האימאם בוכרי (الامام البخاري) - 7008 חדית'
חדית'
האימאם בוכרי : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
אמר לנו [אל-חומאידי עבדאללה בן עז זוביר] הוא אמר, אמר לנו [סופיאן] שאמר, שאמר לנו [יחיא בן סעיד אל-אנצארי] אמר, אמר לנו [מוחמד בן אברהים א-טימי], שהוא שמע את [אלקאמה בן וקש אל-לאיצי] אומר; שמעתי פעם את [עומר בן אל-ח'ת'אב] על הדוכן אומר; שמעתי את הנביא صلى الله عليه وسلم אומר: "כל הפעולות תלויות בכוונה, ו(הגמול) של כל אדם (תלוי) במה שהתכוון; מי שמתכוון להגר בגלל העולם שאליו הוא רוצה להגיע או בגלל אישה שהוא רוצה להינשא לה, אז הגירתו היא למה שהוא התכוון."
חדית'
האימאם בוכרי : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
מסופר לנו ש[עבדאללה בן יוסף] אמר, [מאליק] סיפר לנו מ[הישאם בן עורווה] מ[אביו] מ[עאישה] אם המאמינים, שאל אל חרית בן הישאם את שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה): "הו שליח אללה, כיצד יורדת אליך גילוי?" ענה שליח אללה (עליו השלום וברכת אללה): "לפעמים זה מגיע אליי כמו צליל צלצול פעמון, וזו הדרך הקשה ביותר עבורי, ואז זה נפסק כדי שאוכל להבין מה מועבר. ולפעמים מלאך מגיע בצורת אדם ומדבר אליי, אז אני עוקב אחר מה שהוא אומר." עאישה אמרה: "ואכן, פעם ראיתי גילוי יורד אליו (עליו השלום וברכת אללה) ביום קר מאוד, ואז זה נפסק, וראיתי זיעה ניגרת ממצחו."
חדית'
האימאם בוכרי : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
נאמר לנו [יחיא בן בוכאיר], נאמר לנו מ[אל לייטס] מ[עוקייל] מ[בן שיהאב] מ[עורוה בן עז זוביר] מ[עאיסיה] - אם המומינין -, שאמרה: "תחילת הגילוי שהגיע לשליח אללה صلى الله عليه وسلم היה עם חלום אמיתי בשנתו. והוא לא חלם אלא אם כן הגיע כמו אור השחר. אחר כך התברך באהבה להיות לבד, אחר כך בחר במערת הירו וסבל אותה, כלומר סגדו בלילה במשך זמן רב לפני שחזר למשפחתו להכין אספקה לסבול שוב. אחר כך פגש את חדיג'ה להכין אספקה. עד שלבסוף אל חק הגיע וחיבק אותי חזק מאוד ואז שחרר אותי ואמר שוב: "קרא!" הוא ענה: "אני לא יכול לקרוא." אז המלאך תפס אותי וחיבק אותי חזק מאוד ואז שחרר אותי ואמר שוב: "קרא!". הוא ענה: "אני לא יכול" "קרא." המלאך תפס אותי שוב וחיבק אותי בפעם השלישית חזק מאוד, אחר כך שחרר אותי ואמר שוב: (קרא על ידי (אזכור) שם אלוהיך אשר ברא, הוא ברא את האדם מקריש דם. קרא, ואלוהיך הוא החנון ביותר)." הנביא صلى الله عليه وسلم חזר למשפחתו עם דברי הגילוי במצב חרד. הוא פגש את חדיג'ה בנת ח'ווייליד ואמר: "כסו אותי, כסו אותי!" עד שפחדו נעלם. אחר כך סיפר לחדיג'ה מה קרה: "דאגתי לעצמי." אז חדיג'ה אמר: "בחי אללה, אללה לא יפגע בך לנצח, כי אתה אדם שמחבר חברות." חדיג'ה הזמין אותו אז לפגוש את וורקו בן נאופל בן אסד בן עבד אל-עזא, בנו של