Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 81
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِمِنًى لِلنَّاسِ يَسْأَلُونَهُ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَمْ أَشْعُرْ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ فَقَالَ اذْبَحْ وَلَا حَرَجَ فَجَاءَ آخَرُ فَقَالَ لَمْ أَشْعُرْ فَنَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ قَالَ ارْمِ وَلَا حَرَجَ فَمَا سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ قُدِّمَ وَلَا أُخِّرَ إِلَّا قَالَ افْعَلْ وَلَا حَرَجَ
موږ ته [اسماعیل] ویلي دي، ما ته [مالک] له [ابن شهاب] له [عیسی بن طلحه بن عبیدالله] له [عبدالله بن عمرو بن العاش] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په منی کې د حج په مراسمو کې ودرېد او خلکو ته یې د پوښتنو کولو فرصت ورکړ. بیا یو څوک راغی او ویې ویل: 'زه نه پوهیدم، معلومه شوه چې کله ما خپل سر وخریلو نو زه ذبح نه کوم'. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'ذبح کړه، سمه ده' بیا یو بل کس راغی او ویې ویل: 'زه نه پوهیدم، ظاهرا کله چې ما قرباني کوله ما جمره نه وه اچولې.' رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'غورځوئ او سمه ده'. او له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د یو کار د پیل او پای په اړه پوښتنه نه کېده، مګر دا چې هغه به ځواب ورکړی وای: 'دا کار وکړه او سمه ده'.
Hadith
Imam Bukhari : 82
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ فِي حَجَّتِهِ فَقَالَ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ قَالَ وَلَا حَرَجَ قَالَ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ وَلَا حَرَجَ
موسی بن اسماعیل وویل، هغه موږ ته [وهیب] وویل، هغه موږ ته [ایوب] له [عکرمه] څخه له [ابن عباس] څخه روایت کړی چې یو چا له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د هغه د حج په اړه پوښتنه وکړه، هغه کس وویل: "ما د جرور له اچولو دمخه یو څاروی ذبح کړ". هغه په خپل لاس اشاره وکړه، چې معنی یې وه "ښه ده". او زه د ذبح کولو دمخه خریلم". هغه په خپل لاس اشاره وکړه چې معنی یې وه "ښه ده".
Hadith
Imam Bukhari : 83
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُقْبَضُ الْعِلْمُ وَيَظْهَرُ الْجَهْلُ وَالْفِتَنُ وَيَكْثُرُ الْهَرْجُ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْهَرْجُ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ فَحَرَّفَهَا كَأَنَّه يُرِيدُ الْقَتْلَ
مکي بن ابراهيم موږ ته خبر راکړ، حنظله بن ابو سفيان له سالم څخه وويل: ما له ابو هريره رضي الله عنه څخه د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه واورېدل، هغه وويل: "علم به خپور شي او جهالت به خپور شي، غیبت به خپور شي او ډېر فساد به رامنځته شي". له هغه څخه وپوښتل شول: "يا رسول الله صلی الله عليه وسلم، له فساد څخه څه مراد دی؟" نو رسول الله صلی الله عليه وسلم ځواب ورکړ: "داسې". رسول الله صلی الله عليه وسلم په خپل لاس اشاره وکړه او بيا يې وخوځاوه. لکه څنګه چې د هغه موخه قتل و.
