Imama Bukhariego (الامام البخاري) - 7008 Hadisy
WSZYSTKIE DZIAŁANIA ZALEŻĄ OD INTENCJI
Imama Bukhariego : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Powiedział nam [Al Humaidi Abdullah bin Az Zubair], że powiedział nam [Sufyan], który powiedział, że powiedział nam [Yahya bin Sa'id Al Anshari], który powiedział nam [Muhammad bin Ibrahim At Taimi], że słyszał [Alqamah bin Waqash Al Laitsi] mówiącego: Słyszałem, jak [Umar bin Al Khaththab] mówił z ambony: Słyszałem, jak Prorok Muhammad, niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim, powiedział: „Wszystkie czyny zależą od intencji, a (nagroda) dla każdego człowieka (zależy) od tego, co zamierzał; Ktokolwiek zamierza wyemigrować z powodu świata, który chce osiągnąć, lub z powodu kobiety, którą chce poślubić, to jego emigracja będzie zgodna z jego intencją”.
JAK OBJAWIENIE PRZEKAZANO RASULULLAH
Imama Bukhariego : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Przekazano nam, że [Abdullah bin Yusuf] powiedział, [Malik] przekazał nam od [Hiszama bin 'Urwah], od [jego ojca], od [Aiszy], Matki Wiernych, że Al Harith bin Hisham zapytał Posłańca Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim): „O Posłańcu Allaha, w jaki sposób zstępuje na ciebie objawienie?” Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) odpowiedział: „Czasami przychodzi do mnie jak dźwięk dzwonu, i to jest dla mnie najtrudniejsza droga, potem ustaje, abym mógł zrozumieć, co jest przekazywane. A czasami anioł przychodzi w postaci człowieka i mówi do mnie, więc podążam za tym, co mówi”. Aisza powiedziała: „Rzeczywiście, raz widziałam, jak zstąpiło na niego objawienie (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) w bardzo zimny dzień, potem ustało i zobaczyłam pot spływający mu z czoła”.
DOWODÓW EWANGELII O PROROKU MAMUHAMADZIE: PODEJŚCIE OBJAWIENIA I DOWOD OBECNOŚCI
Imama Bukhariego : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Powiedziano nam [Yahya bin Bukair] powiedział, Powiedziano nam od [Al Laits] od ['Uqail] od [Ibn Shihab] od ['Urwah bin Az Zubair] od [Aisyah] - Matki Mu'mininów -, że powiedziała: „Początek objawienia, które przyszło do Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam, nastąpił wraz z prawdziwym snem we śnie. I nie śnił, dopóki nie nadeszło jak światło świtu. Następnie został pobłogosławiony miłością do samotności, następnie wybrał jaskinię Hiro i znosił ją, mianowicie odprawiał modły w nocy przez długi czas, zanim wrócił do swojej rodziny, aby przygotować zapasy na ponowne przetrwanie. Następnie spotkał Chadidżę, aby przygotować zapasy. Aż w końcu Al Haq przyszedł i mocno mnie przytulił, a następnie puścił i powiedział ponownie: „Czytaj!” Odpowiedział: „Nie umiem czytać”. Wtedy anioł złapał mnie i mocno przytulił, a następnie puścił i powiedział Ponownie: „Czytaj!”. Odpowiedział: „Nie umiem czytać”. Anioł ponownie mnie chwycił i mocno objął po raz trzeci, po czym puścił i powiedział ponownie: „Czytaj, (wymieniając) imię twojego Boga, który stworzył, On stworzył człowieka z zakrzepłej krwi. Czytaj, a twój Bóg jest Najmiłosierniejszy”). Prorok (sallallaahu alejhi ła sallam) wrócił do swojej rodziny ze słowami objawienia w stanie niepokoju. Spotkał Chadidżę bint Chałailidh i powiedział: „Przykryj mnie, przykryj mnie!”, aż strach zniknął. Następnie opowiedział Chadidżowi, co się stało: „Martwiłam się o siebie”. Chadidża powiedziała: „Na Allaha, Allah nie będzie cię krzywdził na zawsze, ponieważ jesteś osobą, która łączy przyjaźnie”. Chadidża zaprosiła go następnie na spotkanie z Waroqohem bin Naufalem bin Asadem bin Abdul 'Uzzą, synem wuja Chadidży, który był chrześcijaninem w epoce Dżahilijja. Pisał również książki po hebrajsku, a także, za pozwoleniem Allaha, spisał Biblię po hebrajsku. W tym czasie Waroqoh był stary i ślepy. Chadidża powiedziała: „O synu mojego wuja, posłuchaj, co ma do powiedzenia syn twojego brata”. Waroqoh odpowiedział: „O synu mojego brata, czego doświadczyłeś?”