Abraza el Islam, haz clic aquí
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith

Hadith

Imam Bukhari : 1

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ

Díxonos [Al Humaidi Abdullah bin Az Zubair], dixo, díxonos [Sufyan] quen dixo, que díxonos [Yahya bin Said Al Ansari] dixo, díxonos [Muhammad bin Ibrahim At Taimi], que escoitou [Alqamah bin Waqash Al Laitsi] dicir; Unha vez escoitei [Umar bin Al Khaththab] no púlpito dicir; escoitei a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dicir: "Todas as accións dependen da intención, e a recompensa para cada persoa depende do que se pretendía; Quen pretenda emigrar por mor do mundo ao que quere chegar ou por mor dunha muller coa que desexa casar, entón a súa emigración é cara ao que pretendía".

Hadith

Imam Bukhari : 2

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا

Narrousenos que [Abdullah bin Yusuf] dixo, [Malik] relatounos de [Hisham bin Urwah] de [seu pai] de [Aisha], a nai dos crentes, que Al Harith bin Hisham preguntoulle ao Mensaxeiro de Alá (a paz estea con el): "Oh Mensaxeiro de Alá, como chega a revelación a ti?". O Mensaxeiro de Alá (a paz estea con el) respondeu: "Ás veces chega a min como o son dunha campá tocando, e este é o camiño máis difícil para min, logo para para que poida entender o que se está a transmitir. E ás veces un anxo vén en forma de home e fálame, así que sigo o que di". Aisha dixo: "De feito, unha vez vin a revelación que lle baixaba (a paz estea con el) nun día moi frío, logo parou e vin suor correndo pola súa fronte".

Hadith

Imam Bukhari : 3

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ

Contáronnos [Yahya bin Bukair], contáronnos [Al Laits], ['Uqail], [Ibn Shihab], [Urwah bin Az Zubair], [Aisyah] -Nai dos Mu'minin-, que ela dixo: "O comezo da revelación que lle chegou ao Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam foi cun soño verdadeiro mentres durmía. E El non soña a menos que chegue como a luz do amencer. Entón foi bendicido cun amor pola soidade, polo que elixiu a cova de Hiro e soportouna, é dicir, adorando pola noite durante un tempo antes de regresar coa súa familia para preparar provisións para sobrevivir de novo. Entón atopouse con Khadijah para preparar provisións. Ata que finalmente chegou Al Haq cando estaba na cova de Hiro, un anxo veu e dixo: "Ler?". El respondeu: "Non sei ler". O profeta, sallallaahu alaihi wasallam, explicou: «Entón, o anxo agarroume e abrazoume moi forte, logo soltoume e volveu dicir: «Le!». Respondeu: «Non sei ler». Entón, o anxo agarroume e abrazoume moi forte, logo soltoume e volveu dicir: «Le!». Respondeu: «Non sei ler». O anxo agarroume de novo e abrazoume por terceira vez moi forte, logo soltoume e volveu dicir: «Le mencionando o nome do teu Deus, que creou. El creou os humanos a partir dun coágulo de sangue. Le, e o teu Señor é o Máis Clementicioso». O profeta, sallallaahu alaihi wasallam, volveu coa súa familia coas palabras da revelación nun estado de ansiedade. Atopouse con Khadijah bint Khawailidh e díxolle: «Cúbreme, cúbreme!». Quedou envolto ata que perdeu o medo. Entón contoulle a Khadija o que pasara: «Estou preocupado por min mesmo». Entón Khadijah dixo: "Por Alá, Alá non che fará dano para sempre, porque es unha persoa que continúa a amizade". Khadijah convidouno entón a coñecer a Waroqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzza, fillo do tío de Khadijah, que era cristián durante a era Jahiliyyah. Tamén escribiu libros en hebreo e tamén escribiu a Biblia en hebreo co permiso de Alá. Naquel tempo, Waroqoh era vello e os seus ollos estaban cegos. Khadijah dixo: "Oh, fillo do meu tío, escoita o que o fillo do teu irmán ten que dicir". Waroqoh dixo: "Oh, fillo do meu irmán, que experimentaches?". Entón, Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam contou o que lle aconteceu. Waroqoh dixo: "Este é Namus, como Alá revelou unha vez a Moisés. Oh, oxalá fose aínda novo e estivese aínda vivo cando fostes expulsado polo teu pobo". Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam preguntou: "Serei expulsado por eles?". Waroqoh respondeu: "Si. Porque ninguén virá co que traes a non ser que sexa ferido, é dicir, que se faga inimigo. Se eu estivese presente no momento dese incidente, axudaríache o mellor que puidese. Waroqoh non experimentou o evento no que cría porque morrera antes durante o fatroh (baleiro) da revelación. [Ibn Syihab] dixo; informoume [Abu Salamah bin Abdurrahman] que [Jabir bin Abdullah Al Anshari] falou sobre o baleiro da revelación, como narrou o Mensaxeiro de Alá, Shallallahu Alaihi Wasallam: "Mentres camiñaba escoitei unha voz do ceo, mirei cara a ela e era o Anxo que viñera a min na cova de Hiro, sentado nunha cadeira entre o ceo e a terra. Tiven medo e fun para a casa, e dixen: 'Cúbreme. Cúbreme'. Entón Alá Ta'ala revelou: -Oh vós que estades cubertos- ata que a palabra de Alá -e abandonedes os ídolos-. Desde entón, a revelación continuou descendendo continuamente". Este hadith tamén foi narrado por [Abdullah bin Yusuf] e [Abu Salih] e tamén por [Hilal bin Raddad] de [Az Zuhri]. E [Yunus] dixo; e [Ma'mar] concordou en que o obtivo de Az Zuhri.