Hadith
Imam Bukhari : 84
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ فَاطِمَةَ عَنْ أَسْمَاءَ قَالَتْأَتَيْتُ عَائِشَةَ وَهِيَ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ فَأَشَارَتْ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ قُلْتُ آيَةٌ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَيْ نَعَمْ فَقُمْتُ حَتَّى تَجَلَّانِي الْغَشْيُ فَجَعَلْتُ أَصُبُّ عَلَى رَأْسِي الْمَاءَ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ شَيْءٍ لَمْ أَكُنْ أُرِيتُهُ إِلَّا رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي حَتَّى الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَأُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي قُبُورِكُمْ مِثْلَ أَوْ قَرِيبَ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ يُقَالُ مَا عِلْمُكَ بِهَذَا الرَّجُلِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ أَوْ الْمُوقِنُ لَا أَدْرِي بِأَيِّهِمَا قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ هُوَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى فَأَجَبْنَا وَاتَّبَعْنَا هُوَ مُحَمَّدٌ ثَلَاثًا فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا قَدْ عَلِمْنَا إِنْ كُنْتَ لَمُوقِنًا بِهِ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ أَوْ الْمُرْتَابُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ
موسی بن اسماعیل موږ ته خبر راکړ، هغه موږ ته خبر راکړ، هغه موږ ته خبر راکړ، هغه موږ ته خبر راکړ، هغه موږ ته خبر راکړ، هغه له فاطمې څخه، له اسماء څخه، هغه وویل: زه له عایشه سره په داسې حال کې ولیدلم چې هغه لمونځ کاوه. له هغې وروسته ما ترې وپوښتل: 'خلک څه کوي؟' عایشه اسمان ته اشاره وکړه. معلومه شوه چې خلک د لمر خسوف په وخت کې لمونځ کوي. نو عایشه وویل: 'پاک خدایه'. ما بیا وپوښتل: 'یوازې یوه نښه؟' بیا یې د سر اشاره وکړه، چې معنی یې په موافقه کې ښورول دي. نو زه په لمانځه کې شامل شوم مګر یو ګډوډ احساس رامینځته شو، نو ما خپل سر په اوبو سره ومینځه. په خپل خطبه کې، رسول الله صلی الله علیه وسلم د الله تعالی ستاینه وکړه او هغه یې پاک کړ، بیا یې وویل: "هیڅ شی نشته چې ما ته نه وي ښودل شوی، مګر ما هغه له دې ځایه تر جنت او دوزخ پورې لیدلی دی، بیا ماته وحی وشوه: چې تاسو به ستاسو په قبرونو کې د آزمایښتونو سره مخ شئ - یا تقریبا ورته - آزمایښتونه - چې زه پخپله نه پوهیږم چې اسماء څه وویل" د دوی په منځ کې د المسیح دجال آزمایښت دی - 'په قبر کې به له یو کس څخه وپوښتل شي - 'ته د دې سړي په اړه څه پوهېږې؟' د مومن یا هغه چا لپاره چې ډاډه وي، - اسماء ډاډه نه ده چې له دواړو څخه کوم یو دی - به ځواب ورکړي: 'هغه محمد دی، د الله رسول موږ ته توضیحات او لارښوونې سره راغلی دی. نو موږ هرکلی کوو او موږ یې تعقیبوو. هغه محمد دی،' هغې درې ځله وویل. بیا ورته ویل کیږي: 'په ارامه ویده شه، په حقیقت کې موږ پوهیږو چې ته یو داسې کس یې چې ډاډه یې'. د منافق یا هغه چا په اړه چې شکمن وي، - اسماء ډاډه نه ده چې له دواړو څخه کوم یو دی - به ځواب ورکړي؛ 'زه نه پوهیږم چې هغه څوک دی، ما د خلکو څخه د یو څه په اړه خبرې اوریدلي نو ما دا وویل'.
