Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 281
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ سُلَيْمٍ الْعَنْبَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ الْفَقِيرُ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ قَوْمًا يُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ يَحْتَرِقُونَ فِيهَا إِلَّا دَارَاتِ وُجُوهِهِمْ حَتَّى يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ
Hevur sagt okkum [Hajjaj bin ash-Sya’ir] hevur sagt okkum [Abu Ahmad az-Zubairi] hevur sagt okkum [Qais bin Sulaim al-Anbari] hann segði, hevur sagt mær [Yazid al-Faqir] hevur sagt okkum [Jabir bin Abdullah] hann segði; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Ja, eitt fólk er koyrt úr helviti, sum brennur inni, uttan fyri andlit teirra, til tey koma inn í himmalin'.
Hadith
Imam Muslim : 282
و حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ يَعْنِي مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ الْفَقِيرُ قَالَ كُنْتُ قَدْ شَغَفَنِي رَأْيٌ مِنْ رَأْيِ الْخَوَارِجِ فَخَرَجْنَا فِي عِصَابَةٍ ذَوِي عَدَدٍ نُرِيدُ أَنْ نَحُجَّ ثُمَّ نَخْرُجَ عَلَى النَّاسِ قَالَ فَمَرَرْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ فَإِذَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ جَالِسٌ إِلَى سَارِيَةٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِذَا هُوَ قَدْ ذَكَرَ الْجَهَنَّمِيِّينَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ مَا هَذَا الَّذِي تُحَدِّثُونَ وَاللَّهُ يَقُولُ { إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلْ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ } وَ { كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا } فَمَا هَذَا الَّذِي تَقُولُونَ قَالَ فَقَالَ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَهَلْ سَمِعْتَ بِمَقَامِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلَام يَعْنِي الَّذِي يَبْعَثُهُ اللَّهُ فِيهِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ مَقَامُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَحْمُودُ الَّذِي يُخْرِجُ اللَّهُ بِهِ مَنْ يُخْرِجُ قَالَ ثُمَّ نَعَتَ وَضْعَ الصِّرَاطِ وَمَرَّ النَّاسِ عَلَيْهِ قَالَ وَأَخَافُ أَنْ لَا أَكُونَ أَحْفَظُ ذَاكَ قَالَ غَيْرَ أَنَّهُ قَدْ زَعَمَ أَنَّ قَوْمًا يَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ بَعْدَ أَنْ يَكُونُوا فِيهَا قَالَ يَعْنِي فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ عِيدَانُ السَّمَاسِمِ قَالَ فَيَدْخُلُونَ نَهَرًا مِنْ أَنْهَارِ الْجَنَّةِ فَيَغْتَسِلُونَ فِيهِ فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ الْقَرَاطِيسُ فَرَجَعْنَا قُلْنَا وَيْحَكُمْ أَتُرَوْنَ الشَّيْخَ يَكْذِبُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعْنَا فَلَا وَاللَّهِ مَا خَرَجَ مِنَّا غَيْرُ رَجُلٍ وَاحِدٍ أَوْ كَمَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ
Og hevur sagt okkum [Hajjaj bin ash-Syair] hevur sagt okkum [al-Fadll bin Dukain] hevur sagt okkum [Abu Ashim] -nevniliga Muhammed bin Abu Ayyub- hann segði, hevur sagt mær [Yazid al-Faqir] hann segði; 'Fyrr var eg ávirkaður av tankunum hjá Khawarij, tá fóru vit út í stórum bólki at fremja Hajj. Tá vit fóru avstað og fóru framvið Medina, vísti tað seg, at [Jabir bin Abdullah] segði hadithina hjá profetinum fyri einum fólki, meðan hann stóð á einum stong.“ Jazil al Faqir segði aftur: 'Knappliga nevndi hann al-Jahannamiyyin'. So segði eg við hann: ’Ó vinur Allahs sendiboð, hvat tosar tú um! Meðan Allah sigur: '-Ja, hvønn sum tit seta í helviti, hava tit sanniliga eyðmýkt hann-' -Sp. Ali Imran: 192-, og vers: '-Hvørja ferð teir ynskja at koma burturúr tí, verða teir sanniliga vendir aftur til tað-' -Sp. Sum-Sajada: 20-. Hvat siga tit? ’ Jabir svaraði: ’Lesur tú Koranina? „Vit søgdu: „Ja“. Jabir spurdi aftur: 'Hoyrdi tú støðuna hjá Muhammed, nevniliga at veita fyrigeving, sum Allah sendi hann í? „Eg svaraði: „Ja“. Jbir mælti pá; 'So tað er støðan hjá Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam sum er róstur, sum Allah fær út fólkið, sum hann førdi út -úr helviti-'. Jazid segði; 'Síðani vísti Jabir, hvussu shirath varð lagt, og fólkið fór yvir tað'. Yazid segði: 'Og eg var sera stúrin fyri, at eg ikki fór at yvirliva hetta. Tað er bara, at Jabir enn heldur, at ein hópur av fólki avgjørt kemur úr helviti, eftir at tey hava livað í eina tíð'. Jabir segði: 'Tað merkir, at teir komu út sum myrkir svartir kolpinnar'. Jabir helt fram: 'Síðani fóru teir inn í eina av himmalsins áum, teir baðaðu í henni, teir komu úr ánni sum -hvítt- pappír, og vit fóru heim'. Vit søgdu; »Vei tykkum, halda tit, at hesin sjeikurin liggur í navninum á Rasulullah!«. Vit komu aftur, við Allah, eingin kom úr okkum men bara ein persónur ella sum Abu Na'im segði.
Hadith
Imam Muslim : 283
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ وَثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ أَرْبَعَةٌ فَيُعْرَضُونَ عَلَى اللَّهِ فَيَلْتَفِتُ أَحَدُهُمْ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ إِذْ أَخْرَجْتَنِي مِنْهَا فَلَا تُعِدْنِي فِيهَا فَيُنْجِيهِ اللَّهُ مِنْهَا
Hevur sagt okkum [Haddab bin Khalid al-Azdi] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] frá [Abu Imran] og [Thabit] frá [Anas bin Malik], at sendiboð Allahs sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Tað vóru fýra fólk, sum komu úr helviti, so vendi eitt burtur av teimum sa Allah, tann; 'O Harri mín, um Tú hevur tikið meg úr helviti, so vend mær ikki aftur til tað'. So bjargaði Allah honum úr helviti'.
