Imam Bukhari : 6741
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِفَقَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ قَالَ ابْنُ بُكَيْرٍ وَعَبْدُ اللَّهِ عَنْ اللَّيْثِ عَنَاقًا وَهُوَ أَصَحُّ
[Кутайбә бин Сәгыйд] безгә [Ләйс]не [Укайлдан] [әз-Зүһридән] миңа [Убәйдулла бин Габдулла бин Үтбәдән] [Әбү Һөрәйрәдән] болай диде: «Аллаһның Илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) үлгәч һәм аннан соң Әбү Бәкер хәлифә итеп билгеләнгәч, һәм кайбер гарәпләр көферлеккә кайткач, [Гомәр] [Әбү Бәкергә]: «Ничек кешеләр белән сугыша аласың, ә Аллаһның Илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын): «Миңа кешеләр белән «Лә иләһә илләллаһ» дип әйткәнче сугышырга боерылды, кем «Лә иләһә илләллаһ» дип әйтсә, ул үзенең канын һәм җанын миннән аклы сәбәп аркасында гына саклаган була, һәм аның хисабы Аллаһта», – диде. Аннары Әбү Бәкер: «Аллаһ белән ант итәм, мин намаз белән зәкятне аеручы һәркем белән сугышачакмын, чыннан да зәкят – милек хакы, Аллаһ белән ант итәм, әгәр алар миңа Аллаһның Илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) дөяләрен түләргә комачауласалар, мин аларга комачаулаган өчен алар белән сугышачакмын», – диде. Шуннан соң [Гомәр]: «Аллаһ белән ант итәм, кинәт кенә мин Аллаһның Әбү Бәкернең күкрәген сугыш өчен ачканын күрүдән башка фикер калмады, мин аның хаклы икәнен аңладым», - диде. [Ибн Букаир] һәм [Габдуллаһ] [Әл-Ләйтс]дән «инак» редакциясендә искә алдылар, гәрчә мәгънәсе бер үк булса да, дөя, һәм бу дөресрәк».
Imam Bukhari : 6742
حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ بْنِ بَدْرٍ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسِ بْنِ حِصْنٍ وَكَانَ مِنْ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجْلِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولًا كَانُوا أَوْ شُبَّانًا فَقَالَ عُيَيْنَةُ لِابْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي هَلْ لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الْأَمِيرِ فَتَسْتَأْذِنَ لِي عَلَيْهِ قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ لِعُيَيْنَةَ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ وَمَا تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ بِأَنْ يَقَعَ بِهِ فَقَالَ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ خُذْ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنْ الْجَاهِلِينَ }وَإِنَّ هَذَا مِنْ الْجَاهِلِينَ فَوَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلَاهَا عَلَيْهِ وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ
[Исмәгыйль] миңа [Ибн Ваһб] миңа [Юныс] әйтте, ул [Ибн Шиһаб] миңа [Убәйдуллаһ бин Абдуллаһ бин Үтбә] әйтте: [Абдуллаһ бин Аббас] радыйаллаһу ганһүмә болай диде: "Уяйнә бин Хишн бин Худайфә бин Бадр үзенең туганы Әл-Хурр бин Кайс бин Хишн янына килеп туктады. Ул һәрвакыт Коръән уку остасы булган Гомәр янына килә торган кешеләр арасында иде һәм Гомәрнең очрашуларында һәм киңәшләшүләрендә һәрвакыт катнаша иде, алар картмы яки яшьме, ләкин. Аннары Уяйнә үзенең туганына әйтте: "Әй, туганым, синең бу әмир белән шулкадәр якынлыгың бармы, син аннан минем өчен рөхсәт сорый аласыңмы, мин аның белән очраша алам?" Әл-Хурр бин Кайс аннары җавап бирде: "Әйе, мин синең өчен рөхсәт сорыйм". Ибн Аббас әйтте: "Шуннан соң Әл-Хурр бин Кайс Уяйнә өчен рөхсәт сорады". Уяйнә Гомәр белән очрашкач, ул: «Әй, Ибнул Хаттаб, Аллаһ белән ант итәм, син безгә күп бүләкләр бирмәдең һәм безнең арада гаделлек күрсәтмәдең», – диде. Гомәр аны җәзаларга теләгәнче ачуланды. Ләкин Уяйнә: «Әй, Мөэминнәрнең Әмире, мине җәзаңнан азат ит, чөнки Аллаһ Пәйгамбәргә (саллаллаһу галәйһи вәссәлам): «Гафу ит, дөрес эш кыл һәм наданнардан йөз чөер» – диде (Әл-Араф 199 нчы сүрә), һәм бу җәза наданнарның гамәлләреннән. Аллаһ белән ант итәм, Уяйнә аңа укыганда, Гомәр җәзасын үтәмәде, Гомәр һәрвакыт Аллаһ китабына нык тотынган кеше», – диде.