Hadith

Imam Bukhari : 4

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ

Díxonos [Musa bin Ismail], dixo, Díxonos [Abu Awanah] dixo, que nos díxonos [Musa bin Abu Aisyah] dixo, Díxonos [Said bin Jubair] de [Ibn Abbas] sobre as palabras de Alá Ta'ala: "Non movas a lingua para ler o Corán porque axiña quererás dominalo". Ibn Abbas dixo: "O profeta Sallallahu Alaihi Wasallam tiña un desexo moi forte de memorizar o que foi revelado, o Corán, e moveu os beizos". Ibn Abbas dixo: "Moverei os meus beizos para lelo para vós, como fixo o profeta Sallallahu Alaihi Wasallam comigo". Dixo: "E moverei os meus beizos para lelo para vós, como vin a Ibn Abbas facelo". Entón, o profeta Sallallahu Alaihi Wasallam moveu os beizos. Entón descendeu a palabra de Alá Ta'ala: Non movas a túa lingua para ler o Corán porque o dominarás rapidamente. De feito, é nosa conta recollelos no teu seo e facerte intelixente á hora de lelos'. Isto significa que Alá o recolle no teu peito para memorizalo e despois o les: "Cando rematemos de lelo, segue a lectura". Significa: "Escoita e garda silencio". Entón Alá Ta'ala dixo: "Entón, de feito, depende de Nós explicalo. Significa: "E é a nosa obriga recitalo". E o Mensaxeiro de Alá, Shallallahu Alaihi Wasallam, desde aquel momento en diante, cando Jibril Alaihis Salam veu a el, escoitouno. E cando Jibril Alaihis Salam se foi, entón o Profeta, sallallaahu alaihi wasallam, leuno aos seus compañeiros mentres Jibril Alaihis Salam llo leu, sallallaahu alaihi wasallam.

Hadith

Imam Bukhari : 5

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ

Díxonos [Abdan], dixo, díxonos [Abdullah], díxonos [Yunus] de [Az Zuhri] e coa mesma narración, tamén nos dixo [Bisyir bin Muhammad], díxonos [Abdullah] dixo, díxonos [Yunus] e [Ma'mar] de [Az Zuhri] como dixeron outros, díxonos [Ubaidullah bin Abdullah] de [Ibn Abbas] dixo, que Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam era o ser humano máis amable, especialmente no mes de Ramadán, cando o anxo Jibril Alaihis Salam o atopou, e foi Jibril Alaihis Salam quen viña a el todas as noites do mes de Ramadán, onde Jibril Alaihis Salam ensinaba o Corán. De feito, Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam é moito máis amable que o vento que sopra.

