Imam Bukhari : 381
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَأَلْنَا ابْنَ عُمَرَعَنْ رَجُلٍ طَافَ بِالْبَيْتِ الْعُمْرَةَ وَلَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ أَيَأْتِي امْرَأَتَهُ فَقَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا وَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ وَطَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌوَسَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ لَا يَقْرَبَنَّهَا حَتَّى يَطُوفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ
Беҙгә риүәйәт ителгән [Әл Хөмәйд] әйтте, беҙгә риүәйәт ителгән [Суфьян] әйтте, беҙгә риүәйәт ителгән [Ғәмрү бин Динар] әйтте: «Бер ваҡыт беҙ [Ибн Ғүмәрҙән] Ғүмрә өсөн Ҡәғбәтулла тәүәф ҡылған, әммә Шәфә менән Мәрүә араһында ҡылмаған кеше тураһында һораныҡ. Ҡатыны менән -жима'- енси мөнәсәбәткә инә аламы? Шулай итеп, Ибн Ғүмәр: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Мәккәгә килде, унан һуң Ҡәғбә тирәләй ете тапҡыр тәүәф уҡыны, Мәкәм яғында ике рәҡәғәт намаҙ уҡыны, шунан Шәфә менән Мәрүә араһында Сәйи әйтте. Ысынлап та, һеҙҙең өсөн Аллаһ Илсеһендә яҡшы өлгө бар». Ә беҙ бер ваҡыт [Джәбир бин Ғабдуллаһтан] был проблема тураһында һораштыҡ. Шуға күрә ул: «Сафа менән Мәрүә ҡалҡыулыҡтары араһында сәғи ҡылғансы, ҡатынына бер ҡасан да яҡынлашма», — тип яуап бирә.
Imam Bukhari : 382
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سَيْفٍ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا قَالَ أُتِيَ ابْنُ عُمَرَفَقِيلَ لَهُ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْكَعْبَةَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ فَأَقْبَلْتُ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ خَرَجَ وَأَجِدُ بِلَالًا قَائِمًا بَيْنَ الْبَابَيْنِ فَسَأَلْتُ بِلَالًا فَقُلْتُ أَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَعْبَةِ قَالَ نَعَمْ رَكْعَتَيْنِ بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ اللَّتَيْنِ عَلَى يَسَارِهِ إِذَا دَخَلْتَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى فِي وَجْهِ الْكَعْبَةِ رَكْعَتَيْنِ
Һөйләне беҙгә [Мөсәддәд] әйтте, һөйләне беҙгә [Яхъя] [Сәйф] -Ибнү Сөләймән- әйтте, мин ишеттем [Мөжәһит] әйтте, ' [Ибн Ғүмәр] бер тапҡыр ҡунаҡҡа килделәр һәм һоранылар: 'Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһис-сәләм Ҡәғбәтуллаға инде. Шулай итеп, Ибн Ғүмәр: «Мин шунан һуң пәйғәмбәребеҙгә барҙым, әммә ул инде киткән ине, һәм мин Билалды ике ишек араһында торғанын күрҙем», — тигән. Мин шунан Билалдан: «Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм Ҡәғбәтулла намаҙ уҡынымы? [Билал]: «Эйе, һин ингән яҡтан һул яҡтағы ике руғана араһында ике рәҡәғәт намаҙ уҡыны, унан һуң сығып, Ҡәғбәтуллаға ҡарап ике рәҡәғәт намаҙ уҡыны», — тип яуап бирҙе.
Imam Bukhari : 383
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَلَمَّا دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيْتَ دَعَا فِي نَوَاحِيهِ كُلِّهَا وَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ فَلَمَّا خَرَجَ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي قُبُلِ الْكَعْبَةِ وَقَالَ هَذِهِ الْقِبْلَةُ
Һөйләне беҙгә [Исхаҡ бин Нәшр] әйтте, һөйләне беҙгә [Ғәбдүррәзаҡ] һөйләне беҙгә [Ибн Джүрәйж] ['Әсә'] әйтте, Мин ишеттем [Ибн Ғәббәс] әйтте: 'Ҡасан Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәлләм Ҡәғбәгә ингәндә, ул бөтә яҡтан да намаҙ уҡыны. Шунан һуң Ҡәғбәтуллаға ҡарап ике рәҡәғәт намаҙ уҡыны ла: «Был ҡибла», — тине.