Hadith
Imam Muslim : 284
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَهْتَمُّونَ لِذَلِكَ و قَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ فَيُلْهَمُونَ لِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا عَلَى رَبِّنَا حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا قَالَ فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو الْخَلْقِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ فَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ قَالَ فَيَأْتُونَ نُوحًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ فَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي اتَّخَذَهُ اللَّهُ خَلِيلًا فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ وَأَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدًا قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي فَإِذَا أَنَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ قُلْ تُسْمَعْ سَلْ تُعْطَهْ اشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ رَبِّي بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ رَبِّي ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ فَأَقَعُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ سَلْ تُعْطَهْ اشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ رَبِّي بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجَهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ فَلَا أَدْرِي فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الرَّابِعَةِ قَالَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ قَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ قَتَادَةُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْتَمِعُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَهْتَمُّونَ بِذَلِكَ أَوْ يُلْهَمُونَ ذَلِكَ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ آتِيهِ الرَّابِعَةَ أَوْ أَعُودُ الرَّابِعَةَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجْمَعُ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُلْهَمُونَ لِذَلِكَ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا وَذَكَرَ فِي الرَّابِعَةِ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ
Hevur sagt okkum [Abu Kamil Fudlail bin Husain al-Jahdari] og [Muhammed bin Ubaid al-Ghubari] og lafazh hjá Abu Kamil hann segði, hevur sagt okkum [Abu 'Awanah] frá [Qatadah] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Allah fer at savna fólk á dómadegi. Tá mettu tey fyrigevingarspurningin týdningarmiklan. Ibn Ubaid segði: 'Teir fingu íblástur til at seta tann spurningin. Peir søgdu; 'Um vit bara kundu biðið Gud um forbøn, so hann loyvdi okkum at hvíla okkum frá okkara støðu.' Síðani fóru teir til Ádams profets Alaihissalam, so søgdu teir; »Ó Ádam! Tú ert faðir at øllum menniskjum. Allah hevur skapt teg við sínum hondum og blást ein anda í kroppin á tær og hevur givið einglunum boð um at boyggja seg fyri tær. Bið fyri okkum fyri Harra tínum, fyri at loyva okkum at hvíla frá hesi støðu’. Ádam svaraði: 'Eg havi ikki rætt til at biðja um - Ádam nevndi tá tey feilir, hann hevði gjørt, sum fingu hann at kenna seg skammaðan av Gudi orsakað av hesum feilum - men hann kom til Nóa, fyrsta sendiboðin, sum Allah sendi'. Síðan fóru teir at síggja Nuh Alaihissalam profet, men hann segði; 'Eg eri ikki ein persónur, sum kann bjóða fyrigeving - so nevn feilirnar, hann hevur gjørt, soleiðis at hann kennir seg skammaðan av Gudi orsakað av hesum feilum -, men kom at hitta profetin Ibrahim Alaihissalam, sum verður mettur at vera elskarin av Allah'. Teir fóru at síggja Ibrahim Alaihissalam profet, segði hann eisini; 'Eg eri ikki tann, sum hevur rætt til at biðja um - tá nevndi hann feilirnar, hann hevði gjørt, so mikið, at hann kendi seg skammaðan av Gudi orsakað av hesum feilum - men hann kom at síggja profetin Musa Alaihissalam, sum Allah hevði tosað við og givið Tóruna'. Teir fóru at síggja Musa Alaihissalam profet, men hann segði eisini; 'Eg eri ikki tann persónurin, sum hevur rætt til at biðja um - tá nevndi hann feilirnar, hann hevði gjørt, soleiðis at hann kendi seg skammaðan av Gudi orsakað av teimum feilunum - men tú kemur at hitta profetin Isa Alaihissalam, anda Allahs og orð hansara'. Teir fóru eisini at hitta profetin Isa Alaihissalam, anda Allahs og hansara orð. Men hann segði eisini; "Eg eri ikki tann, sum hevur rætt til at biðja um, men farið tit øll til Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam, tænara Allahs, hvørs fyrru og seinnu syndir eru fyrigivnar." Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helt fram við orðum sínum: 'Teir komu til mín, tá bað eg Gud um loyvi. Eg fekk loyvi. Tá eg sá Hann, datt eg niður í bøn. Hann rópti meg, segði síðani við meg: »Reyft høvdið upp, o Muhammed! Sig okkurt, tú verður hoyrdur. Biðið, vissuliga verður tit givið. Forbøn, eg skal heilt sikkurt góðtaka fyribønina, tú biður um. Eg lyfti høvdið og prísaði Gudi við teimum lovsangum, sum Gud hevði lært meg. Síðani bað eg fyri. Tá gav Allah mær kriterium - fólk, sum hava rætt til at biðja. Síðani tók eg fleiri fólk úr Helviti og setti tey inn í Himmalin. Tá datt eg niður aftur. So kallaði Allah meg sum Hann vildi og segði síðani við meg: 'Reyft høvdið upp, o Muhammed! Sig tað, tú verður hoyrdur. Biðið, vissuliga verður tit givið. Forbøn, eg fari heilt sikkurt at góðtaka forbønina, tú biður um’. Hadith-frásøgumaðurin segði; »Eg veit ikki við vissu triðju ferð ella fjórðu ferð. Hann mællti: »O, drottin minn! Tey einastu fólkini, sum enn eru í Helviti, eru tey, sum eru varðhaldsfongslað av Koranini, nevniliga fólk, sum skulu vera verandi í Helviti." Ibn Ubaid nevndi í søgu síni, 'Qatadah segði; 'Tað merkir, at tú skalt vera har'. Og eg segði við pápa og vit [Muhammed bin al-Mutsanna] og [Muhammed bin Basyyar] søgdu bæði, hava sagt okkum [Ibn Abu Adi] frá [Said] frá [Qatadah] frá [Anas] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Tey trúgvandi savnast á uppreisnardegnum, so geva tey hesum gætur, ella tey fáa íblástur frá hesum,' eins og í hadithinum hjá Abu Awanah'. Og hann nevndi í hadith, 'Síðan fór eg til hansara fjórðu ferð ella eg kom aftur fjórðu ferð og eg segði; "Ó Rabb mín, einki er eftir uttan tey, sum eru afturhildin av Koranini." Hevur sagt okkum [Muhammad bin al-Mutsanna] hevur sagt okkum [Mu'adz bin Hisham] hann segði, hevur sagt okkum [faðir mín] frá [Qatadah] frá [Anas bin Malik] at profeturin hjá Allah sallallaahu alaihi Wasallam segði: 'Allah savnaði tey trúgvandi á uppreisnardegnum, sum tey givnu.' Og hann mælti fjórðu ferð: »Svá segði eg; »Ó Rabb mín, einki er eftir í helviti uttan tey, sum eru varðhaldsfongslað av Koranini. Meiningin er, at tað skal vera ævigt í tí''.