דודו של חדיג'ה, שהיה נוצרי בתקופת הג'אהליה. הוא גם כתב ספרים בעברית, וגם כתב את התנ"ך בעברית ברשותו של אללה. באותה תקופה היה ווארוקה זקן ועיניו היו עיוורות. חדיג'ה אמר: "הו בן דודי, הקשב למה שיש לבן אחיך לומר." ווארוקה אמר: "הו בן אחי, מה חווית?" אז רסולאללה صلى الله عليه وسلم סיפר מה קרה לו. ווארוקה אמר: "זהו נמוס, כפי שגילה אללה פעם למשה. הלוואי והייתי עדיין צעיר ועדיין הייתי חי כשגורשת על ידי עמך." רסולאללה صلى الله عليه وسلم שאל: "האם הם יגרשו אותי?" ווארוקה ענה: "כן. כי אף אחד לא בא עם מה שאתה מביא מלבד שהם יפגעו (יהיו עוינים). אם הייתי נוכח באותו זמן, הייתי בהחלט עוזר לך ביכולתי." ווארוקה לא חווה את האירוע בו האמין מכיוון שהוא מת מוקדם יותר במהלך הפתרו (ריקנות) של הגילוי. [אבן סיהאב] אמר; הודיע לי [אבו סלמה בן עבדאללה רחמן] ש[ג'אבר בן עבדאללה אל אנשירי] דיבר על ריקנות הגילוי, כפי שאמר שליח אללה صلى الله عليه وسلم: "בזמן שהלכתי שמעתי קול מן השמים, הבטתי אליו וראיתי את המלאך שבא אליי במערת הירו, יושב על כיסא בין השמים לארץ. פחדתי וחזרתי הביתה ואמרתי: "כסו אותי. כסו אותי." ואז אללה תעאלה גילה את הגילוי: (הו אתם המכוסים) עד דבר אללה (ועזבו את האלילים). מאז הגילוי המשיך לרדת ברציפות." חדית' זה סופר גם על ידי [עבדאללה בן יוסף] ו[אבו סאלח] וגם על ידי [הילאל בן רדאד] מ[עז זוהרי]. ו[יונוס] אמר; ו[מאמר] הסכים שהוא קיבל אותו מאז זוהרי.
חדית'
האימאם בוכרי : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
"אמר לנו [מוסא בן אסמאעיל] הוא אמר, אמר לנו [אבו עוואנה] אמר, שאמר לנו [מוסא בן אבו עאישיה] אמר, אמר לנו [סעיד בן ג'וביר] מ[אבן עבאס] על דברי אללה תעאלה: (אל תזיזו את לשונכם לקריאת הקוראן כי תרצו לשלוט בו במהירות)." אמר אבן עבאס: "שליח אללה صلى الله عليه وسلم היה בעל רצון עז לשנן את מה שנגלה (הקוראן) והוא הניע את שפתיו." אמר אבן עבאס: "אני אזיז את שפתיי (לדקלם) לכם כפי שעשה לי רסולאללה صلى الله عليه وسلم." صلى الله عليه وسلم הזיז את שתי שפתיו, ואז ירדה דבר אללה תעאלה: אל תזיזו את לשונכם לקריאת הקוראן כי תרצו לשלוט בו במהירות. למעשה, באחריותנו לאסוף אותו (בכם)." "חיק) ו(להפוך אותך לחכם ב) לדקלם אותו." משמעות הדבר היא שאללה אוסף אותו בחיזקך (לשנן) ואז אתה קורא אותו: "כאשר נסיים לדקלם אותו, עקוב אחר הדקלום." משמעות הדבר היא: "הקשיבו ושתו". ואז אללה תעאלה אמר: "אם כך, ההסבר באמת נעשה על חשבוננו. משמעות הדבר היא: "וחובתנו לדקלם אותו". ושליח אללה صلى الله عليه وسلم מאותו זמן כאשר ג'יבריל صلى الله عليه בא אליו, הוא הקשיב לו. וכאשר ג'יבריל صلى الله عليه הלך, אז הנביא صلى الله عليه وسلم קרא אותו (לחבריו) כפי שג'יבריל صلى الله عليه קרא אותו לו صلى الله عليه وسلم.