Imam Bukhari : 384
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ أَنْ يُوَجَّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ }فَتَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ وَقَالَ السُّفَهَاءُ مِنْ النَّاسِ وَهُمْ الْيَهُودُ{ مَا وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمْ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ }فَصَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ مَا صَلَّى فَمَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَقَالَ هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ تَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ فَتَحَرَّفَ الْقَوْمُ حَتَّى تَوَجَّهُوا نَحْوَ الْكَعْبَةِ
Беҙгә [Ғабдуллаһ бин Раджа] әйттеме, беҙгә [Исраил] [Әбү Исхаҡтан] [Әл Бәрә бин Әзибтән] һөйләнеме? радиаллаһу ғәнһүмә] әйтте: «Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ун алты-ун ете ай буйы Бәйтүл Мәҡдискә ҡарап намаҙ уҡыны, ә Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ҡибланың Ҡәғбәтуллаға табан боролоуын теләне. Шулай итеп, Аллаһ Тәғәлә был аятты иңдерҙе: -'Ысынлап та, Беҙ -йыш ҡына- һинең йөҙөңдө күккә ҡарап торғанын күрәбеҙ-' -Qs. Әл-Баҡара: 144-. Шулай итеп, шул саҡта Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ҡәғбәтуллаға ҡаршы торҙо. Шул саҡта аҡылға етмәгән кешеләр, атап әйткәндә, йәһүдтәр: «Уларҙы – мосолмандарҙы – быға тиклем мөрәжәғәт иткән ҡиблаларынан – Бәйтүл Мәҡдисенән нимә кире борҙо?» Әйт:- Көнсығыш та, көнбайыш та Алланыҡы. Ул теләгән кешене тура юлға йүнәлтә- ' -Әс. Әл-Баҡара: 144-. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән намаҙға ҡушылған кеше булды, шул кеше һуңынан намаҙын тамамлағас сығып китте. Шунан һуң кеше Әср намаҙын уҡып йөрөгән ансарҙар янынан Бәйтүл Мәҡдискә ҡарап үтеп китә. Шунан һуң кеше үҙенең пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән Ҡәғбәтуллаға ҡарап намаҙ уҡығанына шаһитлыҡ итә. Шулай итеп, халыҡ боролоп, Ҡәғбәтуллаға ҡараны.
Imam Bukhari : 385
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُ تَوَجَّهَتْ فَإِذَا أَرَادَ الْفَرِيضَةَ نَزَلَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ
Был беҙгә әйтелгән [Мөслим бин Ибраһим] әйтте, был беҙгә әйтелгән [Хисем бин Әбү Ғабдулла] әйтте, был беҙгә [Яхъя бин Әбү Кәсир] [Мөхәммәт бин Абдуррахман] [Джәбир бин Ғабдуллаһ] әйтте, 'Аллаһу ғәләйһис-сәләм мөхәммәтуллаһ аты ҡайһы яҡҡа ҡараһа ла, ҡарап торҙо. Әгәр ҙә фарыз намаҙы уҡырға теләһә, ҡиблаға ҡарап төшөп намаҙ уҡыр ине.
