Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Meile [Al Humaidi Abdullah bin Az Zubair] jutustati, et ta ütles: „Meile [Sufyan] jutustati, kes ütlesid: meile [Yahya bin Sa'id Al Ansari] jutustati, kes ütlesid: meile [Muhammad bin Ibrahim At Taimi] jutustati, et ta kuulis [Alqamah bin Waqash Al Laitsit] ütlemas: ma kuulsin [Umar bin Al Khattabi] kantslist ütlemas; ma kuulsin Allahi Sõnumitoojat (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütlemas: „Kõik teod on vastavalt nende kavatsustele ja iga inimese tasu on vastavalt sellele, mida ta kavatses. Kes iganes kavatseb rännata selle maailma pärast või naise pärast, kellega ta tahab abielluda, siis tema ränne on see, mida ta kavatses.“
Hadith
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Ta rääkis meile [Abdullah bin Yusuf], ta rääkis meile [Malik], kes oli kuulnud [Hisham bin 'Urwah'ilt, [tema isalt], [Aishah'ilt], usklike emalt, et Al Harith bin Hisham palus Allahi Sõnumitoojalt, et Jumal õnnistagu teda ja annaks talle rahu: "Oo Allahi Sõnumitooja, kuidas see ilmutus sinuni tuli?" Siis vastas Jumala Sõnumitooja, et Jumal õnnistagu teda ja andku talle rahu: "Mõnikord tuleb see minuni nagu kellahelin ja see tee on minu jaoks kõige raskem, siis see peatub, kuni ma saan aru, mida öeldakse. Ja mõnikord tuli ingel mehe kujul ja rääkis minuga, nii et ma järgisin seda, mida ta ütles. Aisha ütles: "Tõesti, ma nägin kord talle ilmutust tulemas, et Jumal õnnistagu teda ja andku talle rahu, väga külmal päeval ja siis ta peatus ja ma nägin tema otsaesist higist tilkumas."
Hadith
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Yahya bin Bukair jutustas meile Al-Laithist, Uqaililt, Ibn Shihabilt, Urwah bin Az-Zubairilt ja Aishalt - usklike emalt -, et ta ütles: Esimene ilmutus, mis tuli Allahi Sõnumitoojale (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga), oli tõeline unenägu tema unes. Ta ei näinud und, välja arvatud see, et see tuli nagu koidikuvalgus. Seejärel anti talle üksinduse armastus, nii et ta valis Hira koopa ja viibis seal mõneks ajaks, see tähendab, et ta palvetas öösel pikka aega, enne kui naasis oma pere juurde, et valmistada varusid, et seal uuesti peatuda. Seejärel kohtas ta Khadijat ja valmistas varusid. Kuni lõpuks, kui Al-Haqq tuli, kui ta oli Hira koopas, tuli ingel ja küsis: "Loed?" Ta vastas: "Ma ei oska lugeda." Prohvet (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) selgitas: Seepeale hoidis ingel mind ja kallistas mind kõvasti, seejärel lasi mu lahti ja ütles uuesti: "Loe!" Ta vastas: "Ma ei oska lugeda." Niisiis hoidis ingel mind kinni ja kallistas mind väga kõvasti, seejärel lasi mu lahti ja ütles uuesti: „Loe!“ Ta vastas: „Ma ei oska lugeda.“ Ingel hoidis mind uuesti kinni ja kallistas mind väga kõvasti kolmandat korda, seejärel lasi mu lahti ja ütles uuesti: „Loe, mainides oma Issanda nime, kes lõi, Ta lõi inimese vereklombist. Loe, ja sinu Issand on Kõige Armulisem.“ Prohvet (sallallaahu wa sallam) naasis oma perekonna juurde ilmutuse sõnadega ärevuses. Ta läks Khadija bint Khawailidhi juurde ja ütles: „Kata mind, kata mind!“ Teda kaeti kinni, kuni tema hirm kadus. Seejärel rääkis ta Khadijale juhtunust: „Ma olen enda pärast mures.“ Seega ütles Khadija: „Allahi nimel, Allah ei tee sulle igavesti kahju, sest sina oled see, kes seob sugulussidemed.