Imam Bukhari : 121
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الْجَمْرَةِ وَهُوَ يُسْأَلُ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ قَالَ ارْمِ وَلَا حَرَجَ قَالَ آخَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ قَالَ انْحَرْ وَلَا حَرَجَ فَمَا سُئِلَ عَنْ شَيْءٍ قُدِّمَ وَلَا أُخِّرَ إِلَّا قَالَ افْعَلْ وَلَا حَرَجَ
ابو نعیم موږ ته ویلي دي، موږ ته یې [عبدالعزیز بن ابو سلمه] له [عز زهری] له [عیسی بن طلحه] له [عبدالله بن عمرو] څخه روایت کړی دی، هغه وايي: "ما رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید چې د جمرې په غاړه کې پوښتنه وشوه. یو سړي پوښتنه وکړه: "ای د الله رسوله، ایا زه یو څاروی مخکې له دې چې وغورځوم ذبح کړم؟" بیا یې وویل: "اوس وغورځوه، نو ته به ګناه ونکړې". بیا یو بل کس راغی او ویې ویل: "ای د الله رسوله، ما د ذبح کولو دمخه خپل سر وخریلو؟" هغه ځواب ورکړ: "اوس حلال کړه، نه ته ګناهګار نه یې". او له هغه څخه د هغه څه په اړه پوښتنه نه وشوه چې لومړی ترسره شوی وي یا هغه څه چې په کولو سره پای ته رسیږي یوازې دا چې ځواب یې ورکړ: "دا کار وکړه او ګناه مه کوه".
Imam Bukhari : 122
حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ سُلَيْمَانُ بْنُ مِهْرَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَرِبِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ مَعَهُ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنْ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنْ الرُّوحِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا تَسْأَلُوهُ لَا يَجِيءُ فِيهِ بِشَيْءٍ تَكْرَهُونَهُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَنَسْأَلَنَّهُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ مَا الرُّوحُ فَسَكَتَ فَقُلْتُ إِنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ فَقُمْتُ فَلَمَّا انْجَلَى عَنْهُ قَالَ{ وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ الرُّوحِ قُلْ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي }وَمَا أُوتُوا مِنْ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًاقَالَ الْأَعْمَشُ هَكَذَا فِي قِرَاءَتِنَا
دا موږ ته [قیس بن حفش] ویلي دي، دا موږ ته [عبد الواحد] ویلي دي، دا موږ ته [العماسي سلیمان بن مهران] له [ابراهیم] څخه [علقمه] له [عبدالله] څخه [وایی] چې کله زه د مدینې ښار په څنډو کې د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره ګرځېدم، نو هغه د خرما د ونې یوه لرګی په لاس کې نیولی و. بیا هغه د یهودیانو له یوې ډلې څخه تېر شو، او هر یو یې یو بل ته وویل: 'له هغه څخه د روح په اړه پوښتنه وکړئ!' نورو وویل: 'له هغه سره خبرې مه کوئ تر هغه چې هغه هغه څه ونه وايي چې تاسو یې نه خوښوئ'. بیا ځینو نورو وویل: 'په ریښتیا سره، موږ به واقعیا له هغه څخه پوښتنه وکړو.' نو د دوی څخه یو سړی ودرېد او پوښتنه یې وکړه: 'ای ابوالقاسم، روح څه شی دی؟' هغه چوپ شو. نو ما وخندل، 'په حقیقت کې هغه ته وحی راځي'. کله چې سړی مخ واړاوه، نو هغه دا آیت ولوست: "-او دوی له تا څخه د روح په اړه پوښتنه کوي. ووایه: 'روح زما د رب امر دی، او تاسو ته لږ څه علم نه دی ورکړل شوی -" - سوره الاسراء: 85-. العمسي وویل: 'دا زموږ په قراءت کې داسې دی'.