Hadith
Imam Bukhari : 85
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَكُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى قَالُوا إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَلَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نُخْبِرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْدَهُ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَتُعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ رُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ قَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوهُ مَنْ وَرَاءَكُمْ
محمد بن بشیار موږ ته ویلي دي، غندر موږ ته ویلي دي، سیوبا له ابو جمره څخه ویلي دي، هغه وویل: زه یو وخت د [ابن عباس] او خلکو ترمنځ ترجمان وم، هغه وویل: د عبدالقیس د رسولانو یوه ډله د رسول الله صلی الله علیه وسلم سره د لیدو لپاره راغله او رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'دا د چا رسول دی یا دا کوم قوم دی؟' رسول ځواب ورکړ: 'ربیعه'. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'خلکو یا رسولانو ته په خوښۍ او بې له افسوس هرکلی ووایه'. رسولانو وویل: 'ای د الله رسوله، موږ له اوږده سفر څخه راغلي یو، پداسې حال کې چې زموږ او ستاسو د کلي ترمنځ د مدلور کافرانو کلی دی، او موږ نشو کولی تاسو ته د روژې پرته د میاشتې په جریان کې راشو. موږ ته په یوه واضحه حکم سره زده کړه وکړه، چې موږ یې عمل وکړو او زموږ د کلي خلکو ته یې وښیو او په دې توګه موږ جنت ته ننوځو'. بیا یې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د څښاک په اړه پوښتنه وکړه. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم هغوی ته څلور شیان امر کړل او څلور شیان یې منع کړل، او هغوی ته یې په واحد الله ایمان راوړلو امر وکړ، ویې ویل: 'ایا تاسو پوهیږئ چې په واحد الله ایمان راوړل څه معنی لري؟' هغوی ځواب ورکړ: 'الله او د هغه رسول ښه پوهیږي'. رسول الله صلی الله علیه وسلم تشریح کړه: 'ګواهي ورکړئ چې له الله پرته بل معبود نشته او محمد صلی الله علیه وسلم د الله رسول دی، لمونځ وکړئ، زکات ورکړئ، د روژې په میاشت کې روژه ونیسئ او د غنیمت پنځمه برخه ورکړئ'. او رسول الله صلی الله علیه وسلم دوی له څلورو شیانو څخه منع کړل، یعنې د حنتم، الدباء او المزفات څخه څښل. صیوبة تشریح کړه؛ کله ناکله یې د نقیر او کله ناکله د مقوییر یادونه وکړه - نه نقیر.' بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "هر څه وګوره او د خپل کلي خلکو ته ووایه".
Hadith
Imam Bukhari : 86
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِأَنَّهُ تَزَوَّجَ ابْنَةً لِأَبِي إِهَابِ بْنِ عَزِيزٍ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُ عُقْبَةَ وَالَّتِي تَزَوَّجَ فَقَالَ لَهَا عُقْبَةُ مَا أَعْلَمُ أَنَّكِ أَرْضَعْتِنِي وَلَا أَخْبَرْتِنِي فَرَكِبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ وَقَدْ قِيلَ فَفَارَقَهَا عُقْبَةُ وَنَكَحَتْ زَوْجًا غَيْرَهُ
محمد بن مقوطیل ابو الحسن موږ ته خبر راکړ، عبدالله وویل، عمر بن سعید بن ابو حسین وویل، عبدالله بن ابو عولکه له [عقبه بن الحارث] څخه خبر راکړ چې هغه د ابن احب بن العزیز له لور سره واده وکړ. بیا یوه ښځه راغله او ویې ویل: ما یو ځل عقبه او هغه ښځه ته شیدې ورکړې چې هغه یې واده کړې وه. نو عقبه ښځې ته وویل: زه نه پوهیدم چې تا ماته شیدې ورکړې او تا ماته ونه ویل. نو عقبه خپل موټر چلاوه ترڅو په مدینه کې له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره لیدنه وکړي او خپله ستونزه یې ورته بیان کړه. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: نور څه وکړو، سره له دې چې هغه دمخه ویلي دي. نو عقبه هغې ته طلاق ورکړ او بله ښځه یې واده کړه.