“ Seejärel kutsus Khadijah ta kohtuma Waraqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzzaga, Khadijah' onu pojaga, kes oli Jahiliyyah' perioodil kristlane. Ta kirjutas ka raamatuid heebrea keeles ja kirjutas Allahi loal ka Piibli heebrea keeles. Sel ajal oli Waraqoh vana ja pime. Khadijah ütles: "Oo, mu onu poeg, kuula, mida su vennapoeg sulle räägib." Waraqoh ütles: "Oo, mu vennapoeg, mida sa oled kogenud?" Siis jutustas Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) juhtumi, mida ta koges. Waraqoh ütles: "See on Namus, nagu Allah kunagi Moosesele ilmutas. Oh, kui ma vaid oleksin noor ja elus, kui teie rahvas teid välja ajas." Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) küsis: "Kas nad ajavad mind välja?" Waraqoh vastas: "Jah. Sest keegi ei tule sellega, mida sa tood, välja arvatud see, et neile tehakse kahju - vaenu -." „Kui ma sel ajal seal oleksin, aitaksin teid kindlasti kogu oma võimega.“ Waroqoh ei kogenud sündmust, millesse ta uskus, sest ta suri esmalt fatroh – tühjuse – ilmutuse ajal. [Ibn Shihab] ütles; on mulle [Abu Salamah bin Abdurrahman] teatanud, et [Jabir bin Abdullah Al Anshari] rääkis ilmutuse tühjusest, kuna Jumala Sõnumitooja (Jumal õnnistagu ja andku talle rahu) jutustas: „Kui ma kõndisin, kuulsin taevast häält, vaatasin selle poole ja selgus, et Ingel, kes kunagi tuli minu juurde Hiro koopasse, istus toolil taeva ja maa vahel. Ma ehmusin ja läksin koju ning ütlesin: „Katke mind. Katke mind.“ Nii saatis Allah Ta'ala alla ilmutuse: „Oo inimesed, kes on kaetud tekkidega – kuni Allahi sõnani – ja jätavad maha ebajumalad.“ Sellest hetkest alates jätkus ilmutus pidevalt.“ Selle hadithi jutustasid edasi ka [Abdullah bin Yusuf] ja [Abu Salih] ning [Hilal bin Raddad] [Az Zuhrilt]. Ja [Yunus] ütles; ja [Ma'mar] nõustus, et sai selle Az Zuhrilt.
Hadith
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
Meile [Musa bin Isma'ilile] jutustati, et ta ütles: „Meile [Abu 'Awanahile] jutustati, et meile [Musa bin Abu Aishale] jutustati, et meile [Sa'id bin Jubairile] jutustati [Ibn 'Abbasilt] Kõigeväelisema Allahi sõnadest: „Ärge liigutage oma keeli Koraani lugema soovist seda omandada“. Ibn 'Abbas ütles: „Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) oli väga innukas pähe õppima seda, mis oli ilmutatud – Koraani – ja ta liigutas oma huuli.“ Ibn 'Abbas ütles: „Ma liigutan oma huuli, et seda teile lugeda, nagu Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) tegi minuga.“ Sa'id ütles: „Ja ma liigutan oma huuli, et seda teile lugeda, nagu ma nägin Ibn 'Abbasit tegemas.“ Seega liigutas Prohvet (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) oma huuli. Seejärel ilmutati Kõigekõrgema Jumala sõnad: „Ärge liigutage oma keelt Koraani lugema, et seda kiiresti omandada. Tõesti, Meie kohus on koguda see teie rinda ja teha teid selle lugemises osavaks.“ Tähendus: Allah kogub selle teie rinda, et see pähe õpitaks, ja seejärel te loete seda: „Kui Me oleme selle lugemise lõpetanud, siis järgige selle lugemist.“ Tähendus: „Kuulake ja olge vait.“ Siis ütles Kõigekõrgem Allah: „Siis on tõepoolest Meie kohus seda selgitada.“ Tähendus: „Ja Meie kohus on seda lugeda.“ Ja Allahi Sõnumitooja (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) kuulas sellest ajast peale, kui Jibreel (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) tema juurde tuli, seda. Ja kui Jibreel (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) oli lahkunud, luges prohvet (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) seda oma kaaslastele, just nagu Jibreel (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) oli seda talle lugenud.
