قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith

Hadith

Imam Bukhari : 41

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ قَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَتْ فُلَانَةُ تَذْكُرُ مِنْ صَلَاتِهَا قَالَ مَهْ عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ فَوَاللَّهِ لَا يَمَلُّ اللَّهُ حَتَّى تَمَلُّوا وَكَانَ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَادَامَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ

محمد بن المثنیٰ موږ ته ویلي دي، یحیی له هشام څخه ویلي دي، هغه له عایشه څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته راغی او ورسره یوه بله ښځه وه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وپوښتل: دا څوک ده؟ عایشه ځواب ورکړ: "فلانة"، بیا یې د هغې د لمانځه په اړه وویل. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: "هغه څه پریږده چې ته یې توان نلرې، د الله لپاره، الله به تر هغه وخته ستړی نه شي تر څو چې ته پخپله ستړی نه شې، او هغه دین چې هغه ته تر ټولو خوښ دی هغه دی چې تل په منظم او دوامداره توګه ترسره کیږي".

Hadith

Imam Bukhari : 42

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَفِي قَلْبِهِ وَزْنُ شَعِيرَةٍ مِنْ خَيْرٍ وَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَفِي قَلْبِهِ وَزْنُ بُرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ وَيَخْرُجُ مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَفِي قَلْبِهِ وَزْنُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِيمَانٍ مَكَانَ مِنْ خَيْرٍ

دا موږ ته [مسلم بن ابراهیم] ویلي دي، دا موږ ته [حسیم] ویلي دي، دا موږ ته [قتاده] له [انس] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه بیان شوی دی، هغه وویل: هغه څوک به له دوزخ څخه وشړل شي چې ووایی پرته له الله څخه بل معبود نشته او په زړه کې یې د جوار په څیر نیکي وي. او هغه څوک به له دوزخ څخه وشړل شي چې ووایی پرته له الله څخه بل معبود نشته او په زړه کې یې د غنمو د دانې په څیر نیکي وي. او هغه څوک به له دوزخ څخه وشړل شي چې ووایی پرته له الله څخه بل معبود نشته او په زړه کې یې د اوریلو د دانې په څیر نیکي وي. ابو عبدالله وویل: [ابان] وویل: موږ ته [قتاده] له [انس] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه خبر کړی دی، هغه وویل: او په دې حدیث کې د ایمان کلمه د نیکۍ سره بدله شوې ده.

Hadith

Imam Bukhari : 43

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ سَمِعَ جَعْفَرَ بْنَ عَوْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ أَخْبَرَنَا قَيْسُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْيَهُودِ قَالَ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ نَزَلَتْ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ أَيُّ آيَةٍ قَالَ{ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا }قَالَ عُمَرُ قَدْ عَرَفْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ قَائِمٌ بِعَرَفَةَ يَوْمَ جُمُعَةٍ

موږ ته [الحسن بن الشباح] ویلي دي چې هغه [جعفر بن عون] اوریدلي دي چې ویل یې؛ موږ ته [ابو العمیس] ویلي دي، موږ ته [قیس بن مسلم] د [ثارق بن شهاب] له [عمر بن الخطاب] څخه خبر راکړی دی؛ یو یهودي سړی و چې ویې ویل: 'ای امیرالمؤمنینه، ستا په کتاب کې یو آیت دی چې ته یې لولې، که چیرې دا آیت پر موږ یهودیانو نازل شوی وای، نو موږ به - هغه ورځ چې دا آیت نازل شوی و - رخصتي کړې وای. نو عمر بن الخطاب وویل: 'دا کوم آیت دی؟' یهودي وویل: 'نن ما ستاسو لپاره ستاسو دین بشپړ کړ، او ما خپل نعمتونه په تاسو پوره کړل، او ما دا منلې ده چې اسلام به ستاسو لپاره دین وي'. -د المائده آیت 3-. نو عمر بن الخطاب ځواب ورکړ: موږ هغه ورځ او هغه ځای پیژنو چې دا آیت په هغه ځای کې نازل شوی و، یعنې د جمعې په ورځ کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په عرفات کې وو.