. Wtedy Prorokoh opowiedział, co mu się przydarzyło. Waroqoh powiedział: „To jest Namus, jak Bóg objawił Mojżeszowi. Och, chciałbym być jeszcze młody i żyć, kiedy zostałeś wygnany przez swój lud”. Prorokoh zapytał: „Czy mnie wypędzą?”. Waroqoh odpowiedział: „Tak. Ponieważ nikt nie przychodzi z tym, co ty przynosisz, z wyjątkiem sytuacji, w których wyrządzisz krzywdę (będziesz wrogi). Gdybym był wtedy obecny, z pewnością pomogłbym ci swoją mocą”. Waroqoh nie doświadczył wydarzenia, w które wierzył, ponieważ zmarł wcześniej, w okresie fatroh (pustki) objawienia. [Ibn Syihab] powiedział; poinformował mnie [Abu Salamah bin Abdurrahman], że [Dżabir bin Abdullah Al Anshari] mówił o pustce objawienia, jak przekazał Prorok Allaha shallallahu 'alaihi wasallam: „Podczas spaceru usłyszałem głos z nieba, spojrzałem w jego kierunku i zobaczyłem Anioła, który przyszedł do mnie do jaskini Hiro, siedzącego na krześle między niebem a ziemią. Przestraszyłem się i wróciłem do domu, mówiąc: „Osłoń mnie”. Przykryj mnie”. Następnie Allah Ta’ala objawił objawienie: (O wy, którzy jesteście przykryci) aż do słowa Allaha (i porzućcie bożki). Od tego czasu objawienie zstępuje nieprzerwanie”. Ten hadis został również przekazany przez [Abdullaha bin Yusufa] i [Abu Saliha], a także przez [Hilal bin Raddada] od [Az Zuhriego]. I [Junus] powiedział; a [Ma’mar] przyznał, że otrzymał go od Az Zuhriego.
NAKAZ NIEPORUSZANIA JĘZYKIEM PODCZAS PAMIĘTANIA KORANA
Imama Bukhariego : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
„Powiedział nam [Musa bin Isma'il], powiedział, Powiedział nam [Abu 'Awanah] powiedział, że powiedział nam [Musa bin Abu Aisyah] powiedział, Powiedział nam [Sa'id bin Jubair] od [Ibn 'Abbasa] o słowach Allaha Ta'ala: (Nie ruszaj językiem, aby (czytać) Koran, ponieważ szybko będziesz chciał (go) opanować).” Powiedział Ibn 'Abbas: „Posłaniec Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam miał bardzo silne pragnienie zapamiętania tego, co zostało objawione (Koran) i poruszył ustami”. Powiedział Ibn 'Abbas: „Poruszę moje usta (aby go wyrecytować) do ciebie, tak jak Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zrobił to mnie”. Sallallaahu 'alaihi wasallam porusz obiema ustami. Wtedy zeszło słowo Allaha Ta'ala: Nie ruszaj językiem, aby (czytać) Koran, ponieważ szybko go (opanujesz). W rzeczywistości, to Naszą odpowiedzialnością jest zebrać go (w twojej piersi) i (uczynić cię biegłym w) recytowaniu go”. Oznacza to, że Allah zbiera go w twojej piersi (do zapamiętania), a następnie go czytasz: „Kiedy skończymy go recytować, kontynuuj recytację”. Oznacza to: „Słuchaj i bądź cicho”. Wtedy Allah Ta'ala powiedział: „Zaprawdę, wyjaśnienie jest dokonane na Nasz koszt”. Oznacza to: „I jest Naszym obowiązkiem go recytować”. I Posłaniec Allaha (sallallaahu alaihi wa sallam) od czasu, gdy Dżibryl (sallallaahu alaihi wa sallam) do niego przyszedł, słuchał go. A kiedy Dżibryl (sallallaahu alaihi wa sallam) odszedł, Prorok (sallallaahu alaihi wa sallam) odczytał go (swoim towarzyszom), tak jak Dżibryl (sallallaahu alaihi wa sallam) odczytał mu go. 'alaihi wasallam
MIĘKKOŚĆ PROROKA W MIESIĄCU RAMADAN, GDY JEST Z ANIOŁEM DŻIBRILEM
Imama Bukhariego : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Powiedział nam [Abdan], powiedział nam, powiedział nam [Abdullah], powiedział nam [Yunus] z [Az Zuhri] i z tą samą narracją, powiedział nam również [Bisyir bin Muhammad] powiedział, powiedział nam [Abdullah] powiedział, powiedział nam [Yunus] i [Ma'mar] z [Az Zuhri], jak powiedzieli inni, powiedział nam [Ubaidullah bin Abdullah] z [Ibn 'Abbas] powiedział, że Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam był najłagodniejszym człowiekiem, szczególnie w miesiącu Ramadlan, gdy anioł Jibril 'Alaihis Salam spotkał go, i to Jibril 'Alaihis Salam przychodził do niego każdej nocy w miesiącu Ramadlan, gdzie Jibril 'Alaihis Salam nauczał Koranu. Rzeczywiście, Rasulullah shallahu 'alaihi wasallam był znacznie łagodniejszy niż wiejący wiatr.
