Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 হাদিছ
হাদিছ
Imam Bukhari : 141
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِل الْقِبْلَةَ وَلَا يُوَلِّهَا ظَهْرَهُ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوا
আমাক কোৱা হৈছে [আদমে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ইবনে আবু জি’বে] কৈছে, আমাক [আজ জুহৰীক] [‘আথা’ বিন ইয়াজিদ আল লাইত্সী]ৰ পৰা [আবু আয়ুব আল আনছাৰী]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই নিজকে সকাহ দিবলৈ শৌচাগাৰত সোমাই যায়, তেন্তে কৰক কিবলাৰ দিশৰ ফালে পিঠি দি তেওঁৰ ফালে মুখ নকৰিব। ই পূব বা পশ্চিমমুখী হ’ব লাগে।'
হাদিছ
Imam Bukhari : 142
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ إِذَا قَعَدْتَ عَلَى حَاجَتِكَ فَلَا تَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا بَيْتَ الْمَقْدِسِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَقَدْ ارْتَقَيْتُ يَوْمًا عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ لَنَا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلًا بَيْتَ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ وَقَالَ لَعَلَّكَ مِنْ الَّذِينَ يُصَلُّونَ عَلَى أَوْرَاكِهِمْ فَقُلْتُ لَا أَدْرِي وَاللَّهِقَالَ مَالِكٌ يَعْنِي الَّذِي يُصَلِّي وَلَا يَرْتَفِعُ عَنْ الْأَرْضِ يَسْجُدُ وَهُوَ لَاصِقٌ بِالْأَرْضِ
[আব্দুল্লাহ বিন ইউছুফে] আমাক বৰ্ণনা কৰিছিল, [মালিকে] আমাক [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ] [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা বিন হিব্বান]ৰ পৰা তেওঁৰ ককাক [ৱাছি’ বিন হিব্বান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা কৈছিল যে তেওঁ কৈছিল, ‘যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰে, তেতিয়া কিবলাৰ সন্মুখীন নহ’ব বা বাতুল মকদিছৰ দিশৰ সন্মুখীন নহ’ব।’ তাৰ পিছত আব্দুল্লাহ বিন উমৰে ক'লে, "এদিন মই আমাৰ ঘৰৰ চাদলৈ উঠি গৈ দেখিলোঁ, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুখন দেৱালৰ মাজত বায়তুল মকদিছৰ ফালে শৌচ কৰি আছে। তেতিয়া কোনোবাই ক'লে, "হয়তো আপুনিও সেইসকলৰ মাজৰ এজন যিয়ে উৰু মাটিৰ ওচৰত ৰাখি নামাজ পঢ়ে?" "যিসকলে প্ৰাৰ্থনা কৰে কিন্তু প্ৰণাম কৰিলে উৰু মাটিৰ পৰা ওপৰলৈ তুলি নাথাকে, অৰ্থাৎ মাটি স্পৰ্শ কৰে।"
হাদিছ
Imam Bukhari : 143
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنَّ يَخْرُجْنَ بِاللَّيْلِ إِذَا تَبَرَّزْنَ إِلَى الْمَنَاصِعِ وَهُوَ صَعِيدٌ أَفْيَحُ فَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْجُبْ نِسَاءَكَ فَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُ فَخَرَجَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنْ اللَّيَالِي عِشَاءً وَكَانَتْ امْرَأَةً طَوِيلَةً فَنَادَاهَا عُمَرُ أَلَا قَدْ عَرَفْنَاكِ يَا سَوْدَةُ حِرْصًا عَلَى أَنْ يَنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ الْحِجَابِحَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَدْ أُذِنَ أَنْ تَخْرُجْنَ فِي حَاجَتِكُنَّ قَالَ هِشَامٌ يَعْنِي الْبَرَازَ
আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন বুকাইৰে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আল লাইৎছে] কৈছে, মোক [উকাইলক] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে যেতিয়া নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নীসকলে শৌচ কৰিব বিচাৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে ৰাতি পথাৰ আকৃতিত শৌচ কৰিবলৈ ঠাইলৈ ওলাই গৈছিল আৰু মুকলি ঠাই। উমৰে এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক কৈছিল, ‘তোমালোকৰ পত্নীসকল হিজাবলা’। কিন্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সেইটো