Imam Bukhari : 386
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لَا أَدْرِي زَادَ أَوْ نَقَصَ فَلَمَّا سَلَّمَ قِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ كَذَا وَكَذَا فَثَنَى رِجْلَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَلَمَّا أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَالَ إِنَّهُ لَوْ حَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ لَنَبَّأْتُكُمْ بِهِ وَلَكِنْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِي وَإِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ فَلْيُتِمَّ عَلَيْهِ ثُمَّ لِيُسَلِّمْ ثُمَّ يَسْجُدُ سَجْدَتَيْنِ
Ул беҙгә [Ғосман] риүәйәт итте, ул беҙгә [Джарирҙан] [Мансурҙан] [Ибраһимдан] [Әлҡәмә]ҙән [Ғабдуллаһ] риүәйәт итте: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм намаҙ уҡыны», — тине. Ибраһим һүҙен дауам итте: «Әммә уның рәҡәғәттәре артыҡ булдымы, етмәнеме, белмәйем. Сәләм биргәндән һуң унан: «Эй, Аллаһ Рәсүле, намаҙ ваҡытында берәй хәл булды! Ул: «Был нимә?» Шулай итеп, улар яуап бирҙе: «Әфәндем, былай һәм былай доға ҡыл». Шунан ике аяғына ҡиблаға ҡарап ултырҙы, шунан ике тапҡыр сәждә ҡылды, шунан сәләм бирҙе. Беҙгә ҡарап торғанда ул: «Ысынлап та, намаҙҙан берәй яңылыҡ булһа, мотлаҡ әйтәм», — тине. Шулай ҙа мин һинең кеүек онота алған кеше генәмен, һин дә онота алған кеүек, шуға онотҡан булһам, иҫкә төшөр. Әгәр ҙә һеҙҙең арағыҙҙан кемдер намаҙында шикләнһә, ул дөрөҫ нәмәгә ышанырға тейеш, уны тамамлаһын, һуңынан сәләм әйтһен, һуңынан ике тапҡыр сәждә ҡылһын».
Imam Bukhari : 387
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَافَقْتُ رَبِّي فِي ثَلَاثٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ اتَّخَذْنَا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى فَنَزَلَتْ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }وَآيَةُ الْحِجَابِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمَرْتَ نِسَاءَكَ أَنْ يَحْتَجِبْنَ فَإِنَّهُ يُكَلِّمُهُنَّ الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ وَاجْتَمَعَ نِسَاءُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْغَيْرَةِ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُنَّ{ عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبَدِّلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ }فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا بِهَذَا
Беҙгә әйтелгән [Әмру бин Әүн] әйтте, беҙгә [Хөсәйим] [Хөмәйд]тән [Әнәс бин Мәлик] әйтте: [Ғүмәр бин Әл-Хәттхаб]: «Минең бер уйым бар, әгәр ҙә өс мәсьәләлә Раббим тарафынан ҡабул ителһә, тип теләйем. Шуға күрә мин Рәсүлуллаһҡа: «Эй, Рәсүлуллаһ, Мәкәм Ибраһимды намаҙ урыны итһәк, нисек булыр ине? Шунан аят төштө: «Ибраһим мәкәменең бер өлөшөн намаҙ урыны итегеҙ-» -Ҡс. Әл-Баҡара: 125-. Икенсеһе хиджаб тураһында. Мин шунан һуң: «Эй, Аллаһ Рәсүле, әгәр ҙә һеҙ ҡатындарығыҙға хиджаб кейергә ҡушһағыҙ, сөнки улар менән аралашҡан кешеләр бар, улар тәҡүә һәм шулай уҡ фәжирҙәр ҙә бар – улар гонаһтар ҡылырға ярата», — тинем. Шулай итеп, хиджаб аяттары төштө. Өсөнсөнән, ҡатындары унан көнләшкәндә – улар араһында шул тиклем күптәр уға буйһонмаған – мин уларға: “Ул һеҙҙе айырғанда, Раббыһы уларҙы һеҙҙән дә яҡшыраҡ ҡатындар менән алмаштырыр”, – тинем. Шулай итеп, был мәсьәлә тураһында аят төштө». Әбү Абдулла әйтте; беҙгә һөйләне [Ибн Әбү Мәрйәм] әйтте, һөйләне беҙгә [Яхъя бин Әйүб] әйтте, миңә һөйләне [Хөмәйд] ул әйтте, мин [Әнәсте] был хәҙис кеүек ишеттем'.