DIALOG HERAKLIIUSZA Z ABU SUFYANEM O PROROKU MUHAMMADE SAW
Imama Bukhariego : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Powiedział nam [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi'] powiedział, powiedział nam [Syu'aib] od [Az Zuhri] powiedział mi [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud], że [Abdullah bin 'Abbas] powiedział mu, że [Abu Sufyan bin Harb] powiedział mu, że Herakliusz przyjął grupę handlową Kurajszytów, która była na wyprawie handlowej do Ziemi Syrii w czasie, gdy weszło w życie porozumienie między Prorokiem sallallaahu 'alaihi wasallam i Abu Sufyanem a niewiernymi Kurajszytami. Kiedy zatrzymali się w Iliya, spotkali Herakliusza na zaproszenie Herakliusza, aby zaprosić ich do dialogu na jego zgromadzeniu, w którym to czasie Herakliusz był razem z rzymskimi dygnitarzami. Herakliusz rozmawiał z nimi za pośrednictwem tłumacza. Herakliusz powiedział; „Który z was ma najbliższe pokrewieństwo z osobą, która podaje się za Proroka?” zapytał Abu Sufjan. Odpowiedziałem więc: „To ja mam z nim najbliższe pokrewieństwo”. Herakliusz rzekł: „Przyprowadźcie go bliżej mnie i jego przyjaciół”. Umieścili więc Kurajszytów za Abu Sufjanem. Wtedy Herakliusz powiedział przez swojego tłumacza: „Powiedz mu, że pytałem go o człowieka, który twierdził, że jest Prorokiem. Jeśli mnie okłamał, to ty musisz okłamać jego. Na Allaha, gdyby nie wstyd wywołany oskarżeniami o kłamstwo, które mi rzucają, skłamałbym mu”. Abu Sufjan powiedział: „Pierwszą rzeczą, o którą mnie zapytał o nim (Proroka sal allahu alejhi ła sallam), było: „Jaka jest pozycja jego linii wśród was?”. Odpowiedziałem: „Jest z dobrego (szlachetnego) rodu”. Zapytał ponownie: „Czy ktoś inny przed nim to powiedział?”. Zapytał ponownie: „Czy jego ojciec był królem?”. Odpowiedziałem: „Nawet ci, którzy za nim podążają, są ludźmi niskiego stanu”. Zapytał ponownie: „Czy liczba zwolenników rośnie, czy maleje?”. Odpowiedziałem: „Rośnie”. Zapytał ponownie: „Czy jest ktoś, kto odstąpił od wiary, ponieważ był zagniewany na swoją religię?”. Odpowiedziałem: „Nic”. Zapytał ponownie: „Czy kiedykolwiek przyłapałeś go na kłamstwie, zanim powiedział to, co powiedział?” Odpowiedziałem: „Nigdy”. Zapytał ponownie: „Czy kiedykolwiek oszukiwał?” Odpowiedziałem: „Nigdy. Kiedy z nim przebywaliśmy, nigdy tego nie robił”. Abu Sufyan powiedział: „Nie potrafię przekazać niczego innego poza takimi słowami”. Zapytał ponownie: „Czy wy z tym walczycie?” Odpowiedziałem: „Tak”. Zapytał ponownie: „Jak skończyła się wojna?” Odpowiedziałem: „Wojna między nami a nim jest bardzo silna. Czasami on nas bije, czasami my jego”. Zapytał ponownie: „Co ci nakazał?” Odpowiedziałem: „Nakazał nam: 'Czcijcie Allaha, nie dodając mu niczego i porzućcie to, co mówili wasi przodkowie'”. Wtedy Herakliusz rzekł do swego tłumacza: „Powiedz mu, że pytałem cię o pochodzenie tego człowieka, powiedziałeś, że pochodził ze szlachetnego rodu. Podobnie, ten człowiek wychował się wśród potomków swojego ludu. Zapytałem cię, czy ktokolwiek przed nim powiedział to, co on powiedział, a ty odpowiedziałeś, że nie. Gdyby powiedziano, że ktoś przed nim to powiedział, uznałbym tego człowieka za naśladowcę kogoś, kto powiedział to samo. Zapytałem