Imam Bukhari : 123
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَ قَالَ لِي ابْنُ الزُّبَيْرِ كَانَتْ عَائِشَةُ تُسِرُّ إِلَيْكَ كَثِيرًا فَمَا حَدَّثَتْكَ فِي الْكَعْبَةِ قُلْتُ قَالَتْ لِيقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ لَوْلَا قَوْمُكِ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ بِكُفْرٍ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ فَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ بَابٌ يَدْخُلُ النَّاسُ وَبَابٌ يَخْرُجُونَفَفَعَلَهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ
موږ ته [عبدالله بن موسی] له [اسرائیل] څخه [ابو اسحاق] له [الاسود] څخه روایت شوی چې ابن الزبیر ماته وویل، [عائشه] له تا څخه ډېر حدیثونه پټ ساتلي وو. هغه کله هم تا ته د کعبې په اړه څه ویلي دي؟ ما وویل، عائشه راته وویل، رسول الله صلی الله علیه وسلم راته وویل: ای عائشه، که ستا قوم لا هم خپل وخت ته نږدې نه وای، زبیر وویل، 'په کفر سره، زه به کعبه بدله کړم، بیا به د خلکو لپاره دوه دروازې د ننوتلو او یوه د وتلو لپاره جوړوم. وروسته دا کار د ابن زبیر لخوا ترسره شو.'
Imam Bukhari : 124
وَقَالَ عَلِيٌّحَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ مَعْرُوفِ بْنِ خَرَّبُوذٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ عَلِيٍّ بِذَلِكَ
او علي رضی الله عنه وویل: "له خلکو سره د هغوی د پوهې په کچه خبرې وکړئ، ایا تاسو غواړئ چې الله او د هغه رسول ته دروغ وویل شي؟" موږ ته [عبیدالله بن موسی] له [معروف بن خرابوز] له [ابو الثفیل] له [علي] څخه داسې ویل شوي دي".
Imam Bukhari : 125
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعاذٌ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثَلَاثًا قَالَ مَا مِنْ أَحَدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صِدْقًا مِنْ قَلْبِهِ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهِ النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا وَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا
موږ ته [اسحاق بن ابراهیم] ویلي دي، موږ ته [معاذ بن هشام] ویلي دي، ما ته [زما پلار] له [قتاده] څخه ویلي دي، موږ ته [انس بن مالک] ویلي دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په موټر کې سپور و او معاذ یې تر شا سپور و. بیا یې وویل: 'ای معاذ بن جبل!' معاذ ځواب ورکړ، 'ای رسول الله صلی الله علیه وسلم، زه ستا بلنه پوره کوم'. هغه ځواب ورکړ: 'ای معاذ!' معاذ ځواب ورکړ، 'ای رسول الله صلی الله علیه وسلم، زه ستا بلنه پوره کوم'. دا خبره درې ځله تکرار شوه، بیا یې وویل: 'هیڅوک دا ګواهي نشي ورکولی چې له الله پرته بل معبود نشته، او محمد صلی الله علیه وسلم د زړه له تله د الله رسول دی، مګر دا چې الله پر هغه دوزخ حرام کړي'. بیا معاذ پوښتنه وکړه، 'ایا دا زما لپاره روا ده چې خلکو ته دا ووایم، ترڅو دوی پرې خوشحاله شي؟' هغه ځواب ورکړ: 'وروسته به دوی سست شي - د نیکو کارونو کولو لپاره'. معاذ بیا دا حدیث هغه وخت بیان کړ کله چې هغه د مرګ په حال کې و ځکه چې هغه د ګناه څخه ویره درلوده.
Imam Bukhari : 126
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ ذُكِرَ لِيأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ مَنْ لَقِيَ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ أَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ لَا إِنِّي أَخَافُ أَنْ يَتَّكِلُوا
موږ ته [مصدد] وویل، موږ ته [معتمر] وویل، ما [خپل پلار] واوریدل چې ویل یې، ما [انس بن مالک] واوریدل چې ویل یې، 'ماته یادونه وشوه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل معاذ بن جبل ته وویل: 'څوک چې له الله سره په داسې حال کې ملاقات وکړي چې له هغه سره هیڅ شریک نه وي نیولی، نو هغه به جنت ته ننوځي'. معاذ پوښتنه وکړه، 'ایا دا سمه ده که زه دا خلکو ته ورسوم؟' هغه ځواب ورکړ: 'نه، ځکه زه ویره لرم چې دوی به سست شي - د خیرات کولو لپاره'.
