Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Մեզ [Ալ Հումաիդի Աբդուլլահ բին Ազ Զուբեյրից] պատմվեց, որ նա ասաց. «Մեզ [Սուֆյանից] պատմվեց, որն ասաց. «Մեզ [Յահյա բին Սաիդ ալ Անսարիից] պատմվեց, որն ասաց. «Մեզ [Մուհամմադ բին Իբրահիմ Աթ Թայիմիից] պատմվեց, որ նա լսել է [Ալքամա բին Վակաշ ալ Լեյցիից] ասելիս. «Ես լսեցի [Ումար բին ալ Խաթաբից] ամբիոնից ասելիս. Ես լսեցի Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելիս. «Բոլոր գործողությունները համապատասխանում են իրենց մտադրություններին, և յուրաքանչյուր մարդու պարգևը համապատասխանում է նրա մտադրությանը: Ով մտադիր է գաղթել այս աշխարհի կամ այն կնոջ համար, որի հետ ուզում է ամուսնանալ, ապա նրա գաղթն այն է, ինչ մտադիր էր»:
Hadith
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Նա մեզ [Աբդուլլահ բին Յուսուֆը] պատմեց, նա մեզ [Մալիքին] [Հիշամ բին Ուրվայից] [իր հորից] [Այշայից]՝ հավատացյալների մորից, պատմեց, որ Ալ Հարիթ բին Հիշամը հարցրել է Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն լինի նրա վրա). «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, ինչպե՞ս հայտնությունը եկավ քեզ»։ Այդ ժամանակ Աստծո առաքյալը (խաղաղություն լինի նրա վրա) պատասխանեց. «Երբեմն դա ինձ մոտ է գալիս զանգի ղողանջի պես, և այս ճանապարհն ինձ համար ամենադժվարն է, ապա այն կանգ է առնում, մինչև ես հասկանում եմ, թե ինչ է ասվում։ Եվ երբեմն մի հրեշտակ գալիս էր մարդու կերպարանքով և խոսում էր ինձ հետ, ուստի ես հետևում էի նրա ասածին։ Այշան ասաց. «Իսկապես, մի անգամ շատ ցուրտ օրը ես տեսա մի հայտնություն, որը իջավ նրա վրա, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, և հետո նա կանգ առավ, և ես տեսա, թե ինչպես նրա ճակատը քրտինքից կաթում էր»։
Hadith
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Յահյա բին Բուքեյրը մեզ պատմել է Ալ-Լեյթից՝ Ուքեյլից, Ուրվա բին Ազ-Զուբեյրից՝ Աիշայից՝ հավատացյալների մորից, որ նա ասել է. «Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) տրված առաջին հայտնությունը իրական երազ էր նրա քնի մեջ։ Նա երազ չէր տեսնում, բացի լուսաբացի լույսի պես։ Ապա նրան տրվեց միայնության սերը, ուստի նա ընտրեց Հիրա քարանձավը և որոշ ժամանակ մնաց այնտեղ, այսինքն՝ նա երկար ժամանակ աղոթեց գիշերը, նախքան իր ընտանիքի մոտ վերադառնալը՝ այնտեղ կրկին մնալու համար պաշար պատրաստելու համար։ Ապա նա հանդիպեց Խադիջային և պաշար պատրաստեց։ Մինչև վերջապես, երբ Ալ-Հաքքը եկավ, երբ նա Հիրա քարանձավում էր, հրեշտակը եկավ և ասաց. «Կարդա՞ր»։ Նա պատասխանեց. «Ես չեմ կարող կարդալ»։ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) բացատրեց. «Այսպիսով, հրեշտակը գրկեց ինձ և ամուր գրկեց, ապա բաց թողեց ինձ և կրկին ասաց. «Կարդա՛»։ Նա պատասխանեց. «Ես չեմ կարող կարդալ»։ Այսպիսով, հրեշտակը գրկեց ինձ, շատ ամուր գրկեց, ապա բաց թողեց և կրկին ասաց. «Կարդա՛»։ Նա պատասխանեց. «Ես չեմ կարող կարդալ»։ Հրեշտակը կրկին գրկեց ինձ, երրորդ անգամ շատ ամուր գրկեց, ապա բաց թողեց ինձ և կրկին ասաց. «Կարդա՛՝ հիշատակելով քո Տիրոջ անունը, որը արարեց, Նա մարդուն ստեղծեց արյան մակարդուկից։ Կարդա՛, և քո Տերը Ամենաողորմածն է»։ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն նրա վրա) վերադարձավ իր ընտանիքի մոտ՝ հայտնության խոսքերով, անհանգստության