cię również, czy któryś z jego ojców pochodził z królewskiego rodu, a ty odpowiedziałeś, że nie. Powiedziałem, że gdyby jego ojcowie pochodzili z królewskiego rodu, ten człowiek domagałby się królestwa swojego ojca. Zapytałem cię również, czy kiedykolwiek widziałeś go kłamliwego, zanim powiedział to, co powiedział, a ty odpowiedziałeś, że nie. Zaprawdę, rozumiem, że skoro nie odważył się kłamać nawet ludziom, a co dopiero okłamywać Allaha. Zapytałem cię również, czy ci, którzy za nim podążali, byli ludźmi honorowymi, czy pokornymi?”. Powiedziałeś, że pokorni ludzie podążali za nim. W istocie byli to zwolennicy Posłańca. Zapytałem cię również, czy liczba jego zwolenników wzrosła, czy zmalała, odpowiedziałeś, że wzrosła. I tak jest z wiarą, aż stanie się doskonała. Zapytałem cię również, czy ktoś odstąpił od wiary, ponieważ był zły na swoją religię. Odpowiedziałeś, że nie. I tak właśnie jest z wiarą, kiedy rośnie i rośnie w sercu. Zapytałem cię również, czy kiedykolwiek oszukiwał, odpowiedziałeś, że nigdy. I tak właśnie było, że Apostołowie nie mogli oszukiwać. Zapytałem cię również, co ci nakazał, odpowiedziałeś, że nakazał ci czcić Allaha, nie dodając Mu niczego, i zakazał ci czcić bożków, nakazał ci również odprawiać modlitwę, płacić zakat, mówić prawdę, wybaczać sobie nawzajem i utrzymywać przyjaźń. Jeśli wszystko, co mówisz, jest prawdą, z pewnością będzie rządził królestwem pod moimi stopami. Naprawdę podejrzewałem, że nie ma go teraz wśród was, gdybym znał sposób, aby do niego dotrzeć, oczywiście tak bardzo bym się starał go znaleźć, że kiedy byłbym przy nim, na pewno umyłbym mu stopy. Następnie Herakliusz poprosił o list od Proroka Allaha (sallallaahu alejhi we'allam), który został przyniesiony przez Dihję dla władców Basry. Dał więc list Herakliuszowi, który go przeczytał, a jego treść brzmiała: „Bismillahir Rahim. Od Muhammada, sługi Allaha i Jego Posłańca, do Herakliusza, władcy rzymskiego, bezpieczeństwo dla tych, którzy postępują zgodnie z nakazami. Wzywam cię zatem z wezwaniem islamu; przystąp do islamu, wtedy będziesz bezpieczny, Allah wynagrodzi cię dwukrotnie. Lecz jeśli się odwrócisz, poniesiesz grzechy swojego ludu i: O ludu Księgi, przystąp (do) do wyroku (dekretu), że nie ma sporu między nami a wami, że nie czcimy nikogo prócz Allaha, nie dodajemy Mu niczego za współtowarzysza i że żaden z nas nie bierze sobie za rabinów innych niż Allah”. Jeśli się odwrócą, powiedz im: „Oto my jesteśmy tymi, którzy się poddali (Allahowi)”. Abu Sufyan powiedział: „Gdy Herakliusz przekazał to, co powiedział i skończył czytać list, wybuchło zamieszanie i hałas, tak że zostaliśmy wypędzeni. Powiedziałem moim przyjaciołom po wypędzeniu: «Zaprawdę, został zaproszony do sprawy syna Abu Kabsyah. Herakliusz martwił się o Cesarstwo Rzymskie». W tym czasie martwiłem się również o zwycięstwo Mahometa, aż w końcu (to uczucie zniknęło) Allah nakłonił mnie do przyjęcia islamu. Był też Ibn An Nazhur, szlachcic z Iliji, a Herakliusz był chrześcijańskim biskupem. Powiedział, że pewnego dnia, gdy Herakliusz odwiedził Iliję, był bardzo zaniepokojony. Niektórzy z jego dowódców wojennych powiedzieli: «Zaprawdę, zaprzeczamy waszej sytuacji. Co więcej, Ibn Nazhhur powiedział: „Herakliusz był astrologiem, który zawsze zwracał uwagę na ruch gwiazd. Pewnego razu odpowiedział na pytanie kapłanów: „Pewnej nocy, gdy obserwowałem ruch gwiazd, zobaczyłem, że urodził się król Kitan. Kto z tego ludu został obrzezany?”