Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
आमकां सांगलां [अल हुमैदी अब्दुल्ला बिन अझ जुबैर] ताणें म्हणलें, आमकां सांगलां [सुफयानान] जो म्हणालो, की आमकां सांगलां [याह्या बिन सईद अल अंसारी] म्हणालो, आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन इब्राहिम एट तैमी], की ताणें आयकलां [अलकामा बिन वकाश अल लायत्सी] म्हणटात; एक फावट हांवें [उमर बिन अल खथथब] मंचाचेर म्हणिल्लें आयकलें; हांवें आयकलां की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणटालो: ‘सगली कर्तुबां हेतूचेर आदारून आसतात, आनी दर एका मनशाचें इनाम कितें हेतू आशिल्लें ताचेर आदारून आसता; जो कोणाक पावपाक जाय आशिल्ल्या संवसाराक लागून वा लग्न जावपाची इत्सा आशिल्ल्या बायलेक लागून स्थलांतर करपाचो विचार करता, मागीर ताचें स्थलांतर ताणें जें हेतू आशिल्लें तें जाता.'
Hadith
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
आमकां सांगलां की [अब्दुल्ला बिन यूसुफ] म्हळें, [मलिक] आमकां [हिशाम बिन उर्वाह] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [आयशा] मुसलमानांची आवय कडल्यान आमकां सांगता, की अल हरित बिन हिशामान अल्लाच्या दूत (स.अ.व. अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें जाप दिली: ‘केन्ना केन्ना घंटी वाजोवपाच्या आवाजा भशेन म्हाका येता, आनी हो म्हजे खातीर सगळ्यांत कठीण मार्ग, मागीर तो थांबता म्हणजे म्हाका कितें पावयतात तें समजूंक मेळटा. आनी केन्ना केन्ना देवदूत मनशाच्या रुपांत येवन म्हजे कडेन उलयता, देखून तो सांगता तें हांव पाळटां.’ आयशान म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार हांवें एक फावट ताचेर (स.अ.व.) सामके थंड दिसा वहाणी देंवताली तें पळयलें, मागीर तें थांबलें आनी ताच्या कपला वयल्यान घाम व्हांवता तें पळयलें.’
Hadith
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
आमकां सांगलां [याह्या बिन बुकायर] म्हणालो, आमकां सांगलां [अल लैतस] कडल्यान [उकायल] कडल्यान [इब्न शिहाब] कडल्यान ['उरवाह बिन अझ जुबैर] कडल्यान [ऐस्याह] कडल्यान -मुअमिनिनाची आवय-, की तिणें म्हळां: 'रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडेन आयिल्ल्या प्रकटीकरणाची सुरवात एक खऱ्या कडेन आशिल्ली न्हिदेंत सपन पळोवप. आनी फांतोडेच्या उजवाडा सारकें येना तो मेरेन तो सपन पळयना. मागीर ताका एकांताचो मोग मेळ्ळो, देखून ताणें हिरोची लेणी वेंचून काडली आनी ती सोंसली, म्हळ्यार परतून जियेवपाची तजवीज तयार करपाक कुटुंबांत परत येवचे पयलीं कांय वेळ रातची पुजा केली. उपरांत तो खदीजाक मेळून तजवीज तयार करतालो. निमाणे अल हक हिरोच्या लेण्यांत आसतना येय मेरेन एक देवदूत येवन म्हणलें: ‘वाच?’. ताणें जाप दिली: ‘हांव वाचूंक शकना’. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें स्पश्ट केलें: देखून देवदूतान म्हाका धरलो आनी म्हाका खूब खर मिठी मारली मागीर म्हाका सोडलो आनी परतून म्हणलें: ‘वाच!’. ताणें जाप दिली: ‘हांव वाचूंक शकना’. देखून देवदूतान म्हाका धरलो आनी म्हाका खूब खर मिठी मारली मागीर म्हाका सोडलो आनी परतून म्हणलें: ‘वाच!’