վիճակում։ Նա գնաց Խադիջա բինտ Խավաիլիդի մոտ և ասաց. «Ծածկիր ինձ, ծածկի՛ր ինձ»։ Նա ծածկված էր, մինչև վախը անհետացավ։ Այնուհետև նա պատմեց Խադիջայի հետ պատահած դեպքը. «Ես անհանգստանում եմ ինքս ինձ համար»։ Այսպիսով, Խադիջան ասաց. «Ալլահով, Աստված քեզ հավիտյան չի վնասի, որովհետև դու ես կապում ազգակցական կապերը»։ Այնուհետև Խադիջան հրավիրեց նրան հանդիպելու Վարակոհ բին Նաուֆալ բին Ասադ բին Աբդուլ Ուզզայի՝ Խադիջայի հորեղբոր որդու հետ, որը քրիստոնյա էր Ջահիլիյայի ժամանակաշրջանում, նա նույնպես գրքեր էր գրում եբրայերենով, ինչպես նաև Աստվածաշունչ էր գրում եբրայերենով՝ Ալլահի թույլտվությամբ: Այդ ժամանակ Վարակոհը ծեր էր և կույր: Խադիջան ասաց. «Օ՜, իմ հորեղբոր որդի, լսիր, թե ինչ կպատմի քեզ քո եղբորորդին»: Վարակոհն ասաց. «Օ՜, իմ եղբորորդին, ի՞նչ ես զգացել»: Այսպիսով, Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) պատմեց իր ապրած դեպքը: Վարակոհն ասաց. «Սա Նամուսն է, ինչպես Ալլահը մի անգամ հայտնել էր Մովսեսին: Ա՜խ, եթե ես երիտասարդ և կենդանի լինեի, երբ քեզ վտարեցրեց քո ժողովուրդը»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) հարցրեց. «Արդյո՞ք նրանք ինձ կվտարեն»: Վարակոհը պատասխանեց. «Այո: Որովհետև ոչ ոք չի գալիս այն բանով, ինչ դու բերում ես, բացի այն, որ նրանք կվնասվեն՝ թշնամանք: Եթե ես այդ ժամանակ այնտեղ լինեի, ես անպայման կօգնեի քեզ իմ ողջ կարողությամբ»: Վարոկոհը չապրեց այն իրադարձությունը, որին հավատում էր, քանի որ նա առաջին անգամ մահացավ ֆաթրոհի՝ դատարկության՝ հայտնության ժամանակ։ [Իբն Շիհաբը] ասաց. «Ինձ [Աբու Սալամա բին Աբդուրահմանին] տեղեկացրեց, որ [Ջաբիր բին Աբդուլլահ Ալ Անշարին] խոսել է հայտնության դատարկության մասին, ինչպես Աստծո առաքյալը, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, պատմել է. «Երբ ես քայլում էի, երկնքից ձայն լսեցի, նայեցի դեպի այն, և պարզվեց, որ Հրեշտակը, որը մի անգամ ինձ մոտ եկավ Հիրո քարանձավում, նստած էր աթոռի վրա՝ երկնքի և երկրի միջև։ Ես վախեցա, գնացի տուն և ասացի. «Ծածկեք ինձ։ Ծածկեք ինձ»։ Այսպիսով, Ալլահը հայտնություն ուղարկեց. «Օ՜, մարդիկ, ովքեր ծածկված են վերմակներով, մինչև Ալլահի խոսքը, և թողեք կուռքերը, այդ պահից հայտնությունը շարունակեց անընդհատ իջնել»։ Այս հադիսը նաև պատմել են [Աբդուլլահ բին Յուսուֆը] և [Աբու Սալիհը], ինչպես նաև [Հիլալ բին Ռադդադը] [Ազ Զուհրիից]։ Եվ [Յունուսը] ասաց. և [Մա'մարը] համաձայնեց, որ այն ստացել է Ազ Զուհրիից։
Hadith
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
Մեզ [Մուսա բին Իսմայիլին] պատմեցին, որ նա ասել է. «Մեզ [Աբու Ավանային] պատմեցին, որ մեզ [Մուսա բին Աբու Այշային] պատմեցին, որ մեզ [Սաիդ բին Ջուբեյրին] պատմեցին [Իբն Աբբասից] Ամենակարող Ալլահի խոսքերի մասին. «Մի՛ շարժեք ձեր լեզուները՝ Ղուրանը կարդալու համար՝ այն տիրապետելու ցանկությամբ»։ Իբն Աբբասն ասաց. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) շատ էր ուզում անգիր սովորել այն, ինչ ուղարկվել էր՝ Ղուրանը, և նա շարժում էր իր շուրթերը»։ Իբն Աբբասն ասաց. «Ես կշարժեմ իմ շուրթերը՝ ձեզ համար կարդալու համար, ինչպես Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) արեց ինձ հետ»։ Սաիդն ասաց. «Եվ ես կշարժեմ իմ շուրթերը՝ ձեզ համար կարդալու համար, ինչպես տեսա, թե ինչպես էր Իբն Աբբասը անում»։ Այսպիսով, Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) շարժեց իր շուրթերը»։ Այնուհետև հայտնվեցին Ամենաբարձրյալ Ալլահի խոսքերը. «Մի շարժիր լեզուդ՝ Ղուրանը կարդալու համար՝ ցանկանալով արագ տիրապետել դրան: Իսկապես, Մեր պարտականությունն է այն հավաքել քո կրծքավանդակում և քեզ հմուտ դարձնել դրա կարդալու մեջ»: Նշանակություն՝ Ալլահը այն հավաքում է քո կրծքավանդակում, որպեսզի այն անգիր սովորես, ապա դու կարդում ես այն. «Երբ մենք ավարտենք դրա կարդալը, ապա հետևիր դրա կարդալուն»: Նշանակություն՝ «Լսիր և լռիր»: Ապա Ամենաբարձրյալ Ալլահն ասաց. «Ապա, իսկապես, Մեր պարտականությունն է բացատրել այն»: Նշանակություն՝ «Եվ Մեր պարտականությունն է կարդալ այն»: Եվ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա լինի) այդ ժամանակից ի վեր, երբ Ջիբրիլը (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա լինի) գալիս էր նրա մոտ, նա լսում էր այն: Եվ երբ Ջիբրիլը (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա լինի) հեռանում էր, Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա լինի) կարդում էր այն իր ուղեկիցներին, ինչպես Ջիբրիլը (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա լինի) կարդում էր այն նրան:
Hadith
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Մեզ [Աբդանը] պատմեց, նա ասաց, մեզ [Աբդուլլահը] մեզ պատմեց [Յունուսը] [Ազ Զուհրիից] և նույն պատմությամբ մեզ նաև պատմեց [Բիսիր բին Մուհամմադը] ասաց, մեզ [Աբդուլլահը] ասաց, մեզ [Յունուսը] և [Մա'մարը] [Ազ Զուհրիից], ինչպես ուրիշներն ասացին, մեզ [Ուբեյդուլլահ բին Աբդուլլահը] [Իբն Աբբասից] ասաց, որ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն նրան) ամենահեզ մարդն էր, հատկապես Ռամադլան ամսում, երբ Ջիբրիլ Ալեյհիս Սալամ հրեշտակը հանդիպեց նրան, և Ջիբրիլ Ալեյհիս Սալամն էր, որ Ռամադլան ամսում ամեն գիշեր գալիս էր նրա մոտ, որտեղ Ջիբրիլ Ալեյհիս Սալամը սովորեցնում էր Ղուրանը: Իրոք, Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն նրան) շատ ավելի հեզ էր, քան փչող քամին:
Hadith
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Մեզ [Աբու Ալ Յաման Ալ Հաքամ բին Նաֆիին] պատմեց, ասաց նա, մեզ տեղեկացրեց [Շուաիբը] [Ազ Զուհրիից] ինձ [Ուբայդուլլահ բին Աբդուլլահ բին Ուտբա բին Մասուդին] տեղեկացրեց, որ [Աբու Սուֆյան բին Հարբը] նրան տեղեկացրել է, որ Հերակլը ընդունել է Քուրեյշ առևտրային խմբին, որը առևտրային արշավանք էր իրականացնում Շամ նահանգ՝ Մարգարեի (Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան) և Աբու Սուֆյանի, ինչպես նաև Քուրեյշ անհավատների միջև կնքված համաձայնագրի ժամանակ։ Երբ նրանք կանգ առան Իլիայում, նրանք հանդիպեցին Հերակլիոսին՝ Հերակլիոսի հրավերով՝ հրավիրվելու իր ժողովին երկխոսության, որն այդ ժամանակ Հերակլիոսը հավաքվել էր Հռոմեական պետության պաշտոնյաների հետ։ Հերակլիոսը նրանց հետ խոսեց թարգմանչի միջոցով։ Հերակլիոսն ասաց. «Ձեզանից ո՞վ ունի ամենամոտ ընտանեկան կապը այն անձի հետ, ով պնդում է, որ Մարգարե է»։ Աբու Սուֆյանն ասաց. «Ես պատասխանեցի. «Ես նրա ամենամոտ ազգականն եմ»։ Հերակլն ասաց. «Բերեք նրան ինձ և նրա ուղեկիցների մոտ»։ Այսպիսով, նրանք Քուրեյշներին դրեցին Աբու Սուֆյանի հետևում։ Այնուհետև Հերակլն իր թարգմանչի միջոցով ասաց. «Ասա նրան, որ ես նրան հարցնում եմ այն մարդու մասին, ով