ أَبُو حُبَابٍ أَقِيمُوا قَيْنُقَاعُ وَلَا تَسِيرُوا وَقَدْ كَانُوا بِبَلْدَتِهِمْ ثِقَالًا كَمَا ثَقُلَتْ بِمَيْطَانَ الصُّخُورُ
Esan digutenez, [Abu Kuraib]-ek [Ibn Numair]-ek [Hisham]-ek esan digu, eta [nire aitak] ['Aisha]-k esan dit Sa'd-ek esan zuela -bere gaixotasuna okerrera zihoanean-, esan zuela: 'O Ala, badakizu ez dudala ezer maiteago Zure bidean borrokatzea baino, Zure Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-i gezurra esan eta kanporatu egin zutenen aurka borrokatzeko. O Ala, Quraysh-ekin gerra badago oraindik, mantendu nazazu bizirik, Zure bidean borrokatu ahal izan nadin. Ziur nago gure eta haien arteko gerra erabaki duzula, beraz, gure eta haien arteko gerra erabaki baduzu, eragin nire heriotza gerra horretan'. Odola gero eta ugariago isurtzen zen Sa'd-en zauritik, baina bere lagunek ez ziren konturatu. Bitartean, meskitan Banu Ghifar-en denda bat zegoen, beraz, odola dendan zeudenengana isurtzen jarraitu zuen, eta esan zuten: 'Dendako bizilagunok, zer odol isurtzen da zuengandik?' Sa'den zauria odolez zeriona gertatu zen, harik eta hil zen arte'. Eta esan digu [Ali bin Al Husain bin Sulaiman Al Kufi-k] eta esan digu ['Abdah] [Hisyam]-etik sanad honekin, hadith-a bezala. Besterik gabe, esan zuen: 'Gau hartan bere zauria odoletan jarraitu zuen hil zen arte, eta hadith-ean gehitutakoa, esan zuen: 'Hau da, poeta batek marmar egin zuenean, 'Jakin ezazu, Sa'd, Quraizhah-ek eta Nadlirrek ez ziotela ezer egin Sa'd bani Mu'adzi. #Zure adinarekin, Sa'd bani Mu'adz-ek mina jasan zuen goizaldean, pazientzia izaten jarraituz. #Zure lapikoa bete gabe uzten duzu, beste norbaiten lapikoa sukaldean irakiten ari den bitartean. #Al karim Abu Hubab-ek esan du; Geratu, Bani Qainuqa', ez mugitu. #Beren herrialdean nekatuta sentitzen dira, Mithan ash Shukhur-en nekatuta dauden bezala.
Hadith
Imam Muslim : 3317
و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَادَى فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ انْصَرَفَ عَنْ الْأَحْزَابِ أَنْ لَا يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الظُّهْرَ إِلَّا فِي بَنِي قُرَيْظَةَ فَتَخَوَّفَ نَاسٌ فَوْتَ الْوَقْتِ فَصَلَّوْا دُونَ بَنِي قُرَيْظَةَ وَقَالَ آخَرُونَ لَا نُصَلِّي إِلَّا حَيْثُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ فَاتَنَا الْوَقْتُ قَالَ فَمَا عَنَّفَ وَاحِدًا مِنْ الْفَرِيقَيْنِ
Eta esan didate [Abdullah bin Muhammad bin Asma Ad Bua'ik] [Juwairiyah bin Asmak] [Nafi'tik] esan digula [Abdullahk] esan duela: «Ahzabeko gudutik itzuli ginenean, Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, oihu egin zigun: 'Inork ez dezala eguerdiko otoitza egin Bani Quraizhah-ren lekura iritsi arte'. Orduan, lagun batzuk kezkatuta zeuden otoitz denbora agortuko ote zen, beraz, Bani Quraizhah eremura sartu aurretik egin zuten. Beste batzuek esan zuten: «Ez dugu otoitz egingo Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek guretzat agindu duen lekuan izan ezik, otoitz denbora amaitu den arren». Abdullahk esan zuen: «Eta antza denez, ez zuen bi taldeetako bat ere kritikatu».
