Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 261
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ رَأَيْتَ رَبَّكَ قَالَ نُورٌ أَنَّى أَرَاهُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Waki'] frá [Yazid bin Ibrahim] frá [Qatadah] frá [Abdullah bin Shaqiq] frá [Abu Dzar] hann segði; »Eg spurdi rasullah: »Sást tú Rabb tín? ’ Hann svaraði: ’Einans ljós, hvussu kann eg síggja Hann.
Hadith
Imam Muslim : 262
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ كِلَاهُمَا عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي ذَرٍّ لَوْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسَأَلْتُهُ فَقَالَ عَنْ أَيِّ شَيْءٍ كُنْتَ تَسْأَلُهُ قَالَ كُنْتُ أَسْأَلُهُ هَلْ رَأَيْتَ رَبَّكَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ قَدْ سَأَلْتُ فَقَالَ رَأَيْتُ نُورًا
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Basysyar] hevur sagt okkum [Mu'adz bin Hisyam] hevur sagt okkum [pápi mín]. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og hevur sagt okkum [Hajjaj bin øsku-Sya'ir] hevur sagt okkum [Affan bin Muslim] hevur sagt okkum [Hammam] bæði frá [Qatadah] frá [Abdullah bin Syaqiq] hann segði; 'Eg segði við [Abu Dzar]: 'Um eg sá Allahs sendiboð, so hevði eg heilt sikkurt spurt hann tað'. Ábu Dharr segði; »Hvat fert tú at spyrja um? ’ Eg svaraði: ’Eg skal spyrja: ’Hevur tú sæð Rabb tín? »Abu Dharr segði; 'Eg spurdi hann tað, hann svaraði: 'Eg sá bara ljós'.
Hadith
Imam Muslim : 263
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَمْسِ كَلِمَاتٍ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَنَامُ وَلَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَنَامَ يَخْفِضُ الْقِسْطَ وَيَرْفَعُهُ يُرْفَعُ إِلَيْهِ عَمَلُ اللَّيْلِ قَبْلَ عَمَلِ النَّهَارِ وَعَمَلُ النَّهَارِ قَبْلَ عَمَلِ اللَّيْلِ حِجَابُهُ النُّورُ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ النَّارُ لَوْ كَشَفَهُ لَأَحْرَقَتْ سُبُحَاتُ وَجْهِهِ مَا انْتَهَى إِلَيْهِ بَصَرُهُ مِنْ خَلْقِهِ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ وَلَمْ يَقُلْ حَدَّثَنَا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ خَلْقِهِ وَقَالَ حِجَابُهُ النُّورُ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib] bæði sagt, hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] hevur sagt okkum [Al-Amasy] frá [Amru bin Murrah] frá [Abu Ubaidah] frá [Abu Músa] hann segði; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam reisti seg og greiddi okkum frá fimm tingum við at siga: 'Ja, Allah svevur ongantíð og Hann skal ikki sova. Hann hevur valdið at lækka næstakærleiksvognin og lyfta hann. Síðani verða allar náttargerðirnar førdar upp til Hansara - tað vil siga, at tær verða fráboðaðar - allar náttargerðirnar áðrenn - tær byrja - gerðirnar um dagin, og somuleiðis verða dagsins gerðirnar førdar upp til Hansara áðrenn - tær byrja - gerðirnar um náttina. Hijab hennara er ljós. -Sambært søguni hjá Abu Bakr, 'Eldur'. Um Hann avdúkaði tað, so fór sanniliga hátign Andlits Hansara at brenna skapningar, sum Hann hugdi at’. Og í frásøgnini hjá Abu Bakr frá al-Amasy segði hann ikki: "Hann hevur sagt okkum." Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Jarir] frá [al-Amasy] við hesum sanad. Hann sigur; 'Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam er fúsur at greiða okkum frá um fýra ting'. Síðani greiddi hann frá tí sum hadith hjá Abu Muawiyah, og hann nevndi ikki, 'verurnar'. Og hann mælti; "Hijba er ljós."
Hadith
Imam Muslim : 264
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَرْبَعٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَنَامُ وَلَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَنَامَ يَرْفَعُ الْقِسْطَ وَيَخْفِضُهُ وَيُرْفَعُ إِلَيْهِ عَمَلُ النَّهَارِ بِاللَّيْلِ وَعَمَلُ اللَّيْلِ بِالنَّهَارِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin al-Mutsanna] og [Ibn Bashyar] bæði sagt, hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja’far] hann segði, hevur sagt okkum [Syu’bah] frá [Amru bin Murrah] frá [Abu Ubaidah] frá [Abu Musa] hann segði; 'Sendiboð Allahs stóð -prædikaði- okkara millum -at minna- á fýra ting: sanniliga svevur Allah ikki, og tað er ikki hóskandi hjá Honum at sova. Hann lyftir og lækkar mizan-vognarnar, og menniskjalig gerðir um dagin verða lyftar til Hansara um náttina, og menniskjalig gerðir um náttina verða lyftar til Hansara um dagin’.
Hadith
Imam Muslim : 265
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَأَبُو غَسَّانَ الْمَسْمَعِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الصَّمَدِ وَاللَّفْظُ لِأَبِي غَسَّانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَنَّتَانِ مِنْ فِضَّةٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَجَنَّتَانِ مِنْ ذَهَبٍ آنِيَتُهُمَا وَمَا فِيهِمَا وَمَا بَيْنَ الْقَوْمِ وَبَيْنَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَى رَبِّهِمْ إِلَّا رِدَاءُ الْكِبْرِيَاءِ عَلَى وَجْهِهِ فِي جَنَّةِ عَدْنٍ
Tað hevur verið sagt okkum, at [Nashr bin Ali al-Jahdlami] og [Abu Gassan al-Masma'i] og [Ishaq bin Ibrahim] eru øll frá [Abdul Aziz bin Abd as-Shamad] og lafazh eigur Ghassan. Hann segði, hann hevði sagt okkum, at Abu Abd ash-Shamad hevði sagt okkum [Abu Imran al-Jauni] frá [Abu Bakr bin Abdullah bin Qais] frá [faðir sínum] frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam, hann segði: 'Tað eru tveir Himlar gjørdir úr silvuri og teirra skipum og tveir teirra himli við øllum teirra innihaldi. alt teirra innihald. Forðingin fyri serfrøðingunum í Himli at hyggja at teirra Rabb er bert slørið av Dýrd á Andliti Hansara í Himlinum Adn'.