Hadith

Imam Bukhari : 6

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ

Díxonos [Abu Al Yaman Al Hakam bin Nafi], dixo, díxonos [Shuaib] de [Az Zuhri], díxome [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mas'ud] que [Abdullah bin Abbas] lle dixo que [Abu Sufyan bin Harb] lle dixo que Heraclio recibiu un grupo comercial quraish, que estaba nunha expedición comercial á Terra de Siria no momento en que entrou en vigor o acordo entre o Profeta, sallallaahu Alaihi Wasallam, Abu Sufyan e os infieis quraish. Cando pararon en Iliya', atoparon a Heraclio por invitación de Heraclio para ser convidados a dialogar na súa asemblea, momento no que Heraclio estaba xunto cos dignatarios romanos. Heraclio falou con eles a través dun intérprete. Heraclio dixo: "Cal de vós ten a relación familiar máis próxima coa persoa que afirma ser o Profeta?". Abu Sufyan dixo; entón eu respondín: "Eu son o que ten a relación familiar máis próxima con el". Heraclio dixo: "Achegádeo a min e tamén aos seus amigos". Entón, colocaron aos quraish detrás de Abu Sufyan. Entón Heraclio dixo a través do seu intérprete: "Dille que lle preguntei sobre o home que afirmaba ser un profeta. Se me mente, entón debes mentirlle". Por Alá, se non fose pola vergoña causada polas acusacións mentireiras que me lanzarían, eu lles tería mentido". Abu Sufyan dixo: "Entón, o primeiro que me preguntou sobre el -o profeta, sallallaahu alaihi wasallam- foi: "cal é a posición da súa liñaxe entre vós?". Eu respondín: "É de boa, nobre liñaxe". El volveu preguntar: "Alguén máis o dixo antes del?". Eu respondín: "Nada". El volveu preguntar: "É o seu pai un rei?". Eu respondín: "Non". Os que o seguen son persoas de alto rango ou persoas humildes?". Eu respondín: "Mesmo os que o seguen son persoas humildes". El volveu preguntar: "Os seguidores están a aumentar ou a diminuír?". Eu respondín: "Aumenta". El volveu preguntar: "Alguén apostatou porque estaba enfadado coa súa relixión?" Eu respondín: "Nada". El volveu preguntar: "Atopáchelo algunha vez mentindo antes de dicir o que dixo?" Eu respondín: "Nunca". El volveu preguntar: "Algunha vez fixo trampa?" Eu respondín: "Nunca. Cando saíamos con el, nunca o fixo". Abu Sufyan dixo: "Non podo transmitir nada máis que palabras coma esta". El volveu preguntar: "Estás loitando contra el?" Eu respondín: "Si". El volveu preguntar: "Como rematou a guerra?" Eu respondín: "A guerra entre nós e el é moi intensa. Ás veces el péganos, ás veces nós péganos a el". El volveu preguntar: "Que vos ordenou que fixésedes?" Eu respondín: "Ordenounos: 'Adorade a Alá sen asociar nada con El e abandonade o que dixeron os vosos antepasados'". Tamén nos ordenou establecer a oración, pagar o zakat, dicir a verdade, perdoarnos uns aos outros e manter a parentesco'. Heraclio díxolle entón ao seu tradutor: 'Dille que che preguntei pola ascendencia do home e dixeches que era de nobre ascendencia. Tamén foi criado entre os descendentes do seu pobo. Pregunteiche se alguén dixera o que el dixo antes e dixeches que non. Se alguén o dixera antes, consideraría que estaba a imitar a alguén que dixera o mesmo antes. Tamén che preguntei se algún dos seus pais era de ascendencia real e dixeches que non. Dixen que se os seus pais fosen de ascendencia real, estaría a esixir o reino do seu pai. Tamén che preguntei se algunha vez o atoparas mentindo antes de dicir o que dixo e dixeches que non. Entendo que se nin sequera se atreveu a mentir á xente, e moito menos a Alá. E tamén che preguntei, son os que o seguen os nobres ou os humildes?' Respondeches aos humildes que o seguiron. De feito, son os seguidores do Profeta. Tamén che preguntei se o número de seguidores aumentou ou diminuíu, e respondiches que aumentou. E ese é o caso da fe ata que se fai perfecta. Tamén che preguntei se alguén apostatou porque estaba enfadado coa súa relixión. Respondeches que non. E así é a fe cando crece e crece no corazón. Tamén che preguntei se algunha vez fixera trampa, e respondiches que nunca. E así foi como os apóstolos non podían enganar. E tamén che preguntei que che ordenou facer, e respondiches que che ordenou adorar a Alá sen asociar nada con El, e que che prohibiu adorar ídolos, tamén che ordenou manter a oración, pagar o