Hadith
Imam Muslim : 3318
و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ مِنْ مَكَّةَ الْمَدِينَةَ قَدِمُوا وَلَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ وَكَانَ الْأَنْصَارُ أَهْلَ الْأَرْضِ وَالْعَقَارِ فَقَاسَمَهُمْ الْأَنْصَارُ عَلَى أَنْ أَعْطَوْهُمْ أَنْصَافَ ثِمَارِ أَمْوَالِهِمْ كُلَّ عَامٍ وَيَكْفُونَهُمْ الْعَمَلَ وَالْمَئُونَةَ وَكَانَتْ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهِيَ تُدْعَى أُمَّ سُلَيْمٍ وَكَانَتْ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ كَانَ أَخًا لِأَنَسٍ لِأُمِّهِ وَكَانَتْ أَعْطَتْ أُمُّ أَنَسٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِذَاقًا لَهَا فَأَعْطَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَوْلَاتَهُ أُمَّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ أَهْلِ خَيْبَرَ وَانْصَرَفَ إِلَى الْمَدِينَةِ رَدَّ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى الْأَنْصَارِ مَنَائِحَهُمْ الَّتِي كَانُوا مَنَحُوهُمْ مِنْ ثِمَارِهِمْ قَالَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أُمِّي عِذَاقَهَا وَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمَّ أَيْمَنَ مَكَانَهُنَّ مِنْ حَائِطِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ مِنْ شَأْنِ أُمِّ أَيْمَنَ أُمِّ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهَا كَانَتْ وَصِيفَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَكَانَتْ مِنْ الْحَبَشَةِ فَلَمَّا وَلَدَتْ آمِنَةُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ أَبُوهُ فَكَانَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَحْضُنُهُ حَتَّى كَبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْتَقَهَا ثُمَّ أَنْكَحَهَا زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ ثُمَّ تُوُفِّيَتْ بَعْدَ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَمْسَةِ أَشْهُرٍ
Eta [Abu At Thahir] eta [Harmalah] biei esan die; [Ibnu Wahb]-ek [Yunus] [Ibnu Shihab]-ek [Anas bin Malik]-ek esan digun: 'Muhajirinak Mekatik Medinara iritsi zirenean, ezer gabe etorri ziren, Ansarrek lur eremu handiak eta palmondo lorategiak zituzten bitartean. Beraz, Ansar herriak zati bat banatu zien Muhajirinen Lagunei, urtero uztaren erdia emateko baldintzapean. Beraz, Muhajirinek Ansar herriari lana eta janaria eman zizkien'. Anas bin Malik andreak edo normalean Umm Sulaim deitzen denak, eta Abdullah bin Abu Thalhah andreak - Anasen anaiordeak, Anas andreak bere datila palmondo lorategia eman zioten Profetari sallallaahu 'alaihi wasallam, eta gero honek Umm Aiman-i eman zion, Usamah bin Zaid andrearen esklaboari. Ibn Shihabek esan zuen: «Orduan, Anas bin Malikek esan zidan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Khaibar gerratik itzuli zenean Medinara itzuli zela, eta gero muhajirinek ansarrak eman zizkien datila palmondo lorategiak itzuli zizkiola». Ibn Shihabek esan zuen: «Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallamek ere bere datila palmondo lorategia itzuli ziola nire amari, eta sallallahu 'alaihi wasallamek ere bere datila palmondo lorategiaren zati bat eman zion Umm Aimani». Ibnu Syihabek esan zuen: «Umm Aimanen arazoa zen Usamah bin Zaiden ama Abdullah bin Abdul Muththallib-en zerbitzaria zela, Habasyah-etik etorria. Aminah-ek -Profetaren amak- Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam erditu zuenean, bere aita hil ondoren, Umm Aiman izan zen heldua izan arte zaindu zuena, gero askatu eta Zaid bin Haritsah-ekin ezkondu zen». Umm Aiman sallallaahu 'alaihi wasallam' profeta hil eta bost urtera hil zen.