কৰা নাছিল। তাৰ পিছত এদিন ৰাতি ইছাৰ সময়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নী ছাউদাহ বিন্ত জামআহ -নিজকে সকাহ দিবলৈ- ওলাই গ’ল। আৰু সৌদা এগৰাকী ওখ মহিলা। তেতিয়া উমৰে তেওঁক চিঞৰি ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আমি তোমাক চিনি পাইছো, হে সৌদা! ' উমৰে তেনেকৈ ক'লে কাৰণ তেওঁ হিজাব আয়াত প্ৰকাশ কৰিবলৈ অতি উৎসাহী আছিল। গতিকে আল্লাহে তেতিয়া হিজাব আয়াত অৱতীৰ্ণ কৰিলে। আমাক কৈছে [জাকাৰিয়াই] কৈছে, আমাক [আবু উছামাহক] [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আইছা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘আল্লাহে তোমালোকক - নবীৰ পত্নীসকলক - তোমালোকৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিবলৈ ওলাই যাবলৈ অনুমতি দিছে’। হিছ্যামে ক’লে, ‘সেয়া হৈছে শৌচ’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 144
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَارْتَقَيْتُ فَوْقَ ظَهْرِ بَيْتِ حَفْصَةَ لِبَعْضِ حَاجَتِي فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ مُسْتَدْبِرَ الْقِبْلَةِ مُسْتَقْبِلَ الشَّأْمِ
আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন আল মুণ্ডজিৰে] কৈছে, আমাক [আনাছ বিন ইয়াদল] [‘উবাইদুল্লাহ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা বিন হিব্বান]ৰ পৰা [ৱাছি’ বিন হিব্বান]ৰ পৰা [‘আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] ৰ পৰা কৈছে, ‘মই এবাৰ মোৰ কিবা এটাৰ বাবে হাফছাহৰ ঘৰলৈ উঠিছিলো। গতিকে মই দেখিলোঁ যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ছিৰিয়াৰ ফালে মুখ কৰি কিবলালৈ পিঠি দি শৌচ কৰি আছে’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 145
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ أَنَّ عَمَّهُ وَاسِعَ بْنَ حَبَّانَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ قَالَلَقَدْ ظَهَرْتُ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى ظَهْرِ بَيْتِنَا فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدًا عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ
আমাক কোৱা হৈছে [য়া’কুব বিন ইব্ৰাহিমে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] ক’লে, আমাক [ইয়াহ্যাক] [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা বিন হিব্বান]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁৰ ককাক [ৱাছি’ বিন হিব্বানে] তেওঁক কৈছিল যে [‘আব্দুল্লাহ বিন উমৰ] তেওঁক কৈছিল, তেওঁ কৈছিল, ‘এদিন মই আমাৰ ঘৰৰ ওপৰত আছিলো, সেই সময়ত মই দেখিলে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক বহি আছে - অপচয় কৰি আছে। hajat- বৈতুল মকদিছৰ সন্মুখত থকা দুটা ইটাৰ ওপৰত'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 146
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مُعَاذٍ وَاسْمُهُ عَطَاءُ بْنُ أَبِي مَيْمُونَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ لِحَاجَتِهِ أَجِيءُ أَنَا وَغُلَامٌ مَعَنَا إِدَاوَةٌ مِنْ مَاءٍ يَعْنِي يَسْتَنْجِي بِهِ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু আল ৱালিদ হিছাম বিন আব্দুল মালিকে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহক] [আবু মুআজ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে আৰু তেওঁৰ নাম আথা বিন আবু মাইমুনাহ তেওঁ কৈছিল, ‘মই শুনিছো [আনাছ বিন মালিক] কৈছে, ‘যদি হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে নিজকে সকাহ দিবলৈ ওলাই গৈছিল, তেন্তে মই আৰু মোৰ এজন বন্ধু পানীৰে ভৰা পাত্ৰ এটা আনিছিল, অৰ্থাৎ যাতে তেওঁ লগত প্ৰাৰ্থনা কৰিব পাৰে'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 147