Imam Bukhari : 6743
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ حِينَ خَسَفَتْ الشَّمْسُ وَالنَّاسُ قِيَامٌ وَهِيَ قَائِمَةٌ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا لِلنَّاسِ فَأَشَارَتْ بِيَدِهَا نَحْوَ السَّمَاءِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَقُلْتُ آيَةٌ قَالَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ نَعَمْ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ شَيْءٍ لَمْ أَرَهُ إِلَّا وَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي هَذَا حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَأُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُورِ قَرِيبًا مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ أَوْ الْمُسْلِمُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ فَأَجَبْنَاهُ وَآمَنَّا فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا عَلِمْنَا أَنَّكَ مُوقِنٌ وَأَمَّا الْمُنَافِقُ أَوْ الْمُرْتَابُ لَا أَدْرِي أَيَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ
Безгә [Абдуллаһ бин Мәслимәдә] [Мәликтә] [Хишәм бин Урвада] [Фатимә бинт Әл-Мөнзирдә] [Әсма бинт Әбу Бәкердә] радыйаллаһу ганһүмәдә ул болай диде: "Мин кояш тотылу вакытында Айша янына килдем, кешеләр намаз укыйлар иде, ә Айша үзе намаз укый иде. Мин: "Ни өчен кешеләр намаз укыйлар?" - дип сорадым. Аннары Айша кулы белән күккә төртеп күрсәтте һәм "Сөбханаллаһ" диде. Мин: "Бу тотылумы?" - дип сорадым, ул башы белән күрсәтеп: "Әйе", - дип җавап бирде. Аллаһның илчесе салләллаһу галәйһи вәссәлам намазын тәмамлагач, Аллаһны мактады һәм мактады, аннары болай диде: "Мин күрмәгән бернәрсә дә юк, мин хәзер торган урыннан җәннәт һәм җәһәннәмгә кадәр күргәннәрдән башка. Миңа вәхий ителде ки, сез Дәҗҗал сынауы янында кабердә сыналачаксыз". Ә ышанучылар яки мөселманнар - мин ике Әсманың кайсысы әйткәнен төгәл белмим - "Мөхәммәд безгә ачык дәлилләр белән килде, һәм без аның чакыруын үтәдек һәм ышанабыз, хәтта "Тыныч йоклагыз, без сезнең ышанычлы кеше икәнегезне беләбез" дигән тавыш ишетелгәнче. Икейөзлеләр яки шикләнүчеләр - мин Әсәмәнең нәрсә әйткәнен белмим - алар "Белмим, мин кешеләрнең нәрсәдер әйткәнен ишеттем, аннары мин аларга охшадым" диярләр.
Imam Bukhari : 6744
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِسُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَاجْتَنِبُوهُ وَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِأَمْرٍ فَأْتُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ
[Исмаил] безгә сөйләде [Мәлик] миңа әйтте [Әбу Зинадтан] [Әл-Әгъраҗдан] [Әбу Һөрәйрәдән] Пәйгамбәрдән (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе аңа булсын!) ул әйтте: "Мин калдырганны сезгә калдырыгыз, ләкин сездән алдагылар сорау бирергә һәм пәйгамбәрләренә каршы килергә яратканнары өчен һәлак булдылар. Әгәр мин сезне берәр нәрсәдән тыямын, аннан тыелыгыз, һәм әгәр мин сезгә берәр нәрсә эшләргә боерсам, аны көчегездән килгәнчә эшләгез".