חדית'
האימאם בוכרי : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
אמר לנו [עבדאן] הוא אמר, אמר לנו [עבדאללה] אמר לנו [יונס] מ[עז זוהרי] ועם אותו סיפור, גם אמר לנו [ביסיר בן מוחמד] אמר, אמר לנו [עבדאללה] אמר, אמר לנו [יונס] ו[מאמר] מ[עז זוהרי] כפי שאחרים אמרו, אמר לנו [עוביידאללה בן עבדאללה] מ[אבן עבאס] אמר, שרסולאללה שלוחה עליחי וסלאם היה האדם העדין ביותר, במיוחד בחודש רמדלן כאשר המלאך ג'יבריל עליחי וסלאם פגש אותו, וג'יבריל עליחי וסלאם הוא שבא אליו כל לילה בחודש רמדלן, שם לימד ג'יבריל עליחי וסלאם את הקוראן. ואכן, רסולאללה שלוחה עליחי וסלאם היה הרבה יותר עדין מהרוח הנושבת.
חדית'
האימאם בוכרי : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
אמר לנו [אבו אל יאמן אל חכם בן נאפי] הוא אמר, אמר לנו [סיועיב] מ[עז זוהרי] אמר לי [עוביידאללה בן עבדאללה בן עותבה בן מסעוד] ש[עבדאללה בן עבאס] אמר לו ש[אבו סופיאן בן חרב] אמר לו; שהרקליוס קיבל קבוצת מסחר קורייש, שהייתה במסע מסחר לארץ סוריה בזמן שנכנס לתוקף ההסכם בין הנביא صلى الله عليه وسلم לבין אבו סופיאן והכופרים קורייש. כשהם עצרו באיליה הם פגשו את הרקליוס בהזמנתו להיות מוזמן לדיאלוג באסיפתו, ובאותה תקופה היה הרקליוס יחד עם הנכבדים הרומאים. הרקליוס דיבר איתם באמצעות מתורגמן. הרקליוס אמר: "למי מכם יש את הקשר המשפחתי הקרוב ביותר עם האדם שטוען שהוא הנביא?" אמר אבו סופיאן; אז עניתי; "אני זה עם הקשר המשפחתי הקרוב ביותר אליו." אמר הרקליוס; "קרבו אותו אליי ולחבריו." אז הם השאירו את קורייש מאחורי אבו סופיאן. אז אמר הרקליוס דרך המתורגמן שלו: "תגיד לו ששאלתי אותו על האיש שטען שהוא נביא. אם הוא שיקר לי אז אתה חייב לשקר לו. "בחי אללה, אלמלא הבושה שנגרמה מההאשמות שהם היו מטחים בי בשקרן הייתי משקר לו." אמר אבו סופיאן; אז הדבר הראשון שהוא שאל אותי עליו (הנביא صلى الله عليه وسلم) היה: "מה מעמד השושלת שלו ביניכם?" עניתי: "הוא ממוצא טוב (אצילי)." הוא שאל שוב: "האם מישהו אחר אמר את זה לפניו?" הוא שאל שוב: "האם אביו היה מלך?" עניתי: "אפילו אלה שעוקבים אחריו הם אנשים צנועים." הוא שאל שוב: "האם העוקבים גדלים או פוחתים?" עניתי: "גדלים". הוא שאל שוב: "האם יש מישהו שכבר כופר כי הוא כעס על דתו?" עניתי: "כלום". הוא שאל שוב: "האם אי פעם מצאת אותו משקר לפני שהוא אמר את מה שאמר?" עניתי: "מעולם לא". הוא שאל שוב: "האם הוא אי פעם רימה?" עניתי: "מעולם לא. כשהיינו איתו, הוא מעולם לא עשה את זה." אבו סופיאן אמר: "אני לא יכול להעביר שום דבר מלבד מילים כאלה." הוא שאל שוב: "אתם נלחמים בזה?" עניתי: "כן". הוא שאל שוב: "איך הסתיימה המלחמה?" עניתי: "המלחמה בינינו