Hadith
Imam Muslim : 285
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ وَهِشَامٌ صَاحِبُ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذٌ وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ بُرَّةً ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ ذَرَّةً زَادَ ابْنُ مِنْهَالٍ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ يَزِيدُ فَلَقِيتُ شُعْبَةَ فَحَدَّثْتُهُ بِالْحَدِيثِ فَقَالَ شُعْبَةُ حَدَّثَنَا بِهِ قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَدِيثِ إِلَّا أَنَّ شُعْبَةَ جَعَلَ مَكَانَ الذَّرَّةِ ذُرَةً قَالَ يَزِيدُ صَحَّفَ فِيهَا أَبُو بِسْطَامَ
Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Minhal adl-Dlarir] hevur sagt okkum [Yazid bin Zurai'] hevur sagt okkum [Sagdi bin Abu 'Arubah] og [Hisyam] vinur ad-Dastawai, frá [Qatadah] frá [Anas bin Malik] segði hann; 'Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam segði. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og tað hevur verið sagt mær [Abu Ghassan al-Misma'I] og [Muhammed bin al-Mutsanna] bæði sagt, hevur sagt okkum [Muadz] og hann er Ibn Hisham, segði hann, hevur sagt mær [faðir mín] frá [Qatadah] hevur sagt okkum [Ana] sagdi: 'Tad munu koma ut ur helviti, peir er segja: 'Laa Ilaaha Illaahu -Tad er eingin gud verdur til tilbjodar nema Allah-', ok i hjarta hans var godleiki svo tungur sem hveiti. Tá kemur úr helviti tann persónurin, sum sigur: 'Laa Ilaaha Ilaahu -Tað er eingin gud verdur at tilbiðja uttan Allah-', og í hjarta hansara er góðska so tung sum hirsa. Tá kemur úr helviti, tann persónurin, sum sigur: 'Laa Ilaaha Illaahu -Tað er eingin gud verdur at tilbiðja uttan Allah-', og í hjarta hansara er góðska so tung sum eitt maiskorn'. Síðani legði Ibnul Minhal afturat í søgu síni; [Jasid] segði; »Eg hitti Syu'bah, so segði eg honum hadith, so segði [Syu'bah]; ' [Qatadah] segði okkum frá [Anas bin Malik] frá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam við hesi hadisini, 'tað er bara, at Syu'bah kallar Dzarrah Dzurrah'. Jazid segði; »Abu Bistham hevði skrivað hann skeivt«.
Hadith
Imam Muslim : 286
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا مَعْبَدُ بْنُ هِلَالٍ الْعَنَزِيُّ ح و حَدَّثَنَاه سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا مَعْبَدُ بْنُ هِلَالٍ الْعَنَزِيُّ قَالَ انْطَلَقْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَتَشَفَّعْنَا بِثَابِتٍ فَانْتَهَيْنَا إِلَيْهِ وَهُوَ يُصَلِّي الضُّحَى فَاسْتَأْذَنَ لَنَا ثَابِتٌ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ وَأَجْلَسَ ثَابِتًا مَعَهُ عَلَى سَرِيرِهِ فَقَالَ لَهُ يَا أَبَا حَمْزَةَ إِنَّ إِخْوَانَكَ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ يَسْأَلُونَكَ أَنْ تُحَدِّثَهُمْ حَدِيثَ الشَّفَاعَةِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ مَاجَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ لَهُ اشْفَعْ لِذُرِّيَّتِكَ فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِإِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّهُ خَلِيلُ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِمُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّهُ كَلِيمُ اللَّهِ فَيُؤْتَى مُوسَى فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِعِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّهُ رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ فَيُؤتَى عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُوتَى فَأَقُولُ أَنَا لَهَا فَأَنْطَلِقُ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي فَأَقُومُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَا أَقْدِرُ عَلَيْهِ الْآنَ يُلْهِمُنِيهِ اللَّهُ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ لِي يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيُقَالُ انْطَلِقْ فَمَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ بُرَّةٍ أَوْ شَعِيرَةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ مِنْهَا فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ ثُمَّ أَرْجِعُ إِلَى رَبِّي فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ لِي يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيُقَالُ لِي انْطَلِقْ فَمَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ مِنْهَا فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ ثُمَّ أَعُودُ إِلَى رَبِّي فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ لِي يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيُقَالُ لِي انْطَلِقْ فَمَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ أَدْنَى أَدْنَى أَدْنَى مِنْ مِثْقَالِ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ مِنْ النَّارِ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ هَذَا حَدِيثُ أَنَسٍ الَّذِي أَنْبَأَنَا بِهِ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِ فَلَمَّا كُنَّا بِظَهْرِ الْجَبَّانِ قُلْنَا لَوْ مِلْنَا إِلَى الْحَسَنِ فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ وَهُوَ مُسْتَخْفٍ فِي دَارِ أَبِي خَلِيفَةَ قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَقُلْنَا يَا أَبَا سَعِيدٍ جِئْنَا مِنْ عِنْدِ أَخِيكَ أَبِي حَمْزَةَ فَلَمْ نَسْمَعْ مِثْلَ حَدِيثٍ حَدَّثَنَاهُ فِي الشَّفَاعَةِ قَالَ هِيَهِ فَحَدَّثْنَاهُ الْحَدِيثَ فَقَالَ هِيَهِ قُلْنَا مَا زَادَنَا قَالَ قَدْ حَدَّثَنَا بِهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَهُوَ يَوْمَئِذٍ جَمِيعٌ وَلَقَدْ تَرَكَ شَيْئًا مَا أَدْرِي أَنَسِيَ الشَّيْخُ أَوْ كَرِهَ أَنْ يُحَدِّثَكُمْ فَتَتَّكِلُوا قُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا فَضَحِكَ وَقَالَ { خُلِقَ الْإِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ } مَا ذَكَرْتُ لَكُمْ هَذَا إِلَّا وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُحَدِّثَكُمُوهُ ثُمَّ أَرْجِعُ إِلَى رَبِّي فِي الرَّابِعَةِ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ لِي يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ ائْذَنْ لِي فِيمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ لَيْسَ ذَاكَ لَكَ أَوْ قَالَ لَيْسَ ذَاكَ إِلَيْكَ وَلَكِنْ وَعِزَّتِي وَكِبْرِيَائِي وَعَظَمَتِي وَجِبْرِيَائِي لَأُخْرِجَنَّ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ فَأَشْهَدُ عَلَى الْحَسَنِ أَنَّهُ حَدَّثَنَا بِهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أُرَاهُ قَالَ قَبْلَ عِشْرِينَ سَنَةً وَهُوَ يَوْمِئِذٍ جَمِيعٌ