. ताणें जाप दिली: ‘हांव वाचूंक शकना’. देवदूतान म्हाका परत धरलो आनी तिसरे खेपे म्हाका खूब खरपणान मिठी मारली मागीर म्हाका सोडलो, आनी परतून म्हणलें: -तुज्या देवाचें नांव -उल्लेख करून- वाचात, जांणी रगत, ताणें रगताच्या गोठ्यापसून मनीस रचला. वाचात, आनी तुजो प्रभु परम कृपाळू-'. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आतुर अवस्थेंत प्रकटीकरणाचीं उतरां घेवन आपल्या कुटुंबांत परतलो. खदीजा बिंत खवैलिध हाका मेळ्ळो आनी ताणें म्हणलें: ‘म्हाका व्यापून दवर, म्हाका व्यापून दवर!’. ताचो भंय वचमेरेन ताका आवरून दवरलो. मागीर ताणें खदीजाक घडिल्लें सांगलें: ‘म्हाका स्वताचो हुस्को आसा’. देखून खदीजान म्हणलें: ‘अल्लाचो कसम, अल्ला तुका सदांखातीर हानी करचो ना, कारण तूं इश्टागत चालू दवरपी मनीस’. उपरांत खदीजान ताका जहिलियाच्या काळांत क्रिस्तांव आशिल्ल्या खदीजाच्या काकाचो पूत वारोकोह बिन नौफल बिन असद बिन अब्दुल उज्जा हाका मेळपाक आपयलो. तशेंच ताणें हिब्रू भाशेंत पुस्तकां बरयलीं, तशेंच अल्लाचे परवानगेन हिब्रू भाशेंत बायबल बरयलें. त्या वेळार वारोको जाण्टो आशिल्लो आनी ताचे दोळे कुड्डे आशिल्ले. खदीजान म्हणलें: ‘हे मामाच्या पूत, तुज्या भावाच्या पुतान कितें सांगलां तें आयक’. वारोकोहान म्हणलें: ‘हे म्हज्या भावाच्या पूत, तुका कितें अणभवलां’. देखून रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें ताचेर कितें जालें तें सांगलें. वारोकोहान म्हणलें: ‘हो नमुस, अशें अल्लान एक फावट मोयजेसाक उक्तायिल्लें. आरे, तुका तुज्या लोकांनी धांवडावन घाले तेन्ना हांव अजून ल्हान आसलो आनी हांव जिवो आसलो जाल्यार बरें’. रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी विचारलें: ‘म्हाका तांचे कडल्यान भायर उडयतले?’. वारोकोन जाप दिली: ‘होय. कारण तुमी हाडटात तें घेवन कोणूच येवचो ना जो मेरेन तांकां दुखापत जायना - दुस्मान केलें -. त्या घडणुकेच्या वेळार हांव हाजीर आशिल्लो जाल्यार हांव तुमकां म्हज्या क्षमतेन आदार दितालो. वारोकोहाक ताणें विस्वास दवरल्ली घडणूक अणभवली ना कारण तो प्रकटीकरणाच्या फतरोह - रिकाम्यापणांत - ताचे आदीं मेलो. [इब्न सिहाब] म्हणालो; हांणी म्हाका [अबू सलामाह बिन अब्दुररहमान] कळयलां की [जाबिर बिन अब्दुल्ला अल अंशरी] हाणें प्रकटीकरणाच्या रिकाम्यापणाचेर उलयलें, जशें अल्लाचो दूत सल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें सांगलां: ‘हांव चलतना म्हाका मळबांतल्यान एक आवाज आयकलो, हांवें ताचे वटेन पळयलो आनी तोच देवदूत आशिल्लो जो म्हजे कडेन आयिल्लो हिरोच्या लेण्यांत, मदीं एके कुर्सीचेर बसलो स्वर्ग आनी धर्तरी. भियेवन घरा गेलो, आनी म्हणलें: ‘म्हाका व्यापून दवर. म्हाका व्यापून दवर.’ अशें म्हण्टात. देखून अल्ला तआलान उक्ती केली: -हे तुमी जे व्यापून आसात- अल्लाचें उतर येमेरेन -आनी मूर्ती सोडून-. तेन्नासावन प्रकटीकरण सतत सकयल देंवत आसा.' ही हदीस [अब्दुल्ला बिन यूसुफ] आनी [अबू सालीह] हांणीय सांगल्या आनी तशेंच [हिलाल बिन रद्दाद] हांणी [अझ ज़ुह्री] कडल्यानय सांगल्या. आनी [युनुस] म्हणालो; आनी [मा'मार] हाणें तें आझ ज़ुह्री कडल्यान मेळ्ळां अशें मान्य केलें.