Hadith
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
On meile [Abdan] öelnud, et ta ütles, on meile [Abdullah] öelnud, et ta rääkis meile [Yunus]'ile [Az Zuhri'st] ja sama jutustusega on meile ka [Bisyir bin Muhammad] öelnud, on meile [Abdullah] öelnud, on meile [Yunus] ja [Ma'mar] [Az Zuhri'st] öelnud, nagu teisedki ütlesid, on meile [Ubaidullah bin Abdullah] öelnud [Ibn 'Abbas'ist], et صلى الله عليه oli kõige leebem inimene, eriti Ramadani kuul, kui ingel Jibril 'Alaihis Salam temaga kohtus, ja just Jibril 'Alaihis Salam tuli tema juurde igal õhtul Ramadani kuul, kus Jibril 'Alaihis Salam õpetas Koraani. Tõepoolest, صله عليه عليه oli palju leebem kui puhuv tuul.
Hadith
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
On meile [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi'] öelnud, ütles ta, on meile [Shu'aib] [Az Zuhri'lt] teatanud, et [Abdullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] on mulle [Ubaidullah bin 'Abbas] on talle teatanud, et [Abu Sufyan bin Harb] on talle teatanud; et Heraclius võttis vastu Quraiši kaubandusrühma, mis viis läbi kaubandusekspeditsiooni Shami riiki ajal, mil prohvet (Jumal õnnistagu ja andku talle rahu) Abu Sufyani ja Quraiši uskmatute vahel kokkulepe sõlmiti. Kui nad peatusid Iliyas, kohtusid nad Heracliusega Heracliuse kutsel, et nad kutsutaks dialoogile oma koguduses, mis sel ajal oli koos Rooma riigi ametnikega. Heraclius rääkis nendega tõlgi kaudu. Heraclius küsis: "Kellel teist on kõige lähedasemad perekondlikud suhted isikuga, kes väidab end olevat prohvet?" Abu Sufyan ütles; Nii et ma vastasin: „Ma olen tema lähim sugulane.“ Heraclius ütles: „Tooge ta minu ja ta kaaslaste lähedale.“ Nii nad asetasidki quraišid Abu Sufyani selja taha. Seejärel ütles Heraclius oma tõlgi kaudu: „Öelge talle, et ma küsin temalt mehe kohta, kes väidab end olevat prohvet. Kui ta mulle valetab, siis peate te ta eitama.“ Allahi nimel, kui poleks häbi valetamise süüdistuse pärast, mida nad mind heidavad, oleksin ma talle valetanud.“ Abu Sufyan ütles: „Esimene asi, mida ta minult tema – prohveti (sallallaahu 'alaihi wasallam) – kohta küsis, oli: „Mis on tema päritolu teie seas?“ Ma vastasin: „Ta on heast päritolust – üllas –“. Ta küsis uuesti: „Kas keegi teine on enne teda seda öelnud?“ Ma vastasin: „Ei.“ Ta küsis uuesti: „Kas tema isa oli kuningas?“ Ma vastasin: „Ei. Kas aadlikud või alandlikud järgnesid talle?“ Ma vastasin: „Pigem järgnevad talle alandlikud.“ Ta küsis uuesti: „Kas tema järgijate arv kasvas või vähenes?“ Ma vastasin: „Kas suurenes.“ Ta küsis uuesti: „Kas keegi taganes usust tema kangekaelsuse tõttu oma religiooni suhtes?“ Ma vastasin: „Ei.“ Ta küsis uuesti: „Kas te leidsite ta kunagi valetamas enne, kui ta ütles, mida ta ütles?“ Ma vastasin: „Mitte kunagi.“ Ta küsis uuesti: „Kas ta kunagi pettis?“ Ma vastasin: „Mitte kunagi. Kui me temaga koos olime, ei teinud ta seda kunagi.“ Abu Sufyan ütles: „Ma ei saa midagi muud öelda kui seda.“ Ta küsis uuesti: „Kas te võitlesite temaga?“ Ma vastasin: „Jah.“ Ta küsis uuesti: „Kuidas sõda lõppes?