Hadith
Imam Muslim : 266
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مَيْسَرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى تُرِيدُونَ شَيْئًا أَزِيدُكُمْ فَيَقُولُونَ أَلَمْ تُبَيِّضْ وُجُوهَنَا أَلَمْ تُدْخِلْنَا الْجَنَّةَ وَتُنَجِّنَا مِنْ النَّارِ قَالَ فَيَكْشِفُ الْحِجَابَ فَمَا أُعْطُوا شَيْئًا أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنْ النَّظَرِ إِلَى رَبِّهِمْ عَزَّ وَجَلَّ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ { لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ }
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Maisarah] hann segði, hevur sagt okkum [Abdurrahman bin Mahdi] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] frá [Tsabit al-Bunani] frá [Abdurrahman bin Abu Laila] frá [Shuhaib] frá profetinum sallallaahu alaihi 'parahendired av fólkinum, hann hevur sagt: tá sigur Allah: 'Vilja tit hava okkurt, sum eg skal leggja afturat tykkum? ’ Teir svaraðu: ’Hevur tú ikki gjørt andlit okkara hvít? Ert tú ikki komin inn til okkum í himmalin og bjargað okkum úr helviti? ' Hann segði: 'Síðani opnaði Allah tað avmarkandi slørið, tá varð einki givið teimum, sum var meira elskað enn gávan at kunna síggja teirra Rabb.' Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] frá [Hammad bin Salamah] við hesum sanad, og hann legði afturat: 'Síðani las hann orð Allahs: '-Fyri tey, sum gera gott, er besta lønin -himmalin- og harafturat-' -Sp. Jónas: 26-
Hadith
Imam Muslim : 267
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
Hevur sagt okkum [Zuhair bin Harb] hevur sagt okkum [Yaqub bin Ibrahim] hevur sagt okkum [faðir mínum] frá [Ibn Shihab] frá [Atha’ bin Yazid al-Laitsi] at [Abu Hurairah] greiddi honum frá, at fólk søgdu; 'Ó Allahs sendiboð! Vilja vit -kunnu- síggja okkara Rabb á uppreisnardegnum?“ Hann spurdi tá: »Verður tú í vanda, tá ið tú sært mánan eina fulla nátt, har eingi skýggj eru?« Teir svaraðu: 'Nei, o sendiboð Allahs'. Hann spurdi aftur: »Verður tú í vanda, tá ið tú sært sólina í bjartum dagsljósi uttan skýggj undir henni?« Teir svaraðu: 'Nei, o sendiboð Allahs'. Tá segði hann: »Sanniliga kanst tú eisini síggja Hann soleiðis. Allah fer at savna fólk á uppreisnardegnum og siga; »Hvør sum tilbiður okkurt, lat hann fylgja tí tinginum, tann, sum tilbiður sólina, lat hann fylgja sólini, tann, sum tilbiður mánan, lat hann fylgja mánanum og tann, sum tilbiður taghut, lat hann fylgja taghut, og henda ummah er eftir, sum enn eru hyklarar í. Tá møtti Allah Tabaraka wa Ta'ala teimum í einum formi, sum teir ikki kendu aftur, tá segði Hann; »Eg eri Rabb tín.« En peir svaraðu; 'Eg søki skjól hjá Allah frá tær, hetta er okkara stað til okkara Rabb faktiskt møtir okkum, um okkara Rabb møtir okkum, so kenna vit hann aftur'. Eftir tað møtti Allah Ta'ala teimum við einum formi, sum teir kendu, segði Allah; »Eg eri Rabb tín.« Teir svaraðu; »Ja, tú ert okkara Rabb«. So fylgdu teir honum. Og shirath - brýr - vóru strektar báðumegin Jahannam, meðan eg og mín ummah vóru tey fyrstu at fara yvir um tað, eingin tosaði burtursæð frá ápostlunum, meðan bønin hjá ápostlunum tá var 'O Allah, bjarga, bjarga'. Og í helviti eru jarnkrókar sum tornir á Sa'dan-trænum. Kendi tú Sa'dan træið? Vinirnir svaraðu; 'Ja, o sendiboð Allahs'. Hann segði: »Sanniliga eru hesir krókar sum Sa'dan-træið, men eingin veit støddina á tí uttan Allah. Hann vil taka hvønn sum helst eftir teirra gerðum, teirra millum eru tey, sum eru trúgvandi og frelst vegna teirra gerningar, og teirra millum eru tey, sum fara út um mørkini fyri teirra gerðum, sum vilja frelsa seg sjálvan, soleiðis at tá Allah er liðugur at avgera ørindini hjá tænarum sínum og vil taka einglarnar burtur frá íbúgvunum hell the hell of reka helvitisbúgvar tann, sum ikki setur samstarvsfelagar við Allah í samband við nakað, nevniliga tey, sum Allah Ta'ala vil miskunna sær, frá teimum, sum siga; 'Tað er eingin verdur guddómur uttan Allah'. Einglarnir fara at kenna tey í helviti av bønumerkjunum, tí helviti fer at eta børn Ádams uttan bønumerkini. Allah forbjóðaði helviti at eta møðimerki, soleiðis at tey koma úr helviti við brendum kroppum, síðani verða tey vatnað við nahrul hayyah - lívsins vatni -, til tey vaksa sum korn veksur í á. Eftir at Allah var liðugur at avgera mál millum tænarar sínar, og ein var eftir teirra millum, sum vendi andlitinum móti helviti, var hann tann seinasti himmalbúgvin, sum kom inn í himmalin, bað hann; 'O Harri, vend andlitinum burtur frá helviti, tí at lukturin hevur órógvað meg og eldurin hevur brent meg'. Hann bað síðani Allah um tað, sum hann vildi, tá segði Allah; »Vilt tú biðja um okkurt annað, um eg uppfylli tína áheitan? ,' Hann svaraði; »Nei, við dýrd Tíni, vil eg ikki biðja um annan«. Og Rabb hansara tók lyftini og heitinum, sum honum vildi, tá vendi hann andlitinum burtur frá helviti. Tá ið hann hugdi at himlinum og sá vakurleika hansara, la Tá tagdi hann eina løtu og bønaði; 'O Allah, set meg við himmalshurðina'. Allah spyr; »Hevur tú ikki givið upp Títt lyfti og títt lyfti um ikki at biðja um Meg í allar ævir annað enn tað, sum Eg havi givið? , Ádamssonur, hvussu sælt er tær at svíkja. Tænarin mælti; » Tænarin segði; »Á, Harri mín...!« Og hann biddaði enn, til Allah spurdi hann: »Vil tú biðja um okkurt annað, um eg gevi tíni áheitan? Hann svarar; »Nei, fyri dýrd Tínar skuld, vil eg ikki biðja Teg aftur við aðrari áheitan«. Síðani gav viðkomandi upp síni lyfti og lyfti, soleiðis at Allah setti tey við himmalshurðina. Þa er þionostinn hafdi stadit vid himinrikis dyrr, þa opnadist himinn fyrir honum sva, at hann sa lifsins gaman ok fagnad i þvi, þa tagdi hann um stund ok bad; 'O Harri mín, far meg inn í himmalin'. Allah sigur; »Gavst tú ikki lyftið um ikki at biðja um annað enn tað, sum eg havi givið? , ó Ádams sonur, hvussu skjótt tú svikið’. Tænarin mælti; 'Ó Rabb mín, ger meg ikki til ein av tínum mest eymligu tænarum'. Og hann steðgaði ongantíð upp at biðja Allah, fyrr enn Allah Tabaraka wa Ta’ala flenti orsakað av honum. Og um Allah hevði flent at einum tænara, so hevði Allah sagt við hann; 'Far tú inn í himmalin'. Um ein tænari er komin inn í tað, sigur Allah við hann; 'Ímyndað'. So vil ein tænari spyrja Harra sín og droyma, til Allah minnir hann á við at siga slíkt, til dreymarnir hjá einum tænara eru komnir upp á toppin, sigur Allah við hann; 'Tað er fyri teg og fyri teg enntá fyri teg til dømis aftur'. [Áta bin Jazid] segði; [Abu Said Al Khudri] saman við Abu Hurairah vrakaði ikki hadisin í minsta lagi, soleiðis at um Abu Hurairah miðlaði hadisin, sum Allah segði við ein tænara 'Og fyri teg soleiðis,' so segði Abu Said; »Og tíggju ferðir soleiðis, o Abu Huraira«. Abu Húraira segði; »Eg læri ikki uttanat uttan slík orð sum »Fyri tær dámar so,« segði Abu Said; »Eg vitni um, at eg lærdi tann setningin frá Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam uttanat, nevniliga orð hansara; »Og tíggju ferðir soleiðis, o Abu Huraira«. Abu Húraira segði; 'Og tann tænarin er tann seinasti himmalbúgvin, sum kemur inn í himmalin'. Hevur sagt okkum [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] hevur sagt okkum [Abu Al Yaman] hevur sagt okkum [Syu'aib] frá [Az Zuhri] hann segði; hevur upplýst okkum [Said bin Al Musayyab] og [Atha bin Yazid Al Laitsi], at [Abu Hurairah] hevur upplýst teimum báðum, at fylgjararnir spurdu profetin sall; 'Ó sendiboð Allahs, síggja vit okkara Rabb á uppreisnardegnum?'. Síðani heldur frásøgumaðurin fram við hadisini eins og í hadisini hjá Ibrahim bin Sa'd.