Imam Bukhari : 6745
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَعْظَمَ الْمُسْلِمِينَ جُرْمًا مَنْ سَأَلَ عَنْ شَيْءٍ لَمْ يُحَرَّمْ فَحُرِّمَ مِنْ أَجْلِ مَسْأَلَتِهِ
[Абдуллаһ бин Язид Әл-Мөкри] безгә [Сәид] сөйләде [Укайл] миңа [Ибн Шиһабтан] сөйләде ['Амир бин Сәид бин Әбу Вакаштан] [аның әтисеннән] Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай диде: «Мөселманнарның иң зур гөнаһы - кемдер берәр нәрсә турында сораса, аннары шул нәрсә аның соравы аркасында тыелган була, хәтта ул элек тыелмаган булса да».
Imam Bukhari : 6746
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ يُحَدِّثُ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ حُجْرَةً فِي الْمَسْجِدِ مِنْ حَصِيرٍ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا لَيَالِيَ حَتَّى اجْتَمَعَ إِلَيْهِ نَاسٌ ثُمَّ فَقَدُوا صَوْتَهُ لَيْلَةً فَظَنُّوا أَنَّهُ قَدْ نَامَ فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَتَنَحْنَحُ لِيَخْرُجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَا زَالَ بِكُمْ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ كُتِبَ عَلَيْكُمْ مَا قُمْتُمْ بِهِ فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ أَفْضَلَ صَلَاةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ
Безгә [Исхак] сөйләде ['Аффан] сөйләде [Вуһайб] сөйләде [Муса бин Укба] Мин [Әбу Нәдрил]нең [Буср бин Сәид]дән [Зәйд бин Сабит] сөйләгәнен ишеттем, Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам бервакыт мәчеттә келәмнән бүлмә алган, аннары Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам анда берничә төн намаз укыган, кайбер сәхабәләр аның тирәсенә җыелганчы, аннары бер төн аның тавышын ишетмәгәннәр, шуңа күрә ул йоклап киткән дип уйлаганнар. Аннары кайбер сәхабәләр ютәлләгән кебек кыланганнар, хәтта Пәйгамбәр аларга күренгән, шуңа күрә ул болай дигән: "Мин сезнең гамәлләрегезне - төнге намазны - эшләгәнегезне күрәм, хәтта ул сезгә фарыз ителер дип куркам, ләкин ул сезгә фарыз ителсә, сез аны укый алмас идегез. Әй, кешеләр, өйләрегездә намаз укыгыз, чөнки кешенең иң яхшы намазы - фарыз намаздан тыш, өендә уку".
Imam Bukhari : 6747
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَشْيَاءَ كَرِهَهَا فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَيْهِ الْمَسْأَلَةَ غَضِبَ وَقَالَ سَلُونِي فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي فَقَالَ أَبُوكَ سَالِمٌ مَوْلَى شَيْبَةَ فَلَمَّا رَأَى عُمَرُ مَا بِوَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَضَبِ قَالَ إِنَّا نَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
[Йосыф бин Муса] безгә [Әбу Усама]дан [Бурайд бин Әбу Бурдадан] [Әбу Бурдадан] [Әбу Муса Әл-Әш'аридан] ул болай диде: "Аллаһның Илчесеннән (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) бервакыт аңа ошамаган нәрсәләр турында сорашканнар, алар сорауларны кабатлагач, ул ачуланып: "Миннән сорагыз", - диде. Шуннан соң бер кеше торып басты һәм: "Әй Аллаһның Илчесе, минем әтием кем?" - дип сорады. Аллаһның Илчесе: "Синең әтиең Хөзәфә", - дип җавап бирде. Аннары башка бер кеше торып басты һәм: "Әй Аллаһның Илчесе, минем әтием кем?" - дип сорады. Аллаһның Илчесе: "Синең әтиең Сәлим, Шәйбә колы", - дип җавап бирде. Гомәр Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) ачуы аркасында йөзенә нәрсә килгәнен күргәч, Гомәр: "Без Аллаһка тәүбә итәбез 'әззә вә җалла", - диде.