“ Ma vastasin: „Me võitlesime temaga palju. Mõnikord alistas ta meid ja mõnikord alistasime meie tema.“ Ta küsis uuesti: „Mida ta teile käskis?“ Ma vastasin: „Ta käskis meil: „Kummardage Allahi ilma Temaga midagi seostamata ja hüljake see, mida teie isad ütlesid.“ „Ta käskis meil ka palvetada, maksta zakatit, rääkida tõtt, üksteisele andestada ja säilitada sõprust.“ Seega ütles Heraclius oma tõlgile: „Ütle talle, et ma olen sinult küsinud selle inimese päritolu kohta, sina ütled, et see inimene on üllast päritolu. Samamoodi äratati mees üles oma rassi keskel. Ja ma küsisin sinult, kas keegi on kunagi öelnud seda, mida tema ütles, ja sa vastasid eitavalt. Kui oleks öeldud, et keegi on seda öelnud varem, oleksin eeldanud, et see inimene jäljendab eelmist inimest, kes oli sama asja öelnud. Ma küsisin sinult ka, kas tema isa oli kuninglikku päritolu, ja sa vastasid eitavalt. Ma ütlen, et kui tema isa oli kuninglikust soost, siis loomulikult nõuab see inimene oma isa kuningriiki. Ja ma küsisin sinult ka, kas sa tabasid ta kunagi valetamas enne, kui ta ütles seda, mida ta ütles, ja sa ütlesid eitavalt. Ma tõesti saan aru, et kui ainult inimestele, ei julgeks ta valetada, rääkimata Jumalale valetamisest.“ „Ja ma olen teilt ka küsinud, kas aadlikud järgnesid talle või alandlikud?“ Te vastasite, et alandlikud inimesed järgnesid talle. Tõepoolest, nad on Sõnumitooja järgijad. Ma küsisin teilt ka, kas tema järgijate arv kasvas või vähenes, te vastasite, et see kasvas. Ja tõepoolest, see on usu küsimus, kuni see saab täiuslikuks. Ma küsisin teilt ka, kas keegi taganes usust viha tõttu oma religiooni vastu. Te vastasite, et kedagi polnud. Ja tõepoolest, selline on usk, kui see on südamesse sisenenud ja seal tärganud. Ma küsisin teilt ka, kas ta on kunagi pettust teinud, te vastasite, et ta ei teinud seda kunagi. Ja tõepoolest, nii ei saanud Sõnumitoojad pettust teha. Ja ma küsisin teilt ka, mida ta teil käskis, te vastasite, et ta käskis teil kummardada Allahi ilma Temaga midagi seostamata ja keelas teil ebajumalaid kummardada, ta käskis teil ka palvetada, maksta zakatit, rääkida tõtt, üksteisele andestada ja säilitada sugulussidemeid. Kui kõik, mida te ütlete, oleks tõsi, valitseks ta kindlasti seda kuningriiki, mis on minu jalge all. Ma tõesti arvasin, et teda teie seas enam pole. Kui ma teaksin, kuidas teda leida, püüaksin ma muidugi kõigest väest teda leida, kuni ma tema kõrval olles kindlasti ta jalgu pesen. Seejärel palus Heraclius Allahi Sõnumitooja kirja (Jumal õnnistagu ja andku talle rahu), mille Dihya tõi Bashra osariigi kuberneridele. Ta andis kirja Heracliusele, kes luges selle läbi ja seal seisis: „Bismillahir Rahmanir Rahim. Muhamedilt, Jumala sulaselt ja Tema Sõnumitoojalt Heracliusele. Rooma valitseja. Pääste neile, kes järgivad juhiseid. Sellest lähtuvalt kutsun teid islami kutsega; pöörduge islamisse, siis olete turvalises kohas, Jumal tasub teile kahekordselt.“ Aga kui te ära pöörate, siis kannate oma rahva patte ja: „Oo, raamatu rahvas, pidagem kinni lausest, et meie ja teie vahel pole vaidlust, et me ei kummarda kedagi peale Allahi ja me ei seosta Temaga midagi muud ning et ei tee ka keegi meist kedagi peale Allahi rabiks.