לבינו היא קשה מאוד. לפעמים הוא מכה אותנו, לפעמים אנחנו מכים אותו." הוא שאל שוב: "מה הוא ציווה עליכם לעשות?" עניתי: "הוא ציווה עלינו: 'עבדו את אללה בלי לקשר אליו דבר, והשאירו מאחור את מה שאמרו אבותיכם'." אז אמר הרקליוס למתרגם שלו: "אמור לו, שאלתי אותך על שושלתו של האיש הזה, אמרת שהוא ממוצא אציל. כמו כן, האיש הזה גדל בין צאצאי עמו. ושאלתי אותך האם מישהו לפניו אמר את מה שאמר, אמרת שלא. אם נאמר שמישהו לפניו אמר זאת, הייתי מחשיב את האיש הזה כמי שמחקה מישהו לפניו שאמר את אותו הדבר. שאלתי אותך גם האם מישהו מאבותיו היה ממוצא מלכותי, אמרת שלא. אמרתי שאם אבותיו היו ממוצא מלכותי, האיש הזה היה דורש את מלכות אביו. וגם שאלתי אותך אם אי פעם מצאת אותו משקר לפני שאמר את מה שאמר, אמרת שלא. אכן, אני מבין שאם הוא לא העז לשקר אפילו לאנשים, שלא לדבר על לשקר לאללה. וגם שאלתי אותך, האם אלה שהלכו אחריו היו אנשים מכובדים או נחותים?" אמרת שאנשים נחותים הלכו אחריו. אכן, הם היו חסידיו של השליח. שאלתי אותך גם האם חסידיו גדלו או פחתו, אמרת שהם גדלו. וכך הדבר עם אמונה עד שהיא הופכת לשלמה. שאלתי אותך גם האם מישהו כופר בדתו כי הוא כעס על דתו. ענית שלא. וככה נראית אמונה כשהיא גדלה וגדלה בלב. שאלתי אותך גם אם הוא אי פעם רימה, ענית מעולם לא. וככה היה שהשליחים לא יכלו לרמות. וגם שאלתי אותך מה הוא ציווה עליך לעשות, ענית שהוא ציווה עליך לעבוד את אללה בכך שלא תקשר איתו דבר, ואסר עליך לעבוד אלילים, הוא גם ציווה עליך לקיים תפילה, לשלם זכאת, לדבר אמת, לסלוח זה לזה ולשמור על חברות. אם כל מה שאתה אומר נכון, הוא בוודאי ישלוט בממלכה תחת רגליי. באמת חשדתי שהוא לא ביניכם כרגע, אם הייתי יודע את הדרך להגיע אליו, כמובן שהייתי מנסה כל כך למצוא אותו שכאשר אהיה לצידו בהחלט הייתי רוחץ את רגליו. אז ביקש הרקליוס מכתב מרסולאללה صلى الله عليه وسلم, אשר הובא על ידי דיחיה עבור שליטי בצרה. הוא נתן את המכתב להרקליוס, קרא אותו ותוכנו נכתב: "בַּסְמִילַהִיר רַחְמַנִּיר רַחִים. ממוחמד, עבד אללה ושליחו להרקליוס, שליט רומאי, שלום לאלו המקיימים את ההוראות. אני מזמין אתכם בקריאת האסלאם; היכנסו לאסלאם, אז תהיו בטוחים, אללה יגמול לכם פעמיים. אך אם תפנו עורף, אז תישאו את חטאי עמכם, ו: אנשי הספר, הגיעו (דבקו) בפסק דין (צו) שאין מחלוקת בינינו לביניכם, שאיננו עובדים אף אחד מלבד אללה ואיננו מקשרים דבר עמו ואף אחד מאיתנו לא יקבל אחרים כרבנים מלבד אללה." אם הם תפנו עורף, אמרו להם: "הנה, אנחנו אלה שנכנעו (לאללה)". אבו סופיאן אמר: "לאחר שהרקליוס מסר את דבריו וסיים לקרוא את המכתב, הייתה מהומה ורעשים רמים, כך שגורשנו. אמרתי לחבריי לאחר שגורשנו: 'אכן הוא הוזמן