Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 হাদিছ
হাদিছ
Imam Bukhari : 121
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الْجَمْرَةِ وَهُوَ يُسْأَلُ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ قَالَ ارْمِ وَلَا حَرَجَ قَالَ آخَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ قَالَ انْحَرْ وَلَا حَرَجَ فَمَا سُئِلَ عَنْ شَيْءٍ قُدِّمَ وَلَا أُخِّرَ إِلَّا قَالَ افْعَلْ وَلَا حَرَجَ
আমাক কৈছে [আবু নুআইমে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল আজিজ বিন আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ইছা বিন তালহাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে, ‘মই জুমৰাহৰ কাষত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক সোধা দেখিলোঁ। এজন মানুহে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই পশু পেলোৱাৰ আগতেই জন্তু এটা বধ কৰো নেকি? তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘এতিয়া পেলাই দিয়ক, পাপ নকৰিব’। তেতিয়া আন এজন ব্যক্তি আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই বধ কৰাৰ আগতে মূৰটো চুলি কটালোঁ?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘এতিয়া বধ কৰা, নাই তুমি পাপী নহয়’। আৰু তেওঁক প্ৰথমে কৰা কাম বা কৰি শেষ হোৱা কামৰ বিষয়ে সোধা হোৱা নাছিল, কেৱল উত্তৰ দিয়াৰ বাহিৰে: ‘কৰক আৰু পাপ নকৰিব’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 122
حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ سُلَيْمَانُ بْنُ مِهْرَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَرِبِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ مَعَهُ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنْ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنْ الرُّوحِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا تَسْأَلُوهُ لَا يَجِيءُ فِيهِ بِشَيْءٍ تَكْرَهُونَهُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَنَسْأَلَنَّهُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا الرُّوحُ فَسَكَتَ فَقُلْتُ إِنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ فَقُمْتُ فَلَمَّا انْجَلَى عَنْهُ قَالَ{ وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ الرُّوحِ قُلْ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي }وَمَا أُوتُوا مِنْ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًاقَالَ الْأَعْمَشُ هَكَذَا فِي قِرَاءَتِنَا
আমাক কোৱা হৈছে [কাইছ বিন হাফছে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুল ৱাহিদে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আল আ’মাছি চুলাইমান বিন মিহৰাণ] [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আলকামাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাই] কৈছিল, ‘যেতিয়া মই নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সৈতে চহৰৰ বাহিৰৰ অঞ্চলত ঘূৰি ফুৰিছিলো মদীনা, সেই সময়ত তেওঁ খেজুৰ গছৰ পৰা লাঠি এখন লৈ আহিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ইহুদীৰ এটা দলৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই ইজনে সিজনক ক’লে, ‘তেওঁক আত্মাৰ বিষয়ে সুধিব!’। আন কিছুমানে ক’লে, ‘যেতিয়ালৈকে তেওঁ আপোনাৰ ভাল নোপোৱা কথা নকয় তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ লগত কথা নাপাতিব’। তাৰ পাছত আন কিছুমানে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আমি সঁচাকৈয়ে তেওঁক সুধিম।’ গতিকে তেওঁলোকৰ মাজৰ এজন মানুহ থিয় হৈ সুধিলে, ‘হে আবুল কাছিম, আত্মা কি? সি নিমাত হৈ পৰিল। গতিকে মই বিৰবিৰাই উঠিলোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁ প্ৰকাশ পাইছে’। মানুহজনে যেতিয়া ঘূৰি গ’ল, তেতিয়া তেওঁ পঢ়িলে: ‘-আৰু তেওঁলোকে তোমাক আত্মাৰ বিষয়ে সুধিছে। কওক: 'আত্মা মোৰ ৰাব্বৰ বিষয়, আৰু তোমালোকক অলপ-' -Qs. আল ইছৰা`: ৮৫-। আল আ’মাছিয়ে ক’লে, ‘আমাৰ কিৰাআত এনেকুৱাই’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 123