“ Kui nad ära pööravad, siis öelge neile: „Tunnistagem, et meie oleme rahvas, kes alistub Allahile.“ Abu Sufyan ütles: „Pärast seda, kui Heraclius oli oma öeldu edastanud ja kirja läbi lugenud, tekkis meeletu lärm ja tormilised hääled, kuni meid välja visati. Pärast väljaviskamist ütlesin oma sõpradele: „Tõepoolest, ta on kutsutud Anak Abu Kabsyah' asjadesse. Heraclius oli mures Rooma valitsuse pärast.“ Isegi sel ajal muretsesin ka Muhamedi edu pärast, kuni lõpuks – see tunne kadus pärast seda – Jumal tõi mind islamisse. Ja see oli Ibnu An Nazhur, Iliya vanem, ja Heraclius oli kristliku usu piiskop. Ta ütles, et ühel päeval, kui Heraclius Iliyat külastas, oli ta väga ärev. Mõned tema sõjakomandörid ütlesid: „Me tõesti eitame teie olukorda.“ Ibnu Nazhhur ütles edasi: „Heracleius oli astroloog, kes pööras alati tähelepanu tähtede teekonnale. Ta vastas preestrite küsimustele: „Ühel ööl, kui ma jälgisin tähtede liikumist, nägin, et oli sündinud kitani kuningas. Kes sellest rahvast oli ümberlõigatud?“ Preestrid vastasid: „Ainult juudid olid ümberlõigatud, ärge muretsege juutide pärast. Käsige lihtsalt kogu oma kuningriigis juudid tappa.“ Sel ajal toodi Heracliusele Bani Ghassani kuninga käskjalg, et rääkida Allahi Sõnumitoojast (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga).“ Pärast seda, kui mees oli loo jutustamise lõpetanud, käskis Heraclius teda üle kuulata, et näha, kas ta on ümberlõigatud või mitte. Pärast ülekuulamist selgus, et ta oli tõepoolest ümberlõigatud. Seejärel rääkis keegi Heracliusele sellest. Heraclius küsis mehelt teiste araablaste kohta, kas nad olid ümberlõigatud või mitte? Mees vastas: „Kõik araablased olid ümberlõigatud.“ Heraclius ütles: „See on rahva kuningas, ta on tõepoolest sündinud.“ Seejärel saatis Heraclius kirja Rooma sõbrale, kelle teadmised olid sama head kui Heracliusel – et rääkida prohvet Muhamedi (sallallahu 'alaihi wasallam-) sünnist. Samal ajal jätkas ta oma teekonda Himša maale, kuid enne Himšasse jõudmist oli saabunud vastus tema sõbra kirjale. Tema sõber nõustus Heracliuse arvamusega, et Muhamed oli sündinud ja et ta oli tõepoolest prohvet. Seejärel kutsus Heraclius Rooma kõrged ametnikud oma kohale Himšasse. Pärast seda, kui kõik olid tema nõukogus kohal, käskis Heraclius kõik uksed lukustada. Seejärel ütles ta: „Oo, Rooma rahvas, kas te kõik tahate hiilgavat võitu ja edu, samal ajal kui kuningriik jääb meie kätte puutumatuks? Kui soovite, tunnistage Muhamedi prohvetiks!“ Seda kuuldes jooksid nad minema nagu metsikud eeslid, kuigi kõik uksed olid lukus. Sellist olukorda nähes kaotas Heraclius lootuse, et nad usuvad – usuvad Muhamedi prohvetlikkusse. Seejärel käskis ta kõigil oma kohtadele naasta, öeldes: „Tõepoolest, ma ütlesin seda, mida ma varem ütlesin, vaid selleks, et proovile panna teie südamete vankumatust. Nüüd olen ma seda vankumatust näinud.“ Seejärel kummardasid nad Heracliuse ees ja olid temaga rahul. Nii lõppes Heracliuse lugu. Selle on jutustanud [Salih bin Kaisan], [Yunus] ja [Ma'mar] [Az Zuhri'st].
