Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 হাদিছ
হাদিছ
Imam Muslim : 181
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وُمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي مَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ يَتَكَلَّمُوا أَوْ يَعْمَلُوا بِهِ
আমাক [চাইদ বিন মনছুৰ] আৰু [কুটাইবা বিন ছাইদ] আৰু [মুহাম্মদ বিন উবাইদ আল-গুবাৰী] আৰু লাফাজ ছাইদৰ বুলি কৈছে, তেওঁলোকে ক’লে, আমাক [আবু আৱানাহ] [কাতাদা]ৰ পৰা [জুৰাৰাহ বিন আউফা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে ক’লে: 'সঁচাকৈয়ে আল্লাহে মোৰ উম্মতক ক্ষমা কৰে যে তেওঁ নিজৰ ভিতৰতে কোৱা কথা এটাৰ বাবে যেতিয়ালৈকে তেওঁ সেই কথা প্ৰকাশ কৰা নাছিল বা কৰা নাছিল'।
হাদিছ
Imam Muslim : 182
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ كُلُّهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي عَمَّا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَكَلَّمْ بِهِ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَهِشَامٌ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ شَيْبَانَ جَمِيعًا عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
আমাক কৈছে [আমৰু আন-নাকিদ] আৰু [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] দুয়োজনে কৈছে, আমাক [ইছমাইল বিন ইব্ৰাহিম] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আলী বিন মুছিৰ] আৰু [আবদাহ বিন চুলাইমান] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত ইয়াৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [ইবনে আল-মুছানা] আৰু [ইবনে বছ্ছিয়াৰ] দুয়োজনে কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনে আবু আদি] তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই [ছাইদ বিন আবু আৰুবা]ৰ পৰা [কতাদাহৰ পৰা] [জুৰাৰ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা আহিছিল তেওঁ ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে ক’লে: 'সঁচাকৈয়ে আল্লাহে মোৰ উম্মতক তেওঁৰ হৃদয়ত থকা কিবা এটাৰ বাবে ক্ষমা কৰে, যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজৰ কামত সেইটো সম্ভৱ নকৰে বা সেই বিষয়ে কথা নকয়'। আৰু মোক কৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক কৈছে [ৱাকি’] আমাক [মিছ’ৰ] আৰু [হিছ্যাম] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু মোক ৰিপৰ্ট কৰিছে [ইছহাক বিন মনছুৰে] আমাক [আল-হুছেইন বিন আলী] [জাইদাহ]ৰ পৰা [চায়িবান]ৰ পৰা সকলো [কাতাদাহ]ৰ পৰা তেনেকুৱা চানাদৰ সৈতে ৰিপৰ্ট কৰিছে'।
হাদিছ
Imam Muslim : 183
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ وَقَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا هَمَّ عَبْدِي بِسَيِّئَةٍ فَلَا تَكْتُبُوهَا عَلَيْهِ فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا سَيِّئَةً وَإِذَا هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا فَاكْتُبُوهَا حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا عَشْرًا
আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু লাফাজ আবু বকৰৰ বুলি কৈছে, [ইছহাকে] আমাক [ছুফিয়ান] কৈছে, আনহাতে আন দুজন লোকে কৈছে, [আবু আজ-জিনাদ]ৰ পৰা [আবু আজ-জিনাদ]ৰ পৰা [আবুৰ পৰা] আমাক [ইবনে উয়াইনাহ] জনাইছে হুৰাইৰা] তেওঁ ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে, ‘যদি মোৰ বান্দাই কোনো বেয়া কাম কামনা কৰে তেন্তে সেইটো লিখিব নালাগে, কিন্তু যদি তেওঁ কৰে তেন্তে সেইটো বেয়া বস্তু বুলি লিখিব। আৰু যদি তেওঁ ভাল কামনা কৰে কিন্তু কৰা নাই তেন্তে এটা ভাল কাম হিচাপে লিখক, তেন্তে যদি কৰে তেন্তে দহটা ভাল কাম হিচাপে লিখক''।
হাদিছ
Imam Muslim : 184
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا هَمَّ عَبْدِي بِحَسَنَةٍ وَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبْتُهَا لَهُ حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا كَتَبْتُهَا عَشْرَ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَإِذَا هَمَّ بِسَيِّئَةٍ وَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ أَكْتُبْهَا عَلَيْهِ فَإِنْ عَمِلَهَا كَتَبْتُهَا سَيِّئَةً وَاحِدَةً