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مُعَاذٍ هُوَ عَطَاءُ بْنُ أَبِي مَيْمُونَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ لِحَاجَتِهِ تَبِعْتُهُ أَنَا وَغُلَامٌ مِنَّا مَعَنَا إِدَاوَةٌ مِنْ مَاءٍ
আমাৰ ওচৰত [চুলাইমান বিন হাৰ্বে] কৈছে, আমাৰ [ছ্যু’বাহ] [আবু মুআজ্জ]ৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে - অৰ্থাৎ ‘আথা’ বিন আবু মাইমুনাহৰ পৰা - তেওঁ ক’লে, ‘মই [আনাছ]ক কোৱা শুনিছিলো যে, ‘যেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে নিজকে সকাহ দিবলৈ ওলাই গৈছিল, তেতিয়া মই আৰু মোৰ এজন বন্ধুৱে তেওঁৰ পিছে পিছে পাত্ৰ কঢ়িয়াই লৈ গৈছিলো পানীৰে ভৰা'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 148
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ الْخَلَاءَ فَأَحْمِلُ أَنَا وَغُلَامٌ إِدَاوَةً مِنْ مَاءٍ وَعَنَزَةً يَسْتَنْجِي بِالْمَاءِتَابَعَهُ النَّضْرُ وَشَاذَانُ عَنْ شُعْبَةَ الْعَنَزَةُ عَصًا عَلَيْهِ زُجٌّ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে, আমাক [ছ্যুবাহ] [‘আথা’ বিন আবু মাইমুনাহৰ পৰা] কৈছে তেওঁ [আনাছ বিন মালিক] শুনিছে যে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে নিজকে সকাহ দিবলৈ শৌচাগাৰত সোমাইছিল, তাৰ পিছত মই আৰু মোৰ এজন বন্ধুৱে এটা লৈ আহিলোঁ পানী আৰু লাঠিৰে ভৰা পাত্ৰ - তেওঁৰ বাবে berstinja ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ'। এই হাদীছ [আন-নাদলৰ] আৰু [ছিয়াজানে] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা নিশ্চিত কৰিছে, ‘আল আনাজাহ হৈছে লোহাৰ ডগা থকা লাঠি’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 149
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ هُوَ الدَّسْتَوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَتَنَفَّسْ فِي الْإِنَاءِ وَإِذَا أَتَى الْخَلَاءَ فَلَا يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ وَلَا يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ
আমাক কৈছে [মুআজ্জ বিন ফাদলালাহে] কৈছে, আমাক [হিছ্যাম] - অৰ্থাৎ আল দস্তৱাই - [ইয়াহ্যা বিন আবু কাৎছিৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আবু কাতাদাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে তেওঁ কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যদি তোমালোকৰ কোনোবাই মদ খায়, তেন্তে তেওঁ উশাহত নিদিব গিলাছ। আৰু যেতিয়া তেওঁ শৌচাগাৰত প্ৰৱেশ কৰে তেতিয়া সোঁহাতেৰে যৌনাংগ স্পৰ্শ নকৰিব আৰু সোঁহাতেৰে চাফা নকৰিব'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 150
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَأْخُذَنَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ وَلَا يَسْتَنْجِي بِيَمِينِهِ وَلَا يَتَنَفَّسْ فِي الْإِنَاءِ
আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইউছুফে] কৈছে, আমাক [আল আউজাই]ক [ইয়াহ্যা বিন আবু কাথিৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আবু কাতাদাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আবু কাতাদাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে, তেওঁ কৈছিল: ‘যদি তোমালোকৰ কোনোবাই প্ৰস্ৰাৱ কৰে তেন্তে তেওঁ নিজৰ যৌনাংগ সোঁহাতেৰে ধৰিব নালাগে, তেন্তে তেওঁৰ যৌনাংগ সোঁহাতেৰে নামাজ নিদিব সোঁহাতেৰে আৰু মদ্যপান কৰাৰ সময়ত গিলাচত উশাহ ল’ব নালাগে’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 151