. Kapłani odpowiedzieli: „Obrzezani byli tylko Żydzi, nie martwcie się o Żydów. Rozkażcie tylko wszystkim krajom w waszym królestwie, aby Żydzi w tym kraju zostali wymordowani”. W tym czasie posłaniec od króla Bani Ghassan został przyprowadzony do Herakliusza, aby opowiedzieć o Posłańcu Allaha (sallallaahu alaihi wa sallam). Gdy człowiek skończył opowiadać historię, Herakliusz nakazał go zbadać, aby sprawdzić, czy jest obrzezany. Po zbadaniu okazało się, że rzeczywiście jest czarny. Wtedy ludzie powiedzieli Herakliuszowi. Herakliusz zapytał: „Czy inni Arabowie są obrzezani, czy nie?”. Odpowiedział: „Wszyscy Arabowie zostali obrzezani”. Herakliusz rzekł: „To jest król ummy, rzeczywiście się narodził”. Następnie Herakliusz wysłał list do przyjaciela w Rzymie, którego wiedza dorównywała jego wiedzy (aby opowiedzieć o narodzinach Proroka Mahometa sal allahu alejhi wa sallam). W międzyczasie kontynuował podróż do Himszy, ale zanim tam dotarł, najpierw nadeszła odpowiedź na list od jego przyjaciela. Jego przyjaciel zgodził się z opinią Herakliusza, że Mahomet się narodził i że rzeczywiście był Prorokiem. Herakliusz zaprosił następnie rzymskich urzędników do swojego domu w Himszy. Gdy wszyscy byli obecni na spotkaniu, Herakliusz nakazał zamknąć wszystkie drzwi. Następnie powiedział: „O, ludzie Rumu, czy wszyscy odniesiecie chwalebne zwycięstwo i osiągniecie postęp, podczas gdy królestwo pozostanie nienaruszone w naszych rękach?” Słysząc te słowa, uciekli jak dzikie osły, mimo że wszystkie drzwi były zamknięte. Widząc taką sytuację, Herakliusz stracił nadzieję, że uwierzą (w proroctwo Mahometa). Następnie nakazał wszystkim wrócić na swoje miejsca i powiedział: „Właściwie to, co powiedziałem wcześniej, miało na celu jedynie sprawdzenie waszej wytrwałości. Teraz zobaczyłem tę wytrwałość”. Następnie pokłonili się Herakliuszowi i byli z niego zadowoleni. Tak kończy się historia Herakliusza. Została ona przekazana przez [Saliha bin Kaisana], [Junusa] i [Ma'mar] z [Az Zuhri].
Pięć głównych podstaw islamu
Imama Bukhariego : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Powiedział nam [Abdullah bin Musa], powiedział, powiedział nam [Hanzhalah bin Abu Sufyan] od ['Ikrimah bin Khalid] od [Ibn Umara] powiedział: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „Islam opiera się na pięciu (fundamentach); świadectwie, że nie ma boga oprócz Allaha, a zaprawdę Mahomet jest posłańcem Allaha, odprawianiu modlitw, wykonywaniu zakatu, hadżdżu i poście w ramadanie”.
WIARA MA WIĘCEJ NIŻ SZEŚĆDZIESIĄT GAŁĘZI
Imama Bukhariego : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Powiedział nam [Abdullah bin Muhammad Al Ju'fi], powiedział, Powiedział nam [Abu 'Amir Al 'Aqadi], który powiedział, że powiedział nam [Sulaiman bin Bilal] od [Abdullah bin Dinar] od [Abu Salih] od [Abu Hurairah] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, powiedział: „Wiara ma więcej niż sześćdziesiąt gałęzi, a wstyd jest częścią wiary”.