Hevur sagt okkum [Abu ar-Rabi' al-'Ataki] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] hevur sagt okkum [Ma'bad bin Hilal al-'Anazi] -á aðrari linju, hevur sagt okkum [Sagt bin Manshur] hetta lafad er frá honum, hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] hevur sagt hann bi-'; 'Vit fóru at vitja [Anas bin Malik], og vit spurdu Thabit um hjálp, tá vit komu hagar vísti tað seg, at hann bað fyrst. Sidan baud Thabit okkur um leyfi svo vid forum inn ad hitta hann. Anas bjóðaði síðani Thabit at sita har hann sat, so segði Thabit við Anas: 'Ó Abu Hamzah, sanniliga biðja beiggjar tínir frá fólkinum í Basrah teg siga teimum frá forbønarhadithinum'. Anas mælti tá; 'Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam hevur sagt okkum eina hadith, hann segði: 'Tá ið dómadagurin kemur, so fara menniskju at stríðast sum við onnur, so fara tey at koma til Ádam og siga við hann: 'Gev forbøn fyri børnum tínum'. pá mælti hann; 'Eg eri ikki tann, sum hevur rætt til at biðja um, men tú skalt fara til Ibrahim Alaihissalam, tí hann er elskari ar-Rahmans'. Síðani komu teir til Ibrahim, so hann svaraði: 'Eg eri ikki tann, sum hevur rætt til at biðja, men tú skalt fara til Musa Alaihissalam, tí hann er Kalimullah'. Tá varð Móses nærkaður, so hann svaraði: 'Eg eri ikki tann, sum hevur rætt til at biðja um, men tú skalt fara til Isa Alaihissalam, tí hann er andi Allahs og orð hansara.' Tá varð Jesus nærlagdur, so hann svaraði: 'Eg eri ikki tann, sum hevur rætt til at biðja um, men tú skalt koma til Muhammed sallallaahu alaihi wasallam'. Tá fekk Muhammed vitjan. Tá segði eg; »Eg eri tann, sum hevur rætt til at biðja, so eg fór og bað um loyvi frá mínum Rabb, so fekk eg loyvi at møta. Eg stóð fyri honum og lovprísaði honum við lovsongum, sum eg ikki kann siga nú. Gud hevur givið mær íblástur. Síðani boygdi eg meg niður í bøn fyri Honum. Tá varð sagt við meg: 'Ó Muhammed, lyft høvdið upp, og tala og tú verður hoyrdur, bið og tú fært, bið um forbøn og tú fært'. Tá segði eg; 'O mín Rabb, mítt fólk-mítt fólk'. Síðan mælti hann: «Far!» Tann, sum hevur í hjartanum vektina av einum hveitikorni ella trúarhirsu, so fá hann út úr helviti! ’ So fór eg avstað og gjørdi boð Hansara, fór síðani aftur til Harra mín. Sidan lofadi ek honum med pessum lofum, sidan fell ek nidur ok nidladi mig fyrir honum. Tá varð sagt við meg: 'Ó Muhammed, lyft høvdið upp, og tala og tú verður hoyrdur, bið og tú fært, bið um forbøn og tú fært'. So segði eg; 'Mítt fólk, mítt fólk'. Tá varð sagt við meg: »Far, tann, sum hevur í hjarta sínum vektina av einum trúaratomi, tak hann so úr helviti«. Síðani fór eg avstað og framdi boð hansara, so fór eg aftur til mín Rabb, so rósti eg honum við hesum lovsangum, so datt eg niður og bønaði meg fyri honum. So varð sagt við meg: 'Ó Muhammed, lyft høvdið upp, og tosa og tú verður hoyrdur, bið og tú fært, bið um forbøn og tú fært'. So segði eg; 'Ó Rabb mín, -bjarga- fólki mínum, fólki mínum'. pá var mær sagt: »Far. Tann, sum hevur í hjartanum tað minsta trúatomið, tak hann úr helviti'. Síðan fór eg avstað at fremja boð Hansara." Hetta er hadith Anas, sum hann greiddi okkum frá. Síðan komu vit út frá hansara síðu, tá vit vóru á grøvini, tá søgdu vit; 'Um vit bara vóru bein aftur í -al-Hasan -al-Bashri- tykki, so søgdu vit heilsan við hann, meðan hann goymdi seg í húsinum hjá Abu Khalifah -tá hevði tað verið tryggari-'. Hann segði aftur: »Síðani vitjaðu vit hann, so heilsaðu vit honum. Vit søgdu; 'O Abu Said, vit koma frá síðuni hjá beiggja tínum, Abu Hamza, vit hava ongantíð hoyrt nakað sum hadith, sum hann segði okkum um fyrigeving'. Abu Said segði; 'Hvat er tað -sig mær-'. Síðani fortaldu vit honum hadith. So segði Abu Said; 'Legg tað til'. Vit søgdu; „Hann leggur einki afturat okkum“. Abu Said segði tá; »Hann segði okkum fyri tjúgu árum síðani, og hann savnaði tá alla sína søgu, og hann hevur latið nakrar burturúr. Eg veit ikki um sjeikurin -Anas/Abu Hamzah- hevur gloymt ella hatað at siga tær, so tú ert treytaður av mær'. Vit søgdu eisini; 'Sig okkum frá'. So flenndi Abu Said, meðan hann las: '-Menniskju vóru skapt -hava skundandi náttúru- -Spurningar. Ánbíja: 37-. Eg nevndi ikki hetta versið fyri tykkum men tí eg vildi siga tykkum tað - hadith er -: 'Síðani vendi eg aftur til Harra mín fjórðu ferð, so rósti eg Honum við hesum lovsangum, so boygdi eg meg niður niður niður. Tá varð sagt við meg: 'Ó Muhammed, lyft høvdið upp, og tala og tú verður hoyrdur, bið og tú fært, bið um forbøn og tú fært'. So segði eg; 'O mín Rabb, gev mær loyvi at -taka úr helviti- tann persónin, sum sigur: 'Laa Ilaaha Ilaahu -Tað er eingin gud -verdur at tilbiðja- uttan Allah-'. Allah svaraði: 'Tað er ikki tín rættur,' ella 'tað er ikki ein rættur, sum er givin tær, men við Míni Megi, Míni Stórleika, Míni Hátign og Míni Megi, skal Eg sanniliga reka tann, sum sigur: 'Laa Ilaaha Ilaahu -Tað er eingin gud -sum hevur rætt til at verða tilbiðin annar enn Allah-'. Frásøgumaðurin segði; 'Síðani vitnaði eg vegna [al-Hasan], at hann hevði sagt okkum, at hann hevði hoyrt [Anas bin Malik]. Eg illgrunaleysur segði, at Abu Said segði; 'Áðrenn tjúgu ár, og í tí tíðini savnaði hann alla sína søgu'.