Hadith

Imam Bukhari : 44

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَقُولُجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ ثَائِرَ الرَّأْسِ يُسْمَعُ دَوِيُّ صَوْتِهِ وَلَا يُفْقَهُ مَا يَقُولُ حَتَّى دَنَا فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصِيَامُ رَمَضَانَ قَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ وَذَكَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الزَّكَاةَ قَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ فَأَدْبَرَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا وَلَا أَنْقُصُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ إِنْ صَدَقَ

موږ ته [اسماعیل] دا خبره ما ته [مالک بن انس] د خپل تره - [ابو سهیل بن مالک] - له [خپل پلار] څخه اورېدلې ده چې هغه [ثلحه بن عبیدالله] اورېدلي دي چې ویل یې: د نجد له خلکو څخه یو سړی راغی چې سر یې له دوړو ډک و او غږ یې لوړ و، مګر هغه د هغه څه معنی نه پوهیده چې هغه څه وو، تر هغه چې نږدې شو - رسول الله صلی الله علیه وسلم - بیا یې د اسلام په اړه پوښتنه وکړه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'په ورځ او شپه کې پنځه ځله لمونځ وکړه'. هغه کس وویل: 'ایا زما پرته بل څه شته؟'. رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'له اثحاو پرته بل څه نشته' - سنت. رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'او د رمضان روژه نیول'. هغه کس بیا وپوښتل: 'ایا زما پرته بل څه شته؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'له اثاوو سنت پرته بل څه نشته. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'زکات': هغه کس وویل: 'له دې پرته بل څه شته؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'له اثاوو سنت پرته بل څه نشته.' طلحه بن عبیدالله وویل: بیا سړی لاړ او ویې ویل: 'په خدای قسم، زه به یې نه زیاتوم او نه به یې کموم'. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'هغه به بختور وي که هغه په صادقانه توګه یې پوره کړي'.

Hadith

Imam Bukhari : 45

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيٍّ الْمَنْجُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ الْحَسَنِ وَمُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اتَّبَعَ جَنَازَةَ مُسْلِمٍ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا وَكَانَ مَعَهُ حَتَّى يُصَلَّى عَلَيْهَا وَيَفْرُغَ مِنْ دَفْنِهَا فَإِنَّه يَرْجِعُ مِنْ الْأَجْرِ بِقِيرَاطَيْنِ كُلُّ قِيرَاطٍ مِثْلُ أُحُدٍ وَمَنْ صَلَّى عَلَيْهَا ثُمَّ رَجَعَ قَبْلَ أَنْ تُدْفَنَ فَإِنَّهُ يَرْجِعُ بِقِيرَاطٍتَابَعَهُ عُثْمَانُ الْمُؤَذِّنُ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

موږ ته [احمد بن عبدالله بن علي المنجوفي] ويل شوي دي، موږ ته [روح] ويل شوي دي، موږ ته [عوف] له [الحسن] او [محمد] له [ابو هریره] څخه اوریدلي دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: څوک چې د ایمان او ثواب په نیت د یو مسلمان د جسد سره یوځای شي او تل د جسد سره وي تر هغه چې دعا وشي او دفن شي، نو هغه به په دوه قیراطو سره کور ته لاړ شي، هر قیراط د احد غره سره مساوي دی. او څوک چې لمونځ وکړي او دفن کیدو دمخه کور ته لاړ شي، هغه به په یوه قیراطو سره کور ته لاړ شي. د دې په څیر حدیث له [عثمان المعزین] څخه هم روایت شوی دی، هغه وویل: موږ ته [عوف] له [محمد] څخه [ابو هریره] له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی.

Hadith

Imam Bukhari : 46

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ زُبَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا وَائِلٍعَنْ الْمُرْجِئَةِ فَقَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ

موږ ته [محمد بن عرعره] ويل شوي دي، موږ ته [صیوبة] له [زبید] څخه روایت شوی دی، وايي: ما له [ابو وائل] څخه د مرجیعې په اړه پوښتنه وکړه، نو هغه ځواب ورکړ: ما ته [عبدالله] ويل شوي دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: مسلمانانو ته ښکنځل کول فاسق دي او له هغوی سره جګړه کول کفر دی.

Hadith

Imam Bukhari : 47

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يُخْبِرُ بِلَيْلَةِ الْقَدْرِ فَتَلَاحَى رَجُلَانِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ إِنِّي خَرَجْتُ لِأُخْبِرَكُمْ بِلَيْلَةِ الْقَدْرِ وَإِنَّهُ تَلَاحَى فُلَانٌ وَفُلَانٌ فَرُفِعَتْ وَعَسَى أَنْ يَكُونَ خَيْرًا لَكُمْ الْتَمِسُوهَا فِي السَّبْعِ وَالتِّسْعِ وَالْخَمْسِ

موږ ته [قطیبه بن سعید] خبر راکړی دی [اسماعیل بن جعفر] له [حمیده] څخه، هغه راته [انس بن مالک] ویلي دي، هغه راته [عباده بن الشمط] خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د لیلة القدر د بیانولو لپاره بهر ته لاړ، نو دوه مسلمانان یو له بل سره شخړه وکړه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: زه تاسو ته د لیلة القدر د تشریح کولو لپاره راغلم، مګر فلاني یو بل سره شخړه وکړه تر دې چې بالاخره لیلة القدر پورته شوه، او دا ستاسو لپاره غوره وي، نو د لیلة القدر په اوومه، شپږمه او پنځمه ورځ وګورئ.

Hadith

Imam Bukhari : 48

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَارِزًا يَوْمًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ مَا الْإِيمَانُ قَالَ الْإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَبِلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ قَالَ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَسَأُخْبِرُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رُعَاةُ الْإِبِلِ الْبُهْمُ فِي الْبُنْيَانِ فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ تَلَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ }الْآيَةَ ثُمَّ أَدْبَرَ فَقَالَ رُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا فَقَالَ هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ يُعَلِّمُ النَّاسَ دِينَهُمْقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ جَعَلَ ذَلِك كُلَّهُ مِنْ الْإِيمَانِ

موږ ته [مصدد] ویلي دي، موږ ته [اسماعیل بن ابراهیم] ویلي دي، موږ ته [ابو حیان تیمی] له [ابو زرعة] څخه له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یوه ورځ خپلو ملګرو ته راڅرګند شو، نو جبریل علیه السلام راغی او پوښتنه یې وکړه: 'ایمان څه شی دی؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'ایمان دا دی چې ته په الله، د هغه په ملایکو، د هغه په کتابونو، د هغه سره په ملاقاتونو، د هغه په رسولانو او د قیامت په ورځ ایمان ولرې'. - جبریل علیه السلام وویل: 'اسلام څه شی دی؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'اسلام دا دی چې ته د الله عبادت وکړې او له هغه سره هیڅ شی شریک نه کړې، لمونځ وکړې، زکات ورکړې او د رمضان په میاشت کې روژه ونیسې'. - جبرائیل علیه السلام وویل: 'احسان څه شی دی؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'ته د الله تعالی عبادت داسې کوې لکه چې ته یې وینې او که ته یې نه وینې، نو هغه په حقیقت کې تا ویني'. - جبرائیل علیه السلام بیا وویل: 'د قیامت ورځ به کله راشي؟' رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'هغه کسان چې د دې په اړه پوښتنه کیږي د هغو کسانو څخه ډیر نه پوهیږي چې پوښتنه کوي. مګر زه به نښې تشریح کړم؛ - دا ده - که چیرې یو غلام خپل مالک زیږولی وي، که چیرې د تور اوښانو شپونکي د پنځو کلونو لپاره د ودانیو جوړولو لپاره سیالي وکړي، چې موده یې پرته له الله څخه نامعلومه ده'. بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم ولوستل: 'په حقیقت کې، د قیامت د ورځې علم یوازې له الله سره دی' - سوره لقمان: ۳۴-. له دې وروسته جبرائیل علیه السلام سلامونه پاتې شول، بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل؛ 'دلته یې راوړئ'. خو صحابه کرامو هیڅ ونه لیدل، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: 'دا هغه جبریل علیه السلام دی چې انسانانو ته د دوی د دین د زده کړې لپاره راغلی و'. ابو عبدالله وویل: 'ټول هغه شیان چې د هغه صلی الله علیه وسلم لخوا تشریح شوي دي د ایمان په توګه ګڼل کیږي.'

Hadith

Imam Bukhari : 49

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّ هِرَقْلَ قَالَ لَهُ سَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ

[ابراهیم بن حمزه] موږ ته روایت کړی، [ابراهیم بن سعد] موږ ته [صالح] له [ابن شهاب] له [عبیدالله بن عبدالله] څخه روایت کړی، چې [عبدالله بن عباس] له هغه څخه روایت کړی، چې هغه وویل؛ [ابو سفیان بن حرب] له ما څخه روایت کړی چې هرقلیس ورته وویل: 'ما له تا څخه وپوښتل، ایا د دوی شمیر زیاتیږي یا کمیږي؟ نو تاسو وویل چې دوی زیاتیږي، او په دې توګه به ایمان تر هغه وخته پورې وده وکړي تر څو چې بشپړ شي. او ما له تا څخه وپوښتل، ایا څوک شته چې د خپل دین څخه د کرکې له امله مرتد شي؟ بیا تاسو وویل: نه، نو په ورته ډول کله چې ایمان په زړه کې وده وکړي نو د هغې څخه به کرکه ونشي.'

Hadith

Imam Bukhari : 50

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْحَلَالُ بَيِّنٌ وَالْحَرَامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُمَا مُشَبَّهَاتٌ لَا يَعْلَمُهَا كَثِيرٌ مِنْ النَّاسِ فَمَنْ اتَّقَى الْمُشَبَّهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ كَرَاعٍ يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يُوَاقِعَهُ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلَا إِنَّ حِمَى اللَّهِ فِي أَرْضِهِ مَحَارِمُهُ أَلَا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلَا وَهِيَ الْقَلْبُ

موږ ته [ابو نعیم] خبر راکړی دی [زکریا] له [عامر] څخه روایت کړی دی چې وایي: ما [نعمان بن بصیر] اوریدلي دي چې ویل یې: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي چې ویل یې: 'حلال څه واضح دي او حرام څه هم واضح دي. مګر، د دواړو ترمنځ یوه مشکوکه خبره ده - مبهم - چې ډیری خلک یې نه پوهیږي. نو څوک چې له شکمنو لارو ځان لرې کړي نو هغه خپل دین او عزت ساتلی دی. او څوک چې په شکمنو کارونو کې راښکته شي - هغه په حقیقت کې د هغه شپونکي په څیر دی چې خپل څاروي د یوې ډبرې په څنډه کې څروي چې هغه ویره لري چې په هغه کې به راښکته شي. پوه شئ چې هر پاچا حدود لري، او پوه شئ چې په ځمکه کې د الله د منع شویو حدود هغه څه دي چې هغه منع کړي دي. او پوه شئ چې په هر بدن کې د وینې یوه ټوټه ده چې که ښه وي نو بدن ښه دی او که خراب شي نو بدن خراب دی. پوه شئ چې هغه زړه دی.

Hadith

Imam Bukhari : 51

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَكُنْتُ أَقْعُدُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ يُجْلِسُنِي عَلَى سَرِيرِهِ فَقَالَ أَقِمْ عِنْدِي حَتَّى أَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي فَأَقَمْتُ مَعَهُ شَهْرَيْنِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَوْمُ أَوْ مَنْ الْوَفْدُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيكَ إِلَّا فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلْ بِهِ الْجَنَّةَ وَسَأَلُوهُ عَنْ الْأَشْرِبَةِ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصِيَامُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُعْطُوا مِنْ الْمَغْنَمِ الْخُمُسَ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الْحَنْتَمِ وَالدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُنَّ وَأَخْبِرُوا بِهِنَّ مَنْ وَرَاءَكُمْ

موږ ته [علي بن الجعدي] ويل شوي دي، موږ ته [صيبه] له [ابو جمره] څخه روايت شوی دی، وايي: زه يو ځل د [ابن عباس] سره ناست وم، هغه ما ته بلنه ورکړه چې په خپل فرش کې کښېنم او بيا يې وويل: "زما سره پاتې شه تر هغه چې زه تا ته زما د مال برخه درکړم". نو زه دوه مياشتې ورسره پاتې شوم، بيا يې وويل: کله چې د ابو قيس قاصد د رسول الله صلی الله عليه وسلم ليدو ته راغی، نو هغه له هغوی څخه وپوښتل: "دا کوم قوم دی یا دا د چا رسول دی؟" هغوی ځواب ورکړ: "ربيعة!" هغه وويل: "ښه راغلاست اې رسولانو، په خوښۍ او بې افسوسه". قاصدانو وويل: "يا رسول الله صلی الله عليه وسلم، موږ نشو کولی تاسو ته د روژې په مياشت کې راشو، ځکه چې زموږ او ستاسو ترمنځ د مدلور قبيله ده چې کافران دي. نو موږ ته يو څرګند درس راکړه چې موږ يې عملي کړو او زموږ د کلي خلکو ته يې وښيو، ترڅو موږ جنت ته ننوځو". بیا یې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د څښاک په اړه پوښتنه وکړه، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم هغوی ته څلور شیان امر کړل او څلور شیان یې منع کړل، هغوی ته یې په واحد الله ایمان راوړلو امر وکړ، بیا یې وپوښتل: 'ایا تاسو پوهیږئ چې په واحد الله ایمان راوړل څه معنی لري؟' هغوی ځواب ورکړ: 'الله او د هغه رسول ښه پوهیږي'. رسول الله صلی الله علیه وسلم تشریح کړه: شاهدي ورکړئ چې له الله پرته بل معبود نشته او محمد صلی الله علیه وسلم د الله رسول دی، لمونځ وکړئ، زکات ورکړئ، د روژې په میاشت کې روژه ونیسئ او د غنیمت پنځمه برخه ورکړئ'. او رسول الله صلی الله علیه وسلم هغوی له څلورو شیانو څخه منع کړل، یعنې د حنتم، الدباء، عن نقیر او المزفات څخه هیڅ شی مه څښئ. یا هغه صلی الله علیه وسلم مقوییر بللی - نه نقیر. رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "هر څه وګوره او د خپل کلي خلکو ته ووایه".

Hadith

Imam Bukhari : 52

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ عَنْ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ وَلِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لدُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ

موږ ته [عبدالله بن مسلمه] ویلي دي، موږ ته [مالک] له [یحیی بن سعید] له [محمد بن ابراهیم] له [علقمه بن وقاش] له [عمر] څخه روایت کړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ویلي دي: 'ټول عملونه په نیت پورې اړه لري، او د هر چا اجر په هغه څه پورې اړه لري چې نیت یې کړی دی؛ څوک چې د الله او د هغه د رسول لپاره د هجرت اراده وکړي، نو د هغه هجرت به د الله او د هغه د رسول لپاره وي. څوک چې د هغه نړۍ لپاره هجرت اراده وکړي چې هغه یې ترلاسه کول غواړي یا د هغه ښځې لپاره چې هغه یې واده کول غواړي، نو د هغه هجرت د هغه څه لپاره دی چې هغه یې اراده لري'.

Hadith

Imam Bukhari : 53

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ يَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ

موږ ته [حجاج بن منحل] ويل شوي دي، موږ ته [صیوبة] ويل شوي دي، ما ته [عدي بن ثابت] ويل شوي دي: ما يو ځل [عبدالله بن یزید] د [ابو مسعود] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي، هغه فرمایل: "که څوک د ثواب په نیت د خپل کورنۍ لپاره روزي برابره کړي نو صدقه ورکوي".

Hadith

Imam Bukhari : 54

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ عَلَيْهَا حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فَمِ امْرَأَتِكَ

موږ ته [حکم بن نافع] خبر راکړی دی، موږ ته [صیوب] له [عز زهري] څخه خبر راکړی دی، هغه ماته [عامر بن سعد] له [سعد بن ابی وقاش] څخه خبر راکړی دی چې هغه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: "په حقیقت کې، تاسو د الله تعالی د مخ د امید لپاره ژوند نه مصرف کوئ مګر دا چې تاسو ته اجر درکړل شي، په شمول د هغه څه چې تاسو یې د خپلې میرمنې په خوله کې ورکوئ".

Hadith

Imam Bukhari : 55

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى إِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ

موږ ته [مصدد] ویلي دي، موږ ته [یحیی] له [اسماعیل] څخه ویلي دي، ما ته [قیس بن ابو حازم] له [جریر بن عبدالله] څخه ویلي دي: 'ما د الله له رسول سره د لمانځه د ادا کولو، زکات ورکولو او هر مسلمان ته د نصیحت کولو بیعت کړی دی'.

Hadith

Imam Bukhari : 56

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُيَوْمَ مَاتَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَامَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ عَلَيْكُمْ بِاتِّقَاءِ اللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَالْوَقَارِ وَالسَّكِينَةِ حَتَّى يَأْتِيَكُمْ أَمِيرٌ فَإِنَّمَا يَأْتِيكُمْ الْآنَ ثُمَّ قَالَ اسْتَعْفُوا لِأَمِيرِكُمْ فَإِنَّهُ كَانَ يُحِبُّ الْعَفْوَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أُبَايِعُكَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَشَرَطَ عَلَيَّ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ فَبَايَعْتُهُ عَلَى هَذَا وَرَبِّ هَذَا الْمَسْجِدِ إِنِّي لَنَاصِحٌ لَكُمْ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَنَزَلَ

ابو نعمان له موږ څخه روایت کړی دی، له ابو عوانه له [زیاد بن علاقه] څخه روایت کړی دی، هغه ویلي دي: ما له جریر بن عبدالله څخه اوریدلي دي چې ویل یې کله چې مغیره بن صیوبة مړ شو، نو په ولاړه یې د الله تعالی ستاینه وکړه او د هغه پاکوالی یې وکړ او ویې ویل: "تاسو ته دا واجب ده چې له یوازیني الله څخه ووېرېږئ او له هغه سره هیڅ شی شریک نه کړئ، او په بشپړ ډول تسلیم شئ او تر هغه چې یو ځای ناستی راشي، او اوس د هغه ځای ناستی راشي،" بیا یې وویل: "له الله سبحانه وتعالی څخه د خپل مشر - مغیره - لپاره بخښنه وغواړئ، ځکه چې هغه بخښنه کول خوښوي". بیا یې وویل: "امما بدو، یقینا زه رسول الله صلی الله علیه وسلم ته ورغلم، بیا مې وویل: زه تاسو سره د اسلام بیعت کوم". بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم هر مسلمان ته شرطونه ورکړل او نصیحت یې وکړ، نو ما په دې اړه له هغه سره بیعت وکړ، او د دې جومات د مالک په خاطر، زه به تل تاسو ته نصیحت کوم. بیا یې استغفار وکړ او له منبر څخه ښکته راغی.

Hadith

Imam Bukhari : 57

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ ح و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي هِلَالُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسٍ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ جَاءَهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ مَتَى السَّاعَةُ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ سَمِعَ مَا قَالَ فَكَرِهَ مَا قَالَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ لَمْ يَسْمَعْ حَتَّى إِذَا قَضَى حَدِيثَهُ قَالَ أَيْنَ أُرَاهُ السَّائِلُ عَنْ السَّاعَةِ قَالَ هَا أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِذَا ضُيِّعَتْ الْأَمَانَةُ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ قَالَ كَيْفَ إِضَاعَتُهَا قَالَ إِذَا وُسِّدَ الْأَمْرُ إِلَى غَيْرِ أَهْلِهِ فَانْتَظِرْ السَّاعَةَ

دا حدیث موږ ته [محمد بن سنان] روایت کړی دی، موږ ته [فولیح] بیان کړی دی. او دا حدیث هم په بل ډول روایت شوی دی، یعنی دا حدیث ما ته [ابراهیم بن المنذر] روایت کړی دی، موږ ته [محمد بن فلیح] بیان کړی دی، ما ته [زما پلار] بیان کړی دی، ما ته [هلال بن علي] له [عثو بن یسار] له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی چې وایي: کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په یوه غونډه کې د خلکو په اړه بحث کاوه، ناڅاپه یو عربی راغی او پوښتنه یې وکړه: قیامت به کله راشي؟ مګر رسول الله صلی الله علیه وسلم خپلې خبرې ته دوام ورکړ. په همدې حال کې ځینو خلکو وویل: هغه څه چې هغه یې ویل واورېدل مګر هغه څه چې یې ویل خوښ نه کړل، او ځینو وویل: هغه څه چې یې ویل نه دي اوریدلي. تر دې چې بالاخره رسول الله صلی الله علیه وسلم خپله خبره پای ته ورسوله او ویې ویل: هغه کس چیرته دی چې د قیامت په اړه یې پوښتنه کوله؟ هغه کس وویل: "زه، ای د الله رسوله!" نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "که امانت له منځه لاړ شي نو د دنیا د پای ته رسیدو انتظار وکړه". هغه کس وپوښتل: "حکم څنګه ورک شو؟" رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: "که چیرې چارې متخصصینو ته ونه سپارل شي، نو موږ به د دنیا د پای ته رسیدو انتظار کوو".

Hadith

Imam Bukhari : 58

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ عَارِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَتَخَلَّفَ عَنَّا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقَتْنَا الصَّلَاةُ وَنَحْنُ نَتَوَضَّأُ فَجَعَلْنَا نَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا

موږ ته [ابو نعمان عارم بن الفضل] ویلي دي، موږ ته [ابو عوانه] له [ابوبصیر] څخه [یوسف بن مهک] له [عبدالله بن عمرو] څخه روایت شوی دی چې وايي: رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل په یوه سفر کې له موږ څخه پاتې شو، تر هغه چې موږ یې وموندلو، د لمانځه وخت نږدې و، موږ یوازې د خپلو پښو په مینځلو سره اودس وکړ. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم په لوړ غږ وویل: "د هغو پښو لپاره افسوس دی چې لوند نه وي، دوی به دوزخ ته ځي". هغه دوه یا درې ځله چیغه کړه.

Hadith

Imam Bukhari : 59

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ الشَّجَرِ شَجَرَةً لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَإِنَّهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ فَحَدِّثُونِي مَا هِيَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَاسْتَحْيَيْتُ ثُمَّ قَالُوا حَدِّثْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ النَّخْلَةُ

[قطیبه بن سعید] موږ ته [اسماعیل بن جعفر] له [عبدالله بن دینار] څخه روایت کړی دی چې له [ابن عمر] څخه روایت کوي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'په حقیقت کې، په ونو کې یوه ونه ده چې پاڼې یې نه تویږي. او دا د مسلمان مثال دی.' رسول الله صلی الله علیه وسلم وپوښتل: 'ماته ووایه، دا کومه ونه ده؟' نو صحابه کرامو فکر وکړ چې د هغه مطلب د دره کې ونې ده. عبدالله وویل: 'ما په زړه کې فکر کاوه چې دا ونه د خرما ده، مګر زه د دې ویلو څخه شرمیدم. بیا صحابه کرامو وپوښتل: 'ای د الله رسوله، دا کومه ونه ده؟' هغه صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'د خرما ونې.'

Hadith

Imam Bukhari : 60

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الشَّجَرِ شَجَرَةً لَا يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَإِنَّهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ حَدِّثُونِي مَا هِيَ قَالَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَاسْتَحْيَيْتُ ثُمَّ قَالُوا حَدِّثْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هِيَ النَّخْلَةُ

[خالد بن مخلد] موږ ته [سلیمان] موږ ته [عبدالله بن دینار] له [ابن عمر] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی، هغه وویل: 'په حقیقت کې، په ونو کې یوه ونه ده چې پاڼې یې نه غورځیږي. او دا د مسلمان مثال دی.' رسول الله صلی الله علیه وسلم وپوښتل: 'ماته ووایه، دا کومه ونه ده؟' نو صحابه کرامو فکر وکړ چې د هغه مطلب د دره کې ونې ده. عبدالله وویل: ما په زړه کې فکر وکړ چې دا ونه د خرما ده، مګر زه د دې ویلو څخه شرمیدم. بیا خلکو وویل: 'ای د الله رسوله، دا کومه ونه ده؟' هغه صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: 'د خرما ونه.'