Hadith
Imam Muslim : 268
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَدْنَى مَقْعَدِ أَحَدِكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ أَنْ يَقُولَ لَهُ تَمَنَّ فَيَتَمَنَّى وَيَتَمَنَّى فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَمَنَّيْتَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ لَهُ فَإِنَّ لَكَ مَا تَمَنَّيْتَ وَمِثْلَهُ مَعَهُ
Og eftir at hava sagt okkum [Muhammed bin Rafi'] hevði sagt okkum [Abdurrazzaq] hevði sagt okkum [Ma'mar] frá [Hammam bin Munabbih] segði hann; »Hetta er nakað, sum [Abu Hurairah] hevur sagt okkum frá Rasulullah,« nevndi hann síðani nakað av hadithinum. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Ja, lægsta stigið hjá einum av tykkum í himlinum er tað stigið, har -Allah- segði við hann: 'Droym', so droymdi hann. Tá spurdi Allah hann: 'Hevur tú droymt? »Hann svaraði: «Ja». Tá segði Allah við hann: 'Tú hevur sanniliga fingið nakað, sum tú droymdi um, og nakað líknandi''.
Hadith
Imam Muslim : 269
و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
Og hann segði mær [Suveid bin Said], hann segði, hann segði mær [Hafsh bin Maisarah] frá [Zaid bin Aslam] frá ['Atha' bin Yasar] frá [Abu Said Al Khudri], at ein hópur av fólki í tíðini hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam spurdi: 'Ó Rasulullah! Skulu vit síggja okkara Rabb á uppreisnardegnum?« Hann svaraði: »Stryggur tú at síggja sólina á einum ljósum degi uttan skýggj?« Teir svaraðu: 'Nei, o sendiboð Allahs'. Hann segði eisini; „Støkkur tú fyri at síggja mánan eitt fullmánakvøld, har einki skýggj er?“ Teir svaraðu: "Nei". Síðan mælti hann: »Tú støkkur ikki at síggja Rabb tín, men sum tú -ikki- støkkur at síggja hvønn av teimum báðum. Á uppreisnardegnum fer ein kallari at rópa 'Lat hvørt fólk fylgja tí, sum tey áður tilbóðu', til eingin fer at tilbiðja annað enn Allah í formi av avgudum og standmyndum men tey fara at falla í helviti, til eingin verður eftir uttan tey, sum tilbiðja Allah; bæði góð og ring fólk, og restin av Bókafólkinum, tá vórðu jødarnir kallaðir og spurdir av teimum: ’Hvat plagdu tit at tilbiðja? ' Teir svaraðu: 'Vit plagdu at tilbiðja Uzair, son Allahs'. Síðani varð sagt: 'Tú hevur logið, Allah gjørdi ikki konur og børn.' Hvat vilt tú so? ' Teir svaraðu: 'Vit eru tystir, Harri vár, so gev okkum okkurt at drekka'. Síðani fingu tey boð um okkurt, sum fekk tey at sløkkja tostan, tey vórðu síðani førd til helvitis, sum um av einum sjóvarmála, summi raktu onnur, so duttu tey í helvitis'. Síðani vórðu tey kristnu kallað, og tey vórðu spurd: ’Hvat plagdu tit at tilbiðja? ' teir svaraðu: 'Vit plagdu at tilbiðja Messias, son Allahs'. Tá varð sagt við teir: «Tit hava logið!» Allah tekur ikki konur og børn burtur'. So varð sagt við teir: ’Hvat vilja tit? ' Teir svaraðu: 'Vit eru tystir, Harri vár, gev okkum okkurt at drekka'. Hann mælti: »þá var ábending um þeim. 'Drekkið tit ikki'. Og teir vóru savnaðir í helviti Jahannam, sum um helviti var ein mirage har summir teirra raktu onnur, so datt teir í helviti, til tað ikki vóru leivdir uttan teir sum tilbóðu Allah úr millum tey góðu fólkini og tey fátæku. Allah kom síðani til teirra í lættasta formi, teir kundu síggja. Allah sigur; "Hvat bíðar tú eftir, hóast hvør samkoma fylgir tí, sum tey tilbiðja?" Peir søgdu; "Ó okkara Rabb, vit skilja okkum frá heimsins fólki, tá vit hava brúk fyri tí, sum vit hava brúk fyri teimum, men vit eru ikki vinir við tey." So segði Allah; "Eg eri Rabb tín." So søgdu teir; "Eg søki skjól hjá Allah frá Tær, vit vilja einki seta nakað í samband við Allah." Teir søgdu hetta tvær ella tríggjar ferðir, soleiðis at summir teirra næstan snúðu sær um, tá spurdi Allah; ”Er nakað tekin millum teg og Hann, sum tú kanst kenna tað aftur við?” teir svaraðu; "Ja" tá varð kálvur Hansara opinberaður, soleiðis at eingin var eftir, sum áður hevði boygt seg til Allah innan úr sær sjálvum -erliga- uttan so at Allah loyvdi honum at boyggja seg. Og eingin er eftir sum áður boygdi seg vegna ego og riya` uttan so at Allah gjørdi ryggin í eina fold, hvørja ferð hann vildi boyggja seg datt hann á ryggin á hálsinum. Síðani lyftu teir høvdið og Allah hevði broytt seg til ein form, sum teir kundu síggja fyri fyrstu ferð, Allah segði: v “Eg eri tykkara Rabb.” So søgdu teir; "Tú ert okkara Rabb." Síðani varð brúgv strekt yvir Jahannam, og forbøn fór fram um tað mundið, mumlaðu teir; "O Allah, bjarga, bjarga." Onkur spurdi; »Ó Rasula Gud, hvat er handan brúgvin? " hann svaraði; " hált stað, sum kann renna, har eru jarnskrapar, jarnkrókar og jarntorn úr tornatrøum. Tá fara tey trúgvandi at ganga framvið sum eitt eygnablikk, sum elding, sum vindur, sum fuglar, sum galoppandi hestar og ríðidjór. So verða nakrir muslimar bjargaðir, nakrir verða rivnir sundur og nakrir blakaðir í helvitis. Soleiðis at tá tey trúgvandi verða leyslatin úr helviti, so av tí, hvørs hondum sál mín er, verður ikki ein av tykkum so áhaldandi í at biðja Allah um at krevja al-rætt á dómadegi fyri brøður og systrar sínar, sum eru í helviti, so rópa tey; O okkara Rabb, teir fasta altíð saman við okkum, biðja saman við okkum og fremja Hajj saman við okkum. " Tá varð sagt við teir: "Takið út teir, sum tit kenna." "Síðan vóru teir formir svartir, tí teir vóru steiktir av helvitis eldi, tá førdu teir út so nógv fólk, sum helvitis hevði etið, upp á miðju kálv teirra og upp á knæ. Tá søgdu teir: "O, Harri vár, eingin er eftir, sum tú hevur boðið okkum." "Síðani segði Allah: "Far aftur, so tann, sum tú finnur í hjarta hansara av góðsku, sum vigar líka nógv sum ein dinar, so tak hann út." "Teir tóku út stóra nøgd, so søgdu teir: "O okkara Rabb, vit hava ikki latið í tí nakran, sum