ইয়াহ্যা বিন আয়ুব আৰু কুটাইবা আৰু ইবনে হুজৰে আমাক বর্ণনা কৰিছে, তেওঁলোকে ক’লে, ইছমাইল অৰ্থাৎ ইবনে জাফৰে আল-আলাৰ পৰা আল-আলা’ৰ পৰা তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা আবু হুৰাইৰাৰ পৰা আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, “আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে: ‘যেতিয়া মোৰ বান্দাই এটা ভাল কামৰ ইচ্ছা কৰে কিন্তু নকৰে, তেতিয়া মই লিখোঁ।” এটা ভাল কাম হিচাপে তললৈ নামি যাওঁ, আৰু যদি তেওঁ কৰে, তেন্তে মই তাক সাতশগুণলৈকে দহটা ভাল কাম বুলি লিখোঁ আৰু যদি তেওঁ কোনো বেয়া কামৰ উদ্দেশ্যেৰে সেইটো কৰে, তেন্তে মই সেইটো পাপ বুলি লিপিবদ্ধ নকৰো, কিন্তু যদি তেওঁ কৰে, তেন্তে মই সেইটো এটা বেয়া কাম হিচাপে লিখোঁ।''
হাদিছ
Imam Muslim : 185
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَحَدَّثَ عَبْدِي بِأَنْ يَعْمَلَ حَسَنَةً فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ حَسَنَةً مَا لَمْ يَعْمَلْ فَإِذَا عَمِلَهَا فَأَنَا أَكْتُبُهَا بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَإِذَا تَحَدَّثَ بِأَنْ يَعْمَلَ سَيِّئَةً فَأَنَا أَغْفِرُهَا لَهُ مَا لَمْ يَعْمَلْهَا فَإِذَا عَمِلَهَا فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ بِمِثْلِهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْمَلَائِكَةُ رَبِّ ذَاكَ عَبْدُكَ يُرِيدُ أَنْ يَعْمَلَ سَيِّئَةً وَهُوَ أَبْصَرُ بِهِ فَقَالَ ارْقُبُوهُ فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا لَهُ بِمِثْلِهَا وَإِنْ تَرَكَهَا فَاكْتُبُوهَا لَهُ حَسَنَةً إِنَّمَا تَرَكَهَا مِنْ جَرَّايَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحْسَنَ أَحَدُكُمْ إِسْلَامَهُ فَكُلُّ حَسَنَةٍ يَعْمَلُهَا تُكْتَبُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَكُلُّ سَيِّئَةٍ يَعْمَلُهَا تُكْتَبُ بِمِثْلِهَا حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ
আৰু আমাক কোৱাৰ পিছত [মুহাম্মাদ বিন ৰফিয়ে] আমাক [আব্দুৰাজ্জাকে] আমাক [হিছ্যাম বিন মুনাব্বিহৰ] পৰা [মা’মাৰ] ক’লে বুলি কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘এইটো এটা কথা যিটো আমাক [আবু হুৰাইৰা] মহম্মদ, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁৰ পৰা হাদীছ উল্লেখ কৰিলে, তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে, ‘যদি মোৰ বান্দাই এটা ভাল কাম কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে তেন্তে মই তাক এটা ভাল কাম হিচাপে লিখোঁ যেতিয়ালৈকে তেওঁ সেইটো কৰা নাই, তেন্তে যদি তেওঁ কৰে তেন্তে মই সেইটো দহটা ভাল কাম বুলি লিখোঁ। আৰু যদি তেওঁ কোনো বেয়া কাম কামনা কৰে তেন্তে মই তেওঁক ক্ষমা কৰিম যেতিয়ালৈকে তেওঁ সেইটো কৰা নাই, কিন্তু যদি তেওঁ কৰে তেন্তে মই সেইটো বেয়া কাম বুলি লিখি দিওঁ - আৰু তেওঁ ভালকৈ জানে - আনহাতে তেওঁ কয়, 'আপুনি তেওঁৰ ওপৰত চকু ৰাখক।' যদি তেওঁ কোনো বেয়া কাম কৰে তেন্তে তাৰ বাবে এটা উপমা লিখিব আৰু যদি তেওঁ তাক ত্যাগ কৰে তেন্তে তেওঁৰ বাবে এটা ভাল কাম লিখক, কিয়নো তেওঁ মোৰ কাৰণে সেই কাম ত্যাগ কৰিলে।'' আৰু আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ) য়ে ক’লে, ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই নিজৰ ইছলাম উন্নত কৰে, তেন্তে তেওঁ কৰা প্ৰতিটো ভাল কাম তেওঁৰ বাবে ইয়াৰ সদৃশ সাতশগুণলৈকে দহগুণ লিপিবদ্ধ কৰা হ’ব। আৰু তেওঁ কৰা প্ৰতিটো বেয়া কাম তেওঁৰ বাবে তাৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ সৈতে লিপিবদ্ধ কৰা হ’ব যেতিয়ালৈকে তেওঁ আল্লাহৰ সৈতে সাক্ষাৎ নকৰে।’
হাদিছ
Imam Muslim : 186
و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَعَمِلَهَا كُتِبَتْ لَهُ عَشْرًا إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ وَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ
আৰু আমাক কৈছে [আবু কুৰাইবে] আমাক [আবু খালিদ আল-আহ্মৰে] [হিছ্যামৰ] পৰা [ইবনে ছিৰিনৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘যি কোনোৱে ভাল কামৰ আকাংক্ষা কৰে কিন্তু তাক কৰা নাই, তেওঁক এটা ভাল কাম হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰা হয়, আৰু যিয়ে ভাল কামৰ আকাংক্ষা কৰে আৰু তাৰ পিছত কৰে, সাতশ গুণলৈকে তেওঁৰ বাবে দহটা ভাল কাম বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। আৰু যিয়ে বেয়া কাম এটা কামনা কৰে কিন্তু সেইটো কৰা নাই, তেওঁক পাপ হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰা হোৱা নাই, কিন্তু যদি তেওঁ সেইটো কৰে তেন্তে সেইটো তেওঁৰ বাবে পাপ বুলি লিখা হৈছে'।
হাদিছ
Imam Muslim : 187