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَ قَالَ لِي ابْنُ الزُّبَيْرِ كَانَتْ عَائِشَةُ تُسِرُّ إِلَيْكَ كَثِيرًا فَمَا حَدَّثَتْكَ فِي الْكَعْبَةِ قُلْتُ قَالَتْ لِيقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ لَوْلَا قَوْمُكِ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ بِكُفْرٍ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ فَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ بَابٌ يَدْخُلُ النَّاسُ وَبَابٌ يَخْرُجُونَفَفَعَلَهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ
আমাক [‘আব্দুল্লাহ বিন মুছা] [ইজৰাইল]ৰ পৰা [আবু ইছহাকৰ] পৰা [আল আছৱাদ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ইবনে আজ জুবাইৰে মোক কৈছিল, ‘ [‘আইছিয়াই] আপোনাৰ পৰা বহুতো -হাদীছ- গোপন ৰাখিছিল। কাবাৰ বিষয়ে তেওঁ কেতিয়াবা তোমাক কি কৈছিল?' মই ক’লোঁ, ‘আইছিয়াই মোক ক’লে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক ক’লে, ‘হে আইছা, যদি তোমাৰ লোকসকল যিসকল এতিয়াও নিজৰ সময়ৰ ওচৰত নাছিল, তেন্তে আজ জুবাইৰে ক’লে, ‘কফিৰেৰে মই কাবা সলনি কৰিম, তেতিয়া মই মানুহৰ প্ৰৱেশৰ বাবে দুখন দুৱাৰ আৰু তেওঁলোকৰ পৰা ওলাই যাবলৈ এটা দুৱাৰ বনাম’। পিছলৈ এই কাম ইবনে জুবাইৰে’ সম্পন্ন কৰে।
হাদিছ
Imam Bukhari : 124
وَقَالَ عَلِيٌّحَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ مَعْرُوفِ بْنِ خَرَّبُوذٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ عَلِيٍّ بِذَلِكَ
আৰু আলীয়ে ক’লে, মানুহৰ লগত তেওঁলোকৰ বুজাবুজিৰ স্তৰ অনুসৰি কথা পাতিব, আপুনি বিচাৰেনে যে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ লগত মিছা কথা কোৱা হওক? আমাক [‘উবাইদুল্লাহ বিন মুছা] [মা ‘ৰুফ বিন খাৰাবুজ]ৰ পৰা [আবু আথ থুফাইল]ৰ পৰা [‘আলী]ৰ পৰা তেনেকৈয়ে কোৱা হৈছে’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 125
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعاذٌ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثَلَاثًا قَالَ مَا مِنْ أَحَدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صِدْقًا مِنْ قَلْبِهِ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهِ النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا وَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا
আমাক কৈছে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] কৈছে, আমাক কৈছে [মু’আজ বিন হিছামে] কৈছে, মোক কৈছে [মোৰ দেউতা] [কাতাদাহ]ৰ পৰা কৈছে, আমাক [আনাছ বিন মালিক] কৈছে যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এখন বাহনত উঠিছিল, আনহাতে মু’আজ তেওঁৰ পিছফালে উঠিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘হে মু’আজ বিন জাবাল!’ মুআজে উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই তোমাৰ আহ্বান পূৰণ কৰিছো’। তেওঁ উত্তৰত মাতিলে: 'হে মু'আজ!' মুআজে উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই তোমাৰ আহ্বান পূৰণ কৰিছো’। এই কথা তিনিবাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ঈশ্বৰ নাই বুলি কোনেও সাক্ষ্য দিব নোৱাৰে, আৰু মহম্মদ আল্লাহৰ ৰাছুল, অন্তৰৰ পৰা আন্তৰিক, যদিহে আল্লাহে তেওঁক নৰক নিষিদ্ধ নকৰে’। তাৰ পিছত মু’আজে সুধিলে, ‘মোৰ বাবে এই বিষয়ে মানুহক কোৱা জায়েয নেকি, যাতে তেওঁলোকে ইয়াত সুখী হয়?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'পিছত তেওঁলোক এলেহুৱা হ'ব -ভাল কাম কৰিবলৈ-'। তাৰ পিছত মু’আজে পাপৰ ভয়ত মৃত্যু হ’বলৈ ওলোৱাৰ সময়ত হাদীছটো প্ৰেৰণ কৰিছিল।
হাদিছ
Imam Bukhari : 126
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ ذُكِرَ لِيأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ مَنْ لَقِيَ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ أَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ لَا إِنِّي أَخَافُ أَنْ يَتَّكِلُوا