Imam Bukhari : 6748
حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ وَرَّادٍ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِاكْتُبْ إِلَيَّ مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ وَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّهُ كَانَ يَنْهَى عَنْ قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةِ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةِ الْمَالِ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقُوقِ الْأُمَّهَاتِ وَوَأْدِ الْبَنَاتِ وَمَنْعٍ وَهَاتِ
[Муса] безгә [Әбү Әванә] безгә [Габдел Малик] Мугирәнең язучысы [Вәррад]дан сөйләде, ул болай диде: «Мөавия [Мөгирәгә] хат җибәрде: «Зинһар, миңа Аллаһның Илчесеннән (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) ишеткәннәреңне язып куй!» Шуңа күрә Мугирә болай дип язган: "Пәйгамбәр (с.г.в.) һәрвакыт догадан соң әйтер иде: LAA-ILAAHA ILLALLAAH, WAHDAHU LAA SHARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WALAHUL HAMDU WAHUWA 'ALAA KULLI SHAIAAIN QADIRA A'THAITA WALAA MU'THIYA LIMAA MANA'TA WALAA YANFA'U DZAL JADDI MINKAL JADDU - Алладан башка илаһ юк, Аның партнеры юк, Аның патшалыгы һәм Аның мактаулары һәм ул бар нәрсә өстендә компетентлы. Йә Аллаһ, син биргәнне комачаулый торган кеше юк, һәм син тотканны беркем дә бирә алмый, һәм байлыкның бернинди файдасы юк, синнән бар байлык- '. Мугира язды, 'Ул чыганагы ачык булмаганны әйтүне тыя, күп сорый һәм байлыкны әрәм итә. Ул шулай ук анага буйсынмаска, кыз балаларны тере килеш күмәргә һәм башкаларга файда китерергә комачауларга тыйды.
Imam Bukhari : 6749
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ نُهِينَا عَنْ التَّكَلُّفِ
[Сөләйман бин Харб] безгә [Хәммәд бин Зәйд]дән [Сабиттан] [Әнәстән] сөйләде, ул әйтте: "Без бервакыт [Гомәр] белән идек, һәм ул: "Безгә бернәрсә дә уйлап чыгару тыелган", - диде."
Imam Bukhari : 6750
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ وَذَكَرَ أَنَّ بَيْنَ يَدَيْهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَيْءٍ فَلْيَسْأَلْ عَنْهُ فَوَاللَّهِ لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا قَالَ أَنَسٌ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي فَقَالَ أَنَسٌ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَيْنَ مَدْخَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ النَّارُ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ قَالَ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي سَلُونِي فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ وَأَنَا أُصَلِّي فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ
Безгә [Әбул Яман] безгә [Шуайб] [Әз-Зүһридән] сөйләде. -башкача әйткәндә, миңа [Мәхмүд] безгә [Абдурразак] безгә [Мә'мәр] [Әз-Зүһридән] миңа [Әнәс бин Малик] радиаллаһу ганһу әйтте, Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам кояш баегач киткәннән соң киткән, аннары өйлә намазын укыган, сәлам биргәннән соң, минбәргә басып, Кыямәтне искә төшергән, Кыямәт алдыннан зур вакыйгалар булачагын әйткән, аннары: "Зинһар, кем нәрсәдер сорарга тели! Аллаһ белән ант итәм, миннән бернәрсә турында да сорамагыз, мин сезгә үзем урынымда булганчы әйтим", - дигән. Әнәс болай дигән: "Шуннан соң кешеләр еладылар, Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам күп сорады: "Миннән сорагыз!" Әнәс дәвам итте: "Шуннан соң берәү аның янына торып: "Мин кайда яшим, әй Аллаһның рәсүле?" - дип сорады." Ул: "Син җәһәннәмдә", - дип җавап бирде. Шуннан соң Габдуллаһ бин Хөзәйфә торып басты һәм сорады: "Минем әтием кем, әй Аллаһның Илчесе?" Пәйгамбәр: "Синең әтиең Хөзәйфә", - дип җавап бирде. Әнәс сүзен дәвам итте: "Пәйгамбәр тагын сораулар бирде: "Миннән сорагыз, миннән сорагыз". Аннары Гомәр тезләрен бергә куеп: "Без Аллаһның Раббысы, Исламның дине һәм Мөхәммәднең Рәсүле булуына риза", - диде. Шуннан соң Гомәр моны әйткәч, Рәсүлүллаһ тынып калды. Шуннан соң Рәсүлүллаһ сүнде: "Мин Аның кулында булган Зат белән ант итәм, мин намаз укыганда бу дивар артында җәннәт һәм җәһәннәм күрсәтелде, һәм мин бүгенге кебек яхшылык һәм начарлыкны күргәнем юк", - диде.