Hadith
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
आमकां सांगलां [मूसा बिन इस्मायल] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [अबू अवानान] म्हणलां, की आमकां सांगलां [मुसा बिन अबू ऐसियान] म्हणलां, आमकां सांगलां [सैद बिन जुबैर] [इब्न अब्बास] कडल्यान अल्ला तआला हांच्या उतरां विशीं: -कुराण -वाचपाक- जीब हालवची न्हय कारण तुमकां बेगीन -मास्टर करपाची- इत्सा जातली. इब्न अब्बास हाणें म्हणलें: ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाका उक्तें जाल्लें - कुराण - लक्षांत घेवपाची खूब खर इत्सा आशिल्ली आनी ताणें आपले ओंठ हालयले’. इब्न अब्बासान म्हणलें: ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमान म्हाका केल्ले भशेन हांव म्हजे ओंठ -वाचपाक- तुका हालयतलों’. सईद म्हणालो: ‘आनी इब्न अब्बास करताना पळयल्ले प्रमाण हांव म्हजे ओंठ -वाचपाक- तुका हालयतलों. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें आपले ओंठ हालयले. मागीर अल्ल तआलाचें उतर देंवलें: कुराण -वाचपाक- जीब हालवची न्हय कारण तुमी ताचेर बेगीन -माहिती करतले. खरेंच, तीं -तुज्या पोटाक- एकठांय करप आनी -तुका हुशार करप- वाचपाक आमच्या खर्चाचेर'. हाचो अर्थ असो की अल्ला तुज्या छातींत एकठांय करता - लक्षांत दवरपाक - आनी मागीर तुमी वाचतात: ‘जेन्ना आमी वाचून सोंपतात, मागीर वाचनाचो पाळो’. ताचो अर्थ: ‘आयक आनी ओगी राव’. मागीर अल्ला तआला म्हणालो: ‘तेन्ना खरेंच तें समजावप आमचेर थारता. ताचो अर्थ: ‘आनी तें वाचप आमचें कर्तव्य’ आनी अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम त्या काळासावन जेन्ना जिब्रिल अलैहिस सलाम ताचे कडेन आयलो तेन्ना ताणें ताचें आयकलें. आनी जेन्ना जिब्रिल अलैहिस सलाम गेलो तेन्ना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम वाचलो - आपल्या साथीदारांक - जसो जिब्रिल अलैहिस सलामान ताका सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम वाचलो
Hadith
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
आमकां सांगलां [अब्दान] ताणें सांगलां, आमकां सांगलां [अब्दुल्लान] आमकां [युनुस] [अझ ज़ुह्री] कडल्यान सांगलां आनी त्याच रिवायनान, आमकां सांगलां [बिसीर बिन मुहंमद] हांणीय सांगलां, आमकां सांगलां [अब्दुल्लान] सांगलां, आमकां सांगलां [युनुस] आनी [मा'मार] कडल्यान [आज जुहरी] कडल्यान हेरांनी सांगिल्ले प्रमाण, आमकां सांगलां [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्ला] हाणें [इब्न अब्बास] कडल्यान म्हळां, की रसुलुल्लाह शल्लाहु अलैहि वसल्लम हो सगळ्यांत सौम्य मनीस आशिल्लो, खास करून रमदलान म्हयन्यांत जेन्ना देवदूत जिब्रिल अलैहिस सलाम ताका मेळ्ळो आनी तो जिब्रिल अलैहिस सलाम रमदलान म्हयन्यांत दर रातीं ताचे कडेन येतालो, जंय जिब्रिल अलैहिस सलाम कुराण शिकयतालो. खरेंच रसुलुल्लाह शल्लाहु अलैहि वस्लाम हो वाऱ्यापरस खूब सौम्य आशिल्लो.
Hadith
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
आमकां सांगलां [अबू अल यमान अल हकम बिन नाफी’] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [स्यूअइब] कडल्यान [अझ ज़ुह्री] म्हाका सांगलां [उबैदुल्ला बिन अब्दुल्ला बिन उतबा बिन मसूद] की [अब्दुल्ला बिन अब्बास] ताका सांगलां की [अबू सुफियन बिन हरब] ताका सांगलां; की हेराक्लियसाक कुरैश वेपारी गट मेळ्ळो, तो सिरिया भुंयेर वेपारी मोहिमेक आशिल्लो, त्या वेळार पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आनी अबू सुफियन आनी कुरैश काफिरां मदलो कबलात लागू जालो. इलिया’ हांगा थांबले तेन्ना हेराक्लियस हाका हेराक्लियसान आपल्या सभेंत संवाद करपाक आपोवपाच्या आमंत्रणान मेळ्ळे, त्या वेळार हेराक्लियस रोमन मानेस्त लोकांवांगडा एकठांय आशिल्लो. हेराक्लियस तांकां दुभाष्यावरवीं उलयलो. हेराक्लियसान म्हणलें; ‘तुमच्यांतल्या खंयच्या मनशाचो आपूण पैगंबर म्हणपी मनशा कडेन सगळ्यांत लागींचो कुटुंबीक संबंद आसा?’