Imam Bukhari : 127
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْجَاءَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ فَهَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ مِنْ غُسْلٍ إِذَا احْتَلَمَتْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَتْ الْمَاءَ فَغَطَّتْ أُمُّ سَلَمَةَ تَعْنِي وَجْهَهَا وَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَتَحْتَلِمُ الْمَرْأَةُ قَالَ نَعَمْ تَرِبَتْ يَمِينُكِ فَبِمَ يُشْبِهُهَا وَلَدُهَا
محمد بن سلام موږ ته خبر راکړ، ابو معاویه موږ ته خبر راکړ، حسیم بن عروه له خپل پلار څخه له زینب د ام سلمه لور څخه، هغه له ام سلمه څخه روایت وکړ، هغه وویل: ام سلیم رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغله او ویې ویل: ای د الله رسوله، په حقیقت کې الله تعالی د حق په اړه شرم نه کوي. ایا ښځې چې خوب وویني غسل کول واجب دي؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: هو، که هغه اوبه وویني. ام سلمه بیا خپل مخ پټ کړ او پوښتنه یې وکړه: ای د الله رسوله، ایا ښځه خوب ویني؟ هغه ځواب ورکړ: هو. افسوس ستا لپاره. - که نه - نو د ماشوم سره مشابهت له کومه راځي؟
Imam Bukhari : 128
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الشَّجَرِ شَجَرَةً لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَهِيَ مَثَلُ الْمُسْلِمِ حَدِّثُونِي مَا هِيَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَادِيَةِ وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَاسْتَحْيَيْتُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنَا بِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ النَّخْلَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ أَبِي بِمَا وَقَعَ فِي نَفْسِي فَقَالَ لَأَنْ تَكُونَ قُلْتَهَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ يَكُونَ لِي كَذَا وَكَذَا
موږ ته [اسماعیل] روایت شوی، ما ته [مالک] له [عبدالله بن دینار] څخه [عبدالله بن عمر] څخه روایت شوی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'په حقیقت کې، په ونو کې یوه ونه ده چې پاڼې یې نه تویږي، او دا د مسلمان لپاره یوه نمونه ده. ما ته ووایاست چې دا کومه ونه ده؟' نو خلکو فکر وکړ چې دا د درې ونې دي، مګر زه فکر کوم چې دا د خرما ونې ده. عبدالله وویل: 'خو زه شرمیږم - چې دا ښکاره کړم -. بیا خلکو وویل: 'ای د الله رسوله، موږ ته ووایاست چې دا کومه ونه ده؟' نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'دا د خرما ونې ده.' عبدالله وویل: 'بیا ما دا خپل پلار ته وویل. نو زما پلار وویل: 'زه به غوره وای چې تاسو دا په هغه وخت کې نازل کړی وای د دې په پرتله چې زه داسې او داسې ولرم.'
Imam Bukhari : 129
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُنْذِرٍ الْثَّوْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَكُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ فِيهِ الْوُضُوءُ
موږ ته [مصدد] ویلي دي، موږ ته [عبد الله بن داود] له [العماسي] له [منذیر عتصوري] له [محمد الحنفیه] له [علي بن ابوطالب] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: زه یو سړی یم چې په اسانۍ سره مذی پیدا کوم، بیا یې مقداد بن اسود ته وویل چې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د دې په اړه پوښتنه وکړي. بیا یې له هغه څخه د دې په اړه پوښتنه وکړه، هغه ځواب ورکړ: 'پر هغه باندې اودس کول واجب دي.'
Imam Bukhari : 130
حَدَّثَنِي قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا قَامَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَيْنَ تَأْمُرُنَا أَنْ نُهِلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهِلُّ أَهْلُ الْمَدِينَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَيُهِلُّ أَهْلُ الشَّأْمِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَيُهِلُّ أَهْلُ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ وَيَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيُهِلُّ أَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ لَمْ أَفْقَهْ هَذِهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
قتیبه بن سعید ماته خبر راکړ، اللیث بن سعد موږ ته خبر راکړ، نافع د عبدالله بن عمر بن الخطاب پخوانی غلام، هغه له عبدالله بن عمر څخه خبر راکړ چې یو سړی راغی او په جومات کې ودرېد او پوښتنه یې وکړه: "ای د الله رسوله، تاسو موږ ته له کوم ځای څخه د تلبیه کولو امر کړی؟" بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: "د مدینې خلک د ذوالحلیفه څخه، د شام خلک د جحفه څخه او د نجد خلک د قرن څخه تلبیه کوي." ابن عمر وویل: "خلک ادعا کوي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به ووایی چې د یمن خلک د یلملم څخه تلبیه کوي." ابن عمر وویل: "زه ډاډه نه یم چې دا وروستی د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه دی".
