Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadísz
Hadísz
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Miután elmondta nekünk [Al Humaidi Abdullah bin Az Zubair], azt mondta; Elmondta nekünk [Sufyan], aki ezt mondta; aki elmondta nekünk [Yahya bin Said Al Ansari] ezt mondta; tájékoztatott minket [Muhammad bin Ibrahim At Taimi]-t; hogy hallotta [Alqamah bin Waqash Al Laitsi]-t mondani; Egyszer hallottam [Umar bin Al Khaththab]-ot a szószékről mondani; Hallottam Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam-ot mondani: „Minden cselekedet a szándéktól függ, és -a jutalom- minden ember számára - attól függ, hogy mit szándékozott; Aki azért szándékozik kivándorolni, mert a világot el akarja érni, vagy egy nő miatt, akit feleségül kíván venni, annak a kivándorlása az, amire szánta magát.”
Hadísz
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Elbeszélték nekünk, hogy [Abdullah bin Yusuf] azt mondta; [Malik] mesélt nekünk [Hisham bin Urwah-tól], [apjától], [Aisától], a Hívők Anyjától; hogy Al Harith bin Hisham megkérdezte Allah Küldöttétől (béke legyen vele): „Ó, Allah Küldötte, hogyan jut el hozzád a kinyilatkoztatás?” Allah Küldötte (béke legyen vele) azt mondta: „Néha úgy érkezik hozzám, mint egy harangszó hangja, és ez a legnehezebb számomra, aztán elhallgat, hogy megértsem, mit közvetít. És néha egy angyal jön ember formájában, és beszél hozzám, ezért követem, amit mond.” Aisha azt mondta: „Valóban, egyszer láttam kinyilatkoztatást lejönni hozzá (béke legyen vele) egy nagyon hideg napon, aztán elhallgatott, és láttam, hogy verejték ömlik a homlokáról.”
Hadísz
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Azt mondták nekünk [Yahya bin Bukair]: Azt mondták nekünk [Al Laits]-tól ['Uqail]-tól [Ibn Shihab]-tól [Urwah bin Az Zubair]-tól [Aisyah]-tól - a mu'mininek anyjától-; hogy azt mondta: „A kinyilatkoztatás kezdete, amely Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamnak érkezett, egy igazi álommal volt alvás közben. És Ő nem álmodik, hacsak nem úgy jön, mint a hajnal fénye. Aztán megáldotta a magány szeretete, ezért Hiro barlangját választotta, és elviselte, nevezetesen egy ideig éjszaka imádkozott, mielőtt visszatért családjához, hogy ellátmányt készítsen a túléléshez. Aztán találkozott Khadidzsával, hogy ellátmányt készítsen. Míg végül Al Haq meg nem érkezett, amikor Hiro barlangjában volt, egy angyal jött és azt mondta: „Olvasod?” Azt válaszolta: „Nem tudok olvasni”. Shallallahu Alaihi Wasallam Próféta elmagyarázta: Az angyal megragadott, szorosan átölelt, majd elengedett, és újra azt mondta: „Olvasd el!” Ő így válaszolt: „Nem tudok olvasni”. Az angyal megragadott, szorosan átölelt, majd elengedett, és újra azt mondta: „Olvasd el!” Ő így válaszolt: „Nem tudok olvasni”. Az angyal ismét megragadott, harmadszor is nagyon erősen átölelt, majd elengedett, és újra azt mondta: „Olvasd el úgy, hogy megemlíted Istened nevét, aki teremtett, vérrögből teremtette az embereket. Olvass, és a te Urad a Legkegyelmesebb.” A Próféta (béke legyen vele) szorongva tért vissza családjához a kinyilatkoztatás szavaival. Találkozott Khadija bint Khawailidh-hal, és azt mondta: „Takarj be, takard be!”