Hadith
Imam Bukhari : 87
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ قَالَكُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِخَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ فَنَزَلَ صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا فَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ طَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ قَالَ لَا فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ
موږ ته [ابو الیمان] خبر راکړی دی چې [سیوب] له [عز زهري] څخه خبر راکړی دی. په بله لاره کې ابو عبدالله ویلي دي؛ او ویلي یې دي چې [ابن وهب]؛ موږ ته [یونس] له [ابن شهاب] څخه له [عبیدالله بن عبدالله بن ابو صوور] څخه له [عبدالله بن عباس] څخه له [عمر] څخه روایت کړی دی چې: زه او زما ګاونډی د انصارو څخه د بنو امیه بن زید په کلي کې وو، هغه په مدینه کې یو له باوري خلکو څخه و، موږ د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د علم ترلاسه کولو لپاره په وار وار خبرې کولې، یوه ورځ زه له هغه صلی الله علیه وسلم سره ولیدلم او بله ورځ هغه څوک چې له هغه صلی الله علیه وسلم سره ولیدل، کله چې زما وار راغی، ما د هغه ورځې د نازل شوي وحی او نورو چارو په اړه پوښتنه وکړه. او کله چې زما د ګاونډي وار راشي، هغه هم همداسې کوي. کله چې زما د ګاونډي وار راغی، هغه زما خوا ته راغی او په ډېر لوړ غږ یې زما دروازه وټکوله، ویې ویل: 'ایا هغه شته؟' نو زه حیران شوم او د هغه سره د لیدو لپاره بهر لاړم. هغه وویل: 'یوه جدي ستونزه رامنځته شوې ده!'. عمر وویل: 'زه د حفشې لیدو ته لاړم، او معلومه شوه چې هغه ژړل، ما ترې وپوښتل: 'ایا رسول الله صلی الله علیه وسلم تاته طلاق ورکړی دی؟' حفشې ځواب ورکړ: 'زه نه پوهیږم'. نو زه له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره ولیدلم، په ولاړه مې وپوښتل: 'ایا ته خپلې میرمنې طلاقوې؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'نه'. نو ما وویل: 'الله لوی دی'.
Hadith
Imam Bukhari : 88
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَكَادُ أُدْرِكُ الصَّلَاةَ مِمَّا يُطَوِّلُ بِنَا فُلَانٌ فَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْ يَوْمِئِذٍ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مُنَفِّرُونَ فَمَنْ صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ الْمَرِيضَ وَالضَّعِيفَ وَذَا الْحَاجَةِ
موږ ته [محمد بن کثیر] وویل، موږ ته [سفیان] له [ابن ابو خالد] له [قیس بن ابو حازم] له [ابو المسعود انصاري] څخه روایت کړی، چې یو ملګري پوښتنه وکړه: 'ای د الله رسوله، زه د هغه چا لخوا د اوږدې قرائت سره لمونځ کول سخت زغملی شم'. نو ما هیڅکله رسول الله صلی الله علیه وسلم نه دی لیدلی چې د هغه ورځې په پرتله ډیر په غوسه خبرداری ورکړي، او ویې ویل: 'ای خلکو، تاسو خلک تښتئ. نو څوک چې د خلکو د امامت لپاره دعا کوي، هغه سپک کړئ. ځکه چې په دوی کې ناروغان، کمزوري خلک او هغه خلک دي چې اړتیا لري'.