আমাক কোৱা হৈছে [মুছাদ্দাদে] ক’লে, আমাক কোৱা হৈছে [মু’তমিৰে] ক’লে, মই [মোৰ পিতৃয়ে] কোৱা শুনিছো, [আনাছ বিন মালিকে] কোৱা শুনিছো, ‘মোৰ আগত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ মুআদজ বিন জাবালক কৈছিল: ‘যি কোনোৱে তেওঁৰ লগত কোনো বস্তুৰ অংশীদাৰ নকৰাকৈ আল্লাহক লগ কৰিব, তেতিয়া তেওঁ প্ৰৱেশ কৰিব স্বৰ্গ'। মু’আজে সুধিলে, ‘মই মানুহক সেই কথা বুজাই দিলে ঠিকেই আছেনে?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'নকৰিবা, কাৰণ মোৰ ভয় হৈছে তেওঁলোক এলেহুৱা হৈ পৰিব -দান-বৰঙণি কৰিবলৈ-'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 127
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْجَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ فَهَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ مِنْ غُسْلٍ إِذَا احْتَلَمَتْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَتْ الْمَاءَ فَغَطَّتْ أُمُّ سَلَمَةَ تَعْنِي وَجْهَهَا وَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَتَحْتَلِمُ الْمَرْأَةُ قَالَ نَعَمْ تَرِبَتْ يَمِينُكِ فَبِمَ يُشْبِهُهَا وَلَدُهَا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ছালামে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু মুআৱিয়াই] কৈছে, আমাক [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [জাইনাব]ৰ পৰা উম্মু চালামৰ কন্যাৰ পৰা কৈছে, [উম্মু চালামৰ] পৰা তেওঁ ক’লে, ‘উম্মু চুলাইমে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, নিশ্চয় আল্লাহ সত্য বিষয়ত লাজ নকৰে। সপোন দেখিলে মহিলাসকলে গা ধোৱাটো বাধ্যতামূলক নেকি?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘হয়, যদি তেওঁ পানী দেখে’। তাৰ পিছত উম্ম চালামে মুখখন ঢাকি সুধিলে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সেই মহিলাগৰাকীয়ে সপোন দেখিছে নেকি? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়। ধিক্ তোমাৰ। -যদি নাই- তেন্তে শিশুৰ সাদৃশ্য ক'ৰ পৰা আহে?'
হাদিছ
Imam Bukhari : 128
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الشَّجَرِ شَجَرَةً لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَهِيَ مَثَلُ الْمُسْلِمِ حَدِّثُونِي مَا هِيَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَادِيَةِ وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَاسْتَحْيَيْتُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنَا بِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ النَّخْلَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ أَبِي بِمَا وَقَعَ فِي نَفْسِي فَقَالَ لَأَنْ تَكُونَ قُلْتَهَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ يَكُونَ لِي كَذَا وَكَذَا
আমাৰ ওচৰত [ইছমাইলে] কৈছে, মোৰ [মালিক] [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে গছৰ মাজত এজোপা গছ আছে যাৰ পাত নপৰে, আৰু ই এজন মুছলমানৰ বাবে এক উদাহৰণ। কোৱাচোন কি গছ?' গতিকে ৰাইজে উপত্যকাৰ গছ বুলি ভাবিছিল যদিও মই ভাবো খেজুৰ গছ। আব্দুল্লাই ক’লে, ‘কিন্তু মই লাজ লগা - প্ৰকাশ কৰিবলৈ -। তেতিয়া ৰাইজে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাক কোৱা, ই কি গছ?’? গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে উত্তৰ দিলে: ‘এয়া খেজুৰ গছ। আব্দুল্লাই ক’লে, তাৰ পিছত মই মোৰ দেউতাকক ক’লোঁ। গতিকে দেউতাই ক’লে, ‘মোৰ অমুক আছে তাতকৈ তুমি সেই সময়ত প্ৰকাশ কৰাটোৱেই ভাল পালোঁহেঁতেন।’
হাদিছ
Imam Bukhari : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُنْذِرٍ الْثَّوْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَكُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ فِيهِ الْوُضُوءُ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন দাউদ]ৰ পৰা [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [মুণ্ডিৰ আতছ ছাউৰী]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ আল হানাফিয়াহ]ৰ পৰা [আলী বিন আবু তালিব] ৰ পৰা কৈছে, ‘মই এজন মানুহ যিয়ে সহজে মাজ্জি উৎপন্ন কৰে, তাৰ পিছত মিকদাদ বিন আল আছৱাদক ক’লে যে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহিৰ বিষয়ে সুধিব এইটো। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক এই বিষয়ে সুধিলে, তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘তেওঁৰ ওপৰত অজু কৰাৰ বাধ্যবাধকতা আছে।’