. Addig burkolóztak, amíg el nem múlt a félelme. Aztán elmesélte Khadija-nak, mi történt: „Aggódom magamért”. Khadija így szólt: „Allahra mondom, Allah nem árthat neked örökké, mert olyan ember vagy, aki folytatja a barátságot.” Hadídzsa ezután meghívta, hogy találkozzon Waroqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzzával, Hadídzsa nagybátyjának fiával, aki keresztény volt a dzsáhilijja korában. Héberül is írt könyveket, és Allah engedélyével a Bibliát is héberül írta. Abban az időben Waroqoh öreg volt, és a szemei vakok voltak. Hadídzsa azt mondta: „Ó, nagybátyám fia, hallgasd meg, mit mond a testvéred fia.” Waroqoh azt mondta: „Ó, testvérem fia, mit tapasztaltál?” Így hát Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam elmesélte, mi történt vele. Waroqoh azt mondta: „Ez Namus, ahogy Isten egyszer kinyilatkoztatta Mózesnek. Ó, bárcsak még fiatal lennék, és még élnék, amikor a néped kiűzött titeket.” Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam megkérdezte: „Ki fognak rúgni engem?” Waroqoh így válaszolt: „Igen. Mert senki sem fog azzal jönni, amit hozol, hacsak nem bántják – ellenséggé teszik –. Ha jelen lettem volna az incidens idején, a tőlem telhető legjobban segítettem volna. Waroqoh nem tapasztalta meg azt az eseményt, amiben hitt, mert korábban meghalt a kinyilatkoztatás fatrohja – üressége – alatt. [Ibn Syihab] azt mondta; tájékoztatott engem [Abu Salamah bin Abdurrahman], hogy [Jabir bin Abdullah Al Anshari] beszélt a kinyilatkoztatás ürességéről, ahogyan Allah Küldötte, Shallallahu Alaihi Wasallam mondta: „Miközben sétáltam, egy hangot hallottam az égből, odanéztem, és az Angyal volt az, aki hozzám jött a Hiro barlangjában, egy széken ült az ég és a föld között. Megijedtem, hazamentem, és azt mondtam: »Takarj be! Takarj be!«” Allah pedig leküldte a kinyilatkoztatást; – Ó, ti, akik be vagytok fedve – Allah szaváig – és hagyjátok el a bálványokat! – Azóta a kinyilatkoztatás folyamatosan száll alá.” Ezt a hadíszt [Abdullah bin Yusuf], [Abu Salih] és [Hilal bin Raddad] is narrálta [Az Zuhritól]. És [Yunus] azt mondta; és [Ma'mar] egyetértett abban, hogy Az Zuhritól kapta.
Hadísz
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
Azt mondta nekünk [Musa bin Iszmáil], azt mondta; Azt mondták nekünk [Abu Awanah], azt mondta; hogy azt mondták nekünk [Musa bin Abu Aiszja], azt mondta; Azt mondta nekünk [Said bin Jubair] [Ibn Abbásztól] Allah Ta'ala szavairól; -Ne mozdítsd a nyelvedet a Korán -olvasásához, mert gyorsan -meg akarod majd tanulni-'. Ibn Abbász azt mondta: - Allah Küldötte, Shallallahu Alaihi Wasallam nagyon erős vágyat érzett arra, hogy megjegyezze a kinyilatkoztatott - a Koránt -, és mozgatta az ajkait. Ibn Abbász azt mondta: - Mozgatni fogom az ajkaimat, -hogy felolvassam- nektek, ahogyan Shallallahu Alaihi Wasallam tette velem. - Azt mondta: - És mozgatni fogom az ajkaimat, -hogy felolvassam- nektek, ahogyan láttam Ibn Abbászt csinálni. Így a Próféta, sallallahu Alaihi Wasallam mozgatta az ajkait, majd lejött Allah Ta'ala szava; Ne mozdítsd a nyelved a Korán olvasásához, mert gyorsan elsajátítod. Bizony, a mi költségünkre van, hogy összegyűjtsük őket a kebledben, és okossá tegyünk az olvasásukban. Ez azt jelenti, hogy Allah összegyűjti a mellkasodban, hogy memorizáld, és aztán elolvasod: „Amikor befejeztük a felolvasását, kövesd a felolvasást”. Ez azt jelenti: „Figyelj és maradj csendben”. Akkor Allah azt mondta: „Akkor valóban rajtunk múlik, hogy elmagyarázzuk. Ez azt jelenti: „És a mi kötelességünk felolvasni”. És Allah Küldötte (béke legyen vele) attól a naptól kezdve, hogy Dzsibril (béke legyen vele) eljött hozzá, hallgatta őt. És amikor Dzsibril (béke legyen vele) elment, akkor a Próféta (béke legyen vele) felolvasta társainak, miközben Dzsibril (béke legyen vele) felolvasta neki (béke legyen vele).