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيُّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ ثُمَّ بَيَّنَ ذَلِكَ فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِنْدَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ وَإِنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كَامِلَةً وَإِنْ هَمَّ بِهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَزَادَ وَمَحَاهَا اللَّهُ وَلَا يَهْلِكُ عَلَى اللَّهِ إِلَّا هَالِكٌ
আমাক কৈছে [চ্যাইবান বিন ফাৰৰুখ] আমাক [আব্দুল ৱাৰিটছ] [আল-জা’দ আবু উছমান]ৰ পৰা কৈছে [আবু ৰাজা’ আল-উথাৰিদি] [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁৰ ৰাব্বৰ পৰা বৰ্ণিত কিবা এটাৰ পৰা তেওঁ কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে, আল্লাহে ভাল বেয়া লিখে, তাৰ পিছত বুজাই দিয়ে, 'যিজনে ভাল কামনা কৰে কিন্তু কৰা নাই তেতিয়া আল্লাহে সেইটো তেওঁৰ বাবে এটা সম্পূৰ্ণ ভাল কাম বুলি লিপিবদ্ধ কৰে, আৰু যিয়ে কোনো ভাল কামৰ কামনা কৰে আৰু তাৰ পিছত কৰে তেন্তে আল্লাহে তেওঁৰ বাবে দহটা ভাল কামৰ বাবে সাতশগুণলৈকে কেইবাগুণলৈকে লিপিবদ্ধ কৰে।' আৰু যদি তেওঁ বেয়া কাম কৰে কিন্তু তেওঁ সেইটো কৰা নাই, তেন্তে আল্লাহে সেইটো তেওঁৰ বাবে সম্পূৰ্ণ মঙ্গল হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰিব, কিন্তু যদি তেওঁ ইয়াৰ ওপৰত কাম কৰে তেন্তে আল্লাহে ইয়াক তেওঁৰ এটা পাপ হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰিব''। আৰু আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন ইয়াহিয়াই] আমাক [জাফৰ বিন চুলাইমান] [আল-জা’দ আবু উছমান]ৰ পৰা এই ছানাদত আব্দুল ৱাৰিটছৰ হাদীছৰ অৰ্থৰ সৈতে কৈছে, আৰু তেওঁ লগতে কৈছে, ‘আৰু আল্লাহে ইয়াক মচি পেলালে, আৰু ইয়াৰ ক্ষতি নহয় -আল্লাহৰ অবাধ্যতাৰ বাবে- কিন্তু যিজন দুখীয়া।
হাদিছ
Imam Muslim : 188
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلُوهُ إِنَّا نَجِدُ فِي أَنْفُسِنَا مَا يَتَعَاظَمُ أَحَدُنَا أَنْ يَتَكَلَّمَ بِهِ قَالَ وَقَدْ وَجَدْتُمُوهُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ذَاكَ صَرِيحُ الْإِيمَانِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ
আমাৰ ওচৰত বৰ্ণিত হৈছে যে [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক [জাৰিৰ]ক [ছুহাইলৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছিল, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ চাহাবাসকলৰ মাজৰ পৰা এদল লোক আহিছিল, গতিকে তেওঁলোকে তেওঁক সুধিলে, ‘সঁচাকৈয়ে আমি আমাৰ ভিতৰত এনেকুৱা এটা কথা পাইছিলোঁ যাৰ বিষয়ে আমাৰ মাজৰ এজনে কথা পাতিবলৈ অত্যন্ত ব্যাকুল অনুভৱ কৰিছিল? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'আপুনি পোৱাটো সঁচা নেকি? ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, 'হয়'। তেওঁ ক’লে: ‘সেয়া পৰিষ্কাৰ বিশ্বাসৰ চিন’। আৰু আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক [ইবনে আবু আদি] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু [মুহাম্মাদ বিন আমৰু বিন জাবালাহ বিন আবু ৰাৱাদ] আৰু [আবু বকৰ বিন ইছহাক] দুয়োজনে কৈছে, [আবু আল-জৱাবে] আমাক [আম্মাৰ বিন ৰুজাইক]ৰ পৰা [আল-আ’মাছ]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ পৰা, এইদৰেই কৈছে হাদীছ'।
হাদিছ
Imam Muslim : 189
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ الصَّفَّارُ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عَثَّامٍ عَنْ سُعَيْرِ بْنِ الْخِمْسِ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوَسْوَسَةِ قَالَ تِلْكَ مَحْضُ الْإِيمَانِ
আমাক কৈছে [ইউছুফ বিন ইয়াকুব আছ-শ্বাফাৰে] মোক [আলি বিন আৎছাম]ৰ পৰা [ছুআইৰ বিন আল-খিমছ]ৰ পৰা [মুগিৰাহ]ৰ পৰা [আলকামাহ]ৰ পৰা [আলকামাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামক এবাৰ উদ্বেগৰ অনুভূতিৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘সেয়া এটা বিশুদ্ধ বিশ্বাসৰ চিন -সত্য-''।
হাদিছ
Imam Muslim : 190
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُ النَّاسُ يَتَسَاءَلُونَ حَتَّى يُقَالَ هَذَا خَلَقَ اللَّهُ الْخَلْقَ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ فَمَنْ وَجَدَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَلْيَقُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْمُؤَدِّبُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَأْتِي الشَّيْطَانُ أَحَدَكُمْ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ السَّمَاءَ مَنْ خَلَقَ الْأَرْضَ فَيَقُولُ اللَّهُ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ وَزَادَ وَرُسُلِهِ