Hadith
Imam Bukhari : 89
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ الْمَدِينِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ اللُّقَطَةِ فَقَالَ اعْرِفْ وِكَاءَهَا أَوْ قَالَ وِعَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اسْتَمْتِعْ بِهَا فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ قَالَ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ أَوْ قَالَ احْمَرَّ وَجْهُهُ فَقَالَ وَمَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَرْعَى الشَّجَرَ فَذَرْهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ
موږ ته [عبدالله بن محمد] روایت شوی، موږ ته [عبدالمالک بن عمرو العقادي] روایت شوی، موږ ته [سلیمان بن بلال المدیني] له [ربیعه بن ابو عبدالرحمن] څخه [یزید] د المنبعث د پخواني غلام څخه، هغه له [زید بن خالد الجهني] څخه روایت کړی چې یو سړي له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د یوې موندل شوې شی په اړه پوښتنه وکړه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: د هغې تسمه وپیژنئ، یا یې وویل: کڅوړه او پوښ، بیا یې د یو کال لپاره اعلان کړئ، بیا یې وکاروئ. که چیرې د هغې مالک راشي نو هغه ته یې ورکړئ. سړي پوښتنه وکړه: 'د هغه چا په اړه څه چې اوښ یې وموند؟' نو رسول الله صلی الله علیه وسلم په غوسه شو تر دې چې مخ یې سور شو، بیا یې وویل: "ته د اوښ سره څه کوې، پداسې حال کې چې تل په خپل خیټه کې اوبه وړي، بوټان اغوستي دي ترڅو د اوبو په لټه کې ګرځي او واښه خوري، نو دا پریږده تر هغه چې مالک یې راشي او هغه واخلي." سړي بیا د وزې د موندلو په اړه پوښتنه وکړه، نو هغه ځواب ورکړ: "دا ستا یا ستا د ورور یا لیوه لپاره ده".
Hadith
Imam Bukhari : 90
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَشْيَاءَ كَرِهَهَا فَلَمَّا أُكْثِرَ عَلَيْهِ غَضِبَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ سَلُونِي عَمَّا شِئْتُمْ قَالَ رَجُلٌ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ مَا فِي وَجْهِهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
محمد بن العلاء موږ ته ویلي دي، ابو اسامه له برید څخه د ابو برده څخه د ابو موسی له خولې ویلي دي: یو ځل له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د یوې داسې موضوع په اړه پوښتنه وشوه چې هغه یې نه خوښوله، کله چې له هغه څخه پوښتنې دوام درلودې، نو هغه په غوسه شو او خلکو ته یې وویل: "هر هغه څه چې تاسو یې خوښوئ له ما څخه وپوښتئ". نو یو چا پوښتنه وکړه: "زما پلار څوک دی؟" هغه صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: "ستاسو پلار حذافه دی". بل پوښتنه وکړه: "ای رسول الله صلی الله علیه وسلم، زما پلار څوک دی؟": "ستا پلار سلیم دی، صحاحه شیبه" کله چې عمر د هغه په مخ کې څه ولیدل، ویې ویل: "ای رسول الله! موږ الله ته توبه کوو".
Hadith
Imam Bukhari : 91
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي فَقَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيًّا فَسَكَتَ
ابو الیمان موږ ته خبر راکړی دی، موږ ته یې [سیوب] له [عز زهري] څخه خبر راکړی دی، ما ته یې [انس بن مالک] ته خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم راووت، نو عبدالله بن حذافه ورسره مخ شو او ویې ویل: زما پلار څوک دی؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: ستا پلار حذافه. کله چې پوښتنې ډېرې شوې، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: پوښتنه وکړه؟ نو عمر په زنګونونو کې ودرېد او ویې ویل: موږ په الله تعالی د خپل رب په توګه، اسلام د خپل دین په توګه او محمد صلی الله علیه وسلم د خپل پیغمبر په توګه خوښ یو. نو عبدالله بن حذافه چوپ شو.
Hadith
Imam Bukhari : 92
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا سَلَّمَ سَلَّمَ ثَلَاثًا وَإِذَا تَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَعَادَهَا ثَلَاثًا
موږ ته [عبده] خبر راکړ، موږ ته [عبد الشماد] خبر راکړ، موږ ته [عبد الله بن المثنیٰ] خبر راکړ، او ويې ويل: [ثمامہ بن عبدالله] له [انس] څخه له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی چې کله به رسول الله صلی الله علیه وسلم سلام کاوه، نو درې ځله به یې ویل او کله به یې یوه جمله ویله، نو درې ځله به یې تکراروله.