Imam Bukhari : 6751
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ فُلَانٌ وَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ }الْآيَةَ
[Мөхәммәд бин Абдуррәхим] безгә сөйләде [Раух бин Убада] безгә сөйләде [Шөгъбә] миңа әйтте [Муса бин Әнәс] әйтте: "Мин [Әнәс бин Мәлик] әйткәнен ишеттем: "Бер кеше сорады: "Әй Аллаһның пәйгамбәре, минем әтием кем?" Аллаһның пәйгамбәре." Аллаһның пәйгамбәре әйтте: "Сезнең әтиегез - А". Аннары аять иңде: "-Әй, мөэминнәр, бернәрсә турында да сорамагыз...-. -Сораулар. Әл-Мәида: 101-
Imam Bukhari : 6752
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنْ يَبْرَحَ النَّاسُ يَتَسَاءَلُونَ حَتَّى يَقُولُوا هَذَا اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ
[Әл Хәсән бин Шәббә] безгә [Шәббә] безгә [Вәрка] [Абдуллаһ бин Әбдеррахман] дан риваять кылды. Мин [Әнәс бин Мәлик] нең болай дигәнен ишеттем: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай диде: «Кешеләр бер-берсеннән: «Аллаһ һәрнәрсәнең Яратучысы, Аллаһны кем яратты?» – дип сорамыйча, сораудан туктамаячаклар».
Imam Bukhari : 6753
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنْ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ سَلُوهُ عَنْ الرُّوحِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا تَسْأَلُوهُ لَا يُسْمِعُكُمْ مَا تَكْرَهُونَ فَقَامُوا إِلَيْهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنْ الرُّوحِ فَقَامَ سَاعَةً يَنْظُرُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ فَتَأَخَّرْتُ عَنْهُ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْيُ ثُمَّ قَالَ{ وَيَسْأَلُونَكَ عَنْ الرُّوحِ قُلْ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي }
[Мөхәммәд бин Убәйд бин Мәймун] безгә ['Гайсә бин Юныс] [Әл-Әмәш] [Ибраһим] ['Әлкамә] [Ибн Мәсгуд] Аллаһ аңа рәхмәт кылсын, болай диде: «Бервакыт мин Пәйгамбәр белән Мәдинәдәге бер бакчада, ул аркасына таянып торганда, яһүдләр үтеп киттеләр, һәм кайберләре: «Аннан рух турында сорагыз!» – диделәр. Кайберәүләр: «Аннан бу хакта сорамагыз, чөнки сез нәфрәт иткән кеше аны сезгә ишеттерә алмый», – диделәр. Ләкин кайберләре торып бастылар һәм: «Әй Әбул Касыйм, безгә рух турында сөйлә!» – диделәр. Аннары ул бераз күзәтеп торды, аннары мин аңа вәхи килгәнен белдем, шуңа күрә мин аңардан ераграк торырга тырыштым, вәхи төшкәнче, аннары ул аятьне китереп әйтте: «Алар сездән рух турында сорыйлар, әйтегез, рух минем Раббым эше...» – Әл-Исра: 85-.