আমাক [হাৰুন বিন মা’ৰুফ] আৰু [মুহাম্মাদ বিন আব্বাদ] আৰু লাফাজ হাৰুণৰ বুলি কৈছে, দুয়োজনে কয়, আমাক [ছুফিয়ানক] [হিছ্যামৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: ‘মানুহে সদায় আচৰিত হয় যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকক সোধা নহয়, ‘এইটো, আল্লাহে সৃষ্টি কৰিছে জীৱ, তাৰ পিছত কোনে আল্লাহক সৃষ্টি কৰিলে', তাৰ পিছত যিয়ে ইয়াৰ পৰা কিবা পায়, তেতিয়া তেওঁ কওক, 'মই আল্লাহক বিশ্বাস কৰোঁ''। আৰু আমাক কৈছে [মাহমুদ বিন গৈলানে] আমাক কৈছে [আবু আন-নাদলাৰে] আমাক [আবু ছাইদ আল-মুআদ্দিবে] [হিছাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা এই ছানাদৰে কৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ) এ কৈছে: ‘চয়তানে তোমালোকৰ মাজৰ এজনৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘আকাশ কোনে সৃষ্টি কৰিলে, কোনে পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিলে? ' তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'আল্লাহ', তাৰ পিছত একেধৰণৰ কিবা এটা উল্লেখ কৰিলে, আৰু তেওঁ বাক্যটো যোগ কৰিলে, 'আৰু তেওঁৰ ৰাছুল'।
হাদিছ
Imam Muslim : 191
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي الشَّيْطَانُ أَحَدَكُمْ فَيَقُولَ مَنْ خَلَقَ كَذَا وَكَذَا حَتَّى يَقُولَ لَهُ مَنْ خَلَقَ رَبَّكَ فَإِذَا بَلَغَ ذَلِكَ فَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ وَلْيَنْتَهِ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي الْعَبْدَ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَ كَذَا وَكَذَا مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ
মোক [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [আব্দ বিন হুমাইদে] [য়া’কুব]ৰ পৰা সকলো কথা কৈছে, [জুহাইৰে] কৈছে, আমাক [ইয়াকুব বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [ইবনু আখী ইবনে শ্বিহাবে] [তেওঁৰ ককাকৰ পৰা] কৈছে তেওঁ কৈছিল, মোক [উৰৱাহ বিন আজ-জুবাইৰ] কৈছে যে [আবু হুৰাইৰে] কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ shallallahu 'alaihi wasallam ক'লে, 'চয়তানে তোমালোকৰ এজনৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে, 'এই আৰু সেইটো কোনে সৃষ্টি কৰিলে', যেতিয়ালৈকে অৱশেষত তেওঁ তেওঁক সুধিলে, 'তোমালোকৰ ৰাব্ব কোনে সৃষ্টি কৰিলে? 'যেতিয়া তেওঁ এই পৰ্যায়ত উপনীত হ'ব তেতিয়া ইষ্টিয়াডজাহ -'আউজু বিল্লাহ- কওক, আৰু তেওঁক তেওঁৰ সংলাপ শেষ কৰিবলৈ দিয়ক'। মোক কৈছে [আব্দুল মালিক বিন ছ্যুআইব বিন আল-লাইৎছ] তেওঁ কৈছে, মোক [মোৰ পিতৃ] [মোৰ দাদাৰ] পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, মোক কৈছে [উকাইল বিন খালিদ] তেওঁ কৈছিল, [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছে, মোক [উৰৱাহ বিন আজ-জুবাইৰ] কৈছে যে [আবু হুৰাইৰা] তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছ আল্লাম ক’লে: ‘চয়তানে দাসজনৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “এই আৰু সেইটো কোনে সৃষ্টি কৰিলে?” মোৰ ভাইটিৰ পুত্ৰ ইবনে ছিহাবৰ হাদীছত থকাৰ দৰে।
হাদিছ
Imam Muslim : 192
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزَالُ النَّاسُ يَسْأَلُونَكُمْ عَنْ الْعِلْمِ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَلَقَنَا فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ قَالَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِ رَجُلٍ فَقَالَ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَدْ سَأَلَنِي اثْنَانِ وَهَذَا الثَّالِثُ أَوْ قَالَ سَأَلَنِي وَاحِدٌ وَهَذَا الثَّانِي و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَا يَزَالُ النَّاسُ بِمِثْلِ حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْإِسْنَادِ وَلَكِنْ قَدْ قَالَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ
তেওঁ আমাক [আব্দুল ৱাৰিটছ বিন আব্দ আছ-ছামাদ] ক’লে, তেওঁ ক’লে, তেওঁ আমাক [মোৰ পিতৃ] [মোৰ দাদা]ৰ পৰা [আয়ুব]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ছিৰিনৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা ক’লে, তেওঁ ক’লে: ‘মানুহে আপোনাক জ্ঞানৰ বিষয়ে সদায় সুধিব যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে সুধিব যে, ‘এইজনেই আমাক সৃষ্টি কৰা আল্লাহ, তাৰ পিছত কোনে সৃষ্টি কৰিছে আল্লাহ?' আবু হুৰাইৰাহে এজন মানুহৰ হাতত ধৰি ক’লে, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ কথা ঠিকেই কৈছে, দুজন মানুহে মোক সুধিছে, আৰু এইটো তৃতীয়জন, বা তেওঁ কৈছিল, ‘তেওঁলোকৰ এজনে মোক সুধিছে, আৰু এইজন দ্বিতীয়জন’। আৰু মোক এই বিষয়ে কোৱাৰ পিছত [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [য়া’কুব আদ-দৌৰাকীয়ে] দুয়োজনে ক’লে, আমাক [ইছমাইল] -অৰ্থাৎ ইবনে উলাইয়াহ- আৰু [আয়ুবে] [মুহাম্মাদৰ পৰা] ক’লে, ‘[আবু হুৰাইৰা] কৈছে, ‘মানুহে সদায় সুধিছে,’ যেনেকৈ আব্দুল ৱাৰিটছৰ হাদীছত, কেৱল তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল ছানাদত আলাইহি ৱাছলাম, কিন্তু হাদীছত তেওঁ কৈছে, ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল সত্য’।
হাদিছ
Imam Muslim : 193
و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الرُّومِيِّ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُونَ يَسْأَلُونَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَنِي نَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ فَقَالُوا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ هَذَا اللَّهُ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ قَالَ فَأَخَذَ حَصًى بِكَفِّهِ فَرَمَاهُمْ ثُمَّ قَالَ قُومُوا قُومُوا صَدَقَ خَلِيلِي
আৰু মোক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আৰ-ৰুমীয়ে] আমাক কৈছে [আন-নাদলাৰ বিন মহম্মদে] আমাক কৈছে [ইক্ৰিমাহ] - অৰ্থাৎ ইবনে আম্মাৰে - আমাক কৈছে [য়াহ্যাই] আমাক [আবু চালামাহ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক কৈছিল, ‘হে আবু হুৰাইৰা, তেওঁলোকে আপোনাক সদায় সুধিব যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে কয়, 'এইজনেই আল্লাহ, তেন্তে যিজনে আল্লাহক সৃষ্টি কৰিলে''। আবু হুৰাইৰাহে ক’লে, ‘মই যেতিয়া মছজিদত আছিলো, তেতিয়া হঠাতে বাদুৱী সম্প্ৰদায়ৰ মানুহ মোৰ ওচৰলৈ আহি সুধিলে, ‘হে আবু হুৰাইৰা, এইজনেই আল্লাহ, গতিকে আল্লাহ কোনে সৃষ্টি কৰিলে’। ৰাবীয়ে ক’লে, ‘তাৰ পিছত আবু হুৰাইৰাহে হাতৰ তলুৱাৰে শিলগুটিবোৰ লৈ গ’ল, তাৰ পিছত দলিয়াই দিলে, ক’লে, থিয় হওক, থিয় হওক, সঁচা - মোৰ প্ৰিয়জনৰ কথা’।
হাদিছ
Imam Muslim : 194
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْأَصَمِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَسْأَلَنَّكُمْ النَّاسُ عَنْ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى يَقُولُوا اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَمَنْ خَلَقَهُ
মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন হাতিমে] আমাক কৈছে [কৎসিৰ বিন হিছামে] আমাক কৈছে [জাফৰ বিন বুৰকানে] আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন আল-আছাম] তেওঁ কৈছে, ‘মই শুনিছো [আবু হুৰাইৰা] য়ে কোৱা, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘মানুহে তোমাক সকলো কথা সুধিব যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে কোৱা সকলো বস্তুৰ বিষয়ে সুধিব, ‘আল্লাহে সকলো সৃষ্টি কৰিছে, তেতিয়া তেওঁৱেই তেওঁক সৃষ্টি কৰিলে''।
হাদিছ
Imam Muslim : 195
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ الْحَضْرَمِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ مُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ أُمَّتَكَ لَا يَزَالُونَ يَقُولُونَ مَا كَذَا مَا كَذَا حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَلَقَ الْخَلْقَ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْمُخْتَارِ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ أَنَّ إِسْحَقَ لَمْ يَذْكُرْ قَالَ قَالَ اللَّهُ إِنَّ أُمَّتَكَ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আমিৰ বিন জুৰাৰাহ আল-হাদলৰামীয়ে] আমাক [মুহম্মদ বিন ফুদলাইলে] [মুখতাৰ বিন ফুলফুল]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘আল্লাহে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ লোকসকলে সদায় কয় যে এইটো কি আৰু কি সেইটো যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে কোৱা নাই যে, ‘এইটোৱেই আল্লাহ যিয়ে সৃষ্টি কৰিছে জীৱ, তেতিয়া কোনে আল্লাহক সৃষ্টি কৰিলে''। আমাক ইয়াৰ বিষয়ে কৈছে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [জাৰিৰ] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু চৈয়াইবা] আমাক [হুছেইন বিন আলী] [জাইদাহ]ৰ পৰা [আল-মুখতাৰ]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা আৰু নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা এই হাদীছৰ সৈতে কৈছে, কেৱল ইছহাকে এই হাদীছৰ সৈতে উল্লেখ কৰা নাছিল, ‘তেওঁ ক’লে: ‘আল্লাহে ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ লোকসকল’।