Hadith
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Abdullah bin Musa jutustas, et ta ütles: Hanzalah bin Abu Sufyani jutustas, et Ikrimah bin Khalid ütles: Allahi Sõnumitooja (ﷺ) ütles: "Islam põhineb viiel sambal: tunnistamisel, et pole teist jumalat peale Allahi ja et Muhammad on Allahi Sõnumitooja, palve kehtestamisel, zakati maksmisel, hadži sooritamisel ja ramadaani paastumisel."
Hadith
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Meile [Abdullah bin Muhammad Al Ju'fi] jutustati, et ta ütles: „Meile [Abu 'Amir Al 'Aqadi] jutustati, et meile [Sulaiman bin Bilalile] jutustati [Abdullah bin Dinarilt], [Abu Salihilt], [Abu Hurairahilt], prohvetilt (sallallaahu 'alaihi wasallam) ütles ta: „Usul on rohkem kui kuuskümmend haru ja tagasihoidlikkus on osa usust.“
Hadith
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Meile [Adam bin Abu Iyasele] jutustati, et ta ütles: „See jutustati meile [Shu'bahilt] [Abdullah bin Abu As Safarilt] ja [Isma'il bin Abu Khalidilt] [Ash Sha'bilt] [Abdullah bin 'Amrilt] Prohvetilt (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga), kes ütles: „Moslem on see, kelle keele ja käe eest moslemid on turvalised, ja emigrant on see, kes hülgab selle, mida Allah on keelanud.“ Abu Abdullah ütles; ja [Abu Mu'awiyyah] ütles: „See jutustati meile [Dawudile], Ibn Hindi pojale, ['Amirilt], kes ütles; Ma kuulsin Prohvetilt (rahu ja Jumala õnnistused olgu temaga) [Abdullah'i], see tähendab Ibn 'Amri, ja Prohvetilt (rahu ja Jumala õnnistused olgu temaga) [Abdul A'laa'i] [Dawud'ilt] ['Amir'ilt] [Abdullahilt] ütlemas:
Hadith
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Meile [Sa'id bin Yahya bin Sa'id Al Qurashile] jutustati, et ta ütles: „Meile [minu isale] jutustati, et ta ütles: „Meile [Abu Burdah bin Abdullah bin Abu Burdahile] jutustati [Abu Burdahilt] [Abu Musalt], et ta ütles: „Oo, Allahi Sõnumitooja, milline islam on parim?“ Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) vastas: „Kes on see, kelle keele ja käe eest moslemid on kaitstud?“
Hadith
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Meile ['Amr bin Khalid] jutustati, et ta ütles: "See jutustati meile [Al Laithile] [Yazidilt], [Abu Al Khairilt], [Abdullah bin 'Amrult]; Üks mees küsis prohvetilt (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga): "Milline islam on parim?" Prohvet (rahu ja Jumala õnnistus olgu temaga) vastas: "Te toidate ja tervitate neid, keda te tunnete, ja neid, keda te ei tunne."
Hadith
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Meile [Musaddad] jutustati, et [Yahya] jutustas meile [Shu'bah'ilt], [Qatadah'ilt], [Anas'ilt] prohvetilt (rahu ja Jumala õnnistused olgu temaga) ja [Husayn Al Mu'alimil] jutustati, et [Qatadah] jutustas meile [Anas'ilt] prohvetilt (rahu ja Jumala õnnistused olgu temaga), kes ütles: "Keegi teist ei usu tõeliselt enne, kui ta armastab oma vennale seda, mida ta armastab iseendale."
Hadith
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Meile [Abu Al Yamanile] jutustati, et ta ütles, meile [Shu'aibile] jutustati, et ta ütles, meile [Abu Az Zanadile] jutustati [Al A'rajilt] [Abu Hurairahilt], et Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) ütles: "Tema nimel, kelle käes on mu hing, ei usu keegi teist tõeliselt enne, kui ma olen talle kallim kui ta vanemad ja lapsed."
Hadith
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Ya'qub ibn Ibrahim jutustas meile, Ibn Ulayyah jutustas meile Abdul Aziz ibn Suhaibilt Anaselt prohvetilt (õnnistagu Allah ja andku talle rahu). Adam jutustas meile, Shu'bah jutustas meile Qatadah'lt Anaselt (õnnistagu Allah ja andku talle rahu). Prohvet (õnnistagu Allah ja andku talle rahu) ütles: "Keegi teist ei usu enne, kui ma olen talle armsam kui ta vanemad, ta lapsed ja kogu inimkond."