. अबू सुफियनान म्हणलें; म्हणून हांवें जाप दिली; ‘ताका सगळ्यांत लागींचो कुटुंबीक संबंद हांव’. हेराक्लियसान म्हणलें; ‘ताका म्हजे लागीं हाड आनी ताच्या इश्टांकय’. देखून तांणी कुरैशांक अबू सुफियान फाटल्यान दवरले. मागीर हेराक्लियसान आपल्या दुभाष्या वरवीं म्हणलें: ‘हांवें ताका आपूण संदेष्टो म्हणपी मनशा विशीं विचारलें अशें सांग. तो म्हाका फट उलयता जाल्यार मागीर तुवें ताका फट उलोवंक जाय’. अल्लाच्या कसब, फट उलोवपाच्या आरोपांक लागून जाल्ली लज नासली जाल्यार ते म्हजेर पातळतले जाल्यार हांव ताका फट उलयतालो.’ अबू सुफियनान म्हणलें; देखून ताणें म्हाका ताचे विशीं - पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम - विशीं पयली गजाल विचारली ती अशी: ‘तुमच्या मधें ताच्या वंशाची स्थिती कितें?’. हांवें जाप दिली: 'तो बऱ्या - उदात्त - वंशाचो'. ताणें परत विचारलें: ‘आनीक कोणेंय ताचे आदीं सांगलां?’. हांवें जाप दिली: ‘कांयच ना’. ताणें परत विचारलें: ‘ताचो बापूय राजा?’. हांवें जाप दिली: ‘ना’. ताच्या फाटल्यान वचपी लोक उंचेल्या पांवड्यावेले लोक काय उण्या दर्जाचे लोक?’ अशें म्हण्टात. हांवें जाप दिली: ‘ताच्या फाटल्यान वचपी लेगीत नीच लोक’. ताणें परतून विचारलें: ‘अनुयायी वाडत आसात काय उणे जातात?’. हांवें जाप दिली: ‘वाड’. ताणें परतून विचारलें: ‘आपल्या धर्माचेर राग आयिल्ल्यान कोणेंय धर्मत्याग केला काय?’. हांवें जाप दिली: ‘कांयच ना’. ताणें परतून विचारलें: ‘ताणें सांगिल्लें सांगचे पयलीं तो केन्ना फट उलयतालो?’. हांवें जाप दिली: ‘केन्नाच’. ताणें परत विचारलें: ‘ताणें केन्ना फटोवन घेतलां?’. हांवें जाप दिली: ‘केन्नाच ना. आमी ताचे वांगडा रावताले तेन्ना ताणें केन्नाच तशें केलें ना’. अबू सुफियनान म्हणलें: ‘अशें उतरां सोडून हेर कितेंच सांगूंक मेळना’. ताणें परत विचारलें: ‘तुमी ताचे कडेन झगडटात?’. हांवें जाप दिली: ‘होय’. ताणें परत विचारलें: ‘झूज कशें सोंपलें?’. हांवें जाप दिली: ‘आमचें आनी ताचे मदलें झूज खूब आसा. केन्ना तो आमकां मारता, केन्ना आमी ताका मारतात'. ताणें परत विचारलें: ‘ताणें तुका कितें करपाचो आदेश दिलो?’. हांवें जाप दिली: ‘ताणें आमकां आदेश दिलो; 'अल्ला कडेन कांयच संबंद करिनासतना ताची पुजा करात आनी तुमच्या पूर्वजांनी सांगिल्लें सोडून दिवचें.' तशेंच नमाज स्थापन करपाची, जकात करपाची, सत्य उलोवपाची, एकामेकांक माफ करपाची आनी नातेदारपण दवरपाची आज्ञा ताणें दिली.’ हेराक्लियसान मागीर आपल्या अणकारप्याक म्हणलें, ‘ताका सांग, हांवें तुका त्या मनशाच्या वंशाची म्हायती विचारली, आनी तुवें म्हाका सांगलें की तो उदात्त वंशाचो. तशेंच ताच्या लोकांच्या वंशजांमदीं ताची वाड जाली. ताणें सांगिल्लें पयलीं कोणेंय सांगलां काय अशें हांवें विचारलें, तूं ना म्हणलें. पयली कोणेंय सांगिल्लें जाल्यार हांव ताका पयलींय अशें सांगिल्ल्या मनशाचें अनुकरण करता अशें मानतालो. ताचे खंयचेय बापूय राजवंशाचे आसात काय अशेंय विचारलें आनी तुमी ना म्हणलें. हांवें म्हणलें ताचे बापूय राजवंशाचे आसले जाल्यार तो आपल्या बापायच्या राज्याची मागणी करतालो. ताणें सांगिल्लें सांगचे पयलीं तो केन्नाच फट उलयता काय अशेंय विचारलें, आनी तूं ना म्हणलें. ताका अल्लाक सोडून लोकांक फट उलोवपाचें धाडस लेगीत जालें ना जाल्यार म्हाका समजता. आनी ताचे फाटल्यान वचपी लोक उदात्त काय नीच लोक अशेंय हांवें तुमकां विचारलां?’ अशें म्हण्टात. ताच्या फाटल्यान येवपी नीच लोकांक तुमी जाप दिली. खरेंच ते पैगंबराचे अनुयायी. तशेंच फॉलोअर्स वाडले काय उणे जाले अशेंय विचारलें, तुमी वाडले अशी जाप दिली. आनी भावार्थ परिपूर्ण जाय मेरेन अशें आसता. आपल्या धर्माचेर राग आयिल्ल्यान कोणेंय धर्मत्याग केला काय कितें अशेंय हांवें तुमकां विचारलां. तुमी ना जाप दिली. आनी भावार्थ काळजांत वाडटा आनी वाडटा तेन्ना तो असोच आसता. हांवें तुकाय विचारलें, ताणें केन्ना फटोवन घेतला काय, तूं केन्नाच जाप दिली. आनी अशें जालें की प्रेषितांक फटोवंक मेळ्ळें ना. आनी हांवें तुमकांय विचारलां की ताणें तुमकां कितें करपाचो आदेश दिला, तुमी जाप दिली की ताणें तुमकां अल्लाची कांयच सांगात करिनासतना उपासना करपाचो आदेश दिला, आनी तुमकां मूर्ती पुजा करपाक बंदी घाली, ताणें तुमकां नमाज पाळपाचो, जकात करपाचो, सत्य उलोवपाचो, एकामेकांक माफ करपाचो आनी इश्टागत तिगोवन दवरपाचोय आदेश दिला. तुमी सांगतात तें सगळें खरें आसल्यार तो म्हज्या पांयांच्या सकयल राज्याचेर राज्य करतलो हें निश्चीत. खरेंच आतां तो तुमच्या मदीं ना असो म्हाका दुबाव आयला, ताका मेळपाची वाट कळ्ळी जाल्यार ताचे कुशीक आसतना ताचे पांय नक्कीच धुवपा मेरेन ताका मेळपाचो यत्न करतलों हें निश्चीत. मागीर हेराक्लियसान अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाचें पत्र मागलें जें दिह्यान बसराच्या राज्यकर्त्यांक हाडलें, देखून ताणें तें हेराक्लियसाक दिलें, मागीर ताणें तें वाचलें आनी तातूंत बरयल्लें: ‘बिस्मिल्लाहिर रहमनीर रहीम. अल्लाचो सेवक आनी ताचो दूत मुहंमद हाचेपसून हेराक्लियसामेरेन. रोमचो राज्यकर्तो, मार्गदर्शन पाळपी ताचेर शांती. मागीर तातूंतल्यान इस्लामाच्या उलोवणेन तुमकां आपयता; इस्लाम आपणावचो तुका, मागीर तुका सुरक्षीत जातलो, अल्ला तुका दुप्पट इनाम दितलो. पूण तुमी फाटीं सरले जाल्यार, मागीर तुमी तुमच्या लोकांचें पाप सोंसतले आनी: हे पुस्तकांतले लोक, येयात - धरात - एक उतर - फरमान - आमच्या आनी तुमच्या मदीं फरक ना, आमी अल्लाक सोडून हेर कोणाचीच पुजा करिनात आनी आमी ताचे कडेन कांयच जोडनात आनी आमी - तशेंच - आमच्यांतले कांय जाण अल्ला सोडून हेरांक स्वामी मानतात.' जर ते फाटीं सरले जाल्यार मागीर तांकां म्हणचें: ‘आमी अल्लाक अधीन करपी लोक आसात हाची गवाय दिवची. अबू सुफियनान म्हणलें: ‘हेराक्लियसान सांगिल्लें सांगून पत्र वाचून सोंपतकच बोवाळ जालो आनी व्हड आवाज जालो, देखून तांणी आमकां धांवडावन घाले. आमकां धांवडावन घाल्या उपरांत हांवें म्हज्या इश्टांक म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार ताका अबू कबस्याच्या पुताच्या प्रकरणांत आपयला. हेराक्लियसाक रोमन साम्राज्याचो हुस्को आशिल्लो.’ अशें म्हण्टात. त्या वेळार मुहंमद जैतिवंत जातलो म्हळ्ळोय म्हाका हुस्को आशिल्लो, निमाणे मेरेन - ती भावना उपरांत ना जाली - अल्लान म्हाका इस्लाम आपणावंक लायलो. आनी इलियाचो कुलीन इब्न आन नझुर आशिल्लो’ आनी हेराक्लियस हो क्रिस्तांव बिशप आशिल्लो, ताणें सांगलें की एक दीस हेराक्लियस इलियाक भेट दितालो’ तेन्ना तो खूब आतुर आशिल्लो, ताणें आपल्या कांय झुजारी सेनापतींक म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार आमी तुमची परिस्थिती न्हयकारतात. उपरांत इब्न नझुर हाणें म्हळें, ‘हेराक्लियस हो ज्योतिशशास्त्रज्ञ आशिल्लो आनी तो नखेत्रांच्या प्रवासाचेर सदांच लक्ष दितालो. ताणें एक फावट ताका विचारिल्ल्या पाद्रींच्या प्रस्नांक जाप दिली: ‘एक राती हांवें नखेत्रांचो मार्ग पळयतना पळयलें की खितान राजा जल्माक आयला, ह्या लोकां मदीं कोणाची सुंता जाली?’