Hadith
Imam Muslim : 287
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَاتَّفَقَا فِي سِيَاقِ الْحَدِيثِ إِلَّا مَا يَزِيدُ أَحَدُهُمَا مِنْ الْحَرْفِ بَعْدَ الْحَرْفِ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا نَهْسَةً فَقَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَهَلْ تَدْرُونَ بِمَ ذَاكَ يَجْمَعُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَيُسْمِعُهُمْ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمْ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ فَيَبْلُغُ النَّاسَ مِنْ الْغَمِّ وَالْكَرْبِ مَا لَا يُطِيقُونَ وَمَا لَا يَحْتَمِلُونَ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ أَلَا تَرَوْنَ مَا أَنْتُمْ فِيهِ أَلَا تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ أَلَا تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ ائْتُوا آدَمَ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ آدَمُ إِنَّ رَبِّي غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ نَهَانِي عَنْ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُهُ نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى الْأَرْضِ وَسَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ كَانَتْ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُ بِهَا عَلَى قَوْمِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى إِلَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ إِبْرَاهِيمُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَا يَغْضَبُ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَذَكَرَ كَذَبَاتِهِ نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَاتِهِ وَبِتَكْلِيمِهِ عَلَى النَّاسِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَلِمَةٌ مِنْهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ لَهُ ذَنْبًا نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِّي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتَمُ الْأَنْبِيَاءِ وَغَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ الْعَرْشِ فَأَقَعُ سَاجِدًا لِرَبِّي ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ وَيُلْهِمُنِي مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ لِأَحَدٍ قَبْلِي ثُمَّ يُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ اشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لَا حِسَابَ عَلَيْهِ مِنْ الْبَابِ الْأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنْ الْأَبْوَابِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ مَا بَيْنَ الْمِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ لَكَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَهَجَرٍ أَوْ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَى و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وُضِعَتْ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَصْعَةٌ مِنْ ثَرِيدٍ وَلَحْمٍ فَتَنَاوَلَ الذِّرَاعَ وَكَانَتْ أَحَبَّ الشَّاةِ إِلَيْهِ فَنَهَسَ نَهْسَةً فَقَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ نَهَسَ أُخْرَى فَقَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَمَّا رَأَى أَصْحَابَهُ لَا يَسْأَلُونَهُ قَالَ أَلَا تَقُولُونَ كَيْفَهْ قَالُوا كَيْفَهْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ وَزَادَ فِي قِصَّةِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ وَذَكَرَ قَوْلَهُ فِي الْكَوْكَبِ { هَذَا رَبِّي } و قَوْله لِآلِهَتِهِمْ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا } و قَوْله { إِنِّي سَقِيمٌ } قَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ مَا بَيْنَ الْمِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ إِلَى عِضَادَتَيْ الْبَابِ لَكَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَهَجَرٍ أَوْ هَجَرٍ وَمَكَّةَ قَالَ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَ
Tað hava [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Muhammed bin Abdullah bin Numair] sagt okkum og eru teir báðir samdir um bygnaðin av setningunum í hadithinum, uttan at ein teirra leggur okkurt afturat í formi av einum bókstavi eftir einum bókstavi. Báðir søgdu, høvdu sagt okkum [Muhammed bin Bisyr] hevði sagt okkum [Abu Hayyan] frá [Abu Zur'ah] frá [Abu Hurairah] hann segði; '-Vit vóru hjá Allahs sendiboði við einum boði-, so varð hann boðin at arma kjøt -geit- -hetta kjøtið plagdi at vera sera vælumtókt hjá honum- so tók hann ein bita av tí og segði: 'Eg eri stjóri yvir øllum mannaættini á uppreisnardegnum, veitst tú hví tað er? Allah savnaði alt fólkið frammanundan og aftaná á einum landsslætta, soleiðis at tann, sum kallaði, kundi gera rødd sína kunnuga fyri teimum øllum, og sjónin kundi síggja tey, og sólin skuldi nærkast teimum. -Síðani upplivdu fólk sorg og ræðslu í tann mun, at tey ikki vóru før fyri og tolsom at bera tað-, tá søgdu nøkur teirra við onnur: 'Hava tit ikki eina meining um støðuna, sum tit standa fyri og hvat er hent tykkum? ! » Hevur tú ikki eina meining, hvør kann biðja fyri tær hjá tínum Rabb? Sumir aðrir søgdu -við aðrar-: 'Komið til Ádams faðir tykkara', Tá komu teir til hansara og søgdu; »Ó Ádam! Tú ert faðir at øllum