Hadísz
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Miután elmondta nekünk [Abdan], azt mondta; elmondta nekünk [Abdullah] elmondta nekünk [Yunusnak] [Az Zuhriból], és ugyanazzal a narrációval azt is elmondta nekünk [Bisyir bin Muhammad]; tájékoztatott minket [Abdullah] mondta; tájékoztatott minket [Yunusnak] és [Ma'marnak] [Az Zuhriból], ahogy mások is mondták; jelentette nekünk [Ubaidullah bin Abdullah] [Ibn Abbastól]; hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a legszelídebb ember volt, különösen a Ramadlán hónapjában, amikor Dzsibril Alaihis Salam angyal találkozott vele, és Dzsibril Alaihis Salam volt az, aki minden este eljött hozzá a Ramadlán hónapjában, ahol Dzsibril Alaihis Salam a Koránt tanította. Valóban, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sokkal szelídebb, mint a fújó szél.
Hadísz
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Miután elmondta nekünk [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi], azt mondta; tájékoztatott minket [Shuaib] [Az Zuhritól]; tájékoztatott engem [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud], hogy [Abdullah bin Abbas] tájékoztatta őt, hogy [Abu Sufyan bin Harb] tájékoztatta őt; hogy Heraclius egy kurais kereskedőcsoportot fogadott, amely kereskedelmi expedíción volt Szíria földjén, amikor a Próféta (béke és békéje legyen vele) és Abu Sufyan, valamint a kurais hitetlenek közötti megállapodás hatályba lépett. Amikor megálltak Iliyában, Heraclius meghívására találkoztak Heracliusszal, hogy párbeszédre hívják meg őket a gyűlésén, amikor Heraclius együtt volt a római méltóságokkal. Heraclius tolmács segítségével beszélt velük. Heraclius megkérdezte: "Kinek van a legközelebbi családi kapcsolata azzal a személlyel, aki a Prófétának vallja magát?" Abu Sufyan megkérdezte; én pedig válaszoltam; – Én vagyok az, aki a legközelebb áll hozzá a családi kapcsolatban. – Hérakleiosz azt mondta: – Hozd közelebb hozzám és a barátaihoz is. Így a Kurajs törzset Abu Szufján mögé állították. Hérakleiosz ekkor a tolmácsán keresztül így szólt: – Mondd meg neki, hogy megkérdeztem őt arról az emberről, aki a Prófétának vallotta magát. Ha hazudik nekem, akkor neked is hazudnod kell neki. – Allahra esküszöm, ha nem szégyenítettek volna a hazug vádak, amiket rám szegeznek, hazudtam volna nekik. – Abu Szufján azt mondta: – Tehát az első dolog, amit megkérdezett róla – a Próféta (béke legyen vele) –, az volt: – Mi a leszármazási vonal köztetek? – Azt válaszoltam: – Jó nemesi származású. – Újra megkérdezte. – Mondta már valaki más is ezt előtte? – Azt válaszoltam: – Nincs ilyen. – Újra megkérdezte: – Király az apja? – Azt válaszoltam: – Nem. „Magas rangú vagy alacsony rangú emberek azok, akik követik őt?” – válaszoltam. – „Még azok is alacsony rangú emberek, akik követik őt.” Újra megkérdezte: „Növekszik vagy csökken a követőik száma?” – válaszoltam. „Növekszik.” Újra megkérdezte: „Van valaki, aki azért tért vissza, mert dühös volt a vallására?” – válaszoltam. „Nincs olyan.” Újra megkérdezte: „Rájöttél már valaha, hogy hazudott, mielőtt kimondta, amit mondott?” – válaszoltam: „Soha.” Újra megkérdezte: „Csalt valaha?” – válaszoltam: „Soha. Amikor együtt lógtunk vele, soha nem tette ilyet.” Abu Sufyan azt mondta: „Nem tudok mást mondani, mint ilyen szavakat.” Újra megkérdezte: „Ti harcoltok?” – válaszoltam: „Igen”. Újra megkérdezte: „Hogy ért véget a háború?” – válaszoltam. „A köztünk lévő háború nagyon durva. Néha ő veri meg minket, néha mi győzzük le őt.” Újra megkérdezte: – Mit parancsolt neked? – válaszoltam; – Azt mondta nekünk: »Imádjátok Allahot anélkül, hogy bármit is társítanátok Hozzá, és hagyjátok el, amit őseitek mondtak.