DEFINICJA PRAWDZIWEGO muzułmanina i MUHAJIRA
Imama Bukhariego : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Powiedziano nam [Adam bin Abu Iyas] powiedział, Powiedziano nam [Syu'bah] od [Abdullaha bin Abu As Safara] i [Isma'il bin Abu Khalid] od [Asy Sya'bi] od [Abdullaha bin 'Amru] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, powiedział: „Muzułmanin to osoba, której słowa i ręce są bezpieczne dla Muzułmanów, a Muhajir to osoba, która porzuca to, co Allah zakazał. Abu Abdullah powiedział; i [Abu Mu'awiyyah] powiedział; Powiedział nam [Daud], że jest synem Ibn Hind, z ['Amir] powiedział; Słyszałem [Abdullaha], co oznacza ibn 'Amru, od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam I powiedział [Abdul A'laa] od [Daud] od ['Amir] od [Abdullaha] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam
NAJLEPSZY ISLAM: URATUJ MUZUŁMANÓW PRZED JĘZYKAMI I RĘKAMI
Imama Bukhariego : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Powiedział nam [Sa’id bin Yahya bin Sa’id Al Qurasyi], powiedział: „Powiedział nam [mój ojciec] powiedział, że On powiedział nam [Abu Burdah bin Abdullah bin Abu Burdah] od [Abu Burdah] od [Abu Musa] powiedział: „O Posłańcu Allaha, który islam jest najlepszy?”
NAJLEPSZY ISLAM: KARMIENIE I POWITANIE
Imama Bukhariego : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Powiedział nam [Amru bin Khalid] powiedział, powiedział nam [Al Laits] od [Yazida] od [Abu Al Khaira] od [Abdullaha bin Amru]; Był ktoś, kto zapytał Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam: „Który Islam jest najlepszy?” Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam odpowiedział: „Dajesz jedzenie, pozdrawiasz ludzi, których znasz i tych, których nie znasz”.
KOCHAJ BRATA SWOJEGO JAK KOCHASZ SIEBIE SAMEGO
Imama Bukhariego : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Przekazał nam [Musaddad], powiedział, przekazał nam [Yahya] od [Syu'bah] od [Qotadah] od [Anas] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam. I od [Husain Al Mu'alim], powiedział, przekazał nam [Qotadah] od [Anas] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, powiedział: „Żaden z was nie uwierzy, dopóki nie pokocha swego brata tak, jak kocha siebie”.
KOCHAJ PROROKA BARDZIEJ NIŻ RODZICÓW I DZIECI
Imama Bukhariego : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Powiedziano nam [Abu Al Yaman] powiedział, przekazano nam [Syu'aib] powiedział, przekazano nam [Abu Az Zanad] od [Al A'raj] od [Abu Hurairah], że Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Na Tego, w Którego Ręku jest moja dusza, żaden z was nie uwierzy, dopóki nie będę kochany bardziej niż jego rodzice i jego dzieci”.
KOCHAJ PROROKA BARDZIEJ NIŻ WSZYSTKĄ LUDZKOŚĆ
Imama Bukhariego : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Przekazano nam to [Jakub bin Ibrahim], powiedział, przekazano nam to [Ibn 'Ulayyah] od [Abdul 'Aziz bin Shuhaib] od [Anas] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam. Przekazano nam to również [Adam], powiedział, przekazano nam to [Syu'bah] od [Qotadah] od [Anas] powiedział, Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „Żaden z was nie uwierzy, dopóki nie pokocham go bardziej niż swoich rodziców, swoich dzieci i całej ludzkości”.
TRZY RZECZY, KTÓRE PRZYNOSZĄ SŁODYCZ WIARY
Imama Bukhariego : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Powiedziano nam [Muhammad bin Al Mutsanna], powiedziano nam [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi], powiedziano nam [Ajjub] od [Abu Qilabah] od [Anas bin Malik] od Proroka (sallallaahu alajhi wa sallam), który powiedział: „Trzy rzeczy, które, jeśli są w człowieku, zapewnią mu słodycz wiary: On uczynił Allaha i Jego Posłańca bardziej umiłowanymi dla siebie niż tych dwóch. Jeśli kogoś kocha, kocha go tylko ze względu na Allaha. I nienawidzi powrotu do niewiary tak samo, jak nienawidzi wrzucenia do piekła”.