menniskjum, Allah skapti teg við hondum sínum og andaði anda sín í teg, og bað einglarnar og teir boygdu seg fyri tær og Allah setti teg eisini í himmalin, kanst tú ikki - biðja tín Rabb um forbøn fyri okkum? Hevur tú ikki sæð okkara støðu og tað, sum er hent okkum? ' Sidan svarar hann: 'Ja, einn dag var Rabb minn reidr med reidi, er Hann hafdi aldrei fyrr verit reidr svo, ok var hann eigi reidr eptir svo. Allah bannaði mær frá einum træi, men eg bróti tað. Eg havi sjálvur brúk fyri fyrigeving, vinarliga far til onkran annan enn meg, far at hitta Nuh'. Tá møttu teir Nóa og søgdu; »Á Nóa! Tú ert fyrsti boðberi frá íbúgvum á jørðini, og Allah hevur nevnt teg ein takksaman tænara. Kanst tú ikki biðja Harra tín biðja fyri okkum? Hevur tú ikki sæð okkara støðu og tað, sum er hent okkum? ' Sidan svarar hann: 'Ja, einn daginn var Rabb minn reidur vid reidi, er Hann hafdi aldrei verit reidur svo ok eigi var hann reidur eptir svo. Jú, eg plagdi at hava eina bøn um, at eg plagdi at oyðileggja mítt fólk. Sjálvur havi eg brúk fyri forbøn, far og síggj onkran annan enn meg! Far og vitja Ibrahim! ' Síðan hittu teir Ibrahim og mæltu; »Ó, Ibrahim! Tú ert profetur Allahs og hansara khalil millum jarðarbúgvarnar, bið tín Rabb um at biðja fyri okkum? Hevur tú ikki sæð okkara støðu? ' Sidan svarar hann: 'Ja, einn daginn var Rabb minn reidur vid reidi, er hann hafdi aldrei verit reidur fyrr svo ok eigi var hann reidur eptir svo. Eg plagdi at liggja við trimum lygnum -tá nevndi hann tað-, sjálvur havi eg brúk fyri forbøn. Far til annað enn meg, far til Musa! ' Síðan komu teir til Móses og søgdu; »Ó Móses! Tú ert sendiboð Allahs, Allah lyftir teg upp yvir menniskjað við ápostlinum og orðum Allahs, bið tín Rabb um fyrigeving fyri okkum? Hevur tú ikki sæð okkara støðu? ' Sidan svarar hann: 'Ja, einn daginn var Rabb minn reidur vid reidi, er hann hafdi aldrei verit reidur fyrr svo ok eigi var hann reidur eptir svo. Eg drap einaferð eina sál, sum eg ikki fekk boð um at drepa, so sjálv havi eg brúk fyri forbøn, so far og síggj onkran annan enn meg, far og síggj Jesus! 'Tá møttu teir Jesusi' og søgdu; »Á Jesus! Tú ert sendiboð Allahs og orðini Hann og andi hansara vórðu givin Mariu, og tú hevur tosað við menniskju í barnaárunum. So bið tín Rabb um at biðja fyri okkum? Hevur tú ikki sæð okkara støðu? ' Tá svaraði hann: 'Ja, ein dagin var Rabb mín reiður av eini vreiði, har Hann ongantíð hevði verið reiður áður soleiðis og var ikki reiður aftaná soleiðis - og hann nevndi ikki eina synd -, eg hevði sjálvur brúk fyri meira fyrigeving, so far og síggj onkran annan enn meg, far og síggj Muhammed! ' Síðan komu teir til mín og søgdu; »Ó Muhammed! Tú ert sendiboð Allahs og endaligi av profetunum, Allah hevur fyrigivið allar tínar syndir bæði fortíð og framtíð, bið tín Rabb um at biðja fyri okkum? Hevur tú ikki sæð okkara støðu og tað, sum er hent okkum? ' Síðan fór eg og kom undir al-'Arsy, síðan sló eg meg fyri Rabb mínum síðan gav Allah mær gávuna av smikri og góðum lovum, sum ikki vóru gevin nøkrum áðrenn meg. Tá róptu teir: ’Ó Muhammed! Vakna, bið um tað, tað verður givið, og bið um forbøn, forbøn verður avgjørt veitt’. Tá reistist eg og segði; »Fólk mítt, o Rabb mín! Mín umma, mín Rabbi! ’ Síðan svaraði hann: ’Ó Muhammed! Takið inn frá fólki tínum tey, sum ikki eru førd til ábyrgd fyri teimum frá portrinum hjá al-Aiman - ytst til høgru - av himmalportrunum'. Og tey sameinast við onnur menniskju enn ta hurðina'. Síðan segði hann: ’Við honum, hvørs hond sál mín er! Jú, fjarstøðan millum tvær hurðar - sum hava hurðar á sær - frá himmalportrunum er sum millum Makkah og Hajar, ella sum millum Makkah og Bushra'. Og hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Jarir] frá [Umara bin al-Qa'qa] frá [Abu Zura] frá [Abu Hurairah] hann segði; 'Tað varð lagt fyri Allahs sendiboð eitt ílat við Tsarid -grøði- og kjøti, so tók hann armin á -geitinum-, og armurin var tann parturin av geitinum, sum honum dámdi best, so beit hann hann við einum bita. Tá ið hann sá, at vinir hansara ikki spurdu hann, segði hann: »Hví spyrt tú ikki, hvussu«. So spurdu teir: 'Hvussu er tað, o sendiboð Allahs'. Hann svaraði: 'Menniskjað stendur frammi fyri heimsins Rabb'. Síðani legði hann fram hadisin eftir týdninginum av hadisini hjá Abu Hayyan, frá Abu Zur'ah. Síðani legði hann afturat søguni um Ibrahim. Svá mælti hann; 'Síðani nevndi hann orðini hjá Ibrahim um planetina '-hetta er mín Rabb-', eisini orðini hjá Ibrahim um gudin, sum fjølguddómarnir tilbiðja -fólk hansara- '-sjálvt tann, sum hevur oyðilagt hann, er hesin størsti-', eisini orðini hjá Ibrahim 'Ja, eg eri sjúkur'. Hann segði: 'Við tí, hvørs í hondum er sál Muhammeds, er sanniliga fjarstøðan millum tær báðar hurðarnar á himmalhurðum sum fjarstøðan millum Makkah og Hajar ella Hajar og Makkah'. Frásøgumaðurin segði; „Eg veit ikki við vissu, hvønn hann segði“.