« Azt is megparancsolta nekünk, hogy imádkozzunk, fizessünk zakátot, mondjuk az igazat, bocsássunk meg egymásnak, és tartsuk fenn a rokonságot.« Herakleiosz ezután így szólt a tolmácsához: »Mondd meg neki: Kérdeztem tőled a férfi származását, és azt mondtad, hogy nemesi származású. Ő is a népe leszármazottai között nevelkedett. Megkérdeztem tőled, hogy mondta-e már valaki azt, amit ő, és te nemet mondtál. Ha valaki ezt mondta volna korábban, azt gondoltam volna, hogy utánozza azt, aki már korábban ugyanezt mondta. Azt is megkérdeztem tőled, hogy volt-e királyi származású apja, és te nemet mondtál. Azt mondtam, ha az apjai királyi származásúak voltak, akkor az apja királyságát követelte volna. Azt is megkérdeztem tőled, hogy volt-e már valaha hazudni rajtakapva, mielőtt azt mondta, amit mondott, és te nemet mondtál. Úgy tudom, ha még az embereknek sem mert hazudni, nemhogy Allahnak.«” „És azt is megkérdeztem tőled, hogy akik követik őt, azok a nemesek vagy az alázatosak?” Te azt válaszoltad az alázatosoknak, akik követték őt. Valóban, ők a Próféta követői. Azt is megkérdeztem tőled, hogy nőtt vagy csökkent a követők száma, te azt válaszoltad, hogy nőtt. És ez a helyzet a hittel, amíg tökéletessé nem válik. Azt is megkérdeztem tőled, hogy valaki azért tért-e vissza a hitéből, mert haragudott a vallására. Azt válaszoltad, hogy nem. És ilyen a hit, amikor növekszik és növekszik a szívben. Azt is megkérdeztem tőled, hogy csalt-e valaha, te azt válaszoltad, hogy soha. És így történt, hogy az apostolok nem csalhattak. És azt is megkérdeztem tőled, hogy mit parancsolt neked, azt válaszoltad, hogy azt parancsolta, hogy imádd Allahot azzal, hogy nem társítasz semmit Hozzá, és megtiltotta neked a bálványok imádását, azt is megparancsolta, hogy imádkozz, fizess zakátot, mondj igazat, bocsáss meg egymásnak és tartsd fenn a barátságot. Ha minden, amit mondasz, igaz, akkor biztosan uralkodni fog a királyságon a lábam alatt. Valóban, sejtettem, hogy nincs most köztetek. Ha tudnám, hogyan találkozhatnék vele, biztosan igyekeznék találkozni vele, mígnem mellette megmoshatnám a lábát. Ekkor Hérakleiosz kérte Allah Küldöttének (sallallahu alaihi wasallam) levelét, amelyet Dihja hozott Basra uralkodóinak. Odaadta Hérakleiosznak, aki elolvasta, és ez állt benne: „Bismillahir rahmanir rahim. Mohamedtől, Allah szolgájától és Küldöttétől Hérakleiosznak. Róma uralkodójának, biztonság annak, aki követi az útmutatást. Ezért az iszlám hívásával hívlak benneteket; fogadjátok be az iszlámot, akkor biztonságban lesztek, Allah kétszeres jutalmat ad nektek. De ha elfordultok, akkor viselni fogjátok népetek bűnét. Ó, a Könyv népe, jöjjetek, tartsátok be az igét, a rendeletet, köztünk és köztetek nincs különbség: mi csak Allahot imádjuk, és semmit sem társítunk mellé, és némelyikünk sem választ másokat Uraknak Allahon kívül.” Ha elfordulnak, akkor mondd nekik: „Tanúsítsatok, hogy mi olyan emberek vagyunk, akik alávetik magukat Allahnak.” Abu Szufján azt mondta: „Miután Herakleiosz elmondta, amit mondott, és befejezte a levél elolvasását, zűrzavar és hangoskodás támadt, ezért kiűztek minket. Miután kiűztek minket, azt mondtam a barátaimnak: »Valóban meghívták Abu Kabszja fiának az ügyére. Herakleiosz aggódott a Római Birodalom miatt.