tú hevur boðið okkum." "Síðani segði Allah: "Far aftur, so tann, sum tú finnur í hjarta hansara hálvan dinara virði av góðsku, so tak hann út." "So tóku teir út stóra nøgd. Síðan søgdu teir aftur: "O okkara Rabb, vit hava ikki latið í tí nakran, sum tú hevur boðið okkum." Tá segði Allah: "Far aftur, so tann, sum tú finnur í hjarta hansara, er so góður sum eitt maiskorn, tak hann út. "So tóku teir aftur eina risa nøgd út. Síðan søgdu teir: "O okkara Rabb, vit hava als einki gott eftir í tí. " Abu Said al Khudri segði; 'Um tú ikki trýrt hesi hadith, so les vinarliga versið: -Ja, Allah ger ongan órætt sjálvt so nógv sum zarrah, og um tað er ein dygd so stór sum zarrah, so fer Allah sanniliga at margfalda hana og geva frá honum eina stóra løn. - -Sp. Ein nisa: 40-. Allah sigur síðani: 'Einglarnir, profetarnir og trúgvandi hava biðið fyri, nú er tey, sum ikki hava biðið fyri, tann miskunnsami kjarnin'. Síðani tók Allah eina hond úr helvitis dýpinum, innan úr henni førdi Allah út eitt fólk, sum als einki gott gjørdi, og tey vóru longu formað sum svart kol. Síðani kastaði Allah tey í ánna framman fyri himlinum sum eitur lívsins á. Tey komu tá úr ánni sum fræ, sum vaksa í ánni, sært tú ikki tey vaksa - skriða - á bjørgunum ella trøunum elta - sólarljósið grønligt, meðan tey í skugganum verða hvít'. Felagsmenninir spurdu síðani: »Sum um tú vart hirði í einum beduinsøki?« Hann helt fram: »Teir komu tá út sum perlur, meðan á knænum vóru ringar, sum himmalfólkið kundi kenna aftur. Og tey eru fólk, sum Allah frígjørdi og setti í himmalin uttan nakrar góðar gerðir ella vælvild yvirhøvur. Allah segði tá: 'Kom inn í paradísið.' Tað tú sært, tað skalt tú hava'. Teir svaraðu: «Ó Rabb okkara, sanniliga hevur tú givið okkum nakað, sum ongantíð hevur verið áður . ja Tú gavst tað ongum av jarðarinnar íbúgvum’. Allah segði tá: '-Faktiskt- tað, sum Vit hava fyrireikað tykkum, er betri enn alt hetta'. Teir søgdu enn; »Ó Rabb, hvat er betri enn alt hetta!« Allah svaraði: 'Mín gleði, eg skal ongantíð vera reiður við teg'. Muslimar siga; 'Eg las hesa hadisin í nærveru av [Esa bin Hammad Zughbah al Mishri] viðvíkjandi fyrigeving. Eg segði við hann: 'Eg miðli hesa hadith frá tær, at tú hevur hoyrt frá [Laits bin Sa'd] frá [Khalid bin Yazid] frá [Said bin Abu Hilal] frá [Zaid bin Aslam] frá [Atha bin Yasar] frá [Abu Said Al Khudri], at hann segði; »Ó Allahs sendiboð, vilja vit síggja okkara Rabb?« Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Sallam spurdi aftur: 'Upplivir tú nakran vanda við at hyggja at sólini á einum klárum degi?' vit svara; 'Nei'. Síðani helt eg fram við hadithini, til hon var liðug. Og henda hadisin er sum hadisin hjá Hafsh bin Maisarah'. Og hann legði afturat eftir orð síni, 'uttan nakrar gerningar ella góðsku yvirhøvur'. Tá varð sagt við teir: 'Fyri tykkum tað, sum tit sóu og var soleiðis hjá honum'. Abu Said segði; 'tað er komið mær til hugs, at brýr eru minni enn hár og hvassari enn svørð'. Og í hadith Laits er eingin rætting: 'Teir siga; 'O okkara Rabb, tú hevur givið okkum nakað, sum ikki er givið nøkrum í heiminum'. Og setningurin eftir tað. Og Ísa bin Hammad játtaði'. Tað hevur verið sagt okkum [Abu Bakar bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Ja'far bin Aun] hevur sagt okkum [Hsyyam bin Sa'd] hevur sagt okkum [Zaid bin Aslam] er tað sama sum seinni isnad sum hadisin hjá Hafsh bin Maisarah, upp til seinasta ad undirsetningar, og har eru'.
Hadith
Imam Muslim : 270
و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُدْخِلُ اللَّهُ أَهْلَ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ بِرَحْمَتِهِ وَيُدْخِلُ أَهْلَ النَّارِ النَّارَ ثُمَّ يَقُولُ انْظُرُوا مَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرَجُونَ مِنْهَا حُمَمًا قَدْ امْتَحَشُوا فَيُلْقَوْنَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ أَوْ الْحَيَا فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ إِلَى جَانِبِ السَّيْلِ أَلَمْ تَرَوْهَا كَيْفَ تَخْرُجُ صَفْرَاءَ مُلْتَوِيَةً و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ ح و حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ كِلَاهُمَا عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَا فَيُلْقَوْنَ فِي نَهَرٍ يُقَالَ لَهُ الْحَيَاةُ وَلَمْ يَشُكَّا وَفِي حَدِيثِ خَالِدٍ كَمَا تَنْبُتُ الْغُثَاءَةُ فِي جَانِبِ السَّيْلِ وَفِي حَدِيثِ وُهَيْبٍ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِئَةٍ أَوْ حَمِيلَةِ السَّيْلِ
Og hevur sagt mær [Harun bin Said al-Aili] hevur sagt okkum [Ibnu Wahb] hann segði, hevur sagt okkum [Malik bin Anas] frá [Amru bin Yahya bin Umarah] hann segði, hevur sagt mær [pápa mínum] frá [Abu Said al-Khudri] at sendiboð Allahs sallasalallah til fólkið: Paradís, Hann fevnir um tann, sum Hann vil við síni miskunn, og fevnir um íbúgvarnar í Paradísinum. helviti til helvitis. Tá segði Allah: 'Hygg at tær, tann, sum tú finnur teirra millum, hevur eitt sinnopsfræ av trúar í hjartanum, so tak tað út'. Síðani vórðu tey rikin úr helviti í brendum standi. Tey hava verið brend, síðani kastað í lívsins á, ella lívið. Síðani vaksa tey sum eitt fræ veksur á síðuni á skúminum. Sást tú ikki, hvussu hann kom skeivur gulur út'. Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum ['Affan] hevur sagt okkum [Wuhaib]. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og hevur sagt okkum [Hajjaj bin ash-Syair] hevur sagt okkum [Amr bin 'Aun] hevur sagt okkum [Khalid] bæði frásagt frá [Amru bin Yahya] við hesum isnadi, og bæði sagt; 'Síðani vórðu teir kastaðir í ánna, sum eitur lívsins á'. Og hvørgin teirra ivaðist. Og í hadith Khalid, 'Sum fræið veksur við síðuna av skúminum'. Og í Wuhaib hadith, 'Sum fræ vaksa í skúminum av flóðaldu'.