Imam Bukhari : 388
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَبَيْنَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ إِذْ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ قُرْآنٌ وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ فَاسْتَقْبِلُوهَا وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ
Был беҙгә әйтелгән [Ғабдулла бин Йософ] әйтте, был беҙгә [Мәлик бин Әнәс] [Ғабдулла бин Динар] [Ғабдулла бин Ғүмәр] әйтте: «Кешеләр Ҡубала таңда намаҙ уҡығанда», ҡапыл бер кеше килеп әйтте: «Ысынлап та, Аллаһы Тәғәләнең нигт was Menger to la, саллалләһу ғәләйһи вәссәләм, уға Ҡәғбәтулла яғына ҡарап торорға ҡушылған. Шулай итеп, намаҙ уҡыған кешеләр, ул ваҡытта йөҙҙәре Сүриә иленә ҡараһа ла, Ҡәғбәтуллаға боролдо. Шунан һуң улар Ҡәғбәтуллаға табан боролдо.
Imam Bukhari : 389
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ خَمْسًا فَقَالُوا أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ خَمْسًا فَثَنَى رِجْلَيْهِ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ
Беҙгә әйтелгән [Мөсәддәд] әйтте, беҙгә [Йәһйә] [Сөғбә]-нән [Әл-Хәкәм]-дән [Ибраһим] [Әлҡәмә-нән] [Ғабдуллаһ]-тан әйтелгән: «Бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи-үсәлләм Төшкө намаҙҙы биш рәҡәғәт уҡыны. Шуға күрә кешеләр: «Намаҙҙа артыҡ нәмә бармы?» Ул яуап һораны: «Нимә булды?» Улар: «Һин биш рәҡәғәт намаҙ уҡының», — тип яуап бирҙеләр. Шуға күрә ул ике аяғына ултырып, ике тапҡыр сәждә ҡылды».
Imam Bukhari : 390
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي الْقِبْلَةِ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ حَتَّى رُئِيَ فِي وَجْهِهِ فَقَامَ فَحَكَّهُ بِيَدِهِ فَقَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ فَإِنَّهُ يُنَاجِي رَبَّهُ أَوْ إِنَّ رَبَّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَلَا يَبْزُقَنَّ أَحَدُكُمْ قِبَلَ قِبْلَتِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ طَرَفَ رِدَائِهِ فَبَصَقَ فِيهِ ثُمَّ رَدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَوْ يَفْعَلُ هَكَذَا
Беҙгә әйтелгән [Ҡотәйбә] әйтте, был беҙгә [Исмәғил бин Джәғфәр] [Хөмәйд] [Әнәс бин Мәлик] тарафынан әйтелгән, тип пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡибла диуарында ҡаҡырыҡ барлығын күргән, ул һуңынан йөҙөндә асыуланғансы тойған, тик ул appea. Шунан ҡулдары менән һөрттө лә: «Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ намаҙҙа тороп, ысынында Раббыһына ҡарап торһа, йәки ысынлап та Раббыһы уның менән ҡибла араһында булһа, ҡиблаға ҡарай төкөрмәгеҙ, ә уның һул яғына йәки һул аяғы аҫтына төкөрөгөҙ», — тине. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм туҡыманың ситенә тотоп, уға төкөрҙө, шунан һуң туҡыманың урынын бороп, йәки былай эшләне, тине.
Imam Bukhari : 391
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى بُصَاقًا فِي جِدَارِ الْقِبْلَةِ فَحَكَّهُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلَا يَبْصُقُ قِبَلَ وَجْهِهِ فَإِنَّ اللَّهَ قِبَلَ وَجْهِهِ إِذَا صَلَّى
Беҙгә [Ғабдулла бин Йософ] әйтте, беҙгә [Малик] [Нафи]] [Ғабдулла бин Ғүмәр]ҙән хәбәр ителгән, тип, Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) ҡибла диуарына төкөрөк күргән, һуңынан ул һеҙгә боролоп, уны һөртөп: намаҙ уҡып тора, уның алдында төкөрмәһен, сөнки намаҙ уҡығанда Аллаһы Тәғәлә уның алдында була'.