zakat, dicir a verdade, perdoarvos uns aos outros e manter a amizade. Se todo o que dis é verdade, seguramente gobernará o reino baixo os meus pés. De feito, sospeitei que non está entre vós agora, se soubese o xeito de atopalo, certamente esforzaríame por atopalo ata que cando estivese ao seu carón lle lavaría os pés. Entón Heraclio preguntou pola carta do Mensaxeiro de Alá, Shallallahu Alaihi Wasallam, que fora traída por Dihyah para os gobernantes de Basrah. Entón, deulla a Heraclio, logo leuna e dicía: "Bismillahir rahmanir rahim. De Muhammad, o servo de Alá e o seu Mensaxeiro a Heraclio. Gobernante de Roma, seguridade para quen segue a guía. Entón, a partir diso, convídovos coa chamada do Islam; abrazade o Islam, entón estaredes a salvo, Alá daravos unha dobre recompensa. Pero se vos apartades, entón cargaredes co pecado do voso pobo, e: Oh xente do libro, acudíde a unha palabra, decretade: entre nós e vós non hai diferenza, que non adoramos a ninguén máis que a Alá e non asociamos nada con El e tampouco, algúns de nós tomamos a outros como Señores ademais de Alá". Se se apartan, entón dilles: "Dade testemuño de que somos os que se someten a Alá". Abu Sufyan dixo: «Despois de que Heraclio pronunciou o que dixera e rematou de ler a carta, houbo un alboroto e fortes ruídos, polo que nos botaron fóra. Díxenlles aos meus amigos despois de que nos botaran fóra: "De feito, foi convidado ao asunto do fillo de Abu Kabsyah. Heraclio estaba preocupado polo Imperio Romano". Naquel momento, tamén me preocupaba que Mahoma saíse vitorioso, ata que finalmente -ese sentimento desapareceu despois- Alá fixo que abrazara o islam. E alí estaba Ibn An Nazhur, un nobre de Iliya, e Heraclio era un bispo cristián, dixo que un día cando Heraclio visitou Iliya estaba moi ansioso, díxolles a algúns dos seus comandantes de guerra: "De feito, negamos a vosa situación". Ibn Nazhur dixo entón: «Heraclio era un astrólogo que sempre prestaba atención á viaxe das estrelas. Unha vez respondeu ás preguntas dos sacerdotes que lle preguntaron: "Unha noite, mentres observaba o paso das estrelas, vin que nacera o rei de Khitan, quen deste pobo estaba circuncidado?"». Respondede aos sacerdotes: "Os únicos que practican a circuncisión son os xudeus, non vos preocupedes polos xudeus. Simplemente ordenade a todos os países do voso reino que os xudeus deses países sexan asasinados". Naquel momento, presentouse a Heraclio un mensaxeiro do rei de Bani Ghasssan para contarlle sobre o profeta, sallallaahu alaihi wasallam. Despois de que o home rematase de contar a historia, Heraclio ordenou que o examinasen para ver se estaba circunciso ou non. Despois de comprobalo, resultou que en realidade era negro. Entón a xente contoullo a Heraclio. Heraclio preguntoulle ao home polos outros árabes, estaban circuncisados ou non? El respondeu: "Todos os árabes están circuncisados". Heraclio dixo: "Este é o rei da Ummah, de feito naceu". Entón Heraclio enviou unha carta a un amigo en Roma, cuxo coñecemento era igual ao de Heraclio, para contarlle sobre o nacemento do profeta Mahoma, sallallaahu alaihi wasallam. Mentres tanto, continuou a súa viaxe ao país de Himsha, pero antes de chegar a Himsha, chegou primeiro unha resposta á carta do seu amigo. O seu amigo estaba de acordo coa opinión de Heraclio de que Mahoma nacera e que era realmente un profeta. Heraclio convidou entón aos oficiais romanos a vir á súa casa en Himsha, despois de que todos estivesen presentes na reunión, Heraclio ordenou que se pechasen todas as portas. Entón dixo: "Oh nación de rum, conseguiredes todos unha gloriosa vitoria e progreso, mentres o reino permanece intacto nas nosas mans? Se queredes, recoñecede a Mahoma como profeta!". Ao escoitar estas palabras, fuxiron coma burros salvaxes, aínda que todas as portas estaban pechadas. Vendo tal situación, Heraclio perdeu a esperanza de que cresen na profecía de Mahoma. Entón ordenou a todos que volvesen aos seus respectivos lugares e dixo: "De feito, o que acabo de dicir foi só para probar a firmeza de todos vós. Agora vin esa determinación". Entón inclináronse ante Heraclio e quedaron satisfeitos con el. Así remata a historia de Heraclio. Foi narrado por [Salih bin Kaisan], [Yunus] e [Ma'mar] de [Az Zuhri].