Imam Bukhari : 131
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَهُ مَا يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ فَقَالَ لَا يَلْبَسُ الْقَمِيصَ وَلَا الْعِمَامَةَ وَلَا السَّرَاوِيلَ وَلَا الْبُرْنُسَ وَلَا ثَوْبًا مَسَّهُ الْوَرْسُ أَوْ الزَّعْفَرَانُ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ النَّعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ الْخُفَّيْنِ وَلْيَقْطَعْهُمَا حَتَّى يَكُونَا تَحْتَ الْكَعْبَيْنِ
موږ ته [آدم علیه السلام] ویلي دي، موږ ته [ابن ابو ذیعب] له [نافع] څخه [ابن عمر] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه او [از زهري] له [سالم] له [ابن عمر] له [ابن عمر] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی چې یو سړي پوښتنه وکړه چې "هغه څوک چې احرام کوي باید څه واغوندي؟" هغه ځواب ورکړ: "هغه باید جامې، امامت - د سر شاوخوا پټه شوې پګړۍ -، پتلون، کوټ، یا هغه جامې ونه اغوندي چې د عطر یا زعفران بوی شوي وي. که هغه څپلۍ نه لري، نو هغه کولی شي بوټان د پښو لاندې پرې کړي".
Imam Bukhari : 132
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ مَنْ أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ قَالَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ مَا الْحَدَثُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ فُسَاءٌ أَوْ ضُرَاطٌ
موږ ته [اسحاق بن ابراهیم الحنظلي] روایت شوی دی، موږ ته [عبد الرزاق] روایت شوی دی، موږ ته [معمر] له [همام بن منبه] څخه روایت شوی دی چې هغه [ابو هریره] اوریدلي دي چې ویل یې: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: د هغه چا لمونځ نه قبلیږي چې حدت ولري تر هغه چې اودس ونه کړي. د حضرموت څخه یو سړي وویل: د حدت څخه څه مراد دی، ای ابو هریره؟ ابو هریره ځواب ورکړ: یا په غږ سره یا په بې غږه سره.
Imam Bukhari : 133
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ قَالَرَقِيتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ عَلَى ظَهْرِ الْمَسْجِدِ فَتَوَضَّأَ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أُمَّتِي يُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ فَمَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يُطِيلَ غُرَّتَهُ فَلْيَفْعَلْ
موږ ته [یحیی بن بکیر] ویلي دي، موږ ته [اللیث] له [خالد] څخه [سعید بن ابي هلال] له [نعیم بن المجمر] څخه روایت شوی دی، هغه ویلي دي: "زه له [ابو هریره] سره جومات ته وخوتم، بیا یې اودس وکړ" او ویې ویل: "ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي چې ویل یې: "زما امت به د قیامت په ورځ په داسې حال کې وړاندې شي چې مخونه به یې د پاتې اوبو څخه ځلیږي. اودس وکړئ، څوک چې ستاسو څخه رڼا پراخه کولی شي نو دا کار دې وکړي".
Imam Bukhari : 134
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ ح وَعَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِأَنَّهُ شَكَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ الَّذِي يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ أَوْ لَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
موږ ته [علي] روايت کړی دی، موږ ته [سفيان] روايت کړی دی، موږ ته [عز زهری] له [سعید بن المسیب] څخه روايت کړی دی. - په بل ډول ويل شوي دي - موږ ته [عباد بن تمیم] له [خپل تره] څخه خبر راکړل شو چې یو کس رسول الله صلی الله علیه وسلم ته د خپلو شکونو شکایت وکړ، داسې ښکارېده لکه چې په خپل لمانځه کې یې یو څه موندلي وي. بیا یې وویل: 'تر هغه چې غږ واورئ یا بوی مو احساس نه شي حرکت مه کوئ یا مه ځئ'.