պնդում է, որ մարգարե է։ Եթե նա ստում է ինձ, ապա դու պետք է ժխտես նրան»։ Ալլահով եմ ասում, եթե ինձ վրա նետված ստի մեղադրանքի ամոթը չլիներ, ես կստեի նրան»։ Աբու Սուֆյանն ասաց. «Այսպիսով, առաջին բանը, որ նա հարցրեց ինձ նրա՝ Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն նրան) մասին, հետևյալն էր. «Ո՞րն է նրա ծագումը ձեզանից»։ Ես պատասխանեցի. «Նա լավ ծագում ունի՝ ազնիվ»։ Նա կրկին հարցրեց. «Նրանից առաջ որևէ մեկը երբևէ դա ասե՞լ է»։ Ես պատասխանեցի. «Ոչ»։ Նա կրկին հարցրեց. «Նրա հայրը թագավոր էր՞»։ Ես պատասխանեցի. «Ոչ»։ Ազնվականնե՞րը, թե՞ ցածրաստիճանները հետևեցին նրան»։ Ես պատասխանեցի. «Ավելի շուտ, ցածրաստիճանները հետևեցին նրան»։ Նա կրկին հարցրեց. «Նրա հետևորդները շատացե՞լ են, թե՞ պակասել»։ Ես պատասխանեցի. «Աճե՞լ են»։ Նա կրկին հարցրեց. «Արդյո՞ք ինչ-որ մեկը հավատուրացե՞լ է իր կրոնի նկատմամբ համառության պատճառով»։ Ես պատասխանեցի. «Ոչ»։ Նա կրկին հարցրեց. «Դուք երբևէ տեսե՞լ եք նրան ստելիս, նախքան ասելը»։ Ես պատասխանեցի. «Երբեք»։ Նա կրկին հարցրեց. «Նա երբևէ խաբե՞լ է»։ Ես պատասխանեցի. «Երբեք։ Երբ մենք նրա հետ էինք, նա երբեք դա չէր անում»։ Աբու Սուֆյանն ասաց. «Ես չեմ կարող ասել դրանից բացի»։ Նա կրկին հարցրեց. «Դուք կռվե՞լ եք նրա հետ»։ Ես պատասխանեցի. «Այո»։ Նա կրկին հարցրեց. «Ինչպե՞ս էր պատերազմի արդյունքը»։ Ես պատասխանեցի. «Մենք շատ ենք կռվել նրա հետ։ Երբեմն նա մեզ հաղթեց, երբեմն՝ մենք»։ Նա կրկին հարցրեց. «Ի՞նչ էր նա ձեզ հրամայել»։ Ես պատասխանեցի. «Նա մեզ հրամայեց. «Երկրպագեք Ալլահին՝ առանց Նրան որևէ բան զուգորդելու և հրաժարվեք այն ամենից, ինչ ասում էին ձեր հայրերը»։ «Նա նաև հրամայեց մեզ կատարել աղոթքը, վճարել զաքաթը, խոսել ճշմարտությունը, ներել միմյանց և պահպանել բարեկամությունը»։ Այսպիսով, Հերակլիոսն ասաց իր թարգմանչին. «Ասա նրան, որ ես հարցրել եմ քեզ այդ մարդու տոհմածառի մասին, դու ասում ես, որ այդ մարդը ազնվական ծագում ունի։ Նմանապես, այդ մարդը հարություն է առել իր ցեղի մեջ։ Եվ ես հարցրի քեզ, թե արդյոք որևէ մեկը երբևէ ասել է այն, ինչ նա ասել է, դու ասացիր՝ ոչ։ Եթե ասվեր, որ նախորդ մարդը դա ասել է, ես կենթադրեի, որ այս մարդը ընդօրինակում է նախորդ մարդուն, որը նույն բանն էր ասել։ Ես նաև հարցրի քեզ, թե արդյոք նրա հայրը թագավորական ծագում ունի, և դու պատասխանեցիր՝ ոչ։ Ես ասում եմ, որ եթե նրա հայրը թագավորական տոհմից է, իհարկե, այս մարդը պնդում է իր հոր թագավորությունը։ Եվ ես նաև հարցրի քեզ, թե արդյոք երբևէ բռնե՞լ ես նրան ստելիս, նախքան նա ասելը, դու ասացիր՝ ոչ։ Ես իսկապես հասկանում եմ, եթե միայն մարդկանց հետ նա չհամարձակվեր ստել, առավել ևս՝ Աստծուն։ Եվ ես նաև հարցրի քեզ, թե արդյոք ազնվականներն էին հետևում նրան, թե՞ ցածր խավը»։ Դու պատասխանեցիր, որ ցածր խավը հետևում էր նրան։ Իրոք, նրանք Մարգարեի հետևորդներն են։ Ես նաև հարցրի քեզ, թե արդյոք նրա հետևորդները շատացել են, թե՞ նվազել, դու պատասխանեցիր, որ շատացել են։ Եվ իրոք, սա է հավատքի հարցը, մինչև այն կատարյալ չդառնա։ Ես նաև հարցրի քեզ, թե արդյոք որևէ մեկը հավատափոխ է եղել իր կրոնի նկատմամբ զայրույթի պատճառով։ Դու պատասխանեցիր, որ չկա։ Եվ իրոք, այդպիսին է հավատքը, երբ այն մտել և ծլել է սրտում։ Ես նաև հարցրի քեզ, թե արդյոք նա երբևէ խաբեությամբ է վարվել, դու պատասխանեցիր, որ երբեք չի արել։ Եվ իրոք, այդպես չէին կարող խաբեությամբ վարվել առաքյալները։ Եվ ես նաև հարցրի քեզ, թե ինչ է նա պատվիրել քեզ, դու պատասխանեցիր, որ նա պատվիրել է քեզ երկրպագել Ալլահին՝ առանց Նրան որևէ բան զուգորդելու, և արգելել է քեզ կուռքերին երկրպագելը, նա նաև պատվիրել է քեզ աղոթք անել, զաքաթ վճարել, ճշմարտությունն ասել, ներել միմյանց և պահպանել ազգակցական կապերը։ Եթե քո ասած ամեն ինչ ճշմարիտ լիներ, նա անպայման կիշխեր այս թագավորության վրա, որը իմ ոտքերի տակ է։ Ես իսկապես կռահել էի, որ նա հիմա ձեր մեջ չէ, եթե ես իմանայի նրան գտնելու ճանապարհը, իհարկե, ես շատ կփորձեի գտնել նրան, մինչև որ նրա կողքին լինեմ, անպայման կլվանամ նրա ոտքերը։ Այնուհետև Հերակլը խնդրեց Ալլահի առաքյալի (Աստված օրհնի և խաղաղություն տա նրան) նամակը, որը Դիհյան բերեց Բաշրա նահանգի կառավարիչներին, ուստի նա նամակը տվեց Հերակլիոսին, և նա կարդաց այն, և այնտեղ գրված էր. «Բիսմիլլահիր Ռահմանիր Ռահիմ։ Մուհամմադից՝ Աստծո ծառայից և Նրա առաքյալից, Հերակլիոսին, Հռոմի կառավարիչ, փրկություն նրանց համար, ովքեր հետևում են հրահանգներին։ Դրանից հետո ես ձեզ հրավիրում եմ իսլամի կոչով. ընդունեք իսլամը, ապա դուք անվտանգ կլինեք, Աստված կրկնակի կպարգևատրի ձեզ։ Բայց եթե դուք շրջվեք, ապա դուք կկրեք ձեր ժողովրդի մեղքերը, և. «Օ՜, Գրքի մարդիկ, եկեք -հետևենք - մի նախադասության -պայմանին - որ մեր և ձեր միջև վեճ չկա, որ մենք չենք երկրպագում միայն Ալլահին և մենք ոչինչ չենք զուգորդում նրա հետ, և ոչ էլ -մեզանից ոմանք ուրիշներին ենք դարձնում որպես Ռաբբ՝ բացի Ալլահից»։ Եթե նրանք շրջվեն, ապա ասա նրանց. «Վկայեք, որ մենք այն մարդիկ ենք, ովքեր ենթարկվում են -Ալլահին-»։ Աբու Սուֆյանն ասաց. «Երբ Հերակլը ասաց իր ասածը և ավարտեց նամակի ընթերցումը, լսվեցին խելագարության և փոթորկալից ձայներ, մինչև որ մեզ վտարեցին։ Մեզ վտարելուց հետո ես ասացի ընկերներիս. «Իրոք, նա հրավիրվել է Անակ Աբու Կաբսյայի գործերին։ Հերակլը անհանգստանում էր Հռոմեական կառավարության համար»։ Նույնիսկ այդ ժամանակ ես անհանգստանում էի, որ Մուհամմադը կհաջողի, մինչև որ վերջապես՝ այդ զգացումը անհետացավ, երբ Աստված ինձ ընդունեց իսլամ։ Եվ դա Իլիայի ավագ Իբնու Ան Նաժուրն էր, իսկ Հերակլը քրիստոնեական կրոնի եպիսկոպոս։ Նա ասաց, որ մի օր, երբ Հերակլը այցելեց Իլիային, նա շատ անհանգիստ էր, նրա որոշ ռազմական հրամանատարներ ասացին. «Մենք իսկապես հերքում ենք ձեր իրավիճակը»։ Իբնու Նաժհուրը նաև ասաց. «Հերակլը աստղագուշակ էր, որը միշտ ուշադրություն էր դարձնում աստղերի ճանապարհորդությանը։ Նա պատասխանում էր իրեն հարցնող քահանաների հարցերին»։ «Մի գիշեր, երբ դիտում էի աստղերի շարժումը, տեսա, որ ծնվել էր խիտանի թագավորը, այս ազգից ո՞վ էր թլպատված»։ Քահանաները պատասխանեցին. «Միայն հրեաներն էին թլպատված, մի անհանգստացեք հրեաների համար։ Պարզապես հրամայեք ձեր թագավորության ամբողջ երկրին սպանել այդ երկրի հրեաներին»։ Այդ ժամանակ Բանի Ղասանի թագավորի սուրհանդակը ներկայացվեց Հերակլիոսին՝ պատմելու Ալլահի Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) մասին։ Երբ տղամարդը ավարտեց պատմությունը, Հերակլիոսը հրամայեց, որ նրան զննեն՝ պարզելու համար, թե արդյոք նա թլպատված է, թե ոչ։ Զննելուց հետո պարզվեց, որ նա իսկապես թլպատված է։ Հետո ինչ-որ մեկը պատմեց Հերակլիոսին։ Հերակլիոսը հարցրեց տղամարդուն մյուս