হাদিছ
Imam Bukhari : 130
حَدَّثَنِي قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا قَامَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَيْنَ تَأْمُرُنَا أَنْ نُهِلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهِلُّ أَهْلُ الْمَدِينَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَيُهِلُّ أَهْلُ الشَّأْمِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَيُهِلُّ أَهْلُ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ وَيَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيُهِلُّ أَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ لَمْ أَفْقَهْ هَذِهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
কুতাইবা বিন ছাইদে মোক ক’লে, আল লাইথ বিন ছাইদে আমাক ক’লে, আব্দুল্লাহ বিন উমৰৰ পৰা আব্দুল্লাহ বিন উমৰ বিন আল খাত্তাবৰ পূৰ্বৰ দাস নাফি’ যে এজন মানুহ আহি মছজিদত থিয় হৈ সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি আমাক ক’ৰ পৰা তালবিয়া কৰিবলৈ আদেশ দিলে?’? তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে, ‘মদিনাৰ লোকে ধুল হুলাইফাৰ পৰা, ছিৰিয়াৰ লোকে আল জুহফাহৰ পৰা আৰু নাজদৰ লোকে কৰ্ণৰ পৰা তালবিয়া কৰে।’ ইবনে উমৰে ক’লে, ‘মানুহে দাবী কৰে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’ব যে য়েমেনৰ মানুহে ইয়ালামলামৰ পৰা তালবিয়া কৰে।’ ইবনে উমৰে ক’লে, ‘মই নিশ্চিত নহয় যে এই শেষৰটো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা আহিছে।’
হাদিছ
Imam Bukhari : 131
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَهُ مَا يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ فَقَالَ لَا يَلْبَسُ الْقَمِيصَ وَلَا الْعِمَامَةَ وَلَا السَّرَاوِيلَ وَلَا الْبُرْنُسَ وَلَا ثَوْبًا مَسَّهُ الْوَرْسُ أَوْ الزَّعْفَرَانُ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ النَّعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ الْخُفَّيْنِ وَلْيَقْطَعْهُمَا حَتَّى يَكُونَا تَحْتَ الْكَعْبَيْنِ
আমাক [আদমে] কৈছে, আমাক [ইবনে আবু জি’বে] [নাফী’ৰ পৰা] [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে, আৰু [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছালিমৰ] পৰা [ইবনে উমৰ] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে যে এজন মানুহ আছিল যিয়ে সুধিছিল, ‘এজন ব্যক্তিয়ে কি কৰিব লাগে ইহৰাম পৰিধান কোনে কৰে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তেওঁ ইমামা - মূৰত মেৰিয়াই থোৱা পাগুৰি - ট্ৰাউজাৰ, কোট, বা সুগন্ধি বা জা’ফৰাণৰ সুগন্ধিযুক্ত কাপোৰ পিন্ধিব নালাগে। যদি তেওঁৰ চেণ্ডেল নাই, তেন্তে তেওঁ গোৰোহাৰ তলত কাটি জোতা পিন্ধিব পাৰে'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 132
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ مَنْ أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ قَالَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ مَا الْحَدَثُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ فُسَاءٌ أَوْ ضُرَاطٌ
আমাক [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম আল হানজালীয়ে] কৈছে, আমাক [আব্দুৰৰাজাকে] কৈছে, আমাক [মা’মাৰক] [হাম্মাম বিন মুনাব্বীহ]ৰ পৰা ৰিপ’ৰ্ট কৰা হৈছে যে তেওঁ [আবু হুৰাইৰা]য়ে কোৱা শুনিছে যে, ‘ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে কৈছে: ‘যিজন ব্যক্তিৰ হাদাত আছে, তেতিয়ালৈকে তেওঁ কোনো নামাজ গ্ৰহণ কৰা নহ’ব অজু'। হাদলৰমৌতৰ এজন ব্যক্তিয়ে ক’লে, ‘হে আবু হুৰাইৰা, হাদাত বুলিলে কি বুজোৱা হয়? আবু হুৰাইৰাহে উত্তৰ দিলে, ‘শব্দৰ সৈতে হয় বা নহয় ফাৰ্টি’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 133