Hadith

Imam Bukhari : 7

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ

Díxonos [Abdullah bin Musa], dixo, díxonos [Hanzhalah bin Abu Sufyan] de ['Ikrimah bin Khalid] de [Ibn Umar] dixo: Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: "O Islam está construído sobre cinco -cimentos-; testemuño de que non hai outro deus que Alá e, de feito, Mahoma é o mensaxeiro de Alá, establecendo oracións, pagando o zakat, o hajj e o xaxún durante o Ramadán".

Hadith

Imam Bukhari : 8

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ

Díxonos [Abdullah bin Muhammad Al Ju'fi], dixo, díxonos [Abu Amir Al 'Aqadi] quen dixo que nos dixo [Sulaiman bin Bilal] de [Abdullah bin Dinar] de [Abu Salih] de [Abu Hurairah] do profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, que dixo: "A fe ten máis de sesenta ramas, e a vergoña forma parte da fe".

Hadith

Imam Bukhari : 9

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Contáronnos [Adam bin Abu Iyas], contáronnos [Syubah] de [Abdullah bin Abu As Safar] e [Ismail bin Abu Khalid] de [Asy Sya'bi] de [Abdullah bin Amru] do profeta, sallallaahu alaihi wasallam, que dixo: "Un musulmán é unha persoa á que os musulmáns salvan da súa boca e das súas mans, e un muhajir é unha persoa que abandona o que Alá prohibiu", dixo Abu Abdullah; e [Abu Muawiyyah] dixo: Díxonos [Daud], que é o fillo de Ibn Hind, de [Amir] dixo: Escoitei [Abdullah], é dicir, Ibn Amru, do profeta, sallallaahu alaihi wasallam e dixo [Abdul A'laa] de [Daud] de [Amir] de [Abdullah] do profeta, sallallaahu alaihi wasallam

Hadith

Imam Bukhari : 10

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ

Díxonos [Said bin Yahya bin Said Al Qurasyi] que dixo, Díxonos [o meu pai] que nos dixo [Abu Burdah bin Abdullah bin Abu Burdah] de [Abu Burdah] de [Abu Musa] dixo: "Oh Mensaxeiro de Alá, cal é o Islam máis importante?" Rasulullah, Sallallahu Alaihi Wasallam, respondeu: "Quen son os musulmáns e están a salvo da súa boca e das súas mans?".

Hadith

Imam Bukhari : 11

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ

Díxonos [Amru bin Khalid] dixo, Díxonos [Al Laits] de [Yazid] de [Abu Al Khair] de [Abdullah bin Amru]; Houbo alguén que lle preguntou ao profeta, sallallahu alaihi wasallam: "Cal é o mellor islam?". O profeta, sallallahu alaihi wasallam, respondeu: "Dá comida, saúda á xente que coñeces e á que non coñeces".

Hadith

Imam Bukhari : 12

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ

Narrounos [Musaddad] dixo, narrounos [Yahya] de [Syubah] de [Qotadah] de [Anas] do Profeta, sallallaahu alaihi Wasallam. E de [Husain Al MuAlim] dixo, narrounos [Qotadah] de [Anas] do Profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, dixo: "Ningún de vós cre ata que ama ao seu irmán como ama a si mesmo".

Hadith

Imam Bukhari : 13

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ

Contáronnos [Abu Al Yaman], informounos [Syuaib], contáronnos [Abu Az Zanad] de [Al Araj] de [Abu Hurairah], que o Mensaxeiro de Alá, a paz e as bendicións sexan con el, dixo: "Así que, por Aquel en Cuxa Man está a miña alma, ningún de vós crerá ata que sexa amado máis que aos seus pais e aos seus fillos".