« Akkoriban én is aggódtam, hogy Mohamed győzni fog, míg végül – ez az érzés elmúlt – Allah beengedett az iszlámba. És ott volt Ibn An Nazhur, Iliya egyik nemese, Herakleiosz pedig keresztény püspök volt, aki azt mondta, hogy egy nap, amikor Herakleiosz meglátogatta Iliját, nagyon aggódott, néhány hadvezére azt mondta: »Valóban tagadjuk a helyzeteteket.« Ibn Nazhur továbbá azt mondta: »Hérakleiosz asztrológus volt, aki mindig figyelemmel kísérte a csillagok útját.«” Egyszer válaszolt a papok kérdéseire, akik ezt kérdezték tőle: „Egyik éjjel, amikor a csillagok vonulását figyeltem, láttam, hogy megszületett a kitan király. Ki volt körülmetélve ebből a népből?” A papok így válaszoltak: „Csak a zsidók gyakorolják a körülmetélést, ne aggódjatok a zsidók miatt. Csak parancsoljátok meg királyságotok minden országának, hogy öljék meg a zsidókat ezekben az országokban.” Ekkor Herakleiosz elé tárult egy követ Bani Ghassan királyától, hogy meséljen neki a Prófétáról (béke és áldás legyen vele). Miután a férfi befejezte a történet elmesélését, Herakleiosz elrendelte, hogy vizsgálják ki, hogy körülmetélték-e vagy sem. Az ellenőrzés után kiderült, hogy valójában fekete. Ekkor mondták el Herakleiosznak. Herakleiosz megkérdezte a férfit a többi arabról, körülmetéltek-e vagy sem?” Azt válaszolta: „Minden arab körülmetélt”. Herakleiosz azt mondta: „Ez az Umma királya, valóban megszületett.” Herakleiosz ezután levelet küldött egy római barátjának, akinek tudása megegyezett Herakleioszéval – hogy elmondja neki Mohamed próféta (béke legyen vele) születéséről. Eközben folytatta útját Himsa földje felé, de mielőtt Himsába érkezett volna, előbb megérkezett a válasz barátja levelére. Barátja egyetértett Herakleiosz véleményével, miszerint Mohamed megszületett, és valóban próféta volt. Herakleiosz ezután meghívta a római tisztviselőket, hogy jöjjenek el hozzá Himsába. Miután mindenki jelen volt a gyűlésen, Herakleiosz elrendelte, hogy zárják be az összes ajtót. Aztán így szólt: „Ó, rum népe, vajon dicsőséges győzelmet és haladást értek-e el, miközben a királyság érintetlen marad a kezünkben? Ha akarjátok, ismerjétek el Mohamedet prófétának!”. E szavak hallatán vadszamarak módjára elfutottak, pedig minden ajtó zárva volt. Látva ezt a helyzetet, Herakleiosz elvesztette a reményt, hogy hinni fognak Mohamed prófétai mivoltában. Aztán megparancsolta mindenkinek, hogy térjen vissza a helyére, és azt mondta: „Valójában, amit az előbb mondtam, csak azért mondtam, hogy próbára tegyem mindannyiótok állhatatosságát. Most láttam ezt az elszántságot.” Aztán meghajoltak Herakleiosz előtt, és elégedettek voltak vele. Így ér véget Herakleiosz története. [Salih bin Kaiszan], [Yunus] és [Ma'mar] mesélték el [Az Zuhriból].
Hadísz
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Azt mondta nekünk [Abdullah bin Musa], hogy ezt mondta; jelentette nekünk [Hanzhalah bin Abu Sufyan] [Ikrimah bin Khalidtól], hogy [Ibn Umar] azt mondta; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Az iszlám öt -alapra- épül-; bizonyság arra, hogy nincs más isten, csak Allah, és valóban Mohamed Allah küldötte, aki imákat rendel el, fizeti a zakátot, a haddzsot és a böjtöt a Ramadán alatt”.