Hadith
Imam Muslim : 288
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمْ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلًا مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ فَيَقُولُ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الْأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَيْ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالًا فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّ شَيْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلَا يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلَّا زَحْفًا قَالَ وَفِي حَافَتَيْ الصِّرَاطِ كَلَالِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Tharif bin Khalifah al-Bajali] hevur sagt okkum [Muhammed bin Fudlail] hevur sagt okkum [Abu Malik al-Asyja'i] frá [Abu Hazim] frá [Abu Hurairah] og [Abu Malik] frá [Rib'i] frá [Huthsaid; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Onkuntíð á seinasta degi fer Allah Tabaraka wa Ta'ala at savna øll menniskju. Tá reistust tey trúgvandi, og paradís varð borið teimum nær. Teir komu til Ádam profet og søgdu; »O faðir okkara, bið um, at himmalportrini verða latin upp fyri okkum beinanvegin«. Ádam svaraði: '-Eg havi ikki uppiborið at biðja hetta fyri teg-, er tað ikki av skyld pápa tíns í himlinum, at tú vart koyrdur út? Far og spyr sonin Ibrahim Khalilullah. Sendiboð Allahs segði: 'Síðani svaraði Ibrahim: 'Eg eri ikki verdur at spyrja teg hetta, eg eri bara ein Khalil - elskari - framman fyri hvørjum enn eru fleiri elskarar.' Spyr Musa, hvønn Allah einaferð tosaði við í einum práti.“ So komu teir til Músa, men hann segði eisini; »Eg havi ikki uppiborið at spyrja teg um hetta. Spyr profetin Isa sum varð skaptur við orði Allahs og andaði frá honum'. Men eisini Isa profetur noktaði og segði; „Eg havi ikki uppiborið at biðja um hetta fyri teg“. So fóru teir til profetin Muhammed. Síðani reisti hann - Muhammed - og hurðin varð latin upp fyri honum, síðani varð álit og vinalag sent til tey bæði stóðu báðumegin Shirath -brúnna -, høgrumegin og vinstrumegin. Tá er tann skjótasti av tykkum, tá ið tit fara ígjøgnum Shirath, sum eldingar'. Eg - Ábu Húraira - segði; »Fápi og mamma mín sum loysigjald títt, so skjótt sum eldingar, hvat meinar tú, herra? ’ Hann svaraði: ’Sást tú ikki, hvussu eldingin fór framvið og kom aftur í eygnablikki? ’ Tá er tann seinni so skjótur sum ein vindstormur, so so skjótur sum ein flúgvandi fuglur, tá eru eisini fólk, sum renna skjótt á honum vegna sínar góðu gerningar. Tá stóð profetur tykkara nærhendis shirath og bað altíð: 'O Rabb mín, bjarga honum, bjarga honum'. Upp til tænarar, sum høvdu sera lítla venjing, til ein maður kom og kundi ikki klintra upp á shirath uttan við at skriða, meðan báðum síðum vóru ketur av hvassum jarni hangandi og vildu taka øll, sum fingu boð um at verða tikin, til tað vóru fólk, sum yvirlivdu, men kroppar teirra vóru sligin sundur, og tað vóru eisini fólk, sum endaðu upp í threll. Og av tí, hvørs hondum sál Abu Hurairah er, kann sanniliga helvitis botnurin røkkast á sjeyti ára ferð’.
Hadith
Imam Muslim : 289
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَوَّلُ النَّاسِ يَشْفَعُ فِي الْجَنَّةِ وَأَنَا أَكْثَرُ الْأَنْبِيَاءِ تَبَعًا
Hevur sagt okkum [Qutaiba bin Said] og [Ishaq bin Ibrahim] sagt [Qutaiba] hevur sagt okkum [Jarir] frá [al-Mukhtar bin Fulful] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg eri fyrsta menniskjað, sum biður í himlinum, og eg eri profeturin við flestu fylgjarum'.
Hadith
Imam Muslim : 290
و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَكْثَرُ الْأَنْبِيَاءِ تَبَعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَقْرَعُ بَابَ الْجَنَّةِ
Hevur sagt okkum [Abu Kuraib Muhammed bin al-'Ala'] hevur sagt okkum [Muawiyah bin Hisham] frá [Sufyan] frá [Mukhtar bin Fulful] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg eri profeturin við flestu fylgjarum á dómadegi, og eg skal vera tann fyrsti at banka á himmalshurðina'.
Hadith
Imam Muslim : 291
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَوَّلُ شَفِيعٍ فِي الْجَنَّةِ لَمْ يُصَدَّقْ نَبِيٌّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ مَا صُدِّقْتُ وَإِنَّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ نَبِيًّا مَا يُصَدِّقُهُ مِنْ أُمَّتِهِ إِلَّا رَجُلٌ وَاحِدٌ
Og eftir at hava sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevði sagt okkum [Húsain bin Ali] frá [Za'ida] frá [Al-Mukhtar bin Fulful] segði hann; [Ánás bin Málik] segði; 'Profeturin segði: 'Eg eri fyrsti fyrigevarin í himlinum.' Ikki ein profetur verður rættvísgjørdur -av sínum fólki- eins og eg eri rættvísgjørdur. Og sanniliga vóru millum profetarnar teir, sum als ikki vóru góðkendir av fólki sínum, uttan bert teir, sum vóru menn’.
Hadith
Imam Muslim : 292
و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آتِي بَابَ الْجَنَّةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَسْتَفْتِحُ فَيَقُولُ الْخَازِنُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ مُحَمَّدٌ فَيَقُولُ بِكَ أُمِرْتُ لَا أَفْتَحُ لِأَحَدٍ قَبْلَكَ
Og hevur sagt mær [Amru an-Naqid] og [Zuhair bin Harb] bæði søgdu, hevur sagt okkum [Hasyim bin al-Qasim] hevur sagt okkum [Suliman bin al-Mughirah] frá [Tsabit] frá [Anas bin Malik] hann segði; 'Profeturin sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Eg kom til himmaldyrnar á dómadegi, tá bað eg um, at tær skuldu latast upp.' Tá spurdi ein varði -ein eingil-: 'Hvør ert tú? »So svaraði eg: »Muhammed«. pá mælti hann; 'Serliga fyri teg, fekk eg boð um ikki at lata hurðina upp fyri nøkrum, áðrenn tú kemur inn'.
Hadith
Imam Muslim : 293
حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ يَدْعُوهَا فَأُرِيدُ أَنْ أَخْتَبِئَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Tað hevur verið sagt við meg [Yunus bin Abdul A'la] hevur sagt okkum [Abdullah bin Wahab] hann segði, tað hevur verið sagt við okkum [Malik bin Anas] frá [Ibnu Shihab] frá [Abu Salamah bin Abdurrahman] frá [Abu Hurairah] at Rasulullah Sallallayer Alaihe Ilamy ynskja at halda mína bøn sum forbøn fyri fólki mínum’.