לפרשת בן אבו קבסיה. הרקליוס דאג לגבי האימפריה הרומית'." באותו זמן גם דאגתי שמוחמד ינצח, עד שלבסוף (התחושה הזו נעלמה לאחר מכן) אללה גרם לי לאמץ את האסלאם. והיה שם אבן אן נז'ור, אציל מאיליה, והרקליוס היה בישוף נוצרי, הוא אמר שיום אחד, כאשר הרקליוס ביקר באיליה, הוא היה חרד מאוד, אמרו כמה ממפקדי המלחמה שלו: "אכן אנו מכחישים את מצבכם." יתר על כן, אבן נז'חור אמר, "הרקליוס היה אסטרולוג שתמיד שם לב לתנועת הכוכבים. הוא ענה פעם על שאלה של הכוהנים ששאלו אותו; "לילה אחד כשצפיתי בתנועת הכוכבים, ראיתי שנולד מלך ח'יטן, מי מבין העם הזה נימול?" הכוהנים ענו; "היחידים שנימולו היו היהודים, אל תדאג בגלל היהודים. פשוט צווה על כל המדינות בממלכתך, כדי שיהודים במדינה הזו יומתו." באותו זמן, שליח ממלך בני ע'סאן הוצג להרקליוס כדי לספר על שליח אללה صلى الله عليه وسلم. לאחר שהאיש סיים לספר את הסיפור, הראקליוס הורה לו להיבדק כדי לראות אם הוא נימול או לא. לאחר שנבדק, התברר שהוא אכן שחור. ואז אנשים סיפרו להרקליוס. הראקליוס שאל את אותו אדם על ערבים אחרים, האם הם נימולים או לא?" הוא ענה; "כל הערבים נימולו", אמר הרקליוס; "זהו מלך האומה, אכן הוא נולד". לאחר מכן שלח הרקליוס מכתב לחבר ברומא, אשר ידיעותיו היו שוות ערך לזו של הרקליוס (לספר על לידתו של הנביא מוחמד صلى الله عليه وسلم). בינתיים, הוא המשיך במסעו לארץ חימשה, אך לפני שהגיע לחימשה, הגיעה תחילה תשובה למכתב מחברו. חברו הסכים עם דעתו של הרקליוס שמוחמד נולד ושהוא אכן נביא. הרקליוס הזמין את הפקידים הרומאים לבוא למקומו בחימשה, ולאחר שכולם נכחו בפגישה, הורה הרקליוס לנעול את כל הדלתות. לאחר מכן אמר: "הו אנשי רום, האם כולכם תשיגו ניצחון מפואר והתקדמות, בעוד הממלכה נותרת שלמה בידינו?" כששמעו את הדברים הללו, הם ברחו כמו חמורים פראיים, למרות שכל הדלתות היו נעולות. כשראה מצב כזה, ויתר הרקליוס על התקווה שהם יאמינו (יאמינו בנבואתו של מוחמד). אז הוא ציווה על כולם לחזור למקומותיהם ואמר: "למעשה, מה שאמרתי קודם היה רק כדי לבחון את עמידתכם האיתנה. עכשיו ראיתי את עמידתכם האיתנה." לאחר מכן הם השתחוו בפני הרקליוס והיו מרוצים ממנו. כך מסתיים סיפורו של הרקליוס. הוא סופר על ידי [סאליח בן קיסאן] ו[יונוס] ו[מַעַמַר] מ[אז זוהרי].
חדית'
האימאם בוכרי : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
אמר לנו [עבדאללה בן מוסא] הוא אמר, אמר לנו [חנז'אללה בן אבו סופיאן] מאת [עיכרימה בן ח'אלד] מאת [אבן עומר] אמר: רסולאללה صلى الله عليه وسلم אמר: "האסלאם בנוי על חמישה (יסודות); עדות שאין אלוהים מלבדי אללה ואכן מוחמד הוא שליח אללה, המקיים תפילות, מקיים זכאת, חאג' וצום במהלך הרמדאן".