Imam Bukhari : 6754
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَاتَّخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي اتَّخَذْتُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَنَبَذَهُ وَقَالَ إِنِّي لَنْ أَلْبَسَهُ أَبَدًا فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ
Әбу Нуайм безгә Суфияннан, Абдуллаһ бин Динардан, Ибн Гомәрдән (Аллаһ аннан риза булсын) риваять кылды, ул болай диде: Пәйгамбәр (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) алтын йөзек кигән, һәм сәхабәләр дә алтын йөзекләр ясаганнар, шуңа күрә Пәйгамбәр (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын): "Чыннан да, мин алтын йөзек кия идем", - диде, һәм ул аны ташлады һәм: "Мин аны башка беркайчан да кимәячәкмен", - диде, шуңа күрә сәхабәләр дә йөзекләрен ташладылар".
Imam Bukhari : 6755
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُوَاصِلُوا قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي فَلَمْ يَنْتَهُوا عَنْ الْوِصَالِ قَالَ فَوَاصَلَ بِهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَيْنِ أَوْ لَيْلَتَيْنِ ثُمَّ رَأَوْا الْهِلَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَأَخَّرَ الْهِلَالُ لَزِدْتُكُمْ كَالْمُنَكِّلِ لَهُمْ
Безгә [Абдуллаһ бин Мөхәммәд] [Хишам] безгә [Мә'мәр], [Әз Зуһри], [Әбу Сәләмә], [Әбу Һөрәйрә], ул болай дигән: «Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): «Ай ахырында ураза тотмагыз!» – диде». Сәхәбәләр: «Әмма сез үзегез ай ахырында ураза тотыгыз!» – дип каршы чыктылар. Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): «Мин сезнең кебек түгел, мине Раббым ашата һәм эчә», – диде. Ләкин сәхәбәләр ай ахырында ураза тотуны туктатмадылар». Әбу Һөрәйрә дәвам итте: «Шулай итеп, Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) алар белән ике көн яки ике төн ураза тотты, аннары сәхәбәләр ярым ай күрделәр. Аннары Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын): «Әгәр ярым ай соңга калса, мин ай ахырын арттырыр идем», – диде, әйтерсең лә ул аларны җәзаларга теләгән кебек».
Imam Bukhari : 6756
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَلَى مِنْبَرٍ مِنْ آجُرٍّ وَعَلَيْهِ سَيْفٌ فِيهِ صَحِيفَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ يُقْرَأُ إِلَّا كِتَابُ اللَّهِ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ فَنَشَرَهَا فَإِذَا فِيهَا أَسْنَانُ الْإِبِلِ وَإِذَا فِيهَا الْمَدِينَةُ حَرَمٌ مِنْ عَيْرٍ إِلَى كَذَا فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَإِذَا فِيهِ ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَإِذَا فِيهَا مَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا
Безгә [Гомәр бин Хафс бин Гыйятс] безгә [Минем әтием] безгә [Әл-Әгъмәш] сөйләде Миңа [Ибраһим әт-Тайми] сөйләде Миңа [Әтием] әйтте: "[Али] радиаллаһу ганһү безгә пешкән кирпечтән төзелгән минбәрдә мөрәҗәгать итте, анда кылыч эленгән язу ята иде. Аннары Али әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, безнең Аллаһ китабыннан һәм бу язуда язылганнардан башка укырга изге китабыбыз юк". Аннары Али аны ачты, анда дөя тешләре бар булып чыкты, һәм анда: "Мәдинә шәһәре Мәдинәдәге судан - таулардан - монда кадәр тыелган, шуңа күрә кем дә булса анда тәртип бозса, аңа Аллаһның ләгънәте, фәрештәләрнең һәм барлык кешеләрнең ләгънәте тияр, Аллаһ аның гамәлен, фарызмы яки сөннәтме, кабул итми, ә кәгазь битендә: "Кем дә булса партнерының рөхсәтеннән башка бер халык белән дуслашса, аңа Аллаһның, фәрештәләрнең һәм барлык кешеләрнең ләгънәте тияр, Аллаһ аның гамәлен, фарызмы яки сөннәтме, кабул итми", - дигән сүзләр бар.