արաբների մասին, թե արդյոք նրանք թլպատված են, թե ոչ»։ Նա պատասխանեց. «Արաբները բոլորը թլպատված էին»։ Հերակլիոսն ասաց. «Սա ազգի թագավորն է, իսկապես նա ծնվել է»։ Այնուհետև Հերակլը նամակ ուղարկեց Հռոմում գտնվող իր ընկերոջը, որի գիտելիքները նույնքան լավն էին, որքան Հերակլին՝ պատմելու մարգարե Մուհամմադի (խաղաղություն և օրհնություն նրան) ծննդյան մասին։ Մինչդեռ նա շարունակեց իր ճանապարհորդությունը դեպի Համշա երկիր, բայց նախքան Համշա հասնելը, իր ընկերոջ նամակի պատասխանն արդեն հասել էր։ Նրա ընկերը համաձայն էր Հերակլիոսի այն կարծիքի հետ, որ Մուհամմադը ծնվել է, և որ նա իսկապես մարգարե է։ Այնուհետև Հերակլը հրավիրեց հռոմեացի պաշտոնյաներին գալ իր տուն՝ Համշա, և բոլորի ներկայությունից հետո Հերակլը հրամայեց փակել բոլոր դռները։ Այնուհետև նա ասաց. «Օ՜, Հռոմի ժողովուրդ, դուք բոլորդ ուզո՞ւմ եք ունենալ փառահեղ հաղթանակ և առաջընթաց, մինչդեռ թագավորությունը մնում է անվնաս մեր ձեռքերում։ Եթե ուզում եք, ընդունեք Մուհամմադին՝ որպես մարգարե»։ Լսելով դա՝ նրանք փախան վայրի էշերի պես, չնայած բոլոր դռները փակ էին։ Տեսնելով նման իրավիճակը՝ Հերակլը հույսը կտրեց, որ նրանք կհավատան՝ կհավատան Մուհամմադի մարգարեությանը։ Այնուհետև նա հրամայեց բոլորին վերադառնալ իրենց տեղերը՝ ասելով. «Իրոք, ես ասացի, որ այն, ինչ ասացի ավելի վաղ, պարզապես ձեր սրտերի անսասանությունը ստուգելու համար էր։ Հիմա ես տեսա այդ անսասանությունը»։ Ապա նրանք խոնարհվեցին Հերակլիոսի առջև և գոհացան նրանից։ Այսպես ավարտվեց Հերակլիոսի պատմությունը։ Այն պատմել են [Սալիհ բին Քեյսանը], [Յունուսը] և [Մա'մարը] [Ազ Զուհրիից]։
Hadith
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Աբդուլլահ իբն Մուսայից փոխանցվել է, որ նա ասել է. Հանզալա իբն Աբու Սուֆյանից փոխանցվել է, որ Իքրիմա իբն Խալիդն ասել է. Ալլահի առաքյալը (ﷺ) ասել է. «Իսլամը կառուցված է հինգ սյուների վրա՝ վկայել, որ չկա աստված, բացի Ալլահից, և որ Մուհամմադը Ալլահի առաքյալն է, աղոթք կատարել, զաքաթ վճարել, հաջ կատարել և Ռամադանի պահք պահել»:
Hadith
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Մեզ [Աբդուլլահ բին Մուհամմադ ալ-Ջու'ֆիին] պատմվեց, որ նա ասել է. «Մեզ [Աբու Ամիր ալ-Աքադիին] պատմվեց, որ մեզ [Սուլեյման բին Բիլալին] [Աբդուլլահ բին Դինարից] [Աբու Սալիհից] [Աբու Հուրայրայից] պատմվեց Մարգարեից, սալլահու ալեյհի ու սալլամից, նա ասաց. «Հավատքն ունի վաթսունից ավելի ճյուղ, և համեստությունը հավատքի մի մասն է»:
Hadith
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Մեզ [Ադամ բին Աբու Իյասին] պատմվեց, որ նա ասաց. «Մեզ [Շուբան] պատմեց [Աբդուլլահ բին Աբու Աս Սաֆարից] և [Իսմայիլ բին Աբու Խալիդին] [Աշ Շաբիից] [Աբդուլլահ բին Ամրից] Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա) ով ասաց. «Մուսուլմանը նա է, ում լեզվից և ձեռքից մուսուլմանները անվտանգ են, իսկ գաղթականը նա է, ով լքում է այն, ինչ Ալլահը արգելել է»: Աբու Աբդուլլահն ասաց. և [Աբու Մուավիան] ասաց. «Մեզ [Դավուդին]՝ Իբն Հինդի որդուն, [Ամիրից] պատմվեց, ով ասաց. «Ես լսեցի [Աբդուլլահին], այսինքն՝ Իբն Ամրին, Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա) և [Աբդուլ Ալային] [Դավուդից] [Ամիրից] [Աբդուլլահից] Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություններ Ալլահի վրա) ով ասաց.