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ قَالَرَقِيتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ عَلَى ظَهْرِ الْمَسْجِدِ فَتَوَضَّأَ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أُمَّتِي يُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ فَمَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يُطِيلَ غُرَّتَهُ فَلْيَفْعَلْ
আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন বুকাইৰে] কৈছে, আমাক [আল লাইতছ]ক কোৱা হৈছে [খালিদ]ৰ পৰা [ছাইদ বিন আবু হিলাল]ৰ পৰা [নুআইম বিন আল মুজমিৰ] ৰ পৰা কৈছে, ‘মই [আবু হুৰাইৰা]ৰ সৈতে মছজিদত উঠিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ অজু কৰিলে’ আৰু ক’লে, ‘মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ উম্মাক কিয়ামতৰ দিনা বাকী থকা পানীৰ পৰা উজ্জ্বল মুখেৰে উপহাৰ দিয়া হ’ব। অজু, তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে পোহৰ বঢ়াব পাৰে, তেওঁ তেনেকুৱা কৰক'।
হাদিছ
Imam Bukhari : 134
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ ح وَعَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِأَنَّهُ شَكَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ الَّذِي يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ أَوْ لَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
আমাৰ ওচৰত বর্ণনা কৰিছে [আলীয়ে] কৈছে, আমাক বর্ণনা কৰিছে [ছুফিয়ানে] কৈছে, আমাক [আজ জুহৰী] [ছাইদ বিন আল মুছায়াব]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে৷ -অন্য ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক [আব্বাদ বিন তামিম] [তেওঁৰ ককাকৰ] পৰা কোৱা হৈছিল, যে কোনোবাই তেওঁৰ সন্দেহৰ অভিযোগ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰত কৰিছিল, যে তেওঁৰ নামাজত কিবা এটা পোৱা যেন লাগিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘যেতিয়ালৈকে শব্দ শুনা নাই বা গোন্ধ নাপাব তেতিয়ালৈকে লৰচৰ নকৰিব বা গুচি নাযাব’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 135
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ صَلَّى وَرُبَّمَا قَالَ اضْطَجَعَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ مَرَّةً بَعْدَ مَرَّةٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍقَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ لَيْلَةً فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ مِنْ شَنٍّ مُعَلَّقٍ وُضُوءًا خَفِيفًا يُخَفِّفُهُ عَمْرٌو وَيُقَلِّلُهُ وَقَامَ يُصَلِّي فَتَوَضَّأْتُ نَحْوًا مِمَّا تَوَضَّأَ ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ عَنْ شِمَالِهِ فَحَوَّلَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ صَلَّى مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ أَتَاهُ الْمُنَادِي فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ مَعَهُ إِلَى الصَّلَاةِ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْقُلْنَا لِعَمْرٍو إِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنُهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ ثُمَّ قَرَأَ{ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ }
আমাক কোৱা হৈছে [আলী বিন আব্দুল্লাই] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানক] [আমৰু]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, মোক [কুৰাইবক] [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে, যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে নাক কটালৈকে শুইছিল তাৰ পিছত উঠি নামাজ পঢ়িছিল। বা তেওঁ ক’লে, ‘নবীয়ে শুই নাক মাৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ নামাজ কৰিবলৈ থিয় হ’ল। তাৰ পিছত [ছুফিয়ানে] আমাৰ আগত একেৰাহে হাদীছ বর্ণনা কৰিলে, [আমৰু]ৰ পৰা [কুৰাইব]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা তেওঁ ক’লে, ‘এদিন ৰাতি মই মোৰ পেহী মাইমুনাহ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ঘৰত থাকিলোঁ আৰু