Hadith
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Meile [Muhammad bin Al Mutsanna] jutustati, et ta ütles, meile [Abdul Wahhab Ats Thaqafi] jutustati, et ta ütles, meile [Ayyubile] jutustati [Abu Qilabahilt] [Anas bin Malikilt] prohvetilt (sallallaahu 'alaihi wasallam) ta ütles: 'Kolm asja, mis inimeses esinedes panevad teda maitsma usu magusust: ta teeb Allahi ja Tema Sõnumitooja endale armsamaks kui miski muu. Kui ta kedagi armastab, siis ta ei armasta teda muidu kui Allahi pärast. Ja ta vihkab uskmatusse naasmist, nagu ta vihkab põrgusse heidetud saamist.'
Hadith
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Meile [Abu Al Walidile] jutustati, et ta ütles, meile [Shu'bahile] jutustati, et ta ütles mulle [Abdullah bin Abdullah bin Jabarile], et ta ütles: „Ma kuulsin [Anasit] prohvetilt (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütlemas: „Usu märk on ansaari armastamine ja silmakirjalikkuse märk on ansaari vihkamine.“
Hadith
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Meile [Abu Al Yamanile] jutustati, et [Shu'aib] teatas meile [Az Zuhrilt], et [Abu Idris 'Aidzullah bin Abdullah] teatas meile, et ['Ubadah bin Ash-Samit] oli kaaslane, kes osales Badri lahingus ja oli ka üks neist, kes andis Aqaba ööl vande, ütles ta; et Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütles kaaslaste keskel: 'Vanduge mulle, et te ei seosta midagi Allahiga, et te ei varasta, ei riku abielu, ei tapa oma lapsi, ei sepitse valesid, mida te oma käte ja jalgade vahel välja mõtlete, ei ole sõnakuulmatud asjas, mis on õige.' Kes iganes teie seast neid täidab, selle tasu on Allahi juures, ja kes iganes neid rikub ja Allah karistab teda selles maailmas, see on talle patukahetsus. Ja kes iganes neid rikub ja Allah katab selle kinni – teda ei karista selles maailmas –, siis tema asi naaseb Allahi juurde, kui Ta tahab, andestab Ta või karistab teda.’ Seega me vandusime talle nende asjade eest truudust.
Hadith
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Meile jutustas [Abdullah bin Maslamah] [Malikilt], [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Sha'Sha'ah'ilt], [tema isalt] ja [Abu Sa'id Al Khudrilt], et Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütles: "Kunagi juhtus peaaegu nii, et moslemi suurim varandus oli lammas, keda ta karjatas mägede tippudel ja kaugemates paikades, ning ta läks oma usu juurde peitu, sest kartis kannatusi."
Hadith
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Meile [Muhammad bin Salamile] jutustati, et ta ütles, meile ['Abdah'le] jutustati [Hishamilt] [tema isalt] [Aishalt], et too ütles: „Kui Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) käskis oma kaaslastel teha seda, mida nad suutelised tegema, ütlesid nad: „Me ei ole teie moodi, oo Allahi Sõnumitooja, sest teile on andestatud teie mineviku ja tulevased patud.“ Siis ta (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) sai vihaseks, mis oli tema näost näha, seejärel ütles ta: „Tõesti, kõige vagam ja Allahi kohta teadlikum teist olen mina.“
Hadith
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
[Sulaiman bin Harb] rääkis meile, [Shu'bah] rääkis meile [Qatadah'st] [Anas bin Malik'ist] Prohvetilt (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga), kes ütles: "Kolm asja, kui need inimeses olemas on, panevad teda maitsma usu magusust: Allah ja Tema Sõnumitooja on talle kõigest muust armsamad. Ja kes kedagi armastab, see ei armasta teda muidu kui Allahi, Kõigekõrgema pärast. Ja kes vihkab uskmatusse naasmist, nagu ta vihkab põrgusse heidetud saamist."