Hadith
Imam Muslim : 271
و حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرٌ يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذِينَ هُمْ أَهْلُهَا فَإِنَّهُمْ لَا يَمُوتُونَ فِيهَا وَلَا يَحْيَوْنَ وَلَكِنْ نَاسٌ أَصَابَتْهُمْ النَّارُ بِذُنُوبِهِمْ أَوْ قَالَ بِخَطَايَاهُمْ فَأَمَاتَهُمْ إِمَاتَةً حَتَّى إِذَا كَانُوا فَحْمًا أُذِنَ بِالشَّفَاعَةِ فَجِيءَ بِهِمْ ضَبَائِرَ ضَبَائِرَ فَبُثُّوا عَلَى أَنْهَارِ الْجَنَّةِ ثُمَّ قِيلَ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ أَفِيضُوا عَلَيْهِمْ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ تَكُونُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ بِالْبَادِيَةِ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ إِلَى قَوْلِهِ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ
Og tað er mær sagt [Nashr bin Ali al-Jahdlami] hevur sagt okkum [Bisyr] -nevniliga Ibn al-Mufadldlal- frá [Abu Maslamah] frá [Abu Nadlrah] frá [Abu Said] hann segði; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Hvat íbúgvarnar í helvitis viðvíkur, har teir eru, so doyggja teir hvørki í tí ella liva.' Men tey, sum eru pínd av helviti vegna syndir teirra ella teirra mistøk, fer Allah at seta tey til deyðis til tá tey verða brend, tá verður forbøn loyvd, so verða tey tikin bólk fyri bólk, so verða tey spreidd á paradísis ánni, tá verður tað sagt við tey: 'O paradísfólk. Kasta vatn eftir teimum. Síðani vuksu tey sum korn veksur og gjørdust sum skúmið av flóðaldu''. Tá mælti ein av monnum úr einum fólki; 'Tað var sum um, at rasullah veruliga var í Sahara-oyðimørkini'. Og hevur sagt tað við okkum [Muhammed bin al-Mutsanna] og [Ibn Basyyar] bæði søgdu, hevur sagt okkum [Muhammed bin Ja'far] hevur sagt okkum [Syu'bah] frá [Abu Maslamah] hann segði; 'Eg hoyrdi [Abu Nadlrah] frá [Abu Said al-Khudri] frá profetinum Sallallahu Alaihi Vasallam við hadisum sum hansara orðum, 'Í skúminum av flóðalduni'. Og setningin nevndi hann ikki eftir hetta.
Hadith
Imam Muslim : 272
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ جَرِيرٍ قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا وَآخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ حَبْوًا فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلْأَى فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ قَالَ فَيَأْتِيهَا فَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلْأَى فَيَرْجِعُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَجَدْتُهَا مَلْأَى فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيَا وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهَا أَوْ إِنَّ لَكَ عَشَرَةَ أَمْثَالِ الدُّنْيَا قَالَ فَيَقُولُ أَتَسْخَرُ بِي أَوْ أَتَضْحَكُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ قَالَ فَكَانَ يُقَالُ ذَاكَ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً
Hevur sagt okkum [Usman bin Abu Syaiba] og [Ishaq bin Ibrahim al-Hanzhali] bæði frásagt frá [Jarir], [Usman] segði, hevur sagt okkum [Jarir] frá [Mansur] frá [Ibrahim] frá ['Abidah] frá [Abdullah bin] hann segði Mas'; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Ja, eg veit, at tann seinasti íbúgvin í helviti kom úr tí og hann var tann seinasti íbúgvin í himlinum, sum kom inn í himmalin, nevniliga ein maður, sum kom úr helviti á øllum fýra fótum, so segði Allah við hann: 'Far, og far inn í himmalin.' Þa kom hann til hans ok hugsadi honum, at himinn væri fullr. Sidan sneri hann aptr ok mællti; 'O Harri mín, eg fann tað fult'. So segði Allah við hann: 'Kom inn í paradísið'. Sidan kom hann til hans ok imyndadi honum at hann var fullr. Sidan sneri hann aptr ok mællti; 'O Harri mín, eg fann tað fult'. So segði Allah við hann: 'Far, far so inn í himmalin, tí tú fært sum heimurin og tíggju ferðir sum hann, -ella tú fært tíggju ferðir sum heimurin-'. Hann sigur; ”Ger tú spott av mær ella ert tú kongurin?” Frásøgumaðurin segði; 'Ja, eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam flenna til hansara molar vístu seg'. Frásøgumaðurin heldur fram: 'Og sagt verður, at hann er tann lægsti av himmalbúgvunum'.
Hadith
Imam Muslim : 273
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ آخَرُ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْ النَّارِ رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْهَا زَحْفًا فَيُقَالُ لَهُ انْطَلِقْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ قَالَ فَيَذْهَبُ فَيَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَيَجِدُ النَّاسَ قَدْ أَخَذُوا الْمَنَازِلَ فَيُقَالُ لَهُ أَتَذْكُرُ الزَّمَانَ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيُقَالُ لَهُ تَمَنَّ فَيَتَمَنَّى فَيُقَالُ لَهُ لَكَ الَّذِي تَمَنَّيْتَ وَعَشَرَةَ أَضْعَافِ الدُّنْيَا قَالَ فَيَقُولُ أَتَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ
Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib] og lafzhnya Abu Kuraib bæði sagt, hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] frá [al-Amasy] frá [Ibrahim] frá ['Abidah] frá [Abdullah] hann segði; 'Sendiboð Allahs sallallaahu alaihi wasallam segði: 'Ja, eg veit tann seinasta íbúgvan í helvitis, sum kom úr helviti, nevniliga ein mann, sum kom úr tí við at skriða.' Tá varð sagt við hann: »Far, far so inn í himmalin«. Hann segði aftur: »Síðan fór hann, fór so inn í himmalin, til hann fann útav, at menniskju høvdu tikið hansara pláss. Síðani varð hann spurdur: ’Minnist tú, hvørjari tíð tú vart í? »Hann svaraði: «Ja». Tá varð sagt við hann: «Droym! »So droymdi hann. Tá varð sagt við hann: 'Tú hevur fingið tað, tú droymdi um og tíggju ferðir heimin'. Hann mælti; 'Sá mælti hann; 'Spottar Tú meg, tá Tú ert kongur'. Frásøgumaðurin segði; "Ja, eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam smílast, til hansara tannar vóru sjónligir."