Hadith
Imam Bukhari : 93
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَارُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا تَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَعَادَهَا ثَلَاثًا حَتَّى تُفْهَمَ عَنْهُ وَإِذَا أَتَى عَلَى قَوْمٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ سَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثَلَاثًا
موږ ته [عبده بن عبدالله الشفر] خبر راکړی دی موږ ته [عبد الشماد] خبر راکړی دی، عبدالله بن المثنیٰ وویل: [ثمامہ بن عبدالله] موږ ته د [انس] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی چې کله به رسول الله صلی الله علیه وسلم خبرې کولې، نو درې ځله به یې تکرارولې تر دې چې پوه شو او کله چې خلکو ته راغی نو درې ځله یې سلام واچاوه.
Hadith
Imam Bukhari : 94
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَتَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ سَافَرْنَاهُ فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقْنَا الصَّلَاةَ صَلَاةَ الْعَصْرِ وَنَحْنُ نَتَوَضَّأُ فَجَعَلْنَا نَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
موږ ته [مصدد] ویلي دي، موږ ته [ابو عوانه] له [ابوبصیر] څخه [یوسف بن مهک] له [عبدالله بن عمرو] څخه روایت شوی دی، چې وایي: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل په یوه سفر کې له موږ څخه پاتې شو، تر هغه چې موږ یې وموندلو، پداسې حال کې چې د لمانځه وخت نږدې و، نو موږ یوازې د خپلو پښو په مینځلو سره اودس وکړ. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم په لوړ غږ وویل: "د هغو پښو لپاره افسوس دی چې لوند نه وي، دوی به دوزخ ته ځي". هغه دوه یا درې ځله دا غږ وکړ.
Hadith
Imam Bukhari : 95
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ هُوَ ابْنُ سَلَامٍ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ قَالَ عَامِرٌ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةٌ لَهُمْ أَجْرَانِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ وَآمَنَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْعَبْدُ الْمَمْلُوكُ إِذَا أَدَّى حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ وَرَجُلٌ كَانَتْ عِنْدَهُ أَمَةٌ فَأَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ تَأْدِيبَهَا وَعَلَّمَهَا فَأَحْسَنَ تَعْلِيمَهَا ثُمَّ أَعْتَقَهَا فَتَزَوَّجَهَا فَلَهُ أَجْرَانِثُمَّ قَالَ عَامِرٌ أَعْطَيْنَاكَهَا بِغَيْرِ شَيْءٍ قَدْ كَانَ يُرْكَبُ فِيمَا دُونَهَا إِلَى الْمَدِينَةِ
موږ ته [محمد بن سلام] خبر راکړ، موږ ته [المحاربي] خبر راکړ، موږ ته [صالح بن الحیان] خبر راکړ، [عامر عاصي صیبي] وویل، ما ته [ابو برده] له [خپل پلار] څخه خبر راکړ، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: درې کسان داسې دي چې دوه ځله اجر ورکول کېږي: یو له اهل کتابو څخه هغه څوک چې په خپل پیغمبر ایمان راوړي او په محمد صلی الله علیه وسلم ایمان راوړي، او یو غلام چې د الله تعالی او د خپل مالک حق ادا کړي. او یو څوک چې یوه وینځه ولري او له هغې سره ښه چلند وکړي، ښه روزنه ورکړي، او غوره تعلیمات ورکړي، بیا هغه آزاده کړي او واده یې وکړي، نو هغه ته دوه اجرونه ورکول کېږي. عامر وویل: ما دا ستونزه تاسو ته پرته له اجره درکړه، او په حقیقت کې د دې لپاره مدینې ته تللی یم چې دا ترلاسه کړم.