Imam Bukhari : 135
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ صَلَّى وَرُبَّمَا قَالَ اضْطَجَعَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ مَرَّةً بَعْدَ مَرَّةٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍقَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ لَيْلَةً فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ مِنْ شَنٍّ مُعَلَّقٍ وُضُوءًا خَفِيفًا يُخَفِّفُهُ عَمْرٌو وَيُقَلِّلُهُ وَقَامَ يُصَلِّي فَتَوَضَّأْتُ نَحْوًا مِمَّا تَوَضَّأَ ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ عَنْ شِمَالِهِ فَحَوَّلَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ صَلَّى مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ أَتَاهُ الْمُنَادِي فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ مَعَهُ إِلَى الصَّلَاةِ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْقُلْنَا لِعَمْرٍو إِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنُهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ ثُمَّ قَرَأَ{ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ }
موږ ته [علي بن عبدالله] ويل شوي دي، موږ ته [سفيان] له عمرو څخه اوريدل شوي دي، ما ته [کريب] له [ابن عباس] څخه اوريدل شوي دي چې رسول الله صلی الله عليه وسلم ويده شو تر هغه چې يې خرېج وکړ، بيا يې پورته شو او لمونځ يې وکړ. يا يې وويل: رسول الله صلی الله عليه وسلم څملاست او خرېج يې وکړ، بيا يې لمونځ ته ولاړ شو. بيا سفيان پرله پسې دا حديث موږ ته بيان کړ، عمرو له [کرېج] له [ابن عباس] څخه اوريدلي دي، هغه وويل: يوه شپه زه د خپلې عمه ميمونه په کور کې پاتې شوم، رسول الله صلی الله عليه وسلم او بيا يې د ماښام لمونځ وکړ. تر دې چې يوه شپه رسول الله صلی الله عليه وسلم پورته شو او له يوې کوچنۍ لوښي څخه يې په سپک اودس سره اودس وکړ، بيا يې لمونځ وکړ. بیا ما ورسره د هغه لوښي څخه چې هغه د اودس لپاره کارولی و، او بیا زه ورسره نږدې شوم او په چپ اړخ یې لمونځ وکړ - سفیان هم د چپ اړخ یادونه وکړه -، بیا یې زه خپل ښي اړخ ته واړولم. له هغې وروسته یې د خپلې خوښې سره سم لمونځ وکړ، بیا ویده شو او ویده شو تر هغه چې یې خرېیلې. بیا د لمانځه لپاره یو غږ کوونکی راغی او هغه ته یې خبر ورکړ چې د لمانځه وخت راغلی دی، هغه بیا ورسره لاړ او پرته له اودس څخه یې لمونځ وکړ. بیا موږ عمرو ته وویل: خلک وايي چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم سترګې ویده دي، مګر زړه یې نه وي. عمرو وویل: ما یو ځل د عبید بن عمیر څخه واورېدل چې ویل یې: د پیغمبرانو خوبونه وحی دي. بیا یې تلاوت وکړ: 'بې شکه، ما خوب ولید چې زه به تا ذبح کړم..' - سورة الصافات: ۱۰۲-.
Imam Bukhari : 136
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَةَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالشِّعْبِ نَزَلَ فَبَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَلَمْ يُسْبِغْ الْوُضُوءَ فَقُلْتُ الصَّلَاةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ الصَّلَاةُ أَمَامَكَ فَرَكِبَ فَلَمَّا جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ ثُمَّ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَنَاخَ كُلُّ إِنْسَانٍ بَعِيرَهُ فِي مَنْزِلِهِ ثُمَّ أُقِيمَتْ الْعِشَاءُ فَصَلَّى وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا
موږ ته [عبدالله بن مسلمه] له [مالک] څخه [موسی بن عقبه] له [کریب] څخه چې د ابن عباس پخوانی غلام دی، له [اسامه بن زید] څخه روایت کړی دی چې هغه له هغه څخه اوریدلي دي چې ویل یې: رسول الله صلی الله علیه وسلم له عرفې څخه ووت تر هغه چې د غره په غاړه د درې ته ورسید - د ادرار کولو لپاره ښکته شو، بیا یې اودس وکړ مګر په سپک اودس سره. بیا ما وپوښتل، ایا ته به لمونځ کوې، ای د الله رسوله؟ هغه ځواب ورکړ: لمونځ لا هم ستاسو په مخکې دی. بیا یې په خپل آس سپور شو تر هغه چې مزدلفه ته ورسید، له اس څخه ښکته شو او بشپړ اودس یې وکړ، بیا اقامت وویل شو، او د ماښام لمونځ یې وکړ. بیا خلکو خپل اوښان په خپلو ځایونو کې وتړل، بیا د ماسخوتن اقامت وویل شو، بیا یې د ماسخوتن لمونځ وکړ "پرته له دې چې په منځ کې نور لمونځونه وکړي".