Imam Bukhari : 6757
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاصَنَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا تَرَخَّصَ فِيهِ وَتَنَزَّهَ عَنْهُ قَوْمٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَتَنَزَّهُونَ عَنْ الشَّيْءِ أَصْنَعُهُ فَوَاللَّهِ إِنِّي أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً
Безгә [Гомәр бин Хәфс] [әтиемнең] миңа [Әл-Әмәш] [Мөслимнең] [Мәсруктан] сөйләгәнен сөйләде, ул болай диде: "[Аишә] Аллаһ аннан риза булсын, әйтте: "Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) үзенә рөхсәт ителгән эшне эшләде, ләкин аның кайбер сәхабәләре моны эшләүдән баш тарттылар. Шуннан соң бу хәбәр Пәйгамбәргә (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) барып җитте, һәм ул Аллаһны мактады һәм аннары әйтте: "Аларның минем эшләгән эшне инкяр итүләренең сәбәбе нидә? Аллаһ белән ант итәм, мин кешеләрнең иң белемлесе һәм Аннан иң куркучысымын".
Imam Bukhari : 6758
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَادَ الْخَيِّرَانِ أَنْ يَهْلِكَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ لَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفْدُ بَنِي تَمِيمٍ أَشَارَ أَحَدُهُمَا بِالْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ التَّمِيمِيِّ الْحَنْظَلِيِّ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ وَأَشَارَ الْآخَرُ بِغَيْرِهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعُمَرَ إِنَّمَا أَرَدْتَ خِلَافِي فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلَافَكَ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمٌ }قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَ عُمَرُ بَعْدُ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ عَنْ أَبِيهِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ إِذَا حَدَّثَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَدِيثٍ حَدَّثَهُ كَأَخِي السِّرَارِ لَمْ يُسْمِعْهُ حَتَّى يَسْتَفْهِمَهُ
Безгә [Мөхәммәд бин Мукатил] безгә [Ваки] безгә [Нәфи бин Гомәр] сөйләгән [Ибн Әбү Әвәлкә] болай диде: "Бәни Тәмим илчесе Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам белән очрашканда, ике сайланган кеше, Әбу Бәкер һәм Гомәр һәлак булдылар. Ике сайланган сәхабәнең берсе Әкрә бин Хабис Әт-Тәмими Әл-Хәнҗәлине, Баниның абыйсы Мөҗәсиъне билгеләде, ә башкалар башкаларга ишарәләделәр. Шуңа күрә Әбу Бәкер Гомәргә: "Син минем белән бәхәсләшергә генә телисең!" - диде. Гомәр аннан качты һәм: "Минем синең белән бәхәсләшергә бернинди ниятем дә юк!" - диде. Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам янында икесенең тавышлары тагын да көчәя барды, хәтта "Әй мөэминнәр, тавышларыгызны Пәйгамбәр тавышыннан югары күтәрмәгез" - дигән аять иңгәнче. Әл-Хуҗурәт: 2-3-. Ибн Әбү Мулайкә болай диде: "[Ибн Зөбәер] болай диде: "Соңрак, Гомәр - ул бабасыннан, ягъни Әбү Бәкердән искә алмады - Пәйгамбәр саллаллоҳу алейһи һәм сәлләм белән сөйләшкәндә, ул серле сөйләшү алып барган кеше кебек сөйләшә иде, шуңа күрә ул аны чыннан да аңлаганчы беркем дә ишетмәс иде".