. याजकांक जाप दिवची; ‘सुंता करतात तेच लोक ज्यू, ज्यू लोकांक लागून काळजी करची न्हय. फकत तुमच्या राज्यांतल्या सगळ्या देशांक आदेश दिवचो, जाका लागून त्या देशांतल्या ज्यू लोकांक मारून उडयतले'. त्या वेळार बनी घसान राजाच्या एका दूतान हेराक्लियसाक अल्लाच्या दूताविशीं (स.अ.व.) सांगपाखातीर हाजीर केलो, त्या मनशान ही काणी सांगून सोंपतकच हेराक्लियसान ताची सुंता जाल्या काय ना हाची तपासणी करपाचो आदेश दिलो. तपासल्या उपरांत तो खरेंच काळो आशिल्ल्याचें कळ्ळें. मागीर लोकांनी हेराक्लियसाक सांगलें. हेराक्लियसान त्या मनशाक हेर अरबां विशीं विचारलें, तांची सुंता जाली काय ना?’ अशें म्हण्टालो. ताणें जाप दिली; ‘सगले अरब सुंता केल्ले आसतात’. हेराक्लियसान म्हणलें; 'हो उम्माचो राजा, खरेंच ताचो जल्म जाला'. मागीर हेराक्लिसान रोमांतल्या एका इश्टाक पत्र धाडलें, जाचें गिन्यान हेराक्लिसूच्या गिन्यान इतलें आशिल्लें - ताका मुहंमद पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम - हाच्या जल्माविशीं सांगपाक. मजगतीं ताणें हिमशा देशाची भोंवडी चालू दवरली, पूण हिमशाक पावचे पयलीं ताच्या इश्टाच्या पत्राची जाप पयलीं पावली. मुहंमद जल्माक आयला आनी तो खरोच संदेष्टो अशें हेराक्लियसाच्या मताक ताचो इश्ट मान्य करतालो. उपरांत हेराक्लियसान रोमन अधिकाऱ्यांक हिमशा हांगाच्या आपल्या जाग्यार येवपाक आपयलो, सगळे बसकेक हाजीर जाले उपरांत हेराक्लियसान सगळ्या दारांक कुलूप लावपाचो आदेश दिलो. मागीर ताणें म्हणलें; ‘हे रम राष्ट्र, राज्य आमच्या हातांत अखंड उरता आसतना तुमी सगळ्यांक वैभवशाली जैत आनी प्रगती मेळटली? जाय जाल्यार मुहंमद हो पैगंबर म्हूण मान्य करात!'. हीं उतरां आयकून तीं सगळीं दारां बंद आसलीं तरी रानवटी गाढवां भशेन पळून गेले. अशी परिस्थिती पळोवन हेराक्लियसान मुहंमदाच्या संदेष्ट्याचेर ते विस्वास दवरतले अशी आस्त सोडली. मागीर ताणें सगळ्यांक आपापल्या सुवातेर परत येवपाचो आदेश दिलो आनी म्हणलें; ‘खरें म्हणल्यार आतांच हांवें सांगिल्लें तें फकत तुमच्या सगळ्यांच्या स्थिरतायेची परिक्षा घेवपा खातीर. आतां तो निर्धार पळयला'. मागीर तांणी हेराक्लियसा मुखार नमस्कार केलो आनी ताचेर ते खोशी जाले. अशे तरेन हेराक्लियसाची कथा सोंपता. [सालिह बिन कैसन] आनी [युनुस] आनी [मा'मार] हांणी [अझ ज़ुह्री] कडल्यान सांगलां.
Hadith
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
आमकां सांगलां [अब्दुल्ला बिन मूसा] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [हंझाला बिन अबू सुफयान] कडल्यान ['इक्रीमा बिन खालिद] कडल्यान [इब्न उमर] कडल्यान म्हणलां: रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम म्हणालो: 'इस्लाम पांच -बुन्यादींचेर- बांदला; अल्ला सोडून हेर देव ना आनी खरेंच मुहंमद हो अल्लाचो दूत, रमजानांत नमाज स्थापन करपी, जकात, हज आनी उपास करपी अशी गवाय’.
Hadith
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
आमकां सांगलां [अब्दुल्ला बिन मुहंमद अल जुफी] ताणें म्हणलां, आमकां सांगलां [अबू अमीर अल अकादी] जांणी म्हणलें, की आमकां [सुलेमान बिन बिलाल] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन दिनार] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान सांगलां, ताणें म्हणलां: ‘ईमानाक साठ फांटे परस चड आसात, आनी लज हो भावार्थाचो एक भाग’.