হাদিছ
Imam Muslim : 196
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْعَلَاءُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَوْلَى الْحُرَقَةِ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ كَعْبٍ السَّلَمِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اقْتَطَعَ حَقَّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينِهِ فَقَدْ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ النَّارَ وَحَرَّمَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ وَإِنْ كَانَ شَيْئًا يَسِيرًا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَإِنْ قَضِيبًا مِنْ أَرَاكٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَخَاهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ يُحَدِّثُ أَنَّ أَبَا أُمَامَةَ الْحَارِثِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
আমাক [ইয়াহ্যা বিন আয়ুব] আৰু [কুটাইবা বিন ছাইদ] আৰু [আলী বিন হুজৰ] [ইছমাইল বিন জাফৰ]ৰ পৰা সকলো কথা কৈছে, [ইবনে আয়ুবে] কৈছে, আমাক [ইছমাইল বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক [আল-আলা’] কৈছে - অৰ্থাৎ ইবনে আব্দুৰহমান, আল-হুৰাকৰ পূৰ্বৰ দাস - [মা’বাদৰ পৰা] কাআব আছ-ছালামী] তেওঁৰ ভাতৃ [আব্দুল্লাহ বিন কাআব]ৰ পৰা [আবু উমামাহ]ৰ পৰা যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে তেওঁৰ শপত খাই মুছলমানৰ অধিকাৰ কাঢ়ি লৈ যায়, আল্লাহে তেওঁৰ বাবে জাহাজ বাধ্যতামূলক কৰিছে, আৰু তেওঁৰ বাবে স্বৰ্গ নিষেধ কৰিছে’। গতিকে এজন মানুহে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, যদিও সেয়া সামান্য কথা হ’লেও? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘যদিও ই কেৱল ছিৱাক কাঠহে’। আৰু তেওঁ আমাক এই বিষয়ে ক’লে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [হাৰুন বিন আব্দুল্লাহ] সকলোৱে [আবু উছামাহ]ৰ পৰা [আল-ৱালিদ বিন কাটছিৰ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন কাআব]ৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ তেওঁৰ ভায়েক [আব্দুল্লাহ বিন কা’বে] কোৱা শুনিছিল, যে [আবু উমামাহ আল-হাৰিট্ছিয়ে] তেওঁক কৈছিল, যে তেওঁ শুনিছিল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, হাদীছৰ দৰে।
হাদিছ
Imam Muslim : 197
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ فَدَخَلَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالُوا كَذَا وَكَذَا قَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ أَرْضٌ بِالْيَمَنِ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ فَقُلْتُ لَا قَالَ فَيَمِينُهُ قُلْتُ إِذَنْ يَحْلِفُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَنَزَلَتْ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالًا هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي بِئْرٍ فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ شَاهِدَاكَ أَوْ يَمِينُهُ
আৰু আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [ৱাকি’] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক কৈছে [ইবনু নুমাইৰে] আমাক [আবু মুৱিয়াহ] আৰু [ৱাকি’] কৈছে। -আন এটা ৰিৱায়াতত কোৱা হৈছে- আৰু আমাক [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম আল-হানজালি] আৰু লাফাজ তেওঁৰ বুলি কৈছে, আমাক [ৱাকি’] [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহৰ পৰা] হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা [আল-আমাছিয়ে] কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘যি কোনোৱে এজন মুছলমানৰ সম্পত্তি ল’বলৈ শপত খাব তাৰ বাবেই তেওঁ অবাধ্য ব্যক্তি হৈ পৰে, তেওঁ আল্লাহক লগ পাব, আনহাতে আল্লাহ তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত হ’ব’। ৰাবীজনে ক’লে, ‘তেতিয়া [আল-আত্ছাছি বিন কাইছ] সোমাই আহি সুধিলে, ‘আবু আব্দুৰহমানে আপোনাক কি ক’লে?’। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘ইমানে তেনেকুৱা’। আছআতছে ক’লে আবু আব্দুৰহমানে ঠিকেই কৈছে, এই হাদীছ মোৰ সন্দৰ্ভত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। য়েমেনত মাটিৰ বিষয়ে মোৰ আৰু এজন মানুহৰ মাজত বিবাদ হৈছিল, তাৰ পিছত মই বিষয়টো হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ আগত আনিলোঁ, গতিকে তেওঁ সুধিলে: ‘আপোনাৰ ওচৰত প্ৰমাণ আছেনে’। মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘নাই’। তেওঁ ক’লে: ‘তেতিয়া শপতক -আইনী আহিলা কৰা হয়-’। মই ক’লোঁ, ‘তেন্তে তেওঁ শপত খায়? ' ঠিক সেই মুহূৰ্ততে তেওঁ লগে লগে ক'লে: 'যি কোনোৱে মুছলমানৰ সম্পত্তি ল'বলৈ শপত খাব, যাৰ ফলত অবাধ্য ব্যক্তি হ'ব, তেওঁ আল্লাহক লগ পাব, যেতিয়া আল্লাহ তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত হৈ আছে'। তাৰ পাছত এই আয়াতটো নামি আহিল, ‘সঁচাকৈয়ে যিসকলে আল্লাহৰ লগত নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু শপত সামান্য মূল্যত বিনিময় কৰে, তেওঁলোকে পৰলোকত পুৰস্কাৰত অংশীদাৰ নহ’ব, আৰু আল্লাহে তেওঁলোকৰ লগত কথা নাপাতিব আৰু কিয়ামতৰ দিনত তেওঁলোকৰ ফালে নাচাব আৰু তেওঁলোকক শুদ্ধ নকৰে। তেওঁলোকৰ কাৰণে এক যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি-' -Qs. আলী ইমৰাণঃ ৭৭-। আমাক কোৱা হৈছে যে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [জাৰিৰ] [মনছুৰৰ] পৰা [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছে, ‘যিজনে -আন এজনৰ- সম্পত্তি পাবলৈ শপত খায়, তেন্তে তাৰ বাবে তেওঁ অবাধ্য ব্যক্তি হৈ পৰে, আৰু তেওঁ আল্লাহক লগ পাব, যেতিয়া আল্লাহ তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত হয়’। তাৰ পিছত তেওঁ আল-আ’মাছিৰ হাদীছৰ দৰে কিবা এটা উল্লেখ কৰিলে, মাথোঁ তেওঁ ক’লে, ‘এবাৰ মোৰ আৰু এজন মানুহৰ মাজত কুঁৱাক লৈ বিবাদ হৈছিল। গতিকে আমি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত ইয়াৰ অভিযোগ দিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি দুজন সাক্ষী উপস্থাপন কৰিব লাগিব, নহ’লে তেওঁ শপত খাব’।
হাদিছ
Imam Muslim : 198
و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ وَعَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَعْيَنَ سَمِعَا شَقِيقَ بْنَ سَلَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ حَلَفَ عَلَى مَالِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ حَقِّهِ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِصْدَاقَهُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
আৰু আমাক কোৱা হৈছে [ইবনে আবু উমৰ আল-মক্কীয়ে] আমাক [ছুফিয়ানে] [জামি’ বিন আবু ৰছিদ] আৰু [আব্দুল মালিক বিন আ’য়ান]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁলোক দুয়োজনে [চিয়াকিক বিন ছালামাহে] কোৱা শুনিছিল, মই [ইবনে মাছ’উদ] কোৱা শুনিছো, ‘মই আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কোৱা শুনিছো: ‘যি কোনোৱে শপত খাব অধিকাৰ অবিহনে এজন মুছলমানৰ সম্পত্তিত তেওঁ নিশ্চয় আল্লাহক লগ পাব, আনহাতে তেওঁ তেওঁৰ প্ৰতি ক্ৰোধৰ অৱস্থাত আছে'। আব্দুল্লাই ক’লে, ‘তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলে আল্লাহৰ কিতাবৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰমাণ আমাক পঢ়ি শুনালে: ‘-সঁচাকৈয়ে যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু শপত সস্তীয়া মূল্যত বিক্ৰী কৰে...- ’ -Qs. আলী ইমৰাণ: ৭৭-, আয়াতৰ শেষলৈকে'।
হাদিছ
Imam Muslim : 199
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ وَأَبُو عَاصِمٍ الْحَنَفِيُّ وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ وَرَجُلٌ مِنْ كِنْدَةَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا قَدْ غَلَبَنِي عَلَى أَرْضٍ لِي كَانَتْ لِأَبِي فَقَالَ الْكِنْدِيُّ هِيَ أَرْضِي فِي يَدِي أَزْرَعُهَا لَيْسَ لَهُ فِيهَا حَقٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْحَضْرَمِيِّ أَلَكَ بَيِّنَةٌ قَالَ لَا قَالَ فَلَكَ يَمِينُهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الرَّجُلَ فَاجِرٌ لَا يُبَالِي عَلَى مَا حَلَفَ عَلَيْهِ وَلَيْسَ يَتَوَرَّعُ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَيْسَ لَكَ مِنْهُ إِلَّا ذَلِكَ فَانْطَلَقَ لِيَحْلِفَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَدْبَرَ أَمَا لَئِنْ حَلَفَ عَلَى مَالِهِ لِيَأْكُلَهُ ظُلْمًا لَيَلْقَيَنَّ اللَّهَ وَهُوَ عَنْهُ مُعْرِضٌ