Hadith
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Մեզ [Սաիդ բին Յահյա բին Սաիդ Ալ Քուրաշիին] պատմեցին, որ նա ասել է. «Մեզ [իմ հորը] պատմեցին, որ նա ասել է. «Մեզ [Աբու Բուրդահ բին Աբդուլլահ բին Աբու Բուրդահին] [Աբու Բուրդայից] [Աբու Մուսայից] պատմեցին, որ նա ասել է. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, ո՞ր իսլամն է լավագույնը»։ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) պատասխանեց. «Ո՞վ է այն մարդը, որի լեզվից և ձեռքից են մուսուլմանները անվտանգ»։
Hadith
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Մեզ [Ամր բին Խալիդին] պատմվեց, որ նա ասել է. «Մեզ [Ալ Լեյթին] պատմեցին [Յազիդից] [Աբու ալ Խաիրից] [Աբդուլլահ բին Ամրուից]։ Մի մարդ հարցրեց Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն Ալլահին լինի նրա վրա). «Ո՞ր իսլամն է լավագույնը»։ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն Ալլահին լինի նրա վրա) պատասխանեց. «Դուք կերակրում եք, ողջունում նրանց, ում ճանաչում եք և նրանց, ում չգիտեք»։
Hadith
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Մեզ [Մուսադադին] պատմվեց, որ [Յահյան] մեզ պատմեց [Շու'բայից] [Կատադայից] [Անասից] Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություն Ալլահի վրա լինի) և [Հուսեյն Ալ Մուալիմից] պատմվեց, որ [Կատադան] մեզ պատմեց [Անասից] Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություն Ալլահի վրա լինի) ով ասաց. «Ձեզանից ոչ ոք իսկապես չի հավատում, մինչև չսիրի իր եղբոր համար այն, ինչ սիրում է իր համար»:
Hadith
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Մեզ [Աբու Ալ Յամանին] պատմեցին, որ նա ասել է, մեզ [Շուայբին] պատմեցին, որ նա ասել է, մեզ [Աբու Ազ Զանադին] [Ալ Արաջից] [Աբու Հուրայրայից] պատմեցին, որ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասել է. «Երդվում եմ Նրանով, Ում ձեռքում է իմ հոգին, ձեզանից ոչ ոք իսկապես չի հավատա, մինչև ես նրա համար ավելի սիրելի չլինեմ, քան նրա ծնողներն ու երեխաները»:
Hadith
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Մեզ պատմեց Յաքուբ իբն Իբրահիմը, Իբն Ուլայյան պատմեց Աբդուլ Ազիզ իբն Սուհայբից Անասից՝ Մարգարեից (խաղաղություն լինի նրա վրա): Մեզ պատմեց Ադամը, Շուբան պատմեց Կատադայից՝ Անասից (խաղաղություն լինի նրա վրա): Մարգարեն (խաղաղություն լինի նրա վրա) ասաց. «Ձեզանից ոչ ոք չի հավատա, մինչև ես նրա համար ավելի սիրելի չլինեմ, քան նրա ծնողները, նրա երեխաները և ամբողջ մարդկությունը»:
Hadith
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Մեզ [Մուհամմադ բին Ալ Մութսաննային] պատմեցին, որ նա ասել է, մեզ [Աբդուլ Վահհաբ Աթս Թաքաֆիին] պատմեցին, որ նա ասել է, մեզ [Այուբին] [Աբու Քիլաբայից] [Անաս բին Մալիկից] պատմեցին Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություն նրան) նա ասել է. «Երեք բան, որոնք, եթե մարդու մեջ լինեն, նրան կհամտեսեն հավատքի քաղցրությունը. Նա Ալլահին և Նրա Մարգարեին ավելի սիրելի է դարձնում նրա համար, քան որևէ այլ բան: Եթե նա սիրում է մեկին, նա չի սիրում նրան, բացի Ալլահի համար: Եվ նա ատում է անհավատությանը վերադառնալը, ինչպես ատում է դժոխք նետվելը»:
Hadith