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَكِّيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو الْمَكِّيُّ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَاتَّبَعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجَ لِحَاجَتِهِ فَكَانَ لَا يَلْتَفِتُ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقَالَ ابْغِنِي أَحْجَارًا أَسْتَنْفِضْ بِهَا أَوْ نَحْوَهُ وَلَا تَأْتِنِي بِعَظْمٍ وَلَا رَوْثٍ فَأَتَيْتُهُ بِأَحْجَارٍ بِطَرَفِ ثِيَابِي فَوَضَعْتُهَا إِلَى جَنْبِهِ وَأَعْرَضْتُ عَنْهُ فَلَمَّا قَضَى أَتْبَعَهُ بِهِنَّ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন মহম্মদ আল মক্কিয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [আমৰু বিন ইয়াহ্যা বিন ছাইদ বিন আমৰু আল মক্কি] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক অনুসৰণ কৰিছিলো যেতিয়া তেওঁ নিজকে সকাহ দিবলৈ ওলাই গৈছিল, আৰু তেওঁ নাচালে - সোঁফালে বা বাওঁফালে - যেতিয়ালৈকে মই তেওঁৰ ওচৰলৈ নাযাওঁ। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘মোৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিল এটা বিচাৰি উলিয়াবা’ আৰু হাড় বা জন্তুৰ গোবৰ নানিব’। তাৰ পিছত মোৰ কাপোৰৰ মূৰত শিলগুটি এটা লৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ, শিলটো তেওঁৰ কাষত থৈ দিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁৰ পৰা আঁতৰি আহিলোঁ। শেষ হ’লে তেওঁ শিলবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে।'
হাদিছ
Imam Bukhari : 152
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ لَيْسَ أَبُو عُبَيْدَةَ ذَكَرَهُ وَلَكِنْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ يَقُولُأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَائِطَ فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَهُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ فَوَجَدْتُ حَجَرَيْنِ وَالْتَمَسْتُ الثَّالِثَ فَلَمْ أَجِدْهُ فَأَخَذْتُ رَوْثَةً فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَخَذَ الْحَجَرَيْنِ وَأَلْقَى الرَّوْثَةَ وَقَالَ هَذَا رِكْسٌوَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ
আমাক কৈছে [আবু নুআইমে] কৈছে, আমাক কৈছে [জুহাইৰে] [আবু ইছহাকৰ পৰা] কৈছিল -আবু উবাইদাই ইয়াৰ কথা উল্লেখ কৰা নাই কিন্তু- [আব্দুৰহমান বিন আছৱাদে] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] যে তেওঁ [আব্দুল্লাহ] কোৱা শুনিছিল, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম শৌচাগাৰলৈ গৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ মোক তিনিজন আনিবলৈ আদেশ দিছিল শিল। মাত্ৰ দুটা শিল পালোঁ, তাৰ পিছত তৃতীয় শিলটো বিচাৰিলোঁ, কিন্তু শুকান জন্তুৰ গোবৰ তুলি লোৱালৈকে নাপালোঁ। তাৰ পিছত মই সেই সকলোবোৰ নবীৰ সান্নিধ্যলৈ লৈ আহিলোঁ। কিন্তু তেওঁ মাত্ৰ দুটা শিল লৈ শুকান জন্তুৰ মল পেলাই দিলে, ক’লে: ‘এইটো অশুচি’। [ইব্ৰাহিম বিন ইউছুফে] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু ইছহাকে] ক’লে, তেওঁ মোক [‘আব্দুৰহমান]’ ক’লে।
হাদিছ
Imam Bukhari : 153
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَتَوَضَّأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّةً مَرَّةً
আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইউছুফে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানক] [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [‘আথা’ বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে এবাৰ অজু কৰিলে’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 154
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ
আমাক কৈছে [হুছেইন বিন ইছাই] কৈছে, আমাক কৈছে [ইউনুছ বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক [ফুলাইহ বিন চুলাইমান] [‘আব্দুল্লাহ বিন আবু বকৰ বিন আমৰু বিন হাজম]ৰ পৰা [‘আব্বাদ বিন তামিম]ৰ পৰা [‘আব্দুল্লাহ বিন জাইদ]ৰ পৰা কৈছে, যে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে দুবাৰ অজু কৰিলে’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 155