Hadith
Imam Muslim : 3319
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ الْمُعْتَمِرِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا وَقَالَ حَامِدٌ وَابْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّخَلَاتِ مِنْ أَرْضِهِ حَتَّى فُتِحَتْ عَلَيْهِ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ فَجَعَلَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِ مَا كَانَ أَعْطَاهُ قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ أَهْلِي أَمَرُونِي أَنْ آتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْأَلَهُ مَا كَانَ أَهْلُهُ أَعْطَوْهُ أَوْ بَعْضَهُ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَعْطَاهُ أُمَّ أَيْمَنَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِيهِنَّ فَجَاءَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَجَعَلَتْ الثَّوْبَ فِي عُنُقِي وَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا نُعْطِيكَاهُنَّ وَقَدْ أَعْطَانِيهِنَّ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أُمَّ أَيْمَنَ اتْرُكِيهِ وَلَكِ كَذَا وَكَذَا وَتَقُولُ كَلَّا وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَجَعَلَ يَقُولُ كَذَا حَتَّى أَعْطَاهَا عَشْرَةَ أَمْثَالِهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرَةِ أَمْثَالِهِ
[Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek], [Hamid bin Umar Al Bakrawi-k] eta [Muhammad bin Abdul A'la Al Qaisi-k] [Al Mu'tamir-enak] esan zizkigun, eta Ibn Abu Syaibah-ren lafadz-ak [bere aita]-rengandik [Anas-engandik] esan zigun gizon batek...' Hamid-ek eta Ibnu Abdul A'lak esan zuten, eta hau esan zuten: 'Gizon batek behin bere datila-palmondo-lorategiaren zati bat eman ziola Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i, Bani Quraidlah eta Bani Nadlir konkistatu zituen arte. Konkistaren ondoren, datila-palmondo-lorategiaren zati bat itzuli zion gizonari'. Anas-ek esan zuen: 'Izan ere, nire familiak esan zidan Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joateko, itzuli zion hori eskatzeko, hain zuzen ere, lorategi-lursail bat, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Umm Aimani eman bazion ere'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana joan nintzen eta itzuli egin zidan, bat-batean Umm Aiman etorri zen eta bere xala lepoan jarri zidan eta esan zuen: 'Alaren izenean, ez dizugu emango, berak eman baitzidan'. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Oi Umm Aiman, har dezala berriro, eta zuretzat hau eta hau'. Baina hala ere esan zuen: 'Inola ere ez, bera beste jainkorik ez duenaren izenean...'. Umm Aimanek hori esan zuen oraindik, beraz, Anasek hartu nahi zuen oparia hamar aldiz eman zion, edo ia hamar aldiz gehiago'.
Hadith
Imam Muslim : 3320
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ أَصَبْتُ جِرَابًا مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ قَالَ فَالْتَزَمْتُهُ فَقُلْتُ لَا أُعْطِي الْيَوْمَ أَحَدًا مِنْ هَذَا شَيْئًا قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَبَسِّمًا
Esan digu [Syaiban bin Farruh-ek] esan digu [Sulaiman] - hain zuzen ere, Ibn Al Mughirah-ek - esan digu [Humaid bin Hilal]-ek [Abdullah bin Mughaffal-engandik] esan zuela: «Khaibarren konkistaren garaian gantz poltsa bat jaso nuen. Gero hartu eta esan nuen: 'Gaur ez diot inori emango'». Abdullah-ek jarraitu zuen: «Orduan buelta eman nuen, eta konturatu nintzen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam irribarrez zegoela hori entzun zuenean».