Hadith
Imam Muslim : 274
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلٌ فَهْوَ يَمْشِي مَرَّةً وَيَكْبُو مَرَّةً وَتَسْفَعُهُ النَّارُ مَرَّةً فَإِذَا مَا جَاوَزَهَا الْتَفَتَ إِلَيْهَا فَقَالَ تَبَارَكَ الَّذِي نَجَّانِي مِنْكِ لَقَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ شَيْئًا مَا أَعْطَاهُ أَحَدًا مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَلِأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا ابْنَ آدَمَ لَعَلِّي إِنَّ أَعْطَيْتُكَهَا سَأَلْتَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ وَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ يَعْذِرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَى فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ لِأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا وَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ يَعْذِرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَيَيْنِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ لِأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا قَالَ بَلَى يَا رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا وَرَبُّهُ يَعْذِرُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهَا فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَإِذَا أَدْنَاهُ مِنْهَا فَيَسْمَعُ أَصْوَاتَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِيهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ مَا يَصْرِينِي مِنْكَ أَيُرْضِيكَ أَنْ أُعْطِيَكَ الدُّنْيَا وَمِثْلَهَا مَعَهَا قَالَ يَا رَبِّ أَتَسْتَهْزِئُ مِنِّي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَضَحِكَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّ أَضْحَكُ فَقَالُوا مِمَّ تَضْحَكُ قَالَ هَكَذَا ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا مِمَّ تَضْحَكُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مِنْ ضِحْكِ رَبِّ الْعَالَمِينَ حِينَ قَالَ أَتَسْتَهْزِئُ مِنِّي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ إِنِّي لَا أَسْتَهْزِئُ مِنْكَ وَلَكِنِّي عَلَى مَا أَشَاءُ قَادِرٌ
Tað hevur verið sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum ['Affan bin Muslim] hevur sagt okkum [Hammad bin Salamah] hevur sagt okkum [Tsabit] frá [Anas] frá [Ibn Mas'ud], at Rasulullah Sallallahu Alaid Wasallam segði: 'Síðsta ferð hann var sum ein, niðurlagdi, og stundum sleikti helvitis eldurin hann. Tá ið hann var farin framvið, vendi hann sær til eldins og mælti; 'Dýrd veri Allah, sum hevur bjargað mær frá tær.' Allah hevur givið mær nakað, sum Hann ongantíð gav teimum fyrstu og seinastu’. pá var lyft upp til hans eitt tré, ok mælti hann; »Harri mín, kom við hesum trænum nærri mær, so eg kann skjóla meg í skugganum av tí og drekka vatnið av tí«. Tá segði Allah: 'Ó sonur Ádams, kanska um Eg gevi tær tað, so fert tú sanniliga at biðja Meg um okkurt annað'. So svaraði hann: »Nei, Harri mín«. Síðani lovaði hann Allah ikki at biðja um annað enn tað. Meðan gav Rabb hansara honum eina umbering, tí Hann sá okkurt, sum hann avgjørt ikki kundi bera. Tá varð træið borið nærri honum, og hann tók sær skjól í skugganum av tí og drakk av vatninum av tí. Síðan var eitt annað træ reist, sum var betri enn tað fyrsta. Svá mælti hann; 'Ó Rabb mín, kom við hesum trænum nærri mær, so eg kann drekka av vatninum og leita mær skjól í skugganum, eg vil ikki biðja Teg annað'. So segði Allah; »Ó Ádams sonur, hevur tú ikki lovað Mær ikki at biðja um annað«. Tá segði Allah aftur: 'Kanska um eg komi tað nærri tær, so biður tú um okkurt annað'. Síðani lovaði hann ikki at biðja Allah annað enn tað. Meðan gav Harri hansara honum eina umbering, tí hann sá nakað, sum hann ikki fór at kunna halda seg frá. Tá førdi Allah træið nærri honum, so hann kundi leita sær skjól í skugganum av tí og drekka av vatninum. Síðan varð eitt annað træ reist honum við síðuna av himmalhliði. Træið er vakrari enn bæði. pá mælti hann; »O mín Rabb, før hetta træið nærri mær, so eg kann fáa skjól í skugganum og drekka av vatninum, eg vil ikki biðja teg um nakað annað. So segði Allah; »Ó Ádams sonur, lovaði tú Mær ikki at biðja Meg um nakað annað«. Hann svaraði: «Ja, tað er satt, drottin mín!» Hesaferð vil eg ikki spyrja teg um nakað annað." Meðan gav Rabb tín honum eina umbering, tí hann sá í honum nakað, sum hann ikki kundi halda seg frá. Tá førdi Allah tað nærri honum. Tá Allah førdi hann nærri sær, hoyrdi hann røddirnar hjá himmalfólkinum. Tá segði hann; 'O hann Rabb mín, so kanst tú steðga mær frá Ádam.' Meg aftur?Vildi tú verið fúsur, um eg gav tær heimin og líknandi við honum'. Mas'ud segði; 'Soleiðis flenndi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam', 'Hvat fær tykkum at flenna, o sendiboð Allahs - tí at okkurt fekk Harran í alheiminum at flenna, tá ið tænarin segði: 'Ert tú ikki skemt av mær, sjálvt um eg ikki eri heimurin.' av tykkum, men eg eri førur fyri at gera, sum eg vil''.
Hadith
Imam Muslim : 275
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً رَجُلٌ صَرَفَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ قِبَلَ الْجَنَّةِ وَمَثَّلَ لَهُ شَجَرَةً ذَاتَ ظِلٍّ فَقَالَ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ أَكُونُ فِي ظِلِّهَا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ مَا يَصْرِينِي مِنْكَ إِلَى آخِرِ الْحَدِيثِ وَزَادَ فِيهِ وَيُذَكِّرُهُ اللَّهُ سَلْ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ هُوَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ ثُمَّ يَدْخُلُ بَيْتَهُ فَتَدْخُلُ عَلَيْهِ زَوْجَتَاهُ مِنْ الْحُورِ الْعِينِ فَتَقُولَانِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَاكَ لَنَا وَأَحْيَانَا لَكَ قَالَ فَيَقُولُ مَا أُعْطِيَ أَحَدٌ مِثْلَ مَا أُعْطِيتُ
Tað hevur verið sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] er sagt okkum [Yahya bin Abu Bukair] er sagt okkum [Zuhair bin Muhammed] frá [Suhail bin Abu Salih] frá [an-Nu'man bin Abu 'Ayyasy] frá [Abu Said al-K segði: »Ja, tey lægstu í tign av íbúgvunum í Paradísinum eru tey, hvørs andlit eru vend burtur frá helviti móti paradísinum, og Allah lýsti honum tilveruna av einum træi, sum hevði skugga. Tá segði viðkomandi: 'O Harri mín, før meg nærri trænum, so eg kann vera í skugganum av tí''. Síðani nevndi hann hesa hadith um sína inngongd í himmalin og síni ynski, til hann at enda segði: 'Tá hann ikki longur hevur ynski, so sigur Allah við hann: 'Hetta er fyri teg og hesar tíggju ferðirnar'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam helt fram: 'Síðani fór maðurin inn í hús sítt -í himlinum-, og eftir tað fóru tvær konur hansara millum teir báðar einglarnar inn at møta honum. Báðir søgdu: 'Lov veri Allah, tí, sum gav tær lív fyri okkum, og gav okkum lív fyri teg'. Allahs sendiboð segði: 'Tann persónurin segði: 'Eingin hevur fingið eina gávu sum gávan, sum Allah gav mær''.