KOCHANIE LUDU ANSHAR JAKO ZNAK WIARY
Imama Bukhariego : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Powiedział nam [Abu Al Walid] powiedział, powiedział nam [Syu'bah] powiedział mi [Abdullah bin Abdullah bin Jabar], powiedział: Słyszałem [Anasa] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, powiedział: „Znakiem wiary jest kochanie (Ansarów), a znakiem nifaq jest nienawidzenie (Ansarów)”.
PRZYRZECZENIE, ŻE NIE BĘDZIEMY PROSIĆ BOGA I POPEŁNIAĆ WIELKICH GRZECHÓW
Imama Bukhariego : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Powiedział nam [Abu Al Yaman] powiedział, powiedział nam [Syu'aib] od [Az Zuhri] powiedział, powiedział nam [Abu Idris 'Aidzullah bin Abdullah], że ['Ubadah bin Ash Shamit] był przyjacielem, który brał udział w bitwie pod Badr i był także jednym z tych, którzy złożyli przysięgę w noc Aqobah, powiedział; Że Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział, gdy był wśród swoich towarzyszy: „Przysięgnijcie mi wierność, że nie będziecie dodawać Allahowi żadnych współtowarzyszy, nie będziecie kraść, nie będziecie cudzołożyć, nie będziecie zabijać swoich dzieci, nie będziecie kłamać między rękami a nogami, nie będziecie łamać niczego, co prawe. Ktokolwiek z was to wypełni, jego nagroda będzie u Allaha, a kto to naruszy, tego Allah ukarze na tym świecie, to będzie dla niego kafarat, a kto naruszy te prawa, to Allah je zakryje (nie ukarze go na tym świecie), to jego sprawy wrócą do Allaha, jeśli On zechce, On mu przebaczy albo zostanie ukarany”. Przysięgliśmy mu więc wierność za te rzeczy.
NAJLEPSZY SKARB W EPOCE FITNAH: PASTERSTWO KOZ W ODLEGŁYM MIEJSCU
Imama Bukhariego : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Opowiedział nam o tym [Abdullah bin Maslamah] od [Malika] od [Abdurrahmana bin Abdullaha bin Abdurrahmana bin Abu Sha'Sha'ah] od [jego ojca] od [Abu Sa'id Al Khudri, że powiedział: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam powiedział: „Prawie zdarzyło się, że największym skarbem muzułmanina była koza, którą pasł na szczycie góry, a w odległe miejsca zabierał ze sobą. Oddawał się swojej religii, ponieważ bał się, że zostanie zniesławiony”.
REALIZUJ PRAKTYKI ZGODNIE ZE SWOIMI MOŻLIWOŚCIAMI
Imama Bukhariego : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Powiedział nam [Muhammad bin Salam] powiedział, przekazał nam [Abdah] od [Hiszama] od [jego ojca] od [Aiszy] powiedział: „Kiedy Wysłannik Allaha (salla Allahu alejhi ła sallam) nakazał swoim towarzyszom, nakazał im wykonywać czyny, które byli w stanie wykonać, wtedy towarzysze powiedzieli: „Nie jesteśmy jak wy, o Wysłanniku Allaha, ponieważ zostały wam wybaczone wasze przeszłe i przyszłe grzechy”. Wtedy rozgniewał się (salla Allahu alejhi ła sallam), co można było dostrzec na jego twarzy, a następnie powiedział: „Zaprawdę, tym, który jest najbardziej pobożny i najbardziej rozumie Allaha spośród was, jestem ja”.
TRZY RZECZY, KTÓRE PRZYNOSZĄ SŁODYCZ WIARY
Imama Bukhariego : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
Przekazano nam [Sulaiman bin Harb], powiedział, przekazano nam [Syu'bah] od [Qotadah] od [Anasa bin Malika] od Proroka (sallallaahu alaihi wasallam), który powiedział: „Trzy (rzeczy), które jeśli człowiek posiada, otrzyma słodycz wiary: Allah i Jego Posłaniec są mu bardziej umiłowani niż oni dwaj. A kto kocha kogoś, nie kocha tej osoby inaczej niż ze względu na Allaha (sallallahu alaihi wahalla). A kto nienawidzi, powraca do niewiary, tak jak nienawidziłby wrzucenia do piekła”.