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Մեզ [Աբու Ալ-Վալիդից] պատմվեց, որ նա ասաց, մեզ [Շուաբան] պատմվեց, որ նա ինձ [Աբդուլլահ բին Աբդուլլահ բին Ջաբարից] ասաց, որ նա ասաց. «Ես [Անասին] լսեցի Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասելիս. «Հավատքի նշանը Անսարներին սիրելն է, իսկ կեղծավորության նշանը՝ Անսարներին ատելը»։
Hadith
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Մեզ [Աբու Ալ Յամանին] պատմվեց, որ [Շուաիբը] մեզ [Ազ Զուհրիից] տեղեկացրել է, որ [Աբու Իդրիս Այդզուլլահ բին Աբդուլլահը] մեզ տեղեկացրել է, որ [Ուբադա բին Աշ-Սամիտը] իր ուղեկիցներից մեկն էր, որը մասնակցել է Բադրի ճակատամարտին և նաև նրանցից մեկն էր, ովքեր երդում են տվել Աքաբայի գիշերը, նա ասել է, որ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) իր ուղեկիցների մեջ ասել է. «Խոստացեք ինձ, որ ոչինչ չեք կապում Ալլահի հետ, չեք գողանում, չեք շնանում, չեք սպանում ձեր երեխաներին, չեք հորինում ձեր ձեռքերի և ոտքերի միջև ստեր, չեք անհնազանդվում ճիշտ գործում: Ձեզանից ով կատարում է դրանք, նրա վարձատրությունը Ալլահի մոտ է, և ով խախտում է դրանք, և Ալլահը պատժում է նրան այս աշխարհում, դա նրա համար քավություն է, և ով խախտում է դրանք, և Ալլահը ծածկում է դրանք, չի պատժում նրան այս աշխարհում, ապա նրա գործը վերադառնում է Ալլահին, եթե Նա կամենա, Նա ներում կամ պատժում է նրան»: Այսպիսով, մենք հավատարմության երդում տվեցինք նրան այս հարցերում։
Hadith
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Մեզ պատմել է [Աբդուլլահ բին Մասլամահը] [Մալիքից] [Աբդուրահման բին Աբդուրահման բին Աբդուրահման բին Աբու Շա'Շաահից] [իր հորից] [Աբու Սաիդ Ալ Խուդրիից], որ նա ասել է. «Մի ժամանակ մուսուլմանի լավագույն հարստությունը ոչխար էր, որը նա արածեցնում էր լեռների գագաթներին և հեռավոր վայրերում, և նա թաքնվում էր իր կրոնում, քանի որ վախենում էր նեղությունների ենթարկվելուց»:
Hadith
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Մեզ [Մուհամմադ բին Սալամ]-ից պատմվեց, որ նա ասաց, մեզ [Աբդային] [Հիշամից] պատմվեց [նրա հորից] [Աիշայից], որ նա ասաց. «Երբ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) հրամայեց իր ուղեկիցներին անել այն, ինչ նրանք կարող էին անել, նրանք ասացին. «Մենք քեզ նման չենք, ո՛վ Ալլահի առաքյալ, որովհետև քեզ ներվել են քո անցյալ և ապագա մեղքերը»։ Այսպիսով, նա (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) զայրացավ, ինչը տեսանելի էր նրա դեմքին, ապա ասաց. «Իրոք, ձեզանից ամենաաստվածապաշտը և Ալլահի մասին ամենագիտակը ես եմ»։
Hadith
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
[Սուլեյման բին Հարբը] մեզ պատմեց, [Շուբան] մեզ պատմեց [Կատադայից] [Անաս բին Մալիկից] Մարգարեից (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), որն ասել է. «Երեք բան, եթե դրանք առկա են մարդու մեջ, նրան կստիպեն համտեսել հավատքի քաղցրությունը. Ալլահը և Նրա Մարգարեն ավելի սիրելի են նրա համար, քան որևէ այլ բան: Եվ ով սիրում է մեկին, չի սիրում նրան, բացի Ալլահի՝ Ամենաբարձրյալի համար: Եվ ով ատում է անհավատությանը վերադառնալը, ինչպես ատում է դժոխք նետվելը»:
