Imam Bukhari : 41
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ قَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَتْ فُلَانَةُ تَذْكُرُ مِنْ صَلَاتِهَا قَالَ مَهْ عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ فَوَاللَّهِ لَا يَمَلُّ اللَّهُ حَتَّى تَمَلُّوا وَكَانَ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَادَامَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্নাই] কৈছে, আমাক [ইয়াহয়া] [হিছাম] ৰ পৰা কৈছে, [মোৰ পিতৃ] মোক [আইছা]ৰ পৰা কৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল আৰু তেওঁৰ লগত আন এগৰাকী মহিলাও আছিল, তাৰ পিছত নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে সুধিলে: 'এইজন কোন?' আইছিয়াই উত্তৰ দিলে: ‘ফুলানা’, তাৰ পিছত তাইৰ প্ৰাৰ্থনাৰ কথা ক’লে। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আপোনাৰ সামৰ্থ্য ত্যাগ কৰা, আল্লাহৰ স্বাৰ্থত, আল্লাহে বিৰক্ত নহ’ব যেতিয়ালৈকে আপুনি নিজেই বিৰক্ত নহ’ব, আৰু যিটো ধৰ্ম তেওঁৰ আটাইতকৈ ভাল পায়, সেইটোৱেই সদায় নিয়মিত আৰু অবিৰতভাৱে কৰা হয়’।
Imam Bukhari : 42
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَفِي قَلْبِهِ وَزْنُ شَعِيرَةٍ مِنْ خَيْرٍ وَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَفِي قَلْبِهِ وَزْنُ بُرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ وَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَفِي قَلْبِهِ وَزْنُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِيمَانٍ مَكَانَ مِنْ خَيْرٍ
আমাক কোৱা হৈছে [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিমে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [হিছ্যামে] কৈছে, আমাক [কোটাদাহ]ক [আনাছৰ পৰা] নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘তেওঁক নৰকৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হ’ব যিয়ে কয় যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই আৰু তেওঁৰ হৃদয়ত বাজৰাৰ দৰে ডাঙৰ মঙ্গল আছে। আৰু যিজনে কয় যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই আৰু যাৰ অন্তৰত ঘেঁহুৰ দানা সমান ডাঙৰ মঙ্গল আছে তেওঁক জাহান্নামৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হ’ব। আৰু তেওঁক জাহান্নামৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হ’ব যিয়ে কয় যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই আৰু তেওঁৰ হৃদয়ত সৰিয়হৰ গুটিৰ সমান মঙ্গল আছে। আবু আব্দুল্লাই ক’লে; [আবানে] ক’লে; আমাক কৈছে [কোটাদাহ] আমাক [আনাছ] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে। আৰু এই হাদীছত ঈমান শব্দৰ ঠাইত ভাল শব্দটো লোৱা হৈছে।
Imam Bukhari : 43
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ سَمِعَ جَعْفَرَ بْنَ عَوْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ أَخْبَرَنَا قَيْسُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْيَهُودِ قَالَ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ نَزَلَتْ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ أَيُّ آيَةٍ قَالَ{ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا }قَالَ عُمَرُ قَدْ عَرَفْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ قَائِمٌ بِعَرَفَةَ يَوْمَ جُمُعَةٍ
আমাক [আল হাছান বিন আছ শ্বাব্বাত] কৈছে যে তেওঁ [জাফৰ বিন আউন] কোৱা শুনিছে; আমাক [আবু আল উমাইছ] কৈছে, [উমৰ বিন আল খাথথাব]ৰ পৰা [থাৰিক বিন শ্বিহাব]ৰ পৰা আমাক [কাইছ বিন মুছলিম] কৈছে; ইহুদী এজন ব্যক্তিয়ে কৈছিল: 'হে আমিৰুল মু'মিনিন, আপোনাৰ কিতাপখনত এটা আয়াত আছে যিটো আপুনি পঢ়ে, সেই আয়াত যদি আমাৰ ইহুদীসকলৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হ'লহেঁতেন তেন্তে আমি - আয়াতটো অৱতীৰ্ণ হোৱা দিনটোক - বন্ধৰ দিন -'ইড- কৰি ল'লোহেঁতেন। গতিকে উমৰ বিন আল খাথথাবে ক’লে, ‘সেয়া কি আয়াত?’। -ইহুদীজনে- ক’লে: ‘আজি মই তোমাৰ বাবে তোমাৰ ধৰ্মক সিদ্ধ কৰিলোঁ, আৰু তোমাৰ ওপৰত মোৰ আশীৰ্বাদ পূৰণ কৰিলোঁ, আৰু মই অনুমোদন দিছো যে ইছলাম তোমাৰ বাবে ধৰ্ম হ’ব’। -QS. আল মাইদাহ পদ ৩-। গতিকে উমৰ বিন আল খাথথাবে উত্তৰ দিলে: ‘আমি সেই দিনটো জানো আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত আয়াত অৱতীৰ্ণ হোৱা ঠাইখন আমি জানো, অৰ্থাৎ শুকুৰবাৰে যেতিয়া তেওঁ আৰাফাত আছিল।
Imam Bukhari : 44
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَقُولُجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ ثَائِرَ الرَّأْسِ يُسْمَعُ دَوِيُّ صَوْتِهِ وَلَا يُفْقَهُ مَا يَقُولُ حَتَّى دَنَا فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصِيَامُ رَمَضَانَ قَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ وَذَكَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الزَّكَاةَ قَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ فَأَدْبَرَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا وَلَا أَنْقُصُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ إِنْ صَدَقَ
আমাক [ইছমাইলক] কোৱা হৈছে মোক [মালিক বিন আনাছ] তেওঁৰ ককাকৰ পৰা - [আবু চুহেইল বিন মালিক] - [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কোৱা হৈছে, যে তেওঁ [থালহা বিন উবাইদুল্লাহ] কোৱা শুনিছিল: আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ নাজেদৰ লোকৰ পৰা এজন মানুহ আহিছিল, তেওঁৰ মূৰটো ধূলিৰে ভৰি আছিল আৰু তেওঁৰ মাতটো ডাঙৰ আছিল, কিন্তু... তেওঁ কি বুজাব বিচাৰিছে সেয়া বুজিব পৰা নাছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁ ওচৰলৈ নাহিল -নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ- তাৰ পিছত তেওঁ ইছলামৰ বিষয়ে সুধিলে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে: 'দিন আৰু ৰাতি পাঁচবাৰ নামাজ আদায় কৰক'। ব্যক্তিজনে ক’লে: ‘মোৰ বাহিৰে আৰু কিবা আছে নেকি’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘থাহাউ’ -ছুন্নত- ৰ বাহিৰে আন একো নাই। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আৰু ৰমদলানৰ ৰোজা’। ব্যক্তিজনে আকৌ সুধিলে: ‘মোৰ বাহিৰে আৰু কিবা আছে নেকি’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘থাহাউ’ -ছুন্নাত-’ৰ বাহিৰে আন একো নাই। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে: ‘জাকাত’: ব্যক্তিজনে ক’লে: ‘মোৰ বাবে ইয়াৰ বাহিৰে আন কিবা আছেনে’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘থাহাউ’ -ছুন্নাত-’ৰ বাহিৰে আন একো নাই। তালহা বিন উবাইদুল্লাই ক’লে, তাৰ পিছত মানুহজন গুচি গ’ল আৰু ক’লে: ‘আল্লাহৰ কচম মই ইয়াক বৃদ্ধি বা হ্ৰাস নকৰো’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘তেওঁ সততাৰে পূৰণ কৰিলে তেওঁৰ ভাগ্য ভাল হ’ব’।
Imam Bukhari : 45
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيٍّ الْمَنْجُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ الْحَسَنِ وَمُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اتَّبَعَ جَنَازَةَ مُسْلِمٍ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا وَكَانَ مَعَهُ حَتَّى يُصَلَّى عَلَيْهَا وَيَفْرُغَ مِنْ دَفْنِهَا فَإِنَّه يَرْجِعُ مِنْ الْأَجْرِ بِقِيرَاطَيْنِ كُلُّ قِيرَاطٍ مِثْلُ أُحُدٍ وَمَنْ صَلَّى عَلَيْهَا ثُمَّ رَجَعَ قَبْلَ أَنْ تُدْفَنَ فَإِنَّهُ يَرْجِعُ بِقِيرَاطٍتَابَعَهُ عُثْمَانُ الْمُؤَذِّنُ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
আমাক কোৱা হৈছে [আহমদ বিন আব্দুল্লাহ বিন আলী আল মঞ্জুফীয়ে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ৰৌহ] ক’লে, আমাক [আউফ] [আল হাছান]ৰ পৰা আৰু [মুহাম্মাদ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনো মুছলমানৰ শৰীৰৰ লগত সংগী হয়, ইমানত আৰু তাৰ পিছত তেওঁ দুটা কিৰোথ লৈ ঘৰলৈ যায়, প্ৰতিটো কিৰোথ উহুদ পৰ্বতৰ সমতুল্য। আৰু যিয়ে ইয়াৰ নামাজ পঢ়ি সমাধিস্থ কৰাৰ আগতেই ঘৰলৈ যায়, তেওঁ এটা কিৰোথ লৈ ঘৰলৈ যাব’। এই ধৰণৰ হাদীছ [উছমান আল মু’আজিন]ৰ পৰাও বর্ণনা কৰা হৈছে, তেওঁ কয়; আমাক [আউফ] [মুহাম্মাদৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে।
Imam Bukhari : 46
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ زُبَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا وَائِلٍعَنْ الْمُرْجِئَةِ فَقَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ
আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন আৰআৰাহ] কৈছে, আমাক [ছ্যুবাহ]ক [জুবাইদৰ পৰা] কোৱা হৈছে, ক’লে: মই [আবু ৱাইল]ক মুৰ্জিয়াহৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, গতিকে তেওঁ উত্তৰ দিলে: মোক [আব্দুল্লাহ] কোৱা হৈছে যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘মুছলমানক নিন্দা কৰাটো ফচিক আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াটো কুফ্ৰ’।
Imam Bukhari : 47
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يُخْبِرُ بِلَيْلَةِ الْقَدْرِ فَتَلَاحَى رَجُلَانِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ إِنِّي خَرَجْتُ لِأُخْبِرَكُمْ بِلَيْلَةِ الْقَدْرِ وَإِنَّهُ تَلَاحَى فُلَانٌ وَفُلَانٌ فَرُفِعَتْ وَعَسَى أَنْ يَكُونَ خَيْرًا لَكُمْ الْتَمِسُوهَا فِي السَّبْعِ وَالتِّسْعِ وَالْخَمْسِ
আমাক জনাইছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [ইছমাইল বিন জাফৰে] [হুমাইদ]ৰ পৰা কৈছে, মোক কৈছে [আনাছ বিন মালিকে] ক’লে, মোক জনাইছে [‘উবাদাহ বিন আছ শ্বামিত], যে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে লাইলাতুল কাদৰৰ বিষয়ে বুজাবলৈ ওলাই গৈছিল, তেতিয়া দুজন মুছলমান ইজনে সিজনৰ লগত তৰ্ক কৰি আছিল। গতিকে হজৰত চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘মই তোমালোকক লাইলাতুল কাদৰৰ বিষয়ে বুজাবলৈ আহিছো, কিন্তু ইজনে সিজনৰ লগত ইমানেই তৰ্ক কৰিলোঁ যেতিয়ালৈকে অৱশেষত লাইলাতুল কাদৰ উঠাই লোৱা নহ’ল, আৰু তোমালোকৰ বাবে ভাল হওক, গতিকে সপ্তম, ষষ্ঠ আৰু পঞ্চম দিনত লাইলাতুল কাদৰক বিচাৰিব ’।
Imam Bukhari : 48
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَارِزًا يَوْمًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ مَا الْإِيمَانُ قَالَ الْإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَبِلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ قَالَ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَسَأُخْبِرُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رُعَاةُ الْإِبِلِ الْبُهْمُ فِي الْبُنْيَانِ فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ تَلَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ }الْآيَةَ ثُمَّ أَدْبَرَ فَقَالَ رُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا فَقَالَ هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ يُعَلِّمُ النَّاسَ دِينَهُمْقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ جَعَلَ ذَلِك كُلَّهُ مِنْ الْإِيمَانِ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইছমাইল বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [আবু হায়ায়ান আত টাইমী] [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে; যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এদিন তেওঁৰ চাহাবাসকলৰ ওচৰত উপস্থিত হ’ল, তাৰ পিছত ফেৰেস্তা জিব্ৰিল আলাইহিছ চালাম আহিল যিয়ে তাৰ পিছত সুধিলে: ‘ইমান কি?’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘ইমান হ’ল তোমালোকে আল্লাহ, তেওঁৰ ফেৰেস্তা, তেওঁৰ কিতাব, তেওঁৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎ, তেওঁৰ ৰাছুলসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা আৰু কিয়ামতৰ দিনত বিশ্বাস কৰা’। -জিব্ৰিল 'আলাইহিছ চালাম- ক'লে: 'ইছলাম কি?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘ইছলাম হ’ল তোমালোকে আল্লাহৰ ইবাদত কৰা আৰু তেওঁৰ লগত একো শ্বৰীক নকৰে, নামাজ আদায় কৰা, ফৰজ জাকাত আদায় কৰা, আৰু ৰমদলান মাহত ৰোজা কৰা। -জিব্ৰিল 'আলাইহিছ চালাম- ক'লে: 'ইহছান কি?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘আপুনি আল্লাহক দেখাৰ দৰে ইবাদত কৰে আৰু যদি আপুনি তেওঁক দেখা নাপায় তেন্তে তেওঁ প্ৰকৃততে আপোনাক দেখে’। -জিব্ৰিল 'আলাইহিছ চালাম- আকৌ ক'লে: 'কিয়ামৰ দিন কেতিয়া হ'ব?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে, ‘যিসকলক ইয়াৰ বিষয়ে সোধা হয়, তেওঁলোকে সুধিব পৰাতকৈ বেছি নাজানে। কিন্তু মই চিনবোৰ বুজাম; -সেইটো হৈছে-; যদি কোনো দাসে নিজৰ মালিকক জন্ম দিছিল, যদি ক’লা উটৰ চৰাইবোৰে পাঁচ যুগ ধৰি অট্টালিকা নিৰ্মাণৰ প্ৰতিযোগিতা কৰিছিল, যাৰ সময়সীমা আল্লাহৰ বাহিৰে অজ্ঞাত’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পঢ়ে: ‘সঁচাকৈয়ে কেৱল আল্লাহৰ ওচৰতহে কিয়ামতৰ দিনৰ জ্ঞান’ -QS. লুকমান: ৩৪-। ইয়াৰ পিছত জিব্ৰিল আলাইহিছৰ ছালাম গুচি গ’ল, তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে; 'তাক ইয়ালৈ আনিব'। কিন্তু চাহাবাসকলে একো দেখা নাপালে, গতিকে নবীয়ে ক’লে; 'তেওঁ হৈছে সেই এঞ্জেল গেব্ৰিয়েল যিয়ে মানুহৰ ওচৰলৈ আহিছিল তেওঁলোকৰ ধৰ্ম শিকাবলৈ'। আবু আব্দুল্লাই ক’লে, ‘তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বুজাই দিয়া সকলো কথা ইমান হিচাপে লোৱা হয়।
Imam Bukhari : 49
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّ هِرَقْلَ قَالَ لَهُ سَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ
[ইব্ৰাহিম বিন হামজাহে] আমাক বর্ণনা কৰিলে, [ইব্রাহিম বিন ছা’দে] আমাক [ছালিহ]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিলে যে [আব্দুল্লাহ বিন আব্বাছে] তেওঁক বর্ণনা কৰিছিল, যে তেওঁ কৈছিল; [আবু চুফিয়ান বিন হাৰ্বে] মোক বৰ্ণনা কৰিছিল যে হেৰাকলিয়াছে তেওঁক কৈছিল: ‘মই আপোনাক সুধিলোঁ, তেওঁলোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে নে হ্ৰাস পাইছে? গতিকে আপুনি কৈছিল যে তেওঁলোক বৃদ্ধি পাইছে, আৰু বিশ্বাস নিখুঁত নোহোৱালৈকে তেনেকৈয়ে বিকশিত হৈ থাকিব। আৰু মই আপোনাক সুধিলোঁ, নিজৰ ধৰ্মৰ প্ৰতি ক্ষোভৰ বাবে ধৰ্মত্যাগ কৰা কোনোবা আছেনে? তেতিয়া তুমি ক’লা: নাই, গতিকে সেইদৰে বিশ্বাস যেতিয়া হৃদয়ত বাঢ়ি যাব তেতিয়া ইয়াৰ প্ৰতি ক্ষোভিত নহ’ব।’
Imam Bukhari : 50
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْحَلَالُ بَيِّنٌ وَالْحَرَامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُمَا مُشَبَّهَاتٌ لَا يَعْلَمُهَا كَثِيرٌ مِنْ النَّاسِ فَمَنْ اتَّقَى الْمُشَبَّهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ كَرَاعٍ يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يُوَاقِعَهُ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلَا إِنَّ حِمَى اللَّهِ فِي أَرْضِهِ مَحَارِمُهُ أَلَا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلَا وَهِيَ الْقَلْبُ
আমাক কৈছে [আবু নুআইমে] আমাক [জাকাৰিয়া] [আমিৰে] কৈছে; মই [এন নু’মান বিন বাছিৰে] কোৱা শুনিলোঁ; নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কোৱা শুনিলোঁ যে হালাল যিটো স্পষ্ট আৰু হাৰাম কি সেয়াও স্পষ্ট। কিন্তু দুয়োৰে মাজত এটা প্ৰশ্নবোধক বিষয় আছে - অস্পষ্ট - যিটো বহুতে নাজানে। গতিকে যিয়ে সন্দেহৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই ৰাখে মানে তেওঁ নিজৰ ধৰ্ম আৰু সন্মান বজাই ৰাখিছে। আৰু যিয়েই সন্দেহজনক কামত পৰি - কৰি - তেওঁ সঁচাকৈয়ে এনে এজন ভেড়াৰখীয়াৰ দৰে যিয়ে নিজৰ পশুধনবোৰ শিলৰ ধাৰেৰে চৰি যায় যিটো শিলৰ মাজত পৰিব বুলি তেওঁ ভয় কৰে। জানি লওক যে প্ৰতিজন ৰজাৰ সীমা আছে, আৰু জানি থওক যে আল্লাহৰ পৃথিৱীত আল্লাহৰ নিষেধাজ্ঞাৰ সীমা তেওঁ নিষিদ্ধ কৰিছে। আৰু জানি থওক যে প্ৰতিটো শৰীৰতে তেজ জমা হয় যিটো ভাল হ’লে শৰীৰ ভাল আৰু যদি ক্ষতি হয় তেন্তে শৰীৰৰ ক্ষতি হয়। জানা, তেওঁ হৃদয়'।
Imam Bukhari : 51
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَكُنْتُ أَقْعُدُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ يُجْلِسُنِي عَلَى سَرِيرِهِ فَقَالَ أَقِمْ عِنْدِي حَتَّى أَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي فَأَقَمْتُ مَعَهُ شَهْرَيْنِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَوْمُ أَوْ مَنْ الْوَفْدُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيكَ إِلَّا فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلْ بِهِ الْجَنَّةَ وَسَأَلُوهُ عَنْ الْأَشْرِبَةِ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصِيَامُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُعْطُوا مِنْ الْمَغْنَمِ الْخُمُسَ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الْحَنْتَمِ وَالدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُنَّ وَأَخْبِرُوا بِهِنَّ مَنْ وَرَاءَكُمْ
আমাক কোৱা হৈছে [আলী বিন আল জা’দীয়ে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহে] [আবু জামৰাহ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে যে: মই এবাৰ [ইবনে আব্বাছ]ৰ লগত বহিছিলো যেতিয়া তেওঁ মোক তেওঁৰ ৰাগত বহিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল আৰু তাৰ পিছত কৈছিল: ‘মোৰ ধনৰ অংশ তোমাক নিদিয়ালৈকে মোৰ লগত থাকক’। গতিকে মই তেওঁৰ লগত দুমাহ থাকিলোঁ, তাৰ পিছত ক’লোঁ: যেতিয়া আবু কাইছৰ ৰাছুল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক চাবলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক সুধিছিল: ‘এই কোনজন লোক বা এইজন কাৰ ৰাছুল? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘ৰবিয়া!’। তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘হে ৰাছুলসকল, ইচ্ছাকৃতভাৱে আৰু অনুশোচনা নকৰাকৈ স্বাগতম’। ৰাছুলসকলে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি পবিত্ৰ মাহৰ বাহিৰে তোমাৰ ওচৰলৈ আহিব নোৱাৰো, কাৰণ আমাৰ আৰু তোমাৰ মাজত মুদলৰ জনগোষ্ঠী আছে যিসকল কাফিৰ। গতিকে আমাক এটা স্পষ্ট শিক্ষা শিকাওক যিটো আমি বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰিব পাৰো আৰু যিটো আমি আমাৰ গাঁৱৰ মানুহক শিকাব পাৰো, যাতে আমি স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰো'। তাৰ পিছত তেওঁলোকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক পানীয়ৰ বিষয়ে সুধিলে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক চাৰিটা বস্তুৰ আদেশ দিলে আৰু চাৰিটা বস্তু নিষিদ্ধ কৰিলে, তেওঁলোকক একমাত্ৰ আল্লাহক বিশ্বাস কৰিবলৈ আদেশ দিলে, তাৰ পিছত সুধিলে: ‘আপুনি জানেনে একমাত্ৰ আল্লাহক বিশ্বাস কৰাৰ অৰ্থ কি?’। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বুজাইছে: সাক্ষ্য দিয়ক যে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতা নাই আৰু মহম্মদ আল্লাহৰ ৰাছুল, নামাজ আদায় কৰক, জাকাত দিয়ক, ৰমজান মাহত ৰোজা দিয়ক আৰু যুদ্ধৰ লুটপাতৰ পঞ্চমাংশ দিব’। আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক চাৰিটা বস্তুৰ পৰা নিষেধ কৰিছিল, অৰ্থাৎ আল হাণ্টাম, আদ ডুব্বা`, এক নাকিৰ আৰু আল মুজাফাতৰ পৰা একো নাখাব। বা তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মুকয়ীৰ -নাকিৰ- নহয় বুলি কয়। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘সকলো কথা চোৱা আৰু নিজৰ গাঁৱৰ মানুহক কোৱা’।
Imam Bukhari : 52
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ عَنْ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ وَلِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لدُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মছলামে] কৈছে, আমাক [মালিক] [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আলকামাহ বিন ৱাকাছ]ৰ পৰা [উমৰ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘সকলো কাম নিয়তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, আৰু -পুৰস্কাৰ- প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে -কিহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে উদ্দেশ্য আছিল; যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ স্বাৰ্থত প্ৰব্ৰজন কৰাৰ ইচ্ছা কৰে, তেতিয়া তেওঁৰ প্ৰব্ৰজন আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ হ’ব। যিয়েই যিখন পৃথিৱীত উপনীত হ’ব বিচাৰে বা বিয়া হ’ব বিচৰা মহিলাৰ বাবে প্ৰব্ৰজন কৰাৰ মনস্থ কৰে, তেন্তে তেওঁৰ প্ৰব্ৰজন তেওঁ যি কৰিবলৈ মনস্থ কৰিছে’।
Imam Bukhari : 53
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ يَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ
আমাক কোৱা হৈছে [হাজ্জাজ বিন মিনহালে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ছ্যুবাহে] ক’লে, মোক [আদি বিন থাবিতে] কোৱা হৈছে: মই এবাৰ [আবু মাছুদ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন ইয়াজিদ]ক নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা শুনিছিলো, তেওঁ কৈছিল: ‘যদি কোনোবাই আশা কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে নিজৰ পৰিয়ালৰ বাবে জীৱিকাৰ ব্যৱস্থা কৰে তাৰ পিছত তেওঁ দান দিয়ে'।
Imam Bukhari : 54
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ عَلَيْهَا حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فَمِ امْرَأَتِكَ
আমাক কৈছে [আল হাকাম বিন নাফী’] কৈছে, আমাক কৈছে [ছ্যুআইবে] [আজ জুহৰীয়ে] কৈছে, মোক [‘আমিৰ বিন ছা’দ] [ছাদ বিন আবু ৱাকাছ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে, আপুনি আল্লাহৰ মুখৰ আশা কৰাৰ উদ্দেশ্যে জীৱিকা খৰচ নকৰে যদিহে আপুনি নহ’ব আপুনি আপোনাৰ পত্নীৰ মুখত ভৰাই দিয়া কিবা এটাকে ধৰি পুৰস্কাৰ দিয়া হৈছে'।
Imam Bukhari : 55
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى إِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা] [ইছমাইলে] কৈছে, মোক কৈছে [কাইছ বিন আবু হাজিম] [জাৰিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে: ‘মই আল্লাহৰ ৰাছুলৰ ওচৰত নামাজ পালন কৰিবলৈ, জাকাত দিবলৈ আৰু প্ৰতিজন মুছলমানক উপদেশ দিবলৈ আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিছো’।
Imam Bukhari : 56
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُيَوْمَ مَاتَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَامَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ عَلَيْكُمْ بِاتِّقَاءِ اللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَالْوَقَارِ وَالسَّكِينَةِ حَتَّى يَأْتِيَكُمْ أَمِيرٌ فَإِنَّمَا يَأْتِيكُمْ الْآنَ ثُمَّ قَالَ اسْتَعْفُوا لِأَمِيرِكُمْ فَإِنَّهُ كَانَ يُحِبُّ الْعَفْوَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أُبَايِعُكَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَشَرَطَ عَلَيَّ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ فَبَايَعْتُهُ عَلَى هَذَا وَرَبِّ هَذَا الْمَسْجِدِ إِنِّي لَنَاصِحٌ لَكُمْ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَنَزَلَ
আমাক [আবু আন নু’মানে] কৈছে, আমাক [আবু আৱানাহ] [জিয়াদ বিন আলাকাহ]ৰ পৰা কৈছে; মই [জাৰিৰ বিন আব্দুল্লাহ] কোৱা শুনিছিলো যে যেতিয়া আল মুগিৰা বিন ছ্যু’বাহৰ মৃত্যু হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ থিয় হৈ আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু তেওঁক পবিত্ৰ কৰিছিল, এইদৰে কৈছিল: ‘তোমালোকৰ বাবে একমাত্ৰ আল্লাহক ভয় কৰা আৰু তেওঁৰ লগত একো সংগী নকৰাটো বাধ্যতামূলক, আৰু সম্পূৰ্ণ বশ আৰু শান্তিৰে যেতিয়ালৈকে কোনো প্ৰতিস্থাপক নেতা নাহে, আৰু এতিয়া তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী নাহে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তা’লাৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰক আপোনাৰ নেতা - আল মুগিৰাহৰ বাবে -, কাৰণ তেওঁ Sorry দি ভাল পায়'। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আম্মা বা’দু, সঁচাকৈয়ে মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ তাৰ পিছত ক’লোঁ: ‘মই তোমাক ইছলামৰ প্ৰতিজ্ঞা দিছো’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে প্ৰতিজন মুছলমানক চৰ্ত দি উপদেশ দিলে, গতিকে সেই বিষয়ৰ বাবে মই তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিলোঁ, আৰু এই মছজিদৰ মালিকৰ স্বাৰ্থত মই আপোনালোকক সদায় উপদেশ দিম।' তাৰ পাছত ইস্তিঘফৰ কৰি মঞ্চৰ পৰা নামি আহিল।
Imam Bukhari : 57
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ ح و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي هِلَالُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسٍ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ جَاءَهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ مَتَى السَّاعَةُ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ سَمِعَ مَا قَالَ فَكَرِهَ مَا قَالَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ لَمْ يَسْمَعْ حَتَّى إِذَا قَضَى حَدِيثَهُ قَالَ أَيْنَ أُرَاهُ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ قَالَ هَا أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِذَا ضُيِّعَتْ الْأَمَانَةُ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ قَالَ كَيْفَ إِضَاعَتُهَا قَالَ إِذَا وُسِّدَ الْأَمْرُ إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ
আমাৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে [মুহাম্মদ বিন চিনানে] কৈছে, আমাক [ফুলাইহ] কৈছে৷ আৰু ইয়াক আন এটা দিশৰ পৰাও একেধৰণৰ হাদীছ বর্ণনা কৰা হৈছে, অৰ্থাৎ ই মোৰ ওচৰত বর্ণিত হৈছে [ইব্রাহিম বিন আল মুণ্ড্জিৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ফুলাইহে] কৈছে, মোক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] ক’লে, মোক [হিলাল বিন আলী] [আথো’ বিন ইয়াছাৰৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে: যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লাম এ গোট খাই এটা জনগোষ্ঠীৰ বিষয়ে আলোচনা কৰি থাকোঁতে হঠাতে এজন বেদুইন আৰব আহি সুধিলে: 'আজিম কেতিয়া আহিব?' কিন্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ কথা অব্যাহত ৰাখিলে। ইফালে কিছুমানে ক’লে; 'তেওঁ কোৱা কথা শুনিছিল কিন্তু কোৱা কথা ভাল নাপালে,' আৰু কিছুমানে কৈছিল; 'যে তেওঁ কোৱা কথা শুনা নাছিল।' যেতিয়ালৈকে অৱশেষত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ কথা শেষ কৰিলে, একে সময়তে ক’লে: ‘কতয়ামৰ বিষয়ে সুধি থকা ব্যক্তিজন ক’ত?’ ব্যক্তিজনে ক’লে: ‘মই, হে আল্লাহৰ ৰাছুল!’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘যদি আস্থা হেৰাই যায় তেন্তে পৃথিৱীৰ শেষলৈ অপেক্ষা কৰক’। ব্যক্তিজনে সুধিলে: 'মেণ্ডেট কেনেকৈ নোহোৱা হ'ল?' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে, ‘যদি বিষয়বোৰ বিশেষজ্ঞৰ ওপৰত এৰি দিয়া নহয়, তেন্তে আমি পৃথিৱীৰ শেষৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকিম’।
Imam Bukhari : 58
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ عَارِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَتَخَلَّفَ عَنَّا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقَتْنَا الصَّلَاةُ وَنَحْنُ نَتَوَضَّأُ فَجَعَلْنَا نَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا
আমাক কোৱা হৈছে [আবু আন নু’মান আৰিম বিন আল ফাদলালে] কৈছে, আমাক [আবু আৱানাহ] [আবু বিছিৰ]ৰ পৰা [ইউছুফ বিন মহকৰ] পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কোৱা হৈছে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ আমি কৰা যাত্ৰাত আমাৰ পৰা পিছ পৰি ৰৈছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ আমাক নাপালে, যেতিয়ালৈকে নামাজৰ সময় প্ৰায় হৈছিল শেষত আমি কেৱল ভৰি মচি অজু কৰিছিলোঁ। গতিকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ডাঙৰ মাতেৰে চিঞৰিলে: ‘যি গোৰোহা তিতি নাথাকে, সেইবোৰ নৰকলৈ যাব’। সি দুই-তিনিবাৰ চিঞৰি উঠিল।
Imam Bukhari : 59
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ الشَّجَرِ شَجَرَةً لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَإِنَّهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ فَحَدِّثُونِي مَا هِيَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَاسْتَحْيَيْتُ ثُمَّ قَالُوا حَدِّثْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ النَّخْلَةُ
[কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [ইছমাইল বিন জা’ফাৰ] [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে গছবোৰৰ মাজত এজোপা গছ আছে যাৰ পাত নপৰে। আৰু সেইটোৱেই হৈছে এজন মুছলমানৰ উদাহৰণ।' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে সুধিলে: ‘কোৱা, সেইটো কি গছ?’ গতিকে সংগীসকলে ভাবিলে যে তেওঁ উপত্যকাৰ গছজোপাকে বুজাইছে। আব্দুল্লাই ক’লে, ‘মই হৃদয়ত ভাবিছিলো যে গছ খেজুৰ, কিন্তু ক’বলৈ লাজ কৰিছিলো। তেতিয়া চাহাবাবিলাকে সুধিলে- হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সেইটো কি গছ? তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘এটা খেজুৰ।’
Imam Bukhari : 60
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الشَّجَرِ شَجَرَةً لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَإِنَّهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ حَدِّثُونِي مَا هِيَ قَالَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَاسْتَحْيَيْتُ ثُمَّ قَالُوا حَدِّثْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ النَّخْلَةُ
[খালিদ বিন মাখলাদে] আমাক কৈছে [চুলেমানে] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ] [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে গছবোৰৰ মাজত এজোপা গছ আছে যাৰ পাত নপৰে। আৰু সেইটোৱেই হৈছে এজন মুছলমানৰ উদাহৰণ।' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: ‘কোৱা, সেইটো কি গছ?’ গতিকে সংগীসকলে ভাবিলে যে তেওঁ উপত্যকাৰ গছজোপাকে বুজাইছে। আব্দুল্লাই ক’লে: মই অন্তৰত ভাবিছিলো যে গছ খেজুৰ, কিন্তু ক’বলৈ লাজ পাইছিলোঁ। তেতিয়া ৰাইজে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সেইটো কি গছ? তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ‘এটা খেজুৰ।’