Hadísz
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Azt mondta nekünk [Abdullah bin Muhammad Al-Dzu'fi], azt mondta; azt mondta nekünk [Abu Amir Al 'Aqadi], aki azt mondta; hogy ezt mondta nekünk [Szulejmán bin Bilál], [Abdullah bin Dinár], [Abu Salih], [Abu Hurairah], a Próféta (béke és áldás legyen vele) azt mondta: „A hitnek több mint hatvan ága van, és a szégyen a hit része”.
Hadísz
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Azt mondták nekünk [Adam bin Abu Iyas], aki ezt mondta; Azt mondta nekünk [Syubah] [Abdullah bin Abu As Safartól] és [Ismail bin Abu Khalid] [Asy Sya'bi-tól] [Abdullah bin Amru-tól] a Prófétától (sallallaahu alaihi wasallam) azt mondta: „A muszlim az, akit a muszlimok a szájával és a kezével védenek, a muhadzsir pedig az, aki elhagyja azt, amit Allah megtiltott” – mondta Abu Abdullah; és [Abu Muawiyyah] azt mondta; Azt mondta nekünk [Daud], hogy ő Ibn Hind fia, [Amirtól] azt mondta: Hallottam [Abdullah-ot], azaz Ibn Amrut, a Prófétától (sallallaahu alaihi wasallam), és azt mondta: [Abdul A'laa] [Daud]-tól [Amir]-tól [Abdullah]-tól a Prófétától (sallallaahu alaihi wasallam)”.
Hadísz
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Miután elmondta nekünk [Szaíd bin Jahja bin Szaíd Al-Kurászi], azt mondta: „Elmondta nekünk [apám]; hogy azt mondták nekünk [Abu Burdah bin Abdullah bin Abu Burdah]-nak [Abu Burdah-tól] [Abu Mózes-tól], aki azt mondta: „Ó, Allah Küldötte, melyik iszlám a legfontosabb?” Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam válaszolt: „Kik a muszlimok biztonságban vannak a szájuktól és a kezüktől?”
Hadísz
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Azt mondta nekünk [Amru bin Khalid]; Azt mondta nekünk [Al Laits]-ot [Yazid]-tól [Abu Al Khair]-tól [Abdullah bin Amru]-tól; Volt valaki, aki megkérdezte Sallallahu Alaihi Wasallam Prófétát: „Melyik iszlám a legjobb?” Sallallahu Alaihi Wasallam Próféta így válaszolt: „Etessétek meg, köszönjetek azoknak, akiket ismertek, és azoknak is, akiket nem ismertek”.
Hadísz
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Azt mondta nekünk [Musaddad], mondta; azt mondta nekünk [Yahya], [Syubah], [Qotadah], [Anas], a Próféta (béke legyen vele) által, és [Husain Al MuAlim] mondta; azt mondta nekünk [Qotadah], [Anas], a Próféta (béke legyen vele) által, azt mondta: „Senki sem hisz közületek, amíg nem szereti testvérét, mint önmagát”.
Hadísz
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Azt mondták nekünk [Abu Al Yaman], mondta; tájékoztatott minket [Shuaib], mondta; elmondta nekünk [Abu Az Zanad] [Al Arajtól] [Abu Hurairahtól]; hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Tehát Arra esküszöm, akinek a kezében van a lelkem, senki sem fog hinni közületek, amíg jobban nem szeretek, mint a szüleit és gyermekeit.”
Hadísz
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Azt mondta nekünk [Yaqub bin Ibrahim], mondta; azt mondta nekünk [Ibn 'Ulayyyah], [Abdul Aziz bin Shuhaib], [Anas], a Próféta (béke legyen vele) által. És azt is mondta nekünk [Adám], mondta; azt mondta nekünk [Syubah], [Qotadah], [Anas] által. A Próféta (béke legyen vele) azt mondta: „Senki sem fog hinni közületek, amíg jobban nem szeretek, mint a szüleit, gyermekeit és az egész emberiséget.”