আমাক [কুটাইবা বিন ছাইদ] আৰু [আবু বকৰ বিন আবু চৈয়াইবা] আৰু [হান্নাদ বিন আছ-ছাৰী] আৰু [আবু আছিম আল-হানাফী] কৈছে, আনহাতে এই হাদীছৰ লাফাজ কুতাইবাৰ, তেওঁলোকে কয়, আমাক [আবু আল-আহৱাছ] [লিমাকৰ] পৰা [আলকামা বিন ৱাইল]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে, ‘এজন মানুহ হদলৰমৌত আৰু কিন্দাহৰ এজন মানুহ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিল, তাৰ পিছত হাদলৰমাউতৰ পৰা অহা ব্যক্তিজনে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে এই ব্যক্তিজনে মোক মোৰ মাটিৰ ওপৰত পৰাস্ত কৰিছে যিখন পূৰ্বতে মোৰ পিতৃৰ আছিল’। গতিকে কিন্দীয়ে ক’লে, ‘সেইখন মোৰ মাটি যি মোৰ হাতত আছে, আৰু মই খেতি কৰিছো, গতিকে ইয়াৰ ওপৰত তেওঁৰ কোনো অধিকাৰ নাই’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাদ্ৰমীক সুধিলে: আপোনাৰ ওচৰত প্ৰমাণ আছেনে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'নাই'। তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি তেওঁৰ -প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ -শপত পালে’। হাদলৰামাউতৰ পৰা অহা মানুহজনে এইটোও ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে অবাধ্য মানুহে যি শপত খায় তাক গুৰুত্ব নিদিয়ে, তেওঁ একোলৈ ভয় নকৰে’। গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি তেওঁৰ পৰা তেওঁৰ শপতৰ বাহিৰে একো নাপায়’। কিন্দিৰ মানুহজনে যেতিয়া শপত খাবলৈ ওলাইছিল, তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, “জানা, যদি তেওঁ নিজৰ সম্পত্তিক অন্যায়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ শপত খায়, তেন্তে তেওঁ আল্লাহক এনে অৱস্থাত লগ পাব য’ত আল্লাহ তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত হ’ব।”
হাদিছ
Imam Muslim : 200
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ أَبِي الْوَلِيدِ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ رَجُلَانِ يَخْتَصِمَانِ فِي أَرْضٍ فَقَالَ أَحَدُهُمَا إِنَّ هَذَا انْتَزَى عَلَى أَرْضِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَهُوَ امْرُؤُ الْقَيْسِ بْنُ عَابِسٍ الْكِنْدِيُّ وَخَصْمُهُ رَبِيعَةُ بْنُ عِبْدَانَ قَالَ بَيِّنَتُكَ قَالَ لَيْسَ لِي بَيِّنَةٌ قَالَ يَمِينُهُ قَالَ إِذَنْ يَذْهَبُ بِهَا قَالَ لَيْسَ لَكَ إِلَّا ذَاكَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ لِيَحْلِفَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَطَعَ أَرْضًا ظَالِمًا لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ إِسْحَقُ فِي رِوَايَتِهِ رَبِيعَةُ بْنُ عَيْدَانَ
মোক [জুহাইৰ বিন হাৰ্ব] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] [আবু আল-ৱালিদ]ৰ পৰা সকলো কথা কৈছে, [জুহাইৰে] আমাক কৈছে [হিছাম বিন আব্দুল মালিক] আমাক [আবু আৱানাহ] [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰৰ] পৰা [আলকামাহ বিন ৱাইল]ৰ পৰা [ৱাইল বিন হুজৰ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘মই আল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ৰাছুলৰ কাষত আছিলো 'আলাইহি ৱাছাল্লাম, তাৰ পিছত দুজন মানুহে তেওঁৰ ওচৰলৈ মানুহ আহিছিল, এটা মাটিৰ প্লটৰ সন্দৰ্ভত তেওঁলোকৰ বিবাদৰ অভিযোগ কৰিবলৈ। দুয়োৰে এজনে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এই ব্যক্তিয়ে অজ্ঞানৰ সময়ছোৱাত মোৰ মাটি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল’। সেই ব্যক্তিজন আছিল উমৰু আল কাইছ বিন আবিছ আল কিন্দি, আনহাতে তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল ৰবিয়াহ বিন ইবদান। তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে: ‘আপোনাৰ প্ৰমাণ ক’ত? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'মোৰ কোনো প্ৰমাণ নাই'। তেওঁ ক’লে: ‘গতিকে তেওঁ শপত খালে’। তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তেন্তে, তেওঁ ধনখিনি লৈ যাব পাৰে! আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তোমালোকৰ কোনো অধিকাৰ নাই, ইয়াৰ বাহিৰে - তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীজনৰ শপত স্বীকাৰ কৰাৰ -’ ৰাবীজনে ক’লে, ‘যেতিয়া ৰবিয়াহ বিন ইবদান শপত খাবলৈ থিয় হৈছিল, তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ)য়ে কৈছিল: ‘যিজনে অন্যায়ভাৱে মাটি ল’ব, তেওঁ আল্লাহক সাক্ষাৎ কৰিব, আনহাতে আল্লাহ তেওঁৰ ওপৰত ক্ৰোধিত।’ ইছহাকে তেওঁৰ বর্ণনাত ‘ৰবিয়াহ বিন আইদান’ৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।