Hadith
Imam Muslim : 294
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ وَأَرَدْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَخْتَبِئَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ مِثْلَ ذَلِكَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Og hevur sagt mær [Zuhair bin Harb] og [Abd bin Humaid], [Zuhair] segði, hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Ibnu Akhi Ibn Shihab] frá [abba sínum] hevur sagt mær [Abu Salama bin Abdurrahman] at [Abu Hurairah] segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør profetur hevur eina bøn, og eg ynski - um Gud vil - at goyma mína bøn sum fyribøn fyri mínum fólki á dómadegi'. Hevur sagt mær [Zuhair bin Harb] og [Abd bin Humaid], [Zuhair] segði, hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Ibnu Akhi Ibnu Shihab] frá [abba sínum] hevur sagt mær [Amru bin Abu Sufyan bin Asíd bin Jariyah frá] Rasulullah Sallallahu Aleyhi Vasallam'.
Hadith
Imam Muslim : 295
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عَمْرَو بْنَ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ لِكَعْبِ الْأَحْبَارِ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ يَدْعُوهَا فَأَنَا أُرِيدُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَخْتَبِئَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ كَعْبٌ لِأَبِي هُرَيْرَةَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ نَعَمْ
Og hevur sagt mær [Harmalah bin Yahya] hevur sagt okkum [Ibn Wahab] hevur sagt mær [Yunus] frá [Ibn Shihab] at [Amru bin Abu Sufyan bin Asid bin Jariyah ats-tsaqafi] hevur sagt honum, at [Abu Hurairah] segði við Ka'ab 'Salallahi Al-Ahubar: 'Hvør profetur hevur eina bøn, sum hann biður, so ynski eg - um Gud vil - at goyma mína bøn sum fyribøn fyri mínum fólki á dómadegi'. So segði Ka'ab við Abu Hurairah: 'Hoyrdi tú hetta frá Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam?' Abu Huraira svaraði: 'Ja'.
Hadith
Imam Muslim : 296
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍّ دَعْوَتَهُ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib] og lafazh eigur Abu Kuraib, teir báðir søgdu, hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [al-Amasy] frá [Abu Salih] frá [Abu Hurairah] hann segði; »Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: »Hvør profetur hevur eina bøn, sum er virkin, so hvør profetur skundar sær bøn sína, og sanniliga goymi eg mína bøn sum fyrigeving fyri fólki mínum á dómadegi. Og um Gud vil, so skal mín forbøn dekka tey deyðu úr míni Ummah, sum ikki snúgva seg um Allah við nøkrum'.
Hadith
Imam Muslim : 297
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ وَهُوَ ابْنُ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ يَدْعُو بِهَا فَيُسْتَجَابُ لَهُ فَيُؤْتَاهَا وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Hevur sagt okkum [Qutaibah bin Said] hevur sagt okkum [Jarir] frá [Umarah] - nevniliga Ibn al-Qa'qa' - frá [Abu Zur'ah] frá [Abu Hurairah] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam segði; 'Hvør profetur hevur eina virkna bøn, sum hann ger, soleiðis at bøn hansara verður svarað og síðani veruleiki - av Allah -, og sanniliga goymi eg mína bøn sum fyribøn fyri mínum fólki á dómadegi'.
Hadith
Imam Muslim : 298
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدٍ وَهُوَ ابْنُ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ دَعَا بِهَا فِي أُمَّتِهِ فَاسْتُجِيبَ لَهُ وَإِنِّي أُرِيدُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أُؤَخِّرَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Muadz al-Anbari] hevur sagt okkum [faðir mín] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Muhammed] - nevniliga Ibn Ziyad - hann segði, eg hoyrdi [Abu Hurairah] siga; 'Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam segði; 'Hvør profetur hevur eina bøn, sum hann biður fyri fólki sínum, tá er hon svarað fyri honum, og sanniliga ynski eg - um Gud vil - at enda mína bøn sum fyrigevari fyri fólki mínum á dómadegi'.
Hadith
Imam Muslim : 299
حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَانَا وَاللَّفْظُ لِأَبِي غَسَّانَ قَالُوا حَدَّثَنَا مُعَاذٌ يَعْنُونَ ابْنَ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ دَعَاهَا لِأُمَّتِهِ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ جَمِيعًا عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ قَالَ قَالَ أُعْطِيَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ
Hevur sagt mær [Abu Ghassan al-Misma'i] og [Muhammed bin al-Mutsanna] og [Ibn Basysyar] hava sagt okkum, og lafazh eigur Abu Ghassan, siga teir, hevur sagt okkum [Mu'adz] - teir meina Ibn Hisham - hann segði, hevur sagt mær frá biQalds [mínum]. Malik] at profeturin sallallaahu Alaihi Wasallam segði: 'Hvør profetur hevur eina bøn, sum hann biður fyri fólki sínum, og sanniliga -ynski eg at- goyma mína bøn sum fyrigeving fyri fólki mínum á dómadegi'. Og hann hevur sagt mær um tað [Zuhair bin Harb] og [Ibn Abu Khalaf] hann segði, hevur sagt okkum [Rauh] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Qatadah] við hesum sanad. -í aðrari linju er sagt- Og hevur sagt okkum [Abu Kuraib] hevur sagt okkum [Waki']. -á annan hátt er tað nevnt- Og hevur sagt mær um tað [Ibrahim bin Said al-Jauhari] hevur sagt okkum [Abu Usamah] alt frá [Mis'ar] frá [Qatadah] við hesum sanad, bert í Waki' hadith segði hann, 'Tað varð givið'. Meðan, í hadithinum hjá Abu Usamah frá profetinum Shallallahu Alaihi Wasallam, hevur Dan sagt okkum [Muhammad bin Abdul A'la] hevur sagt okkum [al-Mu'tamir] frá [faðir sínum] frá [Anas], at profeturin Sallallahu Alaihi Wasallam segði, so nevndi hann [hadahAdi]
Hadith
Imam Muslim : 300
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ قَدْ دَعَا بِهَا فِي أُمَّتِهِ وَخَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Og hevur sagt okkum [Muhammed bin Ahmad bin Abu Khalaf] hevur sagt okkum [Rauh] hevur sagt okkum [Ibn Juraij] hann segði, hevur sagt okkum [Abu az-Zubair] at hann hoyrdi [Jabir bin Abdullah] siga frá profetinum sallallaahu alaihi sum bøn eg ger ein profet mítt so forbøn fyri fólki mínum á dómadegi’.