Imam Bukhari : 392
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى فِي جِدَارِ الْقِبْلَةِ مُخَاطًا أَوْ بُصَاقًا أَوْ نُخَامَةً فَحَكَّهُ
Беҙгә [Ғабдуллаһ бин Йософ] әйтте, беҙгә [Мәлик] [Хисәм бин Урвахтан] [атаһынан] [Ғәйсәнә] Өммөл Мөкмининдан хәбәр ителгән, тип, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үсалләм ҡибла диуарында төкөрөк йәки мордо күргән, тип хәбәр ителгән.
Imam Bukhari : 393
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَبَا سَعِيدٍ حَدَّثَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي جِدَارِ الْمَسْجِدِ فَتَنَاوَلَ حَصَاةً فَحَكَّهَا فَقَالَ إِذَا تَنَخَّمَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى
Һөйләне беҙгә [Муса бин Исмәғил] әйтте, әйтте беҙгә [Ибраһим бин Сәғд] беҙгә [Ибн Шиһаб] [Хөмәйд бин Ғәбдүррәхмән] һөйләне, тип [Әбү Һүрәйрә] һәм [Әбү Сәғит] икеһе лә әйтте, тип, Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) әйтте. һуңынан ваҡ таш алып һөрттө. Шунан һуң: «Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ төкөрһә, уны алға йәки уңға ырғытмаһын, һулға йәки һул аяҡ аҫтына ырғытһын», — тигән.
Imam Bukhari : 394
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَبَا سَعِيدٍ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي حَائِطِ الْمَسْجِدِ فَتَنَاوَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَاةً فَحَتَّهَا ثُمَّ قَالَ إِذَا تَنَخَّمَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَتَنَخَّمْ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى
Беҙгә [Яхъя бин Бүкәйер] әйтте, беҙгә [Әл-Ләйтс] [Ғөкәил] [Ибн Шиһаб] [Хөмәйд бин Абдуррахман] [Әбү Һүрәйрә] һәм [Әбү Сәғит] икеһе лә уға Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм булғанын әйттеләр. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм бер ваҡ таш алып һөрттө. Шунан һуң: «Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ төкөрһә, ҡиблаға йәки уң яҡҡа төкөрмәһен, һулға йәки һул аяҡ аҫтына төкөрһөн», — тигән.
Imam Bukhari : 395
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتْفِلَنَّ أَحَدُكُمْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ رِجْلِهِ
Беҙгә әйтелгән [Хәфш бин Ғүмәр] беҙгә әйткән [Сөғбә] әйтте, был миңә хәбәр ителгән [Ҡатада] әйтте, мин ишеттем [Әнәс бин Мәлик] әйтте: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үәссәләм әйтте: «Бер ҡасан да һеҙҙең берегеҙ ҙә алға йәки уң яҡҡа төкөрмәгеҙ, әммә тейеш йәки һул яҡҡа».
Imam Bukhari : 396
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّمَا يُنَاجِي رَبَّهُ فَلَا يَبْزُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ
Беҙгә [Әҙәм] әйтте, һөйләне [Сөғбә] әйтте, беҙгә [Ҡатада] әйтте, мин [Әнәс бин Мәликтең] әйткәнен ишеттем: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам әйтте: «Әгәр мөьмин намаҙ уҡый икән, ул ысынында Раббыһына ҡарап тора». Шуға күрә ул алға ла, уңға ла төкөрмәһен, ә һулға йәки аяҡ аҫтына төкөрһөн».