Hadith

Imam Bukhari : 14

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

Contáronnos [Yaqub bin Ibrahim], contáronnos [Ibn 'Ulayyah] por [Abdul Aziz bin Shuhaib] por [Anas] polo Profeta, sallallaahu alaihi wasallam. E tamén nos contou [Adam], contáronnos [Syubah] por [Qotadah] por [Anas], dixo o Profeta, sallallaahu alaihi wasallam: "Ningún de vós crerá ata que eu sexa máis amado que os pais, os fillos e todos os humanos".

Hadith

Imam Bukhari : 15

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ

Contáronnos [Muhammad bin Al Mutsanna], contáronnos [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi], contáronnos [Ayyub] de [Abu Qilabah] de [Anas bin Malik] do profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, que dixo: "Tres cousas que, se alguén as ten, obterá a dozura da fe: Fixo que Alá e o seu Mensaxeiro sexan máis amados para el que outros dous. Se ama a alguén, non o ama senón por Alá. E odia volver á incredulidade tanto como odia ser lanzado ao inferno".

Hadith

Imam Bukhari : 16

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ

Díxonos [Abu Al Walid] dixo, díxonos [Syubah] díxonos [Abdullah bin Abdullah bin Jabar], dixo; Escoitei [Anas] do profeta Sallallahu Alaihi Wasallam, que dixo: "O sinal de fe é amar os Ansar e o sinal de nifaq é odiar os Ansar".

Hadith

Imam Bukhari : 17

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك

Díxonos [Abu Al Yaman] dixo, díxonos [Syuaib] de [Az Zuhri] dixo, díxonos [Abu Idris 'Aidzullah bin Abdullah], que ['Ubadah bin Ash Shamit] era un amigo que participou na batalla de Badr e tamén foi un dos que fixeron o xuramento na noite de Aqobah, dixo; que Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo cando estaba no medio dalgúns dos seus compañeiros: "Xurade lealdade a min para non asociar socios con Alá en nada, non roubar, non cometer adulterio, non matar os vosos fillos, non fabricar mentiras que inventedes entre as vosas mans e pés, non desobedecer nada que sexa virtuoso". Quen de vós as cumpra, a súa recompensa está con Alá, e quen as viole e logo Alá o castigue neste mundo, é kafarat para el, e quen as viole e logo Alá as cobre - non o castigue neste mundo - entón o seu asunto volve a Alá, se El quere, El o perdoará ou o castigará. Así que xurámoslle lealdade por estas cousas.

Hadith

Imam Bukhari : 18

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ

[Abdullah bin Maslamah] contounos, de [Malik], de [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Sha'Sha'ah], de [o seu pai], de [Abu Said Al Khudri] que dixo que o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dixo: "Case aconteceu, unha vez, que o mellor tesouro dun musulmán eran as cabras que pastaba nos cumios das montañas e en lugares remotos, e marchou coa súa relixión por medo a ser calumniado".

Hadith

Imam Bukhari : 19

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا

Díxonos que [Muhammad bin Salam] dixo, díxonos que ['Abdah] de [Hisyam] de [seu pai] de [Aisyah] dixo: "Cando Rasulullah, sallallahu Alaihi Wasallam, ordenou aos seus compañeiros que fixesen accións que fosen capaces de facer, entón os compañeiros dixeron: 'Non somos como ti, oh Mensaxeiro de Alá, porque foches perdoado polos teus pecados pasados e futuros'. Entón, sallallaahu alaihi wasallam, enfadouse, o que se podía ver na súa cara, e dixo: 'En realidade, o máis piadoso e que mellor comprende a Alá entre vós son eu'".

Hadith

Imam Bukhari : 20

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ

Díxonos [Sulaiman bin Harb] dixo, díxonos [Syubah] de [Qotadah] de [Anas bin Malik] do profeta, sallallaahu alaihi Wasallam, que dixo: "Tres cousas que, se alguén as ten, obterá a dozura da fe: Alá e o seu Mensaxeiro son máis queridos para el que outros dous. E quen, se ama a alguén, non ama a esa persoa excepto a Alá 'azza wajalla. E quen odia volver á incredulidade tanto como odia ser lanzado ao inferno".