Imam Bukhari : 137
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ بِلَالٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّهُ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَمَضْمَضَ بِهَا وَاسْتَنْشَقَ ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَجَعَلَ بِهَا هَكَذَا أَضَافَهَا إِلَى يَدِهِ الْأُخْرَى فَغَسَلَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُمْنَى ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُسْرَى ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَرَشَّ عَلَى رِجْلِهِ الْيُمْنَى حَتَّى غَسَلَهَا ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً أُخْرَى فَغَسَلَ بِهَا رِجْلَهُ يَعْنِي الْيُسْرَى ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ
موږ ته [محمد بن عبدالرحمن] ویلي دي، موږ ته [ابو سلمه الخزاعي منصور بن سلمه] ویلي دي، موږ ته [ابن بلال] - سلیمان - له [زید بن اسلم] څخه د [عطاء بن یسار] له [ابن عباس] څخه روایت کړی دی چې هغه اودس وکړ، خپل مخ یې ومینځل، بیا یې په لاس کې یو پیاله اوبه واخیستې او په هغې سره یې خوله ومینځله او استنصاق یې وکړ، بیا یې د خپل لاس یو لوپ واخیست او دا ډول یې جوړ کړ - په خپل بل لاس یې واچاوه - بیا یې په دواړو لاسونو سره خپل مخ ومینځل، بیا یې یو لوپ اوبه واخیستې او خپل ښي لاس یې ومینځل، بیا یې یو لوپ اوبه واخیستې او خپل کیڼ لاس یې ومینځل. بیا یې خپل سر مسح کړ، بیا یې یو لوپ اوبه واخیستې او خپل ښي پښه یې ومینځله ترڅو یې ومینځي، بیا یې یو بل لوپ اوبه واخیستې او خپل کیڼ پښه یې ومینځله. وروسته یې وویل: ما رسول الله صلی الله علیه وسلم په دې ډول اودس کاوه.
Imam Bukhari : 138
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍيَبْلُغُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ وَجَنِّبْ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا فَقُضِيَ بَيْنَهُمَا وَلَدٌ لَمْ يَضُرُّهُ
دا موږ ته [علي بن عبدالله] ویلي دي، دا موږ ته [جریر] له [منصور] له [سالم بن ابو الجعد] له [کریب] له [ابن عباس] څخه او رسول الله صلی الله علیه وسلم ته ویل شوي دي، هغه وویل: 'که ستاسو څخه څوک وغواړي چې خپلې میرمنې ته لاړ شي - د جماع لپاره - نو هغه دې ولولي: 'اللهم جنب الناس شيثانا و جنب النبس شيثانا ما رزقتانا - ای الله، موږ له شیطان څخه لرې وساته او شیطان له هغه څه څخه لرې وساته چې تا موږ ته راکړي دي - ماشومان'. که تاسو ته د دې دواړو ترمنځ د اړیکو څخه ماشوم درکړل شي، شیطان به هغه ماشوم ته زیان ونه رسوي.'
Imam Bukhari : 139
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِتَابَعَهُ ابْنُ عَرْعَرَةَ عَنْ شُعْبَةَ وَقَالَ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ وَقَالَ مُوسَى عَنْ حَمَّادٍ إِذَا دَخَلَ وَقَالَ سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ
موږ ته [آدم] ویلي دي، موږ ته [صیوبة] له [عبدالعزیز بن شعیب] څخه روایت کړی دی، وايي: ما [انس] له [عبدالعزیز] څخه اوریدلي دي چې ویل یې: 'کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم تشناب ته ننوتل، نو دعا یې کوله: 'اللهم انی اعوذ بکا منال خبطس والخبائطس - ای الله، زه په تا پورې د نارینه شیطانانو او ښځینه شیطانانو څخه پناه غواړم'. او دا حدیث [ابن عرعة] له [صیوبة] څخه تایید کړی دی، او [غندر] له [صیوبة] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: 'که تاسو تشناب ته لاړ شئ'. او [موسی] له [حماد] څخه، 'که دا ننوځي'. او [سعید بن زید] وویل، هغه موږ ته [عبدالعزیز] ته وویل: 'که تاسو غواړئ دننه راشئ'.
Imam Bukhari : 140
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْخَلَاءَ فَوَضَعْتُ لَهُ وَضُوءًا قَالَ مَنْ وَضَعَ هَذَا فَأُخْبِرَ فَقَالَ اللَّهُمَّ فَقِّهْهُ فِي الدِّينِ
عبدالله بن محمد وویل، حسیم بن القاسم موږ ته [ورقاء] له [عبیدالله بن ابو یزید] له [ابن عباس] څخه روایت کړی، چې یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم تشناب ته ننوت، نو ما د اوبو ډک لوښی کېښود، بیا یې وپوښتل: 'دا چا کېښود؟' ما بیا ورته وویل، نو هغه وویل: 'ای الله! په دین کې یې هوښیار کړه'.