Imam Bukhari : 6759
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي مَرَضِهِ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا
[Исмәгыйль] безгә [Мәлик] сөйләгән, [Хишам бин Урва] әйткән, [атасыннан] ['Айша] әйткән, Өммүл Мөэминин, Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) авырганда: «Әбу Бәкерне халыкка намаз укырга җибәрегез», – дигән. «Айша әйтте: «Мин әйттем: «Әгәр Әбу Бәкер сезнең урыныгызга килсә, ул тыңлаучылар ишетерлек итеп кычкыра алмаячак, чөнки ул елаганны ярата, шуңа күрә Гомәргә халыкка җитәкчелек итсен!» Ләкин Пәйгамбәр һаман да: «Әбу Бәкерне халыкка намаз укырга җибәрегез!» – дигән. Айша әйтте: «Шуңа күрә мин Хәфсәгә: «Зинһар, Пәйгамбәргә әйтегез: «Әгәр Әбу Бәкер сезнең урыныгызга килсә, ул тыңлаучылар ишетерлек итеп кычкыра алмаячак, чөнки ул елаганны ярата, шуңа күрә Гомәргә халыкка җитәкчелек итсен!» – дип тәкъдим иттем». Хәфсә Айшаның тәкъдимен җиңел генә үтәгән. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) әйтте: «Сез Йосыфның кардәшләре кебек – алар хәйлә корырга яраталар – Әбү Бәкергә халыкны җитәкләргә кушыгыз!» Шуңа күрә Хәфсә Гаишәгә әйтте: «Аңлашылды, мин сезнең киңәшегездән бернинди файда күрмәдем».
Imam Bukhari : 6760
حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذِئْبٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَجَاءَ عُوَيْمِرٌ الْعَجْلَانِيُّ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ فَقَالَ أَرَأَيْتَ رَجُلًا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَيَقْتُلُهُ أَتَقْتُلُونَهُ بِهِ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا فَرَجَعَ عَاصِمٌ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَرِهَ الْمَسَائِلَ فَقَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لَآتِيَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْقُرْآنَ خَلْفَ عَاصِمٍ فَقَالَ لَهُ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكُمْ قُرْآنًا فَدَعَا بِهِمَا فَتَقَدَّمَا فَتَلَاعَنَا ثُمَّ قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا فَفَارَقَهَا وَلَمْ يَأْمُرْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِفِرَاقِهَا فَجَرَتْ السُّنَّةُ فِي الْمُتَلَاعِنَيْنِ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَحْمَرَ قَصِيرًا مِثْلَ وَحَرَةٍ فَلَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ كَذَبَ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَعْيَنَ ذَا أَلْيَتَيْنِ فَلَا أَحْسِبُ إِلَّا قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الْأَمْرِ الْمَكْرُوهِ
[Адәм] безгә [Мөхәммәд бин Абдуррахман бин Әбу Зигъб] безгә [Әз-Зүһри] [Сәхл бин Сагъд әс-Сәгъди] сөйләгән: «Уваймир әл-Әҗлани Асим бин Ади янына килеп: «Әгәр ир хатынын башка ир белән очратса, аннары ир аны үтерсә, син ирне үтерү өчен үтерәсеңме?» – дигән. Аннары Асим Пәйгамбәрдән (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) сораган. Күрәсең, Пәйгамбәр (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) күп сорауларны яратмаган, хәтта аны тәнкыйтьләгән. «Асым өенә кайтып, Пәйгамбәр (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) күп сорауларны яратмаганын әйткән. Уваймир үзеннән-үзе: «Мин Пәйгамбәр (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) янына барам!» – дигән. Уваймир Аллаһ Тәгалә Асим артында Коръән иңдергән вакытта килгән. Пәйгамбәр дәвам итеп: «Аллаһ сезнең арагызда Коръән төшерде», – дип әйтте. Аннары пәйгамбәр парны чакырды. Икесе дә шунда иде һәм бер-берсенә карадылар. Аннары Өвәймир: «Әгәр мин аны яклавымны дәвам итсәм, димәк, сез минем хатыным турында ялганлыйсыз», – диде. Пәйгамбәр шунда ук хатынны аерды һәм иренә аерылырга кушмады, һәм бу аерылышу бер-берсен яраткан ирләр һәм хатыннар өчен сөннәткә – күрсәтмәгә – әйләнде. Аннары Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам: «Зинһар, балага карагыз, әгәр хатын кызыл һәм кыска, геккон кебек бала тапса, мин Өвәймирдән башка ялганлаган дип уйламыйм, ләкин хатын кара күзле һәм ике янбашлы бала тапса, мин Өвәймирдән башка хатын ялгышканчы намуслы дип уйламыйм», – диде. Соңрак хатын бик ачык күренеп торган бала тапты – әтисенә охшамаган –».