חדית'
האימאם בוכרי : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
אמר לנו [עבדאללה בן מוחמד אל ג'ועפי] הוא אמר, אמר לנו [אבו אמיר אל עקדי] שאמר, שאמר לנו [סולימאן בן בילאל] מ[עבדאללה בן דינר] מ[אבו סאלח] מ[אבו הורירה] מהנביא صلى الله عليه وسلم, הוא אמר: "לאמונה יש יותר משישים ענפים, ובושה היא חלק מהאמונה."
חדית'
האימאם בוכרי : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
נאמר לנו [אדם בן אבו איאס], נאמר לנו [סיועה] מ[עבדאללה בן אבו אס-צפר] ו[אסמאעיל בן אבו ח'אלד] מ[אסי סיאבי] מ[עבדאללה בן עמרו] מהנביא صلى الله عليه وسلم, אמר: "מוסלמי הוא אדם שדבריו וידיו בטוחים עבור המוסלמים, ומוהאג'יר הוא אדם הנוטש את מה שאסר אללה. אמר אבו עבדאללה; ו[אבו מועוויה] אמר; אמר לנו [דאוד], הוא בנו של אבן הינד, של [אמיר] אמר; שמעתי [עבדאללה], כלומר אבן עמרו, מהנביא صلى الله عليه وسلم ואמר [עבד אללה] מ[דאוד] מ[אמיר] מ[עבדאללה] מהנביא صلى الله عليه وسلم.
חדית'
האימאם בוכרי : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
הוא אמר לנו [סעיד בן יחיא בן סעיד אל קורסי] הוא אמר, "אמר לנו [אבי] אמר, שאמר לנו [אבו בורדה בן עבדאללה בן אבו בורדה] מ[אבו בורדה] מ[אבו מוסא] אמר: 'הו שליח אללה, איזה אסלאם הוא החשוב ביותר?' רסולאללה صلى الله عليه وسلم ענה: "את מי המוסלמים מצילים מפיהם ומידיהם".
חדית'
האימאם בוכרי : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
אמר לנו [עַמְרוּ בן ח'אלד], אמר לנו [אל לייטס] מ[יזיד] מ[אבו אל ח'יר] מ[עבדאללה בן עַמְרוּ]; היה מישהו ששאל את הנביא صلى الله عليه وسلم: "איזה אסלאם הוא הטוב ביותר?" הנביא صلى الله عليه وسلم ענה: "אתם נותנים אוכל, אומרים ברכות לאנשים שאתם מכירים ולאלה שאתם לא מכירים."
חדית'
האימאם בוכרי : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
סיפר לנו [מוסדד] אמר, סיפר לנו [יחיא] מ[סיובה] מ[כותודה] מ[אנאס] מהנביא صلى الله عليه وسلم. ו[חוסיין אל מועלם] אמר, סיפר לנו [כותודה] מ[אנאס] מהנביא صلى الله عليه وسلم, הוא אמר: "איש מכם לא יאמין עד שיאהב את אחיו כאוהב את עצמו."
חדית'
האימאם בוכרי : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
נאמר לנו [אבו אל יאמן] אמר, נאמר לנו [סיועיב] אמר, נאמר לנו [אבו אל זנד] מ[אל עראג'] מ[אבו הורירה], כי שליח אללה صلى الله عليه وسلم אמר: "אז בשם זה אשר בידו נשמתי, איש מכם לא יאמין עד שאאהב יותר מהוריו ומילדיו."
חדית'
האימאם בוכרי : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
מסופר לנו [יעקב בן אברהים], מסופר לנו [אבן עליה] מ[עבדול עזיז בן שוהייב] מ[אנס] מהנביא صلى الله عليه وسلم. וגם מסופר לנו [אדם] אמר, מסופר לנו [סיועה] מ[קוטדה] מ[אנס] אמר, הנביא صلى الله عليه وسلم אמר: "אף אחד מכם לא יאמין עד שאני אוהב אותו יותר מהוריו, ילדיו וכל האנושות."