তাৰ পিছত সন্ধিয়া নামাজ কৰিলোঁ। এদিন ৰাতিলৈকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উঠি এটা সৰু পাত্ৰৰ পৰা লঘু অজু কৰি অজু কৰিলে, তাৰ পিছত থিয় হৈ নামাজ দিলে। তাৰ পিছত মই তেওঁৰ লগত অজু কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা পাত্ৰটোৰ পৰা অজু কৰাত যোগ দিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ বাওঁফালে নামাজত যোগ দিলোঁ - চুফিয়ানেও বাওঁফালৰ কথা উল্লেখ কৰিলে -, তাৰ পিছত তেওঁ মোক তেওঁৰ সোঁফালে লৈ গ’ল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ইচ্ছামতে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ শুই থাকিল আৰু নাক কটালৈকে শুই থাকিল। তাৰপিছত নামাজলৈ আহবানকাৰী এজন আহি তেওঁক নামাজৰ সময় আহি পৰা বুলি জনাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁৰ লগত গৈ পুনৰ অজু নকৰি নামাজ পঢ়িছিল। আমি তেতিয়া আমৰুক ক’লোঁ, ‘মানুহে কয় যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চকু শুই থাকে, কিন্তু তেওঁৰ হৃদয় শুই নাথাকে।’ তাৰ পিছত আমৰুৱে ক’লে, ‘মই এবাৰ উবৈদ বিন উমাইৰে কোৱা শুনিছিলো যে, ‘নবীসকলৰ সপোন ওহী।’ তাৰ পিছত তেওঁ আবৃত্তি কৰিলে: 'সঁচাকৈয়ে মই সপোন দেখিছিলো যে মই তোমাক বধ কৰিম..' - Qs. এছ-ছাফট: ১০২-।
হাদিছ
Imam Bukhari : 136
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَةَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالشِّعْبِ نَزَلَ فَبَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَلَمْ يُسْبِغْ الْوُضُوءَ فَقُلْتُ الصَّلَاةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الصَّلَاةُ أَمَامَكَ فَرَكِبَ فَلَمَّا جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ ثُمَّ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَنَاخَ كُلُّ إِنْسَانٍ بَعِيرَهُ فِي مَنْزِلِهِ ثُمَّ أُقِيمَتْ الْعِشَاءُ فَصَلَّى وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا
আমাক [আব্দুল্লাহ বিন মছলামে] [মালিক]ৰ পৰা [মুছা বিন উকবাহ]ৰ পৰা ইবনে আব্বাছৰ পূৰ্বৰ দাস [কুৰাইব]ৰ পৰা, [উছামাহ বিন জাইদ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ তেওঁক কোৱা শুনিছিল যে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আৰাফা এৰি থৈ গৈছিল যেতিয়ালৈকে উপত্যকাত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত - পাহাৰৰ কাষৰ পথত - তেওঁ প্ৰস্ৰাৱ কৰিবলৈ নামি গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ অজু কৰিলে কিন্তু লঘু অজু কৰিলে। মই তেতিয়া সুধিলোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তুমি নামাজ পঢ়িবলৈ ওলাইছা নেকি? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'আপোনাৰ সন্মুখত এতিয়াও প্ৰাৰ্থনা আছে'। তাৰ পিছত তেওঁ ঘোঁৰাত উঠি মুজদালিফাত উপস্থিত হোৱালৈকে ঘোঁৰাৰ পৰা নামি সম্পূৰ্ণ অজু কৰিলে, তাৰ পিছত ইকামা কোৱা হ’ল, আৰু তেওঁ মাগৰিব নামাজ কৰিলে। তাৰ পিছত মানুহে নিজৰ উটবোৰ নিজৰ ঠাইত বান্ধি ৰাখিলে, তাৰ পিছত ইকামত ইছা` কোৱা হ'ল, তাৰ পিছত তেওঁ ঈছাৰ নামাজ `মাজত আন কোনো নামাজ নিদিয়াকৈ' কৰিলে।
হাদিছ
Imam Bukhari : 137
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ بِلَالٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّهُ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَمَضْمَضَ بِهَا وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَجَعَلَ بِهَا هَكَذَا أَضَافَهَا إِلَى يَدِهِ الْأُخْرَى فَغَسَلَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُمْنَى ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُسْرَى ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَرَشَّ عَلَى رِجْلِهِ الْيُمْنَى حَتَّى غَسَلَهَا ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً أُخْرَى فَغَسَلَ بِهَا رِجْلَهُ يَعْنِي الْيُسْرَى ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুৰহমানে] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু চালামাহ আল খাজাই মনছুৰ বিন চালামাহে] কৈছে, আমাক [ইবনে বিলাল] - অৰ্থাৎ চুলাইমানক - [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [‘আথা’ বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ অজু কৰিছিল, তেওঁ মুখ ধুইছিল, তাৰ পিছত ইন একাপ পানী লৈছিল তাৰ হাতখন আৰু মুখখন ধুবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি ইষ্টিনছাক, তাৰ পিছত আকৌ হাতৰ স্কুপ এটা লৈ এনেদৰে বনালে -আনখন হাতত ঢালি দিলে-, তাৰ পিছত দুয়োহাতেৰে মুখখন ধুলে, তাৰ পিছত পানীৰ স্কুপ এটা লৈ সোঁহাতখন ধুলে, তাৰ পিছত আকৌ পানীৰ স্কুপ এটা লৈ বাওঁহাতখন ধুলে। তাৰ পিছত তাৰ মূৰটো মচি, তাৰ পিছত এটা স্কুপ পানী লৈ সোঁ ভৰিখন ঢাকি ধুই দিব, তাৰ পিছত আৰু এটা স্কুপ পানী লৈ বাওঁ ভৰিখন ধুব। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক এনেদৰে অজু কৰা দেখিলোঁ’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 138
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍيَبْلُغُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ وَجَنِّبْ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا فَقُضِيَ بَيْنَهُمَا وَلَدٌ لَمْ يَضُرُّهُ
আমাক কোৱা হৈছে [আলী বিন আব্দুল্লাই] কৈছে, আমাক [জাৰিৰ]ক [মনছুৰ]ৰ পৰা [ছালিম বিন আবু আল জাদ]ৰ পৰা [কুৰাইব]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা আৰু নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামলৈকে কোৱা হৈছে, তেওঁ ক’লে: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই নিজৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ যাব বিচাৰে -সংগম-, তেন্তে তেওঁ পঢ়ক; 'ALLAHUMMA JANNIBNASY SYAITHAANA WA JANNIBISY SYAITHAANA MAA RAZAQTANAA -হে আল্লাহ, আমাক চয়তানৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখক আৰু আপুনি আমাৰ -সন্তান-ৰ বাবে যি যোগান ধৰিছে তাৰ পৰা চয়তানক আঁতৰাই ৰাখক।' যদি দুয়োৰে মাজৰ সম্পৰ্কৰ পৰা সন্তানৰ আশীৰ্বাদ পোৱা যায়, তেন্তে চয়তানে সেই সন্তানৰ কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব।'
হাদিছ
Imam Bukhari : 139
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِتَابَعَهُ ابْنُ عَرْعَرَةَ عَنْ شُعْبَةَ وَقَالَ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ وَقَالَ مُوسَى عَنْ حَمَّادٍ إِذَا دَخَلَ وَقَالَ سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ
আমাক কৈছে [আদমে] কৈছে, আমাক [ছিউবাহ] [আব্দুল আজিজ বিন ছুহাইবে] ৰ পৰা কৈছে, মই [আনাছ]ক কোৱা শুনিছিলো, ‘যেতিয়া হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে শৌচাগাৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল: আল্লাহুলাহ ইন্নি আ’উদ্জু বিকা মিনাল খুবুৎছি ৱাল খ্ববা`ইটছ -অল্লাহ, মই ছিক পুৰুষ চয়তান আৰু নাৰী চয়তানৰ পৰা তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয়-'। আৰু এই হাদীছ [ইবনে আৰআৰাহ] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা নিশ্চিত কৰিলে, আৰু [গুন্দৰে] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা ক’লে যে তেওঁ ক’লে, ‘যদি আপুনি শৌচাগাৰলৈ যায়’। আৰু [মোচি] [হাম্মাদৰ] পৰা, ‘যদি প্ৰৱেশ কৰে’। আৰু [ছাইদ বিন জাইদে] ক’লে, তেওঁ আমাক [আব্দুল আজিজ] ক’লে, ‘যদি আপুনি ভিতৰলৈ আহিব বিচাৰে’।
হাদিছ
Imam Bukhari : 140
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْخَلَاءَ فَوَضَعْتُ لَهُ وَضُوءًا قَالَ مَنْ وَضَعَ هَذَا فَأُخْبِرَ فَقَالَ اللَّهُمَّ فَقِّهْهُ فِي الدِّينِ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদে] কৈছে, আমাক কৈছে [হাছিম বিন আল কাছিমে] আমাক [ৱাৰকা’] [উবাইদুল্লাহ বিন আবু ইয়াজিদ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে, যে এবাৰ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে শৌচাগাৰত প্ৰৱেশ কৰিলে, তাৰ পিছত মই পানীৰে ভৰা এটা পাত্ৰ ৰাখিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে: 'এইটো কোনে ৰাখিলে?' মই তেতিয়া তেওঁক ক’লোঁ, গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘হে আল্লাহ, তেওঁক ধৰ্মত স্মাৰ্ট কৰক’।