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأُوَيْسِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ أَخْبَرَهُ أَنَّ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَدَعَا بِإِنَاءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْإِنَاءِ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِوَعَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قَالَ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عَنْ حُمْرَانَ فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قَالَ أَلَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا لَوْلَا آيَةٌ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ يُحْسِنُ وُضُوءَهُ وَيُصَلِّي الصَّلَاةَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلَاةِ حَتَّى يُصَلِّيَهَا قَالَ عُرْوَةُ الْآيَةَ{ إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنْ الْبَيِّنَاتِ }
আমাৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে [আব্দুল আজিজ বিন আব্দুল্লাহ আল উৱেছিয়ে] কৈছে, [ইব্ৰাহিম বিন ছা’দে] মোক [শ্বিহাব]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে [‘আতা’ বিন ইয়াজিদে] তেওঁক ৰিপ’ৰ্ট কৰিছিল যে [হুমৰাণ] উছমানৰ পূৰ্বৰ কন্যাই তেওঁক ৰিপ’ৰ্ট কৰিছিল, যে তেওঁ [‘উছমান বিন আফফানে] এটা পাত্ৰ বিচৰা দেখিছিল - পানীৰে ভৰা -। তাৰ পিছত তিনিবাৰ হাতৰ তলুৱাত ঢালি দুয়োটা ধুই দিলে, তাৰ পিছত সোঁহাতখন পাত্ৰটোত ভৰাই মুখখন ধুই নাকত পানী ভৰাই দিলে, তাৰ পিছত মুখখন তিনিবাৰ ধুলে, তাৰ পিছত দুয়োখন হাত কঁকাললৈকে তিনিবাৰ ধুই, তাৰ পিছত মূৰটো মচিলে, তাৰ পিছত দুয়োখন ভৰি তিনিবাৰকৈ গোৰোহালৈকে ধুই দিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যি কোনোৱে এনেদৰে অজু কৰে, তাৰ পিছত দুটা ৰাকাআত নামাজ পঢ়িব আৰু ইয়াৰ মাজত কথা নক’ব, তেওঁৰ পূৰ্বৰ পাপ ক্ষমা হ’ব।’ আৰু [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা ক’লে, [ছালিহ বিন কাইছানে] ক’লে, [ইবনে শ্বিহাবে] ক’লে। কিন্তু [উৰৱাহ] [হুমৰাণৰ] পৰা বর্ণনা কৰিছে, ‘যেতিয়া [উছমানে] অজু কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ কৈছিল, ‘মই তোমালোকক এনে এটা হাদীছ নিদিওঁনে, যিটো আয়াত নহ’লে মই সেই হাদীছ প্ৰেৰণ নকৰিলোহেঁতেন? এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱা শুনিছিলো, ‘অজু কৰি তাৰ পিছত নামাজ পঢ়া কোনো মানুহ নাই, মাথোঁ নামাজ সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে অজু আৰু নামাজৰ মাজৰ অপৰাধ ক্ষমা কৰা হ’ব।’ 'উৰৱাহে ক'লে, 'প্ৰশ্ন কৰা আয়াতটো হ'ল: '-সঁচাকৈয়ে যিসকলে আমি প্ৰকাশ কৰা কথাবোৰ লুকুৱাই ৰাখে...-' -Qs. আল বাকাৰাহ: ১৫৯-।
হাদিছ
Imam Bukhari : 156
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ
ই আমাক কৈছে [আব্দানে] কৈছে, ই আমাক কৈছে [আব্দুল্লাই] কৈছে, ই আমাক [ইউনুছ] [আজ জুহৰিৰ] পৰা কৈছে, ই মোক [আবু ইদ্ৰিছ] জনাইছে যে তেওঁ [আবু হুৰাইৰা] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা শুনিছে, যে তেওঁ কৈছে: ‘যিজনে অজু কৰে, তেওঁ নাকৰ পৰা -পানী ল’ব লাগে-, আৰু যিয়েই শিলেৰে অজু কৰে শিলেৰে কৰিব লাগে। অদ্ভুত সংখ্যা'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 157
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ ثُمَّ لِيَنْثُرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ وَإِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَغْسِلْ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهَا فِي وَضُوئِهِ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
আমাৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন ইউছুফে] কৈছে, [মালিকে] আমাক [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে কৈছে: ‘যেতিয়া তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই অজু কৰে, তেতিয়া তেওঁ নাকত পানী দি অজু কৰক, আৰু যিয়ে শিলৰে ইষ্টজা’ কৰে, তেওঁক শিলগুটিৰে ইষ্টজা’ কৰিবলৈ দিয়ক এটা অদ্ভুত সংখ্যাৰে কৰক। আৰু তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই যেতিয়া টোপনিৰ পৰা সাৰ পায়, তেতিয়া অজুৰ বাবে পাত্ৰত ভৰোৱাৰ আগতে হাত ধুই লওক, কাৰণ তোমালোকৰ মাজৰ এজনে নাজানে যে তেওঁৰ হাত ক’ত ৰাতি কটালে।’
হাদিছ
Imam Bukhari : 158
حَدَّثَنَا مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَتَخَلَّفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنَّا فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقْنَا الْعَصْرَ فَجَعَلْنَا نَتَوَضَّأُ وَنَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
আমাক কোৱা হৈছে [মুছাই] কৈছে, আমাক [আবু আৱানাহ] [আবু বিছিৰ]ৰ পৰা [ইউছুফ বিন মহক]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম এবাৰ আমি যোৱা যাত্ৰাত আমাৰ পিছ পৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁ ধৰিব পাৰিছিল যেতিয়া আমাৰ আছৰৰ বাবে সময় প্ৰায় শেষ হৈ গৈছিল প্ৰাৰ্থনা গতিকে আমি কেৱল ভৰি মচি অজু কৰিলোঁ। গতিকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ডাঙৰ মাতেৰে চিঞৰিলে: ‘যিবোৰ হিল অজুৰ পানীৰ সংস্পৰ্শলৈ নাযায়, সেইবোৰ নৰকলৈ যাব’। তিনিবাৰকৈ কৈছিল'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 159
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ إِنَائِهِ فَغَسَلَهُمَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْوَضُوءِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ كُلَّ رِجْلٍ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا وَقَالَ مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
আবু আল ইয়ামানে আমাক বৰ্ণনা কৰিছিল যে শ্বুআইবে আজ জুহৰীৰ পৰা আমাক বৰ্ণনা কৰিছিল, যিয়ে কৈছিল, আথা বিন ইয়াজিদে মোক উছমান বিন আফফানৰ পূৰ্বৰ দাস হুমৰাণৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছিল যে তেওঁ উছমান বিন আফফানক অজুৰ বাবে পানী বিচৰা দেখিছিল। হাতৰ ওপৰত পানী ঢালি তিনিবাৰ ধুই দিলে। তাৰ পাছত অজুৰ বাবে পানীত সোঁহাতখন ভৰাই মুখখন ধুই নাকত পানী ভৰাই উৰুৱাই উলিয়াই দিলে। তাৰ পিছত তিনিবাৰকৈ মুখখন ধুই তিনিবাৰ হাত দুখন কঁকাললৈকে ধুই মূৰটো মচি তাৰ পিছত তিনিবাৰকৈ ভৰি দুখন ধুই দিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মোৰ এই অজুৰ দৰে অজু কৰা দেখিছো, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘যি মোৰ এই অজুৰ দৰে অজু কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ দুটা ৰাকাআত নামাজ পঢ়িব আৰু ইয়াৰ মাজত কথা নক’লে, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁৰ অতীতৰ পাপ ক্ষমা কৰে।’
হাদিছ
Imam Bukhari : 160
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ وَكَانَ يَمُرُّ بِنَا وَالنَّاسُ يَتَوَضَّئُونَ مِنْ الْمِطْهَرَةِ قَالَ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَفَإِنَّ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ
আমাক কোৱা হৈছে [আদম বিন আবু ইয়াছে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ছিউবাহে] ক’লে, আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন জিয়াদে] ক’লে, ‘মই শুনিলোঁ [আবু হুৰাইৰা] আমাৰ সন্মুখৰ পৰা পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত, মানুহে নিজৰ অজু কৰি থকাৰ সময়ত কোৱা, ‘আপোনাৰ অজু সম্পূৰ্ণ কৰক! সঁচাকৈয়ে আবুল কাছিম ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যিবোৰ গোৰোহা অজুৰ পানীৰ সংস্পৰ্শলৈ নাযায়, সেইবোৰ নৰকলৈ যাব’।