חדית'
האימאם בוכרי : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
נאמר לנו [מוחמד בן אל-מוצאנה] אמר, נאמר לנו [עבדול והאב אטס צקאפי] אמר, נאמר לנו [איוב] מ[אבו קילבה] מ[אנאס בן מאליק] מהנביא صلى الله عليه وسلم, הוא אמר: "שלושה דברים שאם יש באדם, הוא ישיג את מתיקות האמונה: הוא הפך את אללה ואת שליחו לאהובים עליו יותר משניהם. אם הוא אוהב מישהו, הוא לא אוהב אותו אלא למען אללה. והוא שונא לחזור לחוסר אמונה כשם שהוא שונא להיזרק לגיהנום."
חדית'
האימאם בוכרי : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
אמר לנו [אבו אל-וליד] אמר, אמר לנו [סיובה] אמר לי [עבדאללה בן עבדאללה בן ג'בר], אמר; שמעתי [אנס] מהנביא صلى الله عليه وسلم, הוא אמר: "סימן האמונה הוא אהבת (את) האנצאר וסימן הניפאק הוא שנאת (את) האנצאר".
חדית'
האימאם בוכרי : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
אמר לנו [אבו אל יאמן] אמר, אמר לנו [סיועיב] מ[עז זוהרי] אמר, אמר לנו [אבו אידריס עידזוללה בן עבדאללה], ש[עובדה בן א-שמיט] היה חבר שהשתתף בקרב בדר והיה גם אחד מאלה שנשבעו את השבועה בליל עקבה, הוא אמר; שהנביא صلى الله عليه وسلم אמר כאשר היה בין כמה מחבריו: "הישבעו אמונים לי, אל תחבר שותפים לאללה בשום דבר, לא תגנוב, לא תנאף, לא תהרוג את בניך, לא תמציא שקרים אשר תמציא בין ידיך ורגליך, לא תמרה דבר מה נכון. מי מכם שימלא זאת, שכרו אצל אללה, ומי שעובר זאת, אללה יעניש אותו בעולם, אזי הוא כפרת עבורו, ומי שעובר על הדברים האלה, ואז אללה יכסה אותם (לא יעניש אותו בעולם), אזי ענייניו יחזרו לאללה, אם ירצה, הוא יסלח לו או ייענש." לכן נשבענו לו אמונים על הדברים האלה.
חדית'
האימאם בוכרי : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
נאמר לנו על ידי [עבדאללה בן מסלאמה] מ[מאליק] מ[עבדורחמן בן עבדאללה בן עבדורחמן בן אבו ששעעה] מ[אביו] מ[אבו סעיד אל ח'ודרי] שהוא אמר, רסולאללה שאללה עליחי וסלאם אמר: "כמעט קרה (פעם) שאוצרו הטוב ביותר של מוסלמי היה העז שהוא רעה בראש ההר ובמקומות נידחים, הוא הלך איתה. דתו נובעת מפחד מהשמצה."
חדית'
האימאם בוכרי : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
אמר לנו [מוחמד בן סלאם] אמר, דיווח לנו [עבדה] מ[הישאם] מ[אביו] מ[עאישה] אמר: "כאשר רסולאללה صلى الله عليه وسلم ציווה על חבריו, הוא ציווה עליהם לעשות מעשים שהם היו מסוגלים לבצע, ואז אמרו חבריו: "אנחנו לא כמוך, הו רסולאללה, כי נסלחו לך על חטאיך בעבר ובעתיד." אז הוא صلى الله عليه وسلم התעצבן, דבר שניתן היה לראות מפניו, ואז אמר: "אכן, מי שהוא החסיד ביותר ומבין את אללה הכי הרבה מביניכם הוא אני."
חדית'
האימאם בוכרי : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
נאמר לנו [סולימאן בן חרב], נאמר לנו [סיועה] מ[קוטדה] מ[אנאס בן מאליק] מהנביא صلى الله عليه وسلم, הוא אמר: "שלושה (דברים) שאם יש לאדם, הוא יקבל את מתיקות האמונה: אללה ושליחו אהובים עליו יותר משני אלה. ומי שאוהב מישהו, אינו אוהב את האדם הזה אלא בגלל אללה עזא וג'אללה. ומי ששונא אותו חוזר לחוסר אמון כאילו שנא להיות מושלך לגיהנום."