Imam Bukhari : 397
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصَرَ نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا بِحَصَاةٍ ثُمَّ نَهَى أَنْ يَبْزُقَ الرَّجُلُ بَيْنَ يَدَيْهِ أَوْ عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَىوَعَنْ الزُّهْرِيِّ سَمِعَ حُمَيْدًا عَنْ أَبِي سَعِيدٍ نَحْوَهُ
Беҙгә әйтелгән [Ғәли бин Ғабдуллаһ] әйтте, беҙгә әйтелгән [Суфьян] беҙгә [Әз Зөһри] [Хөмәйд бин Ғабдуррахман] [Әбү Сәғиттән] әйтте, тип пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм күргән йүнәлешендә төкөрҙө ҡибла ул руббле а. Шунан һуң ир кешегә уның алдында йәки уң яғында төкөрөүҙе тыйған. Әммә ул уны һулға йәки һул аяҡ аҫтына эшләргә тейеш». Әз Зөһриҙән [Әбү Сәғиттән] былай тип ишетте».
Imam Bukhari : 398
حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبُزَاقُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا
Беҙгә [Әҙәм] әйтте, һөйләне [Сөғбә] әйтте, һөйләне [Ҡатада] әйтте, Мин [Әнәс бин Мәлик] әйткәнен ишеттем: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам әйтте: «Мәсеттә төкөрөү – гонаһ». Тимәк, уның кәфәрәте - йолом - уны ерләү».
Imam Bukhari : 399
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ هَمَّامٍ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا يَبْصُقْ أَمَامَهُ فَإِنَّمَا يُنَاجِي اللَّهَ مَا دَامَ فِي مُصَلَّاهُ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ فَإِنَّ عَنْ يَمِينِهِ مَلَكًا وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ فَيَدْفِنُهَا
Һөйләне беҙгә [Исхаҡ бин Наср] әйтте, һөйләне беҙгә әйтте [Абдурразак] [Мәғмәр]ҙән [Хәммәм] ул ишетте [Әбү Һүрәйрә] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм, ул әйтте: «Әгәр һеҙҙең берегеҙ унда намаҙ уҡып тора, тимәк, уның алдында төкөрмәгеҙ, сөнки ул намаҙҙа түгел, сөнки ул туранан-тура түгел. Фәрештәләр булып тора. Әммә һулға йәки аяҡ аҫтына төкөрһөн, шунан ерләһен».
Imam Bukhari : 400
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي الْقِبْلَةِ فَحَكَّهَا بِيَدِهِ وَرُئِيَ مِنْهُ كَرَاهِيَةٌ أَوْ رُئِيَ كَرَاهِيَتُهُ لِذَلِكَ وَشِدَّتُهُ عَلَيْهِ وَقَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ فَإِنَّمَا يُنَاجِي رَبَّهُ أَوْ رَبُّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قِبْلَتِهِ فَلَا يَبْزُقَنَّ فِي قِبْلَتِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ ثُمَّ أَخَذَ طَرَفَ رِدَائِهِ فَبَزَقَ فِيهِ وَرَدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ قَالَ أَوْ يَفْعَلُ هَكَذَا
Беҙгә [Мәлик бин Исмәғил] әйтте, беҙгә [Зөһәйр] әйтте, [Әнәс бин Мәликтән] беҙгә [Хөмәйдте] әйттеләр, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡибла диуарында ҡаҡырыҡ күреп, уны ҡулы менән һөрткән. Ә нәфрәте күренде, йәки нәфрәте шул арҡала күренде. Ул шулай уҡ: «Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ намаҙға баҫһа, ғәмәлдә ул Раббыһына ҡарап торһа, йәки ғәмәлдә Раббыһы уның менән ҡибла йүнәлеше араһында булһа, ҡибла йүнәлешенә төкөрмәгеҙ». Тик һул яҡҡа йәки һул аяҡ аҫтына эшләргә тейеш. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм туҡыманың ситенә тотоп, уға төкөрҙө, шунан һуң туҡыманың урынын бороп, йәки былай эшләне, тине.