Hadith
Imam Muslim : 276
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مُطَرِّفٍ وَابْنِ أَبْجَرَ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ رِوَايَةً إِنْ شَاءَ اللَّهُ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا مُطَرِّفُ بْنُ طَرِيفٍ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ سَعِيدٍ سَمِعَا الشَّعْبِيَّ يُخْبِرُ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ سَمِعْتُهُ عَلَى الْمِنْبَرِ يَرْفَعُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ و حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ وَابْنُ أَبْجَرَ سَمِعَا الشَّعْبِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يُخْبِرُ بِهِ النَّاسَ عَلَى الْمِنْبَرِ قَالَ سُفْيَانُ رَفَعَهُ أَحَدُهُمَا أُرَاهُ ابْنَ أَبْجَرَ قَالَ سَأَلَ مُوسَى رَبَّهُ مَا أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً قَالَ هُوَ رَجُلٌ يَجِيءُ بَعْدَ مَا أُدْخِلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ فَيُقَالُ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ كَيْفَ وَقَدْ نَزَلَ النَّاسُ مَنَازِلَهُمْ وَأَخَذُوا أَخَذَاتِهِمْ فَيُقَالُ لَهُ أَتَرْضَى أَنْ يَكُونَ لَكَ مِثْلُ مُلْكِ مَلِكٍ مِنْ مُلُوكِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ رَضِيتُ رَبِّ فَيَقُولُ لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ وَمِثْلُهُ وَمِثْلُهُ وَمِثْلُهُ فَقَالَ فِي الْخَامِسَةِ رَضِيتُ رَبِّ فَيَقُولُ هَذَا لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ وَلَكَ مَا اشْتَهَتْ نَفْسُكَ وَلَذَّتْ عَيْنُكَ فَيَقُولُ رَضِيتُ رَبِّ قَالَ رَبِّ فَأَعْلَاهُمْ مَنْزِلَةً قَالَ أُولَئِكَ الَّذِينَ أَرَدْتُ غَرَسْتُ كَرَامَتَهُمْ بِيَدِي وَخَتَمْتُ عَلَيْهَا فَلَمْ تَرَ عَيْنٌ وَلَمْ تَسْمَعْ أُذُنٌ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ قَالَ وَمِصْدَاقُهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ } الْآيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبْجَرَ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ يَقُولُا عَلَى الْمِنْبَرِ إِنَّ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام سَأَلَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَنْ أَخَسِّ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنْهَا حَظًّا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ
Hevur sagt okkum [Sagt bin Amru Al Asy'atsi] hevur sagt okkum [Sufyan bin Uyainah] frá [Mutharrif] og [Ibnu Abjar] frá [Ash Sya'bi] hann segði; Eg hoyrdi frá [Al Mughirah bin Syu'bah] um Gud vil, í frásøgn. -í aðrari linju er sagt- Og hevur sagt okkum [Ibn Abu Umar] hevur sagt okkum [Sufyan] hevur sagt okkum [Mutharrif bin Tharif] og [Abdul Malik bin Said] teir báðir hoyrdu [Ash Sya'bi] frágreiðing frá [Al Mughirah bin Syu'bah] hann segði; »Eg hoyrdi hann á prædikustólinum tulka hesa hadith fyri profetinum, segði hann; Og hevur sagt mær [Bisyr bin Al Hakam] og hansara lafadz, hevur sagt okkum [Sufyan bin Uyainah] hevur sagt okkum [Mutharrif] og [Ibnu Abjar] bæði hoyrt [Ash Sya'bi] siga; Eg hoyrdi [Al Mughirah bin Syu'aib] prædika hesa hadith á prædikustólinum -Sufyan segði; Eg haldi, at ein av teimum báðum, nevniliga Ibn Abjar, gav tað víðari til profetin - hann segði; ’Móses spurdi Harra sín: ’Hvørjir eru eginleikarnir hjá teimum himmalbúgvum, hvørs støða er tann lægsta? ' Allah svaraði: 'Tað er tann persónurin, sum kemur eftir at íbúgvarnir í Paradísinum eru komnir inn í Paradísið, tá verður sagt við hendan persónin: 'Kom inn í Paradísið! ’ Hesin persónurin svaraði: ’Ó Rabb mín, hvussu kann eg koma inn, meðan teir longu hava tikið síni pláss og tikið sín part? ’ Tá varð sagt við hendan mannin: ’Vil tú arva ríkið sum kongur millum heimsins kongar? „Viðkomandi svaraði: „Eg eri fúsur, Harri mín“. Rabb segði: 'Tað er tín partur umframt soleiðis, umframt soleiðis, umframt soleiðis, -umframt soleiðis-'. Fimtu ferð segði viðkomandi: 'Eg eri fúsur, Harri mín'. Rabb segði: »Hetta er tín partur umframt tíggju ferðir so nógv. Og tú fært tað, tú vilt, og eyguni elska tað'. Viðkomandi segði: 'Eg eri fúsur, Harri mín'. Musa segði: '-Hvat við ørindinum hjá tí persóninum í hægsta støði? ' Rabb svaraði: 'Teir, Mínir útvaldu, hava sína dýrd í Mínum hondum, og Eg lukki -ta dýrd-, hon hevur ongantíð verið sædd av eyganum, ongantíð hoyrd av oyranum og ongantíð verið rørd í hjartanum'. Frásøgumaðurin segði; 'Argumentið er at finna í Allahs orði: '-Eingin veit tær ymisku signingarnar, sum bíða, sum eru vakrar at síggja sum løn fyri tær-' -Sp. Sjájda: 17-'. Tað hevur verið sagt okkum [Abu Kuraib] hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Al Asyja'i] frá [Abdul Malik bin Abjar], hann segði, Eg hoyrdi [Ash Sya'bi] hann siga, Eg hoyrdi [Al Mughirah bin Syu'bah] hann siga á prædikustólinum: 'Ja, hava Móses av Allahinum einaferð sum minsta part av signingum.... Og hann nevndi eisini eina hadith sum hesa'.