Hadith
Imam Bukhari : 96
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَيُّوبَ قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَأَشْهَدُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ عَطَاءٌ أَشْهَدُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَظَنَّ أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعْ فَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْقُرْطَ وَالْخَاتَمَ وَبِلَالٌ يَأْخُذُ فِي طَرَفِ ثَوْبِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَطَاءٍ وَقَالَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَشْهَدُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
سلیمان بن حرب موږ ته روایت کړی دی، هغه موږ ته روایت کړی دی چې له ایوب څخه روایت کړی دی، هغه وویل: ما له عثو څخه اوریدلي دي، هغه وویل: ما شاهدي ورکړې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د عثو اطاعت کاوه، هغه وویل: ما ابن عباس ولید چې ویل یې: - چې رسول الله صلی الله علیه وسلم له بلال سره راووت، - او هغه فکر کاوه چې هغه نه اوري - نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ښځو ته درس ورکړ او هغوی ته یې امر وکړ چې صدقه ورکړي، نو یوې ښځې هغې ته د سرو زرو غوږوالۍ او ګوتې ورکړې، او بلال هغه د خپل کمیس په جیب کې واچولې. ابو عبدالله وویل؛ او [اسماعیل] وویل: له [ایوب] څخه [عثو]، او هغه وویل: له [ابن عباس] څخه چې هغه د رسول الله صلی الله علیه وسلم په وړاندې شاهدي ورکړه.
Hadith
Imam Bukhari : 97
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَسْعَدُ النَّاسِ بِشَفَاعَتِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ ظَنَنْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَنْ لَا يَسْأَلُنِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ أَحَدٌ أَوَّلُ مِنْكَ لِمَا رَأَيْتُ مِنْ حِرْصِكَ عَلَى الْحَدِيثِ أَسْعَدُ النَّاسِ بِشَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ خَالِصًا مِنْ قَلْبِهِ أَوْ نَفْسِهِ
موږ ته [عبدالعزیز بن عبدالله] ویلي دي، دا ماته [سلیمان] له [عمرو بن ابو عمرو] څخه [سعید المقبوري] له [ابو هریره] څخه روایت شوی دی چې هغه وویل: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه پوښتنه وکړه: 'ای رسول الله صلی الله علیه وسلم د قیامت په ورځ به ستا په شفاعت سره تر ټولو خوشحاله کس څوک وي؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'ای ابو هریره، ما شک درلود چې له تا څخه مخکې څوک د دې موضوع په اړه پوښتنه نه ده کړې، ځکه چې ما ولیدل چې ته حدیث ته څومره متوجه یې. د قیامت په ورځ زما په شفاعت سره تر ټولو خوشحاله کس هغه دی چې په اخلاص سره له زړه یا روح څخه لا اله الا الله ووایی.'
Hadith
Imam Bukhari : 98
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبِضُ الْعِلْمَ انْتِزَاعًا يَنْتَزِعُهُ مِنْ الْعِبَادِ وَلَكِنْ يَقْبِضُ الْعِلْمَ بِقَبْضِ الْعُلَمَاءِ حَتَّى إِذَا لَمْ يُبْقِ عَالِمًا اتَّخَذَ النَّاسُ رُءُوسًا جُهَّالًا فَسُئِلُوا فَأَفْتَوْا بِغَيْرِ عِلْمٍ فَضَلُّوا وَأَضَلُّواقَالَ الْفِرَبْرِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ قَالَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ هِشَامٍ نَحْوَهُ
موږ ته [اسماعیل بن ابو اویس] ویلي دي، ما ته [مالک] له [هشام بن عروه] له [خپل پلار] له [عبدالله بن عمرو بن العاش] څخه خبر راکړی دی، هغه وايي: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي چې ویل یې: 'په حقیقت کې، الله تعالی علم په هغه وخت کې نه لغوه کوي کله چې له بندګانو څخه یې واخلي، مګر الله تعالی علم د علماوو په له منځه وړلو سره لغوه کوي، ترڅو کله چې عالمان پاتې نه شي، نو انسانان به له جاهلو څخه مشران وټاکي، کله چې له دوی څخه پوښتنه وشي نو دوی بې له پوهې فتوا ورکوي، دوی ګمراه او ګمراه کوونکي دي'. سعید الفرابري موږ ته خبر راکړی دی، عباس وویل، موږ ته یې خبر راکړی دی، موږ ته یې خبر راکړی دی، موږ ته یې جریر له هشام څخه هم داسې خبر راکړی دی.'