Hadísz
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Azt mondta nekünk [Muhammad bin Al Mutsanna]; azt mondta nekünk [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi]; azt mondta nekünk [Ayyub]-nak [Abu Qilabah-tól] [Anas bin Malik-tól], Sallallahu Alaihi Wasallam Prófétától, ő azt mondta: „Három dolog van, amivel az ember rendelkezik, és elnyeri a hit édességét; Allahot és az Ő Küldöttét mindenki másnál kedvesebbé teszi magának. Ha szeret valakit, nem szereti őt, csak Allah kedvéért. És annyira gyűlöli a hitetlenséghez való visszatérést, mint amennyire gyűlöli a pokolba vetést.”
Hadísz
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Azt mondta nekünk [Abu Al Walid]; azt mondta nekünk [Syubah] azt mondta nekem [Abdullah bin Abdullah bin Jabar], hogy ezt mondta: Hallottam [Anast] a Prófétától (béke legyen vele) azt, hogy azt mondta: „A hit jele az anszár szeretete, a hit jele pedig az anszár gyűlölete”.
Hadísz
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Azt mondták nekünk [Abu Al Yaman], hogy ezt mondta; jelentette nekünk [Shuaib] [Az Zuhriból], hogy ezt mondta; tájékoztatott minket [Abu Idris 'Aidzullah bin Abdullah], hogy ['Ubadah bin Ash Shamit] egy barátja volt, aki részt vett a badri csatában, és egyike volt azoknak is, akik letették az esküt Aqobah éjszakáján, mondta; hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta, amikor barátai között volt: 'Esküdj hűséget nekem, hogy semmiben sem teszel társat Allah mellé, nem lopsz, nem követsz el házasságtörést, nem öled meg gyermekeidet, nem találsz ki hazugságokat, amelyeket a kezeid és lábaid között találsz ki, és nem szegsz meg semmi helyeset.' „Aki közületek betartja ezeket, annak jutalma Allahnál van. Aki pedig megszegi ezeket a dolgokat, és Allah megbünteti azt ebben a világban, annak az a bűn (kafárát). Aki pedig megszegi ezeket a dolgokat, és Allah nem bünteti meg azokat ebben a világban, annak a dolga Allahhoz száll vissza. Ha akarja, megbocsát neki, vagy megbünteti.” Mi pedig hűséget fogadtunk neki ezekért a dolgokért.
Hadísz
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Azt mondta nekünk [Abdullah bin Maslamah] [Maliktól], [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Sha'Sha'ah]-tól, [apjától], [Abu Said Al Khudritól], hogy azt mondta; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: „Majdnem megtörtént – egyszer –, hogy egy muszlim legjavát a kecskék adták, amiket hegycsúcsokon és félreeső helyeken legeltettetett, és elmenekült a vallásával, mert félt a rágalmazástól.”
Hadísz
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Azt mondta nekünk [Mohamed ibn Szalám]; jelentette nekünk [Abdah] [Hishamtól] [apjától], [Aisha]-tól, hogy ezt mondta: „Amikor Rasulullah, Sallallahu Alaihi Wasallam megparancsolta barátainak, hogy tegyenek meg olyan tetteket, amiket képesek megtenni, akkor a barátok azt mondták: »Mi nem vagyunk olyanok, mint te, ó, Allah Küldötte, mert megbocsáttattak a múltbeli és jövőbeli bűneid.« Erre Sallallahu Alaihi Wasallam haragra gerjedt, ami látható volt az arcán, majd azt mondta: »Bizony, én vagyok a legjámborabb és a legjobban érti Allahot közületek.«”
Hadísz
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
Azt mondták nekünk [Szulejmán bin Harb], és azt mondták nekünk [Szüubah]-nak [Kotadah-tól] [Anas bin Malik-tól], a Prófétától (béke legyen vele) azt mondta: „Három dolog van, amivel az ember megszerzi a hit édességét: Allah és az Ő Küldötte szeretettebbek számára, mint ez a kettő. És ki az, aki szeret valakit, és nem szereti azt Allahon kívül ('azza wajalla'). És ki gyűlöli a hitetlenségbe való visszatérést annyira, mint amennyire a pokolba vettetést?”