Hadith
Imam Muslim : 277
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْلَمُ آخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ وَآخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنْهَا رَجُلٌ يُؤْتَى بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقَالُ اعْرِضُوا عَلَيْهِ صِغَارَ ذُنُوبِهِ وَارْفَعُوا عَنْهُ كِبَارَهَا فَتُعْرَضُ عَلَيْهِ صِغَارُ ذُنُوبِهِ فَيُقَالُ عَمِلْتَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا وَعَمِلْتَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُنْكِرَ وَهُوَ مُشْفِقٌ مِنْ كِبَارِ ذُنُوبِهِ أَنْ تُعْرَضَ عَلَيْهِ فَيُقَالُ لَهُ فَإِنَّ لَكَ مَكَانَ كُلِّ سَيِّئَةٍ حَسَنَةً فَيَقُولُ رَبِّ قَدْ عَمِلْتُ أَشْيَاءَ لَا أَرَاهَا هَا هُنَا فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Abdullah bin Numair] hevur sagt okkum [faðir mín] hevur sagt okkum [al-Amasy] frá [al-Ma'rur bin Suwaid] frá [Abu Dzar] hann segði; 'Sendiboð Allahs, sallallaahu alaihi wasallam, segði: 'Ja, eg veit, at íbúgvarnir í himlinum vóru teir seinastu at koma inn og íbúgvarnir í helviti vóru teir seinastu at koma úr tí, nevniliga ein maður varð førdur á uppreisnardegnum - fyri Harranum -, tá varð sagt honum wigw hansara lítla synd og 'Sho. Tá vórðu hansara smáu syndir opinberaðar. Þa var sagt vid honum ‘slikt, slikt ok slikt hefir þu gert. Og tú gjørdi so, so, og so ein dagin'. Tá svaraði hann: 'Ja'. Hann kundi eigi neita, ok bað hann miskunnar fyri, at hansara stóru syndir skuldu birtast yvir hann. Tá varð sagt við hann: 'Sanniliga hevur tú funnið eitt stað, har tað ónda gerst gott'. pá mælti hann; »O Rabb mín, sanniliga havi eg gjørt nakað, sum eg ikki síggi í næstakærleiksskráunum her«. Frásøgumaðurin segði; "Ja, eg havi sæð Allahs sendiboð flenna, til hansara tannar vóru sjónligir." Og hevur sagt okkum [Ibnu Numair] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] og [Waki'] -í aðrari frásøgn er tað nevnt- Og hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Waki']. -í aðrari frásøgn er tað sagt- Og hevur sagt okkum [Abu Kuraib] hevur sagt okkum [Abu Muawiyah] bæði frásagt frá [al-Amasy] við hesum isnad'.
Hadith
Imam Muslim : 278
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ كِلَاهُمَا عَنْ رَوْحٍ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ الْقَيْسِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُسْأَلُ عَنْ الْوُرُودِ فَقَالَ نَجِيءُ نَحْنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَنْ كَذَا وَكَذَا انْظُرْ أَيْ ذَلِكَ فَوْقَ النَّاسِ قَالَ فَتُدْعَى الْأُمَمُ بِأَوْثَانِهَا وَمَا كَانَتْ تَعْبُدُ الْأَوَّلُ فَالْأَوَّلُ ثُمَّ يَأْتِينَا رَبُّنَا بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ مَنْ تَنْظُرُونَ فَيَقُولُونَ نَنْظُرُ رَبَّنَا فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَيْكَ فَيَتَجَلَّى لَهُمْ يَضْحَكُ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِمْ وَيَتَّبِعُونَهُ وَيُعْطَى كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ مُنَافِقٍ أَوْ مُؤْمِنٍ نُورًا ثُمَّ يَتَّبِعُونَهُ وَعَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَأْخُذُ مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُطْفَأُ نُورُ الْمُنَافِقِينَ ثُمَّ يَنْجُو الْمُؤْمِنُونَ فَتَنْجُو أَوَّلُ زُمْرَةٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ سَبْعُونَ أَلْفًا لَا يُحَاسَبُونَ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ كَأَضْوَإِ نَجْمٍ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ كَذَلِكَ ثُمَّ تَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَشْفَعُونَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً فَيُجْعَلُونَ بِفِنَاءِ الْجَنَّةِ وَيَجْعَلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَرُشُّونَ عَلَيْهِمْ الْمَاءَ حَتَّى يَنْبُتُوا نَبَاتَ الشَّيْءِ فِي السَّيْلِ وَيَذْهَبُ حُرَاقُهُ ثُمَّ يَسْأَلُ حَتَّى تُجْعَلَ لَهُ الدُّنْيَا وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهَا مَعَهَا
Hevur sagt mær [Ubaidullah bin Said] og [Ishaq bin Manshur] bæði frásagt frá [Rauh] [Ubaidullah] segði, hevur sagt okkum [Rauh bin Ubadah al-Qaisi] hevur sagt okkum [Ibn Juraij rev] hann segði, hevur sagt mær [Abu az-Zubair] um Absurre sum [ eftirlívið. So svaraði hann: ’Vit skulu rísa upp á dómadegi soleiðis og soleiðis. Hygg! Hvat er yvir menniskjum? Síðan varð fólkið kallað saman við sínum avgudum og tí, sum tey áður høvdu tilbiðið, í røð. Eftir tað kom okkara Rabb til okkara og segði: 'Hvørjum bíða tit eftir? ' So svaraðu teir: 'Vit bíða eftir okkara Rabb'. Allah sigur: 'Eg eri tykkara Rabb'. Peir søgdu; 'Soleiðis at vit síggja Teg fyrst'. Tað sá teimum út til, at Rabb flenti'. Jabir helt fram: 'Síðani tók Allah teir, og teir fylgdu honum. Hvør teirra, antin hyklari ella trúgvandi, verður givin Ljós. Síðan fylgdu teir ljósinum gjøgnum Helvitisbrúnna. Á henni eru jarnkrókar og tornir, sum taka í tann, sum Gud vil. Tá slóknaði ljósið hjá hyklarum, meðan tey trúgvandi vórðu frelst. Hjartaliga tillukku til fyrsta bólkin hvørs andlit skein sum fullmáni, sjeyti túsund fólk uttan at verða tald upp. Tá vóru tey næstu fólkini sum ljós stjørnurnar á himlinum o.s.fr. Tá er forbøn loyvd. Tey biðja eisini um forbøn, so tey kunnu sleppa úr Helviti, nevniliga tey, sum siga: 'Laa Ilaaha Illaahau - Tað er eingin gud - verdur at tilbiðja - uttan Allah - ', og fyrr í hjarta hansara var góðska so tung sum eitt hveitikorn. Tey verða sett í Himmalsgarðin, so fara Himmalsins Serfrøðingarnir at stroyma vatn á tey, soleiðis at hold teirra veksur sum vøksturin á plantu eftir flóðaldu, og skorin hvørvur. Tá hann -seinasti persónurin bað-, soleiðis at heimurin og tíggju ferðir so nógv vórðu givin honum'.
Hadith
Imam Muslim : 279
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُا سَمِعَهُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأُذُنِهِ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يُخْرِجُ نَاسًا مِنْ النَّارِ فَيُدْخِلَهُمْ الْجَنَّةَ
Hevur sagt okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] hevur sagt okkum [Sufyan bin Uyainah] frá [Amru] hann hoyrdi [Jabir] siga tað, sum hann hoyrdi frá profetinum sallallaahu alaihi Wasallam við oyrunum, hann segði: 'Ja, Allah førdi út eina røð av fólki inn í tey para Allah úr helviti.
Hadith
Imam Muslim : 280
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ قُلْتُ لِعَمْرِو بْنِ دِينَارٍ أَسَمِعْتَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يُخْرِجُ قَوْمًا مِنْ النَّارِ بِالشَّفَاعَةِ قَالَ نَعَمْ
Hevur sagt okkum [Abu ar-Rabi'] hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] hann segði, eg segði við [Amru bin Dinar]: 'Hoyrdi tú [Jabir bin Abdullah] siga hadisin frá Rasulullah: 'Ja, av Allahi fær hann eitt fólk út? 'Amru svaraði: 'Ja''.