Hadith
Imam Bukhari : 99
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ الْأَصْبَهَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ ذَكْوَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّقَالَتْ النِّسَاءُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَلَبَنَا عَلَيْكَ الرِّجَالُ فَاجْعَلْ لَنَا يَوْمًا مِنْ نَفْسِكَ فَوَعَدَهُنَّ يَوْمًا لَقِيَهُنَّ فِيهِ فَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ فَكَانَ فِيمَا قَالَ لَهُنَّ مَا مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُقَدِّمُ ثَلَاثَةً مِنْ وَلَدِهَا إِلَّا كَانَ لَهَا حِجَابًا مِنْ النَّارِ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ وَاثْنَتَيْنِ فَقَالَ وَاثْنَتَيْنِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ ثَلَاثَةً لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ
موږ ته [آدم] وویل، موږ ته [صیوبة] وویل، ما ته [ابن الاشعباني] وویل: ما [ابو صالح دزکوان] له [ابو سعید الخدري] څخه اوریدلي دي چې وایي: ښځو رسول الله صلی الله علیه وسلم ته وویل: "سړیو موږ ته ماتې ورکړې چې له تاسو سره ووینم، نو موږ ته یوه ورځ راکړه چې له تاسو سره ووینم، جناب". نو رسول الله صلی الله علیه وسلم دوی ته د یو چا د لیدو ژمنه ورکړه، بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم دوی ته یو درس ورکړ او امر یې وکړ، چې په منځ کې یې وویل: "له تاسو څخه هیڅ یو د خپلو دریو ماشومانو څخه مخکې نه کیږي مګر دا چې دا د دوزخ څخه د ځان لپاره پرده وي". یو چا وویل: "د دوو کسانو په اړه څنګه؟" رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: "همدارنګه دوه". محمد بن بصیر وویل، غندر وویل، سیوبا له عبدالرحمن اشبهاني څخه د زکوان څخه د ابو سعید خدري څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی. او په دې سند سره له عبدالرحمن اشبهاني څخه روایت شوی دی چې وایي: ما له ابو حازم څخه له ابو هریره رضی الله عنه څخه اوریدلي دي چې ویل یې: درې کسان چې بلوغ ته نه دي رسیدلي.
Hadith
Imam Bukhari : 100
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَكَانَتْ لَا تَسْمَعُ شَيْئًا لَا تَعْرِفُهُ إِلَّا رَاجَعَتْ فِيهِ حَتَّى تَعْرِفَهُ وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حُوسِبَ عُذِّبَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَوَلَيْسَ يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى{ فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا }قَالَتْ فَقَالَ إِنَّمَا ذَلِكِ الْعَرْضُ وَلَكِنْ مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ يَهْلِكْ
موږ ته [سعید بن ابو مریم] ویل شوي، موږ ته [نافع بن عمر] ویل شوي، ما ته [ابن ابو اولکه] ویل شوي چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم میرمن [عایشې] داسې څه نه اوریدل چې هغه یې نه پوهیده تر هغه چې هغې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه پوښتنه ونه کړه تر هغه چې هغه پوه شوه، او رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل وویل: 'څوک چې سزا ورکړل شي معنی یې دا ده چې هغه عذاب شوی دی' عائشه وویل: نو ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه وپوښتل: 'ایا الله تعالی نه دي ویلي: 'ډیر ژر به هغه ته په سپکه حساب سزا ورکړل شي' عائشه وویل: نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'بې له شکه چې مطلب د عمل تشریح ده. مګر، هر هغه څوک چې د حساب په اړه بحث کیږي خامخا به په مصیبت کې وي.'