Hadith
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
आमकां [आदम बिन अबू इयास] म्हळां, आमकां [स्यूबाह] [अब्दुल्ला बिन अबू अस सफर] कडल्यान आनी [इसमाइल बिन अबू खालिद] [असी स्याबी] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन अमरू] पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि कडल्यान अल्लाम, म्हणटालो: ‘मुसलमान हो एक मनीस जाचीं उतरां आनी हात मुसलमानांक सुरक्षीत आसतात आनी अल्लान बंदी घाल्लें सोडून दिवपी मनीस म्हळ्यार मुहाजिर. ' अबू अब्दुल्लान म्हणलें; आनी [अबू मुअविय्यान] म्हणलें; आमकां सांगलां [दाऊद], तो इब्न हिंदाचो पूत, ['अमीर] चो पूत; हांवें [अब्दुल्ला] म्हळ्यार इब्न अमरू, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान आयकलें आनी [अब्दुल्ला] [दाऊद] कडल्यान [अमीर] कडल्यान [अब्दुल्ला] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान म्हणलें
Hadith
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
आमकां सांगलां [सैद बिन याह्या बिन सैयद अल कुरसी] ताणें म्हणलें, सांगलां [म्हज्या बापायन] म्हणलां, की आमकां सांगलां [अबू बुर्दा बिन अब्दुल्ला बिन अबू बुर्दा] कडल्यान [अबू बुर्दा] कडल्यान [अबू मूसा कडल्यान] म्हणलां: ‘हे अल्लाचो दूत, खंयचो इस्लाम सगळ्यांत म्हत्वाचो?’. रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जाप दिली: ‘मुसलमान कोण तांच्या तोंडापसून आनी हातांतल्यान सुरक्षीत आसात’.
Hadith
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
आमकां सांगलां [अमरू बिन खालिद] म्हणालो, आमकां [अल लैत्स] सांगला [यजीद] कडल्यान [अबू अल खैर] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन अमरू] कडल्यान; कोणे तरी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांकां विचारलें; 'खंयचो इस्लाम सगळ्यांत बरो?' पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जाप दिली: ‘तुमी जेवण दितात, तुमकां खबर आशिल्ल्या लोकांक आनी तुमकां खबर नाशिल्ल्या लोकांक नमस्कार करतात’.
Hadith
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
आमकां [मुसद्ददान] सांगलां, आमकां [याह्या] [स्युअबा] कडल्यान [कोतादा] कडल्यान [अनस] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान आनी [हुसेन अल मुअलीम] कडल्यान सांगलां, आमकां [कतादा] [अनस] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान, ताणें म्हणलें: तुमच्यांतलो कोणूच ना जो मेरेन तो आपल्या भावाचेर मोग करता तसोच मोग करता तो मेरेन विस्वास दवरता'.
Hadith
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
आमकां [अबू अल यमानाक] ताणें म्हळां अशें सांगलां, आमकां [शुएब] सांगलां की ताणें सांगलें, [अबू हुरैरा] कडल्यान आमकां [अबू अझ ज़ानाद] [अल अराज] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान सांगलां की अल्लाचो दूत (स.अ.व आवय-बापाय परस आनी भुरग्यां परस ताका चड प्रिय.’ अशें म्हण्टात.
Hadith
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
तो आमकां [या'कुब बिन इब्राहिम] म्हणालो, तो आमकां [इब्न उलय्याह] [अब्दुल अजीज बिन शुहैब] कडल्यान [अनास] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान संबंदीत केला आनी तो आमकांय संबंदीत केला [आदमान] म्हणालो, ताचो संबंद आमकां [स्यूबाह] कडल्यान [कतदाह] कडल्यान [अनास] म्हणालो, द पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: 'हांव जो मेरेन तो आपल्या आवय-बापाय परस, भुरग्यां परस आनी सगळ्या मनशाकुळा परस चड मोग करता तो मेरेन तुमच्यांतलो कोणूच विस्वास दवरचो ना.'
Hadith
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] म्हणालो, आमकां सांगलां [अब्दुल वहाब अतस त्साफी] म्हणालो, आमकां [अय्यूब] [अबू किलाबा] कडल्यान [अनस बिन मलिक] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान सांगलां, ताणें म्हणलां: ‘तीन गजाली मनशाक आसल्यार ताका इमानाची गोडसाण मेळटली: ताणें अल्लाक केला आनी ताचो दूत ह्या दोगांयपरस ताका चड प्रिय आशिल्लो. कोणाचेर मोग करता जाल्यार तो अल्लाच्या निमतान सोडल्यार ताचेर मोग करिना. आनी ताका अविश्वासांत परत येवपाचो जितलो तिरस्कार जाता तितलोच ताका नरकांत उडोवपाचोय तिरस्कार जाता.’
Hadith
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
आमकां सांगलां [अबू अल वलीद] म्हणालो, सांगला [स्यूबाह] म्हाका सांगला [अब्दुल्ला बिन अब्दुल्ला बिन जबर], म्हणालो; हांवें [अनस] पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान आयकलां, ताणें म्हळां: ‘ईमानाची लक्षण म्हळ्यार -अंसाराचेर मोग करप आनी निफाकाची चिन्न म्हळ्यार अंसाराचेर दुस्वास करप’.
Hadith
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
आमकां सांगलां [अबू अल यमान] म्हणालो, आमकां सांगला [स्यूअयब] थावन [अज ज़ुह्री] म्हणालो, आमकां सांगला [अबू इदरीस आयजुल्ला बिन अब्दुल्ला], की [उबादा बिन अश शमीत] एक इश्ट आशिल्लो जो बदराच्या झुजांत वांटो घेतिल्लो आनी अकोबाच्या राती सोपूत घेतिल्ल्या लोकां मदलोय एक आशिल्लो, ताणें सांगलें; कि अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आपल्या कांय इश्टां मदीं आसतना म्हणालो: ‘अल्ला कडेन भागीदारांक खंयच्याय गजाली कडेन जोडप ना, चोरप न्हय, व्यभिचार करचो न्हय, भुरग्यांक मारचो न्हय, हात-पांय मदीं तुमी सोदून काडिल्लीं फट कल्पना करचीं न्हय, योग्य कितेंय आज्ञा मोडची न्हय अशी म्हाका निश्ठा दवरात. तुमच्यांतलो कोणूय तीं पुराय करता, ताचें इनाम अल्ला कडेन आसता आनी जो कोण ह्यो गजाली उल्लंघन करता आनी मागीर अल्ला ताका ह्या संवसारांत ख्यास्त दिता, ताका तें कफरात, आनी जो कोण ह्या गजालींचो भंग करता आनी मागीर अल्लान तांकां व्यापून दवरता - ताका ह्या संवसारांत ख्यास्त दिना - मागीर ताचो वेवसाय अल्लाक परत येता, ताका जाय जाल्यार तो ताका माफ करतलो वा तो ताका ख्यास्त दितलो'. देखून आमी ताका ह्या गजालीं खातीर निश्ठा दवरली.
Hadith
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
[अब्दुल्ला बिन मसलमाह] हांणी आमकां [मलिक] कडल्यान [अब्दुररहमान बिन अब्दुल्ला बिन अब्दुर्रहमान बिन अबू शा’शाह] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [अबू सईद अल खुदरी] कडल्यान सांगलां की ताणें म्हणलां, रसुलुल्ला शल्लल्लाहु अलैहि वस्लामान म्हणालो: ‘जवळजवळ घडलें - एक फावटीं - की मुसलमानाचो सगळ्यांत बरो खजिनो आशिल्लो बोकडो तो दोंगराच्या माथ्यार आनी पयसुल्ल्या सुवातींनी चरतालो, तो ताचे वांगडा गेलो. ताचो धर्म निंदा जावपाची भिरांत आशिल्ल्यान’.
Hadith
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन सलाम] म्हणालो, सांगला [अब्दाह] कडल्यान [हिस्याम] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [आइशा कडल्यान] म्हणालो: ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम जेन्ना ताणें साथीदारांक आदेश दिलो तेन्ना ताणें तांकां करपाक शकतले अशीं कामां करपाचो आदेश दिलो, मागीर साथीदारांनी म्हणलें; ‘आमी तुज्या सारके न्हय, हे अल्लाच्या दूत, तुज्या फाटल्या आनी फुडल्या पातकांक तुका माफ केलां’. देखून तो सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम राग आयलो जो ताच्या तोंडा वयल्यान दिसतालो, मागीर म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार तुमच्यां मदीं जो सगळ्यांत पुण्यवान आनी अल्लाक सगळ्यांत चड समजता तो हांव’.
Hadith
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
आमकां सांगलां [सुलेमान बिन हरब] म्हणालो, आमकां [स्यूबाह] [कोतादा] कडल्यान [अनस बिन मलिक] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान सांगलां, ताणें म्हळां: ‘तीन -वस्तू- जीं मनशा कडेन आसल्यार ताका इमानाची गोडसाण मेळटली: अल्ला आनी ताचो दूत ताका ह्या दोगांय परस चड प्रिय आसात. आनी जो कोणाचेर मोग करता जाल्यार अल्ला अज्जा वजल्ला सोडल्यार त्या मनशाचो मोग करिना. आनी कोणाक अविश्वासांत परत येवपाचो दुस्वास जाता तितलोच ताका नरकांत उडोवपाचो द्वेष जाता'.
